พลิกเกมล่าจารชน คนออนไลน์

ตอนที่ 101 : [ภาคนาคาสมุทร] ตอนที่ 36 ปะทะพรายทะเล (ตอนต้น)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,723
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 241 ครั้ง
    19 มี.ค. 61

36

                ขณะที่เหล่าลูกเรือนาคาสมุทรทั้งสิบสองชีวิตกำลังมีความสุขปีติยินดีกับชัยชนะเป็นช่วงเวลาเดียวกันที่กัปตันของพวกเขากำลังประสบกับชะตากรรมที่เลวร้ายจนแทบจะเอาชีวิตไม่รอดอยู่กลางทะเลห่างออกไปนับร้อย ๆ ไมล์ ท่ามกลางฝูงสัตว์อสูรที่ขึ้นชื่อว่าดุร้ายที่สุดแห่งทะเลในพรายทะเล

            รันมะสังเกตพบสิ่งผิดปกติได้หลังจากที่ออกวิ่งกันมาราวสามชั่วโมง ชายหนุ่มที่ใช้ทักษะสดับเสียงคลื่นอยู่ตลอดเวลาพบว่าท้องทะเลกว้างเบื้องหน้านี้มีระดับน้ำที่ลึกมากที่สุดเท่าที่เคยพบมา ที่ส่วนใหญ่ระดับน้ำทะเลจะอยู่ประมาณ 20 – 60 เมตรปกติ แต่ทะเลตอนนี้กะคร่าว ๆ จากทักษะสดับเสียงคลื่นพบว่ามีความลึกตั้งแต่ 100 เมตรขึ้นไป บางตอนอาจจะลึกถึงสามร้อยเมตรเลยก็มี และที่สำคัญ ไม่มีสัตว์อสูรประเภทปลาทะเลอาศัยอยู่เลยแม่แต่ตัวเดียว

            กัปตันเรือนาคาสมุทรที่วิ่งนำอยู่ด้านหน้าลดความเร็วลงทันทีด้วยรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล อรชุนกับจูเลียวิ่งตามมาทันก็ชะลอมาวิ่งอยู่ข้าง ๆ

            "มันแปลก ๆ นะ เจ้าว่าไหม

            เทพอารักษ์เอ่ยขึ้น สายตามองสำรวจไปบนผิวน้ำอย่างระแวดระวัง โมลิกับแอ็คซ์ที่วิ่งแข่งกันมาพอเห็นทั้งสามมีท่าทีรีรอพิกลอยู่ก็รั้งคอเจ้าลูกม้ามังกรน้อยที่กำลังจะวิ่งล้ำหน้าไปให้หยุดชะงักลง

            ปลาทะเลมันหายไปไหนกันหมด

            ชายหนุ่มพึมพำกับตัวเองเบา ๆ เวลานี้ทั้งหมดล้ำเข้ามาในเขตน้ำลึกได้ราวเกือบร้อยเมตรแล้ว จูเลียลอยสูงขึ้นไปบนอากาศพร้อมกับกล้องส่องทางไกล คนแคระสาวส่องสำรวจไปรอบ ๆ

            ถ้าจูเลียตาไม่ฝาดไป ข้างหน้าเราที่เห็นลิบ ๆ โน่นมีเรือลำนึงค่ะ มองตาเปล่าไม่เห็น ต้องใช้กล้อง

            พูดพลางมือก็ชี้ไปที่ทิศเบื้องหน้า รันมะหยิบกล้องของตัวเองออกมาส่องดูบ้างก็พบว่าเป็นจริงอย่างที่หญิงสาวว่า เรือลำหนึ่งเห็นเป็นเพียงจุดเล็ก ๆ คำนวณด้วยสายตาคร่าว ๆ คะเนว่าน่าจะห่างจากจุดที่พวกยืนอยู่ราวยี่สิบไมล์

            ทะเลข้างหน้าเรามันแปลกเอามาก ๆ เลย น้ำลึกยังไม่พอ ไม่มีสัตว์อะไรอาศัยอยู่เลยนี่สิ ผมว่าเราน่าจะอ้อมไป

            ชายหนุ่มดีดนิ้วเรียกบรรดาผู้ติดตามเข้ามารวมกลุ่มกันเพื่อถามความเห็น เจ้าม้ามังกรน้อยหันซ้ายหันขวาอยู่ครู่หนึ่งเหมือนกำลังพยายามจะจับทิศ

            ท่านพ่อ ทะเลตอนนี้ข้าว่าข้าเคยผ่านมาแล้ว ตอนนั้นหิวจนท้องกิ่ว แต่หาปลาซักตัวก็ไม่มี

            รันมะขมวดคิ้วเล็กน้อย ก้มลงมองดูสัตว์เลี้ยงตัวใหม่ที่กำลังแปลงร่างเป็นเด็กตัวเล็ก

            แอ็คซ์จำได้หรือเปล่าว่าวิ่งกี่ชั่วโมงถึงพ้นเขตนี้

            เด็กชายผมขาวทำท่าคิดอยู่ครู่หนึ่ง

            ตั้งแต่เที่ยงจนถึงราวเย็น ๆ ละมั้งขอรับ เพราะจำได้ว่าหิวตั้งแต่เที่ยง จนได้เจอฝูงปลาอีกครั้งก็จวนค่ำแล้ว

            รันมะพอฟังจบก็หยิบเอาแพอเนกประสงค์ออกมากางทันที ชายหนุ่มนั่งลงเอาแผนที่ออกมาเปิดเทียบดู จากจุดที่คาดว่าตัวเองอยู่ในเวลานี้ คำนวณเวลาตั้งแต่เที่ยงจนถึงค่ำโดยใช้อัตราความเร็วในการวิ่งของแอ็คซ์เป็นตัวแปร หลังจากนั่งงมอยู่พักใหญ่ก็เอาดินสอขีดเป็นวงกลมในแผนที่ที่จุดหนึ่ง อรชุนก้มลงมาดูอย่างสนใจ

            ผมลองคำนวณดูอย่างคร่าว ๆ แล้ว แอ็คซ์วิ่งด้วยความเร็วปกติประมาณหกสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง วิ่งตั้งแต่เที่ยงถึงเย็นกะว่าหกชั่วโมง เท่ากับเขตทะเลประหลาดนี้กินเนื้อที่กว้างกว่าสามร้อยห้าสิบตารางกิโลเมตรแน่นอน หรืออาจจะกว้างกว่านี้ด้วยซ้ำ เผื่อในกรณีที่แอ็คซ์โชคดี วิ่งผ่านในบริเวณที่แคบที่สุด

            รันมะชี้มือเป็นวงกลมในแผนที่ที่ตนเองวาดวงไว้ ในวงกลมนั้นเป็นพื้นที่โล่ง ๆ ไม่มีเกาะเล็กเกาะน้อยเลยแม้แต่เกาะเดียว

            มีอยู่สองนัย หนึ่งคือ บริเวณนี้เป็นที่อยู่ของเทพอสูรระดับสูงตัวใดตัวหนึ่ง ไม่ก็เป็นเขตอาถรรพ์ที่มีอะไรสักอย่างซ่อนอยู่

            ชายหนุ่มเอ่ยช้า ๆ แต่อรชุนส่ายศีรษะไม่เห็นด้วย

            แถบนี้อยู่ไม่ห่างจากเกาะมิดแลนด์ที่ข้าเคยอยู่มากนัก เท่าที่รู้มา แถวนี้ไม่มีเทพอสูรที่ไหน ส่วนที่เจ้าบอกว่า เป็นเขตอาถรรพ์ก็ไม่น่าจะเป็นไปได้ ถ้าเป็นเขตอาถรรพ์จริง อย่างน้อยต้องมีข่าวอะไรบ้าง แต่นี้มันเหมือนเป็นเขตทะเลปกติ ข้าว่า บางทีแถวนี้อาจเป็นทะเลลึก พวกสัตว์อสูรประเภทปลาอาจไม่ชอบอยู่ก็เป็นได้

            รันมะขมวดคิ้วเริ่มคล้อยตามที่เทพอารักษ์บอก

            อืม บางทีผมอาจจะคิดมากไปเอง เรือลำข้างหน้ายังไปได้ก็คงไม่มีอะไรน่ากังวล

            ทั้งห้าเริ่มออกเดินทางอีกครั้ง คราวนี้รันมะจัดขบวนใหม่ ให้อรชุนนำ จูเลียประกบโมลิ ตนเองกับแอ็คซ์วิ่งปิดท้าย ทุกคนรับรู้ได้ถึงบรรยากาศอึมครึมที่ชวนให้อึดอัด ตัวรันมะเองก็มีลางสังหรณ์ประหลาด ว่าจะมีเหตุการณ์วุ่นวายเกิดขึ้นในอีกไม่นานนี้

            หนึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งหมดยังคงวิ่งไปข้างหน้าโดยที่ไม่มีเหตุการณ์ตื่นเต้นหวาดเสียวอะไร เรือลำที่เห็นแต่แรกเริ่มปรากฏโครงร่างเรืออย่างเด่นชัด ควันสีขาวพ่นโขมงมองเห็นเป็นทางในระยะห่างไม่เกินสิบไมล์ ทุกคนเริ่มผ่อนคลาย มีเพียงรันมะคนเดียวที่ยังระแวงอยู่ ทักษะสดับเสียงคลื่นทำให้เขารู้ว่า ทะเลช่วงนี้เป็นช่วงที่ลึกเกือบพันเมตรเลยทีเดียว

 

            พระอาทิตย์ลอยสูงขึ้นจนเงาที่ทาบลงในน้ำนั้นแทบจะเสมอตัว รันมะพลิกปลอกแขนดูเวลาเห็นว่าจวนเที่ยงแล้ว เวลานี้พวกเขาตามหลังเรือเดินสมุทรลำใหญ่ที่เห็นอยู่เบื้องหน้าไม่เกินหนึ่งไมล์ ธงรูปนกอินทรีผงาดปีก พื้นหลังเป็นช่อมะกอก อรชุนชะงักเล็กน้อยเมื่อพบแสงสีแดงสะท้อนมาจากบนเรือ

            กล้องส่องทางไกล พวกบนเรือนั่นก็กำลังดูเราอยู่เหมือนกัน

            รันมะบอกเมื่อเห็นท่าทางสงสัยของเทพอสูรติดตาม

            คงคิดว่าเราจะไปปล้นมั้ง ฮึฮึ

            เทพอารักษ์เอ่ยพลางหัวเราะเบา ๆ รันมะที่พอเห็นตราสัญลักษณ์ที่ปรากฏอยู่บนธงแล้วก็เฉลียวใจวูบ ในใจนึกถึงเมื่อตอนที่นั่งคุยกับหนึ่งผ่านระบบสื่อสารเมื่อคืน ที่หน้าอกซ้ายของเด็กหนุ่มติดตราสัญลักษณ์ประจำพรรคเป็นตรานกอินทรีพื้นหลังช่อมะกอกเหมือนกันไม่ผิด

            พรรคเดียวกันเหรอเนี่ย โฮ่ บังเอิญจริง ๆ

            ชายหนุ่มมองสำรวจเรือเดินสมุทรลำที่เห็นอยู่ตรงหน้าอย่างสนใจ แต่ยังไม่ทันที่จะได้ทำอะไรต่อไป สัมผัสจากทักษะสดับเสียงคลื่นก็เตือนให้เขารู้ตัวว่ามีบางสิ่งบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ใต้ทะเลลึก บางอย่างที่มีเป็นจำนวนมากราวกับว่ามันผุดขึ้นมาจากพื้นทะเล

            อรชุน

            รันมะร้องเรียกเทพอารักษ์ที่วิ่งนำอยู่ด้านหน้า พลังธาตุอัสนีสะบั้นฟ้าปะทุออกมาจากร่างจนเห็นเป็นออร่าสีเงินเลือน ๆ อรชุนเองก็ทันในสัมผัสผิดปกตินั้น อดีตองครักษ์ภูติเรียกพลองคู่กายออกมาถือไว้ทันทีพร้อมกับระเบิดพลังสร้างอาณาเขตของเทพอสูร เป็นสิ่งที่ช่วยยืนยันว่าสถานการณ์ที่กำลังเผชิญนั้นเข้าขั้นวิกฤติเพียงใด เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เห็นอรชุนสร้างเขตแดนของตัวเอง

            อาณาเขตเทพอสูรที่อรชุนสร้างขึ้นนั้นกินเนื้อที่ไม่กว้างนัก มองเห็นเป็นแสงใส ๆ บาง ๆ เวลานี้ทั้งหมดหยุดวิ่งโดยอัตโนมัติ แอ็คซ์คืนร่างเป็นม้านิลมังกรตัวเล็กทันทีเมื่อสำเหนียกในอันตราย

            พรายทะเล

            เทพอารักษ์คำราม รันมะกางแพอเนกประสงค์ออกก่อนจะรีบดันหลังโมลิให้ขึ้นไปบนแพ

            แอ๊คซ์ แกด้วย ขึ้นไปบนแพ จูเลีย คอยเฝ้าไว้

            ชายหนุ่มร้องบอกคนแคระสาว มือซ้ายขวาปลดดาบออกมาถือกระชับไว้ ธาตุอัสนีสะบั้นฟ้าเร่งขึ้นจนออร่าสีเงินเรืองรองแผ่กระจายออกมาเพื่อกระตุ้นประสาทรับรู้ทุกส่วนให้ทำงานอย่างเต็มที่ อรชุนขยับกายถอยมาชิดขอบแพ

            อาณาเขตของข้าสกัดมันไม่ได้ แต่จะทำให้มันอ่อนกำลังลง เจ้าระวังอย่าออกไปข้างนอกล่ะ

            เทพอารักษ์เตือนมา รันมะพยักหน้ารับรู้ ใบหน้าเคร่งเครียด

            ขณะเดียวกัน ทางด้านเรือเดินสมุทรลำหนึ่งที่อยู่ทางด้านหน้าคณะของรันมะก็สังเกตเห็นเหตุการณ์ผิดปกตินี้เช่นกัน          

            พี่จิโร่ คนกลุ่มนั้นทำอะไรกันก็ไม่รู้อ่ะ ดูสิ อยู่ ๆ ก็เอาแพมากาง คนนึงตัวมีแสงสีเงิน ๆ ด้วย

            เด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักน่าเอ็นดูที่กำลังใช้กล้องส่องทางไกลสังเกตลุ่มของรันมะอยู่หันมาเอ่ยกับชายหนุ่มในชุดเกราะซามูไร จิโร่หรือชื่อเต็มคือยูอิจิโร่ละสายตาจากแผนที่ที่กางหลาอยู่บนโต๊ะ สัญชาตญาณการรับรู้ทำให้สัมผัสได้ถึงพลังเขตแดนของเทพอสูร

            แย่ล่ะสิ

            ยูอิจิโร่หน้าเผือดสีลงทันที ฝ่ามือกำแน่นโดยไม่รู้ตัว ลูกเรือสามคนที่ยืนเกาะราวดาดฟ้าท้ายเรืออยู่ ๆ ก็ส่งเสียงร้องเอะอะขึ้นพลางชี้ไม้ชี้มือลงไปในน้ำ

            อะไรคะ

            เด็กสาวถามแบบไม่เต็มเสียงเมื่อเห็นท่าทีของผู้สูงวัยกว่า

            พรายทะเล

            ชายหนุ่มกัดฟันตอบ เร็วเท่าความคิด มือขวาเอื้อมแตะที่ระบบสื่อสารแบบกลุ่มบนแผงควบคุมเรือ

            จากกัปตัน ถึงลูกเรือทุกคน ถึงลูกเรือทุกคน เรากำลังจะถูกพรายทะเลโจมตี ย้ำ เรากำลังจะถูกพรายทะเลโจมตี

            สิ้นเสียงประกาศ ท้องทะเลก็เกิดปั่นป่วนขึ้นทันทีราวกับมีพายุ ลูกเรือสามคนร้องเสียงหลงเมื่อถูกเงาดำ ๆ ที่วูบขึ้นมาจากทะเลกระชากจนลอยละลิ่วตกลงไปในน้ำ

            ทุกคน ออกให้ห่างจากดาดฟ้า หน้าต่างบานไหนเปิดอยู่ ปิดให้หมด

            ชายหนุ่มในชุดเกราะซามูไรแท่งกลม ๆ คล้ายไมค์โครโฟนกลับไปในที่ของมันแล้วหันไปดันหลังน้องสาวของตนที่ยืนงงอยู่จนเซถลาเข้าไปในห้องบังคับการ

            อยู่ในนี้ อย่าออกมา

            พอกระแทกประตูปิดแล้วซามูไรหนุ่มก็กระชากดาบคาตานะเล่มยาวที่สะพายอยู่ออกมาพร้อมกับกระโดดลอยลงไปยังดาดฟ้าด้านล่าง

            พี่จิโร่

            เด็กสาวร้องออกมาอย่างตกใจ ภาพที่เห็นต่อมาคือ เงาดำจำนวนมหาศาลพุ่งทะยานขึ้นจากน้ำขึ้นมาบนเรืออย่างรวดเร็ว ยูอิจิโร่ยืนตระหง่านอยู่กลางดาดฟ้า กระแสพลังธาตุสายฟ้าสีส้มแผ่ออกมาปกคลุมร่าง ทันทีที่กลุ่มเงาดำนั้นเคลื่อนเข้าถึงตัว ดาบคาตานะคมกริบก็ตวัดวาดออกไปอย่างรวดเร็ว ของเหลวสีเขียวขุ่นข้นสาดเปรอะกระจายเต็มพื้นดาดฟ้า ร่างคล้ายมนุษย์ตัวเขียวสามร่างในสภาพขาดครึ่งตัวกลิ้งไปตามพื้นเป็นทอด ๆ แต่เงาที่เหลือดูท่าไม่ได้เกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย พวกมันพากันฮือสวนเข้าหาคมดาบอย่างไม่เกรงกลัวความตาย

            กลุ่มลูกเรือจำนวนหนึ่งแล่นออกมาจากห้องใต้ดาดฟ้า พอเห็นกัปตันของตัวเองกำลังถูกพรายทะเลจำนวนมากกลุ้มรุมอยู่ก็พากันชักอาวุธโถมเข้าต่อกรกับสัตว์อสูรขึ้นชื่อว่าดุร้ายที่สุดแห่งทะเลใน

            เอามันเลย กัปตัน ผมมาแล้ว

            ชายหนุ่มในชุดซามูไรอีกคนที่วิ่งนำหน้าควงคาตานะสองมือร้องบอก เหล่าพรายทะเลพอเห็นมีคนมาเพิ่มก็แยกกลุ่มออกมาจัดการ

            ฟรานซ์ แกแบ่งเอาพวกเราส่วนหนึ่งขึ้นไปบนหอบังคับการ ป้องกันอย่าให้พวกมันเข้าไปได้เด็ดขาด ไอ้หมี เอ็งลงไปที่ห้องเครื่อง กว่าจะพ้นเขตนี้ไปได้ พวกเราคงมีตายกันบ้าง แต่อย่าให้สองจุดนี้โดนโจมตีเด็ดขาด ไม่งั้นตายห่ากันหมด

            เจ้าหนุ่มซามูไรดาบคู่ชื่อฟรานซ์รับคำก่อนจะหันไปพยักหน้าเรียกลูกเรือสามสี่คนให้ตามเขาขึ้นไปบนหอบังคับการที่ตอนนี้มีเพียงนายท้ายเรือกับน้องสาวของกัปตันอยู่สองคน ส่วนชายหนุ่มร่างล่ำบึ้กที่กำลังรำขวานโทมาฮ็อกในมืออยู่อย่างเมามันส์ดูเหมือนจะไม่ชอบใจนัก

            โฮ่ อยากจะฉะกับไอ้พวกนี้ต่ออีกสักหน่อย แปปนึงไม่ได้หรือไงวะ เฮ้ย พวกแกสามคนไปรอฉันที่ห้องเครื่องก่อนเลย ขอต่ออีกหน่อยเหอะ

            ขวานโทมาฮ็อกฟันซ้ายขวาอุตลุต ลูกเรือที่เหลืออยู่ไม่ถึงห้าคนก็แยกห่างออกจากกันเพื่อกันไม่ให้โดนอาวุธพวกเดียวกันเอง

            แกรีบไปเลยไอ้หมี เดี๋ยวห้องเครื่องพังขึ้นมา ฉันจะให้แกลงไปว่ายน้ำลากเรือแทน

            ยูอิจิโร่ที่เสียบดาบทะลุร้อยพวงพรายทะเลตนหนึ่ง ปลายดาบที่เปรอะเลือดสีเขียวข้นชี้มาทางหนุ่มร่างใหญ่ หมีเบ้ปาก มือซ้ายกระชากขวานโทมาฮ็อกขนาดเล็กที่เสียบติดเอวอยู่ขว้างไปผ่ากะโหลกของพรายทะเลอีกตนที่กำลังจะลอบเล่นงานยูอิจิโร่ทางด้านหลัง ซามูไรหนุ่มก้มหัวหลบขวานของเพื่อนได้อย่างชนิดเส้นผมสองสามเส้นติดไปกับขวาน

            ขอบใจเว้ย แต่ทีหลังไม่ต้อง ฉันว่าฉันจะตายก็เพราะขวานของแกนี่แหละ ไอ้หมีแพนด้า

            นายหมี หรือชื่อเต็มคือ หมีใหญ่ใจซื่อมองค้อนปะหลับปะเหลือกดูไม่สมกับร่างกายที่ใหญ่โตบึกบึนก่อนจะวิ่งหายกลับเข้าไปในห้องใต้ระวางพร้อมกับกระแทกประตูปิดโครมสนั่น

            พรายทะเลชุดแรกซึ่งเป็นพรายทะเลระดับต่ำที่สุด อาวุธที่ใช้ก็เป็นเพียงกรงเล็บสกปรก ๆ เริ่มล่าถอยกันกลับออกไป เมื่อเพื่อนของมันนับร้อยทิ้งซากนอนตายเกลื่อนเต็มดาดฟ้าเรือ ยูอิจิโร่ปาดเหงื่อที่ผุดซึมตามลำคอและหน้าผาก ลุกเรือที่เหลืออยู่กับเขาห้าคนได้รับบาดเจ็บกันคนละเล็กละน้อยรีบฉวยโอกาสดื่มน้ำยาฟื้นสภาพเพื่อเตรียมรับการจู่โจมของพรายทะเลรอบสองต่อ บนหอบังคับการ ฟรานซ์เหวี่ยงร่างของพรายทะเลตัวสุดท้ายที่แขนขางอผิดรูปกลับลงไปในทะเล

           

ทางด้านของรันมะกับผู้ติดตามก็เจอเหตุการณ์ไม่ต่างจากที่พวกของยูอิจิโร่บนเรือเจอ ซ้ำยังดูเหมือนจะหนักยิ่งกว่า

พรายทะเลหลายร้อยตัวที่โถมเข้ามาจากทุกทิศทางมากมายจนอรชุนต้องใช้ร่างแยกออกมาเพื่อป้องกันแพ จูเลียลอยสูงอยู่เหนือแพ สะบัดแส้คอยเล่นงานพรายทะเลที่หลุดเข้ามา ส่วนรันมะนั้นโดนต้อนออกไปจนเกือบจะพ้นเขตแดนของอรชุน ดาบสองมือถูกใช้ออกมาอย่างเต็มกระบวนเหมือนตอนที่เขาเผชิญหน้ากับฝูงผีดิบที่วิหารแห่งศรัทธา ศพแล้วศพเล่า ตัวแล้วตัวเล่า จนน้ำทะเลตอนนั้นย้อมไปด้วยเลือดสีเขียว ๆ ของพรายทะเล

พรายทะเลชุดแรกซึ่งมีระดับเพียงสี่สิบพอเสียเพื่อนไปร่วมสองร้อยก็พากันตีวงล้อมไว้ห่าง ๆ รันมะทะยานกลับไปที่แพ เห็นบนแพ แอ๊คซ์กำลังลากร่างสี่ห้าร่างของพรายทะเลไปทิ้ง

นี่แค่ละลอกแรก ชุดต่อไปจะเป็นพวกระดับสูงปนมาด้วย หนักแรงกว่านี้อีกเท่าตัว

อรชุนใช้เท้าเขี่ยศีรษะของพรายทะเลที่ขาดตกอยู่บนพื้นแพ มันมีลักษณะเหมือนมนุษย์มาก นอกจากผิวหนังสีเขียวอมเทาแล้ว ตามแขนขาและระหว่างนิ้วจะมีพังผืดหนา คิ้วของพวกมันไม่มี และที่ปาก เขี้ยวคู่บนก็งอกยาวออกมาราวกับผีดูดเลือด เส้นผมสีเขียวดูเหมือนจะเรืองแสงได้

เฮ้อ สรุปทะเลตรงนี้เป็นที่อยู่ของมันสินะ แต่ทำไมในแผนที่ควรจะระบุไว้สักหน่อยนะ ว่าเป็นเขตอันตราย

รันมะล้างเลือดสีเขียวข้นที่เหนียวติดใบดาบกับน้ำทะเล เมื่อสักครู่ระบบรายงานการสังหารสัตว์อสูรพรายทะเลระดับสี่สิบไปกว่าสองร้อยห้าสิบตัว ไอเทมที่ตกจากการสังหารนั้นจมทะเลหายไปหมดไม่เว้นแม้แต่ขวดยา ระดับของรันมะก็ยังไม่ยอมเลื่อน แต่เจ้าแอ๊คซ์นั้นเลื่อนพรวดพราดจากระดับ 50 ไป 56

ค่าประสบการณ์หารสามสินะ เฮ้อ ขนาดหารสามยังขนาดนี้ ต่อไปหารห้าหารหก สงสัยจะขึ้นเดือนละเลเวล

ชายหนุ่มบ่นพึมพำ ตามองดูเรือเดินสมุทรลำใหญ่ที่ลอยห่างออกไปจากเดิม เพราะเคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลา ต่างจากแพของตนที่ลอยอยู่นิ่ง ๆ

รีบไปกันดีกว่า พวกมันล้อมอยู่คงไม่กล้าโจมตีเราตอนนี้มั้ง

แพพอกางใบรับลมได้ก็แล่นฉิวออกไป กลุ่มพรายทะเลที่โอบล้อมอยู่ก็แตกฮือออก บางตัวห้าวไม่ยอมหนีก็ถูกอรชุนตีตาย

พี่รันคะ หนูว่าเราขึ้นไปรวมกับพวกบนเรือนั่นดีไหม บางทีน่าจะรับมือได้ง่ายกว่านี้นะคะ

โมลิเอ่ย รันมะมองไปยังเรือลำตรงหน้าเหมือนกำลังตัดสินใจ

เป็นความคิดที่ดีนะ แต่ตอนนี้ไม่ทันแล้วล่ะ พวกมันกำลังจะจู่โจมเราอีกแล้ว

พรายทะเลจำนวนหนึ่งผุดขึ้นจากน้ำ คราวนี้พวกมันบางตัวถืออาวุธดาบ มีด กระบอง มาด้วย ผิวกายก็เป็นสีม่วงอมเทา

พรายทะเลระดับสูง ระวังหน่อยก็ดี พวกนี้เก่งกว่าพรายทะเลธรรมดาพอสมควร

         

 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 241 ครั้ง

5,656 ความคิดเห็น

  1. #4785 gnome (@leolic) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 00:09
    ขอบคุณครับ
    #4785
    0
  2. #4783 sing223 (@naj223) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 15:19
    ขอบคุณครับ
    #4783
    0
  3. #4322 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 13:35
    จะเอาคืนพวกนักข่าวอย่างไงดี
    #4322
    0
  4. #3539 Katana (@hiddenblade) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 13:33
    เรื่องคำอธิบายอย่างท้ายบทนี้อยากให้ไรเตอร์เอาใส่ไว้ในเหตุการณ์แบบย่อๆด้วย
    เพราะมันเป็นจุดที่น่าสงใสมากอย่างที่เห็นในหลายๆเมิ้นที่ถามกันในบทที่ผ่านมาหลายๆบท
    #3539
    0
  5. #3339 star2star (@loli1996) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2557 / 00:24
    สู้ๆ
    #3339
    0
  6. #3336 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2557 / 23:21
    แหม  ชีวิตช่าง .. มีสีสัน =..='
    #3336
    0
  7. #3077 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2557 / 19:07
    ก็ดีสิ มีปัญหากับสมาคมนักข่าว ชีวิตจะได้มีสีสัน
    ไหนๆ ก็มาท่าเรือมิดแลนด์ ทำไมรันม่าไม่สนใจหาของทำเควสอาชีพตัวเองสักหน่อยละ
    #3077
    0
  8. #2353 บุปผาสีม่วง (@154356) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 15:57
    พระเอกเรามีปัญหาเเล้วสิดันไปเล่นกับสมาคมนักข่าวซะได้จะไหวไหมนะ
    #2353
    0
  9. #2115 เมราส_เฟย์ (@maras_fay) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 28 เมษายน 2556 / 19:16
    ท่าพูดถึงฝีมือ (ในเกม) ผมว่าวายุเองก็เก่่งไ่ม่แพ้รันม่านะ ถ้าไม่ประมาท หรือมั่นใจ เกินไป 
    #2115
    0
  10. #1821 No-future (@no-future) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 11:36
    หึหึหึ มันก็ไม่แน่ม้างง
    #1821
    0
  11. #1658 K RI T Z (@logintest03) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 14:48
    ถล่มมันให้เละเลยรัน ไอพวกนักข่าวอ่ะ 55 5
    #1658
    0
  12. #1655 loliz (@neospobkap) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 20:49
    งานนี้ถ้ารันม่ามันไม่เทพขึ้นกว่าเดิมน่ะ ตายแน่ พวกใหญ่ๆมันจะมาอัดแกแล้วน่ะเอ้อ
    #1655
    0
  13. #1654 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 20:35
    ฮ่าฮ่า โมลิละเมอสินะ รันเริ่มออกลายเจ้าพ่อฮาเร็ม หรือแกล้งทำโชว์สาวอื่นเอ่ย
    #1654
    0
  14. #1653 ชาหนึ่งถ้วย (@raindemon) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 19:55
    พระเอกได้โปรดเทพเร็วๆนะคะ
    #1653
    0
  15. #1651 YU+KIO(怠惰) (@yukio-omine) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 18:24
    ขอบคุณครับ
    จะรออ่านต่ิอนะครับ
    #1651
    0
  16. #1650 Dexsar (@dexsar) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 18:01
    ต่อไวๆเน้อๆๆๆ
    #1650
    0
  17. #1649 NOS+ (@asuwannarat) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 17:49
    ผ่านแล้วสิครับ ยินดีที่จบเสียทีนะครับ
    #1649
    0
  18. #1647 บุรุษโดดเดี่ยว (@noomyakoo) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 17:12
    ไขข้ออักเสบเอ้ย ไขข้อข้องใจซะที
    #1647
    0
  19. #1646 หมอกเงา (@lumpang) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 17:00
    ขอบคุณ
    #1646
    0
  20. #1645 Acnoron (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 16:37
    ขอบคุณครับ
    #1645
    0
  21. #1644 Tamil shadow (@namewasan) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 13:19
     Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl



       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl



       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl




      
    #1644
    0
  22. #1643 KurouNeko (@blackcat013) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 11:44
    หลังจากนี้จะช่วยใครคงไม่ยอมจับมือใครแล้วละมั้งรัน
    #1643
    0
  23. #1642 Prissyza (@mootomza) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 11:38
    สุ้ๆๆคะ รออ่านอยุ่นะคะ 
    #1642
    0
  24. #1641 อ่านการ์ตูน (@khimkhimza32) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 11:25
    เข้าใจเรื่องระบบค่าหัวละ เอาตามไรเตอร์ว่าละครับ
    #1641
    0
  25. #1640 ฝนลมกรด (@tarkatoo) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 10:18
    สนุกมากมายเลยครับท่านไรเตอร์
    #1640
    0