พลิกเกมล่าจารชน คนออนไลน์

ตอนที่ 150 : [ภาคดินแดนต้องสาป] ตอนที่ 4 วันสบาย ๆ (?)ของนายช่างใหญ่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,102
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 217 ครั้ง
    23 พ.ค. 61

4

มันเป็นเวลาเกือบสองทุ่มแล้วที่ป้อมผาธงชัย กาซิม นายช่างเหล็กแห่งเรือนาคาสมุทรเพิ่งจะปรากฏตัวขึ้นกลางลานโล่ง ๆ หน้าอาคารบริการผู้เล่น ป้อมผาธงชัยนั้นสมกับที่อยู่ในทวีปราวิเนียน วัฒนธรรมแบบชาวตะวันออกแท้ ๆ ตั้งแต่การสร้างบ้านเรือน ชุดสวมใส่ของ NPC ที่คล้ายชาวเอเชียมากที่สุด

            ชายหนุ่มเดินเรื่อย ๆ ไปตามถนนหลังจากเข้าเกมมาก็ตรวจรายชื่อเพื่อนที่ออนไลน์อยู่ มันเป็นวันที่สิบแล้วตั้งแต่รันมะออฟไลน์ออกไป เหลือแต่เหล่าลูกเรือนาคาสมุทรคนอื่น ๆ หลังจากได้พูดคุยกับภูอินท์แล้วก็ได้ทราบว่ารันมะนั้นยังไม่มีกำหนดออนไลน์ที่แน่นอน และเขาก็คงจะต้องรออยู่ที่ป้อมผาธงชัยต่อไปอีก

            กาซิมเดินย้อนกลับมาที่ร้านช่างตีเหล็กฟอร์ซ ผู้ที่ถ่ายทอดวิชางานช่างเหล็กให้กับเขา ตัวฟอร์ซนั้น กาซิมแอบรู้มาว่าเขาไม่ใช่ NPC แต่เป็น MPC ซึ่งก็คือตัวละครในเกมที่สวมบทบาทโดยคนจริง ๆ ประตูร้านตีเหล็กยังคงเก่าคร่ำคร่าเหมือนทุกครั้งที่เขามา ฟอร์ซนั้นมีอาชีพเป็นช่างฝีมือคลาสห้า ซึ่งจัดว่าสูงที่สุดแล้วในเกม ในขณะที่ผู้เล่นนั้น ระดับคลาสสูงสุดของช่างฝีมือคือคลาสสาม และมีเพียงไม่ถึงสิบคนในเกมนี้ ตัวเองเป็นหนึ่งในนั้น

            หลังจากที่กาซิมเดินทางกับรันมะได้ระยะหนึ่งก็พบว่า เขาเองที่เป็นช่างนั้นก็จำเป็นต้องสามารถปกป้องคุ้มครองตัวเองได้ ต่างจากช่างคนอื่น ๆ ที่มีสถานที่ให้ทำงานถาวร เวลาเก็บระดับก็มีคนพาไปเก็บ มีหน้าที่เดียวคืองานประดิษฐ์อาวุธและยุทโธปกรณ์ แต่กับรันมะนั้น เขาจะเป็นเหมือนช่างฝีมือคนอื่น ๆ ไม่ได้ เขาจำเป็นต้องแข็งแกร่งพอที่จะคุ้มครองตัวเองให้รอด

            ชายหนุ่มเดินผ่านหน้าร้านที่เต็มไปด้วยฝุ่นเขรอะ ฟอร์ซนั้นหลังจากที่มอบภารกิจสำคัญให้รันมะแล้วก็หายตัวไป มีเพียงลูกศิษย์ NPC ของฟอร์ซอีกคนหนึ่งที่จะมาเปิดร้านในตอนเช้า และปิดร้านในตอนเย็น ดังนั้นเวลากลางคืน เขาจึงสามารถใช้สถานที่นี้ได้อย่างเต็มที่

            กาซิมยังไม่เคยเห็นชุดเกราะใหม่ของรันมะ แต่จากที่ได้ลองพูดคุยกันดูแล้วก็พอจะเดาออกว่ามันสร้างมาจากอะไรและทำงาน ได้อย่างไร ชุดเกราะดำที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพให้กับผู้สวมใส่ โดยใช้พลังเวทเป็นตัวขับเคลื่อน มีเพียงโลหะชนิดเดียวในเกมที่ต้องใช้พลังงานเวทกระตุ้นและหล่อเลี้ยงนั่นก็คือโลหะแบล็คออซเนียม ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นโลหะพิเศษ มีความแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาแร่โลหะทั้งหมด และหายากที่สุดในเกมเช่นกัน ภารกิจในการเลื่อนคลาสสามของเขาที่เคยผ่านมาแล้วนั่นก็คือต้องออกไปหาแร่แบล็คออซเนียมที่ว่านี้หนึ่งก้อน ครั้งนั้นเขาลงทุนออกเดินเรือไปกับสมาคมนักสำรวจเป็นเวลากว่าหกเดือน จึงสามารถขุดพบมันได้ขนาดเพียงเท่าลูกปัดเม็ดเล็ก ๆ และการจะสร้างชุดเกราะระดับ S ขึ้นมาได้นั้นต้องมีระดับคลาสห้าขึ้นไป ในตอนนี้เขาสามารถสร้างอาวุธและชุดเกราะได้สูงสุดเพียงแค่ระดับ A เท่านั้น

            กาซิมจุดเตาหลอมโลหะ และเริ่มทำงานอีกครั้ง หลังจากใช้เวลาว่างที่วัน ๆ ไม่ต้องออกไปไหนมาไหนกว่าสิบวันที่ผ่านมา หลอมโลหะบลูสตีลที่ได้มาจากเกาะพยัฆค์คำรณไว้เป็นจำนวนมาก โลหะบลูสตีลจัดเป็นโลหะที่แข็งที่สุดรองลงมาจากโลหะไทเทเนียม ออซเนียมและแบล็คออซเนียม ความแข็งของมันทำให้ไม่สามารถฝนให้ขึ้นคมได้ จึงไม่นิยมนำมาทำเป็นอาวุธ

            ชายหนุ่มค่อย ๆ เทโลหะที่หลอมจนเหลวเป็นครั้งที่สิบลงในพิมพ์ดินเหนียว น่าแปลกใจที่ว่าโลหะบลูสตีลนั้น เมื่อนำมาหลอมด้วยความร้อนซ้ำไปซ้ำมา มันจะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น และครั้งที่สิบของการหลอม กาซิมต้องใช้หินแร่มังกรไฟ ซึ่งเป็นแร่ที่ติดไฟได้ร้อนแรงที่สุดเป็นตัวหลอม

            จากเหล็กที่เคยเป็นสีเงินวับ เริ่มกลายเป็นสีฟ้าขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อผ่านการหลอม และครั้งสุดท้ายนี้เอง โลหะบลูสตีลเหลว ๆ นั้นถึงกับเป็นสีน้ำเงินเข้ม ช่างตีเหล็กหนุ่มค่อย ๆ บรรจงเทโลหะเหลวนั้นลงในแต่ละบล็อกอย่างใจเย็นจนครบทุกพิมพ์ จากนั้นระหว่างรอให้เหล็กคลายความร้อนและแข็งตัว กาซิมก็หยิบเอาหนังจระเข้ลิ้นดำที่ได้มาจากเกาะพยัคฆ์คำรณเช่นกันเมื่อตอน ที่รันมะลงไปงมหีบสมบัติโจรประมงออกมาคลี่แผ่วางบนโต๊ะ และเริ่มลงมือใช้มีดพิเศษกรีดลงบนหนังของเจ้าสัตว์เลื้อยคลานที่ได้ชื่อว่ามี หนังที่เหนียวที่สุด

            ชุดเกราะนั้นจะมีทั้งส่วนที่แข็งและส่วนที่ยืดหยุ่นได้ กาซิมต้องวาดแบบออกมาคร่าว ๆ ก่อนจึงจะสามารถลงมือตัดเย็บชิ้นส่วนของหนังจระเข้ได้ มันเป็นงานที่ต้องใช้ความประณีตมาก เขาใช้เวลาเกือบสิบชั่วโมงในการตัดและเย็บหนังเหนียว ๆ เข้าด้วยกัน และใช้เวลาอีกกว่าห้าชั่วโมงในการนำเอาโลหะบลูสตีลที่แข็งตัวและเย็นแล้วมา ประกอบเข้ากับชุดหนังนั้น

            ผู้เล่น กาซิม ประสบความสำเร็จในการสร้างยุทธภัณฑ์เครื่องป้องกันระดับ A’

          ผู้เล่นกาซิม ได้สร้างยุทธภัณฑ์เครื่องป้องกันใหม่สำเร็จ กรุณาตั้งชื่อให้กับไอเทมของท่าน

          ประโยคบอกเล่าและประโยคคำถามเชิงคำสั่งสองประโยคจากระบบ ทำเอากาซิมหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง

            ชุดศึกมังกรฟ้าช่างตีเหล็กหนุ่มเอ่ยเบา ๆ ตามองที่ลวดลายของโลหะบลูสตีลบนชุดเกราะที่เป็นลวดลายมังกรขดเป็นวงกลม

            ผู้เล่น กาซิม ได้รับ ชุดศึกมังกรฟ้า ระดับ A’

         

ชุดศึกมังกรฟ้า ระดับ A

 รายละเอียด : เป็น ชุดศึกที่ผ่านการออกแบบและกระบวนการหลอมโลหะชั้นสูง ผลงานระดับยอดเยี่ยมของช่างตีเหล็กนิรนามที่มีความมุ่งมั่น เป็นการผสมผสานกันที่ลงตัวของโลหะบลูสตีลและหนังจระเข้ลิ้นดำ ลวดลายมังกรบนเสื้อเกราะบ่งบอกถึงอำนาจของผู้สวมใส่

 คุณสมบัติ :

+ เมื่อสวมใส่ครบชุด ประกอบด้วยชุดเกราะ กางเกง รองเท้า และปลอกแขน จะเพิ่มพลังป้องกันให้กับผู้สวมใส่ 1,800 หน่วย หากสวมใส่ไม่ครบชุด จะไม่ได้รับพลังป้องกันเพิ่มขึ้นแต่อย่างใด

+ ผู้สวมใส่จะได้รับค่าสถานะพลังโจมตีเพิ่มขึ้น 20% ทันทีเมื่อสวมใส่ชุดศึก และมีผลจนกว่าจะถอดชุด

 

 

            งานของกาซิมยังไม่เสร็จ มีพิมพ์กระจกอีกหลายสิบชิ้นที่เขายังไม่ได้แกะ แต่ตอนนี้เขาไม่ได้กินอะไรมาเป็นเวลาสิบห้าชั่วโมงแล้ว นับตั้งแต่สองทุ่มของเมื่อวานนี้ ชายหนุ่มเปิดข้าวกล่องที่ซื้อติดมือมารับประทานอย่างลวก ๆ ตามด้วยน้ำดื่มอีกหนึ่งขวด ช่างตีเหล็กลูกศิษย์ของฟอร์ซมาเปิดร้านตั้งแต่หกโมงเช้า เขาโผล่หน้าเข้ามาดูกาซิมหนหนึ่งแล้วก็ไม่เข้ามาอีกเลย

            โลหะสีน้ำเงินในพิมพ์กระจกถูกบรรจงแกะออกอย่างเบามือ กลายเป็นชิ้นส่วนเล็ก ๆ อยู่เต็มโต๊ะ ช่างตีเหล็กหนุ่มกางพิมพ์เขียวขนาดใหญ่ตรึงด้วยหมุดกับกระดาน จากนั้นเริ่มประกอบชิ้นส่วนโลหะเหล่านั้นเข้าด้วยกัน มันเป็นงานง่าย ๆ เมื่อเทียบกับการตัดเย็บชุดที่ทำจากหนังจระเข้ เขาใช้เวลาอีกสามชั่วโมง ก็สามารถนำชิ้นส่วนเหล่านั้นมารวมกันได้สำเร็จตามแบบที่วาดไว้

            ผู้เล่น กาซิม ประสบความสำเร็จในการสร้างยุทธภัณฑ์อาวุธ ระดับ A กรุณาระบุชนิดของอาวุธ

ปืน

          ‘ผู้เล่น กาซิม ได้สร้างยุทธภัณฑ์อาวุธปืนใหม่สำเร็จ กรุณาตั้งชื่อให้กับไอเทมของท่าน

          กาซิมยิ้มกว้าง ยกอาวุธใหม่ขึ้นมาในระดับศีรษะ จ้องมองมันด้วยสายตาพึงพอใจ

            ชารอน

            ผู้เล่น กาซิม ได้รับ ปืนชารอน ระดับ A’

         

ปืนชารอน ระดับ A

รายละเอียด : อาวุธที่ถูกออกแบบโดยช่างตีเหล็กที่มีความมุ่งมั่น

คุณสมบัติ :

+ สามารถยิงกระสุนพลังธาตุต่าง ๆ ได้

+ พลังโจมตี x 3.5 จากพลังโจมตีของกระสุนธาตุ

            กาซิมยกปืนสีน้ำเงินแวววาวขึ้นมาลูบคลำ ลักษณะของมันก็คือปืนรีวอลเวอร์หรือปืนลูกโม่ดี ๆ นี่เอง ช่างตีเหล็กหยิบกระสุนปืนที่ทำจากอัญมณีธาตุหลากสีขึ้นมา กดสลักล๊อกเปิดโม่ออกมาและบรรจุกระสุนลงไป เทคโนโลยีการใช้พลังงานธาตุของปืนนี้เขาได้มาหลังจากศึกษาชิ้นส่วนเครื่อง ยิงเลเซอร์ของหุ่นจักรกลที่รันมะพบมาเมื่อคราวบุกเข้าไปในเหมืองของแม็กซิ มัส

            หลังจากลองผิดลองถูกอยู่นาน  กาซิมก็สามารถรีดเอาพลังงานธาตุที่อยู่ในหินธาตุแต่ละธาตุออกมาเป็นกระสุน พลังงานได้ แต่ข้อเสียของหินธาตุก็คือ มันมีขนาดใหญ่เกินไป เช่นหินแร่อัคนีบริสุทธิ์ ซึ่งเป็นหินแร่ธาตุไฟ กระสุนธาตุไฟที่ได้จากหินแร่อัคนีบริสุทธิ์หนึ่งก้อนนั้น ยังไม่มีอำนาจเพียงพอที่จะใช้เป็นอาวุธได้ ต่างจากลูกกระสุนปืนใหญ่นั้นจะใช้วิธีประจุธาตุเข้มข้นลงไปบนหินแร่ไร้ธาตุ

            เนื่องจากว่าที่เขาต้องการคือปืนแบบพกพาขนาดเล็ก หากจะให้ใช้หินไร้ธาตุแล้วประจุธาตุลงไปก็จะมีขนาดใหญ่เกินไป ในที่สุดหลังจากค้นคว้าเพิ่มเติม เขาก็พบกับผลึกธาตุ ซึ่งส่วนใหญ่จะใช้ในไม้เท้าเวทมนต์ระดับสูง ผลึกธาตุก็คือหินธาตุที่ถูกบีบอัดจนเหลือเพียงผลึกพลังงานเข้มข้น และข้อดีอย่างหนึ่งของผลึกธาตุก็คือ หลังจากใช้พลังธาตุจนหมดแล้ว มันจะกลายสภาพเป็นผลึกไร้ธาตุ สามารถนำมาประจุธาตุใหม่ลงไปได้ และกรรมวิธีการประจุธาตุนั้นก็เป็นทักษะพื้นฐานของสายอาชีพช่างประดิษฐ์อยู่ แล้ว

            กาซิมใช้เวลาสิบกว่าวันในป้อมผาธงชัย ขุดรวบรวมผลึกธาตุในเหมืองธาตุมาได้นับร้อยก้อน และหลังจากนำมาเจียระไนจนกลายเป็นกระสุนปืนแล้ว อานุภาพของผลึกธาตุเหล่านั้นก็ยังเทียบได้กับหินธาตุธรรมดา ๆ ราวยี่สิบก้อน

            ต้องลองของเสียหน่อย

            แล้วนายช่างตีเหล็กก็พาตัวเองออกจากร้านค้าซอมซ่อของฟอร์ซ ชุดศึกมังกรฟ้ากับปืนรีวอลเวอร์ที่คาดติดเอวนั้นดูไม่เข้ากันอย่างแรง ผู้เล่นหลายคนที่เดินผ่านไปมาพากันหัวเราะด้วยความขบขัน ขณะที่กำลังจะออกจากเมืองนั้นเอง ลางสังหรณ์อัปมงคลบางอย่างก็วูบเข้ามา

            ความรู้สึกนี้มัน

            จู่ ๆ เหงื่อเม็ดโป้งก็ผุดซึมออกมาจากไรผมที่ปรกหน้าผาก ช่างตีเหล็กหนุ่มถอนใจก่อนจะยกมือตบหน้าผากตัวเองแรง ๆ ทีหนึ่ง

            กรรมแล้วดันลืมยัยนั่นไปเสียสนิทเลย

            กาซิมหันหลังกลับ รีบวิ่งกลับเข้าเมือง จัดการหาซื้อข้าวผัดห่อใบบัวและน้ำใบเตยจำนวนมากแถมด้วยขนมถ้วยฟูอีกถุงใหญ่ คนขายที่ขายของให้กับกาซิมจนคุ้นหน้าเขาดียิ้มให้พร้อมกับเอ่ยยิ้ม

            คุณนี่คงจะชอบข้าวผัดเอามาก ๆ เลยสินะครับ ถึงขนาดมาซื้อแทบทุกวัน ซ้ำยังซื้อเยอะเสียด้วย

            กาซิมยิ้มแห้ง ๆ

            ผมเปล่าหรอก ซื้อไปให้คนอื่นน่ะ

            ชายหนุ่มตอบ ภาพใบหน้าสวยหวานราวกับเทพธิดาและกรงเล็บที่ปลิดชีวิตเขามาแล้วถึงสามครั้ง หลังจากได้ของครบแล้ว กาซิมก็รีบจ้ำอ้าวออกจากเมือง ตรงดิ่งไปที่วิหารแห่งศรัทธาทันที เขาจัดการขยับแผ่นหินสามแผ่นซึ่งเรียงเป็นกลไกสำหรับเปิดประตูกล แท่นหินใหญ่หลังแท่นบูชาเลื่อนเปิดออก

            เจ้าหายไปนานมาก ข้าคิดว่าเจ้าทิ้งข้าไปเสียแล้ว

            เสียงหวาน ๆ ลอยขึ้นมาจากใต้แท่นหินนั้น กาซิมถอนใจพร้อมกับกวาดสายตาไปรอบ ๆ

            ขึ้นมาเถอะ ไม่มีใครอยู่หรอก

            สิ้นเสียงของชายหนุ่ม ร่าง ๆ หนึ่งในชุดเกราะสีเงินก็กระโดดออกมาจากโพรงใต้แท่นบูชา หญิงสาวผู้มีใบหน้าที่งดงาม ดวงตาสีเหลืองทอง เส้นผมดำขลับม้วนเป็นลอน

            เมื่อไหร่นายข้าจะมาเสียที

            กาซิมเบ้ปาก มือก็หยิบข้าวห่อใบบัว น้ำใบเตยและขนมถ้วยฟูออกมา หญิงสาวเอื้อมมือมาฉกเอาไป

            ผมก็ไม่รู้ เขาบอกว่าไม่มีกำหนด แต่คงอีกไม่เกินห้าวัน

            มือเล็ก ๆ ที่กำลังจะแกะข้าวห่อนั้นชะงัก ใบหน้าเรียวสวยหันขวับมาทางคนพูด

            เมื่อสิบวันที่แล้ว เจ้าก็พูดแบบนี้ข้าชักไม่เชื่อใจเจ้าเสียแล้วสิ

            กาซิมถอนใจอีกรอบ หากความเชื่อที่บอกว่า ถอนใจครั้งหนึ่งจะอายุสั้นไปหนึ่งวัน ตอนนี้เขาคงมีอายุอยู่ได้ไม่ถึงสี่สิบปีแล้ว

            ก็ตามใจคุณ คุณฆ่าผมมาสามครั้งแล้วนี่ ถ้าเจ้านั่นไม่ใช้ผมมาจริง ป่านนี้ผมเปิดหนีไปไกลแล้ว

            หญิงสาวหรี่ตามองชายหนุ่มที่ยืนค้ำหัวอยู่ ขนตางอนหนาเป็นแพสั่นพลิ้ว

            ใครจะไปรู้ เจ้าอาจจะแกล้งข้า ถ่วงเวลาไว้ก็ได้ ข้าเคยได้ยินว่าพวกมนุษย์ชอบจับสฟิงส์ไปเลี้ยงไว้เป็นทาส

            ว่าพลางเจ้าตัวก็ใช้มือแทนช้อนตักข้าวผัดในห่อทานอย่างเอร็ดอร่อย กาซิมขยับถอยหลัง นั่งลงมองดูหญิงสาวนั่งเปิบข้าวผัดด้วยสายตาเอ็นดู

            นี่ มายา ผมถามจริง ๆ เถอะ ทำไมคุณถึงต้องรอรันมะด้วย ในเมื่อคุณก็มีสิทธิที่จะเลือกนายได้ไม่ใช่หรือ

            หญิงสาวเงยหน้าขึ้นจากห่อข้าว ดวงตาเหลืองทองนั้นทอประกายวิบวับ

            เพราะว่าเขาคู่ควรไง

            คำตอบของมายาทำเอาคนได้ฟังต้องถอนใจยาวอีกครั้ง

            เดี๋ยวผมจะออกไปเก็บระดับ จะไปด้วยกันไหม

            กาซิมเปลี่ยนเรื่อง เขาอยู่กับเธอมานานพอที่จะจับเส้นสฟิงส์สาวตนนี้ได้ว่าเธอชอบการล่าสัตว์อสูร มาก

            อืม…” คนที่เอาแต่เคี้ยวข้าวจนแก้มตุ่ยได้แค่ทำเสียงในคอ

            รอจนกระทั่งมายาจัดการข้าวห่อใบบัวห่อที่สาม น้ำใบเตยอีกกระติกใหญ่ ขนมถ้วยฟูทั้งถุงเรียบร้อย หญิงสาวก็ลุกขึ้นยืนพลางดูดนิ้วมือตัวเองที่เปื้อนคราบข้าวผัด

            อย่าดูดนิ้วสิ เสียมารยาท รู้ไหมกาซิมอดสอนไม่ได้ ถึงแม้เธอจะเป็นสฟิงส์ที่ฉลาดเพียงใด แต่ลักษณะนิสัยนั้นแทบไม่ต่างไปจากเด็กเล็ก ๆ มายาเลิกคิ้ว

            เสียมารยาท…” เจ้าหล่อนทวนคำทั้ง ๆ ที่ยังคงดูดนิ้วอยู่

            ใช่รันมะไม่ชอบกาซิมงัดไม้ตายออกมาขู่ ซึ่งก็ได้ผล สฟิงส์สาวในคราบมนุษย์ลดมือลงทันที ไม่ว่าอะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับรันมะ เธอก็ยินดีจะรับฟังและทำตาม

            กาซิมพามายาเดินลัดเลาะไปตามเส้นทางสู่เนินหินใหญ่ที่เป็นแหล่งอาศัยของ สัตว์อสูรมนุษย์วานร ขณะนี้เป็นเวลาเกือบหกโมงเย็นแล้ว ทั้งคู่มาถึงเนินหินก็พอดีเป็นเวลาที่เหล่ามนุษย์วานรกำลังเตรียมนอนหลับพัก ผ่อน กาซิมดึงปืนชารอนออกมาตรวจดูกระสุนปืน

            ของเล่นใหม่รึมายาเหลือบมองปืนสีน้ำเงินเงาวับในมือของชายหนุ่ม

            กาซิมไม่ตอบ สายตากวาดมองมนุษย์วานรเหล่านั้นอย่างพึงพอใจ เขาอยู่ที่ป้อมผาธงชัยมานานพอจะรู้ว่าสัตว์อสูรประเภทนี้เหมาะสมที่จะล่าใน เวลากลางคืน เพราะหากเป็นตอนกลางวัน เพียงแค่ผู้เล่นเดินผ่านมา มันก็จะกรูเข้ามากลุ้มรุมเล่นงานทันที แต่พอพระอาทิตย์ตกดินไปแล้ว ลักษณะการต่อสู้ของมันจะเปลี่ยนไป ต่างตัวต่างอยู่ต่างนอน ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ต่อให้เพื่อนของมันถูกฆ่าต่อหน้าต่อตามันก็ไม่สนใจ จนกว่าจะรู้สึกว่าตัวมันเองถูกคุกคามนั่นแหละ

            กาซิมใช้กระสุนธาตุสายฟ้าบรรจุในลูกโม่ทั้งเจ็ดนัด เขาหมายตามนุษย์วานรตัวที่อยู่ใกล้ที่สุดสองตัว ความมืดที่เริ่มแผ่ปกคลุมโดยรอบ แต่ไม่ได้มีผลกับนายช่างใหญ่อย่างเขา หน้ากากของหุ่นยนต์ที่ถูกดัดแปลงสวมเข้าที่ใบหน้า มันช่วยให้เขาสามารถมองเห็นในเวลากลางคืนได้ดีขึ้น มายาถอยออกไปนั่งอยู่บนก้อนหินอย่างสบายอารมณ์

            กระสุนนัดปฐมฤกษ์ของเขาเจาะเข้าที่กลางแสกหน้าของมนุษย์วานรอย่างแม่นยำ ประกายสายฟ้ากระจายไปทั่วทั้งตัวของมัน

            ผู้เล่น กาซิม สังหาร มนุษย์วานรธรรมดา ระดับ 70 ได้รับค่าประสบการณ์ 1,430 หน่วย ได้รับ 380 เหรียญ

          ‘ผู้เล่น กาซิม ได้รับทักษะ แม่นปืน ระดับ 1’

          ทักษะแม่นปืนที่ได้มา ทำให้สายตาของเขาสามารถโฟกัสระหว่างเป้าหมายและศูนย์ปืนได้เร็วขึ้น เขาไม่แปลกใจเลยที่สามารถสังหารมนุษย์วานรได้ด้วยกระสุนเพียงนัดเดียว เพราะกระสุนธาตุที่ได้จากผลึกธาตุนั้นมีความเข้มข้นสูง แต่ละนัดสามารถทำดาเมจได้ถึงสี่ร้อยจุด เมื่อคูณกับคุณสมบัติของปืน เท่ากับว่าหนึ่งนัดนั้นทำดาเมจพื้นฐานที่ยังไม่รวมค่าพลังโจมตีของผู้ใช้ เข้าไปด้วยได้ถึง 1400 หน่วย ซ้ำยังคูณผลลัพธ์ของการยิงเข้าจุดตายเข้าไปอีก ดาเมจจะสูงเพิ่มอีกเท่าตัว ก็นับว่าไม่เลวเลยทีเดียว สำหรับผู้เล่นเลเวลสี่สิบเก้า

            ความจริงแล้ว กาซิมนั้นเลเวลแปดสิบแล้ว หลังจากรวมกลุ่มเก็บระดับกับบรรดาลูกเรือนาคาสมุทรที่เกาะพยัคฆ์คำรณ และผ่านภารกิจเลื่อนระดับครั้งแรกเรียบร้อย แต่เมื่อรันมะให้เขามาตามหามายา ผลก็คือ กว่าจะคุยกับสฟิงส์โรคจิต(ตามที่ผู้เล่นตั้งฉายาให้)รู้เรื่อง เขาถึงกับถูกสังหารโหดไปสามรอบติด ๆ ครั้งแรกระดับลดสุ่มสิบเอ็ดระดับ และครั้งที่สองและสามลดครั้งละสิบระดับ

            มายามองอาวุธในมือของกาซิมด้วยความสนใจ เพราะแค่เขาลั่นไกไปนัดเดียว มนุษย์วานรที่ถูกยิงจะตายทันทีโดยไม่มีโอกาสแม้แต่จะสู้กลับเลยด้วยซ้ำ เหตุผลเพราะการโจมตีแต่ละครั้งของกาซิมนั้น เมื่อรวมดาเมจทุกอย่างเข้าไปแล้วจะทำได้ไม่ต่ำกว่าสองพัน และทุกนัดของกระสุนที่ยิงออกไปนั้นจะเข้าเป้าจุดตายทุกครั้ง ความเสียหายเพิ่มขึ้นสามเท่า พลังชีวิตของมนุษย์วานรมีหกพันหน่วย แต่พลังโจมตีของกาซิม(ยิงเข้ากลางหน้าผากทุกนัด)ก็เกินหกพันไปแล้ว

            สามชั่วโมงผ่านไป กาซิมยิงจนกระสุนที่มีแทบจะหมด เขาเลือกยิงแต่เฉพาะตัวที่โตเต็มที่และไม่ได้เลี้ยงลูกอ่อน กระนั้นก็มีมนุษย์วานรกว่าสามร้อยตัวที่สังเวยให้กับลูกปืนของเขา ระดับจากสี่สิบเก้าก็เลื่อนขึ้นไปอยู่ที่ห้าสิบหกอย่างรวดเร็ว มายานั้นกลับคืนร่างเป็นสฟิงส์นอนหมอบเอาปีกคลุมหัวหลับไปเรียบร้อยแล้ว

            ชายหนุ่มเสียบปืนที่ซองข้างเอวก่อนจะทรุดตัวลงนั่งข้าง ๆ สฟิงส์สาวซึ่งสะดุ้งตื่นขึ้นทันทีเมื่อเขานั่งลง เห็นเขากำลังกรอกน้ำในกระติกดื่มอยู่ก็เอ่ยถามเบา ๆ

            เสร็จแล้วรึว่าแต่ไอ้จ๋อนั่นเป็นใคร มายืนควงพลองอยู่ได้

            กาซิมแทบสำลักน้ำ พอดีกับสัมผัสจากทักษะผัสสะเพิ่งจะเตือนให้เขารู้ว่ามีใครคนหนึ่งกำลัง เดินตรงเข้ามา และเพราะว่าคืนนี้นั้นเป็นคืนพระจันทร์ข้างขึ้นเกือบเต็มดวง ร่างที่ยืนอยู่ห่างออกไปราวยี่สิบก้าวนั้นจึงมองเห็นได้อย่างชัดเจน

            มนุษย์วานรตนหนึ่ง นุ่งห่มหนังเสือลายเมฆ มือขวาถือพลองสีเงินสลักลายควงวูบวาบไปมา กาซิมวางกระติกน้ำในมือซ้ายลง ขณะที่มือขวากระชากปืนจากซองข้างเอว กระสุนสามนัดลั่นออกไปอย่างต่อเนื่องในท่านั่ง มนุษย์วานรท่าทางประหลาดนั้นยังคงควงพลองในระดับเดิม

            กระสุนธาตุสายฟ้าสามนัดเร็วจนมองด้วยตาเปล่าไม่ทัน กลับถูกปัดไว้ด้วยพลองสีเงินสลักลายนั้นทั้งสามนัด กาซิมใจหายวาบ เขาลืมไปแล้วว่าหากสังหารสัตว์อสูรประเภทเดียวมากเกินไป จะปรากฏสัตว์อสูรประเภทนั้น ๆ แต่ระดับสูงกว่า หรือหากซวยสุด ๆ อาจจะเจอถึงขั้นเทพอสูรเลยทีเดียว

            หัวหน้ามนุษย์วานรเจียเห้ง ระดับ 73 ปรากฏตัว

           

 

 

                     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 217 ครั้ง

5,656 ความคิดเห็น

  1. #5321 DDGanesh (@DDGanesh) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 22:07

    Thank you

    #5321
    0
  2. #5288 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 14:10

    เฮ้งเจียบุก # ถ้ารันมะได้สฟิงค์มาเพิ่มนี่ สุดยอดไปเลย

    #5288
    0
  3. #5279 gnome (@leolic) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 00:36
    ขอบคุณครับ
    #5279
    0
  4. #5253 Ya_DadaYa_Dada (@Ya_DadaYa_Dada) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 19:02
    กาซิมจะเทพแล้ว อิอิ
    #5253
    0
  5. #5252 sing223 (@naj223) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 18:11
    ขอบคุณครับ
    #5252
    0
  6. #5251 Tim2 (@Tim2) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 17:37
    เฮ่งเจีย รึเปล่า?
    #5251
    0
  7. #5249 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 15:03
    ขอบคุณครับ
    #5249
    0
  8. #5248 Droptears (@geartht) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 14:09
    สลับชื่อแบบนี้ก็ได้หรอม 55555
    #5248
    0
  9. #3646 nusakao (@nusakao) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 07:45
    ยินดีด้วยค่ะบัณฑิตใหม่
    #3646
    0
  10. #3645 แม่ยกพี่บอม (@0815640805) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 07:10
    แต่งนิยายขายเลยค่า ไม่ต้องทำอย่างอื่นแล้ว อิอิ
    #3645
    0
  11. #3644 Takamiiz-aekiiz L'Inariiz Lol!iz (@kissdecimo10) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 06:03
    แค่มาลงให้ก็ขอบคุณมากแล้วครับ สู้ๆครับไรต์ สนุกเหมือนเดิมครับ
    #3644
    0
  12. #3643 Rinray (@rinray0) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 23:40
    OH สนุกๆ รอต่อไป
    #3643
    0
  13. #3642 ลุงดิน (@prakrit) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 23:07
    ขอบคุณนะครับ
    ขอโทษนะครับ ไม่ทราบว่าเรียนสาขาไหนครับ? ต้องทำโปรเจ็กด้วย? สายวิทย์? วิศว?
    แล้วได้งานตามที่ชอบ หรือเรียนหรือยังครับ? เอจำไม่ได้แม่น จบสงขลา? หาดใหญ่?
    #3642
    0
  14. #3641 PrasitPP (@prasitpp001) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 22:52
    แสงแวบๆนั่นคงเป็นแสงจากไข่สีรุ้งที่เจ้ารันม่าอุ้มมา โดยมีมังกรน้ำซีดรากอนนับหมื่นตามหลังมาติดๆล่ะสินะ

    ส่วนเรือนาคาสมุทรใช้วิธีดับไฟทั้งลำ ตอปิโดที่ยิงมาก็มุดมาทางใต้น้ำ มองยังไงก็ไม่เห็นอยู่แล้ว
    #3641
    0
  15. #3640 Devil'sAway (@beegonna) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 22:50
    สนุกมากๆครับ
    #3640
    0
  16. #3639 ธานี สุวรรณฉวี (@tane2523) (จากตอนที่ 150)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 22:48
    ขอบคุณครับ
    #3639
    0