พลิกเกมล่าจารชน คนออนไลน์

ตอนที่ 16 : [ภาคกำเนิดจอมสลัด] ตอนที่ 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,804
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 319 ครั้ง
    4 ก.พ. 61

15

เสือโคร่งลายรุ้งโจนเข้าใส่บิ๊กเปาเป็นเป้าหมายต่อไป หนุ่มแว่นตวัดดาบในมือ ปลายดาบสวนเข้าใส่เสือโคร่งลายรุ้งอย่างแม่นยำ แต่แรงปะทะของเสือมีมากกว่า นายแว่นล้มกลิ้งหลุน ๆ ดาบกระเด็นไปทางเฟิร์ส เลือดไหลอาบออกมาจากแผลที่ศีรษะซึ่งเป็นรอยเล็บเสือ

เสือลายรุ้งเองก็เจ็บไม่น้อย ถึงแม้จะระดับสูงกว่า แต่ดาบของบิ๊กเปาโจมตีเข้าจุดตายบริเวณซอกขาหน้าของมัน อาศัยว่าพลังชีวิตและพลังป้องกันสูง ประกอบกับความอดทนที่มีมากอยู่แล้วเป็นทุนเดิมตามลักษณะของสัตว์อสูรที่มีความอดทนสูง

เฟิร์สที่เดินอยู่ทางขวาก็ทะยานเข้ามา ทวนยาวในมือสาดแสงประกาย พลังลมหมุนรอบ ๆ ใบทวน เด็กหนุ่มควงทวนเพื่อเพิ่มแรง เมื่อเข้ามาได้ระยะปลายทวนก็ตวัดวูบ พลังลมที่หมุนอยู่รอบ ๆ ทวนพุ่งหมุนควงสว่านออกไปเห็นเป็นแสงสีเขียวพร้อม ๆ กับปลายทวนปักเข้าที่สีข้างด้านซ้าย เสือโคร่งลายรุ้งสะท้านเฮือก ส่งเสียงคำรามลั่นด้วยความเจ็บปวด บาดแผลที่สีข้างถูกพลังลมกระชากเปิดออกกว้าง โลหิตสาดกระจาย ตี๋น้อยร้อยล้านปราดเข้ามา ในมือเงื้อดาบเล่มใหญ่ขึ้นสูง หมุนตัวกระโดดฟันลงไปเต็มเหนี่ยว เป้าหมายคือคอต่อของเสือลายรุ้ง เสียงคมดาบตัดผ่านเนื้อและกระดูกดังน่าหวาดเสียว ศีรษะของเสือโคร่งลายรุ้งผู้เคราะห์ร้ายหวังจะได้จับเหยื่อกินแต่กลับกลายเป็นเหยื่อเสียเองขาดกระเด็น

เทพนัทซ่าเมื่อลุกขึ้นมาได้ ก็วิ่งไปดูบิ๊กเปาที่นอนเจ็บเลือดสาดอยู่บนพื้น

ไอ้แว่น ตายหรือยังวะ

เฟิร์สก้มลงมองดูเพื่อนรัก ตี๋น้อยร้อยล้านคุกเข่าลงข้าง ๆ

            โธ่ ไม่น่าเลยเพื่อน เห็นกันอยู่หลัด ๆ เอาเถอะ เดี๋ยวจะไปรอรับที่เมืองแล้วกัน รีบ ๆ เกิดนะเพื่อนรัก

บิ๊กเปาเอามือที่กุมหน้าออก ใบหน้าเลือดโชกเพราะลอยเล็บเสือ

            ไอ้พวกปากหอยเม่น ฉันยังไม่ตายเว้ย

เด็กหนุ่มว่า พลางสูดปากด้วยความเจ็บปวด

            เอ้า ยังไม่ตายเหรอ แหม ถึกยังกะแรดใส่เกราะเลยนะแก เห็นนอนนิ่งก็นึกว่าไปสวรรค์แล้วซะอีก

เทพนัทซ่าเอ่ยขำ ๆ เปิดหน้าต่างสัมภาระ หยิบยารักษาแผลมาราดลงไปบนบาดแผล

            ดีนะ ที่โดนแค่เล็บ ถ้าโดนมันตบมีหวังคอหักแหง

รันมะที่ยืนดูเหตุการณ์เอ่ยขึ้น เมื่อซักครู่นี้เขาอยู่ในรัศมีที่ไกลเกินไปจึงไม่สามารถช่วยได้ แต่ก็ได้เห็นว่าทั้งสี่คนประสานทีมได้อย่างยอดเยี่ยมเลยทีเดียว ชายหนุ่มยิ้มอย่างพึงพอใจ ทั้งหมดนั่งพักรอให้แผลของบิ๊กเปาหายสนิทดีแล้วจึงออกเดินทางกันต่อ คราวนี้เพิ่มความระมัดระวังมากขึ้น ครึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งหกคนก็ขึ้นมาอยู่บริเวณชานเขาที่ราบเรียบราวกับสนามฟุตบอล โดยอยู่ในระดับความสูงครึ่งหนึ่งของเทือก เขาสัตว์อสูรครึ่งลิงครึ่งคนเดินกันควักไขว่เต็มลานไปหมด ส่วนใหญ่จะนอนอยู่ในหลุม 

            ตรงนี้เป็นที่นอนของพวกมัน ถ้าจะเก็บระดับกับไอ้พวกมนุษย์วานรพวกนี้ ต้องขึ้นไปอีก ตรงนั้นมีสวนผลไม้ มีพวกมันอยู่กันบ้างประปราย ไม่เยอะเหมือนตรงนี้

เฟิร์สเอ่ยพล่งชี้นิ้วชี้ให้รันมะดู

            นี่มันลิงพันธุ์ไหนคะเนี่ย ตัวโตเหมือนกอริลล่า แต่ขายาวหลังตรงเหมือนคน แถมยังหางยาวอีกตะหาก

โมลิมองอย่างสนใจอดที่จะถามขึ้นมาไม่ได้ทำเอาอดีตนายทหารหนุ่มสงสัยว่าโมลิรู้จักกอริลล่าได้อย่างไร เทพนัทซ่าเป็นคนตอบแทนเฟิร์ส ที่กำลังยกกล้องส่องทางไกลส่องสำรวจฝูงลิงอยู่

            พวกนี้เป็นลิงครึ่งคนน่ะครับ น้องโม เห็นอย่างนี้ พวกมันฉลาดมาก ใกล้เคียงกับมนุษย์เลยทีเดียวล่ะ

            “ชาวไซย่าชัดๆ

ตี๋น้อยร้อยล้านพึมพำ ภูติกึ่งวิญญาณเอียงคอ ปากขมุบขมิบเบา ๆ “ชาวไซย่าไซย่า”

            ไปเถอะ เดี๋ยวเราเดินกันอีกหน่อยก็ถึงป่าผลไม้แล้ว ตรงนี้อันตรายเกินไป ขืนสู้กับมันตรงนี้มีหวังโดนลิงรุมกระทืบตาย

เฟิร์สลดกล้องลง ส่งคืนให้รันมะก่อนจะออกเดินนำลัดไปตามทางเดินเลียบไหล่เขา เพียงห้านาทีก็ลุถึงป่าผลไม้ขนาดใหญ่หลายสิบไร่ เห็นลิงยักษ์หลายตัวกระจายกันออกหากิน

            พี่รัน ระวังหน่อยนะครับ พวกนี้รูปแบบการต่อสู้จะคล้ายมนุษย์มาก

เฟิร์สเตือน  เมื่อเห็นชายหนุ่มดึงดาบออกจากฝัก

            นั่นแหละยิ่งดี เราจะได้มีประสบการณ์ เหมือนเราได้สู้กับผู้เล่นจริง ๆ ไง เอาล่ะ เดี๋ยวพวกนายจับกลุ่มกันสี่คน คอยระวังโมลิให้พี่ด้วย

รันมะบอก สายตาทอประกายวิบวับราวกับเด็กได้ของเล่นใหม่ โมลิถอยออกไปโดยไม่ต้องให้บอกซ้ำ คราวนี้ชายหนุ่มวางให้เธอเป็นเพียงหน่วยซุ่มยิง โดยให้อยู่ในบริเวณที่ปลอดภัยที่สุด เด็กสาวเลือกได้บริเวณหลังก้อนหินสูงราวสามเมตร ไม่มีต้นไม้รอบด้าน

            เมื่อเห็นโมลิประจำตำแหน่งในที่ปลอดภัยแล้ว ทั้งหมดก็กระจายกันออกไป สี่หนุ่มเลือกจับคู่กัน แบ่งเป็นสองคู่ บิ๊กเปาคู่กับเฟิร์สที่ใช้ทวน ส่วนตี๋น้อยร้อยล้านแบกดาบเล่มโตคู่กับเทพนัทซ่า ที่ใช้กระบี่คู่

            ระวังอย่าออกไปเกินระยะยิงของโมนะคะ

เสียงเด็กสาวตะโกนเสียงใสมาจากก้อนหิน

รันมะเดินออกไป สายตาเลือกหาลิงที่อยู่ตัวเดียว มือขวากระชับดาบเหล็กนิล มือซ้ายแตะอยู่ที่ดาบสั้นอิคาริ ลิงยักษ์ตัวหนึ่ง กำลังนั่งเด็ดผลมะไฟป่ากินอย่างเอร็ดอร่อย เสียงฝีเท้าของรันมะทำให้มันเหลือบลงมามอง รันมะหยุดนิ่งสังเกตการณ์ สายตากวาดไปทั่ว เมื่อเห็นมันอยู่ตัวเดียวก็วางใจ

ดูเหมือนลิงยักษ์จะรู้ได้ถึงอันตราย มันโยนลูกมะไฟป่าในมือทิ้งแล้วหันมาแยกเขี้ยวขู่คำรามใส่ชายหนุ่ม ซึ่งยกดาบขึ้นตวัดไปมาราวกับจะท้าทาย 

            สัตว์อสูรลิงยักษ์ ระดับ18 เตรียมพร้อมจู่โจม

เสียงระบบรายงานยังไม่ทันจะจบดี เจ้าลิงยักษ์ขนสีน้ำตาลเข้มก็กระโจนจากกิ่งไม้พรวดเข้าใส่ทันที 

รันมะเอี้ยวตัวหลบกรงเล็บของมันที่พุ่งตวัดใส่ ดาบในมือสะบัดเป็นรูปโค้งขึ้น หมายฟันช่วงบริเวณหลอดลมของมัน  แต่เจ้าลิงยักษ์ก็ไม่ยอมเสียชาติลิง มันพลิกตัวหลบคมดาบได้อย่างหวุดหวิด ชายหนุ่มก้าวขาหมุนตัวออกด้านข้าง ดาบสั้นอิคาริถูกดึงออกจากฝักอย่างรวดเร็วเพื่อให้ปัดการโจมตี สัตว์อสูรลิงยักษ์ดูเหมือนจะมีประสบการณ์ในการต่อสู้พอตัว มันไม่ยอมอยู่กับที่เป็นเป้าให้กับคมดาบ ร่างสูงใหญ่แต่เคลื่อนไหวได้รวดเร็วพุ่งตัวเข้าประชิด รันมะก้มกลิ้งตัวหลบไปกับพื้นแล้วดีดตัวขึ้น ลิงยักษ์กระโจนเข้ามาอีกครั้ง ดูเหมือนคราวนี้มันจะประมาทเพราะคิดว่าว่า ชายหนุ่มจะหันกลับมาไม่ทัน ด้วยสัญชาตญาณ รันมะรู้สึกได้ว่า มันจะพุ่งเข้าโจมตีจากด้านหลัง เมื่อทรงตัวได้ถนัดก็ก้มตัวต่ำลงอย่างรวดเร็ว ลิงยักษ์ที่กระโจนเข้ามากัดผิด ถูกอดีตนายทหารหนุ่มกระชากซ้ำ อาศัยแรงพุ่งของมันเป็นแรงเหวี่ยง ร่างลิงยักษ์เสียหลักลอยขึ้นไปบนอากาศ รันมะพลิกตัวขึ้นพร้อมกับวาดดาบในมือ คมดาบตัดเข้าที่ข้อเท้าหลังของมัน เมื่อร่างสูงของลิงยักษ์ลงถึงพื้นมันก็ทรุดตัวลงเป็นเดินสี่เท้าทันที  ก่อนจะพุ่งใส่ชายหนุ่มอย่างดุร้าย

รันมะโยกตัวหลบ เหวี่ยงขาซ้ายเตะกวาดต่ำ  เจ้าลิงโชคร้ายทรุดฮวบ พอมันกลิ้งไปกับพื้นเขาก็ทะยานตามเข้าไป สะบัดเท้าขวาเตะวูบออกไปเต็มเหนี่ยวเข้าปลายคางของมัน ร่างใหญ่โตสะท้านเฮือก ดาบในมือก็ตวัด เข้าที่ลำคอที่แหงนเงยขึ้น 

            เสียงคมดาบฟันผ่านลำคอของมัน เลือดสาดกระเซ็นออกมา รันมะหวดเท้าซ้ายออกไปอีกรอบเข้าที่กกหูขวา ศีรษะอันใหญ่โตสะบัดวูบ ล้มลงคว่ำหน้า ไม่มีแม้แต่เสียงร้องสักแอะเดียว

            ผู้เล่นรันมะ สังหารสัตว์อสูรลิงยักษ์ชั้นทหารระดับสิบแปดจำนวนหนึ่งตัว ได้รับ ค่าประสบการณ์450 ได้รับ 150 เหรียญ ได้รับ เกราะหนังลิงยักษ์ ระดับ D+”

            ผู้เล่นรันมะ เลื่อนระดับเรียนรู้ทักษะการใช้ดาบ ระดับห้า

          ‘ผู้เล่นรันมะ เลื่อนระดับเรียนรู้ทักษะการหลบหลีก ระดับห้า

            ผู้เล่นรันมะ เรียนรู้ทักษะการต่อสู้ด้วยมือเปล่า ระดับหนึ่ง

รันมะก้มลงเก็บเกราะหนังลิงยักษ์ที่ตกอยู่ที่พื้นเปิดดูค่าสถานะของมัน

           

ประเภท : ชุดเกราะ

ลายระเอียด : เกราะหนังลิงยักษ์ ระดับ D+

คุณสมบัติ : พลังป้องกันเพิ่มขึ้น 65

คุณสมบัติพิเศษ : เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ 5%

 

 

ชายหนุ่มสวมเกราะหนังลิงยักษ์ทันที  แล้วทดลองวิ่งดู

            ไม่เห็นมันจะเร็วขึ้นตรงไหน

บ่นในใจแล้วก็ออกเดินหาลิงยักษ์เคราะห์ร้ายตัวต่อไป ระหว่างนั้นก็เหลือบไปมองทางฝั่งสี่หนุ่มเป็นพัก ๆ พบว่าทั้งสี่คนที่แยกเป็นสองทีม กำลังจัดการกับลิงยักษ์กัน สองคนต่อหนึ่งตัว  ด้านโมลิเวลานี้กลายเป็นหน่วยซุ่มยิงลอบสังหารอย่างเต็มตัว เด็กสาวคุกเข่านั่งเล็งอย่างประณีต คอยจังหวะยิงสนับสนุนให้กับสี่หนุ่มที่อยู่ใกล้กว่า

รันมะค่อย ๆ จัดการกับลิงยักษ์ไปเรื่อย ๆ เริ่มจากหนึ่งเป็นสอง สองเป็นสาม และสามเป็นสี่ เมื่อระดับเพิ่มขึ้นจนตอนนี้ทั้งรันมะและโมลิระดับสิบสี่ ทักษะการใช้ดาบเลื่อนเป็นระดับหก หลบหลีกเพิ่มขึ้นเป็นระดับเจ็ด ส่วนทักษะการต่อสู้ด้วยมือเปล่าเพิ่มเป็นระดับสาม

เมื่อชายหนุ่มเสือกดาบแทงตัดขั้วหัวใจของลิงยักษ์ตัวที่แปดสิบ เสียงรายงานการเลื่อนระดับของเขาและโมลิเป็นระดับสิบห้า

รันมะเก็บของที่หล่นจากสัตว์อสูรลิงยักษ์  โดยรวมแล้ววันนี้ ถือว่าคุ้มค่าเลยที่เดียว เขาเสียยารักษาบาดเจ็บ  ตลอดจนยาเพิ่มพลังชีวิตไปหมดเกลี้ยง แต่ก็ได้เงินมาจำนวนรวมถึง 18000 เหรียญ และอาวุธต่าง ๆ ระดับ F และ E เป็นจำนวนหลายเล่ม ยังไม่รวมเสื้อหนังลิงยักษ์ และเกราะหนังลิงยักษ์อีกหลายชิ้น

ส่วนสี่หนุ่ม เวลานี้ เฟิร์สกับบิ๊กเปา ระดับยี่สิบ ตี๋น้อยร้อยล้านระดับยี่สิบเอ็ด เทพนัทซ่า ระดับ ยี่สิบสอง

            “เย็นมากแล้ว พอเถอะพี่ พักหาอะไรกินกันพี่ต้องออฟไลน์คืนนี้นี่ครับ

เทพนัทซ่ากล่าวเมื่อทั้งหมดเดินเข้ามาสมทบ

            อืม เที่ยงคืนวันนี้แหละ แล้วพวกนายจะไปไหนกัน

รันมะที่กำลังเช็ดดาบกับขนลิงยักษ์ถาม

            พวกเราครบกำหนดออฟไลน์พรุ่งนี้เช้าครับ ตั้งใจไว้ว่า คืนนี้จะนอนกันที่นี่แหละเดี๋ยวออนไลน์อีกทีค่อยไปรับภารกิจปลดล็อคพลังจิตกัน อันที่จริงเรารับได้ตั้งแต่เลเวลสิบห้าแล้ว แต่เพราะเราเลเวลน้อย จะผ่านภารกิจยาก เลยตัดสินใจเก็บให้ขึ้นยี่สิบก่อน ก็พดีมาเจอพี่ด้วย

บิ๊กเปาตอบแทนเพื่อน ๆ

            ทั้งหมดเลือกได้หน้าผาตัดตอนเฟิร์สที่เป็นเวิ้งเข้าไปภายในเป็นที่พัก  บิ๊กเปาก่อไฟตั้งหม้อต้มลูกเดือยที่เก็บมาได้กับเนื้อกวางอสูรย่างที่เหลือ รันมะใส่เกลือกับน้ำตาลเพิ่มนิดหน่อยพอมีรสชาติ  เท่านั้นก็นับว่าอร่อยอย่างยิ่ง สำหรับคนที่หิวและเหนื่อยจัด

            ถ้าเราออฟไลน์ที่นี่ เวลาออนไลน์อีกครั้งเราจะไปโผล่ที่ไหนเหรอ

รันมะถาม ตักลูกเดือยต้มเข้าปากเคี้ยว

            เลือกได้ครับ ว่าจะลงที่เมืองที่ใกล้หรือ ที่ ๆ ออฟไลน์ครั้งสุดท้าย

เทพนัทซ่าตอบ ตักลูกเดือยต้มจากหม้อใส่ถ้วยเพิ่มเป็นถ้วยที่สี่

            แล้วทักษะพิเศษนี่ สามารถเรียนได้ตั้งแต่เลเวลสิบห้าสินะ แล้วมีจำกัดจำนวนวิชาหรือเปล่า

            ไม่จำกัดครับ แต่ที่จำกัดคือระดับเลเวล ยิ่งเลเวลสูง ก็จะสามารถเรียนทักษะสูง ๆ ได้ แต่หลังจากเลเวลห้าสิบไปแล้ว ทักษะจะไม่ถูกจำกัดด้วยเลเวลอีกต่อไป

บิ๊กเปาที่นั่งซดน้ำอยู่ตอบบ้าง       

ออเห็นบอกว่า ทักษะพิเศษนี่สามารถคิดค้นได้ด้วยตัวเองนี่

ต้องรอได้พลังจิตก่อนน่ะครับ เพราะทักษะพิเศษที่คิดขึ้นเองจะใช้พลังปราณผสมกับพลังวิญญาณในการใช้ด้วย

เฟิร์สอธิบายพลางยื่นถ้วยไปให้เทพนัทซ่าตักเพิ่มให้

หลังจากอาหารมื้อกลางคืนจบไป ทั้งหมดก็หลับไปด้วยความอ่อนเพลียโดยตกลงกันไว้ว่าจะออนไลน์อีกครั้งเมื่อบ่ายสี่โมงเย็นของวันรุ่งขึ้นในโลกจริงแล้วจึงแยกย้ายกันเข้านอน ยกเว้นรันมะที่นั่งคิดอะไรอยู่เงียบ ๆ คนเดียว โมลิที่ไม่ยอมเข้าไปนอนในเต็นท์ ตอนนี้นอนหนุนขาเขาหลับไป ชายหนุ่มลองถามเธอว่าเมื่อเขาออฟไลน์เธอจะอยู่อย่างไร ก็ได้คำตอบว่า  เมื่อเจ้านายออฟไลน์ ภูติกึ่งวิญญาณจะกลายจากสภาพมนุษย์เป็นร่างวิญญาณตามเดิมสามารถไปไหนมาไหนได้อย่างอิสระ แต่จะถูกเรียกกลับมาหาเจ้านายทันทีที่ออนไลน์

รันมะยกมือขึ้นจัดผมที่ปรกหน้าของเด็กสาวอย่างอ่อนโยนถอนใจยาว เมื่อคิดถึงตัวเองในโลกแห่งความจริงที่เขาเองต้องอยู่คนเดียวมาตลอดสิบปี

            ผู้เล่นรันมะ จะครบกำหนดออฟไลน์ภายในสิบนาที

เสียงระบบดังขึ้นในหัว รันมะก้มมองเด็กสาวเมื่อเห็นเธอกำลังหลับสบายก็ไม่อยากปลุก เสียงกรนดังสนั่นหวั่นไหวมาจากเต็นท์ของตี๋น้อยร้อยล้าน ชายหนุ่มไม่เห็นประโยชน์ที่จะปลุกทุกคนเลยได้แต่นั่งรอเวลาเงียบ ๆ คนเดียว

            ผู้เล่นรันมะ ครบกำหนอออฟไลน์ใน ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง

แสงสีเหลืองหมุนวนรอบ ๆ ตัวเขา ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนถูกดึงลอยขึ้นไปบนฟ้า

 

บทหลังรีไรท์นี่มีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างนะครับ หลัก ๆ เลยคือชื่อตัวละคร ระดับเลเวล ขีดจำกัดของพลัง อาวุธที่ตัวเอกใช้  ตัวละครสาว ๆ ก็จะลดบทบาทลง เพิ่มหนุ่ม ๆ แทน...(ล้อเล่นครับ) และแน่นอนครับ ไม่ฮาเร็ม ^_^

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 319 ครั้ง

5,656 ความคิดเห็น

  1. #5360 tr69 (@tr69) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 00:07
    ขอบคุณครับ
    #5360
    0
  2. #5298 •นิลกาฬ• (@junkskidz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 20:07
    ต่อสู้มือเปล่าได้ไปแล้วนี่ ทำไมมาตอนนี้พึ่งได้เลเวลหนึ่ง
    #5298
    0
  3. #5203 xpgamer (@xpgamer) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 09:21
    ทำไมตอนก่อนๆฆ่าหมู่ป่าแล้วได้exp2000กับ800เหรียญ
    พอมาตอนนี้ฆ่ามนุษย์ลิงได้expกับเหรียญน้อยกว่าอีกอ่ะครับ
    #5203
    0
  4. #5088 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 14:17
    โมลิ รีบๆพัฒนานะ อย่าเป็นตัวถ่วงนานนัก
    #5088
    0
  5. #3805 Beer Sukrit Papakho (@beerorbie) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 16:16
    ผู้หญิงมันเกะกะการทำมาหากินนะบอกเลย เรื่องมากด้วย อย่าเพิ่งมีเลยเมียอ่ะ
    #3805
    1
    • #3805-1 rozenkreuz (จากตอนที่ 16)
      18 พฤษภาคม 2558 / 10:23
      งั้นมีผัวแทนดิ 55555555

      #3805-1
  6. #3804 RBoKuc (@pareooo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 15:45
    ขอบคุนค่าาา
    #3804
    0
  7. #2991 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 00:25
    น่าจะแวะเก็บน้ำพุศักดิ์สิทธิ์สักนิด เผื่อเอาไว้ไปทำน้ำยาเพิ่มพลัง ไม่ก็เอาไปต้มกับเนื้อสัตว์อสูร 55
    #2991
    0
  8. วันที่ 20 ธันวาคม 2556 / 13:20
    สนุก หุ หุ หุ หุ
    #2861
    0
  9. #2776 ้heisai09 (@heisai09) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556 / 23:25
    หนุกหนานๆ
    #2776
    0
  10. #2247 บุปผาสีม่วง (@154356) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 14:58
    สนุกค่ะ
    #2247
    0
  11. #1408 Wibbie (@wibbie) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:14
    ว่าพลางก็เคี่ยวเนื้อย่างกิน > ว่าพลางก็เคี้ยวเนื้อย่างกิน
    ทำไมวิทย์ไม่เห็นบอกเราซักนิด > ทำไมวิทย์ไม่เห็นบอกเราสักนิด
    ซักพักก็เข้าวิน > สักพักก็เข้าวิน
    กลาง ๆ ของเขตมิดแลน > กลาง ๆ ของเขตมิดแลนด์
    มิดแลน > มิดแลนด์ ทั้งตอน
    เมื่อโจนผิดก็เลยไปยังเปา > เมื่อโจนผิดจึงเปลี่ยนเป้าหมายไปยังเปา
     
    ******
     
    สรุปว่าลุงรัญเป็น SM สินะ ต้องเอามีดมาจ่อคอ กรีดๆ ฟาด ตีโบย
    #1408
    0
  12. #588 บังเอิญอ่าน (@rithio) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2555 / 14:17
    เสือรุ้ง
    #588
    0
  13. #515 manima (@seriallicense) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2555 / 14:30
    คนพรรคใหญ่มาทำภารกิจลับๆสิน
    #515
    0
  14. #322 .... (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2555 / 00:01
    ไปดุที่บทแผนที่มา ฮาร์มาร์ด มันอยู่ตะวันตกนะครับ สลับ กับราวีเนียนที่อยู่ตะวันออก
    #322
    0
  15. #178 สายลมพลิ้ว (@palmzawa1) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2555 / 19:25
    4 จตุรทุ่ง จะสู้บร๊ะเอกได้เรอะ กรั่กๆๆๆ
    #178
    0
  16. #123 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2555 / 14:25
    สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #123
    0
  17. #59 ZzSoHoSzZ (@xxxsohosxxx) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2555 / 12:25
    555+ มันส์ ๆ เริ่มจะเทพละ...เออท่านไรเตอร์ ไอ 4ตัวเทพ ๆ 4ทิศนั้นเวลไรอ่ะ???
    #59
    0
  18. #58 SwEeTDrEaM (@dugdigza) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2555 / 01:24
     สู้ๆครับ สนุกมาก
    #58
    0
  19. #56 ไอราวัณ (@0868832153) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2555 / 22:29
     สุดท้ายก็ลงจนได้ครับ งงกับวิชาเรียน จนคิดอะไรไม่ไม่ออก  นั่งพิมพ์นิยาย เจ็ดหน้า ตั้งเเต่ หนึ่งทุ่มถึง สี่ทุ่มครึ่ง  ฮ่าๆๆๆ^^
    #56
    0