พลิกเกมล่าจารชน คนออนไลน์

ตอนที่ 50 : [ภาคกำเนิดจอมสลัด] ตอนที่ 49

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15055
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 247 ครั้ง
    20 ก.พ. 61

49

รันมะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในตอนเช้าตรู่โมลิเป็นคนมาเขย่าแขนปลุก ชายหนุ่มลืมตาขึ้นอย่างเกียจคร้าน ดวงตาใสแป๋วของเด็กสาวจ้องลงมาอย่างสดใส  พร้อมกับรอยยิ้มทักทาย

            “อรุณสวัสดิ์ค่ะ พี่ระ

            เสียงเรียกชื่อของชายหนุ่มหายไปในลำคอ เมื่อรันมะใช้มือขวารั้งเอาร่างน้อยตรงหน้าให้ก้มต่ำลงมา ปลายจมูกแตะที่พวงแก้มนวลปลั่งของเด็กสาวอย่างแผ่วเบา

            “สวัสดี”             

            คำทักทายสั้น ๆ ดังลอดออกมาจากริมฝีปากเปื้อนยิ้ม  โมลิหน้าแดงซ่าน  ตรงข้ามกับคนที่ขโมยหอมแก้มเด็กสาวที่ตนเอ็นดูราวกับน้องสาวร่วมสายโลหิตที่ยิ้มขำ รันมะใช้ศอกดันตัวเองลุกขึ้นนั่ง

            “แหงะ  อึ้งไปเลยแฮะ สงสัยจะไม่เคย”

            รันมะเอื้อมมือไปขยี้ผมยาวสลวยของคู่หูตรงหน้าที่ยังคงทำหน้าราวกับเห็นจิ้งจกบินได้  เสียงกุกกักดังขึ้นที่หน้าประตู 

            “โลลิคอนชัวร์ ไม่ต้องสืบ”

            เสียงผู้หญิงแบบห้าว ๆ ที่รันมะเดาว่าคงจะเป็นเพชรใสไม่ก็พลอยแดงคนใดคนหนึ่งดังลอดประตูที่เปิดแง้มอยู่เข้ามา รันมะดีดตัวลงจากเตียงสนาม กระชากประตูเปิดออกอย่างรวดเร็ว ปรากฏว่าไม่ใช่เพียงแค่สองแฝดทอม หากเป็นทั้งแก๊งอดีตโจรทั้งหกนั้นแอบอยู่หลังประตู กำลังกลั้นหัวเราะกันอยู่ พอหันมาเห็นผู้เป็นหัวหน้ายืนจ้องเขม็งอยู่ก็พากันเสมองไปทางอื่นเสีย สองแฝดทอมตีเนียนเดินออกไปเป็นคู่แรก ตามด้วยทรอสกับแบร์รี่ที่ทำเป็นพูดเรื่องอื่นแล้วเดินหลบออกไป

            รันมะหันมามองอีกสองคนที่เหลือ การเวกยืนกัดริมฝีปากอยู่ ส่วนภูอินท์แกล้งยกแขนเลิกเสื้อดูนาฬิกา

            “มีอะไรน่าขำหรือไง”

            เสียงบอกว่าอารมณ์ไม่ดีนัก หนุ่มหน้าบากยิ้มแหย ๆ

            “ก็….พอดีผมเดินผ่านมาเห็นไอ้พวกนี้มันกำลังมุงดูอะไรอยู่ ไม่นึกว่าหัวหน้าจะเป็นโลลิ..เอ้ย เป็นคนอารมณ์โรแมนติกนะครับ  แฮ่ ๆ”

            “อืม  ปกติฉันก็เป็นแบบนี้แหละ นายอย่าคิดมากน่า เคยบอกไปแล้วไงว่าน้องสาว แล้วนี่มันกี่โมงกี่ยามไปแล้วเนี่ย  ทำไมไม่มาปลุกวะ ปล่อยให้นอนอยู่ได้”

            สองหนุ่มไม่รู้จะพูดอะไรดี ก็พากันค่อย ๆ เดินห่างออกไป รันมะส่ายหัวเบา ๆ หันกลับเข้ามาในห้องก็พบกับสายตาของเด็กสาวที่จ้องมองมา

            “เอ่อ..พี่รันคะ  ถ้าหนูจะขอ...”

            ดูเหมือนเสียงของคู่หูจะเงียบลงไปเฉย ๆ คล้ายไม่มั่นใจ

            “ขออะไร พี่ได้ยินไม่ชัด”

            โมลิสูดลมหายใจเข้าจนเต็มปอดเหมือนจะรวบรวมความกล้า

            “หนูจะขอปลุกพี่แบบที่พี่ทำเมื่อกี้ทุกเช้าได้หรือเปล่าคะ”

            นับเป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายสำหรับรันมะ ชายหนุ่มยืนกระพริบตาปริบ ๆ โดยไม่รอฟังคำตอบ เด็กสาวก็ก้มหน้าเดินงุด ๆ ออกไป  ชายหนุ่มยืนเกาหัว

            “อะไรหว่า พี่ชายจะหอมแก้มน้องสาวมันแปลกตรงไหนวะ  แล้วทำไมยัยนั่นต้องทำหน้าแบบนั้นด้วย  หรือจะคิดแบบว่า…. เฮ้ย  ไม่ ๆ ๆ ต้องไม่ใช่แน่นอน อีกอย่าง นี่มันเป็นแค่เกม ไม่มีทางเป็นไปได้อยู่แล้ว”

            อดีตนายทหารรบพิเศษใช้ฝ่ามือตบที่ต้นคอตัวเองแรง ๆ พยายามจะไล่ความคิดประหลาดออกไปจากสมอง

            หลังจากที่ล่ำลากันเป็นที่เรียบร้อย รันมะและคณะก็พากันเดินแยกจากพวกแป๊ะขายดาบ โจรสลัดหนุ่มพาเหล่าอดีตโจรเดินผ่านหมู่บ้านท่าเรือป้อมผาธงชัย  ตรงไปยังประตูป้อมที่เปิดกว้าง ทหารยาม AI สี่นายยืนตัวตรงแน่วอยู่ที่หน้าประตู รันมะชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก็ตัดสินใจชะลอฝีเท้าเดินปะปนไปกับกลุ่มผู้เล่นอื่น ปล่อยให้คณะของตนเดินนำเข้าไปก่อน

            “เอาวะ เดี๋ยวก็ได้รู้ ว่าไอ้แบล็คลิสมันจะทำอะไรเราได้บ้าง”

            กลุ่มของรันมะที่เดินล่วงหน้าเข้าไปในเมือง เมื่อเห็นชายหนุ่มเดินปะปนอยู่กับกลุ่มด้านหลังก็หยุดรอ รันมะกลั้นใจเดินผ่านทหารยาม

            “ลูกพี่ทำไมเดินช้าจัง หิวข้าวเรอะ”

            แบร์รี่ส่งเสียงถาม  รันมะพอเดินผ่านเข้ามาได้โดยไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็โล่งอก

            “เปล่า ๆ พอดีเมื่อกี้เหมือนเจอคนรู้จักน่ะ แต่สงสัยจะไม่ใช่”

            รันมะตอบเลี่ยง ๆ ไป ดูเหมือนจะไม่มีใครติดใจอะไร เพราะเป็นธรรมดาที่จะเจอคนรู้จักที่โลกจริงในเกม เนื่องจากตัวเกมออกแบบมาให้ปรับแต่งรูปหน้าเค้าโครงตลอดลักษณะท่าทางของผู้เล่นไม่ได้ เมื่อพบหน้ากันถ้าเป็นคนที่สนิทหรือคุ้นตาก็จะจำได้ในทันที

            “พี่รัน  หนูหิวอ่ะ ไปหาอะไรกินก่อนดีกว่า”

            เด็กสาวที่ดูเหมือนจะเป็นปกติดีแล้วเอ่ยขึ้น หนำซ้ำยังเข้ามาคล้องแขนเขาดึงเดินไปด้วยซ้ำ พลพรรคโจรลอบมองหน้ากันเงียบ ๆ ก่อนจะหันหน้าไปยิ้มกับลมกับฟ้าไปตามเรื่อง

            “ดูเป็นเมืองที่น่าอยู่ดีนะ เงียบสงบดี”

            อรชุนที่เดินนำอยู่หน้าสุดชะลอฝีเท้าลงเดินประกบอีกข้างของรันมะ สายตาของอดีตองครักษ์ภูติทอดมองไปรอบ ๆ อย่างสงบนิ่ง คล้ายจะดื่มด่ำกับสถาปัตยกรรมโบราณของป้อมผาธงชัย บ้านเรือนตลอดจนเหลาอาคารร้านค้าที่นี่แตกต่างจากที่มิดแลนด์อย่างสิ้นเชิง ที่มิดแลนด์นั้นสิ่งปลูกสร้างจะออกแนวกึ่งยุโรปโบราณกับยุคปัจจุบัน  ส่วนที่ป้อมผาธงชัยนั้นบ้านเรือนก่อด้วยอิฐไม่ก็ศิลาแลงสีแดงธรรมชาติ คล้ายกับขอมโบราณ หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผาเคลือบ 

            “ว่ากันว่าป้อมผาธงชัยเป็นปราการสุดแกร่งด่านแรกของเมืองราวินครับ  ป้อมนี่รับศึกมานับครั้งไม่ถ้วน ไม่เคยมีศัตรูที่ไหนตีแตกเลยแม้แต่ครั้งเดียว แต่หากจะถามว่าเมืองไหนที่งดงามที่สุดในราวีเนียน ก็คงหนีไม่พ้นวังนาราครับ”

            การเวกคนพูดน้อยแต่หากความรู้มากเอ่ยขึ้น

            “ความรู้แน่นดีนี่ พี่เวก”

            แบร์รี่ที่กำลังชะเง้อคอมองขึ้นไปบนเหลาอาหารที่มีกลุ่มผู้เล่นหญิงห้าหกคนนั่งอยู่ด้านบนด้วยสายตาวิบวับอดแทรกขึ้นมาไม่ได้ ตามประสาคนปากไว เพชรใสใช้ลูกธนูจิ้มเอวนายเตี้ยอย่างแรง

            “ไอ้เจ๊กเตี่ย ดูสารรูปตัวเองซะมั่ง เดี๋ยวก็โดนพวกแม่นางไล่กระทืบตายเอาหรอก ไม่เห็นเรอะ แต่ละนางแต่งตัวระดับเทพ ๆ กันทั้งนั้น”

            แบร์รี่ครางอู้

            “โธ่ คุณพี่เพชรคร้าบ ก็แค่มองน่ะ ไม่สึกหรอหรอก”

            เพชรใสพยักหน้าหงึก ๆ ขวานโมฮ็อคถูกกระชากขึ้นจากเอว แบร์รี่ร้องว้ากออกมา ก่อนจะกระโจนถอยห่างจากทอมสาวจอมโหดตรงหน้า เพชรใสใช้ขวานชี้หน้าคาดโทษ

            รันมะหันไปสำรวจคูคลองในตัวป้อมอย่างสนใจ

            “ขนาดในป้อมยังขุดคูไว้เป็นชั้น ๆ”

            “นั่นสิ ใช้คลองเป็นปราการธรรมชาติเพื่อแบ่งโซนป้อม ความคิดดีจริง ๆ”

            อรชุนเห็นด้วย นอกจากคูคลองขนาดใหญ่แล้ว ในป้อมยังมีการก่อกำแพงศิลาแลงแบ่งกั้นไว้อีกด้วย ทหารเอไอเดินไปมากันขวักไขว่  ทั้งหมดมาหยุดอยู่ที่หน้าอาคารอิฐแดงขนาดใหญ่ห้าชั้น ด้านในเป็นร้านอาหารมีผู้เล่นจำนวนมากนั่งจับกลุ่มกันอยู่ตามโต๊ะต่าง ๆ

            “โรงแรมจำปาทอง  แหมอ่านชื่อแล้วนึกถึงน้ำมันมะกอกยี่ห้อประจวบ จำปาทอง”

            ทรอสที่อ่านป้ายหินแกะสลักที่แขวนโซ่อยู่หน้าประตูไม้บานใหญ่ พลพรรคโจรเดินเข้าไปในร้าน รันมะที่โมลิยังคงล็อกแขนอยู่ก็เดินตามเข้าไป

            “กริ๊ก”

            เสียงหอกสองเล่มที่ไม่รู้พุ่งมาจากไหนปักพื้นไขว้กันขวางหน้าชายหนุ่มเอาไว้ Hidden Blade โผล่พ้นปลอกแขนซ้ายออกมาโดยอัตโนมัติ

            “ผู้เล่นรันมะติดโทษบัญชีดำจากระบบ ไม่สามารถใช้บริการร้านค้าของระบบได้ กรุณาถอยออกไป มิฉะนั้นจะถูกดำเนินการขั้นเด็ดขาด”

            เสียงเรียบ ๆ ดังขึ้นทั้งซ้ายและขวา  ทหารเอไอในชุดเกราะสีดำสนิทยืนตีหน้านิ่งอยู่ภายในประตูร้าน

            “ไร้สาระ บัณชีดำแดมอะไร ข้าไม่เห็นรู้เรื่อง”

            อรชุนกระชากหอกสองเล่มตรงหน้าขึ้นมาหักทิ้งอย่างง่ายดาย ก่อนจะปาลงพื้น สองทหารยามพุ่งเข้าประชิดตัวเทพอารักษ์ ดาบสองเล่มชี้ตรงมาที่รันมะ โมลิกระชากดาบเหล็กนิลปัดดาบของทหารเอไอคนขวาออกไป

            “จะเอาเรอะ”

            อรชุนเอ่ยเสียงเหี้ยม  รันมะเห็นท่าจะไม่ดีนักก็รั้งแขนโมลิกับอรชุนถอยออกมา

            “เอ่อ อรชุน เดี๋ยวผมเคลียร์เองครับ โมลิ เก็บดาบซะ”

            แม้จะไม่ค่อยรู้เรื่องอะไร แต่เด็กสาวก็ยอมเก็บดาบโดยดี ส่วนอรชุนยังคงตีหน้าเหี้ยมอยู่ คณะโจรที่อยู่ภาในร้านพากันยืนอออยู่หน้าประตูด้วยความงงงวย

            “ขอโทษนะครับ แต่ผมไม่ค่อยเข้าใจเรื่องแบล็คลิสสักเท่าไร จะช่วยอธิบายหน่อยได้ไหม”

            รันมะถามด้วยน้ำเสียงที่คิดว่าสุภาพที่สุด Hidden Blade เลื่อนกลับเข้าไปในปลอกแขนตามเดิม

            “เจ้าบุกรุกป้อมของเราในเวลากลางคืน แถมยังขัดขืนการจับกุมด้วยการสังหารเจ้าหน้าที่ของเราไปแปดนาย กฎของที่นี่จะถือว่าเป็นปรปักษ์ หากมีข้อสงสัยสามารถหาข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่อาคารบริการ”

            ทหารเอไอทั้งสองพูดออกมาพร้อมกันราวกันท่องจำ ดาบที่ยื่นชี้มาที่ชายหนุ่มราวกับเป็นข้อยืนยันในคำพูด

 

            สุดท้าย ทั้งคณะก็ต้องมานั่งกินก๋วยเตี๋ยวเรืออยู่ข้างคลอง เนื่องจากคนขายก๋วยเตี๋ยวเป็นผู้เล่นที่ได้อาชีพพ่อค้า จึงไม่ผิดกฎแบล็คลิสแต่อย่างใด

            “โห  แอบหนีเข้ามาเที่ยวในเมืองตอนกลางคืน แถมยังไปฆ่าทหารเอไออีก สุดยอดไปเลยหัวหน้า”

            พลอยแดงที่นั่งดูดเส้นก๋วยเตี๋ยวอยู่เอ่ยขึ้นทั้ง ๆ ที่เส้นยังเต็มปาก

            “ยังเว้ย  ยังไม่ได้เข้า ไอ้พวกทหารบ้านั่นมันก็ไล่ตามมา ใครจะรู้ว่ามันจะตามจับเลยพลั้งมือไป หน่อย รู้งี้ยอมปล่อยให้มันจับดีกว่า”

            หัวหน้ากลุ่มแก้ตัว ทั้ง ๆ ที่ความจริงแล้วตั้งใจฆ่า 

            “หัวหน้าต้องไปทำภารกิจปลดแบล็คลิสที่อาคารบริการผู้เล่นน่ะ ไม่อย่างนั้นไม่มีทางใช้บริการร้านค้าของระบบได้แน่”

            ภูอินท์ที่เคยติดแบล็คลิสเหมือนกันบอกมา

            “แล้วภารกิจมันยากหรือเปล่าวะ”

            คนเป็นลูกพี่ถาม  นายผมแดงใช้ตะเกียบเคาะชามเล่น

            “ก็  ไม่ค่อยยากเท่าไหร่  น่าเบื่อมากกว่า ส่วนใหญ่จะให้เราบำเพ็ญประโยชน์ ผมเคยติดแบล็คลิสที่เมืองเซอร์เทีย ก่อนที่จะมาเป็นโจรที่มิดแลนด์น่ะ ตอนนั้นภารกิจมันให้ไปกวาดถนนหนึ่งวันเป็นอะไรที่น่าเบื่อที่สุด”

            ภูอินท์ตอบ ก่อนจะยื่นชามให้กับพ่อค้าก๋วยเตี๋ยวเพื่อขอเพิ่มอีกชาม

            “ถ้างั้นกินเสร็จเราแยกย้ายกันสำรวจเมืองกันดีกว่า ใครอยากจะทำอะไรก็ทำ พวกนายจะต้องออฟไลน์กันเย็นนี้แล้วนี่ ฉันจะได้ไปรับภารกิจปลดแบล็คลิสนั่นก่อน ของฉันมันครบกำหนดออฟไลน์ตอนเช้า แล้วเดี๋ยวเราค่อยนัดวันออนไลน์กันอีกที”

            หัวหน้ากลุ่มสั่งการเสร็จสรรพก็ก้มหน้าซดน้ำซุปในชามต่อ

            “ผมว่าเราน่าจะมีชื่อกลุ่มนะครับ ลูกพี่ว่าไง”

            การเวกเสนอ หลังจากอิ่มก๋วยเตี๋ยวเป็นคนแรก

            “จะให้ตั้งพรรคเหรอ เร็วไปมั้ง พวกเรายังกระจอก ๆ กันอยู่เลยนา”

            เพชรใสค้าน แต่รันมะเงยหน้าขึ้น

            “เอาสิ ดีเหมือนกัน พวกนายลองไปคิดชื่อมาแล้วกัน เอาเท่ ๆ หน่อยนะ เกรียน ๆ ไม่เอานะเว้ย”

 

 

            หลังจากทั้งกลุ่มแยกย้ายกันไป  รันมะ อรชุน และโมลิสามคนก็เดินตรงยังอาคารบริการผู้เล่นที่เป็นตึกก่อด้วยศิลาแลงก่อนมหึมา ตัวตึกตั้งเด่นเป็นสง่าเห็นได้แต่ไกล  หนึ่งคน หนึ่งเทพอารักษ์กับอีกหนึ่งวิญญาณก็เดินเข้าไปในตัวอาคาร รันมะตรงไปกดบัตรคิวก่อนจะมานั่งรอที่เก้าอี้ไม้ยาว

            “สองคนจะไปเดินเที่ยวในเมืองก่อนก็ได้นะ เดี๋ยวรับภารกิจเสร็จแล้วตามไป”

            ชายหนุ่มที่เห็นว่าโมลินั่งทำหน้าเบื่ออยู่ก็เอ่ยขึ้น  สุดท้ายรันมะก็ยื่นถุงเงินให้กับอรชุนไปจำนวนหนึ่ง พอเทพอารักษ์กับภูติกึ่งวิญญาณเดินพ้นประตูออกไป เสียงเรียกคิวของเขาก็ดังขึ้น  ชายหนุ่มเดินเข้าไปในห้องที่แบ่งคล้าย ๆ กับอาคารบริการผู้เล่นมิดแลนด์

            “สวัสดีครับ คุณรันมะ ผมอินตา พนักงานประจำห้อง 013 ยินดีต้อนรับครับ”

            NPC หนุ่มหน้าไทยแท้เอ่ยทักทาย รันมะก้มหัวให้ตามมารยาท

            “แค่เลขห้องก็บ่งบอกถึงความซวยแล้วแฮะ”

            ชายหนุ่มบ่นกับตัวเองขณะที่เลื่อนเก้าอี้นั่งลง อินตายิ้มเย็น

            “คุณติดแบล็คลิสสินะครับ”

            “ครับ ผมมารับภารกิจปลดแบล็คลิส”

            โจรสลัดหนุ่มกล่าว น้ำเสียงราบเรียบ

            “ถ้างั้นเชิญแตะนิ้วหัวแม่มือขวาลงบนแท่นนี่ด้วยครับ”

            อินตาเลื่อนแท่นปั้มลายนิ้วมือมาให้ รันมะวางนิ้วลงไป แท่นปั้มก็หายไป 

            “คุณรันมะ ข้อหาบุกรุกป้อมในยามวิกาล ทั้งยังขัดขืนการจับกุมของเจ้าหน้าที่ ลงมือสังหารทหารยามประจำป้อมไปแปดนาย ภารกิจของคุณถูกบันทึกอยู่ในหน้าต่างภารกิจแล้วครับ กรุณาเช็คด้วย”

            “นี่ คุณอินตา ผมขอถามอะไรหน่อย วัน ๆ หนึ่งนี่มีคนติดแบล็คลิสเยอะหรือเปล่า”

            รันมะถาม ขณะที่มือเลื่อนสไลด์วินโดวของตนไล่ดูภารกิจที่เพิ่งได้รับมาใหม่

            “ก็ไม่ค่อยมากเท่าไรครับ เฉลี่ยแล้ว คืนสองคืนจะมีสักคน ส่วนใหญ่จะรู้กฎดีอยู่แล้ว”

            โจรสลัดหนุ่มพยักหน้ารับ สายตาก็เลื่อนอ่านข้อมูลภารกิจที่ตนได้รับมา

           

หัวข้อภารกิจ

-          ภารกิจปลดแบล็คลิส ป้อมผาธงชัย

ข้อมูลภารกิจ

-          สำรวจโบราณสถานเก่าแก่ภายในป้อมผาธงชัย เพื่อค้นหาตราประจำราชวงศ์โบราณแห่งป้อมผาธงชัยที่สาบสูญ 

 

           

             ชายหนุ่มอ่านวนไปมาสองสามรอบ ด้านล่างของข้อมูลปรากฏเป็นแผนที่ระบุที่ตั้งของทางเข้าโบราณสถาน

            “เอ่อ  คุณอินตา  คุณแน่ใจหรือเปล่า ว่าไม่ได้ให้ภารกิจผมผิด ไอ้ภารกิจนี่มันดูแปลก ๆ นะ”

            รันมะเอ่ยขึ้น พลางใช้มือผลักวินโดวหันให้ NPC ตรงหน้า อินตากวาดสายตาอ่านวูบหนึ่งก่อนจะขมวดคิ้ว

            “ขอผมตรวจสอบสักครู่นะครับ”

            NPC หนุ่ม เปิดจอภาพเบบดิจิตอลขึ้นมา ไล่นิ้วแตะโน่นนี่อยู่ครู่หนึ่งก็ทำหน้าประหลาดใจ

            “ไม่ผิดหรอกครับ นี่เป็นภารกิจปลดแบล็คลิสจริง ๆ”

            อินตาตอบ ทั้ง ๆที่สีหน้ายังแสดงอาการประหลาดใจ           

            “ทำไมมันดูยากจังล่ะครับ เคยมีคนบอกว่าภารกิจปลดแบล็คลิสมันจะให้บำเพ็ญประโยชน์นี่  แต่ดูแล้วภารกิจที่ผมได้มันเหมือนกับภารกิจลับยาก ๆ มากกว่านะครับ ระบบรวนหรือเปล่า”

            ชายหนุ่มท้วง

            “ระบบยืนยันแบบนั้นจริง ๆ ครับ ไม่ได้รวนหรอก  แต่ทำไมคุณถึงได้ภารกิจนี้ ผมก็ไม่ทราบเหมือนกัน”

            สุดท้ายเมื่อไม่รู้จะทำอย่างไร เพราะอินตาก็ยืนยันมาแบบนั้น รันมะเดินออกจากห้องอย่างงุนงงกับภารกิจแปลก ๆ ที่ได้รับมา

            ภายในห้องหมายเลขสิบสาม  อินตาขมวดคิ้ว สีหน้ายังงงไม่หาย

            “ภารกิจหาตราราชวงศ์นี่มันภารกิจสำหรับผู้สืบทอดตำแหน่งจ้าวป้อมไม่ใช่เหรอวะ แต่เช็คแล้วระบบก็ไม่ได้ผิดพลาดนี่หว่า”

 

 

       ***แจ้งข่าวเล็กน้อยนะครับ พอดีผมไปกดแพ็คนิยายขาย ตอนที่ 51-60 แต่อยู่ระหว่างการตรวจสอบ และแอดมินแจ้งกลับมาว่าให้ลงให้จบภาคหรือจบเรื่องก่อน ทำให้ผมไม่สามารถกด Publish นิยายเพื่ออัพเดตให้อ่านก่อนได้ เนื่องจากกกติดสถานะรอตรวจสอบ ซึ่งก็คงต้องรอจนกว่าทีมงานจะให้ผ่าน                  

           

 

 

             

                         

                        

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 247 ครั้ง

5,656 ความคิดเห็น

  1. #5458 มออานอซอเอ X Grill. (@mlspanda) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 17:56

    ง่อวจะเป้นเจ้าของป้อมแล้ว เทพโจรสลัดมาแล้วจ้า

    #5458
    0
  2. #4308 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 12:49
    งานเข้าเลยเจอทีเดียว 2 ตัวเลย
    #4308
    0
  3. #3796 MILKYWAY (@wxqm) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 10:09
    โอ้โหพระมหาชนกมาก5555มันส์เลย
    #3796
    0
  4. #3777 Zen_Darkness (@ghostbsd) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 18:49
    ตอนแรกคิดว่าเป็นปชากระเบน... แบนๆ รีๆ มีหนวดสองข้าง...
    #3777
    0
  5. #3274 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2557 / 22:36
    ไหนบอกไม่ใช่เรือ~~~~~~~~~
    #3274
    0
  6. #3212 star2star (@loli1996) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 17:59
    รอดแฮะ!
    #3212
    0
  7. #3024 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 18:15
    งานเข้าๆ
    ทักษะโซน่าร์ ใช้งานได้ดีจริงๆ
    #3024
    0
  8. วันที่ 4 มกราคม 2557 / 22:00
    สนุกคับ หุ หุ
    #2893
    0
  9. #2812 ้heisai09 (@heisai09) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2556 / 23:36
    หนุกหนานๆ
    #2812
    0
  10. #2280 บุปผาสีม่วง (@154356) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 09:46
    ปูตัวเดียวก็ไม่รู้ว่าจะรอดรึเปล่านี่ดันพ่วงงูมาอีกจะรอดไหมเนี่ย
    #2280
    0
  11. #1935 yokza01 (@aeae1010) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 21:26
    ปู งู *-*
    #1935
    0
  12. #598 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2555 / 17:17
    งานใหญ่มาแล้ววววว
    #598
    0
  13. #546 manima (@seriallicense) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2555 / 19:50
    ได้จับสัตว์ครั้งแรกที่ได้เป็นชาวประมงแล้ว
    #546
    0
  14. วันที่ 26 พฤศจิกายน 2555 / 18:51
    ทันไหมเนี่ยหะ
    #467
    0
  15. #466 NOS+ (@asuwannarat) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 21:51
    โอ๊ะโอ่ ไม่ได้มีจุดประสงค์ที่เรา แล้วไหงกระโจนใส่เรือหละ
    #466
    0
  16. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 21:43
    โฮๆ...รันม่าจารอดไหมน้าาาา
    #465
    0
  17. #464 หมอกเงา (@lumpang) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 19:55
    ขอบคุณ
    #464
    0
  18. #463 นักจร (@wanderer) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 19:30
    สู้กันเองแหงๆ ซิ่งให้ทันล่ะ
    #463
    0
  19. #462 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 19:21
    จะเกิดอะไรต่อนะลุ้นจัง
    #462
    0
  20. #461 No-future (@no-future) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 18:15
    มันมาตีกันเองสินะ ไม่รุว่าซวยหรือโชคดี ได้เจอทีเดียวตั้งสองตัวแนะ 555
    #461
    0
  21. #460 Tamil shadow (@namewasan) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 17:45
       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl



       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl



       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl




      
    #460
    0
  22. #459 Calcium (@bboycalcium) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 16:20
    ค้างงงงงงงงงงงงง ขออีกตอนได้ไหมครับ
    #459
    0
  23. #458 หนุ่มแอวดี (@wanchail) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 14:37
    ซวยแล้วเจอ2ตัวจอดไม่ต้องแจว จะตายหรือรอดรอดูกันต่อไป
    #458
    0
  24. #457 LทพสังหาS (@xxsohosxx) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 14:21
    TT TT
    มีศพ 555+
    #457
    0
  25. #456 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 14:17
    สนุกดีครับผม
    #456
    0