Sotus ss : รักที่มั่นคง (ก้องภพ & อาทิตย์)

ตอนที่ 37 : ภาระกิจรัก 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,979
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    25 ส.ค. 60




......อาทิตย์......

ผมยืนจ้องจ้องและจ้องเจ้านิสิตทั้งหลายที่มานั่งเรียงรายอยู่ในห้องพักอาจารย์โดยเฉพาะพ่อเฮดว้ากคนดีของมันน่าทุบให้กะโหลกร้าวไปถึงแกนสมองจริงๆ

“เอาล่ะผมจะถือว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมันเกิดขึ้นนอกรั้วมหาลัยจะไม่ให้เรื่องถึงท่านอธิการบดีแต่พวกคุณทุกคนต้องถูกทำโทษ"

ไอ้น็อตซึ่งเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของเจ้าเด็กปีสามที่นั่งคอตกกันอยูในห้องนี้บอกกับนิสิตของตนส่วนเจ้าปีหนึ่งก็ส่งไปให้อาจารย์ที่ปรึกษาเคลียร์เอาเองส่วนสาวๆนิเทศก็ส่งให้อาจารย์ของพวกเธอเคลียร์เองเหมือนกันส่วนผมเดี๋ยวกลับคอนโดค่อยเคลียร์ส่วนตัวกับพ่อเฮดว้ากเพราะเวลานี้ผมยังเป็นอาจารย์แล้วก้องก็เป็นเด็กในการดูแลของน็อตผมจะไม่ก้าวก่ายรอกลับคอนโดก่อนอันนั้นผมเป็นเมียด่าได้เต็มที่หึ!!!!

“เอาล่ะๆ แยกย้ายได้อย่าลืมบำเพ็ญประโยชน์ด้วยนะครับปีสาม พวกคุณเป็นพี่พวกคุณต้องดูแลน้องสิไม่ใช่เอ่อออไปกับน้องช่วยน้องมีเรื่องแบบนี้รักกันผมไม่ว่านะเพราะเราชาววิศวะต้องอยู่กันเป็นปึกแผ่นรักพี่รักน้องแต่ไม่ใช่แบบนี้เราต้องตักเตือนไม่ใช่เห็นดีด้วย #€%¥&๛%#"

น็อตร่ายยาวครับบ่นไม่หยุดเป็นชั่วโมงจนมันสั่งให้นิสิตแยกย้ายกันจริงๆ

“ส่วนเอ็มกลับห้องมีลงโทษส่วนตัวนะ"

น็อตเดินไปบอกกับเอ็ม

“อะไรอ่ะพี่ผมก็ถูกลงโทษแล้วไง"

เอ็มทำหน้ายู่คิ้วขมวดปม

“หึ!! ไม่เกี่ยวกับที่มหาลัยอันนี้มันบทลงโทษของอาจารย์กับนิสิตส่วนที่ห้องจะเป็นบทลงโทษของพี่กับเอ็มในฐานะแฟน"

น็อตพูดจบก็ถือหนังสือเดินหนีไปเอ็มเดินคอตกตามไปด้วยก้องภพเห็นท่าทางเพื่อนก็หัวเราะเยาะจนหน้าบาน

“ไม่ต้องไปขำเค้ากลับคอนโดเราสองคนก็มีเรื่องต้องคุยกันก้องภพ 0062”

ผมตีหน้านิ่งก่อนจะเดินกลับไปนั่งก่อนทำท่าเลิกลั่กหน้าเหวอขึ้นมาทันตา

“พี่....”

“ไปได้แล้วผมจะทำงาน"

ผมไม่เปิดโอกาสให้เค้าพูดครับก้มหน้าลงสายตาจ้องเอกสารบนโต๊ะทันทีไอ้แสบเลยจ๋อยเดินคอตกออกไปครับ

“เอาล่ะเล่ามาทีละประเด็นเลยเรื่องคุณไปยกพวกต่อยเด็กสถาปัตย์ก่อนมันเรื่องอะไร"

เมื่อผมกลับมาถึงคอนโดผมก็เรียกไอ้แสบมานั่งคุยกัน

“คือ..พอดีพวกเด็กปีหนึ่งโดนไอ้พวกสถาปัตย์รุมก่อนนะครับน้องรหัสไอ้เอ็มเลยส่งข้อความมาพวกผมเลยไปครับตอนแรกตั้งใจจะไปห้าม แต่พอไปถึงพวกมันเห็นเท่านั้นแหละพวกมันก็กรูเข้ามาเลยพวกผมก็ต้องโต้กลับสิครับ"

ก้องภพเล่าสีหน้าจริงจังผมรู้แฟนผมทำไมผมจะไม่รู้นิสัยก้องภพไม่ใช่คนที่จะระรานใครก่อนแต่ก็ไม่ยอมคนครับใครมาทำเค้าก่อนเค้าไม่มีทางยอมไอ้ประเด็นนี่ผมไม่อะไรมากหรอกครับแต่อีกประเด็นหนึ่งนี้จี๊ดสุดๆ

“เอาล่ะประเด็นนี้ผมเข้าใจล่ะแต่อีกเรื่องนึงเนี้ยผมไม่โอเคมากเลยนะเรื่องสาวๆบริหารนี่มันยังไง"

ผมกอดอกจ้องหน้าเค้านิ่ง

“ไม่มีอะไรเลยครับผมไม่เคยยุ่งกับใครเลยครับไม่รู้จักเลยด้วยซ้ำวันนี้ผมก็งงนะครับที่น้องๆมาตบกันบอกแย่งผม"

ไอ้คนหน้าหล่อรีบข้ามฝั่งมาคุกเข่าตรงหน้าผมพร้อมส่งสายตาออดอ้อนราวลูกแมวน้อยส่งมาให้ผมลิ่วตามองทำท่าไม่เชื่อที่เค้าพูดแต่จริงๆผมเชื่อนะครับผมเชื่อใจก้องทุกอย่าง

“โธ่!! อย่ามองผัวอย่างนี้สิเมียจ๋าผัวรักเมียคนเดียวนะ"

พูดไปซบหน้าลงกับมือผมไปก็อ้อนแบบนี้จะไม่ใจอ่อนยังไงไหว

“พอๆ ไม่ต้องมาอ้อนเลยขึ้นมานั่งนี่มาทำแผลให้ขยันสร้างเรื่องจริงๆ"

ผมดึงให้ก้องภพมานั่งข้างๆ ก่อนจะเริ่มทำแผลบนใบหน้าหล่อๆ ของก้องภพก้องภพจ้องตาผมตลอดเวลาสายตาถ่ายทอดความรักมาให้ผมยิ้มบางๆ ให้เค้าจนเมื่อทำแผลเรียบร้อยก้องภพก็ดึงมือผมไปจับไว้

“อุ่น...ก้องขอโทษนะที่ทำให้เป็นห่วงก้องจะลดความใจร้อนลงนะส่วนเรื่องนอกใจอุ่นสบายใจได้เลยทั้งชีวิตนี้ก้องจะมีแค่อุ่นนะแค่อุ่นคนเดียว"

ผมยิ้มพร้อมพยักหน้าก่อนเราสองคนจะโผเข้ากอดกันกอดกันแนบแน่นลึกซึ้งถ่ายทอดความหมายความรักความเข้าใจ....

“มีเรื่องขนาดนี้ไม่เห็นเล่าให้ฟังเลยว่าแล้วเมื่อคืนไม่ยอมไปที่ห้องพี่ เพราะหน้าเป็นแบบนี้ใช่มั้ย รู้มั้ยพี่ห่วงแทบตาย เฟรมทำอะไรน่ะระวังตัวหน่อยสิพี่เป็นห่วงนะ"

ในระหว่างที่ผมกำลังจะเดินข้ามตึกกลับไปห้องพักอาจารย์จู่ๆ ผมก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยหมอคิมครับผมขมวดคิ้วมุ่นความสงสัยก่อเกิดหมอคิมมาทำอะไรที่ตึกวิศวะแล้วเหมือนกำลังดุใครสักคนอยู่เมื่อความสงสัยก่อนเกิดการไขข้อส่งสัยต้องมาครับแอบดูสิรอไร
(แหมม..พี่อาทิตย์นี่นิสัยเมียจริงๆนะคะ : ไรท์)

“มันมาหาเรื่ิองผมก่อนนะพี่หมอผมอยู่ของผมดีๆ เด็กมันผมก็ไม่เคยไปยุ่งนะ 
มันอ่ะมโน”

เฟรมบอกเสียงอ่อยหมอคิมยังตีหน้านิ่งส่งสายตาดุเฟรมรีบเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะใช้มือสองข้างวางที่แก้มหมอคิมพร้อมจับหันหน้าไปมาเบาๆ

“ไม่เอาไม่โกรธผมนะผมไม่ได้ยุ่งจริงๆสาบานผมมีสามีแล้วจะยุ่งกับเมียชาวบ้านทำไม"

ประโยคต่อมาของเฟรมทำให้หมอคิมยิ้มออกแต่ทำผมช็อก..ช็อกครับช็อกหนักมากผัวเมียอะไรว่ะเมื่อสามเดือนก่อนยังตีกันจะตายตอนนี้มามองกันหวานหยดนี่มันอะไรว่ะเนี้ยย...

“พอผิดก็อ้อนตลอด นี่สำนักผิดจริงมั้ยเนี้ยเรา”

หมอคิมเสียงอ่อน บีบปลายจมูกเฟรมโยกไปมาเบาๆ

“เสียใจจริงสิครับ ผมเองไม่อยากมีเรื่องเลยจริงๆ พี่แต่พวกนั้นมาหาเรื่องผมก่อนจะให้ผมยอมมันก็ไม่ใช่นะพี่”

“พี่เข้าใจครับ แต่ที่หน้าที่หลังต้องบอกพี่ตามความจริงนะ พี่เป็นห่วงช่วงนี้พี่ไม่คอ่ยมีเวลาดูแลเราอยู่ด้วย”

“คร๊าบบบ..คราวจะรายงานทุกความเคลื่อนไหวเลยครับ”

“อย่ามีจะดีที่สุดไอ้ตัวยุ่ง”

หมอคิมขยี้ผมของเฟรมแรงๆ เจ้าเฟรมก็ได้แต่หัวเราะก่อนจะโผเข้าไปกอดหมอคิม ผมรีบเดินออกมาเลยครับ งงไม่หาย ไปรักกันได้ยังไง เมื่อสามเดือนที่แล้วนี่เจอกันเป็นต้องปะคารม ต้องทะเลาะ จู่ๆ มาหวานแหววขนาดนี้สงสัยหนักเลยผม

“นี่หล่อนยังไม่เลิกยุ่งกับพี่ก้องของฉันอีกเหรอ หน้าด้านมากเลยนะย่ะ ผู้ชายไม่แลก็เที่ยวไปอ่อยเค้าถึงที่”

เสียงเล็กแหลมกล่าวด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยฝั่งตรงข้าม ใบหน้าสวยที่ถูกตกแต่งมาเป็นอย่างดียิ้มเย้ยๆ ที่มุมปาก อีกฝั่งจ้องมองทำตาโตไม่พอใจ ผมที่กำลังจะเดินกลับตึกหยุดฟังอย่างสงสัย ไม่ได้สงสัยที่เค้าด่ากันนะครับ แต่ชื่อคนในประเด็นการเบาะแว้งครั้งนี้ มันคุ้นๆ และยิ่งคุ้นหนักเลยครับ เมื่อมีประโยคนี้

“พี่ก้องเค้าเป็นของแกตั้งแต่เมื่อไร ที่ฉันรู้มาแกก็นกไม่ต่างจากฉัน ไปหาเค้าที่โรงอาหารคณะวิศวะมาเหมือนกัน นึกว่าฉันไม่รู้รึไง หน้าด้านพอๆ แหละว่ะ”

ชัดเจนเลยครับ คณะวิศวะพี่ก้องมีคนเดียวเลยครับตอนนี้ พี่ก้องภพแน่นอน

“ยังไงพี่ก้องภพก็ต้องคบกับฉันอยู่ดี บางทีเค้าอาจจะแอบมองๆ ฉันอยู่ก็ได้ ฉันกับพี่เค้ามีโอกาสพูดคุยกันมากกว่าแก เพราะฉันเป็นดาวมหาลัย ก็มีกิจกรรมต้องร่วมกับอดีตเดือนเหมือนกัน สวยสู้ไม่ได้อย่างแก หลีกทางไปสะหยี่หวา”

ก้องภพ เดือนมหาลัย ชัดเจนสุดๆ ผมนี่กำมือแน่นเลยครับ อยากจะเดินไปตะโกนใส่หน้าแม่เด็กแก่แดดจอมมโนพวกนี้ว่า “คนที่แกกำลังแย่งกันน่ะ ผัวกู” แต่ทำไม่ได้ครับ

“นี่นิสิตตรงนั้นน่ะ ไม่มีเรียนเหรอครับ มายืนเสียงดังอะไรที่คณะผม”

ผมเลยได้แต่เดินไปดุในฐานะอาจารย์ประจำภาควิชา

“อาจารย์ สวัสดีค่ะ”

นิสิตสาวกลุ่มนั้นหันมามองผมอย่างตกใจ ผมตีหน้าดุเหมือนที่เคยใช้ในการเป็นพี่ว้ากใส่พวกเธอ แต่ละนางหน้าซีดเผือด

“ว่าไงครับ ไม่มีคาบเรียนเหรอครับ”

“มีค่ะ แต่มันเหลืออีกครึ่งชั่วโมง งั้นพวกหนูไปเตรียมตัวก่อนนะคะจารย์”

พูดจบก็รีบเดินกันไปเลยครับ ผมนี่ยังหงุดหงิดไม่หาย อะไรมันจะหล่อขนาดนี้ว่ะ ผู้หญิงตีกันให้วุ่นวาย มีบางคนเดินมาหาผม มาขอกันแบบด้านๆ ก็มีครับ

“จารย์อาทิตย์ค่ะ จารย์เป็นแฟนพี่ก้องใช่มั้ยค่ะ”

             “ อืม..คุณมีอะไรรึเปล่านักศึกษา"

            “จารย์ค่ะ หนูขอพี่ก้องได้มั้ย จารย์เลิกกับพี่เค้าเถอะ"

ฟังเอาเถอะครับยังงี้ก็ได้เหรอ ในระหว่างที่ผมกำลังหงุดหงิด

          “พี่ก้อง…พี่ก้องค่ะ"

เสียงนักศึกษาสาวที่ผมเพิ่งไล่ไป กับมาเดินวิ่งไล่ก้องอยู่ตรงนี้

         “มีอะไรเหรอครับ??”

ก้องภพหันไปทำสีหน้างงๆ สงสัยพร้อมคิ้วเข้มเริ่มขมวดมุน

        “หนูชอบพี่ค่ะ เรามาศึกษากันได้มั้ยค่ะ"

แม่เจ้าโว้ย ออกตัวแรงอะไรเบอร์นี้ว่ะ นี่ผมเขวี้ยงแฟ้มทิ้ง แล้วเดินไปชกเธอสักหมัดจะเป็นไรมั้ยเนี้ย ด้านได้อีกนับถือ

      “พี่มีแฟนแล้วครับ เอ่อ..ไม่ใช่สิ เมียครับ พี่มีเมียแล้ว"

จากอารมณ์หงุดหงิดได้ยินก้องภพพูดแบบนี้สบายใจขึ้นเยอะ

      “เรากิ๊กกันก็ได้ค่ะ หนูไม่ซีเรียส"

      “แต่พี่ซีเรียสครับ พี่ว่าเราอย่าทำแบบนี้เลยนะยุ่งกับคนมีเจ้าของไม่ดีหรอก พี่รักเมียพี่มาก พี่ไม่อยากให้เค้าไม่สบายใจ พอเถอะนะ”

ก้องภพพูดนิ่งๆ ก่อนจะเดินออกมาเสียดื้อๆ เดินไปทางห้องพักอาจารย์ มาหาผมแน่นอน ผมเลยรีบเดินตามไปครับ แต่ก็ไม่วายเหลียวสายตาไปมองนิสิตสาวคนนั้น เธอยืนนิ่งราวถูกสต๊าป สีหน้ายังคงดูตกใจไม่หาย ขอโทษทีนะครับน้อง คนนี้ผมไม่คิดจะยกให้ใคร

       “อะไรอีกว่ะเนี้ย!!!!!”

พอผมเดินมาถึงตึกที่ผมกำลังจะไปผมก็เจอกับเหตุวุ่นวายอีกครับ สองนิสิตสาวตบกันนัวเลยครับ ไอ้น็อต ไอ้เปรมรีบวิ่งมาห้ามแต่ไม่มีใครหยุดฟัง

        “นี่!!!! พวกคุณหยุดเดี๋ยวนี้ ที่นี่คือมหาวิทยาลัย มีไว้ให้มาศึกษาหาความรู้ ไม่ใช่เวทีประลองกำลัง แยกออกจากกันเดี๋ยวนี้!!!!!”

ผมตวาดลั่นด้วยน้ำเสียงเดียวกับตอนว้ากน้อง ทุกคนในบริเวณนั้นหยุดนิ่ง สองสาวแยกออกจากกันยอมยุติการวิวาท

        “พวกคุณอยู่คณะอะไร แล้วมาทำอะไรคณะผม”

ผมจ้องหน้านิ่ง สองสาวหน้าซีดเผือดก้มหน้างุด ก้องภพวิ่งหน้าตื่นเข้ามาหาผม คงได้ยินเสียงผมล่ะสิ

        “นิเทศค่ะ"

หนึ่งในคู่กรณีตอบผมเสียงแผ่ว

        “หนูมาหาน้องเฟรมค่ะ"

อีกหนึ่งสาวก็ตอบบาง เวรมั้ยล่ะ สาวบริหารตบกันแย่งก้องภพ สาวนิเทศตบกันแย่งเฟรมขายดีจริงๆ หนุ่มวิศวะเนี้ย

        “เชิญกลับคณะคุณไปได้ ผมจะรายงานไปที่อาจารย์ที่ปรึกษาคุณขอบัตรนักศึกษาด้วย แล้วเดี๋ยวไปเอาคืนที่อาจารย์ขอคุณ ส่วนนิสิตที่เหลือกลับไปทำหน้าที่ขอตัวเองต่อเลิกมุงได้แล้ว ปฏิบัติ!!!!!”

เท่านั้นแหละครับ ต่างคนต่างแยกไปคนล่ะทางเลย เฮ้อ…..ปวดหัว

        “เจ๋งมากอ่ะอาทิตย์ มึงไม่ทิ้งลายพี่ว้ากเลย กูกับไอ้น็อตห้ามอยู่สักพัก แม่งไม่มีใครฟัง มึงมาลงว้ากแปบเดียวกระเจิงเกลี้ยง"

ไอ้เปรมพูดขึ้นตอนที่เรากลับมานั่งที่ห้องพักอาจารย์กันแล้ว

        “กูแค่ไม่รู้จะทำยังไง พูดไปก็ไม่ฟังกู"

        “น้ำครับ เมื่อกี้พี่ตะโกนเสียงดังเดี๋ยวเจ็บคอ"

ก้องภพยื่นน้ำอุ่นๆ ในแก้วใบสวยมาให้ผม ผมรับมาดื่มด้วยกลัวเค้าจะเสียน้ำใจ

        “แล้วคุณมีอะไรล่ะ มาหาผมที่ห้องเนี้ย"

        “ผมแค่จะมาบอกว่าเย็นนี้ผมไม่มีประชุมพี่ว้าก เราไปกินหมูกะทะกันนะครับ พี่อยากกินนี่"

ผมยิ้มออกมาอย่างดีใจ ดีใจที่เค้าจำได้ ดีใจที่เค้าใส่ใจรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ของผม

       “อืม…แต่โทรมาบอกก็ได้นี่"

ผมถาม

        “ผมอยากเจอหน้าด้วยอ่ะครับ ไปเรียนก่อนนะครับตอนเย็นจะขับรถมารอหน้าตึก"

ก้องภพพูดก่อนจะเดินออกจากห้องไป

        “แหมมมม…มีความหวาน หวานเว่อร์…กูล่ะขนลุก"

ไอ้เปรมแซวทันที ผมไม่พูดอะไรได้แต่หัวเราะเบาๆ

        (ผมมารอแล้วครับ พี่เคลียร์งานเสร็จรึยัง เคลียร์ก่อนก็ได้นะครับ ผมรอได้)

เมื่อถึงเวลาก้องภพก็โทรมาหาผม

        “เรียบร้อยแล้ว รอตรงหน้าตึกแหละเดี๋ยวลงไป"

        (ครับๆ แล้วเจอกันนะครับคุณเมีย)

ประจำครับชอบมาหยอดกันแบบนี้ ผมก็เขินไปดิ ไอ้บ้านี่ >////<

        “ไหนบอกไม่มีอะไร แล้วในรูปคืออะไรเฟรม!!!!”

        “ผมไม่รู้แต่ไม่มีอะไรจริงๆ พี่หมอ"

ในระหว่างที่ผมจะลงจากตึก ผมก็ได้ยินเสียงคนทะเลาะกันครับ หมอคิมกับเฟรมแน่ๆ ผมจำเสียงได้

        “พอเลยๆ เฟรมอย่ามาโกหกพี่ พี่ไม่โง่นะ ถ้าเฟรมคิดว่าตัวเองคบผู้หญิงดีกว่า พี่ไปเอง"

หมอคิมพูดจบก็เดินออกมาเลยครับ

        “ไม่ๆ พี่หมอฟังเฟรมก่อนดิ ไม่นะ เฟรมรักพี่นะ พี่หมออออ"

เฟรมเดินตามแต่ไม่ทัน หมอคิมเดินขึ้นรถแล้วขับออกไปเลย ผมนี่ได้แต่ยืนงง นี่มันอะไรกันว่ะ ก่อนจะเดินไปช่วยประคองเฟรมที่นั่งร้องไห้อยู่ที่พื้นอย่างน่าสงสาร

        “ลุกก่อนเฟรม มาๆ ผมช่วย"

ผมช่วยประคองเฟรมให้ลุกขึ้น ก่อนจะพาไปที่รถของก้องภพ 

        “เกิดอะไรขึ้นครับ??”

ก้องภพถามผมอย่างสงสัย 

        “ผมก็ไม่รู้อ่ะ แต่ช่วยไปส่งเฟรมก่อนเถอะ สภาพแบบนี้กลับเองไม่ได้หรอก"

ผมบอกกับก้องภพ ก้องภพไม่ได้พูดอะไรแต่ก็ยอมขับรถไปส่งเฟรม ตลอดเวลาผมเห็นเฟรมพยายามโทรศัพท์ คงจะโทรหาหมอคิม และอีกฝ่ายคงไม่รับอ่ะครับ 

        “พี่ๆ ครับรบกวนไปส่งผมที่รพ. ได้มั้ยครับ"

เฟรมบอกกับพวกผมพร้อมเสียงสะอื้น

        “อืมๆ รพ. ที่พี่ตุ๊ต๊ะเคยนอนใช่ป่ะ"

ก้องภพเป็นคนถามขึ้นมา เฟรมพยักหน้า และเมื่อมาถึงรพ. ยังไม่ทันที่เฟรมจะลงจากรถ หมอคิมก็เดินผ่านหน้ารถมาครับ แต่ไม่ได้มาคนเดียว มาพร้อมหมอผู้หญิงอีกคน และท่าทางที่ทั้งสองคนเดินตัวกันนั้นกระหนุงกระหนิงราวกับแฟน หมอคิมจับมือกับหมอผู้หญิงคนนั้น หมอผู้หญิงก็ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ สองคนพูดคุยกันด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

        “ผมคงไม่ต้องลงไปแล้วครับ รบกวนพี่ก้องส่งผมตรงป้ายรถเมล์ใกล้ๆ แทนนะครับ ผมจะกลับบ้าน"

เฟรมพูดพร้อมเสียงสะอื้น ผมมองน้องจากกระจก ใบหน้าหล่อหวานมีน้ำตาใสๆ ไหลรินอาบแก้มเนียน…

……มาคร้าา เอาแล้วค่ะหมอคิม อะไรยังไงกันเนี้ย ทำลายน้องเฟรมได้ไง แล้วสองคนนี้ไปรักกันตอนไหนนะ งงๆ สงสัยๆ ^__^……



       






























ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

444 ความคิดเห็น

  1. #387 gene_pa (@pathaimas-p) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 09:58
    อะไรยังงหมาา เฮ้ยยยหมอออ ทำงี้ได้ไงว่ะ
    #387
    0
  2. #382 Joomieimmy (@Joomieimmy) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 11:45
    รออยู่ค่าาา
    #382
    0
  3. #381 Kitpada (@Kitpada) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 01:07
    รอนะครับ มาต่อเร็วๆนะครับ อยากอ่าน
    #381
    0
  4. วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 18:54
    หมอคิม มาม่ะ มาตบทีนึ่งมา ขอตบทีแล้วจะไม่ขออะไรอีกสาบานน
    #380
    0
  5. #379 flowerhlaing (@flowerhlaing) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 22:17
    หมอคิมทำกับเฟรมแบบนี้ได้งายยยยย
    #379
    0
  6. #378 Singing_kate (@lookie_dkate) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 18:59
    หมอคิมใจร้าย
    #378
    0
  7. #377 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 17:25
    โอ้ยหมอคิมทำไมทำแบบนี้กะเฟรมอะ สงสารเฟรม
    #377
    0
  8. #376 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 13:54
    พี่อาทิตย์นี่เจ๋งสุดเลยค่ะ ชะนีหน้าหนาๆต้องเจอแบบนี้!!! สงสารน้องเฟรม ฮืออออออ
    #376
    0
  9. #375 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 09:39
    นอกจากจะเคลียร์ชะนีที่คอยจะมาแย่งสามีแล้วนั้นนน ก็ต้องมาเคลียร์ปัญหาของคู่อื่นด้วย
    #375
    0
  10. #374 หมีน้อยซากุระ (@Diaaa____) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 09:38
    ต่อเลยค่าาาา
    #374
    0
  11. #373 Jumttt555 (@Jumttt555) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 09:36
    พี่อาทิตต้องช่วยคู่นี้แน่ๆ
    #373
    0
  12. #372 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 09:27
    อ้าว ๆ อิหมอคิม ทำแบบนี้กับน้องเฟรมได้ไง หาเรื่องเลิกนี่นา พี่อาทิตย์-ก้องภพ อย่ายอมนะ ต่อยหน้าเลย เลือดวิดวะเข้มข้น มาทำน้องเราได้ไง

    อ้าวเฮ้ยอีกรอบ ไม่ใช่เรื่องของพี่อาทิตย์กับน้องก้องนี่นา แต่สงสารน้องเฟรมนะ ช่วยหน่อยก็ดี
    #372
    0
  13. #371 gene_pa (@pathaimas-p) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 00:16
    อ้าว สงสัยล่ะสิพี่อาทิตย์ ^^
    #371
    0
  14. #370 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 18:49
    พี่อาทิตย์ไปยุ่งเรื่องชาวบ้านเค้าทำไม ไปตามดูก้องภพดีกว่าไหมเดี๋ยวสาวมารุมจีบนะ อย่าหาว่าไม่เตือน
    #370
    0
  15. #369 angles of death (@jan_exo) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 15:54
    ก้เหมือนพี่อาทิตย์กับก้องภพไงคะ เมื่อก่อนตีกันจะเป็นจะตาย แต่ตอนนี้รักกันปานจะกลืนกิน
    #369
    0
  16. #368 c8887 (@c8887) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 10:07
    รอค่ะ มาต่อนะค่ะ
    #368
    0
  17. #367 Singing_kate (@lookie_dkate) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 10:04
    #คิมเฟรม. ทีมนี้ก็มีดีนะ
    #367
    0
  18. #366 Jumttt555 (@Jumttt555) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 09:00
    รอค่ะมาต่อค่ะ
    #366
    0
  19. #365 SarochaRungrot (@SarochaRungrot) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 08:29
    หายไปนานจัง
    #365
    0
  20. #364 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 08:25
    ชอบสามีภรรยาคู่นี้อ่ะ
    #364
    0