Sotus ss : รักที่มั่นคง (ก้องภพ & อาทิตย์)

ตอนที่ 7 : ตอนพิเศษ น็อต ทิว เสือโคร่ง (พยายาม)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,926
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    13 เม.ย. 60

......น็อต......

    "เมาแล้วเหรอไอ้น็อต นั่งใบ้กินขนาดนี้"

ไบร์ทเอ่ยทักผมเมื่อมันเห็นผมนั่งเงียบเฉย

    "ป่าว...มึงนั่นแหละเมา แดกไม่หยุดเลยเดี๋ยวสำลักตายพอดี"

ผมหันไปดึงแก้วออกจากมือมัน 

    "มึงใจเย็นๆ ก่อนเหอะไบร์ท แล้วนี่คุยกับน้ำตาลรึยัง นางโทรมาร้องไห้กับกู ร่ำจะบินมาหามึงที่นี่อย่างเดียว"

อาทิตย์เป็นคนพูดขึ้น

    "จริงเหรอ..น้ำตาลอยากมาหากูจริงเหรอ เค้าสนใจกูด้วยเหรอ"

    "สนสิมึง มึงไปคุยกันเองเหอะกูไม่อยากยุ่งหรอกเรื่องแบบนี้มึงต้องคุยกันเอง จำคำกูพยายามอย่าทะเลาะกันเพราะคนอื่น เชื่อใจกันสิไบร์ท เชื่อใจ"

อาทิตย์เน้นคำ ไอ้ไบร์ทนิ่งได้ชั่วครู่มันก็ลุกขึ้นเดินหายไป

    "เอ้าๆ คุณน็อตโชว์สักเพลงสิค่ะ ทุกคนปรบมือกดดันค่ะ"

ตุ๊ต๊ะพูดพร้อมนำทุกคนปรบมือ ผมคงปฏิเสธได้หรอก หึ!!

    **พยายามเท่าไร ก็ยังกลับมาตรงที่เดิมไม่เคยไปไหนพ้นรู้แล้วว่าเลิกกันต้องอดทน เข้าใจว่ารักเธอมากแค่ไหนก็ตอนนี้


ยังคิดถึงเสียงหัวเราะและรอยยิ้มที่อ่อนหวาน 
ประกอบภาพรวมเป็นเธอ
ยังคิดถึงไม่ไปไหน ไม่ว่านานสักเท่าไร 
ก็ไม่มีใครทั้งนั้น ที่แทนเธอได้

ลองดูอีกทีได้ไหม เริ่มต้นอีกทีได้ไหม 
หากเธอยังรักกัน
ลองดูอีกทีได้ไหม Restart อีกทีได้ไหม 
อีกแค่สักครั้ง
แค่เพียงโอกาสได้แก้ตัว กับฉันที่เพิ่งรู้ตัว 
ว่าเคยได้ทำพลาดไป

ยังมีอีกหลายที่ที่อยากไป อยากใช้เวลากับเธอให้นานกว่านี้
ถ้าฉันนั้นได้มีโอกาสอีก จะทำให้ดีกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา

ยังคิดถึงเสียงหัวเราะและรอยยิ้มที่อ่อนหวาน 
ประกอบภาพรวมเป็นเธอ
ยังคิดถึงไม่ไปไหน ไม่ว่านานสักเท่าไร 
ก็ไม่มีใครทั้งนั้น 
ที่แทนเธอได้

ลองดูอีกทีได้ไหม เริ่มต้นอีกทีได้ไหม 
หากเธอยังรักกัน
ลองดูอีกทีได้ไหม Restart อีกทีได้ไหม 
อีกแค่สักครั้ง
แค่เพียงโอกาสได้แก้ตัว กับฉันที่เพิ่งรู้ตัว 
ว่าเคยได้ทำพลาดไป

ลองดูอีกทีได้ไหม เริ่มต้นอีกทีได้ไหม 
หากเธอยังรักกัน
ลองดูอีกทีได้ไหม Restart อีกทีได้ไหม 
อีกแค่สักครั้ง
แค่เพียงโอกาสได้แก้ตัว กับฉันที่เพิ่งรู้ตัว 
ว่าเคยได้ทำพลาดไป**
(เครดิตเพลง : Restart ศิลปิน Room 39)

ผมเลือกเพลงนี้เพราะต้องการสื่อแบบเต็มๆ ผมเห็นทิวพยายามเบี่ยงหน้าหนีพร้อมใช้มือปาดน้ำตา เค้าต้องยังรักผมอยู่แน่นอน

    "กลับมาได้ไหมทิว คืนดีกับพี่เถอะนะ"

ผมพูดออกมาท่ามกลางเพื่อนๆ และน้องๆ ที่นั่งล้อมวงดื่มกันอยู่ก่อนจะเดินตรงไปดึงทิวขึ้นมากอด 

    "พี่น็อต!!!!"

เสือโคร่งลุกขึ้นมาดึงผมออกก่อนจะปล่อยหมัดใส่ผมแบบเต็มๆ

    "เฮ้ย!!!! อย่าทะเลาะกัน"

เพื่อนผม เพื่อนทิวต่างพากันมาแยกเราออกจากกัน 

    "พอที!! หยุดทั้งคู่เลย พี่น็อตอย่าทำแบบนี้ได้ป่ะว่ะ ผมไม่ได้คิดอะไรกับพี่แล้ว พอทีผมรักโคร่ง รักโคร่ง รักโค..ฮื้อ..."

ผมไม่ปล่อยให้เค้าตั้งตัว ผมดึงเค้าเข้ามาจูบปากทันทีท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน ผมคงบ้าไปแล้ว ผมรักทิวจนไม่สามารถหยุดตัวเองได้แล้ว 

    "ไอ้พี่น็อต!!!!"

เสือโคร่งรีบกระชากทิวให้ออกห่างจากผมก่อนจะปล่อยหมัดใส่ผมจนปากแตกเลือดไหลซึม

    "ไอ้พวกหมาบ้า ตอนเค้าอยู่กับพี่ พี่ไม่รักษาเค้าเอาไว้ว่ะ ไม่ดูแลให้ดี พอตอนนี้มาคร่ำครวญเพื่ออะไร ของหายอยากได้คืนเหรอ ผมรู้มาตลอดนะว่าพี่พยายามจะตามตื้อพี่ทิว แต่ผมนิ่งเพราะผมไว้ใจคนรักของผม แต่วันนี้พี่เกินไปว่ะ ไม่ให้เกียรติพี่ทิวเลย ยังคงเอาแต่ใจตามเดิม สันดานแบบนี้ผมไม่มีทางปล่อยพี่ทิวให้กลับไปแน่"

เสือโคร่งพูดจบก่อนจะดึงทิวให้เดินไปพร้อมกับตัวเอง

    "ไอ้น็อตเจ็บมั้ยมึง!!"

อาทิตย์เดินเข้ามาจะดูผม แต่ก้องกับดึงแขนมันไว้

    "ถ้าอุ่นไปดูเค้า เรามีปัญหากันแน่"

ก้องเน้นเสียง อาทิตย์จ้องหน้าจะเถียงตอบแต่ผมรีบห้ามกลัวมันทะเลาะกันเพราะผม

    "กูไม่เป็นไรหรอก มึงไปเหอะ..กูไปห้องก่อนนะ"

ผมรีบลุกเดินไป เท่านั้นวงแตกครับต่างคนต่างแยกย้ายบ้านพักใครบ้านพักมัน

    "มานี่เลยอุ่น คุยกันยาวแน่"

ก้องภพดึงแขนอาทิตย์ที่ยืนหน้าไม่พอใจให้เดินตามมันไป

......ทิว......

    เรานั่งเงียบแบบนี้มาพักใหญ่ เสือโคร่งไม่พูดอะไรอีก ผมตัดสินใจเป็นฝ่ายพูดก่อน

    "โคร่ง...."

    "พี่ยังอยากกลับไปหาเค้ามั้ย.ดีใจรึเปล่าที่เค้าแสดงออกว่าต้องการพี่แบบนี้"

เสือโคร่งพูดสวนมาเสียก่อน ผมเข้าไปกอดร่างสูงที่ยืนหันหลังให้ผมเอาไว้แน่น ผมรักเสือโคร่งจริงๆ นะตอนนี้ ทำไมเค้าถึงระแวงผม

    "ไม่กลับไปหรอก พี่รักโคร่ง"

    "แน่ใจจริงๆ นะ ที่พูดเนี้ย"

    "ทำไมโคร่งไม่เชื่อพี่"

    "พี่ละเมอถึงเค้าบ่อยจะตายไป นอนหลับก็เรียกชื่อเค้า นี่เหรอที่รักผม"

    "โคร่ง แล้วจะให้พี่ทำยังไงถึงจะเชื่อว่าพี่รักโคร่ง"

เสือโคร่งหันมาจ้องตาผม ก่อนจะดึงผมเข้าไปจูบอย่างดุเดือด ร่างสูงดันผมให้ล้มลงบนเตียงนุ่ม เราสองคนต่างช่วยกันถอดเสื้อผ้าของอีกฝ่าย แล้วเหวี่ยงออกไปอย่างไร้ทิศทาง ริมฝีปากของเรายังคงไม่ผละจากกัน เสือโคร่งใช้ลิ้นร้อนเข้าไปเกี่ยวกับลิ้นของผม เราตอบสนองในจังหวะจูบเดียวกันมือแกร่งเริ่มลูบไล้ไปทั่วก่อนจะมาหยุดเขี่ยยอดอกสีหวานที่เริ่มชูชันสู้มือ




    "แฮ่กๆ...ขอโทษครับ..ผมยั้งไม่อยู่"

เสือโคร่งพูดพร้อมหอบหายใจ ผมส่ายหน้าก่อนจะยกมือลูบใบหน้าคมที่มีเหงื่อชุ่มพราวบนใบหน้า

    "ไม่เป็นไร..โคร่งเชื่อพี่ยัง..พี่รักโคร่ง"

เสือโคร่งพยักหน้าก่อนจะเอาหน้าผากมาแนบกับหน้าผากผม กายเราสองคนก็ยังเชื่อมกันอยู่.....

.....เสือโคร่ง......

    ผมมายืนรอพี่น็อตอยู่ที่ถัดจากบ้านพักผมห่างพอสมควรแต่มันอยู่แถวๆ บ้านพักพี่อาทิตย์อ่ะครับ ในระหว่างที่ผมรอพี่น็อตอยู่

    "จะทำแบบนี้ใช่มั้ยอุ่น เข้าบ้านมาเลย"

เสียงพี่ก้องเรียกแฟนตัวเองให้เข้าบ้านแต่พี่อาทิตย์ยังคงนั่งตรงบันไดนิ่งครับ

    "ก้องบอกให้เข้ามาน้ำค้างมันแรง อุ่น!!"

    "ไม่เว้ย คุณมันไร้เหตุผล ผมจะไปนอนกับตุ๊ต๊ะ"

พี่อาทิตย์ลุกขึ้นเดินหนี แต่พี่ก้องเร็วกว่าครับ ผมเห็นพี่แกกระตุกนิดเดียวพี่อาทิตย์ก็ลอยวืดไปอยู่ในอ้อมกอดพี่ก้องแล้ว เท่านั้นไม่พอแกอุ้มขึ้นพาดบ่าไปเลยครับ

    "ดื้อนักนะเดี๋ยวนี้ รอบนี้ก้องจะให้อุ่นลุกไม่ได้เลย"

    "ปล่อยนะ...ไอ้ก้องงง"

ผมมองพี่สองคนแล้วก็รู้สึกผิดนะครับ เพราะผมแท้ๆ พี่ทั้งสองถึงได้งอนกันแบบนี้ ถ้าผมไม่ต่อยพี่น็อตเรื่องก็ไม่เกิด

    "นัดออกมามีอะไร"

เสียงถามของพี่น็อตทำให้ผมหลุดจากความคิดเรื่องพี่ทั้งสอง ผมแอบออกมานะครับ ตอนนี้พี่ทิวคนดีของผมกำลังหลับสนิท ผมเลยแอบเอาเบอร์พี่น็อตมาจากมือถือพี่ทิว

    "ผมแค่อยากคุยกับพี่"

ผมหันไปหาพี่น็อตเสียงนิ่งเรียบ 

    "เรื่อง??"

    "พี่น็อต ผมรู้ว่าพี่ทิวยังไม่ได้ลืมพี่น็อต แต่ตอนนี้พี่ทิวยืนยันว่ารักผม แล้วผมก็รักพี่ทิวมาก พี่น็อตช่วยปล่อยเราสองคนได้มั้ยครับ พี่เป็นคนทำให้พี่ทิวมาหาผมเอง พี่ต้องยอมรับความจริงข้อนี้ครับ อย่ามายุ่งกับความสัมพันธ์ของเราอีกเลย ถ้าวันไหนพี่ทิวเค้าอยากกลับไปผมจะไม่รั้งเลยครับ พี่น็อตเข้าใจใช่มั้ยครับ"

ผมพูดจากความรู้สึกข้างใน พี่น็อตจ้องผมนิ่งอยู่สักครู่ 

    "ทิวยังไม่ลืมพี่ แสดงว่าพี่ก็ยังมีสิทธิ์ไง"

พี่น็อตพูดแค่นั้นก็เดินจากผมไปเลย ผมรับรู้ได้ทันทีว่าความวุ่นวายนี้ไม่จบแน่

    "ว่าแล้ว ว่าต้องทำแบบนี้"

    "พี่ทิว!!!!"

ผมตกใจเมื่อเห็นคนตัวเล็กยืนอยู่ไม่ห่างผมมากนัก

    "แอบออกมาหาเค้าจนได้ พี่น็อตอ่ะรั้นจะตาย ไม่มีประโยชน์หรอกโคร่ง"

    "พี่ทิวตามผมมาเหรอ"

    "อืม เป็นห่วงอ่ะ กลัวมีเรื่องกันอีก กลับบ้านพักเหอะโคร่ง เดี๋ยวไม่สบายแล้วเรื่องนี้ไม่ต้องกังวลนะ พี่รักโคร่ง"

พี่ทิวเดินมาหาผม ผมดึงแกเข้ามากอดไว้แน่น

    "ผมก็รักพี่ครับ"

เรากอดกันอยู่แบบนั้นเกือบห้านาที ก่อนจะผละจากกันแล้วจูงมือกันเดินกลับบ้านพักไปด้วยกัน......

**กลับมาแว้วจร้า  แฮ่ๆ เอาฉากวาบหวิวมาไถ่โทษที่ทำให้รอนะจ้ะ แต่งเอง เขินเอง ฟินมั้ยถามใจดู แล้วอย่าลืมมาเม้มบอกไรท์บ้างเน้อ ^^**
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

444 ความคิดเห็น

  1. #443 pala34 (@pala34) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 00:31
    ใจหนึ่งก็ส่งสานเเละแต่อีกใจก็ว่าน็อตสมควรโดนอย่าใจอ่อนนะทิว. /คู่อาทิตย์กลับก้องอะ ทำไม่เขียนให้ยาวกว่านี้ค่ะ มันได้อีกนะนั้นอะ ไม่ใล้อุ้มเข้าห้องเสร็จก็ทำเรื่องอย่างว่าเลย โอยฟิวข้างค่ะขอบอกๆๆๆ
    #443
    0
  2. #36 benyapa10 (@benyapa10) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 23:08
    เอ้ยเค้าคู่ใครกัน555 สงสารน้อตมากก
    กลับไปได้ไหมทิวให้โอกาศพี่น้อตเถอะงื อออ
    #36
    0
  3. #35 Supakknun (@Supakknun) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 22:39
    สงสารพี่น็อต
    #35
    0
  4. #34 nunow1001 (@nunow1001) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 22:33
    สงสารพี่น็อต
    #34
    0
  5. #33 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 21:56
    อิพี่น็อต แกอย่ารั้นได้ม่ะ
    #33
    0
  6. #32 Singing_kate (@lookie_dkate) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 21:54
    อย่ากลับไปหาน๊อตนะทิว
    #32
    0