[ Fic exo ] Master ◇ Chanbaek

  • 97% Rating

  • 12 Vote(s)

  • 82,968 Views

  • 1,470 Comments

  • 4,500 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    150

    Overall
    82,968

ตอนที่ 18 : Master 16 "Answer"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6100
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    14 พ.ย. 57

Master 16

“Answers”

 

 

 

            ชานยอลตื่นขึ้นมาในตอนเช้าของอีกวัน

 

            เขาก้มลงมองแบคฮยอนที่ยังคงหลับอยู่ภายในอ้อมกอดหลังจากที่เมื่อคืนอดหลับอดนอนกันมาเกือบทั้งคืน

 

            แผนที่ตั้งใจไว้ว่าจะให้แบคฮยอนทนทรมาน สุดท้ายแล้วก็ไม่สำเร็จ.. เพราะเขาแท้ๆ

 

            แต่ก็นะ.. ไม่ว่ายังไงวันนี้เรื่องทุกอย่างจะต้องยุติลงอยู่ดี และคนที่จะต้องเจ็บปวดมากที่สุดจะต้องไม่ใช่เขาหรือแบคฮยอนอย่างที่เคยพูดเอาไว้.. ถึงเขาจะมีแบคฮยอนเป็นตัวประกันเพื่อล่อให้ มันมา แต่ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ต้องปกป้องตัวประกันคนนี้อย่างถึงที่สุด

 

            จะไม่ยอมให้ใครทำร้ายหรือฆ่าแบคฮยอนทั้งนั้น เพราะคนที่มีสิทธิ์จะทำต้องเป็นเขาเพียงคนเดียว

           

            คนที่จะพรากลมหายใจของแบคฮยอนไป มีแค่เขาคนเดียวเท่านั้น..

 

            ทุกอย่างมีการวางแผน ถึงแม้ว่ามันจะทำให้เขาต้องกลายเป็นคนเลวมากที่สุดในสายตาใครต่อใคร แต่สิ่งที่เขาทำ มันจะแลกมาซึ่งอิสระตลอดทั้งชีวิตของเขา

 

            จะไม่มีอำนาจ ไม่มีเงินทอง ไม่เหลืออะไรเลยก็ไม่เป็นไร.. เพราะสิ่งที่เขาต้องการมีเพียงแค่สองสิ่งเท่านั้น

 

            อิสระและความตายของแบคฮยอน...

 
   
            
 

            ตึงๆ !

 

          เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะชานยอล! นี่!! พวกแกปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะไอ้พวกบ้า!!”

 

            “ไม่ได้นะครับคุณ เข้ามาโดยพลการแบบนี้ไม่ได้นะครับ!”

 

           

            เสียงเอะอะโวยวายหน้าห้องที่เดาได้ไม่ยากว่าเป็นเสียงของใครต่อใครกำลังรบกวนการพักผ่อนของเด็กน้อยในอ้อมแขน 

 

            แบคฮยอนครางฮือในลำคอ เหมือนจะพยายามลืมตาขึ้นมาแต่มันก็เป็นการยากลำบากเกินไป  แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ชัดเจนแล้วว่าแบคฮยอนตื่นจากการหลับไหล และเสียงโวยวายหน้าห้องที่ยังคงไม่เงียบลงทำให้ชานยอลตัดสินใจอะไรบางอย่าง

 

 

            อ๊ะ! ช.. ชานยอล!”

 

            “ไม่ต้องถามอะไร ไปกับฉัน

 

 

            คนตัวเล็กถูกกระชากให้ลุกขึ้นจากเตียง  โดยที่ชานยอลไม่ลืมจะคว้าเสื้อผ้าแล้วช่วยสวมใส่ให้จนเรียบร้อยก่อนจะเดินออกไป  และถึงแม้ว่าความเจ็บปวดที่ร่างกายจะส่งผลให้การเดินทุลักทุเลแต่มาสเตอร์หนุ่มก็ไม่ได้สนใจ

 

            ชานยอลเปิดประตูออกไปแล้วพบกับฮยอนอาที่ยังคงโวยวายใส่การ์ดที่ยืนเฝ้าหน้าห้องตลอดทั้งคืน

 

            ทั้งสามคนต่างก็มองหน้ากัน แต่ไม่ทันที่ใครจะได้พูดอะไรทั้งสิ้น ข้อมือของหญิงสาวและแบคฮยอนก็ถูกคว้าเอาไว้แล้วลากให้เดินไปด้วยกัน

 

 

            ปล่อยฉันนะชานยอล! นี่มันหมายความว่าไง ฉันนัดคุณไว้แต่คุณไม่มา แถมยังนอนกกไอ้เด็กบ้าเนี่ยนะ!”

 

            “หุบปาก!”

 

            น.. นี่!! อย่ามาขึ้นเสียงใส่ฉันนะปาร์ค ชานยอล!”

 

            “ถ้าคุณยังไม่เงียบ ผมจะให้การ์ดจับคุณโยนออกไปจากบ้านตอนนี้! เดี๋ยวนี้!” 

 

           

            และได้ผล ฮยอนอายอมเงียบไปตลอดทางจนกระทั่งถึงบริเวณห้องโถงภายในบ้าน

 

           

            “โอ๊ย!”  แบคฮยอนหลุดเสียงร้องออกมาเมื่อชานยอลเหวี่ยงตัวเขาให้กระแทกลงบนพื้น ดวงตาคู่คมหันมาให้ความสนใจเพียงไม่ถึงเสี้ยววินาที ก่อนจะตะโกนเรียกให้การ์ดที่อยู่ใกล้ที่สุดไปตามดงฮวานมาที่ห้องโถง

           

            แบคฮยอนมองแผ่นหลังกว้างของชานยอลด้วยสายตาตัดพ้อ.. ตัดพ้อชีวิตตัวเอง ตัดพ้อต่อความรักที่มีให้กับผู้ชายคนนี้ไปจนหมดสิ้น

 

            ไม่ใช่ว่าเสียดายความรู้สึกกับเวลาที่ให้ไป แต่เสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น..

 

            แบคฮยอนรู้ดี.. รู้ว่าชานยอลกำลังทำอะไรอยู่ 

 

            และรู้ว่าตนก็เป็นหมากตัวสำคัญสำหรับเกมส์นี้...

 

 

            เสียงประตูดังขึ้น ก่อนจะปรากฏร่างของจงอินที่วิ่งเข้ามาหาในจุดที่พวกเขาอยู่ และข้างหลังจงอินก็คือเซฮุนที่เดินตามเข้ามา..

 

 

            ชานยอล! มึงจะทำอะไรวะ มันยังไม่ถึงเวลานะเว้ย!” จงอินตะคอกพร้อมกับย่อตัวลงมาประคองแบคฮยอนที่นั่งอยู่ให้ลุกขึ้นยืนข้างๆ  ส่วนเซฮุนก็เดินเข้าไปหาดงฮวานที่กำลังเดินลงบันไดมา

 

            ยังไม่ถึงเวลางั้นเหรอ ? ไม่หรอก.. มันเลยเวลามาแล้วด้วยซ้ำสำหรับการยุติเรื่องนี้ ต่อให้รอนานกว่านี้.. ตอนจบก็ต้องเป็นอย่างเดิม

 

            “แกหมายความว่าไง ?”  ชายสูงอายุผู้มีศักดิ์เป็นพ่อของเซฮุนและชานยอลถามขึ้นแต่เขาก็ไม่ได้ตอบอะไรออกไป

 

            ชานยอลดันตัวฮยอนอาให้ไปหาจงอิน แล้วล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงเพื่อหยิบโทรศัพท์ออกมา ก่อนที่จะส่งมันไปให้ดงฮวาน

 

           

            “เปิดฟังเอาเองก็แล้วกัน.. ที่ผมคุยกับมันเมื่อคืนนี้

 

            คุย ?”

 

            “เมื่อคืนนี้ผมไม่ได้ไป Master เพราะผมทนให้พ่อเล่นเกมส์นี้ต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว.. จบเกมส์นี้ซักที ผมเบื่อกับการที่จะต้องทรมานคนที่เขาไม่ได้รู้เรื่องด้วย

 

           

            ดงฮวานไม่ได้พูดอะไรออกมา นิ้วมือหยาบกร้านกดเปิดแอพพลิเคชั่นที่ใช้บันทึกเสียง และดูเหมือนว่าชานยอลจะจงใจให้ทุกคนในที่นี้ได้ยิน เขาถึงได้เร่งเสียงจนสุด..

 

            และไม่ถึงนาทีก็มีเสียงที่แบคฮยอนแสนจะคุ้นเคยดังออกมา

 

 

            [ แกจะให้ฉันไปรับแบคฮยอน ? เหอะ! เสียเวลาฉันเปล่าๆ ไอ้เด็กนรกนั่นไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับฉันขนาดนั้น ]

 

           

          คำพูดที่ใช้เรียกแทนตัวที่แสนคุ้นเคย

 

 

          [ แกฆ่ามันได้สิดี สมบัติทั้งหมดจะได้ตกเป็นของฉัน ไม่ต้องมีมารผจญอย่างมัน ฮ่าๆ ]

 

 

            น้ำเสียงที่คุ้นเคยตั้งแต่เกิด...

 

 

          [ ฝากบอกมันด้วยว่าตายดีนะลูกพ่อ ถึงแม้ว่ามัน... ]

 

 

            ติ๊ด!

           

           

            เสียงที่ถูกบันทึกถูกตัดไปแล้ว

 

            ทุกอย่างเงียบสงบ ไม่มีใครพูดอะไรออกมา ยกเว้นแต่แบคฮยอน.. คนตัวเล็กปล่อยให้น้ำตาไหลรินออกมาอย่างสุดจะกลั้น ทุกคำพูด ทุกอย่างแบคฮยอนได้ยินมันหมดแล้ว

 

            คำพูดจากคนที่เขาเรียกว่าพ่อมาตลอดชีวิต

 

            บยอน โฮจิน...

 

 

            ถ้าชัดเจนแล้ว.. จะปล่อยแบคฮยอนไปได้หรือยัง ?”

 

           

            เสียงและทุกคำพูดของโฮจินยังคงดังก้องกังวานอยู่ในหัวของดงฮวาน.. หมายความว่าไง ? แผนการทุกอย่างที่เขาวางเอาไว้ ความต้องการที่จะปลิดลมหายใจของมันหลังจากที่มันหลงกลมาที่นี่เพื่อรับลูกของมันกลับไป.. มันไม่ได้ผลอย่างนั้นเหรอ ?

 

            ไม่มีทาง.. ทุกอย่างที่เขาทำลงไป ผลที่ได้คืนต้องไม่ใช่ความว่างเปล่าแบบนั้น!!

 

 

            ไม่!! จะไม่มีใครออกไปจากที่นี่ทั้งนั้น!! แก... แบคฮยอน! ถ้าฆ่าพ่อมันไม่ได้ ฉันก็จะฆ่ามันเนี่ยแหละ!!” 

 

            พ่อ!!” เสียงเซฮุนตะโกนดังขึ้นเมื่อดงฮวานหยิบปืนออกมาแล้วเล็งไปที่แบคฮยอนซึ่งยืนอยู่ข้างหลังชานยอล

 

            รักกันมากจนให้ไอ้เด็กนรกนี่เกิดมางั้นสินะ เหอะ! อย่าอยู่ให้ขวางหูขวางตาฉันเลย!!”

 

           

            ปัง!!

 

            ไอ้ชานยอล!! / ชานยอล !!”

 

            “กรี๊ดดดดดดดดดด!!!”

 

 

            เกิดความโกลาหลขึ้นเมื่อลูกกระสุนพุ่งตรงไปที่ร่างของใครคนหนึ่ง..

 

            ร่างของใครคนนั้นทรุดลงกับพื้น  ความรู้สึกชาหนึบค่อยๆ หายไปเปลี่ยนเป็นความเจ็บปวดเข้ามาแทนที่.. มันเจ็บ.. เจ็บตั้งแต่บริเวณบาดแผลแล้วลุกลามไปทั่วทั้งกาย

 

           

            ช.. ชานยอล

 

           

            ภาพตรงหน้าพร่าเบลอ.. ของเหลวสีแดงข้นเริ่มไหลย้อนออกมาที่ปากแผล พร้อมกับการล้มลงไปนอนบนพื้นเมื่อไม่สามารถพยุงร่างของตนให้ตั้งตรงตามแรงโน้มถ่วงของโลกได้อีกต่อไป

 

           

            ...” 

 

 

            ชานยอลมองไปที่ร่างของใครคนนั้น.. คนที่เขาลงมือยิงไปที่บริเวณหน้าท้องโดยไม่ทันให้ตั้งตัว

 

            ใครคนนั้น...

 

 

            แบคฮยอน !!”  เสียงของจงอินและเซฮุนตะโกนดังขึ้นแล้วรีบวิ่งเข้าไปดูคนตัวเล็กที่นอนนิ่งอยู่บนพื้น

 

            น้ำตารินไหลอาบแก้ม.. ความเจ็บปวดทางกายไม่ได้สร้างความทรมานให้กับเขาเท่าความปวดร้าวที่หัวใจดวงน้อย..

 

            มันแตกละเอียดไปหมดแล้ว..

 

            คนที่เขาเรียกว่าพ่อมาทั้งชีวิต.. กับคนที่เขาทุ่มเทให้และรักจนหมดสิ้นทั้งหัวใจ

 

            ไม่เหลือแล้ว  ไม่เหลือแม้แต่เรี่ยวแรงที่จะหายใจต่อไปอีกแล้วจริงๆ...

 

           

 

            หึ! ก็ดี ฉันจะได้ไม่ต้องเปลืองลูกกระสุน ดงฮวานแสยะยิ้มออกมาเมื่อเห็นผลงานที่ลูกชายของเขาทำลงไป ทว่า..

 

 

            กริ๊ก!

 

         

            เสียงปลดเซฟดังขึ้นเป็นครั้งที่ 2 พร้อมกับปากกระบอกปืนที่เปลี่ยนเป้าหมายใหม่.. เปลี่ยนจากแบคฮยอนเป็นดงฮวาน...

 

            ทุกคนในที่นี้ต่างพากันเงียบกริบ ไม่มีใครเข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้นรวมถึงความคิดของชานยอล

 

            ดวงตาคู่คมจับจ้องไปข้างหน้าซึ่งมีพ่อของเขาเป็นเป้าหมาย หากแต่แววตาที่เคยสั่นไหวในคราแรกกลับนิ่งสงบในตอนนี้... ราวกับว่าพายุมันได้สงบลง เหลือเพียงสายลมแผ่วเบาแต่เย็นยะเยือก...

 

 

            แกคิดจะทำอะไรของแกวะชานยอล !”  เซฮุนตะโกนดังขึ้นหลังจากที่เงยหน้าขึ้นเห็นสถานการณ์ตรงหน้า แต่ก็ไร้ซึ่งคำตอบ

 

            ไม่มีใครอยู่ในความสนใจของชานยอลทั้งนั้น รวมถึงคนที่นอนหายใจรวยรินอยู่ข้างหลังด้วย

 

 

            ผมว่าเรายุติเรื่องนี้กันเถอะ.. คุณปาร์ค ดงฮวาน

 

            คุณ ? นี่แกเรียกพ่อ...

 

            “อย่าพูดเลย คุณก็รู้อยู่แก่ใจว่าอะไรคืออะไร

 

            “หมายความว่าไง?”

 

            “ผมรู้ความจริงมานานแล้วครับ.. รู้จุดประสงค์ที่คุณให้ผมเข้าไปบริหารมาสเตอร์ที่เกาหลี จุดประสงค์ที่คุณให้จงอินตามไปดูแลผม... แล้วก็การที่คุณให้ผมหมั้นกับฮยอนอา

 

           

            จบประโยคนี้ ชานยอลก็เดินเข้าไปดึงแขนฮยอนอาที่ยืนอยู่ข้างๆ ดงฮวานออกมา  ดวงหน้าเรียวสวยที่ตกแต่งด้วยเครื่องสำอางจัดเหยเกเพราะความเจ็บที่บริเวณแขนซึ่งถูกชานยอลใช้มือบีบเอาไว้แน่น แต่แล้วก็ต้องเบิกตากว้างในประโยคถัดมาที่ชานยอลพูด

 

           

            คุณดงฮวานเขาไม่ได้ชื่นชมอะไรในคุณงามความดีเพียงน้อยนิดของคุณหรอกนะฮยอนอา... เขาก็แค่หวังในทรัพย์สมบัติของพวกคุณ

 

            “...

 

            ชานยอลหลบตาลง เขาถอนหายใจออกมาเพียงแผ่วเบาแล้วเริ่มพูดต่อ

 

 

            “หึ! ผมเหรอที่ไปแย่งคุณมาจากไอ้ฮยอนซึง  มีแต่คุณนั่นแหละที่ปั่นหัวผู้ชายไปวันๆ ทั้งๆ ที่คุณเองก็เป็นคู่หมั้นของผม แต่คุณก็ยังไปนอนกับมัน!”

 

            “ย.. หยุดนะ!”  ดวงตากลมโตเบิกกว้างอย่างตกใจในคำพูด

 

                       

            ฮยอนอารีบส่ายศีรษะเป็นเชิงปฏิเสธต่อสายตาของทุกคู่ซึ่งจับจ้องมาทางเธอและชานยอล แม้เครื่องสำอางจะกลบปิดผิวหน้าที่แท้จริง แต่ก็ไม่อาจจะปกปิดความกลัวบนใบหน้าของเธอได้

 

 

            แต่ก็ช่างเถอะ.. ทุกอย่างผมก็แค่ทำไปตามหน้าที่

 

            “ม.. ไม่นะชานยอล มันไม่ใช่... เธอรีบพูดขัดขึ้นมาแล้วขยับกายเข้าไปแนบชิด ซุกใบหน้าสวยหวานลงกับอกแกร่ง บีบน้ำตา ปั้นเสียงสะอื้นขึ้นอย่างน่าสงสาร ฉันรักคุณนะ.. รักคุณคนเดียวเท่านั้น

 

            “รักเหรอ.. รักที่รูปลักษณ์ รูปทรัพย์ หรืออะไรล่ะ?”

 

            “ฉันรักทุกอย่างที่เป็นคุณ.. ได้โปรด...

           

            “แล้วจะยังรักอยู่มั้ยถ้ารู้ว่าความจริงแล้วผมไม่ใช่ลูกเขา ?”  ชานยอลพยักเพยิดศีรษะไปทางดงฮวานที่ยืนอยู่ตรงหน้า 

 

            หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมอง แววตาฉายชัดถึงความฉงนใจในคำถามของชานยอล... หมายความว่าไงที่ไม่ใช่ลูก ?

 

            แต่สงสัยได้ไม่นาน เธอก็ได้คำเฉลยมา... คำเฉลยที่ทำเอาทุกคนถึงกับนิ่งค้าง  รวมไปถึงเซฮุนที่เคยคิดว่าตนเป็นน้องชายแท้ๆ ของปาร์ค ชานยอล

 

            แต่จริงๆ แล้ว   เขาไม่ใช่...

 

 

            รับได้ใช่มั้ย ถ้าความจริงแล้วผมเป็นแค่ลูกคนสวนกระจอกๆ ที่ทำงานเป็นขี้ข้าในบ้านหลังนี้น่ะฮยอนอา ?”

 

            “หมายความว่าไง ?”  หญิงสาวรีบถอยตัวออกห่างแล้วจ้องตาคู่คมอย่างไม่เข้าใจ

 

           

            รอยยิ้มหยันปรากฏที่มุมปาก ชานยอลเดินเข้าไปใกล้แล้วรวบตัวร่างระหงส์เข้ามากอดเอาไว้แนบแน่นราวกับรักกันมากเสียเหลือเกิน

 

            แต่มันก็เป็นแค่การแสดง... ผู้หญิงทีทำตัวไร้ค่าด้วยการไปนอนกับชายไม่เลือกหน้าแล้วยังรักคนที่ปัจจัยภายนอกอย่างฮยอนอาไม่สมควรได้รับความรักที่แท้จริง!

 

 

           

            โธ่.. ที่รัก อย่าทำตัวเหมือนรังเกียจผมนักสิ... ผมก็แค่บอกความจริงกับคุณเท่านั้นเองนะ

 

            “...

 

            “พ่อแม่ของผมเป็นคนสวนกระจอกๆ ที่เคยทำงานในบ้านหลังนี้... แล้วพอพวกท่านเสียชีวิต คุณดงฮวานก็รับเลี้ยงผมมาตลอด...

 

            “น.. นี่!”

 

            “ความจริงแล้วไม่มีอะไรที่เป็นของผมเลยแม้แต่อย่างเดียวไง.. คุณยังจะแต่งงานกับผมอยู่ใช่มั้ย หืม ?”

 

 

            สิ้นคำถามนั้นก็เกิดเสียงปรบมือแทรกขึ้นมา.. เป็นดงฮวานนั่นเองที่ยืนปรบมืออยู่ตรงหน้า  แววตาวาวโรจน์ขึ้นมาเพียงครู่เมื่อชานยอลหันไปสบตา ก่อนจะแปรเป็นความเรียบสงบเหมือนดังก่อนหน้านี้

 

           

            เก่งจริงๆ ที่สืบเสาะเรื่องได้ถึงขนาดนี้น่ะไอ้ลูกขี้ข้า...

 

            “...

 

            “ไหนบอกมาสิว่าแกรู้อะไรมาบ้างน่ะ? อย่าให้ต้องผิดหวังที่เก็บแกมาเลี้ยงตั้งแต่เด็กจนโตล่ะชานยอล...

 

 

 

            น.. นี่มันหมายความว่ายังไงกัน...

 

           

            แบคฮยอนได้แต่ตั้งคำถามภายในใจโดยที่ไม่สามารถเอื้อนเอ่ยเป็นคำพูดออกไปได้เมื่อมันเกินความสามารถของเขาเกินไปในตอนนี้  ดวงตาเรียวรีแม้จะปรือลงจนแทบจะปิด หากแต่ประสาทการรับฟังก็ไม่ได้ลดลงไปตามกำลังที่ร่อยหรอเต็มทน

 

            แบคฮยอนได้ยินทุกคำพูด แม้ภาพจะเบลอ ไม่ชัดเจน แต่ก็ยังพอจะเดาได้อยู่กับสถานการณ์ในตอนนี้

 

 

            เขาเห็น.. เห็นว่าแวบหนึ่งที่ชานยอลหันมามองทางเขา  เห็นว่าสีหน้าของมาสเตอร์หนุ่มเป็นแบบไหน แต่สิ่งที่เขาทำได้ในตอนนี้คงเป็นเพียงแค่การวิงวอน

 

 

            ได้โปรดเถอะพระเจ้า...

 

 

           

          อย่าทิ้งลูกและชานยอลออกจากอ้อมกอดของท่านเลย

           

 

 

100%

 

 

 

            ตอนหน้าจะจบป่ะ ไม่รู้อ่ะ แต่บอกเลยว่าผูกปมจนงง ฉันจะเฉลยอะไรยังไงดี ? เอาเป็นว่าเฉลยแบบกระจ่างในเล่มละกัน กรั่กๆ ตัดจบเลยจ้า! โชคดีทุกท่าน ขอบคุณที่ติดตามผลงานมาจนถึงตอนจบของเรื่องนี้ สุดท้ายไม่มีไรมาก เจอกันใหม่โอกาสหน้านะ.. ถุย! 555555  เค้าล้อเล่นนะตัวเอง แต่ตอนหน้าคงจบแล้วจริงๆ จบแบบ... ยังไงไม่รู้ 55555 ไม่อาจคาดเดาสไตล์ของดิฉันได้นะเคอะ

 

 


            ส่วนเรื่องเปิดจองฟิค โอนได้เรื่อยๆ นะคะ คลิกที่รูปเพื่ออ่านรายละเอียด ส่วนคนนัดรับเดี๋ยวจะชี้แจงอีกทีเนาะ เอ้อ! มีคนถามชื่อเพลงมาเยอะมาก ชื่อเพลง Don't love me - Hyorin นะคะ

 

            รักเหมือนเดิมนะตัวเองงง
 

 

#Ficmaster


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

36 ความคิดเห็น

  1. #1467 chmpx (@chmpx) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 10:37
    นี่มันเรื่องอะไรกันวะเนี่ยยยยย ฮโยจินกับดงฮวานนี่ทำไมเลวแบบนี้ อดีตมันมีอะไร แบคนั่นลูกมั้ย คืองงไปหมดแล้ววว
    #1467
    0
  2. #1445 izfxrn (@fxrn) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 23:41
    แล้วเดี๋ยวะ ยิงนังน้องหนูแบคมันเพื่ออัลล้ายยยยย
    #1445
    0
  3. #1437 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 19:33
    เรื่องนี้ไม่มีใครเลวเท่ากับพ่อของแบคฮยอนและดงฮวานอีกแล้ว แล้วทำไมชานยอลต้องยิงแบคด้วย นี่น่ะหรอคนที่รักกัน? หรือคำว่ารักของแกที่มีต่อแบคฮยอนมันคือเรื่องหลอกลวง
    #1437
    1
    • #1437-1 Puiii (จากตอนที่ 18)
      24 พฤษภาคม 2560 / 23:38
      เห็นด้วยเลย ทำไมต้องยิงแบคฮยอนด้วย สงสารมากๆ 😂
      #1437-1
  4. #1420 ลำใย เซ'โย๊ะ (@lamyai789) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 00:43
    งื้อออออออ
    #1420
    0
  5. #1398 DONAaa (@DONAaa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 20:38
    ส่งแบคเข้าโรงพยาบาลก่อนได้มั้ยแล้วค่อยเคลียร์กัน555555555
    #1398
    0
  6. #1370 12exo9snsd (@kwonyuri12exo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 07:55
    แบคอดทนไว้นะ อย่าเพิ่งหลับสิ ฮือ
    #1370
    0
  7. #1340 Aomsin Aomza (@aomaom10199) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 01:25
    เห้ยย ยังไงเฉลยมาให้หมดเลยชาน สงสารแบคอ่า
    #1340
    0
  8. #1293 b-byun (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 13:15
    โห่ซึ้งเลยอ่า เริ่มคลายปมเรื่อยๆแล้ว

    สงสารแบคฮยอนจางงงงง TT^TT
    #1293
    0
  9. #1258 MewLu (@ml1122) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2557 / 06:10
    แบคเปนลูกดงฮวาน!!
    #1258
    0
  10. #1255 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2557 / 00:31
    พี่ชานยิงแบคทำไมวะเนี้ย
    #1255
    0
  11. #1228 Delight.PN (@paew_nonticha) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 14:35
    ฮือออออออ~ แบคคคคคคคคของหนู! อดทนไว้นะอย่าเพิ่งหลับ ชานยอลสืบอะไรมาได้บ้างพูดออกมาให้หมดเลยนะ อยากรู้ใจจะขาดละ รออ่านนะคะไรต์ สู้ ๆ ^^
    #1228
    0
  12. #1227 annie2011 (@beebamboo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2557 / 17:55
    ชานพูดมาให้หมดเลยนะว่าเป็นยังงั้ยแล้วจะปล่อยให้แบคนอนตายหรือยังงั้ยกัน
    รออ่านอยู่นะค่ะ
    #1227
    0
  13. #1226 Markyyy (@pimpan-15) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2557 / 07:40
    อยากอ่านต่อละอ้ามาอัพไวๆน้ารออยู่เป็นกำลังให้ไรท์จุ้บบ
    #1226
    0
  14. #1225 min-issaree (@min-issaree) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2557 / 06:57
    ขอแบคกลับบ้านทันมั้ย ขอแบคคืนเถอะ ;-----; สงส่รแบคอ่ะ ยอลใจร้ายเกินไปล่ะ
    #1225
    0
  15. #1223 exomyprince (@mickeykaikook) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 / 19:34
    คืออะไรกลับมาต่อเร็วๆน้าาาาาา ตอนนี้ลุ้นมากกก ฮือออออTT
    #1223
    0
  16. #1222 Markyyy (@pimpan-15) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 / 18:39
    มาอัพต่อไวๆน้าอ่านแล้วชอบมากอะะะ
    #1222
    0
  17. #1218 FIQICHUCHADOWB. (@korawan333) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2557 / 22:56
    ชานยอลลลลลลลลรักแบคจริงใช่ไหม?
    ที่ทำแบบนี้เพราะว่าอะไรอยากรู้คะTATอัพต่อนะค่ะรอรอรอ
    #1218
    0
  18. #1201 NuTJiN (@happy22455) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2557 / 18:10
    เห้ยม่ายยย มันต้องไม่หักมุมแบบนี้ดิ!
    #1201
    0
  19. #1198 ANTkiller (@phunphanaj29) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2557 / 00:22
    เราคิดว่าเเบบพ่อชานจะยิงเเบคปะเเล้วชานเลยจะยิงพอเเต่เเบคมาขวาง ไรงี้ +5555
    #1198
    0
  20. #1190 Suesue Sue (@suesue123) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 12:31
    ห่ะ!!!!! คัยยยยยยยย...โดนยิงกันแน่ๆๆๆๆๆ
    #1190
    0
  21. #1188 Dew LF (@daraporndew) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 10:16
    เราว่าชานยอลยิงพ่อตัวเองนะ - - ที่เรียกแบคกันเพราะว่าแบคสลบไปอ่ะป่าว 0__0 คอยติดตามนะคะไรท์
    #1188
    0
  22. #1187 CB_Real (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 08:31
    ห๊ะ ชานยิงแบค?

    งื้อออ ??????งงจัง คือ แผน? เค้าอ่านมาตั้งแต่ต้นนะ แต่ยังงงอยู่เลย เรื่องมัน?

    แล้วตกลงชานคิดไงกับแบคอ่ะ
    #1187
    0
  23. #1184 mingeun (@mink_mk) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 02:07
    ตอนแรกคิดว่าพ่อชานยอลจะยิงแบค แล้วชานมาขวางไรงี้ เพราะเห็นเรียกชื่อชานยอลกัน อ่านลงมาเรื๊อยๆ อ้าว ชานยอลยิงแบคเอง คือแกพูดจริงใช่มั้ยเนี่ย ที่ว่าแกต้องเป็นคนฆ่าแบคเองอ่ะ แกไม่รักแบคเลยเหรอ แบครู้ก็เหมือนไม่รู้อ่ะ ไม่ยุติธรรทกับแบคเลย
    #1184
    0
  24. #1179 annie2011 (@beebamboo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2557 / 23:54
    ใครเป็นคนยิ่งและใครถูกยิ่งล่ะอยากรู้แล้ว
    #1179
    0
  25. #1178 ♡bbh♡ (@xoxo_b) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2557 / 23:51
    งงงงงไปหมดแล้ว คือตอนนี้ก็พอเข้าใจอะไรมากขึ้นนะคะไรท์แต่ที่ไม่เข้าใจคือชานยอลจะยิงแบคทำไมมมม หรือว่าไม่อยากให้พ่อตัวเองยิง? แต่แบคก็เจ็บอยู่ดีไหม นี่รักแบคจริงไหมเนี่ย
    #1178
    0