บุปผาสองภพ

ตอนที่ 5 : บทที่ 3 ฉันคือสมบัติ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,715
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    15 ต.ค. 57


บทที่ 3 ฉันคือสมบัติ?







ฉัน
ละอองดาวคนนี้ เคยเชื่อมาเสมอ

ว่าตัวฉันเองเป็นคนที่เข้าใจอะไรง่าย และปรับตัวให้เข้ากับสถานการน์ต่างๆได้อย่างดีเยี่ยม...

ฉันถึงไม่แตกตื่นจนถึงขนาดไร้สติ เมื่อมาอยู่ในสถานที่ประหลาด...

เจอแต่คนมีสีผมแปลกประหลาด  สีตาก็แปลกประหลาด...


 

แต่ฉัน!!! ละอองดาวคนนี้!!!

ไม่สามารถเชื่อได้เลยจริงๆว่าบนโลกแห่งนี้จะมีผู้ชายพลังควาย

ที่ป่าเถื่อนขนาดบีบคอผู้หญิงจนเท้าลอยจากพื้นอย่างหน้าตาย...ไร้อารมณ์สิ้นดี

ถึงแม้ว่าผู้หญิงผู้งดงามและโชคร้ายคนนั้นคือฉันก็เถอะนะ

อย่างน้อยก็ช่วยทำหน้าสะใจซักนิดก็ยังดี...



ภาพสุดท้ายในชีวิตฉัน คือผู้ชายหน้าหล่อคมเข้ม ผมยาวสีขาวเวอร์ ที่เป็นโรคกล้ามเนื้อหน้าเป็นอัมพาตหรอกหรอเนี้ย?

ช่างหน้าอนาถสิ้นดี....

 

 
 

ฉันดิ้นคลุกคลักอยู่ในอุ้งมือของพ่อเทพบุตรหัวหงอกหน้าตาย...อย่างไร้ทางรอด

จะให้ฉันมาตายแบบนี้น่ะหรอ?  พูดเล่นหรือไง?


 

ฉันเริ่มดิ้นแผ่วลงเมื่อลมหายใจใกล้จะหมดลงทุกที

เหลือบตาไปมองคนอื่นๆที่นั่งอยู่ด้วยกัน เพราะงงเหลือเกินที่ไม่มีใครเข้ามาห้าม...

เห็นทุกคนแหวกออกล้อมรอบ โดยมีฉันและท่านแม่ทัพผู้หล่อเหลาอยู่กลางวง

องค์จักรพรรดิยืนเด่นเห็นหัวสีทองแสบตา นั่งยกยิ้มอย่างสงบเหมือนนั่งดูสารคดีสัตว์โลก

คนที่นี่เป็นแบบนี้โดยสันดาน...หรือว่าเป็นค่านิยมของแต่ละยุคกันนะ?

 


 

ฉันจะมาตายที่นี่ไม่ได้!!!

ยังมีพ่อกับแม่รออยู่นะ...ดาวสู้ สู้...


 

ฉันเอื้อมมือที่ใกล้จะหมดแรงลงทุกที ไปจับมือหนาที่คอฉันแล้วใช้เล็บที่ยาวสยองโลกให้เป็นประโยชน์



ฉันจิกเข้าไปเต็มแรง...

เหลือบตามองเห็นแม่ทัพคนเก่งสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนคลายมือลงนิดหน่อย

ฉันใช้จังหวะนี้ถีบตัวเองเข้าหาผู้ชายคนดังกล่าว สองมือคว้าหมับเข้าที่กลางลำคอหนา...

 



ทีฉันบ้างละนะ...

 



มือสองข้างของฉัน...มีแรงแค่ไหน ฉันบีบไม่ยั้ง

 


แต่ดูเหมือนผู้ชายตรงหน้าจะเพียงขมวดคิ้วด้วยความรำคาญที่สลัดฉันออกไปไม่ได้มากกว่า

ฉันสู้เค้าไม่ได้จริงๆนั่นแหละ...

แค่ขนาดตัวก็ห่างไกลกันเยอะแล้วค่า...

 



แต่จะให้หนีไปหรือไง?


ตลกน่า...


ไม่มีทาง!!!

 

 

ได้ข่าวว่าหวงเนื้อหวงตัวนักหรอคะท่านแม่ทัพ?

ละอองดาวคนนี้จัดให้ค่ะ!!!

 


ฉันหันไปยิ้มสดใสใส่หน้าชายหนุ่มที่โกรธจนหน้าแดงอย่างอารมณ์ดี

ท่ามกลางสายตาสงสัยใคร่รู้ของผู้มุ่งดู ที่ชักสนุกขึ้นทุกที



สองมือคลายออกจากลำคอหนาที่บีบไปก็ไร้ประโยชน์อย่างกะทันหัน

แม่ทัพหนุ่มถึงกับเหวอ....

 


ใจเย็นก่อน...ของจริงมันจากนี้ต่างหาก

สองมือของฉันคว้าหมับเข้าไปที่กล่องดวงใจของหนุ่มหล่ออย่างไร้ความกระดากอายของอิสตรี...



เพราะคนที่ต้องอับอายไปจนวันตายน่ะ...

คือแก...ไอ้แม่ทัพหัวเผือก

 



...คุณเคยได้ยินสุภาษิตนี้ไหม?

การได้ลวนลามผู้ชายหล่อคือลาภอันประเสริฐน่ะ...



สามสเต็ปง่ายๆ ในการเอาคืนของฉัน... เอาหล่ะนะ

 

จับให้มั่น!!!

 

บีบให้เละ!!!

 

กระชากให้สุด!!!

 



อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก


เสียงร้องโหยหวนของอีตาแม่ทัพหน้านิ่งดังก้องโถงท้องพระโรงทองคำ



“เจ้า!! เจ้า!! นางสตรีไร้ยางอาย...”

เสียงด่าทอขาดๆหายๆดังรอดออกมาจากริมฝีปากซีดเผือก

ใบหน้าที่ซีดสลับแดง ของเค้าทำให้ฉันสะใจอยู่หน่อยๆ

 







ต่อไปเรื่องที่ต้องเครียดก็คือ จะหาทางออกไปจากที่นี่ได้ยังไง?

 


“ฮา ฮา ฮา คณิกาน้อย เจ้าช่างกล้าเหลือเกิน”

เสียงทุ้มต่ำนุ่มนวลดังออกมาจะบุรุษที่นั่งบนบัลลังค์ทองลายมังกร

ทำให้ทุกคนละความสนใจจากท่านแม่ทัพเร็วกว่าที่ฉันคาดไว้เล้กน้อย

 


“ขอโทษนะคะ แต่ฉันไม่ใช่คณิกาหรอก ฉันเป็นแค่คนหลงทาง...”

 

 

ชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาคมคาย ขมวดคิ้ว

“แล้วเหตุใดจึงแฝงตัวเข้ามาในนี้เล่า... รู้หรือไม่ มีโทษถึงตาย...”

 

“ไม่ทราบค่ะ นางกำนัลกลลุ่มนั้นลากฉันมาที่นี่ด้วยความไม่เต็มใจ”

ฉันยื่นทำหน้าตาย ชี้ไปที่กลุ่มนางกำนัลปากเสียที่ยื่นทำหน้าเหวออย่างงงๆ



ความจริงแล้ว ฉันไม่ได้เป็นคนดีเท่าไหร่สินะ...

 

 

“อ่อๆ”

ชายหนุ่มรับคำด้วยท่าทีสง่างาม ก่อนโบกมือหนึ่งทีให้กับผู้ชายใส่ชุดสีเขียวที่น่าจะเป็นขันที

“เรื่องนี้ฝากเจ้าจัดการด้วยละกัน”



เสร็จแล้วก็หันมาพูดกับฉันต่อ...

 

“นามของเจ้าเล่า?”

เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนบัลลังค์ทองอร่ามตาเอ่ยถาม
ดวงตาที่มักทอประกายเบื่อหน่ายอยู่เสมอปรากฏประกายตาประหลาดที่ยากจะสังเกตเห็น

 

“ละอองดาว”

ฉันตอบเสียงเรียบนิ่ง
แตกตื่นนิดหน่อยที่ดูเหมือนจักรพรรดิของที่นี่ไม่ได้เป็นเหมือนในหนังสือที่เคยอ่านมา


 

“ละออง...ดาว”

เสียงทุ้มเดิมเอ่ยทวนชื่อฉันคล้ายหยอกเย้า ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ
ช่างไม่เข้ากับใบหน้าหล่อกระชากโลกที่กำลังนิ่งสงบเท่าไหร่


 

แต่เอาเถอะ...คนหล่อ ฉันอภัยให้ได้เสมอ


 

ฉันเงยหน้าขึ้นมองคนบนบัลลังค์ทองตรงหน้า โดยไม่สนใจเสียงซุบซิบของขุนนางปากหอยปากปูรอบข้างอีกต่อไป

 

“ที่นี่ที่ไหนคะ?”

ฉันเอ่ยถามอย่างคาดหวังในคำตอบ 

ไหนๆเรื่องก็มาขนาดนี้แล้วหนิ...ถามไปเลยเถอะ

ฉันเริ่มจะเหนื่อยแล้วสิ

 
 

แต่ว่า...

 

ขอทีเถอะสวรรค์

 

อย่าให้เป็นอย่างที่ฉันคิดเลย

 

แต่ดูเหมือนชายหนุ่มที่อยู่สูงกว่าจะไม่นำพา

 

“เจ้าคงจะเป็นหลานสาว ท่านฟง กระมัง?”

ชายหนุ่มถามต่อ โดยไม่ดูสถานการณ์รอบข้างเท่าไหร่       


 

และดูเหมือนว่าผู้คนรอบข้างจะเริ่มทำหน้าอยากตาย ก่อนจะหันไปซุบซิบกันต่ออีกครั้งหนึ่ง


 

อีตาหน้าหล่อสะท้านโลกนี่ไม่เข้าใจที่ฉันถาม หรือว่า ฉันถามไม่เข้าใจกันนะ?

 


แต่ว่า...



ก็แม่ฉันบอกให้มาช่วยงานคุณลุงช่วงปิดเทอม์...

ก็ฉันเปิดประตูจากที่บ้าน แล้วมาโผล่ที่นี่...

ก็ฉันยังหาลุงของฉันไม่เจอ แต่ตามหลักการน่าจะเป็นคนที่นี่ มั้ง?

ก็แล้วมีคนมาถามฉันว่า ฉันเป็นหลานของ คนนี้ รึเปล่า?

ซึ่ง คนนี้ ที่ว่าเป็นคนที่นี่ และฉันก็อยู่ในช่วงปิดเทอม์พอดี

ตามหลักการแล้วคือ ใช่ สินะ...

 


 “ก็คงจะใช่มั้ง ดูเหมือนแม่ฉันจะบอกมายังงั้นนะ”

ฉันตอบหน้าตาย

 

 

 

ตรงข้ามกับคนบนบัลลังค์ที่ยกยิ้ม

 

มีอะไรหน้าขำหรอ?

 

ฉันเหลือบตาดูขุนนางรอบข้าง ที่ตัวสั่นงกๆเหมือนหวาดกลัวบางอย่างก่อนมองหาต้นเหตุ

เค้ากลัวอะไรกันหรอ?

 

ฉันเหลือบตามองคนตัวโตบนบัลลังค์อีกครั้ง เป็นเวลาพอดีกับที่ชายหนุ่มผู้สูงส่งหันมาสบตากับฉันพอดี

 

 

ดวงตาสีทองนั่น ช่างน่ากลัวเหลือเกิน

 

ทั้งสูงค่า และน่ากลัว

 

 

 

“งั้นเจ้าคงจะเป็นหญิงสาวในคำทำนาย...”

ชายหนุ่มรำพึงคล้ายพูดกับตัวเอง แต่คงรำพึงดังไปหน่อย เพราะเสียงมันก้องไปทั่วโถงทองคำแห่งนี้ทีเดียว

 

“อะไรนะ?” ฉันถามเพื่อความแน่ใจตามสไตล์ของนางเอก

 

“หากเจ้าเป็นหลานสาวของท่านฟง เจ้าก็คือหญิงสาวในคำทำนายที่เหล่าขุนนางน้อยใหญ่กล่าวถึง”

 

“แล้วไงหรอ?”

 ฉันถามหน้างง เป็นแล้วไงฟร่ะ?

 

“ดูเหมือนว่าเจ้าก็ต้องมาเป็น ชายา ข้า ตามที่ขุนนางน้อยใหญ่นี้เห็นสมควร”

 

“อ่อ... งั้นคุณคงจะจำคนผิด ฉันไม่ใช่หลานสาวท่านฟงแล้วก็ได้”

 

ฉันรีบบอกปัดอย่างรวดเร็ว 

 

ผู้ชายหล่อน่ะฉันชอบ

ยิ่งหล่อขนาดนี้นี่  โคตรชอบเลยหล่ะ

แต่ถ้าต้องมาเป็นภรรยาของผู้ชายหล่อที่เห็นหน้ากันได้ห้านาทีนี่ก็ไม่ไหวนะ

 

 

“อ่อๆๆ ไม่ใช่หรอกหรือ?”

ชายหนุ่มเออออไปตามเรื่องที่ฉันพูด ทำให้ฉันเกือบจะคิดไปจริงๆว่า รอดแล้วแหละ

 

 

แต่ประโยคถัดมานี่สิ

“น่าเสียดายจริง แต่จะให้ท่านฟงมายื่นยันก็ไมได้ เพราะท่านก็ไปท่องโลกอยู่ต่างเมืองซะด้วยสิ...”

 

“ไม่เป็นไรๆ คุณแค่ส่งฉันกลับไปที่บ้านก็พอค่ะ”

 

“มิได้ๆ ไหนเจ้าก็มาแล้ว และข้าเองก็ถูกใจเจ้ามากเสียด้วย...เอาเช่นนี้ดีหรือไม่?”

 

“...”

 

“เจ้ามาเป็นชายาของข้าไปก่อนดีหรือไม่?”ชายหนุ่มถาม ใบหน้าระบายยิ้มจนหน้าขนลุก

 

“ไม่!!!”

 

“หรืออยากเป็นเพียงสนมหรือ?”

 

“ไม่!!!”

 

“แต่ข้าคงปล่อยเจ้ากลับไปไม่ได้หรอกนะ อยากอยู่ในคุกไปก่อนเช่นนั้นหรือ?”

 

“ใครจะอยากไปอยู่ในคุกกัน”

ฉันยืนเท้าสะเอวและโต้กลับไปอย่างไม่กลัวตาย

ชั่วขณะหนึ่งลืมไปจริงๆว่า อีตานี่ดูเหมือนจะเป็นจักรพรรดิของที่นี่

 

“งั้นเป็นสมบัติของข้าดีหรือไม่?” เสียงทุ่มนุ่มเอ่ยเชิญชวนจนฉันเกือบจะเคลิ้มตาม

 

“ห๊ะ!!??”

ฉันอุทานเสียงดังลั่น ตำแหน่งอะไร ไม่เห็นจจะเคยได้ยินซักนิด

 

“สมบัติไงเล่า”

 

ชายหนุ่มย้ำหน้าตาย ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ จนฉันเองอยากจะเดินไปกระชากหัวมาตบซะจริง

 

 

“สมบัติของข้า จักรพรรดิแห่ง หยางอี๋  สมบัติของข้าแต่เพียงผู้เดียว”

 

 

 

 

 

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑ 

จบไปอย่าางยากลำบากอีกหนึ่งตอน ขอขอบคุณรีดเดอร์ที่น่ารักทุกคนที่เข้ามาอ่าน
ตอนนี้เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องทุกอย่าง
และเรื่องนี้นางเอกเราไม่ค่อยเหมือนใครซักเท่าไหร่ โปรดทำใจ (T^T)555+แ
แต่เพราะนางไม่เหมือนใครนี่แหละ ถึงได้เนื้อหอมซะเหลือเกิน
      

ไม่รู้จะพูดอะไรเเล้วอ่าาาา  เอาเป็นว่าอ่านจบแล้วอย่าลืมเม็นต์ด้วยนะคะ


หนึ่งคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรต์อย่างมหาศาสจริงๆๆ ฮุ ฮุ ฮุ



ลาหล่ะ...สวัสดี 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

1,216 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 01:14
    โฮ๊กกกก นางเอกเราสุดๆ 555+
    #932
    0
  2. #929 jenny-0- (@kidsanajenny) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 21:34
    ฮาเร็มรึป้าวค่ะ?
    #929
    0
  3. #928 hamill (@hamill) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 21:24
    มีคำผิดจิ๊ดนึงค่ะ ปิดเทอม จะไม่มีการันต์นะคะ
    #928
    0
  4. วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 11:07
    ท่าท่างเริ่มจะสนุกแล้ว แบบว่าขำอ่ะ บีบ!!!
    #910
    0
  5. #668 Zixga (@A-star) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 22:29
    ทำซะเห็นภาพ สงสารรร 55555
    #668
    0
  6. #658 NamPueng (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2558 / 13:08
    บอกได้เลยว่าวิธีการแก้เผ็ดนี่สุดๆค่ะ แบบกลั้นขำไม่ได้จริงๆ
    #658
    0
  7. #559 kantshi (@kantshi) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 20:54
    ฮา นางแก้แค้นได้เจ็บแสบ เล่นเอาหน้าเขียวหน้าแดงกันเลย 55 แอบสะใจ
    #559
    0
  8. #480 Maya (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มีนาคม 2558 / 13:31
    55555 เป็นสามสเต็ปที่สุดยอดมาก
    #480
    0
  9. #448 Un_Ramon (@ramon_unun) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 12:41
    น่ารักกกกกกกก ชอบอ่า ติดตามค่า
    #448
    0
  10. #331 Nunal (@nunal) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 13:03
    บีบให้แหละ บี้ให้แบน  นางเอกช่างโหดร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย //ซับเลือดเบาๆ
    #331
    0
  11. #323 Elsara (@parn2537) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 02:51
    แม่ทัพ โดนเต็มๆเปา เลยอ่ะ อู้ยย เจ๊บแทนน เว่อ
    #323
    0
  12. #286 An-amethyst (@annlovehenrylau) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 01:43
    สูญพันธ์แล้วหละ 5555
    #286
    0
  13. #201 reflection (@reflection) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 20:59
    นางเอกตลกอ่า5555
    #201
    0
  14. #150 voodoo princess (@davillboy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 00:48
    นางเอกช่าง....
    อูย... สงสารท่านแม่ทัพ จะใช้การได้อยู่ไหมหนอ...
    แต่ว่า ตัวหนังสือเล็กจุงขยายหน่อยก็ดีนะค่ะไรท์
    #150
    0
  15. #137 shinosako (@fonzazand119) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 17:56
    -น่ารักจริง ๆ 555555555555
    #137
    0
  16. #90 หมูน้อย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 21:01
    ท่าทางจะมีแต่ร้ายๆกันทั้งนั้น
    #90
    0
  17. #20 BooBie (@pinpet01) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 20:51
    ชอบนางเองแนวนี้ 5555 โหด มัน ฮา (นี่ผู้หญิงใช่ป่ะ.?) ชอบบบบๆๆๆ
    #20
    0
  18. #19 chalee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 12:36
    มีฮาเร็มไหมฮะ แอบหวังดุๆๆ มั๊กมากๆๆๆๆๆๆ

    ชอบอะวี๊ดวิ้ว
    #19
    0
  19. #18 mitarine (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 12:36
    แรงกระชากช้ำทั้งพวงซะขนาดนั้น ช่างน่าติดตามเหลือเกิน 55+
    #18
    0
  20. #16 สู้ๆไรท์เตอร์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 07:26
    ที่อ่านมาก็เพราะนางเอกแบบนี้หล่ะค่ะ

    #16
    0