[ Fic exo ] Master ◇ Chanbaek

  • 97% Rating

  • 12 Vote(s)

  • 82,949 Views

  • 1,470 Comments

  • 4,501 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    131

    Overall
    82,949

ตอนที่ 10 : Master 9 "Get a flu"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7862
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    7 ก.ค. 57

Master 9

“Get a flu”

 

 

 







 

            แบคฮยอนตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกปวดล้าไปทั่วทั้งร่างกาย

 

            ดวงตาเรียวรีปรือขึ้น อย่างแรกที่มองเห็นคือฝ้าเพดานสีขาวสะอาดตา และตามมาด้วยแสงอ่อนๆ จากข้างนอกที่สาดส่องเข้ามาผ่านทางผ้าม่าน

 

            สมองเริ่มทำการประมวลผลเมื่อกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องแล้วพบว่าไม่ใช่ห้องของตัวเองเหมือนอย่างที่เคย  ก็แหงสิ... เมื่อวานนี้เขาอยู่กับชานยอลมาตลอดทั้งคืน แถมตอนดึกๆ ยังโดนมาสเตอร์ตัวดีปลุกให้ตื่นขึ้นมาทำเรื่องอย่างว่าอีก

 

            กว่าจะได้นอนก็เกือบเช้าแล้ว...

 

           

            ตื่นแล้วเหรอ ?” เสียงนุ่มทุ้มของใครบางคนเอ่ยถามขึ้นมา  โอเค.. ไม่ใช่คนอื่นคนไกลหรอก ก็มีอยู่แค่คนเดียวเนี่ยแหละ

 

           

            ครับ..

 

            “เป็นไงบ้าง หิวมั้ย ?” ชานยอลถามแล้วเดินมาทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงข้างๆ แบคฮยอนด้วยสภาพผ้าขนหนูผืนเล็กปกปิดช่วงล่างเอาไว้เพียงอย่างเดียว

 

            แบคฮยอนเมินหน้าหนีไปอีกฝากของเตียง พยายามไม่มองกล้ามเนื้อที่เรียงตัวสวยบนร่างกายของชานยอล  ในใจนึกก่นด่าสารพัดแต่ก็พูดออกมาไม่ได้ เพราะตนก็มีสภาพไม่ต่างกันเลยสักนิด.. แถมจะหนักกว่าด้วยซ้ำในเมื่อตอนนี้สิ่งที่ปกคลุมเรือนร่างเอาไว้ก็มีเพียงแค่ผ้านวมผืนเดียว

 

           

            ก็นิดหน่อยครับ

 

            “อืม.. เดี๋ยวจะไปทำข้าวต้มให้ก็แล้วกัน  แบคฮยอนพยักหน้าหงึกหงักแทนคำตอบรับ 

 

            ชานยอล ผมอยากอาบน้ำ

           

            “ก็ไปสิ

           

            “ผมจะไปยังไงถ้าคุณยังนั่งอยู่ตรงนี้ ? ผมไม่ใจกล้าพอจะเดินแก้ผ้าไปเข้าห้องน้ำหรอกนะ

 

 

            ชานยอลหันมามองแล้วหัวเราะออกมานิดหน่อยแต่เรียกความหมั่นไส้จากแบคฮยอนได้เป็นเท่าตัว

 

            มือเล็กส่งแรงไปปะทะกับท่อนแขนแกร่งเข้าเต็มๆ เพราะความเขินอายล้วนๆ  ชานยอลเลยแสดงปฏิกิริยารีเฟล็กซ์ด้วยการยึดแขนเรียวเอาไว้แล้วขึ้นคร่อมร่างบางที่นอนอยู่ใต้ผ้าห่มทันทีทันใด

 

            ม่านตาเบิกกว้าง หัวใจเต้นแรงอีกหนเมื่อต้องอยู่ในท่าทางที่ล่อแหลมแบบนี้ แต่การจะปัดป้องหรือหนีให้หลุดพ้นจากสถานการณ์กลับมีโอกาสเพียงแค่ 0% เมื่อทั้งแขนและขาโดนล็อคเอาไว้หมดแล้ว

 

            ปาร์คชานยอลเป็นผู้ชายมาดนิ่ง สุขุมนุ่มลึก..  แต่เมื่อไรที่สวมบทนักรัก เขาจะกลายเป็นผู้ชายร้อนแรงและน่าหวั่นใจในคราเดียวกัน..

 

            น่าหวั่นใจในลีลาและท่วงทำนองที่ยากจะคาดเดา...

 

 

           

คิ้วเข้มเลิกขึ้นคล้ายจะสงสัยอะไรบางอย่าง ก่อนที่ใบหน้าคมคายจะโน้มต่ำลงมาจนกระทั่งหน้าผากแตะกันเบาๆ

 

           

            ตัวร้อนนี่... ไม่สบายแน่ๆ

 

            “ก.. ก็เพราะใครเล่า !” เสียงหวานตะคอกใส่ ชานยอลเลยทำโทษด้วยการงับปลายจมูกรั้นเบาๆ งื้ออ..

 

            “พยศนักเดี๋ยวจะโดน

 

 

            ริมฝีปากเลื่อนลงต่ำ คลอเคลียกับกลีบปากสวย แต่แบคฮยอนกลับหลบเลี่ยงด้วยการเม้มปากแน่น ไม่ยอมให้มาสเตอร์ตัวดีลุกล้ำเข้าไปมากกว่านี้จนชานยอลยอมถอยตัวออกไป

 

            แบคฮยอนนึกโล่งอกเพราะคิดว่าชานยอลคงไม่คิดจะทำอะไร.. แต่แล้วความคิดนั้นกลับพลิกผัน เมื่อจู่ๆ ผ้าห่มผืนหนาก็ถูกเลิกขึ้นแล้วร่างสูงก็แทรกกายเข้ามาทาบทับแบคฮยอนเอาไว้อีกหน!

 

 

            ชานยอล! ลุกไปเลยนะ...ร่างบางดิ้นขลุกขลักภายใต้อาณัติ แต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อรู้สึกถึงบางสิ่งที่แข็งตัวจนโดนเข้ากับหว่างขา คุณนี่มัน...

 

            “นายนี่แย่ชะมัด

 

            “นั่นเป็นคำที่ผมควรพูดไม่ใช่หรือไง !?”

 

           

            แบคฮยอนเริ่มพยศด้วยการพยายามจะใช้ปากงับลงบนแขนแกร่ง แต่ชานยอลรู้ทัน เขาเลยโน้มใบหน้าลงต่ำจนริมฝีปากผ่านแก้มไปอย่างเฉียดฉิว แล้วมาหยุดที่กลีบปากบางอีกหน  และแบคฮยอนก็ทำเช่นเดิม คือการเม้มปากแน่นและถลึงตามองมาสเตอร์ตัวดี

 

            ริมฝีปากหยักเข้าครอบครองพื้นที่  ใช้ลิ้นร้อนแตะลงเบาๆ ที่กลีบปาก พยายามจะดูดดึงบ้างในบางครั้งเพื่อให้แบคฮยอนใจอ่อน  แต่ผลตอบรับกลับเป็นเช่นเดิม

 

            ถ้าคิดจะดื้อดึงแบบนี้.. เด็กไม่ดีก็สมควรถูกลงโทษ

 

            มือหนาข้างนึงละออกจากข้อมือเรียวแล้วเลื่อนลงสัมผัสไปตามเรือนร่างบาง ส่วนริมฝีปากก็ยังคงบดคลึงอยู่อย่างนั้นเพื่อหยั่งเชิงว่าแบคฮยอนจะใจอ่อนมั้ย..

 

            แต่ในเมื่อผลมันออกมาเป็นอย่างเดิม  เขาก็จำต้องใช้วิธีนี้

 

 

            อื้อ !” ก้านนิ้วยาวแทรกลึกเข้ามาในตัว  ความรู้สึกเจ็บแปลบทำให้เผลอหลุดปากร้องออกมา

 

           

            และชานยอลก็อาศัยจังหวะนั้นในการแทรกลิ้นเข้าไป

 

            เขาทักทายกับลิ้นเล็กอย่างน่ารัก ค่อยๆ หยอกเย้าเพื่อให้แบคฮยอนตายใจในสัมผัส ก่อนจะบดขยี้อย่างหนักหน่วงเพราะความใคร่โดยแท้

 

            นิ้วที่แช่ค้างไว้ในกายเริ่มก่อกวนด้วยการขยับเข้าออกเบาๆ จนเด็กน้อยส่งเสียงร้องอื้ออึงในลำคอ  กิจกามเมื่อคืนที่ผ่านมายังทำให้ช่องทางเจ็บแสบอยู่มาก แต่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้สึกดี...  และเมื่ออารมณ์รักเริ่มพัดพา เด็กไร้เดียงสาอย่างแบคฮยอนจึงกลายร่างเป็นจอมยั่วขึ้นมาทันที

 

            ลิ้นเรียวเริ่มมีปฏิกิริยาตอบโต้ด้วยการผลักดันลิ้นชานยอลกลับไป แล้วเป็นฝ่ายบุกเข้าไปเยือนแทน   มือเล็กลูบไล้ไปตามสันกรามอย่างอ่อนโยน ปลุกอารมณ์คนกามให้ปะทุหนักกว่าเดิมด้วยการใช้มือลากเลื่อนไปตามกล้ามเนื้อส่วนต่างๆ จนกระทั่งถึงปมผ้าเช็ดตัวผืนเล็ก...

 

 

 






 

 

            ออดดดดด!

 

 

            “ช.. ชานยอล อื้อ!... มีคน ม่ะ.. อ๊ะ!” คำบอกเล่าเหมือนจะไม่เข้าหูเลยสักนิด

 

            ชานยอลไม่คิดจะลุกขึ้นจากเรือนร่างที่ตัวเองกำลังหลงใหล เขาถอนนิ้วออกจากช่องทางและเตรียมจะสานต่อความสัมพันธ์ ไม่สนใจเล็บยาวที่ข่วนผิวหนังเป็นรอยยาว หรือคำพูดต่อว่าใดๆ ทั้งสิ้น ..

 

 

            จนกระทั่ง...

 

 

            มึงเปิดประตูเดี๋ยวนี้ ไอ้ชานยอล !!!”

 

 

            ปังๆๆ !

 

            เสียงตะโกนพร้อมกับเสียงเคาะประตูดังลั่นจนน่ากลัวว่าประตูจะพังลงมาทำให้ชานยอลยอมลุกจากเตียง

 

            มือหนายกขึ้นขยี้ผมอย่างหัวเสีย สบถคำด่าออกมาแล้วเดินไปเปิดประตูห้องโดยไม่สนแม้แต่จะหยิบเสื้อผ้ามาใส่ให้เรียบร้อยก่อน แต่โชคดีที่ว่าแบคฮยอนอาศัยจังหวะที่ชานยอลหันหลังลุกไปเข้าห้องน้ำพอดี เลยทำให้แขกที่เพิ่งเข้ามาในห้องไม่ทันได้เห็นภาพที่น่าอาย

 

           

            อะไรของมึงวะ มาแต่เช้าเลย !?”

 

            “ก็มึงให้กูจัดการเรื่องอะไรล่ะวะ ? แหม.. เรื่องเครียดเนี่ยโยนให้กู ตัวเองมาเอากับเมียสบายใจเฉิบ ห่า!”

 

           

            อดไม่ได้ที่จะพูดแซว  จงอินไล่สายตามองร่างกายของเพื่อนตัวเองที่มีรอยเล็บ กับรอยแดงๆ เหมือนยุงกัด.. ยุงยักษ์น่ะนะ

 

           

            เออ เดี๋ยวกูตามไป

 

            “กูนั่งรอข้างล่างนะ”  พูดแล้วหันหลังให้เตรียมจะเดินออกจากห้อง  แต่ยังไม่ทันที่ขาจะโผล่พ้นเขตประตูห้อง เขาก็ได้ยินเสียงของคนในห้องน้ำตะโกนดังออกมาให้ได้ยินเสียก่อน

 

 

            ย่าห์! เข้ามาทำไมเนี่ยชานยอล!!!! ผมจะ.. อื้อ!”

 

           

            สงสัยคิมจงอินคงจะต้องนั่งรอทั้งวันเลยซะมั้งแบบนี้...

 

           

 

 

 

 

 

 

M a s t e r

 

 

      ร่างโปร่งผิวเข้มนั่งเหม่อมองไปนอกหน้าต่าง หลังจากที่นั่งรอเพื่อนรักมาได้เกือบ 2 ชั่วโมงแล้วก็ไม่มีวี่แววว่าชานยอลจะออกมาจากห้องสักที เขาก็เลยต้องฆ่าเวลาด้วยการคิดอะไรไปเพลินๆ ด้วยการ...

 

 

คิดถึงคยองซู

 

            ปึง!

 

           

            “ไม่ต้องเลยนะชานยอล ผมจะไปเรียนแล้ว!”  เสียงปิดประตูดังขึ้นแล้วตามด้วยเสียงแบคฮยอนที่กำลังพาตัวเองลงบันไดมาด้วยความยากลำบาก  ดูจากลักษณะท่าทางการเดินก็พอจะเดาได้ว่าเมื่อคืนต้องผ่านศึกมาหนักมากขนาดไหน

 

            ชานยอลก็อึดใช่เล่น ทำไมเขาจะไม่รู้ ?

 

           

            เฮ้! อย่าคิดแบบนั้นนะ เขากับชานยอลไม่ได้มีซัมธิงอะไรแบบนั้นแน่นอน ก็แค่รู้จักกันมานานมากๆ.. ตั้งแต่เกิดแค่นั้นเอง

 

 

            คุณจะมาอะไรกับผมล่ะเนี่ย โอ๊ย! ชานยอล !!!”

 

            “ก็ค่อยๆ เดินสิ เดี๋ยวก็กลิ้งเป็นหมูตกบันไดหรอก

 

            “ปาร์คชานยอล !!!” เสียงหวานตะโกนลั่นบ้าน  บางทีทั้งคู่อาจจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่ามีแขกนั่งรออยู่ที่โซฟามาตั้งนาน ถึงได้พากันประคับประคองลงมาประหนึ่งว่าแบคฮยอนกำลังตั้งครรภ์

 

           

            โทษที.. ช่วยเห็นหัวกูบ้างเถอะ

 

            จงอินนึกบ่นในใจแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร  ดวงตาคู่คมก้มลงต่ำกับพื้นเมื่อเห็นสีหน้าและท่าทางของเพื่อนสนิทตัวเองว่าดูมีความสุขมากถึงขนาดไหนกับการที่ได้อยู่กับแบคฮยอน... บางทีเขาควรจะเตือนสติชานยอลบ้างสินะ

 

            แบคฮยอนหันมามองทางจงอินเพราะคิดว่าจะโบกมือลาหรือยิ้มให้ตามมารยาท แต่ยังไม่ทันที่จะได้พูดอะไรทั้งนั้น มาสเตอร์หนุ่มกลับจับไหล่ลาดทั้งสองข้างแล้วโน้มใบหน้าประกบปากทันที  และไม่ถึง 10 วินาทีเขาก็ถอยตัวออกไป

 

 

            ค.. คุณนี่...

 

            ไปเรียนได้แล้ว วันนี้ไปทำงานด้วยล่ะ

 

           

            ชานยอลออกมาส่งแบคฮยอนที่หน้าบ้าน ยืนมองตามหลังตลอดจนกระทั่งร่างเล็กนั่นหายไปจากสายตาเขาถึงได้ยอมเดินกลับเข้ามาหาจงอินที่นั่งรออยู่  ทิ้งร่างตัวเองนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้าม สองมือประสานกันไว้ข้างหน้า  แววตาที่เคยฉายชัดออกมาถึงความสุขหายไปทันตาเห็น

 

            นี่สิถึงจะเป็นตัวตนที่แท้จริงของมาสเตอร์หนุ่ม...

 

 

           

 

 

            ฮยอนซึงว่าไงบ้าง ?” คำถามแรกหลุดออกมาจากปาก

 

            จงอินโยนกระดาษแผ่นเล็กๆ มาให้ตรงหน้าแล้วอธิบายประกอบเมื่อชานยอลหยิบมันไป มันบอกว่าถ้ามึงยังไม่ยอมถอนตัวออกไป มันจะฆ่าแบคฮยอน

 

            “เออ กูอ่านออก

 

            “เอ้า! ไอ้ห่า ก็มึงถามกูป่ะครับ ?”

 

            “ถ้ากูไม่ถามแล้วมึงตอบก็แสดงว่ามึงเสือก

 

            “โชคดีที่มึงถามกู”  จงอินเบะปากน้อยๆ ให้กับความกวนตีนของเพื่อนตัวเอง ก่อนที่เขาจะเริ่มเปลี่ยนเรื่องเมื่อเห็นว่าชานยอลไม่ได้ดูทุกข์ร้อนกับเรื่องของจางฮยอนซึงเท่าไรนัก มึงกับแบคฮยอนนี่ยังไงวะ ?”

 

                       

            ชานยอลเลิกคิ้วให้กับคำถามนั้น  แผ่นกระดาษแผ่นเล็กถูกพับเก็บเข้ากระเป๋าเสื้อพร้อมกับร่างสูงที่ลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วทำท่าว่าจะเดินขึ้นบันไดเพื่อเป็นการเลี่ยงคำถามนั้น  แต่มีเหรอที่จงอินจะยอม  หากเขาต้องการรู้อะไรเขาก็ต้องรู้..

 

            ร่างโปร่งลุกขึ้นแล้วเตรียมจะเข้าไปคว้าแขนเอาไว้  แต่ยังไม่ทันได้ทำแบบตามที่ใจต้องการ บานประตูไม้ก็ถูกเปิดออกพร้อมกับใครบางคนที่ยืนอยู่ตรงนั้น

 

           

            ไง!”

 

           

            โอเซฮุน..

 

            เด็กหนุ่มในชุดนักศึกษาที่เพิ่งมาถึงถือวิสาสะเดินเข้ามาในบ้านโดยไม่คิดจะสนใจสีหน้าและท่าทางของผู้ชายสองคนที่ยืนมองอยู่แม้แต่น้อย

 

            ชานยอลสะบัดมือของจงอินที่จับไหล่เขาเอาไว้ออก ก่อนที่ร่างสูงจะปรี่เข้าหาเซฮุนที่ฉีกยิ้มออกมาเหมือนถูกใจที่สามารถทำให้เขาแทบขาดสติได้

 

 

            พลั่ก !

 

            หมัดลุ่นๆ กระแทกเข้าเต็มแก้มข้างขวา  ชานยอลเหมือนขาดสติ เขาไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตนเองได้เมื่อเห็นใบหน้าของเซฮุน และนึกถึงสิ่งที่ไอ้เด็กเลวนี่ทำเอาไว้

 

            ใช่.. มันเป็นเรื่องที่ไม่ผิด แต่มันยังไม่ถึงเวลาที่เขาจะยอมรับได้!

 

 

            “เหี้ยชานยอล !!” เสียงตะโกนดังขึ้น 

 

            จงอินรีบวิ่งเข้าไปคว้าปกเสื้อของเพื่อนจากทางด้านหลัง แต่ก็ไม่อาจลากคนที่กำลังของขึ้นออกมาได้.. หมัดหนักๆ กระแทกลงบนสันกรามอีกหลายต่อหลายครั้งโดยที่เซฮุนก็ไม่ได้ตอบโต้หรือร้องโวยวายอะไรนอกจากแสยะยิ้มจนเห็นฟันที่มีเลือดเปรอะเปื้อน

 

            เซฮุนไม่ได้โมโห.. เขาแค่นึกสนุกที่ได้เห็นชานยอลโมโหจนแทบกลายเป็นหมาบ้า!

 

 

            “ไอ้เหี้ยแม่ง.. หยุดสิวะ!”

 

            “หุบปากไปจงอิน!!” เสียงทุ้มตวาดลั่น  แววตาเกรี้ยวกราดเอาแต่จับจ้องใบหน้าของเซฮุนที่เอาแต่ยิ้มออกมาเหมือนกับว่าไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรกับสิ่งที่เขาทำ  แก.. เซฮุน..

 

            “ครับ ? ว่าไงครับ ?”  เซฮุนยังคงเอาแต่กวนประสารทจนจงอินถึงกับต้องส่ายหัวออกมา

 

 

            แกฟังฉันให้ดีๆ...

 

            อ่าหะ ฉันฟังอยู่

 

            “เด็กนั่น... ฉันมีสิทธิ์แค่คนเดียวเท่านั้น...”  ชานยอลขบกรามแน่น ยิ่งนึกถึงใบหน้าของแบคฮยอนที่ดูอ่อนแรงยามที่ใกล้หมดอากาศหายใจเขาก็ยิ่งโมโห

 

            ใช่.. เซฮุนไม่มีสิทธิ์ที่จะทำร้ายแบคฮยอน...

 

           

            “สิทธิ์อะไร ?”

 

            “คนที่จะฆ่าแบคฮยอนได้คือฉันคนเดียว ไม่ใช่แกหรือใครทั้งนั้นแหละโอเซฮุน !!”

 

           

            คำประกาศิตหลุดออกจากปาก จากนั้นร่างของเซฮุนก็กระเด็นไปกระแทกกับพื้นจนเกิดเสียงดังอั่กเมื่อชานยอลจัดการผลักร่างนั้นเต็มแรง

 

            จงอินรีบเข้าไปประคองเด็กหนุ่มที่มีอาการบอบช้ำด้วยความเป็นห่วง พยุงขึ้นให้ยืนและตั้งใจว่าจะรีบเดินออกไปจากบ้านหลังนี้ให้เร็วที่สุดเพื่อจะได้ไม่ต้องเกิดสงครามขึ้นอีก.. แต่เซฮุนก็คือเซฮุน  ไอ้เด็กนี่มันคือเด็กที่กวนตีนมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

 

 

            แม้แต่พ่อก็ฆ่าไม่ได้งั้นเหรอปาร์คชานยอล ?!”

           

            !!!

 

            ขายาวที่กำลังจะก้าวขึ้นบันไดถึงกับชะงันงัก จากที่ตั้งใจจะสงบสติอารมณ์ตัวเองให้ได้ กลับกลายเป็นว่าเขาปล่อยให้มันปะทุขึ้นมาอีกหนแล้ว 

 

            แต่ครั้งนี้เขาไม่เลือกที่จะลงกับเซฮุน

 

 

            แกอย่าลืมสิ่งที่พวกเราตั้งใจเอาไว้!”

 

            “...

 

            “แกจะรักแบคฮยอนไม่ได้… !!”

 

            “ออกไปจากบ้านกูเดี๋ยวนี้ !!” ไม่ทันได้พูดจบ ชานยอลก็ตะโกนแทรกเข้ามาก่อน

 

            น้ำเสียงดุดันนั่นทำให้เพื่อนอย่างจงอินถึงกับตะลึง.. เขาไม่เคยเห็นชานยอลโมโหมากขนาดนี้ ไม่ว่าจะมีปัญหาอะไร ชานยอลก็มักจะเป็นคนที่ควบคุมสถานการณ์นั้นได้ด้วยสติอยู่เสมอ

 

            แล้วทำไมถึงได้กลายเป็นแบบนี้ ?

 

            เซฮุนกระตุกยิ้มมุมปาก ความเจ็บแสบที่บาดแผลไม่ได้ทำให้เขานึกเกรงกลัวหรือหวั่นใจอะไรเลยสักนิด

 

 

            ชานยอล...จงอินเรียกขึ้นเมื่อเห็นว่าร่างสูงกำลังจะก้าวขึ้นบันไดไปอีกครั้ง ที่เซฮุนพูดมันก็ถูก...

 

            “...

 

            “มึงอย่าลืมจุดประสงค์.. อย่าลืมว่ามึงรักแบคฮยอนไม่ได้

 

           

            จงอินพูดทิ้งท้ายเอาไว้ก่อนที่เขาจะประคับประคองร่างบอบช้ำให้เดินออกจากบ้านไป

 

            เด็กร่างโปร่งหันหน้ามายิ้มให้กับจงอินก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นใบหน้าเหยเกเมื่ออีกฝ่ายใช้นิ้วกดไปยังมุมปากที่แตกออกจากกันจนมีเลือดไหลซึมออกมา

 

           

            เมื่อไรเรื่องนี้จะจบสักทีวะเซฮุน ?”

 

            “ผมก็ไม่รู้ว่ะพี่

 

            “แกกับมันจะได้เป็นอย่าง พี่น้อง คู่อื่นเขาบ้าง…”

 

           

            พี่น้องคู่อื่นงั้นเหรอ ? เหอะ!

 

            เซฮุนได้แต่ทวนคำนั้นอยู่ในใจ เขาไม่ได้พูดอะไรออกมาจนกระทั่งจงอินพาเขามาส่งที่รถแล้วเดินจากไป

 

            มือหนาเอื้อมไปคว้าโทรศัพท์ที่วางเอาไว้ก่อนที่จะกดโทรออกหาใครบางคน.. คนที่เขาเรียกว่าพ่อ

 

 

            พ่อ.. ผมว่าเราควรรีบจัดการเรื่องนี้นะ

 

            [ … ]

 

            “เร็วๆ นี้ผมจะรีบกลับไป

 

            [ … ]

 

            “แน่นอน... พร้อมกับมันทั้งคู่ J

 

 

 

 

100%

 

 


 

 

อนิจจาข้าแต่งฉากบู๊มิเป็น

นี่มา 100% แบบกากม๊ากก

แต่มั่นใจว่าหลายคนคงเริ่มเข้าใจความสัมพันธ์ของชานฮุน :X

 

ปล2. รวมเล่มดีมั้ย ?

ปล3. คิดว่ารวมเล่มดีป่ะ ?

ปล4. รวมเล่มหลังซื้อบัตรคอนแน่นอน

ปล5.ไม่น่าจะแพงมากเพราะอีกไม่กี่ตอน ? ก็จบ

ปล6. หลายปล.จัง

 

 

#Ficmaster



 

SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

69 ความคิดเห็น

  1. #1460 chmpx (@chmpx) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 09:31
    ทำไมพวกแกต้องทำแบบนี้กับแบค ทำไมต้องฆ่าแบค ทำไมชานยอลเ-้_แบบนี้ว่ะ แม่_
    #1460
    0
  2. #1450 WariyaPongsai (@WariyaPongsai) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 21:29
    เกิดไรขึ้นอ่า
    #1450
    0
  3. #1430 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 15:04
    เซฮุนนนนนนนนนน!!! ทำไมแกถึงทำแบบนี้!!!!!!!! ห๊าาาาาาาาาาาาา!!!! โอ๊ยยย หัวร้อน!!!!!
    #1430
    0
  4. #1414 ลำใย เซ'โย๊ะ (@lamyai789) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 15:28
    จะฆ่าแบคทำไม
    #1414
    0
  5. #1333 Aomsin Aomza (@aomaom10199) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2557 / 17:44
    เห้ยยย พวกนี่มันวางแผนไรกันไว้ แล้วฆ่าแบคคือไรเนี่ย???
    #1333
    0
  6. #1297 fang_fang (@fang_khaw) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 15:37
    บักฮุนนนนนนนนนนนนนนนนนน แกจะทำอะไรบยอนน่ะ
    #1297
    0
  7. #1244 findylolly (@caramellysugar) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 16:29
    เซฮุนนนน
    #1244
    0
  8. #1211 FIQICHUCHADOWB. (@korawan333) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2557 / 22:31
    TATสงสารแบคอ่ะ อะไรกันเนี้ยยยยยยยยยยยยยยย
    #1211
    0
  9. #1180 b-byun (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2557 / 23:57
    นี่มันอะไรกัน

    ฉันตามไม่ทันแล้วพี่บัวลอย #ไม่เกี่ยวๆ

    ในที่นี่อยากรู้แล้วว่าแบคคือใคร?

    ครอบครัวพี่ชานคงจะแค้นแบค

    แล้วพี่ชานก็มาแก้แค้น ทำไมกลิ่นมาม่านี่มันเริ่มหึ่งๆมาแล้ว

    สงสารแบคจัง TT'
    #1180
    0
  10. #1133 black pearl (@laflora) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 01:11
    กรี้ดฮุนฮานมาแล้ว กะจะกบฏเชียร์ฮุนแบค ทำไมเคะเรื่องนี้น่าสงสารทั้งลู่ทั้งแบค
    #1133
    0
  11. #1096 Yahhh~ (@-yasumin201-) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 09:04
    งง งง งง ค่ะ.. ชานยอลเซฮุนจงอิน นายกำลังทำอะไรกัน -,.-
    #1096
    0
  12. #1080 Husgin (@jean1218) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2557 / 14:36
    ชานรักแบคใช่มะ
    #1080
    0
  13. #1033 HUNHAN_❤ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 14:46
    ฆ่าแบคทำไมอ่ะ!?!!??
    #1033
    0
  14. #1016 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กันยายน 2557 / 15:05
    ฮรึกกกก
    #1016
    0
  15. #945 may exofan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 17:20
    หลอกแบคทำไมอ่ะ ทำไมต้องฆ่าแบคด้วย เริ่มงงแร้วน่ะเนี่ย
    #945
    0
  16. #931 mystery94 (@namz_ntrk) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2557 / 17:06
    ทำไมต้องจะฆ่าแบค??
    #931
    0
  17. #918 rainbow....* (@BluefreezZy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2557 / 23:27
    โอ้ยยยยย โอเซฮุน นายจะทำอะไรน้องแบคและพี่ปาร์คไม่ได้นะ นั่นพี่ชายกับพี่สะไภ้เลยนะนั่น -*-
    #918
    0
  18. #843 Phomme` (@kyuminiiz) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2557 / 23:42
    เห้ยคือ ? ทำไมต้องฆ่าแบค แบคเป็นศัตรูหรอ
    #843
    0
  19. #820 junemelt (@nujune1999) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 19:06
    ทำไมต้องฆาแบคง แงงงง
    #820
    0
  20. #811 Tangmo Arisa (@tangmo9961) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 17:13
    ชักเริ่มงง??
    #811
    0
  21. #773 บายอนนี่ (@mainutnicha) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2557 / 17:13
    ทำไมต้องฆ่าเเบค เเบคเกี่ยวไรอ่า
    #773
    0
  22. #762 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2557 / 14:04
    เรื่องมันช่างลึกลับซับซ้อนเหลือเกิ็นนนนนน
    #762
    0
  23. #725 KeyLuhan (@soulmatekey) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2557 / 18:16
    โอ้ย ชานยอลแกจะเอายังไงห้ะ
    #725
    0
  24. วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 00:50
    ฆ่าแบค ?? ห้ะะะไรนะะะ
    #605
    0
  25. #571 demon@0@ (@54040249347ammie) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2557 / 18:49
    สงสารแบคอ่า ไม่รู้เรื่องอะไรกับเค้าเลย
    #571
    0