บุปผาสองภพ

ตอนที่ 3 : บทที่ 2 มาถึงก็ก่อเรื่องซะเเล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,895
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    14 ต.ค. 57





บทที่ 2 มาถึงก็ก่อเรื่องซะแล้ว
 

 

เสียงพูดคุยดังจอแจ กระทบเข้าโสตประสาทอันดีเยี่ยมของฉันอย่างชัดเจน

 เหล่าหญิงสาววัยแรกแย้ม อยู่ในชุดเหมือนๆกัน เดินกันขวักไขว่แต่ก็เป็นระเบียบซะจนอดที่จะชื่นชมไม่ได้

ไม้ดอกและไม้ใบชูช่องดงามจนฉันแทบจะตะลึงลานอยู่กับที่

สถานที่แห่งนี้ราวกับพระราชวังโบราณที่ฉันเคยอ่านผ่านตาในหนังสือประวัติศาสตร์ซะจริง

 

 

ช่างเป็นสถานที่ที่น่าอภิรมย์...

แต่จะน่าอภิรมย์กว่านี้มาก...หากจะมีใครซักคนเดินเข้ามาบอกกับฉันว่า

เธอเป็นใครน่ะ? อย่าเข้ามารบกวนการถ่ายทำนะ!!!’อะไรแบบนี้

คุณจะรู้สึกยังไง ถ้าเปิดประตูจากบ้านตัวเอง แล้วมาโผล่ในที่แบบนี้

ฉันรู้สึกอยากจะร้องไห้...

 

 

ฉันยืนน้ำตาคลออยู่คนเดียว ก่อนจะเหลียวมองไปรอบๆ

ผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาบริเวณนี้เริ่มหยุดเดินแล้วพุ่งความสนใจมาที่ฉันอย่างเห็นได้ชัด

เสียงพูดคุยจอแจน่ารำคาญดังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆเป็นระลอกอย่างน่ารำคาญ

 
 

ไม่มีมารยาทเลยจริงๆ

 

 

ฉันทำตัวให้เป็นปกติ แล้วฉีกยิ้มหวานเป็นการยื่นไมตรีให้เด็กสาวที่ยื่นพูดถึงฉันอย่างสนุกปาก

“ที่นี่ที่ไหนคะ?

 

 

เด็กสาวดวงตากลมโตยิ้มกลับมาอย่างใสซื่อ

“ที่นี่คือวังหลวงแห่งหยางอี๋อย่างไรเล่า แม่นางคงเป็นคณิกาที่มาใหม่เช่นนั้นหรือ?

 

คณิกา? คณิกาอะไร?

 

“เปล่าหรอก ดูเหมือนฉันจะเป็นแค่คนหลงทางน่ะ...เธอพอจะรู้ทางออกไปจากที่นี่รึเปล่า?

 

“ท่านไม่ใช่คณิกาหรอกหรือ? อย่าโป้ปดพวกเราเลยท่าน...ดูจากการแต่งกายของท่านพวกข้าก็พอจะเดาออก”

เด็กสาวพูดแล้วหันไปหาคนอื่นเพื่อขอเสียงสนับสนุน ซึ่งคนอื่นก็เห็นด้วย

 

“การแต่งตัวของฉันมันทำไมหรอ?

 

ฉันก้มลงสำรวจเสื้อแขนกุ๊ดแบรนด์ดัง กับกางเกงขาสั้นสีขาวตัวใหม่ที่ฉันเพิ่งถอยออกมาจากห้างเมื่อวาน

 

“การแต่งตัวของท่าน...เปิดเผยเนื้อหนังมังสาซะยิ่งกว่าคณิกาทุกคนที่พวกข้าเคยเห็น ช่างไร้ยางอายซะจริง”

 

“อะไรนะ?!

 

“ถึงจะเป็นการแต่งตัวแปลกตายิ่ง แต่ท่านช่างกล้ามากเหลือเกินที่แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าน้อยชิ้นเพียงนี้ออกจากที่พำนัก

เห็นที เรื่องที่พวกชาวบ้านลือกันว่า หอเหมยแดง ใกล้จะหมดสิ้นหนทางแล้วคงเป็นความจริงกระมัง”

 

ฉันยืนตาเหลือกมองหน้านางกำนัลที่หันหน้าไปหัวเราะคิกคักกันอย่างสนุกปาก อย่างโกรธจัด

การแต่งตัวของฉันมันก็ปกติของเด็กมัธยมปลายนะ

 ถึงมันอาจจะโป๊ไปหน่อยสำหรับคนที่นี่ แต่แค่คนใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นก็ถูกเหมาเป็นคณิกาหมดเลยรึไง

มันไม่เกินไปหน่อยหรอ!?!

 

“เสี่ยวฉี่ เจ้าอย่าไปว่า พี่สาวท่านนี้เลย ดูสินางโกรธจัดจนหน้าแดงไปหมดแล้ว”

นางกำนัลอีกคนหัวเราะคิกคักพร้อมพูดกับเพื่อนตัวเอง ก่อนจะหันมาพูดกับฉัน

 

“พี่สาวท่านนี้คงจะเป็นคณิกาคนสวยที่ท่านเสนาบดีเรียกมารับใช้ท่านแม่ทัพสินะ...แต่ข้าขอแนะนำด้วยความหวังดี

ท่านแม่ทัพไม่เคยชายตามองหญิงใด โดยเฉพาะหญิงสาวที่มากด้วยจริตมารยาไร้ยางอายเช่นท่าน

มิหนำซ้ำยังโหดร้ายทารุณ เย็นชาเสียจนหน้ากลัว แม้จะหล่อเหลาราวเทพยดามิมากมิน้อยไปกว่าองค์จักรพรรดิ

 แต่หากทำให้ท่านไม่พอใจขึ้นมา อาจโดนโทษประหารก็ได้ ทางที่ดี ท่านควรรีบถอนตัวแล้วรีบกลับไปซะจะไม่ดีกว่าหรือ?

 

“พูดบ้าอะไรของเธอ? ฉันไม่ใช่คณิกาซักหน่อย”

ฉันถลึงตามองหน้าเหล่านางกำนัลจินตนาการสูงส่งที่คิดเองเออเองเป็นเรื่องเป็นราว อย่างหมดความอดทน

 

“วาจาป่าเถื่อนไร้มารยาทชาววังเช่นนี้ยังกล้าปฏิเสทอีกหรือ มิต้องห่วง หากท่านไม่คิดเปลี่ยนใจ พวกข้าก็จะพาท่านไปพบท่านแม่ทัพที่ท้องพระโรงเอง”

 

และแล้วนางเอกไร้ทางสู้อย่างฉันก็ถูกนางกำนัลเป็นฝูงลากไปที่ท้องพระโรง

ปล่อยให้คนพวกนี้ลากไปก่อนเถอะอย่างน้อยเผื่อจะเจอคนที่พูดจารู้เรื่องมากกว่านี้

ฉันไม่อยากยื่นทะเลาะกับผู้หญิงเป็นฝูงเพียงเพราะว่าคนเหล่านั้นมีจินตนาการที่สูงส่งจนยากที่จะเข้าใจหรอกนะ

อย่างน้อยก็ในตอนนี้....

 

 

 

 

/////////////////////////////////////////////////////////////

 

ฉัน...นางเอกผู้แสนงดงามและอ่อนแอถูกลากเข้ามาในโถงทองคำ ที่ผู้คนเรียกว่าท้องพระโรง

 

ฉัน...ถูกลากมาโดยนางกำนัลไม่ต่ำกว่าหกคนที่ล้อมหน้าล้อมหลังประหนึ่งเป็นขบวนพาเหรด

 

และฉัน...อิสตรีผู้แสนงดงามได้ถูกกระชากมาคุยเป็นการส่วนตัวกับท่านเสนาบดีพุงพลุ่ยเมื่อสองวินาทีที่แล้ว

 

สุดท้ายนี้...ฉัน...อยาก  ตาย!!!

 

 

 

“เจ้าเข้าใจที่ข้าพูดหรือไม่แม่นางน้อย?

เสียงอีตาเสนาบดีพุงล้ำหน้ากระซิบอยู่ข้างหูฉัน จนฉันขนลุก

 

“ข้าจะพูดอีกครั้งเดียวนะท่านเสนา ข้าไม่ใช่คณิกา!

ฉันกดเสียงต่ำข่มขู่อีตาเสนาหน้าหื่นกาม ที่พูดภาษาคนไม่รู้เรื่อง

และที่น่าโมโหที่สุดก็คือ!!!

เวลาจะพูดกับฉันเนี้ยนะ...ช่วยมองหน้าได้ไหม?มองหน้าอะ

แกจะมองหน้าอกฉันทำไมล่ะโว้ยยยยยยยยย

 

“ข้าไม่รู้ว่านางกำนัลพวกนั้นข่มขู่เจ้าว่าอะไรบ้าง แต่ไม่ต้องห่วง เจ้าแค่ปรนิบัติท่านแม่ทัพให้สุดความสามารถ

ที่เหลือข้าจะคอยช่วยเจ้าเอง”

 

“ข้าไม่ต้องการความช่วยเหลือจากท่าน แล้วก็ช่วยเอาหน้าท่านไปห่างๆหน้าอกข้าเดี๋ยวนี้เลย”
 

ฉันตอบหน้าตาย และเริ่มพูดแทนตัวเองว่าข้าบ้างเพื่อไม่ให้ดูผิดสังเกต

ก่อนจะโดนลากมานั่งอยู่ข้างๆผู้ชายหล่อโลกละลาย ที่ข้างๆมีผู้ชายหล่อโลกละลายนั่งเรียงกันอยู่เป็นตับจนฉันตาพร่า

และจุดศูยน์กลางของผู้ชายหล่อโลกละลายต่างวัยทั้งหลาย

มีผู้ชายหล่อโลกละลายขั้นวิกฤตนั่งอยู่หนึ่งคน

และประกบข้างด้วยผู้ชายหล่อละลายโลกอีกสองคน

 

ตายแน่ๆ ไอ้ดาว ขืนแกอยู่ที่นี่ต่อไปต้องลืมหายใจจนตายแน่ๆ

โอ้ยยยยย เลือดกำเดาจะพุ่ง...

 

ฉันหย่อนก้นนั่งลงที่เบาะรองนั่งที่ถูกจัดไว้เคียงข้างผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นแม่ทัพ

เอาวะ!!! เดี๋ยวค่อยหลอกถามทางออกทีหลัง หรือไม่ก็ออกจากที่นี่ไปพร้อมคณิกาชุดนี้เลยแล้วกัน

ดีกว่าทำตัวกระโตกกระตากจนถูกทหารวิ่งไล่ตามฆ่าแบบในนิยาย

ถึงแม้จะได้เจอกับพระเอกตอนหลังก็เถอะ

แต่ฉันอยากออกไปจากที่นี่ ไม่ได้อยากเจอพระเอกนี่หว่า...

 

 

ฉันค่อยๆรินน้ำชาจากกาตามแบบคณิกาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ใส่ถ้วยชาใบเล็กจิ๋ว แล้วยื่นให้ท่านแม่ทัพ

ตามคณิกาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเป๊ะ!!

แม้จะสะดุดเล็กน้อยที่เห็นว่าสายตาของอีตาแม่ทัพนี่มองฉันอยู่ก่อนแล้ว

แต่นี่ก็ไม่ใช่ปัญหาหรอกนะ...

 

ท่านแม่ทัพเหลือบตามองหน้าฉันด้วยสายตาที่ห่างจากคำว่าเสน่หามากๆ

ก่อนจะเหล่มองชุดที่ฉันใส่ แล้วก็มองตรงไปข้างหน้าอีกครั้ง

ทิ้งให้ฉันที่ถือถ้วยชาค้างไว้...ค้างไว้ต่อไป

 

เมินฉันงั้นหรอ!!!

กล้าดียังไงถึงเมินฉันห๊ะ!!?? คิดว่าตัวเองวิเศษวิโสมาจากไหนกัน!!!

 

ฉันยื่นถ้วยชาที่ถือไว้ออกไปใหม่ คราวนี้ยื่นไปตรงหน้า

ไม่เสียเวลายื่นไปด้านข้างอีกต่อไป...

ตรงหน้าแบบว่าแทบจะทิ่มตาเลยทีเดียว

 

แล้วก็เป็นไปตามที่คาด...ท่านแม่ทัพสนใจฉันอีกครั้ง

ฉันฉีกยิ้มหวานอย่างมีจริตใส่หน้าท่านแม่ทัพ ที่ทำท่าจะกินหัวฉันอยู่รอมร่อ

ก็เอาสิ!!! จะสั่งลงโทษฉันโดยการไล่ออกไปต่อหน้าทุกคน หรือ จะให้คนเอาตัวฉันไปลงโทษดีหล่ะ?

แต่แบบไหนก็เท่ากับเปิดโอกาสให้ฉันหนีออกไปจากที่นี่ทั้งนั้น แค่ออกไปจากที่ที่คนเยอะขนาดนี้ได้ก็พอ...

ฉันก็จะเอาตัวรอดได้...ฉันมั่นใจ!!!

 

 

 

แต่ทุกอย่างดูเหมือนว่าจะกลับตาลปัตร


 

ท่านแม่ทัพที่ว่าไม่ได้อ่านง่ายอย่างที่คิดสินะ...


 

ผู้ชายคนนั้นรับถ้วยชาอจากมือฉันมาถือไว้...ช่างเหนือความคาดหมายซะจริง


 

แต่ที่เหนือความคาดหมายกว่านั้นน่ะหรอ...


 

ซ่า!!!


 

น้ำชาอุ่นจนเกือบจะร้อนที่เคยอยู่ในถ้วยถูกสาดใส่หน้าฉันเต็มๆ

ต่อหน้าจักรพรรดิและทุกคนที่นี่


 

แกกล้ามาก...ไอ้แม่ทัพ!!!


 

คิดว่าหล่อแล้วจะทำอะไรก็ได้หรือไง!!!


 

ฉันเช็ดคราบน้ำชาบนหน้าออกช้าๆ ด้วยอารมณ์ที่เดือดถึงขีดสุด


 

เห็นหน้าอีตาแม่ทัพกระตุกยิ้มมุมปากอย่างสะใจแล้วมันปรี๊ดดดดดด


 

หลงมาที่ไหนก็ไม่รู้ ถูกนางกำนัลดูถูก โดนอีตาเสนาลวนลามทางสายตา แล้วยังต้องมาเจออีตาแม่ทัพนิสัยแย่อีก


 

ฉันจะไม่ทน ไอ้ดาวคนนี้จะไม่ทนอีกต่อไป!!!


 

ฉันฉีกยิ้มอย่างมีจริตใส่หน้าอีตาแม่ทัพ ก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นไปหยิบกาน้ำชาอุ่นๆนั่นขึ้นมา

และเทลงไปที่หัวท่านแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่อย่างช้าๆ

น้ำชาอุ่นร้อนไหลอาบใบหน้าหล่อเหลานั่นจนเปียกไปหมด


 

ท่ามกลางความตกใจยิ่งกว่าของทุกคน ฉันได้ความสะใจอย่างมหาศาล

และคงได้ศัตรูเพิ่มมาอีกคนด้วยหล่ะมั้ง?


 

ฉันนี่ น่าสงสารซะจริงๆ






 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

1,216 ความคิดเห็น

  1. #1137 IamAtom (@IamAtom97) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 10:57
    ใครก็ได้ช่วยตอบที่ว่าแม่ทัพคนไหนที่โดนกระชากกล่องดวงใจเราอ่านแล้วจับใจความไม่ได้ ขอบคุณร่วงหน้า
    #1137
    0
  2. #1114 SSK[a]wt (@sskawt) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 17:40
    เฮ้ย!!! กล้ามากกก!!!
    #1114
    0
  3. #766 siney (@asakurayo2004) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 19:52
    5555 เส้นอารมขาดผึง
    #766
    0
  4. #667 Zixga (@A-star) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 22:19
    ชอบนางเอก 5555
    #667
    0
  5. #558 kantshi (@kantshi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 20:48
    55 นางเอกช่างกล้าหาญยิ่งนัก ทำดีๆ
    #558
    0
  6. วันที่ 29 มกราคม 2558 / 20:05
    เธอแน่มากละอองดาว
    #456
    0
  7. #330 Nunal (@nunal) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 13:01
    ชอบนางเอกกกกกกกก
    #330
    0
  8. #321 Elsara (@parn2537) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 02:46
    สะใจโว้ยยยย นึกว่าหล่อแร้วจะทำอะไร ก็ได้เรอะ !!!!

    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #321
    0
  9. #200 reflection (@reflection) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 20:57
    กล้ามากกกกก
    #200
    0
  10. #136 shinosako (@fonzazand119) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 17:51
    นางกล้ามาก 5555555555555555555
    #136
    0
  11. #88 หมูน้อย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 20:53
    รักตัวกลัวตายบ้างนะจ้ะ ขอบคุณค่ะไรท์
    #88
    0
  12. #77 DriveMeCrazy (@greatmormon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2557 / 12:20
    สงสารตัวเองบ้างเหอะ
    #77
    0
  13. #51 เมมฟิส (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2557 / 10:54
    สะใจสุดๆ นางเอกแบบนี้ชอบมากๆ
    #51
    0
  14. #12 BooBie (@pinpet01) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2557 / 22:18
    อัพต่อๆๆๆๆๆๆๆๆ ด่วน!!!!! ฮาดี ได้ใจฝุดๆ
    #12
    0
  15. #11 สู้ๆไรท์เตอร์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2557 / 12:20
    นางเอกเราสู้คน ชอบค่ะ ลงสม่ำเสมอนะคะ
    #11
    0
  16. #8 Pitikan Rupud (@pitikan-rupud) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2557 / 10:46
    55555นางเอกคนนี้หนูชอบที่สุดเลย
    #8
    0
  17. #7 Atk. S. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2557 / 10:13
    สะใจสุดๆ555
    #7
    0
  18. #6 เทพทีดา (@lovewow) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2557 / 07:41
    วะ ฮ่าๆๆๆๆ สะใจ!
    #6
    0
  19. #5 cattodive (@cattodive) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2557 / 00:29
    55555++++ฮ่ามากๆๆ
    #5
    0