พลิกเกมล่าจารชน คนออนไลน์

ตอนที่ 31 : [ภาคกำเนิดจอมสลัด] ตอนที่ 30

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,995
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 290 ครั้ง
    12 ก.พ. 61

30

แดดยามเย็นริมทะเล ส่องประกายล้อกับผิวน้ำระยิบระยับ เรือกลไฟขนาดใหญ่ที่แล่นออกไปจากท่าค่อย ๆ ผ่านผิวน้ำทะเล ที่ดูเหมือนจะเงียบสงบ สายตาสองคู่จับจ้องมันไปราวกับจะรอให้มันลับสายตาไปฉะนั้น บรรยากาศที่เงียบสงบเสียงคุยกันจ้อกแจ้กดังลอยมาตามลมเบา ๆ ประสานกับเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดของของยอดเสากระโดงเรือที่หมุนไปมาตามแรงลมชวนให้ง่วงนอนยิ่งนัก

            หากมีใครผ่านไปผ่านมาแถวท่าเรือในเวลานี้คงจะได้เห็นภาพหญิงชายคู่หนึ่ง นั่งเอนซบกันอยู่ หลายคนคงจะมองว่าเป็นคู่รักหนุ่มสาวที่มานั่งพลอดรักกันริมทะเลเหมือนอย่างที่เคยเห็นกันทั่ว ๆ ไป รันมะเวลานี้กำลังเคลิ้มกับบรรยากาศริมทะเล เอนศีรษะพิงเสาท่าเรืออย่างใจลอย โมลิที่ดูเหมือนจะหลับไปแล้วเอนมาพิงไหล่เขาศีรษะตกห้อย ชายหนุ่มขยับตัวเปลี่ยนท่านั่งชันเข่าขึ้น โอบเอวเด็กสาวให้เปลี่ยนมาเป็นพิงอกของเขาแทน จากนั้นก็นั่งทอดอารมณ์คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนกระทั่ง

 

 “หลิน ถ้าเธอกลับเมืองไทยแล้ว จะทำอะไรต่อ”

          “อืม ฉันคิดว่าจะกลับไปเปิดคลินิกที่ต่างจังหวัดน่ะ พ่อฉันมีทุนอยู่ก้อนหนึ่ง อยู่ด้วยกันสองพ่อลูก ไม่ต้องมาระระเหเร่ร่อนอย่างนี้อีกแล้ว แล้วเธอละ รัน ไม่คิดจะพักบ้างหรอ”

          “พักเหรอ สำหรับฉันแล้ว หน้าที่ต้องมาก่อนเสมอ จนมันชินไปแล้วล่ะ”

          “เหรอ ถ้ากลับเมืองไทยแล้ว ฉันคงคิดถึงเธอน่าดู จริง ๆ นะ ถ้าฉันเป็นเธอฉันจะกลับไปทำไร่ที่บ้านดีกว่า ไม่เคยคิดบ้างเหรอ ว่าที่เธอทำอยู่ทุกวันนี้ เพื่อใคร และเพื่ออะไร”

          “หน้าที่”

          “แค่นั้นเองเหรอ หน้าที่ของเธอ คือการปฏิบัติตามคำสั่งของผู้ที่มีอำนาจสูงกว่า แค่นั้นเอง”

          “ก็เหมือนกันนั่นแหละ จะทำเอง หรือถูกสั่งให้ทำเพราะมันคือหน้าที่ คำเดียว”

          “มนุษย์ที่มีแต่ความโลภ ไม่รู้จักจบสิ้น ได้อย่างหนึ่ง แล้วก็อยากได้อีกต่อไปเรื่อย ๆ ไม่มีที่สิ้นสุด เมื่อทำเองไม่ได้ ก็ให้คนอื่นทำ อ้างว่าเพื่อสิทธิบ้างล่ะ เสรีภาพบ้างล่ะ ประชาธิปไตยบ้างล่ะ แต่จุดประสงค์จริง ๆแล้วมันเพื่อใครกัน”

          “มนุษย์ทำทุกอย่างเพื่อตอบสนองความต้องการของตัวเอง หลิน เรื่องนี้ฉันคิดมานานแล้ว แต่ถ้าเราไม่ทำ แล้วใครล่ะ จะทำ”

          “ถึงไม่ทำก็ไม่เห็นตายนี่ ยังอยู่ได้อย่างสงบสุข ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงใช้ได้กับทุกยุคสมัย ทำไมนะ ของเพียงคนเรารู้จักคำว่าพอเพียง”

          “งั้นทำไมเธอถึงมาที่นี่ล่ะ ในเมื่อรู้ว่ามีอันตรายสารพัด เพราะอะไร ไม่ใช่เพราะอำนาจเงินตรา หน้าที่การงานหรอกหรือ”

          “นั่นสิ ฉันคิดผิดจริง ๆ ที่มาที่นี่ คิดฝันเสียสวยหรู เพราะคำว่าเงินแท้ ๆ เชียว”

          “ฉันก็ไม่ต่างจากเธอ ความหวังในหน้าที่การงาน เป็นส่วนหนึ่งที่ผลักดันให้ฉันมา พอมาแล้วก็มานั่งนึกเสียดายชีวิต แต่พอลองคิดในอีกด้านหนึ่ง ถ้าเราไม่ทำ แล้วใครล่ะ จะทำ”

          “…………….

          เสียงหวูดท่าเรือช่วยเรียกสติเขาให้กลับคืนมา ชายหนุ่มสะบัดหน้า ไล่ความมึนงงออกไป ภูติกึ่งวิญญาณเด็กสาวยังคงหลับอย่างสงบสุข โดยอาศัยแผงอกเขาแทนหมอนหนุนอย่างสบายอารมณ์ รันมะมองไปรอบ ๆ แล้วเปิดระบบวินโดวขึ้นมาดูเวลาก็พบว่าหกโมงเย็นแล้ว เรือกลไฟลำใหญ่แล่นออกไปไกลลิบจนมองไม่เห็น

            “ป่านนี้สี่คนนั่นจะเป็นยังไงบ้างนะ”

            ชายหนุ่มบ่นกับตัวเองเบา ๆ พลางนั่งนึกว่าจะทำอะไรดี สุดท้ายก็หยิบเอาพาสปอตบุ๊คออกมาเปิดดู

ชื่อ : รันมะ

อาชีพ : ชาวบ้าน

ระดับผู้เล่น  : 25

สังกัด/พรรค : ไม่มีสังกัด

อาวุธ :

-          ดาบพิรุณโปรย [A+] พลังโจมตี 900

-          ดาบอัสนีคำราม [A+] พลังโจมตี 1100

ชุด  :

-          ชุดเซ็ตนักผจญภัย [E] พลังป้องกัน + 45

-          เกราะอ่อนหนังค้างคาวอินทรี [E] พลังป้องกัน + 15

-          ปลอกแขนหนังค้าวคาวอินทรี [E] พลังป้องกัน + 5x2

-          รองเท้ายาวหนังค้างคาวอินทรี [E] พลังป้องกัน + 10

-          ผ้าคลุมค้างคาวยักษ์ [C+]

-          เกราะหนังลิงยักษ์ [D+] พลังป้องกัน 65

-          ปลอกแขนสัตโลหะ [A+] พลังป้องกัน 350

เครื่องประดับ

-          แหวนมายารัตติกาล  เพิ่มพลังป้องกันและโจมตี 10%

 

ค่าสถานะ

พลังโจมตี (ไม่รวมไอเทม) 220       เพิ่ม +10 ทุก ๆ หนึ่งะดับ

            พลังป้องกัน (ไม่รวมไอเทม)240     เพิ่ม +10 ทุก ๆ หนึ่งะดับ

พลังชีวิต (ไม่รวมไอเทม) 690     เพิ่ม +30 ทุก ๆ หนึ่งะดับ

พลังวิญญาน(ไม่รวมไอเทม) 510    เพิ่ม +20 ทุก ๆ หนึ่งระดับ

            พลังจิต (ไม่รวมไอเทม) 10300     เพิ่มตามความสามารถของทักษะพลังจิต

-          จิตไร้ลักษณ์             ระดับ 4 (สูงสุด)

-          จิตอเวจีไร้ลักษณ์      ระดับ 4 (สูงสุด)

-          จิตแห่งน้ำ                ระดับ 3

-          จิตแห่งสายฟ้า          ระดับ 1

 

 

ทักษะพื้นฐาน/แสดงผลอัตโนมัติ

-          ทักษะการใช้อาวุธ  ระดับ 5  พลังโจมตีเมื่อใช้อาวุธเพิ่มขึ้น 2.5%                    

-          ทักษะสะกดรอย ระดับ 1 เพิ่มความสามารถในการมองกลางคืน 1%         

-          ทักษะหลบหลีก ระดับ 6 ความคล่องตัวและปฏิกิริยาตอบสนองเร็วขึ้น 3 %

-          ทักษะเคลื่อนที่ขั้นกลาง ระดับ 1 ความเร็วในการเคลื่อนที่เพิ่มขึ้น 1.5 เท่า (พัฒนาจากทักษะเคลื่อนที่ขั้นต้น)

ทักษะพิเศษ/เรียกใช้

-          ทักษะโจมตี ศาสตราพิฆาตมาร ระดับ 1 พลังโจมตี ? (พลังโจมตีพื้นฐาน+อาวุธ+(พลังจิตที่ใช้ในการสร้างศาสตราจิต /การโจมตี 1ครั้ง)x2)

-          ทักษะโจมตี ดรรชนีไร้ลักษณ์ ระดับ 1 พลังโจมตี ? (พลังโจมตีพื้นฐาน+ (พลังจิตที่ใช้ในการสร้างทักษะ /การโจมตี 1ครั้ง)x2)

 

 

                       

           

รันมะกระพริบตาถี่ ๆ กับทักษะเคลื่อนที่ขั้นกลาง เมื่อเพิ่งจะสังเกตว่ามันแอบเลื่อนขั้นให้ตอนไหนเขาเองก็ยังไม่รู้ ซึ่งหากย้อนไปตอนที่รันมะต่อสู้กับคณะโจรบนเขา ครั้งนั้นหากชายหนุ่มตั้งใจฟังดี ๆ ก็คงจะรู้สาเหตุของการเปลี่ยนแปลง เมื่อถึงข้อความของระบบตอนหนึ่งที่เขาไม่ใส่ใจจะฟัง

            ผู้เล่นรันมะ เรียนรู้ทักษะเคลื่อนที่ขั้นต้น ระดับ 10

          ‘ผู้เล่นรันมะ ได้เรียนรู้ทักษะเคลื่อนที่ระดับกลางค่ะ

            รันมะขยับตัว โมลิที่หลับอยู่ก็สะดุ้งตื่น เด็กสาวทำหน้างงพลางมองไปรอบ ๆ แล้วหันมายิ้มอาย ๆให้กับเขา ชายหนุ่มยิ้มตอบอย่างเอ็นดู

            “ว้า นี่หนูเผลอหลับไปตอนไหนเนี่ย จำได้ว่านั่งมองเรืออยู่น้า กะว่าจะดูจนมันลับหายไปซักหน่อย พี่รันก็นะ ไม่ปลุกเลย ปล่อยให้หลับไปซะงั้น”

            ชายหนุ่มถึงกับอึ้ง นี่เขาเป็นคนผิดสินะ เห็นหลับก็นึกว่าเหนื่อย ให้นอนสบาย ๆ กรรมจริง ๆ

            “อ้าว พี่ขอโทษละกัน นึกว่าง่วง เอาเถอะ นี่ก็เย็นมากแล้ว รู้สึกทางนั้นจะมีตลาดนะ ไปดูกันสักหน่อยดีกว่า”

            โมลิขยับตัวลุกขึ้นทันที แววตาทอประกายสนุกสนาน คล้ายเด็กที่ตื่นเต้นค้นพบอะไรแปลกใหม่

            “ทีงี้ล่ะ กระดี๋กระด๋าขึ้นมาเลยนะ” ชายหนุ่มอดค่อนขอดไม่ได้ด้วยความหมั่นไส้ในอารมณ์ดีใจเกินเหตุของเด็กสาว แต่ก็ลุกขึ้นตาม ฝ่ายเจ้าตัวดีเมื่อเห็นเขาลุกขึ้นก็สอดมือคล้องแขนเขาให้ออกเดินไปโดยเร็ว

            ตลาดท่าเรือในยามเย็นนับว่าคึกคักไม่แพ้ตลาดในเมือง เนื่องจากมีทั้งผู้เล่นที่กลับมาจากการล่าสัตว์อสูรตามเกาะเล็กเกาะน้อยที่อยู่ห่างออกไปบ้าง หรือผู้เล่นที่นำสินค้าจากทวีปต่าง ๆ มาขายส่ง เกม Age of Fantasy online นั้นมีจุดต่างจากเกมอื่นในขณะนั้นตรงที่ เมืองเริ่มต้น ซึ่งก็คือเกาะมิดแลนด์นั้น เป็นจุดศูนย์กลางของทวีปใหญ่ทั้งสี่ ทำให้ผู้เล่นที่แม้จะเลเวลสูงกันแล้ว แต่หากจะทำการค้าหรือภารกิจต่าง ๆ แล้วตามทวีปที่อยู่ห่างออกไป จะต้องแวะที่มิดแลนด์เสมอ นั่นทำให้ท่าเรือมิดแลนด์กลายเป็นท่าเรือที่มีเรือเข้าออกเทียบท่าอันดับหนึ่ง เมื่อเทียบกับท่าเรือทั้งหมด(ท่าเรือมิดแลนด์มีผู้เล่นอาศัยอยู่ต่อวันมากกว่าในเมืองด้วยซ้ำไป)

ท่าเรือมิดแลนด์จัดว่าเป็นศูนย์กลางการกระจายสินค้าที่สำคัญที่สุดในสี่ทวีป ที่นี่มีทั้ง พ่อค้าที่นำสินค้ามาขาย และซื้อสินค้ากลับไปขายยังทวีปของตน ศูนย์กลางแห่งการเดินทาง เพราะการจะเดินทางไปยังทวีปต่าง ๆ นั้น หากไม่มีเรือเป็นของตนเองแล้ว จะต้องพึ่งเรือของ NPC ซึ่งมีเพียงที่มิดแลนด์เท่านั้น ยกตัวอย่างเช่น หากอยู่ทวีปราวีเนียน ต้องการจะเดินทางโดยเรือของ NPC ไปยังทวีป บาบิลอเนีย จะต้องเดินทางมาที่มิดแลนด์ก่อน แล้วจึงต่อเรือไปยังทวีปบาบิลอเนียอีกรอบ นอกจากนี้ยังมีเรือของเอกชน ที่ให้บริการโดยผู้เล่น ส่วนมากจะเป็นเรือในสังกัดพรรคใหญ่ ๆ ของสี่ทวีป แต่เรือเอกชนจะไม่รับรองความปลอดภัยในกรณีที่อาจจะถูกปล้น ซึ่งเกิดขึ้นอยู่บ่อย ๆ หรือถูกโจมตีโดยสัตว์อสูรในทะเล แถมยังมีราคาแพงลิบลิ่ว

            รันมะมองเห็นความสำคัญของจุด ๆ นี้เช่นเดียวกับผู้เล่นอีกจำนวนมากว่าเรือเดินสมุทรเป็นปัจจัยที่สำคัญอย่างยิ่งในเกมนี้ แต่ถึงอย่างไรการที่จะเป็นเจ้าของเรือเดินสมุทรใช่ว่าจะเป็นกันได้ง่าย ๆ ต้องมีทั้งกำลังทรัพย์ และกำลังคนมากมาย(การที่เรือสินค้าเอกชนถูกปล้นครั้งหนึ่งนับเป็นความเสียหายอย่างมหาศาล)ดังนั้นผู้เล่นเกือบทั้งหมดจึงปัดความคิดนี้ทิ้งไป อาศัยใช้บริการเรือของNPC ที่ปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ดีกว่า

            สองพี่น้องเดินเที่ยวในตลาดอย่างเพลิดเพลิน สินค้าที่นี้มีตั้งแต่ชุด เครื่องแต่งกาย อาวุธระดับสูงที่ไม่มีขายตามตลาดในเมือง อัญมณี แร่ธาตุ ไม้ และอื่น ๆ ที่มีในแต่ละทวีปแตกต่างกันไป นอกจากนี้ยังมีสินค้าประเภทสิ่งของสำหรับภารกิจ แต่ราคาค่อนข้างสูง สำหรับผู้มีเงินทองเหลือใช้ที่ได้รับภารกิจมาแล้วขี้เกียจเดินทางข้ามทวีปเพื่อล่าไอเทมภารกิจ

            ชายหนุ่มหยุดยืนอยู่หน้าร้านค้าอาวุธ ที่ขายกันเป็นเข่ง ๆ สำหรับอาวุธระดับ B และ B+ ตอนนี้รันมะกำลังสนใจในดาบระดับ B+ จำนวนมาก ที่กองสุม ๆ กันอยู่ เขากำลังคิดว่าจะให้โมลิฝึกใช้อาวุธระยะประชิดสักชิ้น เพราะเมื่อตอนที่ต่อสู้กับพวกโจรบนหน้าผา โมลิไม่มีความเชี่ยวชาญในการต่อสู้ระยะประชิดตัวเลย จึงได้แต่แอบอย่างเดียว

            หลังจากใช้เวลาเลือกอยู่พอสมควร เพราะเจ้าตัวไม่ชอบใจสักที สุดท้ายก็ได้ดาบเหล็กนิล ระดับB+ แบบที่รันมะเคยได้มาเมื่อคราวต่อสู้กับกลุ่มคนชุดดำในป่ามาอีกหนึ่งเล่ม (ราคาเล่มละ40000 เหรียญ แต่คนขายลดให้เพราะเจอความน่ารักของเด็กสาวเข้าไปเหลือเพียงเล่มละสามหมื่นเหรียญ)นอกจากนี้ รันมะยังพบว่า มีรถม้าสำหรับให้บริการผู้เล่นในการกลับเข้าเมืองอีกด้วย

            สองพี่น้อง เมื่อเดินตลาดจนพอใจแล้วก็พากันมาหยุดอยู่ที่โรงเตี๊ยมสี่มังกร (น้องชายของเจ้าของโรงเตี๊ยมสามมังกร นั่นทำให้รันมะสงสัยว่ามันจะต้องมีโรงเตี๊ยมหนึ่งมังกร และสองมังกรเป็นแน่แท้ หรือเผลออาจจะมีถึงห้า หก เจ็ดมังกร) เพื่อรับประทานอาหารค่ำ โรงเตี๊ยมสี่มังกรนับว่าได้รับความนิยมมาก เพราะเป็นแหล่งรวมของบรรดายอดฝีมือที่เดินทางผ่านมาพักที่เกาะมิดแลนด์มักจะมาพบปะพูดคุย หรือเจรจาขายค้ากันที่นี่ แม้ว่ารสชาติอาหารจะไม่อร่อยเท่าโรงเตี๊ยมสามมังกร แต่ก็จัดได้ว่าเข้าขั้นทีเดียว เมื่อจัดการกับอาหารค่ำอย่างง่าย ๆ เรียบร้อยแล้ว  รันมะจัดการเช่าห้องพักแบบหนึ่งคืน แล้วส่งโมลิที่ท่าทางงัวเงียให้ขึ้นไปนอนก่อน ส่วนเขาเองบอกว่าจะนั่งดื่มอะไรนิด ๆ หน่อย ๆ ก่อน เด็กสาวไม่ได้สงสัยอะไร รันมะเดินตามไปส่งเธอที่ห้อง แล้วจึงเดินย้อนลงมาที่ห้องอาหาร ชายหนุ่มเลือกที่นั่งใหม่เป็นที่นั่งด้านในสุด โต๊ะที่เขานั่งมีชายฉกรรจ์สามคนนั่งดื่มสุราอยู่ก่อนแล้ว

            “จะรังเกียจไหมพี่ชาย ถ้าผมจะขอนั่งด้วยคน”

            รันมะกล่าวเสียงนุ่ม ในมือถือสุราพื้น ๆ มาด้วยสามขวด ชายทั้งสามมองสำรวจเขาแวบหนึ่ง เมื่อเห็นเป็นผู้เล่นสวมชุดมือใหม่ทับด้วยเกราะหนังธรรมดา ๆ ดูไม่มีพิษภัยอะไรก็พยักหน้า

            “พี่มาจากไหนกันครับ”

            ชายหนุ่มเริ่มเสวนากับผู้ร่วมโต๊ะ เมื่อยกสุราดื่มได้อึกใหญ่ ๆ พลางลอบสังเกตทั้งสามคนไปในเวลาเดียวกัน ทั้งสามคนนี้แต่งตัวคล้ายกัน สวมชุดผ้าหยาบสีดำคาดลายแดง สั้นแค่ไหล่ สวมเกราะหนังสีดำเหลื่อมลาย กระทั้งปลอกแขน หากต่างกันที่ใบหน้าและทรงผม คนแรกไว้หนวดเคราดกครึ้มไปหมด อีกคนทำผมทรงเดรดร็อค แต่ไม่เข้ากับหน้าตี๋แบบจีน ๆ เลยแม้แต่นิดเดียว คนสุดท้ายที่เอาแต่ดื่มเหล้าราวกับน้ำก็ตัดผมทรงสกินเฮด แถมโกนคิ้วราวกับพระบวชใหม่ แต่ผิวกายดำราวกับนิโกร

            “มาจากเซอเทียน่ะ ออ ไม่ต้องเรียกว่าพี่หรอก ดูจากหน้าแล้ว นายก็ไม่ได้เป็นน้องพวกฉันหรอกน่า” 

นายคนกลางที่ทำผมเดรดร็อคเอ่ย ส่วนอีกสองคนดื่มเหล้าต่อเงียบ ๆ รันมะกับนายเดรดร็อคสนทนากันอยู่อีกพักใหญ่ จนรู้ว่าทั้งสามคนเป็นหน่วยคุ้มกันจากเซอเทีย ที่ทำหน้าที่คุ้มกันเรือสินค้าของพรรคมีชื่อพรรคหนึ่งระหว่างเดินทางมาค้าขายสินค้าที่มิดแลนด์ ระหว่างรอขนถ่ายสินค้าและเจรจาซื้อขายอยู่จึงชวนกันมาดื่มเล่นๆ

            รันมะจึงแนะนำตัวว่า ตนเป็นมือใหม่ เพิ่งเข้ามาเล่นได้ไม่นาน เลยอยากจะสอบถามเกี่ยวกับเรื่องราวในท้องทะเล โดยชายหนุ่มยอมจ่ายค่าเหล้าเพิ่มอีกหกขวดเพื่อเป็นการตอบแทน เมื่อเหล้าขวดที่สี่หมดไป ทั้งสามจากที่ไม่ค่อยพูด หรือจะพูดก็ต่อเมื่อถูกถามก็เริ่มพูดมากขึ้น

            “เฮ้พี่ชาย คุยกันมาตั้งนานแล้ว ผมยังไม่รู้ชื่อพวกพี่เลย”

            รันมะถาม เสียงอ้อแอ้นิด ๆ

            “ข้าชื่อโจนส์ ไอ้หนวดนั่นชื่อฟลินท์ ส่วนไอ้นี่ชื่อเดรก”

นายโล้นเป็นคนตอบแทนเพื่อน ๆ จากนั้นการสนทนาก็เปลี่ยนไป จากถามคำตอบคำก็กลายเป็นเล่าเรื่องยืดยาวไป โดยสามคนช่วยกันเล่า แถมต่อเรื่องนู้นเรื่องนี้กันเป็นฉาก ๆ เสียด้วย จนกระทั้งเวลาเกือบเที่ยงคืน เหล้าทั้งหกขวดที่รันมะสั่งมาเพิ่มก็หมดลง จำนวนขวดเหล้าบนโต๊ะในเวลานี้มีกว่าสิบขวดแล้ว ฟลินท์กำลังเล่าถึงวีรกรรมอันกล้าหาญของพวกตนในการต่อสู้กับเรือโจรสลัดที่เข้ามาหวังปล้นสินค้า ที่ประตูหน้าโรงเตี๊ยม คนกลุ่มหนึ่งก็เดินเข้ามา รันมะจำชายคนแรกได้ดี ผมสีแดงเพลิงใบหน้าคมสัน สะพายดาบยุโรปเล่มโต ไม่มีทางเป็นใครอื่นไปได้นอกจากนายเพลิง คนสนิทของยูมิ เมื่อตอนที่เขาเจอในป่านั่นเอง เพลิงกวาดสายตาไปทั่ว มาสะดุดอยู่ที่โต๊ะของเขา ทำท่าเหมือนจะเดินตรงเข้ามา แต่แล้วก็เดินเลี่ยงไปอีกทางตามกลุ่มของตนที่เดินแซงเข้าไปในร้าน

            “นั่นมันไอ้เพลิงโลกันต์ แห่งพรรคเทพสุริยันไม่ใช่หรือวะ โจนส์เว้ย ช่วยข้าดูที หรือข้าจะตาลายไปหน่อย” 

ฟลินท์เอ่ยขึ้นพลางขยี้ดวงตาที่เริ่มจะแดงเรื่อ ๆ

            “ใช่ มันนั่นแหละ แถมยังมองมาทางนี้เสียด้วย สงสัยจะจำพวกเราได้ซะก็ไม่รู้”

            “ใครกันหรือเพลิง”  รันมะแกล้งถาม ฟลินท์ก็ตอบมาทันที

            “ก็ไอ้หัวแดงที่เพิ่งเข้ามาตะกี้แหละ พวกฉันเคยเจอมันกลางทะเลหนหนึ่งเมื่อคราวคุ้มกันเรือสินค้าไปทวีปคาร์คัสตอนเข้าไปหลบพายุในเกาะเดียวกัน อะไรก็ไม่ซวยเท่ากับเรือพวกมันโดนบอสอสูรทำลาย แต่พวกข้าหนีออกมาได้ทัน ทิ้งมันไว้ที่เกาะ จะเสี่ยงกลับเข้าไปรับก็ไม่ได้ มันเลยไม่ค่อยจะชอบขี้หน้าพวกฉันนัก”

            ดูเหมือนจะเป็นเรื่องปกติ ทั้งสามคนไม่มีใครตื่นเต้นตกใจมากนัก เกี่ยวกับเรื่องที่เจอเพลิงที่นี่ เพราะมันเป็นเรื่องธรรมดา ผู้เล่นระดับสูงของพรรคต่าง ๆ มักมาเจรจาธุรกิจกันที่นี่อยู่แล้ว ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนกระทั้งรันมะขอตัวขึ้นไปนอน

            บรึ้ม!!!!

รันมะกำลังลุกขึ้นยืน โต๊ะทางด้านริมมุมหนึ่งของโรงเตี๊ยมก็เกิดระเบิดขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ทุกคนในโรงเตี๊ยมพร้อมใจกันลุกขึ้นยืนโดยไม่ได้นัดหมาย ฟลินท์ โจนส์ เดรก ต่างก็หายเมาเป็นปลิดทิ้ง พากันชักอาวุธของตัวเองขึ้นมาถือกระชับไว้ สายตาจ้องมองไปยังต้นเหตุของระเบิด

 

 

 

           

                       

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 290 ครั้ง

5,656 ความคิดเห็น

  1. #5453 มออานอซอเอ X Grill. (@mlspanda) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 02:43
    ทำไมตลกตรงไม่มีอะไรเกิดขึ้นจนรันมะจะไปนอน ตัวซวยของแท้ รันมะขยับทีก็ซวยทีงี้5555555
    #5453
    0
  2. #5379 tr69 (@tr69) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 00:13
    ขอบคุณครับ
    #5379
    0
  3. #5255 pongtorn06 (@pongtorn06) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 23:58
    น่าจะรวมค่าพลังให้เสร็จเลย (ดูง่ายกว่าเยอะ)
    #5255
    0
  4. #4863 srawutfluk (@srawutfluk) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 16:28
    ทำไมพลังค่าพลังมันงงๆ +10ทุกหนึ่งระดับ แต่เลเวล25แล้วยังโจมตียัง 220 ป้องกันยัง240 แล้วมัน+10ทุกหนึ่งระดับยังไงงง
    #4863
    0
  5. #4300 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 11:44
    ได้ภารกิจลับโดยไม่รู้ตัว
    #4300
    0
  6. #3792 Sa'Tang Nattapong (@stistang) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 เมษายน 2558 / 12:28
    อัญเชิญ อัลตาเอีย เอสิโอ้ คอนเนอร์ เอ็ดเวิด // บ้าแปป
    #3792
    0
  7. #3778 Dark Sun (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 20:50
    เท่ห์ เท่ห์อ่ะ โคตรเท่ห์อ่ะ โครตของโคตเท่ห์ช.ห. เลย!!!!!!!!!!!!!
    #3778
    0
  8. #3679 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 13:18
    ขอบคุณมาก
    #3679
    0
  9. #3522 Katana (@hiddenblade) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2557 / 08:49
    อาวุธที่หาดูยากมาก Hidden Blade ไม่ค่อยเห็นคนใช้กันเท่าไร
    #3522
    0
  10. #3254 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2557 / 12:54
    แต่เสียดายไร้ลักษณ์อ่า T^T
    #3254
    0
  11. #3007 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 02:26
    ได้ hidden blade เป็นของแถมสุดยอดไปเลยอะ ลุงฟิลซ์แกก็น่าจะเฉลยนะว่าได้จากภารกิจลับ
    ยังไงก็ได้ไปแน่ ป้อมผาธงชัย...ก็จะได้เป็นเจ้าป้อมผาธงชัยด้วย 55
    #3007
    0
  12. #2832 Griffith Yukina Saga (@yoke12456) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2556 / 12:54
    เหยดโด้เอซซิโอ้พกง้าว55555
    #2832
    0
  13. #2791 ้heisai09 (@heisai09) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 00:13
    หนุกหนานๆ
    #2791
    0
  14. #2261 บุปผาสีม่วง (@154356) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 22:25
    พระเอกเราจะโชคดีไปไหนผ่านภารกิจลับมาเเบบไม่รู้ตัว
    #2261
    0
  15. #2204 คนรักแฟนตาซี (@sakanrack) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 19:34
    เอ๋ มันเคยมีจริงๆเหรอ
    #2204
    0
  16. #828 Pickky :)) (@manyempty) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2555 / 22:51
    โคตรเจ๋ง ดูเหมือนพี่รันจะเจอเพื่อนรักแอบปองร้ายนะเนี่ย

    #828
    0
  17. #784 ผมหลงทาง (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2555 / 00:55
    hidden blade... เจ๋งงงงงงงง
    #784
    0
  18. วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 13:57
    โชคดีสุดๆเลยรันม่า
    #721
    0
  19. #529 manima (@seriallicense) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2555 / 17:22
    เหลือวิชาพลางตัวในเงาให้สมบุรณ์สินะ จะได้เป็นสาบลับนักฆ่าในตำนานเสียที
    #529
    0
  20. #482 skull_boy (@scotthahaha) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2555 / 22:56
    แอสซาซินครีด ชัดเลย
    #482
    0
  21. #326 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2555 / 16:10
    นุกดีจ้า
    #326
    0
  22. #236 Tamil shadow (@namewasan) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2555 / 15:49
       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl



       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl



       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl




      
    #236
    0
  23. #233 anbatoch (@aldalus) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2555 / 13:11
    นึก ไม่ ออก อ้ะ
    #233
    0
  24. #231 สายลมพลิ้ว (@palmzawa1) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2555 / 10:44
    นักฆ่าแถบทะเลทราย ฮ่าๆๆ
    #231
    0
  25. #230 ไอราวัณ (@0868832153) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2555 / 09:06
    เห็นอาวุธของพระเอกเเล้วลองทายกันซิครับ ว่ารันม่าจะได้อาชีพอะไร ผมว่า ไม่มีใครทายถูกเเน่นอน อิอิ
    #230
    0