พลิกเกมล่าจารชน คนออนไลน์

ตอนที่ 74 : [ภาคนาคาสมุทร] ตอนที่ 9 ปะทะโจรประมง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,841
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 251 ครั้ง
    7 มี.ค. 61

9

อรัณย์เดินลงไปชั้นล่าง เสียงคนคุยกันดังเอะอะมาจากด้านหน้า ทั้งแคล้วและหมวยดูท่าจะดีใจ ที่เห็นคุณหนูเล็กของพวกตนมา อรัณย์ถอนใจ มือซ้ายแตะที่เฝือกเบา ๆ เขาไม่รู้ว่าปรางทิพย์บอกกับน้องชายเรื่องที่เขามาพักที่บ้านหรือยัง แต่ก็เดาว่าน่าจะบอกแล้ว พอเปิดประตูออกไป สายตาสี่คู่ก็เบนหันมาจับอยู่ที่ชายหนุ่มเป็นตาเดียว อรัณย์รู้สึกร้อนวูบขึ้นมาเสียเฉย ๆ

            เด็กหนุ่มที่กำลังรวบเอวหมวยยกลอยขึ้นหมุนไปรอบ ๆ อย่างดีใจนั้นหยุดชะงัก ปรางทิพย์เดินอ้อมรถมา ในมือหิ้วถุงกระดาษใบย่อมสองถุง

            อ้าว ออกมาแล้วหรือคะ นึกว่าคุณยังออนไลน์อยู่ซะอีก

            หญิงสาวเอ่ย พลางหันหน้าไปทางน้องชายของตนที่ยืนจ้องอยู่อย่างสงสัย

            นี่น้องชายฉันเอง ฤทธิกร เรียกเฟิร์สก็ได้

            เฟิร์สจ้องเขม็ง หมวยอมยิ้มถอยห่างออกมา

            เฟิร์ส นี่พี่อรัณย์ ที่เคยเล่าให้ฟังน่ะ

            เด็กหนุ่มยกมือไหว้ แต่ตามองอย่างสงสัย

            เข้าบ้านกันดีกว่า หิวมากอ่ะ ป้าหมวยทำอะไรกินบ้างคะเนี่ย นี่หนูแวะซื้อเป็ดย่างเจ้าอร่อยมาด้วย เห็นนายเฟิร์สบ่นว่าอยากกิน

            ปรางทิพย์ตัดบท เธอเดินเข้ามาใกล้อรัณย์ ตวัดสายตามองครึ่งยิ้มครึ่งแยกเขี้ยว

            แขนเป็นยังไงบ้างคะ คุณไม่จำเป็น

            หญิงสาวพูดจบก็ไม่รอฟังคำตอบ แต่เดินผ่านหน้าไปเลย มิหนำซ้ำยังทิ้งท้ายคำพูดด้วยปลายรองเท้าที่บรรจงเหยียบเบา ๆ ลงบนปลายเท้าของเขาอย่างพอดิบพอดี อรัณย์กัดฟันด้วยความเจ็บปวด หากข่มสีหน้าเฉยไว้ แต่แอบคาดโทษในใจ

            ชายหนุ่มเดินตามปรางทิพย์เข้าไปในบ้าน ทั้งหมดเข้าไปออกันอยู่ในครัว เฟิร์สเปิดสำรับออกดู สีหน้าเบิกบาน

            วาว น้ำพริกกะปิ ผักทอด นี่อะไรเนี่ย

            เด็กหนุ่มใช้ช้อนตักขึ้นมาชิมดู

            ออ ลาบปลาดุก

            ปรางทิพย์หันมาตีมือน้องชาย เอ็ดเบา ๆ

            ฮื่อ อย่ากินเล่นสิ นี่ มาช่วยเอาเป็ดใส่จานก่อนเลย เร็ว

            ฤทธิกรยักคิ้วให้พี่สาว ปรางทิพย์ศอกกลับกะว่าให้โดนไหล่ของน้องชาย เด็กหนุ่มเอียงตัวหลบวูบอย่างว่องไว สลับเท้าออกห่าง

            ไม่ได้กินผมหรอกพี่ปราง ฮ่า ๆ ๆ บอกแล้ว ผมมีครูดี

            อรัณย์สะดุ้ง สายตาคมกริบของเด็กหนุ่มมองมาพอดี อดีตนายทหารรบพิเศษเพียงทำหน้ายิ้ม ๆ ปรางทิพย์ยักไหล่ หันมาทางอรัณย์ที่ยืนยิ้มหน้าระรื่นอยู่

            เดี๋ยวก่อนกินข้าวให้ฉันตรวจแขนคุณหน่อย

            ชายหนุ่มพยักหน้า เข้าใจเจตนาของหญิงสาว

            อ่า งั้นผมออกไปรอข้างนอกนะ

            อรัณย์เดินออกมานั่งอยู่ที่หน้าระเบียงหน้าบ้าน หันหน้าเข้าไปในตัวตึก ครู่เดียว ปรางทิพย์ก็เดินออกมา หญิงสาวถือถาดเล็ก ๆ มาด้วย

            กินยาซะก่อน เอ้า

            บนถาดเป็นแก้วเล็ก ๆ ใช้บรรจุยา และแก้วน้ำทรงสูงอีกใบ อรัณย์รับมาอย่างไม่เกี่ยงงอน เทยาจากแก้วเข้าปาก กลืนลงไปอย่างง่าย ๆ ก่อนจะดื่มน้ำตามเล็กน้อย ปรางทิพย์นั่งลงข้าง ๆ

            ฉันบอกกับเฟิร์สไปว่า คุณเป็นลูกชายเพื่อนพ่อ ขับรถล้ม แขนหัก เลยต้องมาพักอยู่ที่นี่ชั่วคราว เพราะคุณอยู่คนเดียว ไม่มีใครดูแล

            หญิงสาวเข้าประเด็น อรัณย์หัวเราะหึหึ

            ทำไมผมไม่จ้างพยาบาลพิเศษล่ะ

            ปรางทิพย์เอียงคอ คลี่ยิ้มเล็กน้อย ใบหน้านั้นยามยิ้มยิ่งดูงดงาม อรัณย์เผลอมอง ดวงตาที่เคยสงบเยือกเย็นก็อ่อนโยนลงอย่างไม่รู้ตัว

            ก็ฉันนี่ไง พยาบาลพิเศษ รู้ไว้ด้วยนะ ว่าเฟิร์สไม่รู้เรื่องหน่วยสิงห์ดำ ยังไงก็ห้ามพูดอะไรที่เกี่ยวกับเรื่องนี้เด็ดขาด เฟิร์สรู้แค่ว่า ฉันเป็นพยาบาล ส่วนพ่อ หมายถึงครอบครัวเราทำธุรกิจโรงแรม ก็โรงแรมดีลักซ์น่ะแหละ

            อดีตนายทหารรบพิเศษพยักหน้าหงึกหงัก แต่ก็อดค้านไม่ได้

            ไม่สมเหตุสมผลอ่ะ ผมเป็นแค่เพื่อนพ่อ จริง ๆ ถึงจ้างคุณเป็นพยาบาลพิเศษ แต่ผมก็น่าจะอยู่บ้านคนเดียวได้ ไม่จำเป็นต้องมาพักที่นี่เลยด้วยซ้ำ

            เอาน่า ฉันบอกเฟิร์สไปแล้ว อย่าเรื่องมากเลย นู่น เฟิร์สเดินมาตามแล้ว จำไว้ อย่าหลุดเด็ดขาด

            ปรางทิพย์ย้ำ มองผ่านหน้าต่างหน้าบ้านเห็นฤทธิกรเดินออกมาจากในครัว อรัณย์รับคำ

            คร้าบ แต่ว่ามื้อนี้คุณพยาบาลพิเศษอย่าลืมป้อนข้าวผมด้วยล่ะ อ้อ เป็ดย่างผมก็ชอบนะ

            ชายหนุ่มทำตาปรอย ออดอ้อนราวกับเด็กขอขนมผู้ใหญ่

            แน๊ เรื่องอะไร คุณใช้มือซ้ายได้นี่ ถ้าอยากหาคนป้อนละก็ เดี๋ยวบอกป้าหมวยให้แล้วกัน

            หญิงสาวยกถาดเดินออกไป อรัณย์มองตามรู้สึกแปลกใจกับความรู้สึกของตัวเองพอสมควร นานเท่าไหร่แล้วนะ กริยาของเขาแบบนี้ นับตั้งแต่มารดาจากไป

                อรัณย์เดินเข้ามาในครัว ปรางทิพย์ ฤทธิกรนั่งรออยู่ก่อนแล้ว หมวยเลื่อนเก้าอี้ให้ ชายหนุ่มกล่าวขอบคุณเบา ๆ อาหารตรงหน้ามากมายราวกับจะเลี้ยงคนได้ราวสิบคน เขากระพริบตาปริบ ๆ มองดูเป็ดย่างในจานแปลใบโต ผักหลากชนิดชุบแป้งทอดสำหรับน้ำพริกปลาทู ผักสดอีกถาดที่ไว้แกล้มกับลาบปลาดุก ปลาทับทิมนึ่งมะนาว และต้มมะระกระดูกหมู

            โอ้กับข้าวเยอะแยะเลย

            อรัณย์เปรยเบา ๆ  แต่ปรางทิพย์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามได้ยิน

            เชื่อเถอะ ว่าหมด ทั้งคุณทั้งนายเฟิร์สกินกันเก่งทั้งนั้น

            ฤทธิกรอมยิ้ม เด็กหนุ่มลอบมองอรัณย์ คิ้วขมวดเล็กน้อย ชายหนุ่มที่สังเกตอยู่ก่อนแล้วแต่ทำหน้าเฉยเสียเหมือนไม่เห็น

            พี่ปรางก็พูดไป ผมไม่ใช่ชูชกนะ ขืนกินหมดนี่ก็ท้องแตกตายกันพอดี

            ทั้งหมดนั่งกินไปคุยกันไปอย่างครื้นเครง เฟิร์สเองเห็นคล้ายคนเงียบ ๆ แต่กลับชอบยั่วแหย่พี่สาว ปรางทิพย์เองก็ไม่ต่างมาก อรัณย์นั่งกินเงียบ นั่งดูสองพี่น้องทะเลาะกันเอง แต่ไม่น่าเชื่อว่ายี่สิบนาทีต่อมา กับข้าวจำนวนมากที่อยู่บนโต๊ะมลายหายไปเกือบหมดสิ้น กระดูกเป็ดและก้างปลากองเต็มชามของแต่ละคน

            อย่าลืมทานยาหลังอาหารนะคะ

            เสียงหญิงสาวดังไล่หลังมาเมื่อเขาขอตัวลุกขึ้นเป็นคนแรก เนื่องจากว่ากินไปเยอะพอสมควร อรัณย์เลยคิดที่จะไปเดินเล่นสักรอบเพื่อย่อยอาหาร

            ชายหนุ่มกดเปิดคอมพิวเตอร์ขนาดพกพามีขนาดใหญ่กว่า Tablet เล็กน้อย หลังจากเชื่อมสัญญาณพิเศษติดต่อไปยังลูกน้องของเขาที่ไร่ อรัณย์เข้ารหัสจำลองใช้ชื่อปลอม ครู่เดียวเปียวก็ตอบกลับมาในชื่อรหัสปลอมเช่นกัน การใช้แขนซ้ายเพียงข้างเดียวไม่ใช่อุปสรรคสำหรับเขา ลูกน้องคนสนิทรายงานความคืบหน้าเกี่ยวกับโรงงานแร่ที่เอลีน่าและปาล์มกำลังติดตามอยู่ โดยบอกว่าปาล์มเพิ่งจะติดต่อมาเมื่อตอนเที่ยง สมุนซ้ายของเขาพาเอลีน่าแอบเข้าไปในโรงงานได้สำเร็จ แต่ยังไม่ทันข้อมูลเพิ่มเติมได้อะไร เพราะเกิดเหตุไฟฟ้าลัดวงจร ทำให้ไฟดับไปชั่วครู่ ผลคือพวกคนงานแตกตื่นวิ่งกันวุ่นวาย สุดท้ายทั้งคู่เลยต้องถอยกลับออกมาก่อน

            อรัณย์สั่งเปียวไปว่าให้คอยรายงานมาเป็นระยะ ๆ ทั้งย้ำเรื่องประยงค์และพรรคพวกที่กำลังจะตามขึ้นไปสมทบ

            ระหว่างที่กำลังเดินกดส่งข้อความพูดคุยกับลูกน้องมือขวาอยู่ เสียงฝีเท้าเดินตามหลังมานั้นกระชั้นเข้ามา ชายหนุ่มกดปิดหน้าจอแบบทัชสกรีนก่อนจะยัดมันเก็บเข้าไปในซองพกพา พอเหลียวหลังมามอง เห็นว่าเป็นฤทธิกรที่เดินจ้ำตามมาก็หยุดรอ เด็กหนุ่มก้าวมายืนข้าง ๆ อรัณย์ก็เลิกคิ้ว

            สวัสดีอีกครั้งครับ พี่อรัณย์

            ฤทธิกรเอ่ยขึ้นเป็นประโยคแรก แต่ตาจับพฤติกรรมของชายหนุ่มตรงหน้า อรัณย์ลอบชมเชยอยู่ในใจ สมกับเป็นลูกชายของเรืองฤทธิ์ นับว่าลูกไม้ย่อมตกใต้ต้นไม่ผิดเพี้ยนไป

            ฮือม์ เรียกรันเฉย ๆ ก็ได้ พี่ไม่ถือ

            อดีตนายทหารรบพิเศษรับคำเบา ๆ รอดูท่าทีของเด็กหนุ่มต่อไป ฤทธิกรหรี่ตา

            ผมว่าผมกับพี่ต้องเคยเจอกันมาก่อนแหง ๆ ผมเคยเจอใครคนหนึ่ง เขาเหมือนพี่ไม่มีผิด

            เหรอ ก็ไม่แปลกหรอก ประเทศไทยมีคนตั้งกว่าแปดสิบล้าน ถ้าจะเจอคนหน้าเหมือนก็ไม่ใช่เรื่องน่าตื่นเต้นอะไร

            อรัณย์ตอบเรื่อย ๆ ทำท่าจะออกเดินต่อ แต่จู่ ๆ เด็กหนุ่มก็ขยับไหล่ สับสันมือขวาแบบคาราเต้หมายต้นคอของผู้ที่หันข้างให้

            ฮื้อ…”

            เสียงประหลาดใจดังออกมาจากอดีตนายทหารรบพิเศษที่โยกตัวหลบอย่างรวดเร็วตามสัญชาตญาณ พร้อมทั้งก้าวเท้าสลับออกห่างอย่างเคยชิน  เฟิร์สยิ้มกว้างสมใจ

            เป็นพี่จริง ๆ ด้วย ฮ่า ๆ ๆ ท่าเท้าแบบนี้มีคนเดียวที่สอนผม

            อรัณย์ยกมือซ้ายเกาหัวแกรก ๆ ราวกับคันรังแค ก่อนจะหัวเราะอย่างฉิว ๆ เพราะรู้ตัวว่าเสียรู้ให้กับเด็กหนุ่มรุ่นน้อง

            เฮ้ย ที่หลังอย่าทำแบบนี้อีกนา เกิดพี่เส้นกระตุกขึ้นมาประเดี๋ยวก็คางเหลืองไปเท่านั้น รำคาญจะไปเคลียร์กับพี่สาวนาย

            ฮ่า ๆ ๆ ตอนที่พี่ปรางเล่าให้ฟัง ไม่นึกว่าจะเป็นพี่รันนี่เอง โลกกลมจริง ๆ ว่าแต่ไปไงมาไงเนี่ยพี่ ขับรถล้มเหรอ

            ฤทธิกรพอรู้ว่าอรัณย์เป็นใครก็เปลี่ยนท่าที จากแรกที่ระแวงสงสัยก็กลายเป็นตื่นเต้นยินดี เด็กหนุ่มชวนเขาคุยไม่หยุด

            อ้อ ผมนึกออกแล้ว ที่พี่ปรางบอกว่ามีเพื่อนนอกเกมอยู่คนหนึ่ง วันนั้นพี่แกกดเพิ่มเพื่อนไป ปรากฏว่าเป็นไอ้บ้าโรคจิตที่ไหนไม่รู้ เห็นบอกว่าชื่ออะไรไม่รู้ ผมว่าพี่ต้องเกี่ยวด้วยแน่ ๆ สรุปเรื่องมันเป็นอย่างไงเหรอครับ

            อรัณย์ถอนใจ

            จริง ๆ มันก็ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายอะไรหรอก พี่แค่ไม่อยากให้พี่สาวนายรู้เรื่องตัวตนของพี่ในเกม

            ทำไมล่ะครับ

            เฟิร์สทำหน้าสงสัย เพราะเขาเองก็ไม่เห็นว่าจะเสียหายอะไร หากปรางทิพย์จะรู้จักอรัณย์ในเกมส์

            เอาน่า มันเป็นความลับส่วนตัว ไว้นายจะรู้เอง แต่ตอนนี้พี่คงต้องขอร้องให้นายเก็บเรื่องของพี่ไว้ก่อนล่ะนะ ห้ามบอกพี่สาวนายเด็ดขาด ว่าเรารู้จักกัน

            เด็กหนุ่มนิ่งไปเหมือนจะใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่ง

            อือม์ ไม่ต้องให้พี่ปรางรู้ก็ดีเหมือนกัน บางทีอาจจะมีเซอร์ไพรส์ แต่ผมกลัวว่าพี่แกจะเดาได้นะสิ แกเคยถามผมอยู่หลายครั้งอยู่เหมือนกัน ว่าใครเป็นคนสอนวิชาต่อสู้ให้

            คงไม่ขนาดนั้นหรอกมั้ง นายอยู่เฉย ๆ ทำเหมือนไม่เคยรู้จักกัน

            ทั้งสองคนเดินคุยกันไปเรื่อย ๆ จนวนรอบหมู่บ้าน ส่วนใหญ่เฟิร์สจะถามเขาเกี่ยวกับเรื่องราวในเกม ซึ่งอรัณย์ก็เล่าให้ฟังโดยไม่ปิดบัง ดูเหมือนเด็กหนุ่มจะไม่สนใจประวัติส่วนตัวของเขานัก อาจจะเป็นเพราะปรางทิพย์ได้สร้างข้อมูลเท็จของเขาไว้แล้วประกอบกับความรู้สึกที่สนิทสนมกับชายหนุ่มที่เปรียบได้ดังอาจารย์ในเกมของตนเป็นพิเศษ

            ผมว่าพอระดับถึงแปดสิบเมื่อไหร่จะออกเที่ยวละ ไม่ไหว อยู่แต่ในเมือง วัน ๆ ไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลย ไม่เร้าใจเลยสักนิด ผมไปหาพี่ได้หรือเปล่า

            อรัณย์เหลือบมองเข้าไปในบ้าน สายตาอันเฉียบไวของเขาเห็นปรางทิพย์แอบแหวกม่านดูอยู่จากห้องนอนของเธอ

            ก็มาซิ แต่คงนานหน่อยนะ กว่าเรือจะซ่อมเสร็จ อาจจะราว ๆ สองเดือนได้ แต่ก็คงพอดีกันน่ะแหละ

            ผมเคยพูดไว้แล้วใช่ไหม ว่าพี่นี่แหละ จะเป็นคนที่เปลี่ยนแปลงโลกของ Age of fantasy ไม่ผิดไปเลยจริง ๆ อีกไม่นานต้องมีตำนานของโจรสลัดที่ชื่อรันมะโด่งดังไปทั่วห้าทวีป

**********

                ฤทธิกร ปรางทิพย์ และอรัณย์นั่งรวมกันอยู่ในห้องนั่งเล่น สองพี่น้องกำลังถกเถียงกันเรื่องติวสอบเข้ามหาวิทยาลัยกันอยู่ โดยเฟิร์สของติวแค่เวลากลางวันหกชั่วโมง แต่ผู้เป็นพี่บอกว่าจะให้อ่านหนังสือเพิ่มเองอีกหกชั่วโมง โดยห้ามเล่นเกมเด็ดขาด เด็กหนุ่มโอดครวญ หันหน้ามาทางอรัณย์ที่นั่งอ่านหนังสือนิยายอยู่เหมือนจะหาตัวช่วย

            ก็เอาอย่างนี้สิ คุณลืมไอ้เครื่อง ADC ไปแล้วหรือ มันจะไปยากอะไร แค่เข้าไปในเกม คุณจะติวให้นายเฟิร์สติดต่อกันสามวันสามคืนเลยก็ยังได้ ถ้าไม่เบื่อ

            ปรางทิพย์ปรายหางตามองอรัณย์

            จริงอย่างที่พี่รันว่านะ ความคิดดี สิบสองชั่วโมงเท่ากับสามวัน พี่ปรางติวให้ผมจนเบื่อกันตายไปข้างเลยดีกว่า

            ฤทธิกรรีบสนับสนุนทันที

            แหม ทีงี้ละเข้ากันยังกับพี่น้องคลานตามกันมาเลยนะ ฮึ เรายังไม่ได้เคลียร์เรื่องชื่อบ้า ๆ ของคุณเลยนะ เดี๋ยวก่อนเถอะ

            อรัณย์ที่กำลังยิ้มอยู่ถึงกับหน้าถอดสี เห็นท่าไม่ดีก็ลุกขึ้นจะเลี่ยงออกไป

            จะไปไหน มาคุยกันก่อน

            ชายหนุ่มกรอกตาไปมา ก่อนจะยกมือกุมท้อง

            ผมว่าผมรู้สึกปวดท้องกะทันหัน สงสัยจะกินเยอะไป ถ้ายังไง ขอ..”

            "ไม่ต้อง อย่ามาทำลวดลาย นั่งลงเดี๋ยวนี้ ม่ายงั้นจะแช่งให้แขนเน่าเลยเอ้า

            อรัณย์อ้าปากหวอ ก่อนจะยอมนั่งลงแต่โดยดี หญิงสาวยิ้มอย่างพึงพอใจ

            เอาล่ะ ที่คุณพูดมาก็เข้าท่านะ ตกลงตามนั้นก็ได้ แต่ว่า

            ปรางทิพย์เว้นจังหวะ หันมามองเขาอย่างหมายมาด

            ในฐานะที่คุณเป็นต้นคิด เพราะฉะนั้น คุณต้องมาช่วยติวให้น้องฉันอีกคน

            คราวนี้เป็นเฟิร์ส ที่หัวเราะออกมาเบา ๆ

            ไม่ดีมั้ง สมัยเด็ก ๆ ผมโง่จะตาย สอบตกมันแทบทุกวิชา ขนาดพุทธศาสนายังได้เกรดสอง

            ไม่รู้แหละ ยังไงถ้าคุณไม่มาฉันจะแอบไปดึงปลั๊กไฟคอมคุณตอนออนไลน์

            หญิงสาวว่าแต่แอบค่อนขอดในใจ คนโง่ที่ไหนเขาสอบเตรียมทหารติดกันเล่า สองชายหันมองหน้ากัน สีหน้าอีหลักอีเหลื่อ

            เอ้า ตามใจคุณ ผมไปก็ได้ แต่คงนานหน่อยนะ เพราะตอนนี้ผมอยู่ทวีปราวีเนียน ต้องนั่งเรือสองต่อ

            ไม่เป็นไร ฉันรอได้

            อรัณย์หัวเราะกึก ๆ ลุกขึ้นเดินอ้อมโซฟาก้มลงไปกระซิบกับเฟิร์สเบา ๆ ทีแรกเด็กหนุ่มทำหน้างง ต่อมาก็ค่อยยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ อดีตนายทหารรบพิเศษตบบ่าเฟิร์สเบา ๆ

            ตกลงตามนั้นนะ

            ปรางทิพย์หรี่ตามองอย่างคลางแคลงใจ แต่อรัณย์ชิงเดินหนีออกกลับขึ้นห้องไปเสียก่อน พอจะหันมาคาดคั้นน้องชายตัวดี ก็ปรากฏว่าเด็กหนุ่มนั่งยิ้มยียวนอยู่ จะถามหรือก็กลัวจะเสียเชิง หญิงสาวเลยสะบัดหน้าเดินออกไป

 

            รันมะออนไลน์เข้ามาอีกครั้ง เมื่อเวลาสองทุ่มตรงของโลกจริง  ชายหนุ่มขมวดคิ้ว นาคาสมุทรจอดลอยลำอยู่กับที่

            ถึงแล้วเหรอวะ เร็วไปมั้ง

            ชายหนุ่มเอื้อมมือจับลูกบิดประตูห้องส่วนตัวกำลังจะเปิดออกไป ก็พอดีกับที่นาคาสมุทรสั่นไปทั้งลำเรือ เสียงปืนเรือกว่าสามกระบอกดังสนั่นขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

            เฮ้ย

            รันมะสั่งปลดผนึกอรชุนอย่างรีบด่วน เทพอารักษ์พุ่งตีโค้งออกมาจากแหวนก่อนจะทะยานหายไปตามทางเดิน ไม่พูดทักทายอะไรสักคำ กัปตันเรือนาคาสมุทรกระโจนตามออกไป ปราณอัสนีสะบั้นฟ้าแผ่จาง ๆ ออกมารอบตัว

            เสียงปืนยังดังต่อเนื่อง รันมะพรวดเข้ามาในห้องบังคับการ แบล็กกับการเวกสองคนยืนอยู่ในห้อง เด็กหนุ่มเป็นคนสั่งยิง ส่วนการเวกใช้กล้องส่องทางไกลตรวจการณ์อยู่

            ชายหนุ่มเบิ่งตามองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ดูเหมือนว่าตอนนี้นาคาสมุทรจะจอดลอยลำอยู่ในบริเวณหมู่เกาะเป้าหมายชั้นนอกสุด ห่างจากเกาะแรกประมาณห้าร้อยหลา ปืนใหญ่สามกระบอกระดมยิงอย่างต่อเนื่อง บริเวณริมหาดราวกับเกิดกลียุค ทั้งเปลวไฟ ระเบิดวุ่นวายไปหมด จุดเล็ก ๆ ที่พอจะมองออกว่าเป็นมนุษย์จำนวนเกือบร้อยกระโดดโลดเต้นอยู่ริมหาด ส่วนชายน้ำเหมือนจะเกิดเหตุตะลุมบอนกัน

            รันมะใช้ทักษะสดับเสียงคลื่นออกเป็นบริเวณกว้าง การเวกหันมามองพอเห็นเป็นลูกพี่ก็ทำท่าจะเอ่ยปากทัก แต่ชายหนุ่มถีบตัวพุ่งออกจากหน้าต่างไปเสียแล้ว ดูเหมือนธิดาฟ้า เงาหมอก และแคทจัง สามคนกำลังควบคุมปืนใหญ่ทั้งสามกระบอกระดมยิงอยู่ รันมะเห็นอรชุนพุ่งเป็นเส้นแสงสีน้ำตาลร่อนลงที่ชายหาด พลองสีดำตวัดออกหวดกราดไปรอบด้าน

            ชายหนุ่มเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดได้ทันที ดูเหมือนนาคาสมุทรจะแล่นล่วงหน้ามาก่อนคณะเรือประมง จนเมื่อมาถึงเขตหมู่เกาะเลยจอดทอดสมอรออยู่ กลุ่มลูกน้องบางส่วนของเขาคงจะชวนกันขึ้นฝั่งสำรวจ บังเอิญไปปะทะกับเจ้าถิ่นซึ่งรันมะยังดูไม่ออกว่าเป็นพวกใด แต่เห็นได้ชัดว่าเป็นมนุษย์แน่นอน กลุ่มเจ้าถิ่นมีมากกว่า และคงจะถูกไล่ล่ามา การเวกกับพวกที่ยังอยู่บนเรือจึงใช้ปืนเรือยิงเป็นแนวกันการบุกเพื่อช่วยแก้ไขสถานการณ์

            หนึ่งในกลุ่มของผู้ที่ไปสำรวจนั้นมีโมลิอยู่ด้วย ครั้งแรกเมื่อรันมะไม่อยู่ เด็กสาวมีสถานะเป็นเพียงวิญญาณ ไม่มีตัวตนสัมผัสได้ ครั้นพอชายหนุ่มออนไลน์เข้ามา ทักษะคืนสภาพก็แสดงผล โมลิที่ร่อนไปร่อนมาคอยบอกทิศกับภูอินท์ที่อยู่ริมชายหาดก็กลายเป็นมีร่างเนื้อขึ้นมาถูกกลุ้มรุมล้อมอยู่ นั่นเป็นสาเหตุที่อรชุนรีบร้อนออกไปโดยไม่บอกกล่าว

            รันมะผนึกพลังธาตุลงไปที่ขาทั้งสอง ทักษะเคลื่นที่ระดับสูงของเขาในเวลานี้ยังไม่สามารถยืนบนน้ำได้ แต่ชายหนุ่มอาศัยจังหวะก้าวเท้าที่รวดเร็วต่อเนื่องไม่ให้เท้าจมลงน้ำ ธาตุอัสนีสะบั้นฟ้าช่วยเพิ่มพละกำลังมหาศาลพร้อมกระตุ้นกล้ามเนื้อให้ทำงานด้วยสมรรถภาพสูงสุด

            การเวกอ้าปากค้างมองลูกพี่ตัวเองวิ่งไปบนน้ำอย่างทึ่ง ๆ

            โหลูกพี่เก่งขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

            พอเข้าใกล้ริมชายฝั่ง รันมะก็ปลดดาบคู่ใจออกมาจากซองสะพาย ภูอินท์ แบร์รี่ ทรอส ฝาแฝดเพชรใส พลอยแดง และสมิทกำลังตะลุมบอนอยู่กับมนุษย์สวมกางเกงขาสั้น เปลือยท่อนบน หนวดเครารุงรัง มือถือฉมวกยาวร่วมวา บ้างก็ถือหน้าไม้ ส่วนอรชุนกับโมลิอยู่ห่างออกไปบนฝั่ง เทพอารักษ์ควงพลองหวือหวดซ้ายขวาอย่างรวดเร็ว โมลิก็ไม่น้อยหน้า เด็กสาวกระชับดาบเหล็กนิลสองมือรับมือกับมนุษย์ประหลาดห้าหกคนที่รุมกินโต๊ะเข้ามาได้อย่างน่าชม

            รันมะเปิดแว่นตรวจสอบ พอเท้าเหยียบฝั่ง ตัวหนังสือยาวเหยียดก็ปรากฏขึ้นบนจอแว่น

           

ประเภท  สัตว์อสูรกึ่งอมนุษย์

            ชื่อ   โจรประมงเร่ร่อน ระดับ 60

            ข้อมูลเบื้องต้น  เป็นอมนุษย์ที่อาศัยอยู่แถบชายทะเลของทวีปราวีเนียน นิสัยชอบย้ายถิ่นฐานไปเรื่อย ๆ หน้าฉากเหมือนเป็นชาวประมง แต่แท้จริงแล้วเป็นโจรคอยปล้นสะดมผู้ผ่านทางไปมา เป็นปัญหาที่สร้างความปวดหัวแก่เหล่าชาวเรือ อีกทั้งยังไม่สามารถปราบปรามได้ เนื่องจากไม่มีที่อาศัยเป็นหลักแหล่ง

            ข้อควรระวัง  โจรประมงเร่ร่อนนิยมไปไหนมาไหนเป็นกลุ่ม หากพบเห็นแนะนำให้รีบหลบหนี

 

           

            รันมะไม่สามารถอ่านข้อความได้จบ โจรประมงสองคนก็ควงฉมวกร่า ชายหนุ่มดีดตัวออกด้านข้าง ดาบในมือซ้ายปัดฉมวกออกไปให้พ้นตัว ดาบมือขวาก็ปาดเป็นแนวนอน โจรประมงเคราะห์ร้ายคอขาดสะบั้น อีกคนเงื้อฉมวกขึ้นเหนือหัว แผดเสียงลั่นก่อนจะโถมแทง รันมะเพียงโยกตัวหลบ เท้าขวาเตะกวาดต่ำ ร่างสกปรกรุงรังเสียหลักตีลังกาล้มคว่ำหมดท่า ดาบเสือกเข้ากลางแผ่นหลัง พลังโจมตีอันสูงส่งของดาบอัสนีคำราม บวกกับพลังเสริมจากพลังธาตุส่งผลให้มันตายทันที

            กระสุนปืนเรือลอยข้ามศีรษะไป โจรประมงหลายตนถูกแรงระเบิดจัง ๆ ตายไปก็มี บ้างก็นอนเจ็บเลือดสาด รันมะเร่งเร้าพลังธาตุจนมวลอากาศรอบ ๆ เต็มไปด้วยประกายสายฟ้า ดาบคู่สะบัดออกก็บังเกิดเป็นมีดพลังธาตุคมกล้ารูปจันทร์เสี้ยวร่อนออกไป โจรประมงแตกฮือออก ส่วนใหญ่หลบไม่ทันโดนคมมีดพลังธาตุตัดเฉือนร้องครวญคราง

            เสียงโห่ร้องดังขึ้น  กลุ่มโจรประมงเร่ร่อนนับร้อยฮือกันออกมาจากแนวป่า บางส่วนถือตาข่ายมาด้วย อรชุนเหลียวไปมองมอง เทพอารักษ์คำราม ร่างพลันเปล่งแสงสีน้ำตาลเข้มก่อนจะแตกออกเป็นสิบสายกลายเป็นอรชุนสิบคนควงพลองเข้าโรมรันกับกลุ่มโจรประมง

            อรชุน รีบพาโมลิถอยออกมาเร็ว เราจะถล่มมันด้วยระเบิด

            รันมะสั่งการทางจิต หลังจากฝ่าไปรวมกลุ่มกับเหล่าลูกน้องได้สำเร็จ แบร์รี่กับทรอสกำลังวุ่นวายอยู่กับการรื้อค้นระเบิดเพลิงออกมาจากหน้าต่างสัมภาระ ครู่เดียว อรชุนร่างหนึ่งโอบเอวเด็กสาวมือหนึ่งกระหน่ำแทงพลองออกไปถี่ยิบ ฝ่าเข้ามา กัปตันเรือนาคาสมุทรโจนออกไปช่วยเปิดทาง สองมือฟันดาบกราดไปทั่ว

            ภูอินท์ สมิท สองแฝดเพชรพลอย ตั้งแนวป้องกันให้กับสองหนุ่มแบร์รี่กับทรอส พออรชุนกับโมลิเข้ามาถึง ทรอสก็โยนระเบิดเพลิงสามลูกให้กับรันมะที่อยู่นอกวง ชายหนุ่มรับไว้ที่ละลูก ขูดปลายด้านหนึ่งกับใบดาบ ควันสีขาวลอยกรุ่นออกมาก็เงื้อปาโด่งลอยข้ามไปยังโจรประมงกลุ่มใหม่

            ระเบิดเพลิงฝีมือการเวกรุนแรงกว่ากระสุนปืนเรือเสียอีก เปลวไฟพวยพุ่งเป็นวงกว้างกว่าสิบเมตร ลูกที่สองที่สามที่ลอยตามไปช่วยสกัดความบ้าเลือดของกลุ่มโจรประมงได้อย่างชะงัด โจรประมงที่เหลือเริ่มรวนเร เมื่อแบร์รี่กับทรอสระดมขว้างระเบิดกันอย่างมันมือ กลายเป็นแนวกำแพงไฟโอบล้อมพวกตนกลุ่มโจรราวสี่ห้าสิบตนไว้อีกที

            ภูอินท์เห็นดังนั้นก็หัวเราะร่า อดีตนายโจรเร่งพลังปราณจนไฟลุกท่วมดาบ

            เอามันเว้ย ฆ่าอย่าให้เหลือ

            มหกรรมล้างบางโจรประมงที่ตกอยู่ในวงล้อมไฟก็เกิดขึ้นโดยที่เหล่าโจรที่เหลือไม่สามารถฝ่าแนวเพลิงเข้ามาช่วยเพื่อนมันได้ ซ้ำยังถูกระดมยิงอย่างหนักจากปืนเรือนาคาสมุทร

            สามนาทีต่อมา ศพของโจรประมงเร่ร่อนกว่าร้อยศพนอนเกลื่อนริมหาด หาดทรายที่เคยขาวสะอาดตอนนี้เต็มไปด้วยหลุมบ่ออันเกิดจากแรงระเบิดของกระสุนปืนและรอยเลือดแดงฉานที่ละเลงทั่วทั้งหาดเล็ก ๆ รันมะสั่งปาระเบิดเพลิงอีกชุดเข้าไปในแนวป่า ส่งผลให้เกิดไฟไหม้ลุกลามไปทั่วทั้งเกาะ รันมะพบว่าตนเลื่อนระดับเป็นหกสิบเอ็ด

            รีบเก็บไอเทมที่ตกเร็ว เราจะถอนกำลังในห้านาที

            กัปตันเรือนาคาสมุทรหรี่ตามองเปลวไฟที่โหมกระหน่ำลุกฮือเข้าไปในแนวป่าอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มเปิดระบบสื่อสาร สั่งให้การเวกนำเรืออ้อมเกาะเข้ามาใกล้ที่สุดเท่าที่จะทำได้ เรือแจวลำเล็กบรรทุกได้เพียงหกคน แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา อรชุนแบกโมลิตรงกลับเรือเป็นคนแรก ส่วนรันมะก็วิ่งตามไป อีกหกคนมองตาค้างอยู่บนเรือเล็ก

            กัปตันเรือนาคาสมุทรพอมาถึงเรือดิ่งขึ้นไปยังหอบังคับการ

            เกาะกำลังถูกไฟไหม้ พวกมันที่เหลือต้องหนีลงน้ำแน่ ๆ เราจะอ้อมไปดักพวกมันอีกทาง

            ชายหนุ่มสั่งการ นาคาสมุทรชะลอความเร็วเพื่อรับกลุ่มของภูอินท์ขึ้นเรือก่อนจะแล่นอ้อมเกาะเล็ก ๆ ที่กำลังลุกโชนไปด้วยไฟป่าที่เป็นผลจากระเบิดเพลิง

            ทางทิศเหนือของเกาะ โจรประมงที่เหลือรอดเกือบร้อยกำลังลงเรือเล็กอย่างเร่งรีบ การเวกกับแบล็กหันมามองหน้ารันมะ ชายหนุ่มพยักหน้าเล็กน้อย

            ฆ่าให้หมด

            เพียงคำสั่งสั้น ๆ ปืนเรือห้ากระบอกก็คำรามลั่น เป้าหมายคือเรือประมงขนาดเล็กที่กำลังแล่นหนีตายออกจากเกาะ เพียงสิบนาที ชีวิตสุดท้ายของโจรประมงที่กำลังว่ายน้ำหนีอย่างเอาเป็นเอาตายก็จบลงเพราะธนูอาบพลังปราณของเพชรใส เนื่องจากของที่ดรอปจากโจรเหล่านี้นั้น มีเพียงฉมวกบ้าง แหตาข่ายบ้าง จึงไม่มีใครที่คิดอยากจะลงไปงม

            รันมะสั่งให้ย้อนเรือกลับไปรออยู่ที่ปากอ่าว เนื่องจากเป็นหมู่เกาะน้อยใหญ่นับร้อยสลับกันไปมาราวกับเขาวงกต  ชายหนุ่มตัดสินใจที่จะรอกลุ่มชาวประมงจากหมู่บ้านสนดำ

            ไปไงมาไงวะนี่

            พอพักกันหายเหนื่อยแล้ว รันมะก็เอ่ยถามการเวก แบล็ก และภูอินท์ที่มานั่งรวมกันอยู่ที่ห้องบังคับการ ภูอินท์พยักหน้าให้การเวกเป็นคนเล่า

            ก็ไม่มีอะไรหรอกครับ เมื่อตอนเที่ยงนี้ เราเห็นว่าใกล้ถึงแล้วเลยขอล่วงหน้ามาสังเกตการณ์ก่อน  พอเข้าเขตเกาะ ไอ้อินท์มันตาไว บอกว่าเห็นเงาคนแวบ ๆ อยู่บนเกาะแรก เลยพาพวกลงไปดูเผื่อจะเป็นผู้เล่น ที่ไหนได้ พอขึ้นเกาะกันได้ไม่ถึงห้านาที เห็นพากันวิ่งเปิดออกมา กลายเป็นว่าถูกไอ้พวกโจรประมงนั่นมันไล่กระทืบเอา

            หนุ่มหน้าบากเล่าเรื่อง พร้อมทำมือไม้ประกอบอย่างออกรส

            เออ มารดาเอ็งไม่วิ่งสิ ป่านนี้ได้เป็นผีกลับวังนาราแหง ๆ

            ต้นเรือหนุ่มมองค้อนเพื่อนรัก การเวกทำท่าจะเยอะเย้ยเพื่อนต่อ

            อย่าเพิ่งทะเลาะกันเฮ้ย

            รันมะตบโต๊ะ

            ฉันว่าพวกมันไม่ได้มีแค่นี้แน่ เพราะดูจากตอนที่พวกมันลงเรือหนี มันหนีลึกเข้าไปส่วนในของหมู่เกาะ ทั้ง ๆ ที่มีเกาะใกล้ ๆ ให้มันหลบได้สบาย อาจจะเป็นได้ว่ามีพวกมันอีกส่วนหนึ่งอาศัยอยู่ลึกเข้าไป

            ลูกเรือหัวเห็ดทั้งสามนั่งอึ้งไป

            ทีแรก ลูกพี่บอกว่า ในเกาะแถบนี้มีคนแคระอาศัยอยู่ ทีนี้ไอ้พวกนี้มันอพยพมาจากไหนก็ไม่รู้ คนแคระที่เป็นเจ้าถิ่นเดิมอยู่ไม่รบกันตายไปหมดแล้วหรือ

            ภูอินท์เอ่ยออกมา แววตาดูคล้ายกังวล รันมะเลียริมฝีปากที่แห้งผากเพราะลมทะเลช้า ๆ

            รอพวกชาวบ้านมาก่อนดีกว่า พวกนั้นชำนาญพื้นที่กว่าเรา แต่ถ้าเป็นอย่างที่นายว่าจริง คราวนี้เห็นจะเป็นศึกใหญ่อีกแล้ว

            กัปตันเรือนาคาสมุทรตอบ การเวกเกาต้นคอแกรก ๆ ก่อนจะโพล่งออกมา

            เอาเถอะ ถ้ามันจะเป็นอย่างนั้น ก็ฟาดกับพวกมันไป ใครดีใครอยู่ ใครกระจอกก็ตายไป

 

 

 

 

 

           

           

                       

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 251 ครั้ง

5,656 ความคิดเห็น

  1. #5427 tr69 (@tr69) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 14:40
    ขอบคุณครับ
    #5427
    0
  2. #4773 Somjet2150 (@Somjet2150) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 19:39
    ข้อความคิดเห็น ในไอโฟนทำไมชอบขึ้นมาบังหน้าจอ
    #4773
    0
  3. #4665 gnome (@leolic) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 17:58
    ขอบคุณครับ
    #4665
    0
  4. #3903 maybeokbaek (@mayboekbaek) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 14:06
    พี่รันน่าจะบอกน้องโมซักนิดนะว่ารักน้องแบบพี่น้องจริงๆ ก่อนที่น้องจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ ปล.เนื้อเรื่องไปไกลแล้ว เพิ่งเข้ามาอ่านค่ะ แต่อดไม่ได้จริงๆต้องเข้ามาแสดงความคิดเห็นหน่อย กลัวน้องเจ็บ5555555
    #3903
    0
  5. #3048 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 23:20
    ท่านผู้เฒ่า ต้องมีเบื้องลึกอะไรสักอย่างแน่ๆ
    #3048
    0
  6. #2445 ea-ea (@ea-ea) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2556 / 19:55
    โมลิเหมาะที่จะเปนพี่น้องมากกว่าเเเฟนอะ
    #2445
    0
  7. #2314 บุปผาสีม่วง (@154356) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 14:01
    อยากให้โมลิกับอรัญเป็นพี่น้องกันมากกว่าอ่ะเเต่ดูเหมือนโมลิจะเริ่มหลงรักอรัญรึเปล่านะ
    #2314
    0
  8. #1309 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:52
    สนุกดีจ้า
    #1309
    0
  9. #1217 Marshmallow KinG (@bookachook) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 25 มกราคม 2556 / 17:16
    ใครคือนางเอกน้อ... พอเราอ่านจบ เคลเลยอ่านตรงท้ายๆอีกรอบ ให้ความรู้สึกหวานแหวว(สำหรับคนนอก)ชอบกล
    #1217
    0
  10. #1158 manima (@seriallicense) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 19:49
    ยังไม่แจกภารกิจอีกหรือ
    #1158
    0
  11. #971 แม่ม๑น้oe (@kunlanid_far) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 10 มกราคม 2556 / 18:25
    โมลิอาจไม่คิดกับรันม่าแบบพี่ชายน้องสาวแล้วรึเปล่าน้า??
    #971
    0
  12. #960 NOS+ (@asuwannarat) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 10 มกราคม 2556 / 04:02
    ว่าแต่น้องสาว คิดไปอีกแบบ ตอนหลังจะอกหักเพราะพี่ชายหรือเปล่านิ
    #960
    0
  13. #959 No-future (@no-future) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 9 มกราคม 2556 / 17:39
    รันม่าคิดแค่พี่่น้อง แล้วโมลิอ่ะ คิดไง ความสัมพันธ์ครุมเครือปฏิกิริยาตอบสนองไม่ชัดเจน ไม่ค่อยดีม้างงง
    #959
    0
  14. #958 Tamil shadow (@namewasan) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 9 มกราคม 2556 / 16:25
      Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl



       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl



       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl




      
    #958
    0
  15. #957 Watari (@winaikig1499) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 9 มกราคม 2556 / 15:32
    สนุกดีครับ แปลกแหวกแนวดี มาต่อไวๆนะครับ
    #957
    0
  16. #956 ประกฤติ (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 9 มกราคม 2556 / 10:00
    ขอบคุณนะครับ ที่มาต่อให้



    ตอนต่อนี้ นุ่มนวล แต่แบบซ่อนเร้น ปิดบังนิด ๆ น่าจะ โอบน้องเข้ามาในอ้อมอก ให้น้องรู้สึกอบอุ่น นุ่มนวล ชวนฝัน นี่ขนาดบรรยากาศดี เวียบ ๆ แบบโรแมนติก ยังอุตส่าห์ ให้ ก ข ค เข้ามาทำให้เสียบรรยากาศอีก

    เหม ? ทำไมจึงใจร้ายกับ นางเอกและพระเอกเราจัง



    ภารกิจลับ จากผู้เฒ่าประจำเป่า หากทำสำเร็จ หมู่บ้านนี้ จะยอมสวามิภักดิ์ กลายเป็นฐานทัพลับ ( ต้องทำภารกิจ ช่วยหมู่บ้านก่อน (อู่)) ฝึกลูกเรือ(ชาวประมง) และเป็นอู่ต่อเรือลับ ๆ น่าจะดีนะครับ 5555
    #956
    0
  17. #955 Prissyza (@mootomza) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 9 มกราคม 2556 / 09:29
    กำลังสนุกากเลย ต่อๆๆคร๊า
    #955
    0
  18. #954 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 9 มกราคม 2556 / 09:26
    สนุกดีครับผม
    #954
    0
  19. #948 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 20:38
    ภายในถ้ำหลังจะมีพวกสมบัติซุกไว้ไหมนะ
    #948
    0
  20. #947 Lily of valley (@lily-of-valley) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 20:35
    ขอบคุณคะ ดีจังจมเรือกระเบนเป็นการช่วยหมู่บ้านด้วย
    #947
    0
  21. #946 เรามันก็แค่...คนเห็นแก่ตัว (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 20:26
    โมลิเป็นอะไรอ่ะ
    #946
    0
  22. #945 NOS+ (@asuwannarat) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 20:18
    ถ้าได้เป็นฐานทัพ ก็คงจะดีไม่น้อยนะเนี่ย
    #945
    0
  23. #943 anbatoch (@aldalus) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 18:02
    คุตประพฤติ หวังสุง จัง แต่ก้อย่างเป็นอย่างนั้นครับ
    #943
    0
  24. #942 nusakao (@nusakao) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 17:16
    สนุกๆๆๆๆๆๆอัพเร็วชอบ
    #942
    0
  25. #941 KurouNeko (@blackcat013) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 17:07
    สงสัยจะได้ถล่มโจรสลัดกันละงานนี้
    #941
    0