พลิกเกมล่าจารชน คนออนไลน์

ตอนที่ 24 : [ภาคกำเนิดจอมสลัด] ตอนที่ 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,746
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 304 ครั้ง
    6 ก.พ. 61

23

แสงสีเหลืองที่หมุนรอบๆ ตัวรันมะจางลง  ชายหนุ่มรู้สึกตัวอีกครั้งก็พบว่าตนเองนอนนิ่งอยู่ในห้องรอเกิดทรงกลมที่คุ้นตา ตู้เย็น และชั้นหนังสือยังวางอยู่ที่เดิม อย่างไม่ผิดเพี้ยน หากคราวนี้  เขาเรียนรู้จากคราวที่แล้ว ที่โดนระบบเก็บค่าอาหารจากตู้เย็นไปห้าพันกว่าเหรียญ  จึงไม่ยอมแตะอะไรแม้แต่อย่างเดียว

“ผู้เล่น รันมะ ถูกสัตว์อสูรระดับเทพอสูรอิคารอส สังหาร  รอเวลาเกิดใหม่สองชั่วโมง ผู้เล่น รันมะ ถูกลงโทษ ลดระดับ 5 ระดับจากการตายค่ะ”

“ผู้เล่นรันมะ สำเร็จวิชาจิตแขนงใหม่ กรุณาระบุชื่อของพลังค่ะ ”

รันมะนิ่งไปอึดใจหนึ่ง  เสียงระบบดังเตือนมาอีก 

“อเวจีไร้ลักษณ์”

“ยืนยัน ชื่อพลังจิตอเวจีไร้ลักษณ์”

“ขอแสดงความยินดี  ระบบ ได้ทำการเพิ่ม จิตอเวจีไร้ลักษณ์ ในพลังจิตเรียบร้อยแล้วค่ะ”

ชายหนุ่มนั่งลงกับพื้น  ไม่ได้รู้สึกยินดียินร้ายกับการได้พลังจิตใหม่ เพราะรู้ถึงผลกระทบของการใช้อเวจีไร้ลักษณ์ดี  พลังที่มหาศาลที่ได้รับนั้น  ส่งผลต่อจิตใจในส่วนลึกอย่างมาก  เคยมีคนที่สำเร็จวิชาอเวจีไร้ลักษณ์  แต่กลับหลงระเริงในพลังนั้น  สุดท้ายจุดจบก็คือความตาย  หรือบางคนก็ถูกครอบงำด้วยจิตด้านลบจนบ้าคลั่งเสียสติไป

รันมะหวนนึกถึงเมื่อตอนที่เขายังเด็กอยู่  ด้วยความซุกซนเช่นเด็กชายทั่วไป  คืนหนึ่งเขาแอบเข้าไปในห้องของแม่ใน วันที่แม่ไม่อยู่บ้านโดยลืมล็อคห้องไว้ และบังเอิญได้พบกับกล่องไม้ใบหนึ่งเปิดวางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้ง  เด็กชายอรัณย์ เลื่อนฝากล่องที่แง้มอยู่ออกดู  ภายในบรรจุสมุดเล่มหนาอยู่เล่มหนึ่ง  เขาหยิบมันขึ้นมาดู ปกสมุดไม่ได้เขียนข้อความอะไรไว้  แต่ภายในเต็มไปด้วยตัวอักษรแบบลายมือเขียนมากมาย  ด้วยความฉลาดเกินวัย  อรัณย์นำสมุดเล่มนั้นมาถ่ายสำเนาเก็บเอาไว้ (แม่ของเขาเป็นครู มีเครื่องถ่ายเอกสารส่วนตัวอยู่ที่บ้าน) นับจากนั้นก็เริ่มศึกษามันด้วยความสนใจ  เขาพบว่าสมุดเล่มนั้นเป็นสมุดบันทึกของผู้เป็นตา  เขียนเล่าเรื่องราวต่าง ๆ มากมาย  ส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับวิชาต่อสู้  ยุทธวิธีในสงคราม  หรือแม้แต่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ในชีวิตประจำวันเองก็มี  จนมาถึงกลาง ๆ เล่ม  ซึ่งเขียนถึงวิชาลับอีกแขนงหนึ่ง  ที่ตกทอดผ่านกันมาในตระกูล

วิชานั้นก็คือ  อเวจีไร้ลักษณ์นั่นเอง  ตาเขียนไว้ว่ามันเป็นวิชาต้องห้าม ที่จะฝึกเฉพาะผู้ที่สำเร็จวิชาจิตไร้ลักษณ์แล้วเท่านั้น  จึงจะสามารถใช้อเวจีไร้ลักษณ์ได้  โดยอเวจีไร้ลักษณ์จะเกิดขึ้นได้โดยการโคจรพลังจิตไร้ลักษณ์ในแบบ ย้อนทวน  และจิตผสมเข้ากับพลังธาตุในร่างกายประกอบกับจิตใจที่กระหายการฆ่าฟันจนเกิดพลังที่มหาศาล  เนื่องจากผู้ที่จะใช้วิชานี้ได้  นอกจากจะต้องสำเร็จพลังจิตไร้ลักษณ์แล้ว  จิตใจจะต้องเข้มแข็งเด็ดเดี่ยว  และเหี้ยมหาญพอจึงจะสามารถใช้อเวจีไร้ลักษณ์ได้  เมื่อผู้ใช้ใช้ไปนาน ๆ เข้า จิตใจจะเริ่มเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ  สุดท้าย  เมื่อด้านมืดในดวงจิตเข้าครอบงำ ก็จะสูญเสียความเป็นมนุษย์  บางคนเสียชีวิต บางคนสูญเสียสติจนกลายเป็นบ้า

รันมะถอนใจ ดึงตัวเองกลับมาสู่ปัจจุบัน 

โมลิจะเป็นยังไงบ้างหนอ พวกที่เหลืออีก ป่านนี้คงจะรู้แล้วมั้ง ว่าเรากับเฟิร์สตาย

รันมะได้แต่คิด  เขานั่งกดดูข้อมูลเพื่อนร่วมทีมก็พบว่า ทั้งตัวเองและเฟิร์ส  ถูกขึ้นสถานะว่าเสียชีวิตด้วยกันทั้งคู่  ไม่สามารถติดต่อใครได้เลย  ก็เลยได้แต่นั่งรออยู่เงียบ ๆ หวังในใจว่าอิคารอสคงจะช่วยรักษาโมลิให้ตามที่พูดไว้  ระหว่างนั้นก็นั่งรวบรวมและผนึกจิตไร้ลักษณ์เล่น  จนรู้สึกได้ว่า พลังของตัวเองก้าวไปอีกขั้นก็แปลกใจ ไม่คิดว่าการฝึกวิชาในเกมจะส่งผลต่อโลกจริงด้วย ในที่สุดเวลาแห่งการรอคอยก็สิ้นสุดลง  เสียงรายงานของระบบที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น

ผู้เล่น รันมะ ครบเวลากำหนดสองชั่วโมง ระบบจะทำการส่งท่านไปยังสถานที่เกิดภายในเมืองค่ะ ขอให้ท่านโชคดีนะคะ

แสงสีเหลืองที่คุ้นตาหมุนวนรอบ ๆ ร่างของเขา รันมะลุกขึ้นยืน พอแสงจางลงก็มาปรากฏตัวอยู่ด้านหน้าอาคารบริการผู้เล่น  หนุ่มสาวคู่หนึ่งนั่งจ้องมาที่เขาห่างออกไปทางร้านขายไอศกรีม  เฟิร์สกับโมลินั่นเอง  ชายหนุ่มเดินตรงเข้าไปหาอย่างยินดี

“เป็นอะไรหรือเปล่า โม  รอพี่นานไหม”

รันมะถามด้วยความปลอดโปร่ง เมื่อเด็กสาวลุกขึ้นอย่างรวดเร็วแล้วเดินสวนเข้ามาหา 

“หายเป็นปกติเลยค่ะ อยู่ ๆ ก็รู้สึกตัวขึ้นมา นอนอยู่คนเดียว ไม่รู้ใครช่วยหนู”

รันมะนึกขอบคุณอิคารอสในใจพลางยกมือขึ้นลูบศีรษะเด็กสาวอย่างเอ็นดู  ผู้คนที่เดินผ่านไปมาพากันหันมามอง  แต่ชายหนุ่มไม่สนใจ  เฟิร์สนั่งส่งยิ้มกว้างให้ รันมะจูงแขนโมลิ เดินกลับไปนั่งข้าง ๆ บูทขายไอศกรีม

“เป็นไง  ติดต่อพวกนั้นได้ยัง”

เฟิร์สพยักหน้า 

“ครับ  พวกนั้นรู้แล้วว่าเราตาย ตอนนี้พวกนั้นได้ของภารกิจครบแล้ว  กำลังมาสมทบกับเรา โชคดีนะครับ ที่พี่รันตายตอนที่พวกนั้นหาอัญมณีธาตุน้ำได้แล้ว  ไม่งั้นพี่ต้องไปหาใหม่อีกรอบว่าแต่พี่ทำยังไง  ถึงฆ่าไอ้พญาอินทรีล่าลมได้ล่ะครับ   ขนาดผมระดับสูงกว่าพี่ยังโดนบอลลมมันทีเดียวตาย เห็นโมบอกว่า พี่โดนมันตบสลบไป”

“พี่แค่จุกเฉย ๆ สงสัยมันคงจะโดนพลังของโมจนหมดแรงน่ะแหละ พี่เห็นโมต่อยมันไปหมัดนึง พลังอะไรสักอย่างทำให้มันช้าลงไปมาก พอมันโฉบลงมาอีกที พี่ก็ฟันสวนไปทีเดียว  น่าจะตายพร้อม ๆ กันน่ะแหละ”

รันมะคิดเอาว่าโมลิคงจะเล่าให้เฟิร์สฟังแล้ว เรื่องที่เธอโดนพญาอินทรีล่าลมทำร้ายจนหมดสติไป  เฟิร์สเองก็นึกสงสัยอยู่ในใจ เพราะไม่คิดว่ารันมะที่ระดับต่ำกว่าเขา กลับสังหารพญาอินทรีล่าลมได้ในดาบเดียว  แต่ก็ไม่ได้ถามอะไร  เพราะถือว่าเป็นเรื่องส่วนตัว และจุดประสงค์หลักคือค้นหาอัญมณีธาตุก็บรรลุแล้ว

รันมะชวนเฟิร์สกับโมลิ เดินเข้าไปในเขตตลาด เพื่อหาทำเลขายอาวุธและยุทธภัณฑ์จำนวนมากที่  ดรอปมาจากอินทรีค้างคาว  ทั้งสามเดินแหวกผู้คนมาถึงตลาดก็แยกย้ายกันเพื่อหาพื้นที่สำหรับวางแผงขายของ  สุดท้ายโมลิก็เป็นคนวิ่งมาเรียกรันมะกับเฟิร์สที่พยายามจะขอขยับขยายพื้นที่จากพ่อค้าข้าวไข่เจียว โดยเด็กสาวเลือกได้บริเวณหน้าโรงเตี๊ยมพอดี  รันมะที่สนิทกับพ่อครัวอยู่ก่อนแล้ว เลยถือโอกาสเลี้ยงอาหารเฟิร์สกับโมลิชุดใหญ่ 

“สั่งเลยนะคะ พี่รัน”

เด็กสาวถาม ส่งสายตาวิบวับเจ้าเล่ห์มาให้ พลางพลิกสมุดใบลานที่เขียนเมนูเอาไว้ไปมา เล่นเอารันมะถึงกับเสียวสันหลังวูบ 

“เอ่อ  ใจเย็น ๆ ก็ได้  โม พี่ไม่ชอบกินของแปลก ๆ นะ บอกไว้ก่อน”

รันมะรีบดักทางไว้ก่อน

“โหย หนูกำลังอยากจะลองชิมเนื้อจิ้งเหลนไฟแดดเดียวอยู่เลย”

เฟิร์สกับรันมะหันมองหน้ากันแล้วยิ้มแหย ๆ 

“นะคะ น๊านี่ด้วย ยำไข่ตั๊กแตน หนังปลาปักเป้าทอดกรอบ”

ชายหนุ่มอึ้งไปอีกรอบ ไม่นึกว่าโมลิจะมีรสนิยมกินของแปลก ๆ  พอเด็กสาวส่งสายตาออดอ้อนมาให้เลยได้แต่พยักหน้า ขณะที่เฟิร์สทำหน้าเหมือนถูกบังคับให้ลงไปในบ่อน้ำครำ

“แหม  น้องโมนี่ชอบเมนูพิสดารเหรอเนี่ย ไม่เข้ากับหน้าตาเลยจริงๆ”

เฟิร์สเอ่ยเบา ๆ อย่างสยดสยองใจเมื่อนึกถึงเมนูที่โมลิพูดมาทั้งหมด 

“อื้อเห็นมันแปลก ๆ ดี  ถ้ามันกินไม่ได้ เขาคงไม่เอามาให้เราหรอกค่ะ  อย่างน้อยเกิดมาก็ขอให้ได้ลองก็ยังดี  ฮิฮิ”

 

คำตอบของเด็กสาว ทำเอาสองชายนิ่งเงียบไปไม่ต่อความยาวสาวความยืดอีกแล้วหันไปสั่งของตัวเองบ้าง ทั้งสามคนใช้เวลาในโรงเตี๊ยมไปประมาณสี่สิบนาที บิ๊กเปาก็ส่งข้อความมาบอกว่า ขณะนี้พวกเขาออกเดินทางกันได้ประมาณครึ่งทางแล้ว  น่าจะอีกราว ๆ เกือบชั่วโมงจะมาถึง

“เฟิร์ส พี่เคยเห็นเกมอื่นจะมีอุปกรณ์สำหรับวาร์ปกลับเมืองอยู่ ทำไมเกมนี้ถึงไม่มีล่ะ”

รันมะถาม เพราะสงสัยมานาน มือก็ทยอยหยิบอาวุธกับยุทธภัณฑ์ออกมาวางเรียงบนผ้าใบที่ปูกับพื้นฝั่งตรงข้ามกับโรงเตี๊ยม

“ผมก็ไม่รู้เหมือนกันพี่ แต่คิดว่าคนออกแบบคงต้องการให้มันสมจริงมั้ง  พี่คิดดูถ้าวาร์ปได้มันจะไปสนุกอะไร เอะอะก็วาร์ปหนีกลับเมือง”

เฟิร์สตอบพลางวางดาบระดับ D+ จำนวนมากเรียงกันเป็นแถว ๆ ฝ่ายโมลิเองก็ยืนส่งยิ้มหวานอยู่หน้าแผงลอยเป็นการเรียกลูกค้า ขณะนั้นเป็นเวลาเย็นมากแล้ว ผู้คนเริ่มทยอยกลับจากการล่าสัตว์อสูรเข้าเมืองหาที่พักกันเป็นแถว  ส่วนใหญ่ จะเข้าพักตามโรงแรมระดับธรรมดา ที่มีอยู่เกลื่อนกลาดในเมืองมิดแลนด์ เนื่องจากว่าผู้เล่นมีระดับต่ำ เลยยังไม่นิยมพัก หลับนอนอยู่นอกเมืองซึ่งค่อนข้างอันตราย  โรงเตี๊ยมที่รันมะมายึดเป็นจุดค้าขายชื่อโรงเตี๊ยมสามมังกร ในเวลานี้ มีผู้คนเดินผ่านเข้าออกกันวุ่นวาย

หลังวางแผงเสร็จ เพียงครึ่งชั่วโมง  อาวุธที่วางขายอยู่ก็หมดลงอย่างรวดเร็ว โมลิที่ยืนเรียกลูกค้าอยู่ยิ้มหน้าบาน

“หมดเร็วจริง ๆ  นี่เราขายถูกไปหรือเปล่าเฟิร์ส  ทำไมบางคนซื้อกันที่ละหลาย ๆ เล่มเลยก็มี มันซื้อไปขายต่อเอากำไรหรือเปล่า”

รันมะถามพลางหัวเราะหลังจากเก็บแผงเสร็จเรียบร้อยแล้ว  ทั้งสามชวนกันมานั่งพักบนระเบียงชั้นห้า อันเป็นชั้นสูงสุดของโรงเตี๊ยมสามมังกรแห่งนี้ เมื่อนับเงินรวมที่ขายอาวุธและยุทธภัณฑ์ทั้งหมด  ปรากฏว่ายอดเงินรวมที่ขายได้สูงถึงสองแสนหกหมื่นสามพันเหรียญ รันมะแบ่งกับเฟิร์สคนละครึ่งก็ได้ไปถึงคนละหนึ่งแสนสามหมื่นหนึ่งพันห้าร้อยเหรียญ  เล่นเอายิ้มกันแทบหุบไม่ลงเลยทีเดียว

“ไม่หรอกพี่ ราคาที่เราขายเป็นราคาตลาด  ที่ขายดีน่าจะเป็นเพราะน้องโมมากกว่า เจอลูกอ้อนเข้าไปขนาดนั้น ใครแวะร้านแล้วไม่ซื้อก็เกินไปแล้ว”

เฟิร์สตอบยิ้ม ๆ รันมะเองก็พอเข้าใจเหตุผลอยู่บ้าง แต่อีกส่วนเฟิร์สก็คิดค้านอยู่ในใจ เนื่องจากว่าเขาเองเป็นพวกไม่ใส่ใจผู้หญิงสวย ๆ มากนัก  และด้วยประสบการณ์ที่ผ่าน ๆ มาสอนเขาว่า ในความสวยงาม  มักมีอันตรายแฝงอยู่เสมอ

“พี่รัน หนูอยากกินขนมอ่า เห็นร้านตรงหัวมุมนั่นเค้าขายขนมอะไรไม่รู้ คนมุงกันใหญ่เลย”

โมลิเอ่ยขึ้น ตามองไปที่สุดหัวมุมถนน  รถเข็นคันใหญ่คันหนึ่งจอดอยู่ตรงหัวมุม มีผู้คนยืนมุงอยู่เป็นกลุ่ม ๆ 

“ร้านขนมไทยครับ น้องโมอยากกินเหรอ เดี๋ยวพี่พาไปซื้อก็ได้”

เฟิร์สเสนอ แต่รันมะลุกขึ้นยืนแล้ว 

“เฟิร์สรอพวกนั่นอยู่ที่นี่แหละ เดี๋ยวพี่ไปเอง ว่าจะเลยไปร้านอาวุธด้วยสักหน่อย”

โมลิลุกขึ้นตามแล้วคล้องแขนชายหนุ่มพาเดินออกไปอย่างร่าเริง  เฟิร์สอมยิ้มมองตามด้วยความขบขันกึ่งเอ็นดู เขารู้ว่าความรู้สึกที่รันมะมีต่อเด็กสาวนั้นไม่ได้เอนเอียงไปในทางชู้สาวเลยแม้แต่น้อย กลับเป็นความรู้สึกเหมือนพี่ชายคนหนึ่งกับน้องสาวอีกคนหนึ่งเท่านั้น เด็กหนุ่มขำเบา ๆ ก่อนจะหันมาสนใจกับจานแย้ทอดที่โมลิสั่งขึ้นมานั่งกินเล่น  เขาค่อย ๆ ใช้นิ้วคีบแย้ที่ถูกตัดหัว เหลือแต่ตัวทอดจนหนังกรอบเหลืองดูน่ากินขึ้นมาพินิจอย่างสนใจ เสียงข้อความก็ดังขึ้น เฟิร์สหน้าต่างระบบสื่อสารขึ้นมาดู พบว่าคนที่ติดต่อมาในช่องสื่อสารคือพี่สาวของตัวเองก็ลุกขึ้น  กวาดสายตามองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง ครั้นเห็นว่าไม่มีใครอยู่ในบริเวณนั้นก็กดรับสาย

“ครับพี่ปราง ว่าไง”

“เฟิร์สเหรอ ตอนนี้อยู่ที่ไหน”

“ผมอยู่ในเมืองครับ เมืองมิดแลนด์ พอดีทำภารกิจพลังจิตเสร็จ นี่ก็ระดับยี่สิบแปดแล้วนะครับ ถ้าพรุ่งนี้ไม่มีอะไรขัดข้องคงจะถึงสามสิบ ได้เปลี่ยนอาชีพพอดี พี่ปรางมีอะไรเร่งด่วนหรือเปล่า”

“มีข่าวจากสายสืบของเรา พรรคอสรพิษราชันย์ส่งคนของมันไปที่เมืองเริ่มต้น เห็นว่านายเพิ่งเจอยูมิที่เมืองไม่ใช่เหรอ ช่วยสืบให้พี่หน่อย ทำไมพวกนั้นมันถึงไปวุ่นวายที่มิดแลนด์บ่อยจัง ”

“คุณยูมิ น่าจะมาขายของตามปกตินะพี่ เพราะพรรคเทพสุริยันก็มีธุรกิจค้าขายแทบจะครอบคลุมทุกเมืองอยู่แล้ว  แต่อสรพิษราชันย์มันจะมาที่นี่ทำไม พวกมันไม่เคยสนใจจะค้าขายนี่ อย่างมากก็เข้ามาแค่ท่าเรือ ส่วนใหญ่ก็ปล้นเขากิน”

“ฮื่อ ยังไงก็แล้วแต่ นายช่วยดู ๆ ให้พี่หน่อย แต่ก็ระวังตัวด้วยหล่ะ แล้วนี้จะครบกำหนดออฟไลน์วันไหน”

“พรุ่งนี้ครับ”

“ถ้าออกไปแล้วก็เลยไปหาพ่อที่โรงแรมหน่อยนะ เห็นบอกว่าจะคุยด้วยเรื่องเรียน”

“ครับ”

หลังจากวางสาย ใบหน้าของเด็กหนุ่มก็เคร่งเครียดขึ้น ในใจครุ่นคิดถึงคำพูดของพี่สาว เฟิร์สไม่ค่อยสนิทกับผู้เป็นพ่อมากนัก เขายังจำได้ดี วันที่แม่แยกทางกับพ่อ แม่อุ้มเขาออกจากบ้าน มีพี่สาวกับพี่ชายพยายามดึงเสื้อแม่ไว้  สุดท้ายเมื่อแม่เขาเสียชีวิต เขาเองก็แทบไม่ได้กลับไปหาพ่อ แต่อาศัยอยู่คนเดียวที่บ้านเก่าของแม่  มีเพียงพี่ชายและพี่สาว ที่แวะเวียนมาเยี่ยมทุกอาทิตย์  แต่กับพ่อเพียงแค่โทรศัพท์คุยกันก็ไม่เคยคุยกันได้นานเกินสิบนาที  จนเมื่องานศพของพี่ชายคนโต  เฟิร์สจึงได้คุยกับพ่ออย่างเป็นเรื่องเป็นราวครั้งแรก ดูเหมือนพ่อจะเสียใจกับการจากไปของพี่ชายคนโตมาก เพราะเห็นนั่งนิ่งซึม พ่อบอกกับเขาว่า อยากให้เขาไปเรียนเมืองนอก เพื่อเพิ่มประสบการณ์ให้กับตัวเอง แต่เขาเองกลับไม่ชอบ เพราะมีความรู้สึกว่า  จะอยู่ที่ไหนก็เรียนได้เหมือนกัน  จะที่ประเทศไทยหรือประเทศอื่น ก็มีค่าเท่ากัน เด็กหนุ่มไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วพ่อมีจุดประสงค์อะไร สุดท้ายเลยได้แต่มานั่งเครียดอยู่คนเดียว

ทางด้านรันมะ หลังจากที่เดินลงจากโรงเตี๊ยมไป ก็พาเด็กสาวไปซื้อขนมที่ร้านรถเข็น โมลิเลือกซื้อซาหริ่มราดด้วยน้ำกะทิใส่ถ้วยมานั่งกินอย่างเอร็ดอร่อย

“พี่รันไม่ทานเหรอคะ  อร่อยนา”

โมลิเอ่ยพลางตักซาหริ่มในถ้วยยื่นมาให้ ชายหนุ่มอ้าปากให้เด็กสาวป้อน หากแต่สายตามองไปอีกด้านหนึ่งของถนน ชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งประมาณห้าหกคนยืนคุยกันอยู่ แต่ละคนสวมใส่ชุดแตกต่างกันไป ที่เหมือนกันก็คือ อาร์มรูปงูจงอางแผ่แม่เบี้ยขดพันอยู่เหนือมงกุฎที่แปะติดอยู่แขนเสื้อด้านขวากันทุกคน สัญชาติญาณเจนภัยเตือนให้เขารู้ว่าอีกไม่นานต่อจากนี้ คนกลุ่มนี้จะต้องก่อการอะไรซักอย่าง 

ยังไม่ทันที่ซาหริ่มในถ้วยจะหมด ชายหญิงคู่หนึ่งเดินออกมาจากโรงเตี๊ยมสามมังกร  ทั้งคู่แต่งชุดแบบผู้เริ่มต้น ชายกลุ่มนั้นก็ไหวตัวกระจายกันออก บางคนนั่ง บางคนข้ามถนนมาฝั่งร้านขนม บางคนทำเป็นยืนคุยกับเพื่อน รันมะสังเกตเห็นที่หางตาแต่ละคนมองไปที่ชายหญิงทั้งคู่เป็นตาเดียว

รันมะเริ่มสงบจิตรวมสมาธิ เร่งชักนำพลังจิตไร้ลักษณ์ให้กระจายไปจนทั่วทั้งร่าง เตรียมพร้อมสำหรับสถานการณ์อันไม่คาดฝันที่อาจจะเกิดขึ้นได้ เมื่อชายหญิงคู่นั้นเดินมาถึงหน้าร้าน ชายสองคนที่ทำเป็นยืนคุยกันอยู่ฝั่งตรงข้ามก็กระโจนพรวดมาดักหน้า ในมือทั้งคู่ถือดาบยาวขาววับ พรรคพวกอีกสี่คนก็ขยับล้อมเข้าไป ผู้เล่นที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวพากันแตกฮือหลบห่างออกมาจากวงที่ดูท่าว่ากำลังจะมีเรื่องกัน  รันมะกระตุกแขนโมลิให้ลุกขึ้นยืนก่อนจะแทรกออกจากบรรดาเกมเมอร์มุง ชายหนุ่มหันมองไปรอบ ๆ แล้วก็พาเด็กสาวเดินขึ้นไปยังลานสูงของน้ำพุ ที่ตั้งอยู่กลางวงเวียน เสียงตะโกนกับเสียงอาวุธปะทะกันดังขึ้นเบื้องหลัง

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 304 ครั้ง

5,656 ความคิดเห็น

  1. #5372 tr69 (@tr69) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 08:52
    ขอบคุณครับ
    #5372
    0
  2. #5094 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 15:36
    ในเมืองนี่ต่อสู้กันได้ด้วยเหรอ
    #5094
    0
  3. #4860 srawutfluk (@srawutfluk) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 05:46
    #ระดับไม่ลด #พี่สาวไม่ตกใจที่ระดับเพิ่มไว #อคารอสรู้จักวิชาในโลกจริงได้ยังไงมันควรคิดว่าเป็นพลังแปลกๆที่อันตรายมากกว่าที่จะรู้ว่าเป็นพลังชั่วร้ายจากอเวจีถ้าเกริ่นมาว่ารู้วิชาในโลกจริงๆตัวเกมก็ต้องมีคนที่รู้วิชาเป็นผู้สร้างด้วยอ่ะไม่งั้นก็จะแลดูมั่วๆแหละล่ะ
    #ที่เวลไม่ลดกันเพราะฆ่าอินทรีค้างคาวชั้นหัวหน้าได้ป่าวไม่ได้อธิบายตรงนี้ไว้
    #4860
    0
  4. #4717 boss_9598 (@boss_9598) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 08:02
    เฟิร์สตายระดับต้องเหลือ 23 มั้ยคับ : จาก 28 ลดลงไป 5
    #4717
    0
  5. #4544 pmtutor (@pmtutor) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:46
    ขอบคุณครับ
    #4544
    0
  6. #4541 Pantakran Sunontawunt (@zero-arm-mu) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:58
    ค้างงงงงงงงง
    #4541
    0
  7. #3669 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 09:27

    สนุกดีค่ะ
    #3669
    0
  8. #3604 รักษ์คุณ (@kingbox) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2557 / 15:03
    รำคาญโมลิ ป.ล. โมลิถูกตำหนิ แล้วยิ้มมุมปากทำไม ไม่เข้าใจ
    #3604
    0
  9. #3248 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2557 / 00:26
    หลับ ไม่หลับ *^*
    #3248
    0
  10. #3190 star2star (@loli1996) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 02:05
    เก่งขึ้นอีก เก่งขึ้น เก่งขึ้น
    #3190
    0
  11. #3000 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 01:17
    เล่นรมยาสลบทั้งฝูงเชียวนะ
    ว่าแต่ไปแอบเอาคำภีร์มาตอนไหนเนี่ยะ
    #3000
    0
  12. วันที่ 20 ธันวาคม 2556 / 15:42
    ไม่รู้จะพูดยังไง -0-

    สนุกคับ หุ หุ หุ หุ
    #2868
    0
  13. #2785 ้heisai09 (@heisai09) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2556 / 22:36
    หนุกหนานๆ
    #2785
    0
  14. #2254 บุปผาสีม่วง (@154356) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 15:49
    จะได้ผลไหมนะ
    #2254
    0
  15. #1467 Wibbie (@wibbie) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2556 / 05:41
     
    ใอ้ > ทั้งตอน
    ผลึกนั้นก็เลยชะงักหยุด > ผลึกนั้นก็เลยหยุดชะงัก
    ซักพักก็ยิ้มกว้าง > สักพักก็ยิ้มกว้าง
    สองเม็ดเนี่ยหรอพี่ > สองเม็ดเนี่ยเหรอพี่
    ซักพักก็เปิดหน้าต่าง > สักพักก็เปิดหน้าต่าง
    หยิบเอามีดสันทำครัวเล่มหนึ่งขันมา หันมาทางรันม่า > หยิบเอามีดสั้นทำครัวเล่มหนึ่งขึ้นมา หันมาทางรันม่า > ??? อ่านไม่เข้าใจ ???
    ต้นไม่ต้นนี้ก็คงมี > ต้นไม้ต้นนี้ก็คงมี
    ก็จะมีประสิทธิภาพมาก" > ก็จะมีประสิทธิภาพมาก"
    ตอบอย่างผู้เชี่ยวชาญแล้วก็ ยื่นก้อน > ??? อ่านแล้วสับสนรูปประโยค ???
    ที่เห็นอยู่ไกลๆเมื่อซักครู่นี้ > ที่เห็นอยู่ไกลๆเมื่อสักครู่นี้
    ที่แรกนึกว่าจะมีซักสิบกว่าตัว > ทีแรกนึกว่าจะมีสักสิบกว่าตัว (สองจุด)
    รันม่าหันไปมอง สายตาตำหนิ > รันม่าหันไปมองด้วยสายตาตำหนิ
    เดินซักประมาณสิบนาทีน่ะพี่ > เดินสักประมาณสิบนาทีน่ะพี่
    หนึ่งรอพี่แปปนึง > หนึ่งรอพี่แป๊บนึง
    เมื่อมาถึงทางแยกๆหนึ่ง ก็พาแยกออกไปอีกทางหนึ่ง > ??? อ่านแล้วสับสน ???
    ที่เห็นบินอยู่ตอนนั้นนะเอง พี่รัน > ที่เห็นบินอยู่ตอนนั้นนั่นเอง พี่รัน ??? อ่านแล้วสับสนว่าใครเป็นผู้พูดด้วย ???
    ทำไงถึงจะจัดการมันได้แบบที่เดียวหมดนะ > ทำอย่างไรถึงจะจัดการมันได้แบบทีเดียวหมดนะ (สองจุด)
    รันม่าพยักหน้า ยื่นหนังสือให้หนึ่ง รับไปเปิดดูอย่างสนใจ > ??? รูปประโยคอักเสษ ???
    ชื่อเพราะเชียวนะ > ชื่อเพราะเทียวนะ
    แล้วก็เก็บที่ละตัว > แล้วก็เก็บทีละตัว
    มีปล.ด้วย > มีป.ล.ด้วย
    โดยไม่ลิมขุดเอารากของมันมาด้วย > โดยไม่ลืมขุดเอารากของมันมาด้วย 
    พี่จะก่อไฟซักสามกอง > พี่จะก่อไฟสักสามกอง
    วิ่งรอบเขานี่ซักร้อยรอบ > วิ่งรอบเขานี่สักร้อยรอบ
    #1467
    0
  16. วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 12:55
    ท่าจะตายยกรัง
    #716
    0
  17. #612 บังเอิญอ่าน (@rithio) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2555 / 18:45
    หินวิญญาณ  ว้าววววววววว

    วางยานก ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #612
    0
  18. #522 manima (@seriallicense) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2555 / 16:22
    ภารกิจยากแท้ แบบนี้คนที่ทำมาก่อนหน้าใช้วิธีไหนผ่านเควสนี้นะ
    #522
    0
  19. #426 No-future (@no-future) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2555 / 22:19
    รันน่าจะได้อาชีrคนปรุงยาหรือพ่อครัวไปเลยนะ 555
    #426
    0
  20. #185 สายลมพลิ้ว (@palmzawa1) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2555 / 21:05
    ไม่น่ารอด หึหึหึ
    #185
    0
  21. #138 zokiya (@puidan) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2555 / 03:25
    <div>
    อยากอ่านต่ออออออ</div>
    #138
    0
  22. #132 jo88900 (@jo88900) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2555 / 13:07
    ค้างๆๆๆๆๆๆ
    #132
    0
  23. #131 mint26958 (@mint26958) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2555 / 12:37
    หลับหมดแน่
    #131
    0
  24. #130 qazz (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2555 / 06:31
    ยอดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #130
    0
  25. #113 BlackLaBel (@falcondevil) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2555 / 08:11
    เจ๋งๆฉลาดสุด
    #113
    0