Sotus ss : รักที่มั่นคง (ก้องภพ & อาทิตย์)

ตอนที่ 31 : คนใจน้อย มันน้อยใจนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,338
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    28 มิ.ย. 60

......อาทิตย์......
    
    “เป็นอะไรอิอาทิตย์ทำหน้าเป็นแมวโดนงดอาหารเม็ดเลย นั่งทำหน้าเครียดทั้งวัน ทำไมผัวไม่ทำการบ้านไง??”

ตุ๊ต๊ะถามผัวในระหว่างที่เราอยู่ในห้องพักอาจารย์ด้วยกัน

     “นั่นดิ มึงดูเครียดๆ มาเป็นอาทิตย์ล่ะ หรือน้องก้องจัดหนักไป"

ไอ้ไบร์ทรีบเสริมต่อจากตุ๊ต๊ะทันที สองคนนี้เค้าลูกคู่กันมาตั้งแต่เรียนล่ะครับ

    “ไม่ใช่เว้ย!!!! กูกับก้องไม่ได้....เอ่อ....ไม่ได้มีอะไรกันมาจะสองเดือนล่ะ"

ผมยอมบอกกับเพื่อนผมตรงๆ 

    “ห๋า!!!!! มึงกับน้องก้องอ่ะนะ ไม่ได้ตั้มๆ กันมาจะสองเดือน ปกติน้องก้องออกจะหื่นจะตายไป แล้วนี่ไม่ได้ตั้มจะสองเดือนทนได้เหรอ มึงทำโทษสั่งห้ามหรือไง?”

ตุ๊ต๊ะรีบถามผมทันที

    “กูเปล่า เค้าไม่ทำเองแรกๆ กูก็เฉยๆ นะเว้ย แต่พอมาหลังๆ กูก็แปลกใจ ก้องห่างไปเองแปลก เค้าไม่อ้อนขอมีอะไรด้วยเหมือนก่อน พอถึงคอนโดก็อาบน้ำเข้านอน หรือบ้างคืนก็ไม่ได้กลับห้องบอกทำโปรเจคอะไรเนี้ยแหละ กูจะไปไล่ถามอาจารย์ทุกวิชาว่าให้งานอะไรบ้างก็ไม่น่าจะโอเค กูสงสัยว่ะ ก้องเปลี่ยนไปเยอะ"

ผมบอกสิ่งที่กังวลในใจผมให้เพื่อนฟัง ผมเครียดจริงนะ ก้องเปลี่ยนไปเยอะปกติจะอ้อนขอนอนด้วย มาหนุนตัก จะพยายามอยู่ข้างๆ ผมตลอด แต่ตอนนี้ก้องไม่ค่อยอ้อนเลยครับ วันหยุดก็ไม่ได้อยู่ด้วยกัน เวลานอนบางคืนยังไม่นอนกอดผมเลย มาถึงห้องก็หลับเป็นตาย บางครั้งไปทำโปรเจคข้างนอกก็หายหน้าไปเลย

    “อย่าคิดมากเลย อาจจะไม่มีอะไรก็ได้"

ไอ้น็อตปลอบใจผมพร้อมตบบ่าให้กำลังใจ ผมพยักหน้ารับรู้แต่ในใจก็ยังกังวลอยู่ดี

    “ก้อง...กินอะไรมายัง"

ผมถามเมื่อก้องภพกลับมาคอนโดตอนสามทุ่มกว่าๆ

    “ยังครับ ผมขอตัวอาบน้ำก่อนนะครับ"

พูดจบก้องก็เดินเลี่ยงผมไป เค้าเป็นแบบนี้มาจะสองเดือนล่ะครับ เราคุยกันวันนึงไม่ถึงสิบประโยคเลยมั้ง 

    “กินนมหน่อยนะก้อง นี่ขนมด้วยท้องว่างเดี๋ยวจะปวดท้อง"

    “เดี๋ยวผมกินเองครับ วางไว้ตรงนั้นแหละผมยังไม่อยากกิน”

ก้องไม่แม้แต่จะหันมามองด้วยซ้ำ แต่ผมก็ยังจะตื้อให้เค้ากินจนผมพลาดไปทำนมหกใส่งานของเค้า

    “ผมบอกแล้วไงว่าจะกินเอง จะกินเอง มันเลอะเทอะหมดแล้วผมทำนานมากเลยนะเล่มนี้น่ะ!!!!!”

ก้องเสียงดังตวาดผมขึ้นมา สีหน้าดูเครียดขึงจริงจัง

    “ผมขอโทษ ผมช่วยนะ"

    “อยู่เฉยๆ ดีสุดครับ"

เค้าพูดแบบไม่มองหน้าผมด้วยซ้ำ มือก็สาละวนกับการเอาทิชชู่มาซับงานที่ผมทำนมหกใส่ ผมได้แต่เลี่ยงมาอยู่ในโซนของผม และคืนนั้นทั้งคืนเราไม่ได้คุยกันอีกเลยครับ

    “อาทิตย์ มึงไปเที่ยวบ้านกูป่ะ อาทิตย์หน้ากูจะพาวาดไปหาแม่ว่ะ แม่บ่นคิดถึงแต่ตอนนี้ที่สวนผลไม้กำลังออกดี เลยไม่อยากทิ้งมา"

เปรมเดินเข้ามาหาผม ที่ตอนนี้ผมกำลังนั่งเหม่อๆ เบื่อๆ อยู่ที่โต๊ะทำงาน

    “เอ่อ อาทิตย์หน้าเหรอกูว่าจะกลับบ้านเหมือนกันคิดถึงแม่ว่ะ กูไม่ได้ไปหาท่านมาจะครึ่งปีล่ะ ว่าจะลางานไปอยู่กับแม่สักพัก"

    “มึงใจเย็นก่อนนะอาทิตย์ เรื่องก้องน่ะอาจจะไม่มีอะไรได้"

    “อืม..กูโอเค งั้นกูไปก่อนนะพวกมึง เจอกันพรุ่งนี้"

    “อิอาทิตย์ จะรีบไปไหนว่ะคอนโดใกล้แค่ข้ามฝั่งเนี้ย"

ตุ๊ต๊ะเอ่ยถามพร้อมทำหน้าสงสัย

    “วันนี้กูจะไปนอนห้องกูอ่ะ"

    “ห้องมึงอ่ะนะ ไกลจะตายจะไปทำไมว่ะ"

คราวนี้เป็นน็อตที่ถามผม

    “กูไม่อยากกวนก้องว่ะ กูอยู่ด้วยเดี๋ยวไปเสียงดัง หรือซุ่มซ่ามทำอะไรหกใส่งานเค้าอีก กูไปนอนห้องตัวเองดีล่ะ ไปนะมึงเจอกัน"

ผมบอกพร้อมรีบเดินออกไป ในระหว่างที่ผมกำลังเดินไปที่โรงจอดรถ

    “พราวดูตรงนี้นะ ใช่พราวเก่งนะเนี้ยทำได้ล่ะ"

ก้องภพครับ ก้องภพกับผู้หญิงคนนึงหน้าตาน่ารักเชียว กำลังนั่งทำอะไรกันอยู่สักอย่าง ก้องยิ้มระรื่นให้เธอคนนั้น รอยยิ้มที่ผมไม่ค่อยได้รับเลยมาตลอดจะสองเดือน ขอบตาผมร้อนผ่าว ในใจมันสั่นแปลกๆ ผมลองกดโทรหาเค้าครับ

    (ว่าไงครับ)

น้ำเสียงเรียบเฉยไม่บ่งบอกความรู้สึกยินดีเหมือนเมื่อก่อนที่ผมโทรไป

    “ทำอะไรอยู่ก้อง?”

    (ทำงานครับ แค่นี้ก่อนนะครับ ผมมีงานเยอะมาก)

    “เอ่อ...คือก้องคืนนี้ผะ...ตู๊ดๆๆๆๆๆ"

ก้องตัดสายผมทิ้งพร้อมหันไปสนใจโน๊ตบุ๊คตรงหน้ากับน้องผู้หญิงคนนั้น ผมมองภาพนั้นด้วยดวงตาพร่ามัวก่อนจะรีบไปที่รถตัวเอง

    ผมยังไม่ได้กลับห้องหรอกครับ ผมมาที่นี่ ที่สะพานพระรามแปด ที่ที่มีความทรงจำดีๆ ของผมกับก้อง ที่ที่เราเปิดใจให้กันครั้งแรก ปกติเวลามาก้องจะต้องมาด้วย แต่วันนี้ หรืออาจจะเป็นวันต่อๆ ไปผมอาจจะต้องมาแค่คนเดียว เพราะคนที่เค้าเคยมาด้วยไม่รู้จะยังอยากมากับผมอีกมั้ย หรือเค้าอาจจะไม่มาด้วยอีกแล้ว....

......ก้องภพ......

    “เลขหมายที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้"

ผมพยายามโทรหาพี่อาทิตย์มารอบที่เท่าไรไม่รู้ ผมโทรหาตั้งแต่เมื่อคืนล่ะครับแล้วมันก็ไม่สามารถติดต่อได้เลย เมื่อคืนพี่อาทิตย์ไม่กลับมานอนที่คอนโดครับ ผมพยายามโทรหาก็ไม่ติด โทรไปถามพี่น็อต พี่น็อตก็บอกว่าเค้าจะไปนอนที่หอของเค้า แต่ผมโทรไปถามที่นั่น เค้าก็บอกไม่ได้กลับไป ตอนนี้ผมเลยโครตห่วง ไม่รู้เค้าหายไปไหน

    “ผมเช็คให้ล่ะนะ อาทิตย์มันลางานบินกลับภูเก็ตไปแล้ว"

พี่น็อตบอกกับผมในช่วงสายๆ ผมรีบไปหาพวกพี่ๆ เค้าที่ห้องพักอาจารย์

    “มีปัญหาอะไรเหรอก้อง พักนี้ไอ้อาทิตย์มันดูเครียดมาก ตอนที่มันโทรหาผมบอกว่ามันลางาน มันร้องไห้ด้วยนะ ทะเลาะอะไรกัน"

พี่น็อตถามผมสีหน้าเครียด ผมก็เครียดไม่ต่างกัน พี่อาทิตย์ร้องไห้เหรอ แถมหนีผมกลับภูเก็ตอีก เพราะผมเองสินะ พักนี้ที่ผมดูเมินเฉยใส่เค้าเพราะผมกำลังตั้งใจทำโปรเจ็คมากครับ ผมอยากจะให้มันออกมาดี ดีที่สุด ด้วยที่ผมเป็นเฮดว้ากเป็นรองประธานรุ่น ผมเลยมีเวลาเรียนค่อนข้างน้อยเพราะต้องทำคู่กับกิจกรรม ผมเลยเอาแต่โฟกัสอยู่กับเรื่องเรียนจนลืมใส่ใจคนข้างกาย ผมนี่มัน....แย่ที่สุด ผมลืมนึกถึงความรู้สึกของคนรักของผมได้ไง

    “ผมผิดเองครับ ผมเอาแต่โฟกัสเรื่องโปรเจ็คเลยลืมใส่ใจความรู้สึกคนข้างตัว"

    “แน่ใจว่าโปรเจ็คไม่ใช่มีกิ๊กนะ??”

พี่ตุ๊ต๊ะถามพร้อมส่งสายตามองผมแบบคาดคั้น

    “โปรเจ็คพี่ ผมไม่เคยคิดนอกใจพี่อาทิตย์นะครับ”

ผมยืนยันในความบริสุทธิ์ใจของผม ผมไม่เคยหยุดรักเค้าเลยนะ รักน่ะเท่าเดิมแต่อาจจะเพิ่มเติมความเมินเฉยจนเค้าน้อยใจนี่แหละครับ

    “พี่เพิ่งคุยกับอุ่นมานะ เค้าจะอยู่บ้านแม่อาทิตย์หนึ่งอ่ะ แล้วเค้าก็อยากจะเลิกเป็นอาจารย์แล้วด้วย อุ่นบอกอยากกลับไปทำงานเหมือนเดิมมากกว่า"

พี่น้ำตาลบอกขึ้นหลังวางสายจากพี่อาทิตย์ พี่เค้าโทรเข้าเบอร์บ้านอ่ะครับ

    “ทำไมอ่ะ อิอาทิตย์มันจะเลิกสอนทำไม??”

พี่ตุ๊ต๊ะทำหน้าสงสัย มองพี่น้ำตาลอย่างต้องการคำตอบ พี่น้ำตาลทำหน้าแบบคนกลืนไม่เข้า คายไม่ออก แต่เธอก็ยอมบอกสิ่งที่คุยกับพี่อาทิตย์

    “อุ่นเค้าอยากหาพื้นที่ส่วนตัวให้ก้องไง เค้าบอกว่าพอเค้ามาเป็นอาจารย์ก็ได้เจอก้องทุกวัน ได้อยู่ด้วยกันตลอด แล้วเค้าก็มีเวลาว่างมากขึ้น เลยมีเวลาจุกจิกชีวิตของก้อง ก้องคงรำคาญ เค้าเลยอยากกลับไปทำงานยุ่งๆ เหมือนเดิม ก้องจะได้มีพื้นที่ส่วนตัวไม่ต้องมีเค้ามาวุ่นวายตลอด เค้ากลัวก้องจะเบื่อน่ะ"

ความรู้สึกผิดมาเต็มครับ ผมพิงตัวเองกับพนักเก้าอี้อย่างหมดแรง

    “เอาน่าก้อง คนเรามันทำพลาดกันได้ รู้ตัวแล้วก็รีบแก้ไขซะ อย่าปล่อยให้มันสายเกิน”

พี่น็อตเดินมาตบบ่าผมเบา

    “เอ็ม กูฝากที่เหลือด้วยนะมึง”

    “ได้ มึงไม่ต้องห่วงนะ"

    “อืมๆ ขอบใจ งั้นผมไปก่อนนะครับพี่ๆ สวัสดีครับ"

พูดเสร็จผมก็รีบบึ่งมาเลยครับ ไปภูเก็ตสิจะรออะไร

......อาทิตย์......

    “อุ่น...อุ่นอยู่ไหนลูก??”

    “ทางนี้ครับแม่"

ผมรีบขานตอบแม่ของผมทันที ตอนนี้ผมกำลังช่วยแม่ดูคนงานคัดมุกครับ ผมกลับบ้านมาได้สองวันแล้ว ผมมีกำหนดลาอาทิตย์หนึ่งครับ แล้วว่าจะลาออกจากการเป็นอาจารย์เลยครับ ผมจะกลับไปทำงานเหมือนเดิมดีกว่า จะได้ไม่มีเวลาว่าง ตอนที่ทำงานบริษัทผมว่าผมทรมานกับการต้องคิดถึงก้อง นานๆ จะเจอกัน แต่พอมาอยู่ด้วยกันตลอด แล้วถูกเมินเฉยใส่แบบนี้ทรมานกว่าเยอะครับ

    “แม่มาตามไปกินข้าวเย็นลูก ไปกันนะป่ะ"

ผมมองแม่อย่างสงสัยนิดๆ ปกติแม่จะให้เด็กในบ้านมาตามทำไมวันนี้แม่มาเอง 

    “ทำไมวันนี้มาเองครับ"

    “อยากให้ลูกรีบมากินข้าวไงจ้ะ ไปเถอะ”

แม่เอื้อมมือมาจับมือผมพร้อมจูงให้เดินไปด้วยกัน ผมเดินคุยกับแม่มาจนถึงห้องอาหาร เท้าที่จะก้าวเข้าห้องอาหารชะงัก เมื่อผมเจอใครอีกคนนั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหาร

    “ก้อง!!!!!”

    “พี่อาทิตย์”

ผมยืนนิ่งทำอะไรไม่ถูก ก้องตามผมมาทำไม ผมกลัว กลัวที่สุด ผมกลัวก้องจะมาบอกเลิกผม ที่ผมหลบมาแล้วปิดเครื่องหนีเค้า ผมแค่ต้องการระยะทำใจ ขอผมทำใจอีกสักนิด ผมไม่พร้อมเสียก้องให้ใครตอนนี้ แต่ทุกการกระทำของเค้ามันก็ชัดเจนอยู่แล้ว ว่าผมคงยื้อเค้าได้ไม่นาน

    “ผมขอโทษนะครับแม่ ผมไม่หิว"

ผมรีบเดินหนีออกมาจากห้องอาหารทันที ผมวิ่งออกมายังเรือนกล้วยไม้หลังบ้าน

    “พี่อาทิตย์ครับ พี่อาทิตย์!!!!”

ก้องวิ่งตามผมมาแล้ง คว้าแขนผมไว้ได้ทัน

    “ปล่อบนะก้อง ปล่อยผม"

ผมพยายามจะแกะแขนเค้าออกแต่มันก็ไร้เรี่ยวแรง น้ำตาร้อนๆ ไหลออกมาโดยที่ผมเกินจะควบคุม วันสุดท้ายของความรักของผมแล้วเหรอ ผมต้องเสียก้องไปแล้วใช่มั้ย ผมยังไม่พร้อมเลย ผมยังคิดไม่ออกเลยว่าถ้าไม่มีก้องแล้ว ผมจะใช้ชีวิตแบบเดิมได้ยังไง

    “พี่อาทิตย์ครับ"

    “ผมรู้แล้ว ผมเข้าใจแล้ว คุณลงทุนมาถีงที่นี่ทำไมเดี๋ยวผมก็กลับไป บอกเลิกผมที่กรุงเทพก็ได้ ไม่ดั้นดนมาถึงภูเก็ตหรอก เดี๋ยวกลับไปผมจะไปเก็บของล่ะกัน”

    “เดี๋ยวๆ พี่อาทิตย์!!!! เลิกอะไรกัน ใครจะเลิกกับใคร??”

ก้องพูดพร้อมจับผมให้กันมาเผชิญหน้ากับเค้า ผมพยายามหลบตาไม่ยอมมองเค้า

    “ไหนบอกผมสิครับ ใครจะเลิกกับใคร??”

ก้องถามผมเสียงนุ่มเหมือนเดิม ใจร้ายชะมัดพอผมพร้อมจะไปให้ก็มาพูดดีอ่อนโยนเหมือนเดิม

    “คุณไง..ผมรู้ตัวแล้ว ไม่ต้องบอกหรอก”

เสียงผมอ่อยเหลือเกินแล้ว มันเหมือนจะไม่มีแรงพูด ภาพน้องผู้หญิงคนนั้นผุดขึ้นมาในความคิดนั่นคงเป็นว่าที่แฟนใหม่ก้องแน่ๆ

    “รู้อะไรล่ะ ร้องไห้งอแง หนีผมมาเนี้ย ใครบอกกันว่าก้องจะเลิกกับอุ่น มันไม่เคยมีในความคิดเลยนะ ก้องไม่เคยคิดจะเลิกกับอุ่นเลยนะ"

ผมรีบเงยหน้าขึ้นมองก้อง ก้องส่งยิ้มอบอุ่นแบบเก่ามาให้ผม

“ขอโทษนะอุ่น ที่สองเดือนมานี้ก้องทำตัวแย่ ก้องเอาแต่คิดถึงตัวเอง จนลืมใส่ใจอุ่น ลืมคิดถึงความรู้สึกอุ่น มันจะไม่มีอีกแล้วนะอุ่น ก้องจะไม่ทำอีก ก้องรู้แล้วว่าอุ่นสำคัญกว่าอะไรทั้งหมด ยกโทษให้ก้องนะ แล้วกลับบ้านเรากันนะ ไม่มีอุ่นก้องจะอยู่ยังไง"

ปล่อยโฮสิครับ ผมรีบโผกอดก้องแน่นก้อนเมฆทะมึนๆ ที่มันเกาะกุมหัวใจผมมานานผลันหายไป ผมซบหน้าลงกับอกอุ่นที่ผมโหยหา คิดถึงอ้อมกอดแบบนี้ที่สุด

    จะว่าผมดีด้วยอย่างง่ายดายใช่มั้ยล่ะ หึ!! ดีด้วยไม่แปลว่าจะไม่มีบทลงโทษนะครับ คนผิดต้องถูกลงโทษ ถูกป่ะ ก้องภพก็ไม่รอดหรอกครับ ^___^



....มาล่ะค่ะ น้อยนิดแต่ตั้งใจนะ เค้าเข้าใจกันล่ะ แต่บางคนยังต้องโดนลงโทษ เอ๊ะ...เราะลงโทษก้องกันยังไงดีนะที่มาทำพี่อาทิตย์นอยด์ตั้งสองเดือน ขอเวลาคิดแปบ แล้วเจอกันตอนหน้านะคะ^^......













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

444 ความคิดเห็น

  1. #269 Ningkrist (@Ningkrist) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 22:22
    บทลงโทษจะโดนอะไรเนี่ยย~~~~
    #269
    0
  2. #268 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 20:42
    จะได้รับบทลงโทษยังไงอีกเนี่ย~~~
    #268
    0
  3. #267 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 07:51
    ห้ามมีอะไรกัน 2 เดือน โทษฐานที่ปล่อยให้พี่อาทิตย์นอยด์มาก น้อยใจสุดๆๆ
    #267
    0
  4. #266 mukungoomoo (@mukungoomoo) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 07:49
    โดนแบนอีกแน่ ๆ เลยก้อง
    #266
    0
  5. #265 Singing_kate (@lookie_dkate) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 07:31
    บทลงโทดมาอีกแล้ว
    #265
    0
  6. #264 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 07:22
    ดีนะ รีบมาง้อน่ะ
    บางครั้ง สิ่งที่อยุ่ใกล้ตัวสุด มักจะถูกเมิน
    #264
    0
  7. #263 .....y (@yoghurt1) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 18:09
    เคลียร์ยาว
    #263
    0
  8. #262 Vambest (@Vambest) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 12:34
    คือเกินไปอ่ะ ทำขนาดนี้โห
    #262
    0
  9. #261 SarochaRungrot (@SarochaRungrot) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 10:02
    หายไปหลายวันเลย
    #261
    0
  10. #260 yousmy (@yousmy) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 08:21
    มาเร็วววนร้าค้างคานานๆๆๆมันทรมารแทนพี่อาทิตย์????????????????
    #260
    0
  11. #259 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 08:00
    ก้องใจร้าย พี่อาทิตย์หนีไปแล้ว จะตามง้อยังไงดีละเนี้ย
    #259
    0
  12. #258 Singing_kate (@lookie_dkate) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 07:51
    ม่าจังเลยตอนนี้ อ่านไปน้ำตาไหลไป
    #258
    0
  13. #257 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 07:51
    หึหึ ง้อยาวแน่ก้อง!
    #257
    0