พลิกเกมล่าจารชน คนออนไลน์

ตอนที่ 29 : [ภาคกำเนิดจอมสลัด] ตอนที่ 28

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,942
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 294 ครั้ง
    8 ก.พ. 61

28

รันมะลืมตาขึ้น ท่ามกลางเสียงจ๊อกแจ๊กจอแจของบรรดาผู้ที่ออนไลน์เข้ามาพร้อม ๆ กับเขานั่นเอง บ้างก็เดิน บ้างวิ่ง บางคนก็พูดคุยกับเพื่อนทางช่องสื่อสารเสียงดังวุ่นวายไปหมด  รันมะเหลียวไปรอบตัว หวังจะได้ยินเสียงแจ้ว ๆ อันคุ้นเคยของโมลิ วิญญาณติดตามที่เขารู้สึกผูกพันราวกับน้องสาว แต่ก็ไม่พบ

            ชายหนุ่มออกเดินฝ่าฝูงชน ระหว่างเดินก็เรียกหน้าต่างเปิดช่องสื่อสารขึ้นดู เมื่อไม่เห็นว่าทั้งสี่หนุ่มมีใครออนเลยสักคนเดียวก็กดปิด รันมะเดินไปตามเส้นทางออกเมืองทางเหนือ เมื่อผ่านร้านขายยาก็แวะซื้อยาเพิ่มเติมแทนของเดิมที่หมดไป พอถึงโรงเตี๊ยมสามมังกร ที่ตอนนี้ผู้คนเริ่มจับจองพื้นที่ภายนอกเพื่อตั้งแผงลอยขายของ ชายหนุ่มก็รู้สึกหิวขึ้นมาทันที

            รันมะก้าวเข้าไปในโรงเตี๊ยม ตั้งใจจะนั่งรอโมลิที่นี่ ชายหนุ่มสั่งอาหารกินพอเป็นพิธี ยังไม่ทันที่อาหารจะมาเสิร์ฟ ร่างเด็กสาวในชุดยาวสีขาวอันคุ้นตาก็ปรากฏขึ้นที่หน้าโรงเตี๊ยม พอหันมาเห็นรันมะนั่งอยู่ในร้าน ก็ตรงดิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

            “พี่รัน คิดถึงจังเลย”

            เสียงทักมาก่อนตัว เมื่อก้าวมาถึงก็ทรุดตัวลงนั่งข้าง ๆ มือซ้ายโอบเอวชายหนุ่มไว้ ซบหน้าลงกับต้นแขน เล่นเอารันมะถึงกับหน้าขึ้นสีเลยทีเดียว แต่ก็ยอมปล่อยให้วิญญาณเด็กสาวกอดไว้ มือขวาลูบศีรษะเธอเบา ๆ

            “พี่ก็คิดถึงเหมือนกัน ไปเที่ยวไกลเลยล่ะสิท่า หือ”

            รันมะถาม โมลิปล่อยแขนออกจากเอวเขา จ้องตาแป๋ว

            “พี่รันสั่งอาหารหรือยังคะ”

            เด็กสาวไม่ตอบ กลับเอ่ยถามอีกเรื่องเสียอย่างนั้น

            “สั่งเพิ่มเลย พี่สั่งของพี่แล้ว นี่เรายังไม่ตอบพี่เลย ว่าไปเที่ยวไหนมาบ้าง”

            โมลิทำหน้าทะเล้น กวักมือเรียกพนักงานเสิร์ฟมาสั่งเมนูพิสดารไปสองสามเมนู รันมะได้ยินแล้วถึงกับเหนียวคอ

            “ไปเที่ยวไหนมาบ้างหรือ อืม ก็แค่รอบ ๆ เมืองนี่แหละค่ะ เพราะวิญญาณจะออกห่างจากผู้เป็นคู่หูได้ไม่ไกลมาก ไปได้แค่รอบ ๆ เมืองนี้เองค่ะ น่าเบื่อจะตาย ทีหลังพี่รันเวลาจะออฟไลน์ ต้องไปออฟไลน์ไกล ๆ หน่อยนะคะ หนูจะได้ไม่เบื่อ เที่ยวแต่ในเมือง”

            รันมะกระพริบตาถี่ ๆ เมื่อได้ยินเด็กสาวกล่าว

            นี่ตรูผิดเหรอวะเนี่ย เฮ้อ ปวดตับแท้ เจอวิญญาณเฮี้ยวแบบนี้

            คิดแล้วชายหนุ่มก็ได้แต่ปลงกับตัวเอง นั่งฟังโมลิสาธยายให้เขาฟังว่าวันหนึ่ง ได้เจอกับอะไรบ้าง นู่นนี่นั่น ไปร้อยแปดพันเก้า รันมะก็ฟังบ้างไม่ฟังบ้างไปตามเรื่อง สายตาก็สอดส่ายไปทั่ว จนพนักงานยกอาหารมาเสิร์ฟนั่นแหละ เด็กสาวถึงหยุดพูด ก้มหน้าก้มตาจัดการกับเมนูพิสดารที่ตัวเองสั่งมาอย่างใจจดใจจ่อ

            รันมะนั่งมองเด็กสาวแทะซี่โครงสกั๊งค์อบฟางราดซอสพริกชี้ฟ้าอย่างเอร็ดอร่อย เสียงนาฬิกาข้อมือก็ดังเป็นจังหวะ ชายหนุ่มยกขึ้นมาดู ก็กดปุ่มรับสาย ภาพเด็กหนุ่มใส่แว่นก็ปรากฏขี้นบนนาฬิกา

            “ไง เปา”

            “สวัสดีครับพี่รัน พี่อยู่ไหนเนี่ย”

            เสียงนายแว่นดังตอบกลับมาท่ามกลางดังจ้อกแจ้ก แสดงว่าบิ๊กเปาเพิ่งออนเข้ามานั่นเอง

            “โรงเตี๊ยมสามมังกร แล้วคนอื่นล่ะ”

            “ตี๋อยู่กับผมแล้ว ส่วนนัทกับเฟิร์สยังไม่มาครับ อีกเดี๋ยวคงเข้ามา”

            เสียงเปาตะโกนตอบกลับมา

            “เดี๋ยวผมกำลังเดินไป พี่อยู่โรงเตี๊ยมสามมังกรใช่ไหม”

            รันมะพยักหน้า นายแว่นก็ตัดสายไปทันที

สิบนาทีต่อมา ตี๋น้อยร้อยล้านและบิ๊กเปาก็เดินโซซัดโซเซเข้ามาในโรงเตี๊ยม เมื่อเห็นรันมะกับโมลินั่งอยู่ ก็โบกมือให้ แล้วเดินตรงเข้ามาทันที สองหนุ่มทักทายกับรันมะและโมลิอีกรอบ แล้วก็นั่งลงฝั่งตรงข้าม สั่งข้าวผัดคนละจาน

            “ไอ้นัทบอกให้เราไปก่อนเลย ส่วนเฟิร์ส เดี๋ยวคงมา เห็นบอกมีธุระอะไรไม่รู้”

            ตี๋เอ่ย ทั้ง ๆ ที่ข้าวเต็มปาก

            “พวกนายได้อาชีพหรือยัง”

            รันมะถาม เพราะก่อนที่พวกเขาจะออฟไลน์ไปนั่น ทั้งสี่ก็ระดับเกือบจะสามสิบกันแล้ว บิ๊กเปาเป็นคนตอบแทนเพื่อนที่นั่งดูดหัวปลาอยู่

            “ได้แล้วพี่ ผมได้อาชีพทหารรับจ้าง ไอ้เปาได้อาชีพมือปราบ ไอ้นัทได้อาชีพจอมยุทธ ส่วนไอ้เฟิร์สแปลกกว่าชาวบ้าน ได้อาชีพพาลาดินทั้ง ๆ ที่มันใช้ทวน”

            รันมะหัวเราะเบา ๆ นึกในใจว่าทั้งสี่คนมันจะไปกันได้ยังไง อาชีพไม่สอดคล้องกันซักนิดเดียว แถมจะปาร์ตี้กันก็มีแต่สายโจมตี ไม่มีใครคอยร่ายเวทสนับสนุน  ครู่เดียวเฟิร์สก็ติดต่อเข้ามา บอกว่ารออยู่ที่หน้าประตูเมืองทิศเหนือ ทั้งหมดเมื่อจ่ายค่าอาหารเรียบร้อยแล้วก็พากันเดินออกไปยังประตูเมือง เด็กหนุ่มร่างสูง สะพายทวนเล่มยาว ยืนกอดออกรออยู่ยกมือไหว้รันมะ แล้วหันไปทักทายโมลิเบา ๆ

            “ว่าไง ตกลงเอายังไง พี่รันแกยังไม่ได้อาชีพเลย”

            “คืองี้ครับ พี่รัน เราตกลงกันไว้ว่า พอได้อาชีพเรียบร้อยแล้ว เราจะย้ายไปทวีปฮาร์มาร์ด เพราะไอ้เฟิร์สมันมีพี่อยู่นั่น แต่พี่รันยังไม่ได้อาชีพเลย”

            รันมะนิ่งไปอึดใจ

            “ไม่ต้องรอพี่หรอก เพราะพี่ยังไม่คิดจะไปทวีปไหนทั้งนั้นแหละ ว่าจะเก็บระดับอยู่ที่มิดแลนด์นี่สักพักน่ะ”

            หนึ่งมองรันมะแล้วก็กล่าวขึ้น

            “ให้พวกผมช่วยพี่เก็บระดับก่อนก็ได้ครับ”

            “ไม่เป็นไรหรอก พี่ก็ไม่ได้เลเวลน้อยอะไรแล้ว อีกอย่าง พี่ยังเที่ยวไม่รอบเกาะมิดแลนด์เลย เดี๋ยวจะเสียเวลาพวกนาย”

            ทั้งสามหนุ่มหันมาปรึกษากันเบา ๆ ครู่เดียวก็ได้ข้อสรุป

            “ถ้างั้นก็ได้ครับ แต่วันนี้พี่ไปกับเราก่อนดีกว่า พวกเราจะไปท่าเรือกัน ระหว่างทางจะได้ช่วยพี่เก็บระดับไปด้วย เดี๋ยวรอไอ้เจ้านัทแปบเดียว”

            รันมะพยักหน้าแล้วเปิดหน้าต่างเก็บของ สายตามองหาอาวุธ เเต่แล้วก็นึกขึ้นได้

            “เฮ้ย พี่ยังไม่ได้ไปเอาดาบเลย เดี๋ยวขอตัวสักครู่นะ ใครจะซื้ออะไรก็รีบซื้อไปเลยละกัน จะได้ไม่ต้องเสียเวลา”

            เด็กหนุ่มทั้งสามบอกว่าซื้อเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว รันมะเลยบอกให้โมลิรอเขาอยู่กับสามหนุ่ม เพราะเห็นว่าไปคนเดียวจะเร็วกว่า แล้วชายหนุ่มก็เดินแหวกฝูงชนไปยังร้านซ่อมอาวุธของฟิลซ์ทันที

            ทันทีที่ไปถึง ร้านรับซ่อมอาวุธของฟิลซ์ เปิดประตูแง้มอยู่นิดเดียว ชายหนุ่มผลักให้มันปิดออกช้า ๆ ก้าวเข้าไปข้างใน ฟิลซ์นั่งก้อมหน้าก้มตามทำอะไรซักอย่างอยู่กับโต๊ะทำงาน  เมื่อได้ยินเสียงประตูก็ทักโดยไม่หันมา

            “กว่าจะมาได้นะไอ้หนุ่ม”

            รันมะเดินช้า ๆ ไปยังโต๊ะงานของฟิลซ์

            “ลุงทำอะไรอยู่ครับ ขอโทษที่ผมมาช้าหน่อย”

            ฟิลซ์หมุนตัวกลับมา พร้อม ๆ กับโยนของในมือให้  ชายหนุ่มคว้าเอาไว้ได้ทันก่อนที่มันจะตกแล้วหมุนดู มันมีลักษณะเป็นปลอกแขนสีดำด้านสลักลวดลายนูนคล้ายเปลวเพลิง ทำจากวัสดุคล้ายเหล็ก ทว่ามีน้ำหนักเบา ด้านล่างมีกลไกบางอย่างดูแปลกตา

            “Hidden blade รู้จักไหม”

            ชายสูงอายุลุกขึ้นจากเก้าอี้ เมื่อชายหนุ่มส่ายหน้าก็คว้ามันไปจากมือของเขา แล้วสวมมันเข้ากับแขนซ้ายของตนเอง เสียงแกร็กเบา ๆ มีดสั้นปลายแหลมก็โผล่ออกมาจากด้านล่างของปลอกแขนที่ฟิลซ์สวมอยู่ ช่างซ่อมอาวุธยื่นมือซ้ายของตนให้กับชายหนุ่มดู แสงสีเขียววูบขึ้นที่เฟืองล็อกกลม ๆ มันบิดกลับมีดที่โผล่ออกมาก็ผลุบกลับเข้าไปเหมือนเดิม เมื่อเห็นชายหนุ่มทำหน้างงอยู่ก็เดินกลับไปยังโต๊ะทำงาน คว้าแผ่นกระดาษสองแผ่น ยื่นให้ รันมะรับไปดู

            แผ่นกระดาษคู่นั้นเป็นดูเหมือนจะเป็นพิมพ์เขียวของเจ้า Hidden Blade นี่เอง เป็นภาพประกอบ พร้อมรายละเอียดของกลไก ลายมือภาษาอังกฤษยึกยือเขียนกำกับไว้

ชายหนุ่มรับไปดู เพียงครู่เดียวก็เข้าใจถึงกลไกภายในของมัน

            “แล้วลุงใช้อะไรบังคับเฟืองตัวนี้ให้มันหมุนล่ะครับ”

            รันมะถาม ฟิลซ์ถอดมันออกแล้วยื่นให้

            “ลองใส่ดู แล้วคิดซิว่าควรทำอย่างไร ให้เฟืองมันหมุน”

            รันมะถอดปลอกแขนหนังลิงยักษ์ออก แล้วสวมมันเข้ากับแขนซ้าย Hidden Blade ปรับขนาดให้พอดีกับแขนของเขาโดยอัตโนมัติ ชายหนุ่มนิ่งคิดอยู่ครู่ใหญ่ก็ยิ้มออก ผนึกจิตธาตุน้ำเข้ากับเฟือง แสงสีน้ำเงินเข้มสว่างวูบ เฟืองหมุนกลับด้านเสียงดังแกร็กเบา  ๆ มีดสั้นปลายแหลมสีดำสนิทก็โผล่พ้นปลอกแขนออกมาราวเจ็ดนิ้ว

            “มันเป็นเศษโลหะของเหลือที่ได้จากดาบของเจ้าน่ะ แต่ทำได้แค่ข้างเดียว จริง ๆ มันควรจะมีทั้งสองข้าง แต่ของมันเหลือแค่นี้ เลยทำได้ข้างเดียว ข้าให้เจ้า”

            ผู้เล่นรันมะ ได้รับปลอกแขนสัตโลหะ ระดับ A+’

รันมะเงยหน้าขึ้นมองฟิลซ์ ชายหนุ่มไม่รู้จะขอบคุณชายชราอย่างไรดี

            “ไม่ต้องทำสีหน้าแบบนั้นหรอก ข้าไม่ได้ให้เจ้าฟรีๆแน่ อ้อ ดาบของเจ้าน่ะ วางอยู่โน่น ข้าทำเสร็จนานแล้ว แต่มันยังไม่มีชื่อน่ะ เจ้าต้องตั้งเอาเอง”

            ชายหนุ่มหันไปมอง ดาบสองเล่มวางซ้อนกันอยู่บนโต๊ะ

            “ลุงจะให้ผมทำอะไรครับ บอกมาได้เลย หรือคิดค่าจ้างเท่าไร ผมไม่เกี่ยงครับ”

            ฟิลซ์ยิ้มกว้างสมใจ

            “เจ้าไม่ต้องจ่ายเป็นเงินหรอก ข้ามีเยอะแยะแล้ว แค่มีเรื่องจะวานเจ้านิดหน่อยน่ะ”

            ชายชราเดินหายเข้าไปในห้อง รันมะเดินตรงไปที่โต๊ะทำงานของฟิลซ์ หยิบดาบขึ้นมาทีละเล่ม ใบดาบทรงคาตานะเนื้อโลหะสีเขียวเหลื่อมคล้ายปีกแมลงทับทอประกายล้อกับแสงไฟจากตะเกียง เล่มหนึ่งตรงกลางเป็นเส้นผลึกใสสีน้ำเงินเข้มอีกเล่มเป็นสีส้มสดด้ามพันไว้ด้วยหนังสัตว์อย่างดี ช่วยให้จับได้กระชับขึ้น น้ำหนักพอดี ไม่หนักและไม่เบาเกินไป

            ผู้เล่นรันมะ ได้รับ ดาบ ระดับ A+ กรุณาตั้งชื่อของอาวุธเพื่อยืนยันการเป็นเจ้าของค่ะ

            “พิรุณโปรย”

            นั่นเป็นเพียงชื่อเดียวที่รันมะคิดออกตอนนี้ ถึงมันจะดูเชยไปหน่อย แต่ในความคิดของชายหนุ่มแล้ว เห็นว่ามันเหมาะสมทีเดียว

            ยืนยัน ดาบพิรุณโปรย

            “ยืนยัน”

            ผู้เล่นรันมะ ได้รับการยอมรับจาก ดาบพิรุณโปรย

            หลังจากนั้นเมื่อหยิบดาบอีกเล่มที่มีแกนกลางสีส้มขึ้นมา ระบบก็ถามคำถามเดิมอีกครั้ง คราวนี้รันมะตั้งชื่อมันว่า

            “อัสนีคำราม”  .

            รันมะเปิดแว่นตรวจสอบดูค่าสถานะของดาบแล้วก็ยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ

ประเภท : ดาบ

รายละเอียด : ดาบพิรุณโปรย ระดับ [A+] ดาบที่สร้างขึ้นจากเหล็กไหลหมื่นปี สร้างโดยช่างตีเหล็กชั้นเยี่ยม แกนกลางของดาบมีส่วนผสมของหินประจุธาตุน้ำ เหมาะสำหรับผู้ใช้พลังจิตแห่งน้ำ

คุณสมบัติ

-          พลังโจมตี 900(+50%ของพลังโจมตีพื้นฐาน)

-          พลังป้องกันเพิ่มขึ้น 20%

-          เพิ่มสถานะ life stealer(ขโมยพลังชีวิต) 10% ของดาเมจที่ทำได้ต่อเป้าหมาย

 

 

                       

ประเภท : ดาบ

รายละเอียด : ดาบอัสนีคำราม ระดับ[ A+]ดาบที่สร้างขึ้นจากเหล็กไหลหมื่นปี สร้างโดยช่างตีเหล็กชั้นเยี่ยม แกนกลางของดาบมีส่วนผสมของหินประจุธาตุสายฟ้า เหมาะสำหรับผู้ใช้พลังจิตแห่งสายฟ้า

คุณสมบัติ

-          พลังโจมตี 1100(+50%ของพลังโจมตีพื้นฐาน)

-          เพิ่มความเร็วของผู้ใช้ 10%

-          เพิ่มสถานะ สตั้นท์ เมื่อโจมตีถูกเป้าหมาย จะมีโอกาสช๊อตกระแสไฟฟ้าใส่ศัตรู ส่งผลให้ศัตรูเป็นอัมพาตชั่วระยะเวลาหนึ่ง

 

 

รันมะทดลองคำนวณอย่างคร่าว ๆ  พบว่า ในตอนนี้หากเขาใช้ดาบทั้งสองเล่มแล้วเขามีพลังโจมตีสูงถึง 2462 จุดเลยทีเดียว ( พลังโจมตีพื้นฐาน 220+110% จากแหวนมายารัตติกาลและคุณสมบัติของดาบ = 462เมื่อรวมกับพลังโจมตีจากดาบแล้วเท่ากับ 462+2000= 2462)

ถึงแม้ว่าเขาจะเพียงสะพายดาบไว้ (การสะพายอาวุธถือเป็นการสวมใส่ จะได้คุณสมบัติของอาวุธนั้นๆ เมื่อใช้อาวุธโจมตีจึงจะบวกพลังโจมตีของอาวุธเข้าไป) ก็ยังมีพลังโจมตีถึง 462 อยู่ดี รันมะลองตรวจสอบปลอกแขนสัตโลหะที่แขนซ้ายรอยยิ้มยิ่งกว้างขึ้นไปอีก

ประเภท : ปลอกแขน

รายละเอียด : ปลอกแขนสัตโลหะ ระดับ [A+] ยุทธ์ภัณฑ์สำหรับป้องกันส่วนแขน สร้างโดยช่างตีเหล็กมากฝีมือ นอกจากนี้ยังใช้เป็นอาวุธลับได้อีกด้วย

คุณสมบัติ

-          เพิ่มพลังป้องกันเมื่อสวมใส่ 350 จุด

-          เพิ่มคุณสมบัติลดความเสียหายจากเวทย์มนต์ทุกชนิด 20%

-          Hidden Blade พลังโจมตีเมื่อโจมตีเป้าหมาย 300 จุด (หากโจมตีจากด้านหลังจะเพิ่มพลังโจมตีเป็น 1200 จุด)

 

 “ยิ้มกว้างเลยนะ ฮ่า ๆ คุณสมบัติสุดยอดใช่ไหมล่ะ”

เสียงฟิลซ์ดังขึ้น ชายชราเดินกลับออกมาพร้อมกับกล่องไม้ทรงกระบอกคล้ายกระบอกไม้ไผ่

“ครับ ผมไม่รู้จะขอบคุณอย่างไรดี”

รันมะโค้งคำนับให้กับฟิลซ์ ชายชราหัวเราะกระหึ่ม เดินมาหยุดตรงหน้ายื่นกระบอกไม้ในมือให้

“นี่คือภารกิจที่เจ้าจะต้องทำให้ข้า ง่ายๆ วันใดที่เจ้าเดินทางไปยังทวีปราวีเนียน จงไปที่ป้อมผาธงชัย เจ้าจะพบกับฟอร์ซน้องชายฝาแฝดของข้า เขาเป็นช่างตีเหล็กประจำอยู่ที่นั่น จงนำกระบอกไม้นี่ให้กับเขา แน่นอน ว่าเขาจะมีของรางวัลตอบแทนให้เจ้า อ้อ ดาบนั่นน่ะ เจ้าจะสะพายไว้เลยก็ได้นะ ลองใช้คำสั่ง สวมใส่สิ”

“ครับ”

รันมะพยักหน้ารับ เสียงระบบก็ดังขึ้นในหัว

ผู้เล่น รันมะ ตอบรับภารกิจ การไหว้วานของช่างตีเหล็กฟิลซ์

ชายหนุ่มเปิดหน้าต่างเก็บของ แตะที่ดาบ แล้วออกคำสั่งสวมใส่ตามที่ชายชราบอก ดาบทั้งคู่ก็ไปปรากฏอยู่ด้านหลังของเขา ที่ใบดาบถูกพันไว้ด้วยผ้าดิบหนา ๆ สีดำ คล้องห้อยติดกับเกราะหนังลิงยักษ์ของเขา แต่แทนที่มันจะสะพายไขว้อย่างดาบคู่ทั่วไป กลับเป็นว่าสะพายเฉียงมาทางขวาเพียงด้านเดียวเรียงกันทั้งสองเล่ม แต่หันใบดาบเข้าหากัน เมื่อรันมะลองจับดึงออกมา ผ้าสีดำที่พันไว้ก็คลายออกแล้วหายไป พอจะเก็บสะพายไว้เหมือนเดิมผ้าดำก็ปรากฏขึ้นพันใบดาบไว้เหมือนเดิม นับว่าเป็นความคิดที่ดีของฟิลซ์ เพราะเมื่อสะพายอยู่ด้านหลังแล้ว มันก็กลายเป็นอาวุธที่ไม่สะดุดตาเลยแม้แต่นิดเดียว

“แล้วภารกิจนี้มีกำหนดหรือเปล่าครับ”

รันมะถาม เพราะเกรงว่าหากมีกำหนดเวลา ตนเองจะต้องรีบเดินทางเพราะกลัวจะไม่ทันกำหนด

“ไม่มีหรอก เจ้าไปถึงเมื่อไหร่ก็ค่อยให้มันละกัน บางที เจ้าอาจจะไม่พบมันก็ได้ เอาเป็นว่า เจอตอนไหนก็ให้มันตอนนั้นแล้วกัน”

ฟิลซ์ตอบ รันมะเอ่ยขอบคุณชายชราอีกครั้งแล้วบอกลา ฟิลซ์มองตามหลังชายหนุ่มที่เดินจากไปแล้วยิ้มนิด ๆ  คิดถึงอนาคตอันไม่ไกลจากนี้

รันมะไม่เฉลียวใจสักนิด ว่าเหตุใดฟิลซ์ถึงสร้างอาวุธดี ๆ ให้กับตนโดยไม่คิดเงินแม้แต่แดงเดียว ความเป็นจริงแล้ว ชายหนุ่มได้ผ่านเงื่อนไขของภารกิจลับโดยไม่รู้ตัวนั่นเอง โดยเงื่อนไขของมันมีอยู่ว่า จะต้องนำเหล็กไหลหมื่นปีมาให้ฟิลซ์สร้างอาวุธให้ และของรางวัลภารกิจก็สุ่มออกมาให้ สำหรับรันมะ รางวัลของเขาก็คือ Hidden Blade นั่นเอง มันดูเป็นภารกิจ ที่ใครก็น่าจะผ่านได้ง่าย ๆ แต่ความเป็นจริงแล้วมีโอกาสน้อยมาก นอกจากเหล็กไหลหมื่นปีจะมีหายากแล้ว ส่วนใหญ่ผู้ที่ได้ มักจะระดับสูง และอยู่ตามทวีปใหญ่อื่น ๆ ซึ่งดู ๆไปแล้วมันก็เหมือนจะเป็นภารกิจต่อเนื่องจากต้นไม้ต้องสาปนั่นเอง

รันมะเองก็ไม่มีทางรู้ได้เลยว่า ณ เวลานี้ ชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่ในห้องทรงกลม เบื้องหน้ามีจอขนาดใหญ่หลายจอ แต่สายตาจับจ้องอยู่ที่จอๆหนึ่ง กำลังหัวเราะ พร้อมกับส่ายหน้าไปมา แล้วเอ่ยกับตัวเองเบาๆ

 “ไอ้รันเอ๊ย แกนี่มันโชคดีจริง ๆ ฮึ ฮึ อยากจะรู้นัก ว่าจะมีใครที่โชคดีเหมือนแกอีกบ้าง ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ”

 

 

 

 

           

                       

           

 

           

 

           

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 294 ครั้ง

5,656 ความคิดเห็น

  1. #5630 mingmingjirakorn (@mingmingjirakorn) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 18:24
    ตุลแน่นอน
    #5630
    0
  2. #5377 tr69 (@tr69) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 23:19
    ขอบคุณครับ
    #5377
    0
  3. #5147 Chaos 1St (@model05052547) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 22:02
    ม่าย!!!พระอกต้องนิ้วด้วนแล้ว!(ถ้าเคยดูหรือเล่นเกมแอสซาซินครีสน่าจะรู้ๆกันอยู่)
    #5147
    1
  4. วันที่ 28 เมษายน 2561 / 01:42
    ขอบคุณนิยายดีๆนะครับ เป็นกำลังใจให้เด้ออ
    #5077
    0
  5. #4551 แว่น (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:01
    ยังแน่นเหมือนเดิมครับ นี่ก็เข้ามาดูทุกวัน...ขอบคุณครับ
    #4551
    1
  6. #4550 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:46
    ขอบคุณครับ กลับมาตามอ่าน ภาครีไรท์ต้อ
    #4550
    0
  7. #4283 -บุรุษไร้เงา- (@cojack) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2558 / 00:32
    พระเอกคงเล่นเกมส์ฆ่าเวลา ไม่ได้จริงจังขั้นต้องปิดบังข้อมูลมั้งครับ
    #4283
    0
  8. #4181 เกรียน (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2558 / 01:23
    พระเอกแปลก ผิดวิสัยของทหารที่ผ่านมา

    พระเอกเชื่อคนง่ายมากยกตัวอย่างพวกกลุ่มหนึ่งอะ

    เพิ่งเจอกันไม่นานเล่าความรับเรื่องวิญญาณแล้วยังบอกเรื่องไอเทมที่มีอีก

    ถึงจะปิดบังบางเรื่อง แต่เรื่องสำคัญหลายอย่างก็บอกไป
    #4181
    0
  9. #3746 GameOver (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 03:13
    ฦทธี นี้ความจิงเป็นตัวร้ายสินะคิดจะเอาวิชาพลังปรานไรรักไป เพื้อนพระเอกรู้แล้วหวังจะมาบอก
    #3746
    0
  10. #3745 GameOver (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 03:13
    ฦทธี นี้ความจิงเป็นตัวร้ายสินะคิดจะเอาวิชาพลังปรานไรรักไป เพื้อนพระเอกรู้แล้วหวังจะมาบอก
    #3745
    0
  11. #3674 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 12:03
    เพื่อนเปลี่ยนไปรึ
    #3674
    0
  12. #3521 Katana (@hiddenblade) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2557 / 00:13
    เริ่มลึกลับซับซ้อนมากขึ้น น่าสงใสว่าผ่านนั้นรู้เรื่องปรานได้ไง ทั้งที่พระเอกไม่ได้ใช้ให้ใครเห็นเลย นอกจากจะแอบสอดแนมดูแต่แรก
    #3521
    0
  13. #3252 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2557 / 01:11
    แล้วตุลนั้นรู้เรื่องปราณได้ไง  .. ??
    #3252
    0
  14. #3194 star2star (@loli1996) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 02:40
    สนิทกันง่ายจัง
    #3194
    0
  15. #3005 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 02:06
    มันก็น่าคิดน่ะ ถ้าคนที่คิดว่าตายไปแล้วมาหาถึงบ้าน ปรื้ออออ
    แต่ก็อดเสียดาย พลัง 2 แบบที่ใช้ไมไ่ด้ถ้าลบทิ้งไป (แต่ก็สร้างใหม่ได้นี่ 55)
    #3005
    0
  16. #2431 >Iฟื่oJฟ้าIหมัu๓์< (@apimanyzaka) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2556 / 00:38
    ยังจะห่วงเล่นเกมส์
    #2431
    0
  17. #2259 บุปผาสีม่วง (@154356) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 16:33
    ตุลย์เข้ามาทำอะไรที่บ้านขออรัญนะ
    #2259
    0
  18. #527 manima (@seriallicense) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2555 / 17:06
    ชอบตรงที่พระเอกรอบคอบตรวจสอบระเบิดใต้ท้องรถจริงๆ ปกติพวกที่ตายเพราะไม่ได้ตรวจใต้ท้องลดเนี้ยละ แต่ใช้ปารณไร้ลักษณ์ไม่ได้แล้วเสียดาย
    #527
    0
  19. #509 แม่ม๑น้oe (@kunlanid_far) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2555 / 03:36
    เรื่องที่ไม่รุ้มาอีกแล้ววววว
    #509
    0
  20. #222 2339 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2555 / 17:33
    อ่านรวดเดียวจบ สนุกมากๆครับบบบบบ
    #222
    0
  21. #218 ประกฤติ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 กันยายน 2555 / 09:30
    เรื่องสนุกดีมาก ชวนให้ติดตาม อยากให้อัพต่อบ่อย ๆ เพิ่มขึ้นนะครับ

    ขอบคุณมากครับ
    #218
    0
  22. #217 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 กันยายน 2555 / 20:20
    นุกดีจ้า  อัพต่อเร็วๆนะ
    #217
    0
  23. #215 สายลมพลิ้ว (@palmzawa1) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 กันยายน 2555 / 18:53
    อรัญกลับมาอย่างยิ่งใหญ่
    #215
    0
  24. #211 ฝนลมกรด (@tarkatoo) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 กันยายน 2555 / 15:40
    สนุกมากมายเลยครับท่านไรเตอร์
    #211
    0