พลิกเกมล่าจารชน คนออนไลน์

ตอนที่ 11 : [ภาคกำเนิดจอมสลัด] ตอนที่ 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,084
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 319 ครั้ง
    1 ก.พ. 61

10


ระหว่างที่วิ่ง เสียงรายงานสถานะสัตว์อสูรก็ดังขึ้นยาวเหยียด

           ‘สัตว์อสูร หมูป่าคลั่งระดับ 8 เตรียมจู่โจม’

      ‘สัตว์อสูร หมูป่าคลั่งระดับ 8 เตรียมจู่โจม’

      ‘สัตว์อสูร หมูป่าคลั่งระดับ 8 เตรียมจู่โจม’

      ‘สัตว์อสูร หมูป่าคลั่งระดับ 8 เตรียมจู่โจม’

        ............................................................

รันมะหันกลับไปมอง หมูป่าตัวดำทะมึนหลายสิบตัววิ่งตามเขามาเป็นพรวน

           “เอาไงดี พี่รัน หนูไม่ไหวแล้วนะ”

โมลิที่วิ่งอยู่ข้าง ๆ พูดพลางหอบพลาง

           “เธอคืนสภาพเป็นวิญญาณเหมือนเดิมไม่ได้หรือ โม”

เด็กสาวส่ายหน้า

           “ทักษะคืนสภาพ มีผลโดยอัตโนมัติค่ะ จนกว่าจะตาย”

รันมะฟังแล้วงง เป็นวิญญาณนี่ก็คือตายไปแล้ว ยังจะตายได้อีกเหรอ

           “ทางโน้นมีคนอยู่ค่ะ พี่รัน”

ภูติวิญญาณเด็กสาวตาไวเหลือบไปเห็นผู้เล่นกลุ่มหนึ่งกำลังจับกลุ่มสู้กับสัตว์อสูรเข้าพอดี รันมะหันไปมอง

           “งั้นวิ่งไปหาพวกนั้นดีกว่า บางทีอาจจะช่วยเราได้บ้าง”

ว่าแล้วสองพี่น้องก็เปลี่ยนทิศทาง วิ่งตรงไปหาผู้เล่นกลุ่มนั้นทันที  บรรดาหมูป่าซึ่งไม่ทราบว่ารันมะไปทำให้มันโกรธเคืองเอาตอนไหนก็พากันแล่นตะบึงตามไปอย่างไม่ลดละ

          

ขณะที่รันมะกับโมลิกำลังวิ่งเต็มสปีดกันอยู่นั้นเอง ผู้เล่นกลุ่มที่ตกเป็นเป้าหมายของทั้งคู่ก็สังเกตเห็นเหตุการณ์เข้าเช่นกัน

“เฮ้ย มีคนสองคนวิ่งแข่งกันมาทางเราว่ะ”

ชายร่างผอมสูงคนหนึ่งเอ่ย เพื่อนร่วมทีมอีกสามคนหันไปมองตามเสียง

           “เออว่ะ ดูเหมือนคนทางขวาจะเป็นผู้หญิงนะ”

ชายใส่แว่นเอ่ยบ้าง ตวัดดาบในมือขึ้นพาดบ่า

           “สวยละสิ”

ชายร่างเตี้ยอีกคนหนึ่งกล่าวเสียงเบา

           “น่ารักด้วย”

คนสุดท้ายที่ยืนอยู่ด้านหลังสุดผ่าไปเห็นด้วย แต่นายเตี้ยส่ายหน้า

           “ไม่ใช่ ฉันหมายถึงไอ้ตัวที่อยู่ข้างหลังนั่นตะหากเว้ย”

อีกสามคนเขม่นมองกลุ่มหมูป่าร่างดำทะมึน วิ่งตามทั้งสองคนมาเป็นพรวน

           “อะไรวะน่ะ อ้วน ๆ ดำ ๆ เหมือนหมูป่าเลย”

นายแว่นขยับแว่นตาเพื่อมองให้ชัด ๆ

        “ก็หมูป่าน่ะสิ เห็นเป็นจิ้งเหลนรึไง ถามได้”

นายเตี้ย หันไปประชดเพื่อน

           “เฮ้ย แค่หมูเอง เรื่องหมู ๆ พวกนั้นเหมือนจะเป็นผู้เล่นใหม่นะ ช่วยเขาหน่อยปะไร”

นายแว่นลดดาบลงลงจากบ่า อีกสามคนกระจายกันออกเป็นรูปหน้ากระดาน

ทางด้านรันมะผู้กำลังวิ่งหนีหมูครั้งแรกในชีวิต เมื่อสังเกตเห็นการกระจายตัวออกของผู้เล่นกลุ่มนั้น ก็หันไปบอกโมลิที่วิ่งซวนเซอยู่ข้าง ๆ

           “โม วิ่งเลยไปเลยนะ ออกไปไกล ๆ หน่อยหรือจะกลับไปรอที่เมืองเลยได้ก็ยิ่งดี”

เด็กสาวพยักหน้าเพราะรู้ว่าอยู่ไปก็ไม่ได้ช่วยอะไรมาก ทั้งคู่วิ่งใกล้กลุ่มผู้เล่นทั้งสี่เข้าไปเรื่อย ๆ  นายแว่นก็วิ่งสวนออกมา เพื่อน ๆ อีกสามคนก็ขยับตามทันที

           “น้องสาว ไม่ต้องห่วง พี่มาช่วยแล้ว”

นายแว่นตะโกน ในระยะเพียงห้าเมตร รันมะหันกลับไปมอง ฝูงหมูป่าคลั่งวิ่งเข้าใกล้มาเรื่อย ๆ จนเหลือประมาณยี่สิบก้าว

           “ไปรอพี่ที่หน้าประตูเมือง”

รันมะร้องบอกคู่หูของตนก่อนจะชะลอฝีเท้าพลางดึงดาบมุรามาสะเกรดก็อปปี้ออกจากฝัก นายแว่นที่วิ่งนำหน้าตอนนี้วิ่งสวนกับเขาพอดี อีกสามคนกระโดดตามเข้ามา ส่วนเด็กสาวก็วิ่งเลยไปราวยี่สิบเมตรก็หยุดวิ่งก่อนจะหันมามองด้วยความเป็นห่วงแล้วรอดูสถานการณ์ รันมะหยุดวิ่งแล้วหมุนตัวกลับ ชายสี่คนตอนนี้กำลังเข้าตะลุมบอนกับฝูงหมูป่าคลั่งในระยะประชิด

อดีตนายทหารรบพิเศษดึงดาบระดับ F ของตนออกมาถือกระชับในมือซ้าย ดาบมุรามาสะในมือขวา หมูป่าสองตัววิ่งเลยมา รันมะฉากหลบออกทางขวา แทงดาบในมือซ้ายออกไปสุดแรง หมูป่าคลั่งตัวด้านขวาวิ่งเข้าปะทะกับดาบเต็มแรง

                   ฉึก  แกร็ก

เสียงดาบแทงทะลุผ่านหนังหนาของมันแล้วก็หักสะบั้นเพราะแรงปะทะ ดาบหักคาเสียบติดสีข้างของเจ้าหมู รันมะโยนดาบที่เหลืออีกครึ่งเล่มทิ้งไป หมูป่าคลั่งอีกสองวิ่งตามเข้ามาสมทบกับเพื่อนของมัน

           “สี่รุมหนึ่งเรอะ ทุเรศจริง ๆ เกิดมาก็เพิ่งเคยนี่แหละวะ โดนหมูรุม”

รันมะก้าวเท้าขวานำออกไปก่อนวาดดาบยาวฟันเป็นมุมเฉียงขึ้นแล้วพลิกตัวหลบ ดาบมุรามาสะเซินเจิ้นฟันเข้าบริเวณชายโครงของหมูป่าคลั่งตัวซ้ายมือ ชายหนุ่มอาศัยหลักการยืมแรงปะทะของหมูป่าคลั่ง หมุนตัวกลับตวัดดาบด้วยท่าฟันสองมือเป็นการเสริมแรงในแนวขนานกับพื้น พร้อมกับย่อตัวลง คมดาบฟันถูกข้อเท้าหน้าทั้งสองข้างหมูป่าคลั่งตัวขวาที่วิ่งตามมาอย่างแรง ความเร็วและความคมของดาบบวกกับความเร็วของหมูป่าที่วิ่งมา ส่งผลให้ขาหน้าของมันช่วงข้อเท้าขาดในทันที เลือดสีแดงข้นสาดกระจาย รันมะหันกลับมาทางหมูป่าอีกสามตัวที่เวลานี้ตั้งหลักได้แล้ว เท้าสั้น ๆ ตะกุยดินพาร่างพุ่งตรงเข้ามาอีกครั้ง มีตัวหนึ่งวิ่งเข้ามาทั้ง ๆ ที่ดาบยังหักเสียบที่สีข้างสมชื่อหมูป่าคลั่งของมัน

           “เฟ้ย จะวิ่งก็วิ่งในทางเดียวกันหน่อยสิวะ วิ่งเข้ามาตัวละทางแบบนี้ จะหลบยังไง”

หมูป่าสามตัว สองตัวแรกวิ่งคู่กันมา  อีกตัวหนึ่งวิ่งเข้ามาทางด้านขวาของเขา  รันมะตัดสินใจในทันที เขาวิ่งสวนเข้าหาหมูป่าสองตัวที่วิ่งคู่กันมา เหลืออีกห้าก้าว ชายหนุ่มก็สปริงข้อเท้าย่อตัว ตีลังกาลอยขึ้นไปบนอากาศ หมูป่าคลั่งวิ่งลอดเลยไป  พอชนผิดมันก็หยุดวิ่ง แต่หมูป่าอีกตัวที่วิ่งเข้ามาตัวเดียวเบรกไม่ทันชนเข้ากับเพื่อนของมันอย่างจัง เหมือนสวรรค์จะเป็นใจ ดาบระดับ F ของรันมะที่หักเสียบอยู่ถูกกระแทกลึกเข้าไปย้ำแผลเดิมจนมันร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด อดีตนายทหารรบพิเศษเปลี่ยนเป้าหมายทะยานลิ่วเข้าไปยังหมูป่าตัวที่ถูกเขาฟันขาขาดนอนดิ้นพราดตะกุยอากาศอยู่ ดาบยาวตวัดวูบฟันสองสามครั้งเข้าบริเวณคอของมัน เสียงคมดาบชำแรกผ่านหนังหนาของมันฟังดูน่าสยอง แต่กระนั้นเพราะหนังที่ค่อนข้างหนาทำให้ไม่สามารถเฉือนลึกเข้าไปถึงหลอดลมของมันอย่างที่รันมะตั้งใจ ชายหนุ่มตัดสินใจยกดาบชูขึ้นสองมือเหนือหัว กลั้นใจฟันลงเต็มแรงพร้อม ๆ กับ ย่อเข่าลง

                   ฉึบ

ดาบมุรามาสะตัดผ่านหลอดลมติดคาอยู่ที่กระดูกคอของมัน นั่นก็เพียงพอแล้ว รันมะกระโดดข้ามร่างของมันไป สายตาจับจ้องอยู่ที่หมูป่าอีกสองตัว คราวนี้เจ้าหมูคลั่งเปลี่ยนยุทธวิธี มันวิ่งเหยาะ ๆ ตรงเข้ามา ชายหนุ่มยกดาบขึ้นสองมือชี้ไปเบื้องหน้าแล้วสะบัดกลับมาอยู่ข้างตัวในท่าเตรียมพร้อม หมูป่าคลั่งสองตัวพุ่งเข้ามาด้านละตัว  รันมะตวัดดาบเรียบไปกับพื้น เท้าซ้ายยันตัวกระโดดลอยฉากออกไปทางขวา หมูป่าคลั่งที่ขวิดผิด ได้แผลบริเวณจมูกของมันไปแทน อีกตัวพุ่งเข้าขวิดทางด้านซ้าย เขี้ยวยาวของมันฉีกขากางเกงของรันมะขาดเป็นทางยาว  ชายหนุ่มกลับตัวสะบัดดาบเป็นรูปเลขแปดแนวนอน ดาบยาวเฉี่ยวเข้าที่ใบหูของมัน เท้าขวาก็เกร็งถีบตัวเองเบี่ยงไปทางซ้าย ดาบสะบัดเฉือนเข้าที่หลังข้อเท้าตัดเอ็นของหมูป่าคลั่งอีกตัว มันเสียหลักชนกันเองโครมสนั่น

ขณะที่รันมะกำลังติดพันกับหมูป่าคลั่งสองตัว ชายสี่คนที่จัดการกับหมูป่าคลั่งที่เหลือเรียบร้อยแล้วก็เดินตรงเข้ามา ชายร่างอ้วนทำท่าจะเข้าไปช่วย แต่หนุ่มร่างผอมสูงรั้งเอาไว้

           “ไม่ต้องหรอก ดูจากทักษะแล้ว ถึงจะระดับต่ำ แต่ฝีมือไม่ธรรมดาแน่”

รันมะเคลื่อนที่ไปรอบ ๆ อย่างรวดเร็วด้วยทักษะการวางเท้าในการต่อสู้ระยะประชิดที่เชี่ยวชาญ ดาบในมือสะบัดเฉือนไปมาอย่างคล่องแคล่ว หมูป่าคลั่งสองตัวก็กลายสภาพเป็นเป้ามีชีวิตให้เขาซ้อมมือเท่านั้นเอง พวกมันวิ่งช้าลงเรื่อย ๆ ในที่สุดก็ล้มลง เอ็นข้อเท้าหน้าของมันสองตัวถูกตัดขาดหมดสิ้น ชายหนุ่มจัดการไล่เก็บทีละตัวจนครบสามตัว เสียงรายงานของระบบก็ดังขึ้นในหัว

           “ผู้เล่น รันมะ สังหาร สัตว์อสูร หมูป่าคลั่ง ระดับ 8 จำนวนสี่ตัว ได้รับ ค่าประสบการณ์ 2000 หน่วย  ได้รับ 800 เหรียญ”

‘ผู้เล่นรันมะ ได้รับการเลื่อนระดับ สี่’

‘คู่หูภูติกึ่งวิญญาณโมลิ ได้รับการเลื่อนระดับ สี่’’

‘ผู้เล่นรันมะ เลื่อนระดับเรียนรู้ทักษะการใช้ดาบ ระดับ สาม’

‘ผู้เล่นรันมะ เลื่อนระดับเรียนรู้ทักษะหลบหลีกระดับ สี่’

หลังจากเสียงรายงานของระบบอันน่าปวดหัว ชายสี่คนก็เดินตรงเข้ามาที่เขา สองในสี่ปรบมือให้

           “สุดยอดเลยพี่ชาย ผมเพิ่งเคยเห็นคนที่ต่อสู้กับสัตว์อสูรโดยใช้แค่ทักษะพื้นฐานเก่ง ๆ ก็วันนี้แหละ”

หนุ่มแว่นเอ่ยชม ตามองดาบยาวมุรามาสะก็อปในมือของเขาด้วยท่าทางเลื่อมใส

           “ขอบคุณพวกคุณทุกคนมากนะครับที่ช่วยผม ถ้าไม่ได้พวกคุณผมคงไม่รอดแน่ แต่พวกคุณก็เก่งเหมือนกันนะครับ แป๊บเดียวก็จัดการพวกมันได้หมด”

รันมะเอ่ยขอบคุณ พร้อม ๆ กับใช้ใบหญ้าปาดเช็ดเลือดที่เปื้อนดาบออก

           “ไม่หรอกครับ พวกเราระดับสูงกว่าหมูป่าพวกนั้น แถมใช้ทักษะพิเศษได้”

หนุ่มอ้วนกล่าวบ้าง ชี้ให้ดูหมูป่าคลั่งที่ยังมีไฟลุกติดอยู่ตามร่างกายบางส่วน ควันลอยจาง ๆ ส่งกลิ่นเนื้อไหม้หอมฉุย

           “พวกคุณระดับเท่าไรแล้วครับ”

           อดีตนายทหารหนุ่มถามเพราะเห็นว่าทั้งสี่นั้นมีเครื่องแต่งกายแตกต่างกันออกไป

คราวนี้หนุ่มร่างผอมเป็นคนแนะนำ

           “ผมชื่อเฟิร์ส ระดับสิบห้า นายแว่นนั่นชื่อบิ๊กเปา ระดับสิบห้าเท่ากัน นายตัวอ้วน ๆ นั่นชื่อตี๋น้อยร้อยล้าน ระดับสิบหก ส่วนคนสุดท้ายที่เงียบ ๆ หัวเกรียน ๆ นั่นชื่อเทพนัทซ่า ระดับสิบหกครับ แล้วพี่ชายชื่ออะไร ระดับเท่าไหร่แล้วครับ”

        “ผมชื่อรันมะ เพิ่งจะระดับสี่เมื่อกี้นี้เอง”

        “สี่ !!!”

ทั้งสี่คนอุทานออกมาพร้อมกัน เมื่อแรกที่ทั้งสี่คนเห็นรันมะที่สวมชุดผู้เล่นมือใหม่ก็พอเดาได้ว่าระดับไม่สูง แต่ก็คิดว่าไม่น่าจะต่ำกว่าระดับสิบเพราะประเมินเอาจากการต่อสู้ของเขาที่ดูมีความคล่องตัวพอสมควร

           “พี่โครตเทพอ่ะ ทำได้ไงเนี่ย เวลสี่แต่ฆ่าหมูป่าระดับแปดได้ตั้งสี่ตัว สุดยอด ๆ”

นายอ้วนหรือตี๋น้อยร้อยล้านเอ่ยพลางเข้ามาจับมือรันมะเขย่าแรง ๆ เฟิร์สกับเทพนัทซ่า มองเขาด้วยความทึ่งปนชื่นชม มันไม่ง่ายเลยที่จะได้เห็นผู้เล่นมือใหม่ระดับต่ำกว่าสัตว์อสูรมากสามารถที่จะเอาชนะได้ด้วยทักษะพื้นฐานเพียงอย่างเดียว เพราะระบบในเกมนี้ หากพลังป้องกันของสัตว์อสูรสูงกว่าพลังโจมตีของผู้เล่น ผู้เล่นจะโจมตีไม่เข้า แต่เป็นเพราะดาบมุรามาสะมีพลังโจมตีที่ค่อนข้างสูงนั่นเอง ทำให้รันมะสามารถฟันทะลุหนังหนา ๆ ของหมูป่าได้

           “พี่รัน ปลอดภัยดีนะคะ”

เสียงใส ๆ ดังขึ้น  ทั้งหมดหันไปตามเสียง เด็กสาวร่างบาง หน้าตาน่ารักเดินลิ่วตรงเข้ามาหารันมะ ตี๋กับเปามองตามตาค้าง

           “นางฟ้าชัด ๆ”


 

 มีคนสงสัยว่าทำไมอ่านตอนอื่น ๆ ไม่ได้ ซึ่งผมได้แจ้งไปแล้วนะครับ ว่ากำลังรีไรท์ใหม่เรื่อย ๆ ส่วนที่ว่าทำไมถึงขึ้นแจ้งเตือน ก็ต้องขอโทษด้วย เนื่องจากเป็นการแก้ไขตอนเก่า ๆ แต่ระบบแจ้งเตือนจะแจ้งเป็นตอนสุดท้ายแทน อีกประการคือผมได้กดปิดเรื่องนิยายแล้ว ทำให้ไม่สามารถเพิ่มตอนใหม่ได้ แต่หลังจากที่ลงจบจบภาคหนึ่งแล้วผมจะทำการเปิดเรื่องใหม่เป็นภาคใหม่ไปเลย ก็ต้องขออภัยในความไม่สะดวกด้วยครับ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 319 ครั้ง

5,656 ความคิดเห็น

  1. #5436 มออานอซอเอ X Grill. (@mlspanda) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 16:12

    ตลกโดนหมูรุม 55555555555 อ่านมุรามาสะเซินเจิ้นทีไรแล้วขำทุกที

    #5436
    0
  2. #5355 tr69 (@tr69) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 22:08
    ขอบคุณครับ
    #5355
    0
  3. #4520 Chanathep Peungpakdee (@tamamama) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 15:28
    เลเวล 7 หรือ 4
    #4520
    0
  4. #4197 jsoc (@jsoc99) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2558 / 20:54
    เก่งมากพระเอก
    #4197
    0
  5. #3932 MarkOTAKU (@mark013) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 12:54
    สู้ๆหมูป่า
    #3932
    0
  6. #3654 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 15:30
    หมูป่า เหรอ
    #3654
    0
  7. #3240 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 22:46
    พูดถึงหมู หมูก็มา ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
    #3240
    0
  8. #3183 star2star (@loli1996) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2557 / 15:42
    สู้ๆ
    #3183
    0
  9. #2986 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 23:20
    นี่ถ้าไม่เปิดเจอกล่องสมบัติสงสัยหมดตัว .. ท่าทางน้องโมลิจะกินแหลกซะด้วย
    ว่าแต่หมูที่ว่า หมูป่าป่าวคับ
    #2986
    0
  10. #2771 ้heisai09 (@heisai09) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556 / 22:35
    หนุกหนานๆ
    #2771
    0
  11. #2242 บุปผาสีม่วง (@154356) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 14:25
    พระเอกรเจะหมดตัวเเน่
    #2242
    0
  12. #2136 เมราส_เฟย์ (@maras_fay) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 เมษายน 2556 / 17:18
    ช่วยดูคำผิดเพิ่มเติมครับ



    ซักครู่ -- สักครู่

    ประสปการณ์ -- ประสบการณ์
    #2136
    0
  13. #1874 No-future (@no-future) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 10:35
    28 ปี ตอนนี้มันส์มาก
    #1874
    0
  14. #1730 sulia (@sulia) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 16:26
    555 เก่งจัง
    #1730
    0
  15. #1584 Fresher Aeolus Zephyrus (@fresherzephyr) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:04
    เลือดสาดขนาดนี้ ต้องมีเรทกำหนดอายุเล่นเกมส์ละม้าง
    #1584
    0
  16. #1401 Wibbie (@wibbie) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2556 / 01:02
    พี่คงหมดตัวเข้าซักวัน > พี่คงหมดตัวเข้าสักวัน
    คุงลูกค้านั่งรอซักครู่นะคัก > คุงลูกค้านั่งรอสักครู่นะคัก
    พี่ว่าจะซื้ออาวุธไปสำรองไว้ซักสองสามเล่มน่ะ > พี่ว่าจะซื้ออาวุธไปสำรองไว้สักสองสามเล่มน่ะ
    แปปนึงนะครับ > แป๊บนึงนะครับ
    หยิบง้าวสั้นใบสีเงินวาววับเล่นหนึ่งออกมา > หยิบง้าวสั้นใบสีเงินวาววับเล่มหนึ่งออกมา
    น้อยชายจะขายซักเท่าไหร่ล่ะ > น้อยชายจะขายสักเท่าไหร่ล่ะ
    เงียบไปซักพัก > เงียบไปสักพัก
    ทุ่งโล่งนั้นเอง > ทุ่งโล่งนั่นเอง
    แต่ในเวลากลับแลเห็นเต็ม > แต่ในเวลากลางวันกลับแลเห็นเต็ม
     
    ใช้ดาบไทยด้วยทำไมไม่ได้ทักษะด้วยล่ะครับ?
     
    ใอ้ตัวเนี้ย > ตัวเนี้ย
    #1401
    0
  17. #968 alone of zero (@tanapurt) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มกราคม 2556 / 14:11
    "ลุยเดือด"
    #968
    0
  18. วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 09:51
    หมูตัวใหญ่
    #707
    0
  19. #582 บังเอิญอ่าน (@rithio) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2555 / 13:56
    หมูมาเป็นฝูงเลยซินะ  ถึงวิ่ง
    #582
    0
  20. #505 แม่ม๑น้oe (@kunlanid_far) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2555 / 01:52
    หมูมาเต็มเลยอ่าดิ 
    #505
    0
  21. #501 manima (@seriallicense) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2555 / 23:50
    โมลิน่ารักดี และการใช้ง้าวเป็นอาวุธหายากยิ่งจะมีคนเล่น ส่วนใหญ่อะไรๆก็ต้องดาบถึงจะเทพ
    #501
    0
  22. #396 Undernetwork (@undernetwork) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2555 / 15:17
    ขำคำพูดเถ้าแก่พูดว่า่ ซาหวักลี แต่อีกประโยคดันพูดว่า อารายดี ฮ่าๆๆ
    #396
    0
  23. #278 แฟนพันธ์อ่าน (@henrietta5) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2555 / 17:40
    เห็นตอนแรกบอกหยิบดาบไทยแต่นี้ได้ทักษะง้าวแทน
    #278
    0
  24. #173 สายลมพลิ้ว (@palmzawa1) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2555 / 18:19
    เอาแล้วไหมเล่า !!
    คิดว่าน่าจะได้เบ๊ติดตามมา 3 คน 55
    #173
    0
  25. #136 zokiya (@puidan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2555 / 02:04
    <div>
    หนุกดีจ้า</div>
    #136
    0