ลูกเขยกำนัน Markbam ft. Got7

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 279
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    17 ม.ค. 60


[บทนำ]





     รถยนต์คันนึงแล่นมาด้วยความเร็วสูงตลอดทาง ก่อนจะค่อย ๆ ชะลอตัวลงเมื่อเข้าสู่ตัวเมืองที่มีผู้คนพลุกพล่าน

     ที่นี่เปลี่ยนไปเยอะมาก มาร์คจำได้ว่าสมัยที่ตัวเขาเองยังเป็นเด็กถนนหนทางยังเป็นหลุมเป็นบ่อรวมถึงบ้านไม้หลายหลังที่ถูกปรับปรุงให้ดูดีขึ้น จากตึกไม้เก่า ๆ ก็ถูกเปลี่ยนเป็นตึกฉาบด้วยปูนทาสีสดใส ถนนที่เคยมีแต่หลุมก็ถูกราดด้วยคอนกรีตให้รถราเดินทางได้สะดวกสะบาย เวลาเปลี่ยนอะไร ๆ ก็ดูจะเปลี่ยนไปด้วย ยุคสมัยมันผ่านไปเร็วเหลือเกิน 

     และอาจเป็นเพราะว่ามาร์คไม่ได้กลับมานานแล้วด้วย เจ้าตัวจึงจำเส้นทางที่จะกลับเข้าบ้านไม่ได้มาร์คเลือกที่จะจอดรถทิ้งไว้แล้วเดินลงจากรถไปถามทางคนที่อยู่แถวนี้

     "เอ่อ ขอโทษนะครับ ขอถามทางหน่อย"

     มาร์คสะกิดคนตัวเล็กที่ยืนหันหลังให้เขาอยู่ 

     ฝ่ายที่โดนสะกิดเมื่อรู้ตัวก็หันหน้าไปมองคนที่สะกิดเรียกตนเอง

     "มีอะไรเหรอครับ"

     ทันทีที่อีกคนหันหน้ามา มาร์คถึงกับตะลึง หัวใจที่เคยเต้นเป็นปกติกลับเต้นแรงเสียจนกลัวว่ามันจะระเบิด ความรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองกำลังยืนอยู่บนสวรรค์ พร้อมกับนางฟ้าตรงหน้าที่ส่งยิ้มกระชากใจมาให้เขา

     "นะ...น่ารัก >///<" มาร์คเผลอพูดออกมาโดยที่ไม่รู้ตัว

     "ห้ะ! ว่าอะไรนะครับ ^^?"

     คนตรงหน้าถามขึ้นเมื่อไม่ได้ยินว่าอีกฝ่ายพูดว่าอะไร

     มาร์คที่ดูเหมือนจะได้สติกลับมาหลังจากที่โดนคนตัวเล็กถามขึ้น

     "อะ..เอ่อคือ..คือว่าผมจะถามว่าบ้านเจ๊กสำลีไปทางไหนเหรอครับ พอดีว่าผมจำทางไม่ค่อยได้ คุณพอจะรู้จักรึเปล่าครับ" มาร์คเอ่ยถามคนตรงหน้า

     "เจ๊กสำลีงั้นเหรอครับ..อืม..ใช่เจ๊กสำลีเถ้าแก่โรงสีข้าวใหญ่ ๆ ตรงท้ายตลาดรึป่าวครับ"

     "อ่อ เอ่อใช่ครับใช่"

     "งั้น คุณตรงไปเรื่อย ๆ นะครับแล้วเลี้ยวขวาตรงแยกข้างหน้าแล้วก็ตรงไปอีกคุณจะเจอสี่แยกแล้วทีนี่คุณก็เลี่ยวซ้ายตรองไปอีกนิดนึงทีนี้คุณก็จะเจอโรงสี บ้านของเจ๊กสำลีก็อยู่ใกล้ ๆ นั่นแหล่ะครับ ^^"

     มาร์คตื่นจากภวังค์ทันทีที่คนตรงหน้าพูดจบ เขาไม่ได้ยินอะไรเลย เพราะเมื่อกี้เขาไม่ได้ฟัง มัวแต่มอง

     เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรว่ะ

     "อ๋อ..ครับ ขอบคุณมากนะครับ ^^'"

     มาร์คทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ทำหน้ายิ้มแหย่กลับไป เพราะไม่ได้ตั้งใจฟังอีกคนพูดสักเท่าไร จะบอกว่าไม่ได้ฟังเลยด้วยซ้ำ เพราะรอยยิ้มของคนตัวเล็กตรงหน้าที่ทำเอาตาลายหูอื้อไปหมด
มาร์คเอาแต่มองริ้มฝีปากอิ่ม ที่พูดจาเจื้อยแจ้วของคนตัวเล็กที่ตั้งใจบอกทางให้กับตนเอง

     "เอ่อ ผมพูดเร็วไปรึป่าวครับ คุณงงหรือป่าวหน้าคุณเหมือนไม่เข้าใจที่ผมบอกเลย"

     คนตัวเล็กเอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าที่ดูงงงวยของอีกคน

     'เอาแล้วไงไอ้มาร์ค จะบอกเขาว่าไงดีว่ะ'

     "เอ่อ..คือว่า.."

     "หืม?"

     สายตาที่ดูเหมือนว่าเป็นห่วงเขาของคนตัวเล็กที่ส่งมาให้ ยิ่งทำให้เจ้าตัวรู้สึกหลงไหลอย่างบอกไม่ถูก นี่ถ้าเกิดบอกว่าเขาไม่ได้ฟังที่อีกฝ่ายพูดเลยคนตรงหน้าจะโกรธเขารึเปล่านะ

     "คือว่าผมเข้าใจครับคุณบอกทางได้ดีมาก ขอบคุณมากจริง ๆ นะครับ^^"

     ไม่นะ! ในที่สุดก็พูดออกไป ไอ้มาร์เอ้ย เข้าใจห่าอะไรของมึงงงง T T

     "ครับ ไม่เป็นไร เข้าใจก็ดีแล้ว คุณก็ไปตามทางที่ผมบอกเลยนะครับ ผมไปล่ะ"

     "เดี๋ยวก่อนครับ!!"

     มาร์คเรียกอีกคนไว้เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กกำลังจะเดินจากไป เขาอยากเจอคนตรงหน้าอีกจะเป็นไรไหมถ้าเขาอยากจะรู้จักชื่อ

     "ครับ? มีอะไรอีกงั้นเหรอ"

     "คือผมมาร์คนะครับ คุณล่ะครับ คุณชื่ออะไร"

     มาร์คตัดสินใจบอกชื่อตัวเองกับคนตรงหน้าก่อนจะเป็นฝ่ายถามชื่ออีกคน แม้ว่าคนตรงหน้าจะมีท่าทีแปลกใจอยู่บ้างที่ชายหนุ่มถามชื่อตนแต่ก็เลือกที่จะตอบออกไป

     "แบมแบมครับ"

     มาร์คยิ้มกว้างทันทีที่ได้รู้จักชื่อของอีกคน แบมแบมสินะ คนน่ารักตรงหน้าเขาชื่อแบมแบมชื่อน่ารักเหมือนน่าตาเลย งื้อออ>w< 

     "ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ คุณแบมแบม"

     "เช่นกันครับคุณมาร์คถ้าไม่มีอะไรแล้วขอตัวนะครับ โชคดีนะครับคุณมาร์ค"

     แบมแบมบอกลาเขาอีกครั้งก่อนจะหันหลังเดินจากไป

     มาร์คได้แต่มองตามคนตัวเล็กไปจนลับสายตา จะมีโอกาสได้เจอกกันอีกไหมน้าาา ชายหนุ่มได้แต่คิดในใจ ก่อนที่เขาจะพาตัวเองเดินข้ามถนนไปอีกฝั่งเพื่อขึ้นรถที่จอดทิ้งไว้ตอนลงมาถามทาง

     ปึก!!

     เสียงประตูรถที่ถูกปิดพร้อมกับมาร์คที่เพิ่งคิดได้ว่าจุดประสงค์ของการจอดรถเมื่อกี่คือการลงไปถามทางกลับบ้าน

     =_=^ ชิบหายแล้วเมื่อกี้ลงไปถามทางก็เสือกไม่ได้ฟังด้วย

     'แล้วนี่จะหาทางกลับบ้านถูกไหมว่ะเนี่ย'

     ให้ตายเถอะไอ้มาร์ค ท่าทางจะหนัก

     "ขับไปจอดถามทางไปด้วยล่ะกัน"















ท่าทางจะเป็นเอามากเลยนะคะเนี่ย
น่าสงสารเขานะคะ เจอแบมแบมเขาไป
ถึงกับไปไม่เป็นเลยทีเดียเปิดเรื่องมาอาจจะ
ไม่ค่อยฮาเท่าไร อันนี้ให้พระเอกเรา
วางมาดนิสนุง ก่อนที่จะไปพบกับอะไรหลุด ๆ รั่ว ๆ
ติดตามข่าวสาร ทวงถาม ให้กำลังใจกันได้ที่@BabyBB_MB9397
ทวิตเตอร์ ficmarkbam กันได้เลยนะจ้ะที่รัก
แล้วอย่าลืมติก#ลูกเขยกำนันมบ กันด้วยน้าาา
ผิดพลาดประการใดติชมกันได้ตามสบายเลยค่าา
รักรีดทุกคนเลยยย จ๊วฟฟฟ>3<


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #4 Toomtam_t (@ToomRaider) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 13:18
    ชอบๆๆๆๆๆ
    #4
    0
  2. #3 narakimi (@narakimi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 09:22
    555 ฮามั้ย?? ไรค์เป็นอะไรที่ฮามากภูมิใจในตัวไรค์สุดนี่เเค่เริ่มนะเนี้ย//คุกเข่าปรบมือให้ไรค์
    #3
    0
  3. #2 Toomtam_t (@ToomRaider) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 06:23
    น่าสนุกๆๆ
    #2
    0
  4. #1 I'm baby c (@cincinboonprajak) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 23:05
    รออ่านคะอยากอ่านแนวนี้นานแล้ว
    #1
    0