Sotus ss : รักที่มั่นคง (ก้องภพ & อาทิตย์)

ตอนที่ 28 : เรื่องรัก ผัวๆ เมียๆ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,996
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    10 มิ.ย. 60

......อาทิตย์......

    "อิจฉาจริงๆ เลย พวกแกโชคดี๊...โชคดี ที่ครอบครัวรับได้ และเข้าใจ"

ตุ๊ต๊ะทำปากยื่น ก่อนจะเอนลงไปนอนด้วยสีหน้าค่อนข้างจะเศร้าหมอง

    "อิพะยูน..มึงเครียดเรื่องที่บ้านอีกแล้วดิ"

ผมถามมันด้วยความเป็นห่วงครับ ตุ๊ต๊ะถึงดูมันจะเริงร่าท้าลมร้อนขนาดไหน มันก็มีเรื่องเครียดของมันอยู่นะครับ คือที่บ้านมัน ไม่ใช่สิ พ่อมันคนเดียวท่านรับไม่ได้ที่ลูกชายของท่านจะไม่หาสะใภ้เข้าบ้าน แต่หาเขยให้แทน การแอนตี้เลยเกิดขึ้นครับ ท่านยื่นคำขาดถ้าเลือกที่จะมีความรักแตกต่างจากที่ควรจะเป็นก็ไม่ต้องกลับไปเหยียบที่บ้านอีก ตุ๊ต๊ะเลยต้องออกมาเช่าห้องอยู่ครับ ส่วนทางน้องนนท์แม่น้องนนท์ก็ไม่รับครับ ร่ำๆ จะดึงน้องนนท์ไปอยู่อังกฤษด้วย คู่นี้จึงไม่ค่อยได้เปิดเผยอะไรมากครับ แต่ทั้งสองก็ดูรักกันดีนะครับ

    "นิดนึงอ่ะ นี่กูไม่เจอพ่อมาจะครึ่งปีล่ะ กูก็อยากทำให้ท่านสบายใจนะเว้ย..แต่กูก็ฝืนความรู้สึกไม่ได้ แม่เลยบอกว่าให้ใช้ความจริงใจพิสูจน์ให้ท่านเห็น ดีนะแม่นนท์เริ่มอ่อนบ้างล่ะไม่งั้นตาย กูต้องเครียดตาย"

ตุ๊ต๊ะพูดด้วยท่าทางเหนื่อยอ่อน ผมก็คุยกับเพื่อนไปเรื่อยๆ แต่สายตาก็ไม่วายจะเหล่มองก้องภพที่นั่งแชทกับใครไม่รู้ สีหน้าจริงจังหลายวันมานี้ผมแอบสังเกตว่าก้องภพมักติดมือถือผิดปกติ แรกๆ ก็ไม่สงสัยอะไรหรอกแต่ตอนนี้เริ่มอยากรู้ล่ะครับ

    "ก้อง...ก้อง.."

ผมเรียกอยู่สองสามก้อง เขาก็ยังคงพิมพ์อะไรยุกยิกๆ เห็นป่ะ พิรุธมาเพียบ

    "ก้องงงง!!!!"

สะดุ้งสุดตัวเลยครับ

    "ครับ!! พี่อาทิตย์มีอะไรรึเปล่าครับ"

    "ผมเรียกหลายก้องล่ะ ในโทรศัพท์มันมีอะไรนักหนาเหรอ แอบแชทกับใคร!!"

ผมเริ่มชักสีหน้า ก้องปฏิเสธใหญ่เลยครับ

   "เปล่าครับเปล่าๆ ไม่มีอะไรครับ"

ผมยังเหล่ตาไม่ไว้ใจ และด้วยความรวดเร็วผมดึงไอโฟนมาจากมือเค้าเลยครับ นั่นไงแชทไลน์จริงๆ ด้วย เมย์นี่หว่า..พออ่านข้อความปุ๊บ ขึ้นปั๊บเลยครับ ไม่ได้ล่ะ

    "มานี่ก้อง คุยกันหน่อย"

ผมลากมือก้องให้เดินเข้าห้องไปกับผมท่ามกลางสายตาสงสัยของเพื่อนๆ

    "ในข้อความที่คุยกับเมย์ หมายความว่าไง จะพยายามช่วยคุยกับเอ็มให้ มันอะไรก้อง??"

เมื่ออยู่กันลำพังผมเปิดประเด็นก่อนเลยครับ ก้องภพนิ่งอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเริ่มโต้ตอบผม

    "ผมแค่ช่วยเพื่อน มันไม่ได้มีอะไรเลยครับ"

    "ไม่มีอะไรได้ไง คุณบอกจะช่วยทำให้เอ็มใจอ่อนยอมกลับไปหาเมย์ แล้วน็อตเพื่อนผมอ่ะ เค้าคบกันอยู่นะก้อง!!"

ผมเริ่มไม่พอใจ ผมรู้นะว่าก้องไม่ค่อยชอบน็อตเท่าไร แต่จะมาทำแบบนี้ก็เกินไป เรื่องทั้งหมดเมย์สร้างเองแท้ๆ

    "ผมก็แค่จะลองคุย มันไม่เห็นเสียหายอะไรเลย"

    "ถ้าเอ็มยอมล่ะ??"

    "เมย์กับเอ็มก็กลับมาเหมือนเดิมไงครับ"

    "แล้วน็อตอ่ะ??"

ผมเริ่มชักสีหน้ามากขึ้น ก้องมองตอบผมนิ่งๆ แต่ไม่พูดอะไร

    "ก้อง..ก้องฟังนะ ผมรู้ว่าคุณรักเพื่อน ผมเข้าใจ ผมก็รักเพื่อน ผมอยากให้คุณเห็นใจน็อตมันบ้าง ผมรู้ว่าคุณไม่พอใจตั้งแต่คราวทิว แต่เรื่องพวกนี้เราควรปล่อยให้พวกเค้าคุยกันเองนะก้อง เปิดทางให้เมย์เข้ามาคุยกับเอ็มน่ะได้ แต่ไม่ใช่ไปชักจูง เข้าใจนะ"

ก้องภพถอนหายใจยาว ก่อนจะพยักหน้าเข้าใจ ผมตัดสินใจใช้ไลน์ก้องโทรหาเมย์ตอนนั้นเลย จะว่าผมยุ่งก็ได้นะ แต่เมย์จะมาใช้ความขี้สงสาร ความรักเพื่อนของก้อง มาทำแบบนี้ผมไม่โอเค นี่มันใช้จุดอ่อนของแฟนผมมาทำเรื่องแบบนี้ หลอกใช้ก้องชัดๆ ก้องน่ะฉลาดทุกเรื่องแต่มาตายก็เรื่องพวกนี้แหละ 

    (ฮัลโหล..ก้อง เอ็มยอมมาตามนัดใช่ป่ะ)

เมย์ถามเข้าประเด็นเลย 

    "ไม่ใช่ ผมอาทิตย์"

    (พี่อาทิตย์!!!! พี่อาทิตย์ได้อ่านไลน์ของก้องแล้วเหรอค่ะ)

เมย์ทำน้ำเสียงตกใจครับ ต้องตกใจสิ พิมพ์มาแต่ละอย่าง ไม่คิดเลยเมย์จะกล้าทำอะไรแบบนี้เดี๋ยวผมบอกคร่าวบ้างประโยคนะ

    "ก้อง ก้องต้องช่วยพาเอ็มออกมาหาเราให้ได้นะ"

    "พยายามจี้เรื่องทิวไว้นะก้อง พูดให้เอ็มรู้สึกผิดต่อทิวเยอะเอ็มจะได้ไม่สบายใจที่จะคบพี่น็อต"

    "ย้ำเรื่องทิวบ่อยๆ นะก้อง"

   "ผมอ่านแล้ว เมย์..จะหาว่าผมยุ่งก็ได้นะ คุณทำแบบนี้ทำไม เรื่องระหว่างคุณกับเอ็ม ก้องไม่เกี่ยวนะ อย่าใช้จุดอ่อนของเพื่อนมาทำประโยชน์ให้ตัวเองสิเมย์  ความรักของคุณที่มันลงเอ้ยแบบนี้ คุณเลิกเองนะ อย่ามาวุ่นวายกับก้องเพราะเรื่องนี้อีกเลยนะเมย์"

ผมพูดจบก็ตัดสายทิ้ง ก่อนจะหันมามองก้องภพอย่างไม่พอใจ

    "ทำอะไรลับหลังผมแบบนี้ ผมจะเชื่อใจคุณร้อยเปอร์เซ็นต์ได้ยังไง"

พูดจบผมก็เดินออกมาจากห้องเลย ไม่ฟังเสียงเรียกตามหลังของก้องด้วย ผมไม่พอใจมากครับ อะไรจะขี้สงสารขนาดนั้น แล้วคนที่คิดจะแย่งแฟนน่ะ เพื่อนผมนะ คิดแล้วโกรธ..หึ

    "ฟังผมก่อนสิครับพี่อาทิตย์ คุยกันก่อน"

ก้องรีบตามมาดึงแขนผมเอาไว้ก่อนที่ผมจะเดินไปนั่งรวมกับเพื่อนๆ

    "คุณมันยังมีอะไรที่น่าเชื่ออีกก้อง คุณก็รู้ว่าผมสนิทกับไอ้น็อตขนาดไหน คุณไม่ค่อยชอบมันผมเข้าใจ แต่ถึงขั้นจะทำร้ายจิตใจมันผมรับไม่ได้จริงๆ ว่ะ มันเกินไปอ่ะก้อง"

ผมบอกกับเค้าตรงๆ ก้องภพจ้องหน้าผมนิ่ง แววตาแฝงความไม่พอใจในนั้น

    "ผมก็แค่อยากช่วยเพื่อน เอ็มกับเมย์คบกันมาตั้งนาน กับพี่น็อตเอ็มอาจจะแค่หลงไปก็ได้ และผมไม่ไว้ใจพี่น็อต พอถึงจุดอิ่มตัวเอ็มอาจจะต้องมานั่งเสียใจเหมือนทิวก็ได้"

    "นั่นมันเรื่องของเขาสองคน ไม่ใช่เรื่องที่เราจะไปตัดสินใจให้เขาก้อง เมย์ก็ทิ้งเอ็มเหมือนกัน เมย์ก็มีสิทธิ์จะที่ทำให้เอ็มเสียใจได้เหมือนกัน ถ้าคุณยังมีอคติแบบนี้ในใจนะ เราอย่าเพิ่งคุยกันเลย"

ผมสะบัดแขนออกจากการเกาะกุมของก้อง โกรธครับ หึ!! ไม่อยากเห็นหน้าเลยตอนนี้ก้องภพวิ่งตามผมมาไม่ลดล่ะ ผมเดินหนีลงไปที่หน้าหาด เดินหงุดหงิดมันไปเรื่อยๆ ไม่รู้ว่าเดินมาไกลขนาดไหน ผมมองไม่เห็นก้องล่ะครับ เลิกตามแล้วสิ ช่างเหอะ ใครสนกันชิส์!!!!

    "รีบเอาของมาดิ ของอยู่ไหน??"

ในระหว่างที่ผมนั่งเงียบๆ พิงโขดหินอยู่นั้นจู่ๆ ก็มีใครมาจากไหนไม่รู้ประมาณ 3-4 คนมายืนล้อมชายคนนึงที่ถูกจับมาเหวี่ยงลงกับพื้น ผมรีบซ่อนตัวกับโขดหินแล้วแอบมองคนกลุ่มนั้น

    "ผมไม่มีจริงๆ พี่ ผมไม่มีแล้ว ผมเลิกยุ่งกับมันแล้ว"

ผู้ชายคนที่ถูกเหวี่ยงลงพื้นผมกะจากสายตาน่าจะไม่เกินยี่สิบสอง ยกมือขึ้นไหว้ผู้ชายอีก 3-4 คนที่ประหลกๆ แสดงอาการหวาดกลัวออกมาอย่างชัดเจน

    "มึงอย่ามาโกหก กูบอกให้เอามา เอามาดิว่ะไอ้เหี้ยนี่ ดื้อชิบหาย"

ผมตกใจมากจนทำอะไรไม่ถูก นี่มันอะไรว่ะ หรือของที่พูดจะเป็นยาเสพติดว่ะ ตายแล้วไอ้อาทิตย์จะเดินออกไปอย่างไงว่ะเนี้ย

    "เอามา!!!!!!"

    "ผมไม่มีพี่"

    "พวกมึงจัดมันดิ จนกว่ามันจะยอมบอกว่ามันเอาของที่เหลือไปซ่อนที่ไหน"

และชายกลุ่มนั้นก็รุมกระทืบเด็กหนุ่มคนนั้นทันที ทำไงดีไอ้อาทิตย์ในระหว่างที่ผมกำลังคิดเสียงมือถือผมก็ดังขึ้น ชิบหายแล้วล่ะสิ

    "เฮ้ย!! พี่ตรงนั้นมีคน"

    "มึงเอาตัวมันมา เร็ว!!!!"

ผมต้องรีบออกจากที่ซ่อนวิ่งสิครับรออะไร แต่ผมไม่ใช่เจ้าถิ่นอ่ะ เลยไม่ค่อยรู้เส้นทางพวกเขาเลยมาดักผมเอาไว้ได้

    "ไอ้หน้าขาว มาแอบฟังเขาคุยกันมันไม่ดีนะครับ"

ตอนนี้ผมถูกพวกมันลากมารวมกับเด็กหนุ่มคนนั้นเรียบร้อย 

    "ได้ยินอะไรบ้างบอกมา!!!!"

ชายคนที่น่าจะเป็นหัวหน้าแก๊งค์กระชากคอเสื้อผมขึ้น ก่อนจะตะคอกถามผม ผมไม่ตอบอะไรมันยิ่งโมโห 

    "หน้าอายว่ะ หมาหมู่ชิบหาย รังแกคนไม่มีทางสู้สวะ!!"

เสียงนี้ไม่ใช่ผมนะครับ ผมรีบหันไปมองเพราะเสียงมันใช่เลย ก้องภพ

    "ตามมาทำไมก้อง!!!!"

ผมถามอย่างตกใจ ก้องภพเล่นเอาตัวเองออกมาเป็นเป้าแบบนี้เสี่ยงมาก

    "หุ้ย!!!! ทำไมวันนี้มันยุ่งชิบหาย เก็บแม่งให้หมดนี้แหละ พวกมึงเคลียร์เลย"

ชายคนนึงพุ่งไปหาก้อง แต่ก้องเค้าพอเป็นเทควันโดมาบ้างเพราะเรียนสมัยเด็ก (สายดำอ่ะครับ เคยแข่งระดับเยาวชนได้รองอันดับหนึ่งระดับประเทศ)  เพราะฉะนั้นไม่สะท้านเขาหรอกครับ ยิ่งเห็นแบบนั้นที่เหลือก็เริ่มรุมครับ ผมเองก็โดนมัดทำอะไม่ได้จะลุกก็ไหวครับ พยุงตัวให้ลุกไม่ได้ ห่วงก้องก็ห่วง นั่นก้องพลาดโดนชกแล้ว ใจผมตอนนี้ร้อนไปหมด เพราะผมแท้ๆ ถ้าไม่โกรธแล้วเดินหนีมาไกลขนาดนี้เรื่องก็ไม่เกิดครับ 

    "แค่กๆ ๆ"

เสียงไอข้างตัวผม ทำให้ผมหันมองน้องคนนั้นที่ตอนนี้นอนจมอยู่บนพื้นทราย น้องโดนแทงด้วยครับเลือดเยอะมาก ช่วยอะไรก็ไม่ได้ ตอนนี้ผมก็โดนมัดกระดิกตัวแทบไม่ได้ โอ้ย!!!! เอาไงว่ะ

    "ตรงนั้นครับ คุณตำรวจพวกมันอยู่นั้น"

นั่นมันเสียงไบร์ทครับ และเพื่อนๆ ผมวิ่งมากันครบทีมพร้อมนายตำรวจอีก 5-6 คน แล้วสถานะการณ์ก็คลี่คลาย น้องคนนั้นถูกส่งตัวเข้ารพ. ที่อยู่ระแวกนั้น ส่วนชายพวกนั้นถูกจับทั้งหมด ตำรวจบอกกับผมว่านี่คือแก๊งค์ค้าขายยาแต่เป็นแค่สมุนปลายๆ นะครับ แค่นี้ก็น่ากลัวล่ะครับ

    "เดินไปทำอะไรแถวนั้นอุ่น พวกเราห่วงแทบตายตอนก้องโทรมาบอกพวกเรานี้รนทำอะไรแทบไม่ถูก เป็นอะไรรึเปล่า"

น้ำตาลดึงผมไปกอดพร้อมบ่นชุดใหญ่ ผมดีใจที่เพื่อนๆ ห่วงผม ผมหันหน้าไปมองก้องภพ เขากำลังมองผมอยู่สายตาสำรวจไปทั่วตัวผม ก่อนจะหยุดมองที่ข้อมือ มันแดงจนช้ำครับผมโดนเชือกมัดนี่นา แล้วผิวผมค่อนข้างขาวเลยเห็นชัด ก้องขยับเข้ามาใกล้เมื่อน้ำตาลคลายอ้อมกอดจากผมแล้วเธอลุกไปนั่งข้างไบร์ท ก้องลูบมือเบาๆ ตรงรอยช้ำของผม ก้องค่อยๆ ยกแขนผมขึ้นมาจูบตรงรอยช้ำนั้นเบาๆ

    "ขอโทษนะครับ ขอโทษที่ทำให้โกรธจนต้องเดินหนีผมไป ขอโทษนะครับ แล้วขอบคุณนะครับที่ยังปลอดภัย ขอบคุณที่ยังอยู่ให้ผมขอโทษนะ ก้องรักอุ่นนะ ถ้าไม่มีอุ่นก้องขาดใจแน่...."

ก้องภพพูดเสียงสั่น น้ำตาไหลอาบผมเลยเกินกั้นครับ โผกอดก้องทันที ก้องรัดเอวผมตอบแน่น

    "ขอโทษที่งี่เง่า ขอโทษนะ และขอบคุณนะที่ไปช่วย อุ่นก็รักก้องนะ"


    "ทะเลาะกันเพราะเรื่องพวกกูเหรอ??"

หลังจากผมกับก้องเคลียร์กันจบ เพื่อนๆ ผมมันก็ถามครับว่าเกิดอะไรขึ้น ผมเลยยอมเล่าแบบหมดเปลือกอ่ะ แต่มีปิดบางจุดนะผมไม่อยากให้พวกมันมองก้องไม่ดี

    "เมย์นี่นะไม่คิดเลยว่าจะมาขอร้องให้ก้องทำอะไรแบบนี้ ดีนะที่น้องก้องยังไม่ได้ช่วยอะไรมาก"

ตุ๊ต๊ะบ่นออกมาตามประสา เพื่อนคนอื่นๆ ก็เห็นด้วย

    "เกินไปจริงๆ แย่มาก"

น้ำตาลบอกสีหน้าเหวี่ยงๆ และอีกหลายคนเลยครับที่วิพากษ์วิจารณ์ 

    "เอ็ม!!!"

เสียงเรียกนี้ทำให้พวกเราหันไปมองผู้มาเยือน

    "เมย์...."

เอ็มมีสีหน้าจริงจังขึ้นมาก่อนจะเดินลงไปหาเมย์ที่ยืนอยู่ด้านล่างไม่ได้ขึ้นมาบนที่พักของพวกเรา

    "หยุดได้แล้วเมย์ ปล่อยเราไปเหอะเลิกเอาเรามาเป็นโล่กำบัง มาเป็นบันไดเพื่อปีนขึ้นมาไอ้ก้องได้แล้ว คิดถึงมิตรภาพของเราก็ได้นะเมย์ ปล่อยเราไปเหอะ ไอ้ก้องมันไม่ทิ้งพี่อาทิตย์มาหาเมย์หรอก เชื่อเราสิ"

เอ็มพูดเสียงเครียด เมย์มองหน้าเอ็มนิ่งก่อนจะเริ่มร้องไห้

    "เอ็ม..เอ็มเอาอะไรมาพูด เราระ..รั.."

    "ไม่ใช่เราแน่ เมย์ชอบก้อง ชอบมาตลอด รักมาตลอดจะผ่านมากี่ปี ในใจเมย์ก็คือก้อง เราคือตัวแทน แค่เราทำให้เมย์ใกล้ก้องได้ แต่พอเราเลิกกัน เมย์ก็หมดโอกาสใกล้ก้อง เมย์ใช้เรื่องที่เราเลิกกัน เมย์ใช้คำว่าอยากคืนดีกับเรา ทำให้ก้องมันยอมคุย ยอมไปหา เรารู้หมดทุกอย่างเมย์ เราแค่ไม่อยากพูดให้เมย์ดูแย่ แต่เราไม่ทนแล้ว เราจะบอกเมย์ตรงนี้เลยนะ ก้องมันรักพี่อาทิตย์มาก เราก็รักพี่น็อตมาก เมย์พอเหอะ เราจะได้มองหน้ากันติด ยังคงเป็นเพื่อนกันได้นะเมย์"

เมย์มองหน้าเอ็มอึ้งๆ เริ่มเถียงอะไรไม่ออก ผมกับทุกคนที่อยู่บริเวณนั้นเลยเชื่อว่าที่เอ็มพูดคือความจริง

    "เอ่อ..ใช่ เรารักก้อง รักมาตั้งแต่ปีนึง วันที่ก้องปฏิเสธเรา แล้วเอ็มเข้ามาปลอบเราก็เลยคิดอยากเปิดใจ เราเลยลองคบดู เราพยายามแล้วที่จะพุ่งความสนใจมาที่เอ็ม แต่เราก็ลืมก้องไม่ได้จริงๆ ถึงเราจะรักก้องแต่เราก็ผูกพันกับเอ็มนะ  เราไม่เคยคิดว่าเอ็มเป็นตัวแทนก้องเลยเอ็ม ก้องคือก้อง เอ็มคือเอ็มเราแยกได้นะ"

เมย์พูดเสียงสั่นเครือ ปนสะอื้น

    "งั้นก็พอ อย่าตามเราอีกเลยหยุดเถอะเมย์ เหนื่อยก็พักได้แล้ว เรื่องไอ้ก้องอ่ะเมย์รู้ว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้แน่นอน ก้องมันมีพี่อาทิตย์แล้ว และมันก็รักพี่อาทิตย์เท่าชีวิตมัน เรารู้ดีทำใจเสียเมย์"

    "ฮือๆๆ ฮัก...ฮือๆๆ"

เมย์ปล่อยสะอื้นออกมาอย่างสุดกั้น เอ็มดึงร่างบางนั้นมากอดเอาไว้ พร้อมลูบหัวเบาๆ อย่างปลอบโยน เมย์กอดตอบพร้อมสะอื้นกับอกเอ็ม

    "ทำใจเร็วๆ นะ เอ็มรอเพื่อนสาวที่แสนดีตลอดเวลานะ"

เอ็มพูดเสียงนุ่ม เมย์พยักหน้าเบาๆ ก่อนจะกอดเอวเอ็มแน่น ผมหันไปมองหน้าก้องที่ทำท่าลังเล เขากลัวผมโกรธครับถ้าจะเดินไปหาเมย์ มันไม่ใช่เวลาจะมาหึงสักหน่อย ผมเพยิดหน้าให้เขาไปหาเพื่อนของตัวเอง ก้องยิ้มขอบคุณผมเบาๆ ผมพยักหน้าพร้อมยิ้มบางๆ ให้เขาวันนี้ผมอนุญาตนะ แต่ถ้าวันอื่นคุยกันอีกที ไม่ได้หึงนะ แค่ผมไม่ค่อยชอบให้ใครมายุ่งกับก้อง แค่นั้นเอง (ค่ะไม่หึง เชื่อๆ ^_^ : ไรท์)

    "เข้มแข็งนะ เมย์เก่งจะตายเราเชื่อ"

ก้องเดินเข้าไปแตะบ่าเมย์ เมย์คลายกอดจากเอ็ม เอื้อมแขนเรียวอีกข้างมากอดเอวก้อง ตอนนี้เลยกลายเป็นก้อง เอ็ม เมย์ ยืนกอดปลอบให้กำลังใจกันอยู่ ผมกับเพื่อนๆ ยืนมองมิตรภาพของคนทั้งสามที่ตอนนี้สี่ล่ะเพราะวาดเดินเข้าไปสมทบอีกคนด้วยความซาบซึ้งในคำว่าเพื่อน

    "เพื่อนคือเพื่อนสิเนอะ ต่อให้เพื่อนเราผิด เพื่อนเราเลวร้ายขนาดไหน เราก็ตัดมันไม่ลง"

น้ำตาลพูดขึ้นมาเป็นคนแรก

    "อืม ยังไงก็เพื่อนเรา ใครจะมองว่ามันเลวร้ายขนาดไหน สำหรับคนที่เป็นเพื่อนก็ยังคงรัก และปรารถนาดีเสมอ"

น็อตพูด ผมและเพื่อนของผมเลยเดินมากอดกันบ้าง เพื่อนคือเพื่อนครับ แม้พวกผมจะไม่ดีร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่เราก็จริงใจต่อกันนะครับ ^^
   



....มาล่ะคะ ไม่มีอะไรจะสปอยค่ะ อ่านแล้วรู้สึกยังไงเม้นบอกกันบ้างนะคะ เจอกันตอนหน้านะคะ ^^....







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

444 ความคิดเห็น

  1. #238 thieves14122 (@Thieves1412) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 11:21
    ต่อๆๆๆ
    #238
    0
  2. #237 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 09:50
    เพื่อนยังไงก็คือเพื่อนอ่ะเน๊อะ งื้อ~
    #237
    0
  3. #236 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 19:43
    เอ็มจะกลับไปหาเมย์หรอค่ะ ทั้งที่ตัวเองเป็นแฟนพี่น๊อตแล้ว พี่อาทิตย์ค่ะอย่าใจร้อนสิค่ะ ถ้าก้องตามมาช่วยไม่ทันพี่อาทิตย์จะเป็นไงค่ะเนี้ย
    #236
    0
  4. #235 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 13:04
    เคลียร์กันดีๆเน้อ...
    #235
    0
  5. #234 yousmy (@yousmy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 08:34
    ขี้สงสารเกิ๊นก้อง หมั่นชะนีหน้า...
    รอนร้าาาาา
    #234
    0
  6. #233 mukungoomoo (@mukungoomoo) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 08:13
    รอคร้า
    #233
    0
  7. #232 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 23:28
    ก้องเอ้ยทำไมรักเพื่อนในทางที่ผิดเนี้ย ปล่อยเค้าไปเถอะเค้าเลือกที่จะเลิกเองนะ. เอาเวลาช่วยเพื่อน ไปง้อพี่อาทิตย์ดีกว่ามั้ย เค้างอนแล้ว
    #232
    0
  8. #231 Pai_rr (@Pai_rr) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 21:42
    อยากอ่านต่อๆๆๆๆ
    #231
    0
  9. #230 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 14:05
    ชะนี ทิ้งเค้าไปแล้ว ก็จบแล้วป่ะ จะมาเสียดายอะไร
    #230
    0
  10. #229 Waratchaya3110 (@Waratchaya3110) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 13:41
    รอนะค่ะ ติดตามทุกวัน
    #229
    0
  11. #228 Singing_kate (@lookie_dkate) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 13:37
    เมย์ทิ้งเอ็มเองแล้วจะกลับมาทำไมในวันที่เอ็มเจอคนที่เอ็มรักจริงๆแล้ว
    #228
    0
  12. #227 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 13:36
    จะทะเลาะกันเพราะคนอื่นหรอ ฮือออออออออ เมย์! ไปเลยนะ!!!!!
    #227
    0
  13. #226 SarochaRungrot (@SarochaRungrot) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 13:16
    เมย์เเย่มากกกกก
    #226
    0