Sotus ss : รักที่มั่นคง (ก้องภพ & อาทิตย์)

ตอนที่ 32 : ความรู้สึกของสองเรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,026
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    10 ก.ค. 60

......อาทิตย์......

    “ไม่เอาอ่ะอุ่น ไม่เอาๆ"

ตอนนี้กำลังมีเด็กโข่งโวยวายหนึ่งอัตราครับ ก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับแค่....

    “เดือนเดียวเอง ผมบอกอธิการไปแล้วเดี๋ยวผมก็กลับมาท่านก็อนุญาตให้มาสอนต่อได้เลย ระหว่างนี้คุณจะลุยโปรเจค จะทำรายงาน ประชุมพี่ว้าก หรืออ่านหนังสือเตรียมสอบเต็มทีเลยคุณ สู้ๆ”

ผมบอกพลางจัดเสื้อผ้าใส่กระเป๋าไปด้วยครับ พอดีทางบริษัทของพ่อแม่ก้องมีปัญหา ท่านเลยอยากให้ผมไปช่วย และท่านอยากให้ผมไปตรวจสอบเครื่องจักรใหม่ให้ท่านด้วย ผมเลยรีบตอบตกลงทันที

    “เดือนนึงเลยนะเมีย ให้คนอื่นไปแทนสิ นะๆ อุ่นอยู่กับก้องนะ ไม่ไปนะ ก้องโทรหาแม่เอง นะขอร้องล่ะ นะๆ"

ก้องภพง้องแง้แบบนี้มาอาทิตย์ล่ะครับ เพราะช่วงนี้เราก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันครับ ผมกลับไปอยู่หอผมเพราะก้องจะได้ทำงานสะดวกๆ ครับ จะชมผมว่าผมเสียสละยอมลำบากเหรอ ไม่ต้องหรอกครับ เพราะผมให้ก้องคอยรับส่งครับ ^___^

    “ไม่ได้ เร็วเข้าเถอะถ้าผมตกไฟล์ทนี้นะ ผมจะขออยู่ต่อจนจบโปรเจค แม่คุณบอกว่าจบโปรเจคนี้ก็สิ้นปีพอดี ให้ผมบินกลับมาพร้อมพ่อแม่มั้ยล่ะ"

ผมพูดพร้อมจ้องหน้าเค้านิ่งๆ มองอย่างรอคำตอบ

    “ยอมครับ ยอมๆ อุ่นอ่ะ ทำไมต้องแยกกันอยู่ด้วย ไม่ได้กอด ไม่ได้ยิ้มมาจะสามเดือนล่ะนะ ก้องน้อยเฉาแล้วนะ เมียจ๋า...ไม่สงสารผัวเหรอ”

ดูเค้าทำครับ เค้ามานัวเนียหอมซ้าย หอมขวา แขนแกร่งก็รัดเอวผมจากด้านหลังไม่ยอมปล่อยเลยครับ อ้อนเสียไม่มีล่ะ เวลาอยากได้อะไรเนี้ย เด็กน้อยขี้อ้อนมาตลอด

    “ไปส่งผมได้แล้วเร็วๆ"

ผมหันตีหน้านิ่งๆ ใส่เค้า เจ้าแมวหง่าวของผมหน้าสลดขึ้นมาทันทีครับ 

    “นี้คือการลงโทษใช่ป่ะ"

ก้องภพหันมาถามผม ผมยักคิ้วให้นิดนึงก่อนจะเดินนำเข้าออกจากห้องไป 

    เวลาผ่านไปนี้ก็จะเดือนล่ะครับ ตั้งแต่ผมมาที่นี่ ผมก็ลุยงานอย่างเดียวชนิดที่แบบแทบไม่ได้กิน ไม่ได้นอนเลยล่ะครับ และผมก็ไม่ได้คุยกับก้องอีกเลยหลังจากเค้ามาส่งผมที่สนามบิน ไม่อะไรหรอกครับ แต่บางครั้งผมก็อยากให้เค้ารับรู้ความรู้สึกของผมในตอนนั้นบางครับ พูดไปเค้าก็ไม่เข้าใจหรอก ต้องเจอเองจะได้เข้าใจ ถ้าถามว่าผมคิดถึงเค้ามั้ย คิดถึงมากครับ แต่ผมก็ต้องทน เค้าจะได้รู้ว่าผมไม่ใช่ของตาย การจะอยู่ด้วยกันเราต้องนึกถึงความรู้สึกของอีกคนด้วยครับ

    “อุ่นๆ อุ่นลูก!!!!!!”

ในระหว่างที่ผมกำลังนั่งเซ็นต์เอกสารอยู่ในห้อง แม่ของก้องก็รีบเดินเข้ามาในห้องผมด้วยทีท่าที่ร้อนใจมาก ผมมองท่านอย่างสงสัย

    “อะไรครับแม่??”

    “กลับไทยเลยอุ่น ตอนนี้เลยนะแม่จองตั๋วให้แล้ว"

    “ทำไมครับ มีอะไรร้ายแรงที่นู่นเหรอครับ??"

    “ตาก้องลูก ตาก้องประสบอุบัติเหตุ รถเสียหลักพุ่งชนหลักกิโล ตอนนี้น้องนอนอยู่รพ. เร็วอุ่นเราต้องไปกันเดี๋ยวนี้"

ผมไม่รอแม่พูดรอบสอง รีบไปอย่างไวเลยครับ

    “สวัสดีค่ะแม่ พ่อ มาแล้วเหรอจ้ะอุ่น ก้องเพิ่งหลับไปเอง"

พี่กิ่งที่ตอนนี้กำลังเฝ้าก้องอยู่เดินลุกขึ้นมาจากที่นั่งข้างเตียงก้อง เพื่อหลบให้แม่กับพ่อได้เข้าไปยืนข้างๆ แทน

    “น้องเป็นไงบ้างกิ่ง"

แม่ถามโดยไม่ได้หันไปมองพี่กิ่ง

    “ขาหักค่ะแม่ ส่วนคอหมอใส่เฝือกอ่อนให้ค่ะ นอกนั้นไม่เป็นอะไรมากค่ะน้องปลอดภัย"

ผมฟังคำพี่กิ่งบอกก็ค่อยเบาใจหน่อย แม่พ่อ และพี่กิ่งอยู่ต่ออีกสักพักก็กลับไปพักที่บ้าน เพราะผมขออยู่ดูเจ้าแสบเอง

    “น้ำ...ขอน้ำหน่อยครับ..พี่กิ่ง"

เวลาผ่านไปจนสามทุ่มก้องภพก็ตื่นขึ้นมาขอน้ำดื่ม

    “อ่ะ ค่อยๆ ลุก มาผมป้อนนะ"

    “อุ่น...อุ่น..”

ก้องภพพูดชื่อผมซ้ำๆ แล้วเค้าก็ร้องไห้ออกมาเลย ผมวางแก้วใส่น้ำลงกับโต๊ะ ก่อนจะซบหน้าลงกับอกเค้า คิดถึงจริงๆ ครับ ก้องรีบโอบผมไว้

    “อย่าหายไปอย่างนี้อีกนะอุ่น อย่าทำแบบนี้อีกนะ ก้องรู้แล้ว ก้องเข้าใจแล้ว ขอโทษนะอุ่น ขอโทษนะครับ"

ผมพยักหน้ากับอกเค้า ดีใจมากครับที่เค้าไม่เป็นอะไรมาก

    “ขอบคุณนะก้อง ขอบคุณนะ ที่ปลอดภัย ขอบคุณที่ยังอยู่เพื่อผม"

ผมบอกกับด้วยเสียงที่สั่นเครือ ก้องกอดผมแน่นขึ้น ผมก็ซบหน้าลงกับอกก้องแนบแน่นกว่าเดิม 

    “แล้วขับรถยังไงถึงเสียหลักไปพุ่งชนหลักกิโลได้”

หลังจากเราเคลียร์ความรู้สึกกันเรียบร้อย ผมกับก้องก็เข้าโหมดปกติครับ เมียขี้บ่น กับผัวช่างยั่ว ยั่วอารมณ์โมโหนะครับ

    “มั่วแต่คิดถึงเมียอ่ะดิครับ เลยไม่ได้มองถนน"

ฟังเค้าตอบ ตอนนี้นะเค้ายิ้มหน้าบานต่างจากเมื่อหลายวันก่อนเลยครับ พี่กิ่งถ่ายส่งมาให้ดูครับ

    “ดีไม่ตาย เสียเวลาต้องมาหาผัวใหม่อีก หรือว่าน่าเสียดายเนี้ย"
  
  “พี่อาทิตย์!!!!!”

ผมแกล้งพูดพร้อมทำท่าเสียดาย ก้องภพเลยเหล่สายตามาให้ผม ผม ต้องกลั้นหัวเราะก่อนจะป้อนแอปเปิ้ลให้เค้าต่อ แต่เค้าไม่ยอมกินครับ

    “ล้อเล่นน่า รักจะตายคนนี้ กินต่อนะ"

ยิ้มแป้นเลยครับงานนี้ ผมก็อ้อนเก่งนะเนี้ย....

    “น้องก้องของพี่ โถ่ๆๆๆๆ น่าสงสารขาหักเหรอจ้ะ ให้พี่ดูแลมั้ย พี่น่ะบริการดี ถึงใจ เอ้ย!! ถูกใจนะจ้ะ"

ตุ๊ต๊ะมันโผ เข้าหาก้องตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องเลยครับ วันนี้เพื่อนๆ ผม กับเพื่อนๆ ก้องมาเยี่ยมกันให้แน่นห้อง

    “อิพะยูน..กรุณาเอาคีบของมึงออกจากแขน ผัวกูได้แล้ว"

ผมเดินเข้าไปแกะแขนตุ๊ต๊ะออก แล้วขึ้นไปนั่งบนเตียงข้างๆ ก้องแทน 

    “ดุเป็นหมาแม่ลูกอ่อนเลยมึง หวงจริ๊งงงงง ผัวเนี้ย หวงจังเลยเบื่อคนมีผัว อยู่โสดแบบกูสวยๆ ไปวันๆ ฮ่าๆๆๆ"

ตุ๊ต๊ะพูดพร้อมเดินไปนั่งลงข้างน้ำตาล สงสัยกันมั้ยครับมันมีน้องนนท์ มันจะโสดได้ยังไง มันเลิกกันแล้วครับ แต่ตุ๊ต๊ะมันบอกว่ามันทำใจมานานแล้ว มันไม่ได้โชคดีแบบคู่ผม คู่น็อต หรื
อคู่เปรม ที่ที่บ้านรับได้สบายมาก และมันก็เลือกที่จะจบความสัมพันธ์นี้เอง มันบอกมันอึดอัด มันต้องยอมทะเลาะกับพ่อ เพื่อมาอยู่กับนนท์ มันต้องทนฟังที่บ้านนนท์คอย เหน็บแนบพูดเสียดสี มันเสียใจ มันเหนื่อย มันท้อ แล้วล่าสุดที่มันหมดซึ่งความอดทน น้องนนท์คนดีควงสาวอื่นไปดูหนัง สาวคนนี้คือคนที่แม่น้องนนท์เลือกให้ น้องนนท์ขัดแม่ไม่ได้ ไม่ได้อะไรสักอย่าง มันเลยพอ เลิกรอ เลิกทน มันบอกอิจฉาผมมากที่ ก้องมีความชัดเจนแบบสุดๆ ตั้งแต่แรก ไม่ย่อท้อที่จะพิสูจน์ให้ที่บ้านเห็นว่ารักผมขนาดไหน ความรักแบบพวกผมก็ไม่ได้น่าอาย หรือไม่ดี อย่าวัดที่เพศ เพราะเราวัดด้วยใจ ใจล้วนๆ  

    “แล้วนี่ก้องจะออกจากรพ. เมื่อไรจ้ะ"

น้ำตาลถามพร้อมเดินถือจานขนมมาส่งให้ผม ผมรับมาแล้วก็ป้อนเจ้าคนป่วยทันที รายนี้นะตอนนี้อ้อนเป็นแมวเลย ผมหายปุ๊บเรียกปั๊บ ชนิดที่แบบกระดิกตัวไปไหนไม่ได้อ้ะครับ ต้องนั่งเฝ้าตัวติดกันตลอดเวลา จะลงไปหาอะไรกินก็ต้องเข็นพ่อเจ้าประคุณทูลกระหม่อมเค้าไปด้วย เค้าหลับผมก็ต้องนั่งให้จับมือ พอหลับสนิทนั่นแหละถึงจะยอมปล่อย 

    “อีกสอง สามวันก็ออกได้แล้วครับ"

ก้องตอบน้ำตาล มือก็โอบอยู่ที่เอวผมเหนือช่วงสะโพกขึ้นมาไม่มากเท่าไร ไอ้โอบอ่ะเฉยๆ ไอ้ลูบวนๆ อยู่ตรงสะโพกเนี้ย ทำใจไม่ได้ เข้าใจป่ะว่าผมก็ผู้ชายแล้วเราก็ห่างหายเรื่อง เอ่อ... เรื่องแบบนั้นแหละมาสี่เดือนกว่าล่ะ อีกสองอาทิตย์ก้องถึงถอดเฝือกที่ขาได้ ที่คอถอดไปแล้ว เค้าอยู่รพ. มาเป็นเดือนล่ะครับ เดี๋ยวผมพลุ่งพล่านทำไงไอ้บ้านี่ ผมรีบตีก้องทันที เจ้าเด็กบ้ามันกลับยิ้มใส่ตาผม พร้อมแลบลิ้นเลียปากนิดนึง ดูเค้าทำนะ หึ..ผมเลยหันหน้าไปทางอื่น

    “แหม!!!! สวีทอะไรรอพวกกูกลับก่อนมั้ย เข้าใจครับว่าร้างจากการตั้มกันมานาน แต่รอเพื่อนไปก่อนเนอะ ฮ่าๆๆๆๆๆ"

ไอ้ไบร์ทเริ่มแซวขึ้นมาครับ เพื่อนคนอื่นๆ ก็ขำร่วมไปกับมัน ไอ้นี้แซวหนักตลอดๆ พวกมันอยู่ด้วยจนเกือบสองทุ่ม เลยขอตัวกลับกันไป

    “มาครับคุณชาย อาบน้ำกันเดี๋ยวได้นอนเนอะ"

ผมประคองก้องให้ไปที่ห้องน้ำ ก้องพอจะเดินได้ล่ะครับ ห้องน้ำค่อนข้างจะใหญ่พอสมควรผมจึงสามารถเอาเก้าอี้พลาสติกเข้าไปได้ถึงสองตัว ผมประคองก้องให้นั่งลง ก่อนจะยกขาพาดกับเก้าอี้อีกตัว 

    “พี่อาทิตย์ครับ ก้มลงมาหาผมหน่อยได้ป่ะ"

ผมทำหน้าสงสัย แต่ยอมก้มลงไปหา ก้องผมคว้าคอผมให้โน้มลงไปหา ก่อนจะฉกจูบขึ้นมา เพียงริมฝีปากสัมผัสกัน เราก็เริ่มจูบกันอย่างดูดดื่มทันที ก้องลูบไปทั่วแผ่นหลังผม 

    “อือ.....”

ผมเริ่มคางในลำคอ เราแลกจูบกันนานนับสิบนาที ตอนนี้เราทั้งคู่ไม่สามารถระงับตัวเองได้แล้วล่ะครับ ก้องขอให้ผมพาเค้าลงไปนั่งกับพื้น คราวนี้คงต้องเป็นผมสินะที่ต้องเป็นคนคุมเกม >////< เขินอ่ะ นานๆ ที แต่เพื่อก้องผมยอมทุกอย่างล่ะ 



    “แหมมมม....อีคนเฝ้าไข้ตัวลายพร้อยอีกล่ะนะมึง ผัวป่วยยังไม่เว้นอีก"

เสียงตุ๊ต๊ะมันเอ่ยแซวผมทันทีที่เห็นหน้า วันนี้ก้องอแกจากรพ. แล้วครับ เค้าร้องจะกลับคอนโด ผมเลยต้องตามใจพากลับมา 

    “ผัวกูขอ กูก็ต้องตามใจดิว่ะ ว่าแต่มึงจะลุกจากเตียงได้ยังเกาะผัวกูแน่นเป็นปลิงทะเลยักษ์เลย ถอยออกมาเลย"

ผมเดินไปตีแขนมัน มันก็ทำสะดีดสะดิ้นก่อนจะเดินไปนั่งกับพวกไบร์ท 

    “ตุ๊ต๊ะ มีคนมาหาอ่ะ"

น้ำตาลที่เพิ่งเดินขึ้นมาจากการซื้อของกิน ก็เดินเข้ามาบอกตุ๊ต๊ะ ตุ๊ต๊ะหันไปมองบุคคลที่มาเยือนด้วยสายตาเจ็บปวดก่อนมันจะทำหน้าร่างเริงเหมือนเดิม

    “น้องนนท์มีอะไรกับพี่เหรอครับ??”

ตุ๊ต๊ะถามพร้อมทำสีหน้ายิ้มแย้มใส่ น้องนนท์เดินเข้ามาใกล้ก่อนจะดึงตุ๊ต๊ะเข้าไปกอด

    "ผมคิดถึงพี่ คิดถึงมาก ไม่เลิกได้มั้ย"

น้องนนท์พูดพร้อมน้ำเสียงที่อ่อนแรง ตุ๊ต๊ะดันร่างบางนั้นออกก่อนจะมองหน้าน้องนนท์อย่างจริงจัง

    "ช่วยเคารพการตัดสินใจของพี่ด้วยนะ พี่เลือกทางเดินของพี่แล้ว รบกวนกลับไปด้วยนะครับ"

พูดจบมันก็เดินหายไปทางครัว น้องนนท์ยืนน้ำตาไหลพรากก่อนจะยอมเดินออกไปจากห้องของผม

    "พะยูน..มึงมานั่งดราม่าอะไรตรงนี้"

ผมเดินตามมันมาก่อนจะนั่งลงข้างมัน แล้วดึงมีนเข้ามากอด มันกอดตอบผมด้วยน้ำตาโดยไม่พูดอะไรครับ ผมเข้าใจมันนะ รักกันแต่รักไม่ได้ทรมานกว่าการที่เค้าไม่ได้รักหลายเท่าตัว....


....มาล่ะค่ะ มาแล้วๆ  หายไปนานอย่าบ่นไรท์นะ คราวนี้มาพร้อม NC เบาๆ ช่วงนี้ก้องเค้าป่วยเอาแบบน่ารักๆ ไปก่อนเนอะ เดี๋ยวก้องหายไรท์จะจัดไปชุดใหญ่ไฟกระพิบกันเลยนะคะ มาสปอยเบาๆ เจอกันตอนหน้านะ ^^....



  
    
















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

444 ความคิดเห็น

  1. #282 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 20:42
    สงสารพี่ตุ๊ต๊ะ ฮืออออออออออ นางสตรองมากพี่อาทิตย์ให้นางยืมสามีซบอกวันนึงหน่อยค่ะ ;^; น้องก้องนี่ก็หื่นเสมอต้นเสมอปลายแม้แต่ตอนไม่สบายนะคะะะะ
    #282
    0
  2. #281 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 12:20
    ก้องภพค่ะป่วยแล้วนายยังไม้ลดความหื่นลงเลยนะ พี่อาทิตย์ก้อยังจะเอาใจสามีอีกนะเนี้ย รอค่ะรอ
    #281
    0
  3. #280 Ningkrist (@Ningkrist) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 11:37
    โอ้ยยย
    อะไรจะอ้อนเมียได้ขนาดนี้
    #280
    0
  4. #279 Singing_kate (@lookie_dkate) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 08:22
    สงสารพี่ตุ๊ตะ แต่ก้องลูกรอหายก่อนมั้ย
    #279
    0
  5. #278 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 08:21
    อ้อนเมียเข้าไปสิ
    #278
    0
  6. #277 fangkaowlovely (@fangkaowlovrly) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 08:17
    ในธัญวลัยมีมั้ยค่ะ.
    #277
    1
  7. #275 Ningkrist (@Ningkrist) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 17:55
    น่ารักมากก
    อ้อนเมียได้น่ารักมากก
    #275
    0
  8. #274 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 16:05
    บางทีก็แอบคิดว่านี่เป็นแผนการอ้อนเมียรึเปล่า ถถถถถถถถถถถถถถ
    #274
    0
  9. #273 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 12:28
    งอแงเหมือนเด็กเลยนะก้องภพ
    #273
    0
  10. #272 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 09:24
    โอ้ยยยย น่ารักจริง
    อ้อนเมียทั้งที ลงทุนรถชนเว้ย 555
    #272
    0
  11. #271 CNB BB 2n1 (@porrasite_boice) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 08:55
    น่ารักกกก
    #271
    0
  12. #270 Singing_kate (@lookie_dkate) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 08:41
    โอ้โห คิดถึงเมียถึงกับรถชนเลยเนี่ยนะ
    #270
    0