[ Fic exo ] Master ◇ Chanbaek

  • 97% Rating

  • 12 Vote(s)

  • 82,936 Views

  • 1,470 Comments

  • 4,503 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    118

    Overall
    82,936

ตอนที่ 2 : Master 1 "First Time"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13663
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    25 พ.ค. 57

Master 1

“First Time”


 

 

 

 

 

            “คิดดีแล้วหรอแบคฮยอน ?”

 

            “นี่.. ฉันไปทำงานนะ ไม่ได้ไปขายตัว ก็แค่เด็กเสริฟเอง” 

 

           

            มันก็อันตรายเหมือนกันมั้ยล่ะ ?

 

            คยองซูอยากจะพูดต่อเหลือเกิน แต่นี่ก็เป็นรอบที่ร้อยแล้วที่คนตัวเล็กพูดเตือนสติ 

 

           แบคฮยอนก้มลงดูเอกสารในมือที่จัดเตรียมเอาไว้ตั้งแต่เช้าก่อนจะผลักประตูเข้าไปในสถานที่เริงรมย์  ที่เขาไม่เคยคิดจะเข้ามายังสถานที่นี้เลยแม้แต่ครั้งเดียว  แต่ก็นะ.. ครั้งนี้มันจำเป็นนี่นา  และต่อจากนี้ไปมันก็คงจะกลายเป็นเหมือนบ้านหลังที่ 3 ของเขาเลยด้วยซ้ำ

           

            สิ่งแรกที่พบเจอหลังจากที่ผลักประตูเข้ามาคือความมืดสนิท.. แต่เมื่อเดินเข้าไปเรื่อยๆ ความมืดเริ่มถูกแทนที่ด้วยแสงไฟหลากสี  กลิ่นควันบุหรี่ เสียงเพลงดึงกระหึ่ม และผู้คนมากมายที่พากันขยับกายเบียดเสียดกัน...

 

 

            “กลับเถอะน่าแบคฮยอน.. มันไม่ใช่เรื่องสนุกอย่างที่คิดนะ

 

            “ฉันก็ไม่ได้คิดว่ามันเป็นเรื่องสนุกหรอกน่า  นายจะกลับก่อนก็ได้นะคยองซู  แบคฮยอนหันไปบอกคยองซูที่ยืนตัวสั่นเกาะแขนเขาอยู่  แต่คยองซูกลับส่ายหน้าปฏิเสธเพื่อยืนยันว่าตนจะขอตามแบคฮยอนไปทุกที่

 

           

ให้ตาย.. นี่เมียหรือเพื่อน !?

 

           

แบคฮยอนไม่ได้พูดอะไรต่อให้มากความ  ทั้งสองคนพากันเดินเข้าไปหาผู้ชายร่างสูงในชุดสูทคนหนึ่งที่ยืนอยู่บริเวณใกล้เคียงกับเวที

 

           

            พี่ครับ.. ไม่ทราบว่าผมจะติดต่อสมัครงานได้ที่ไหน ?”

 

            ...”  คนที่คาดว่าจะเป็นการ์ดของร้านก้มลงมองเด็กสองคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า  จนคนที่ถูกมองเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย  แต่ยังไม่ทันที่จะถามอะไรออกไป ผู้ชายตรงหน้าก็เอ่ยขัดขึ้นมาก่อน

 

 

            ตามมา

 

 

            เขาผลักประตูข้างหลังให้เปิดออกแล้วเดินเข้าไปโดยที่มีคยองซูกับแบคฮยอนเดินตามไปด้วยเงียบๆ  ทั้งสองคนกวาดตามองตามทางเดินก็เห็นแต่ผู้ชายที่มีลักษณะเดียวกันยืนอยู่เต็มไปหมด.. นี่เจ้านายที่นี่เป็นคนธรรมดาหรือใหญ่โตมาจากที่ไหนหรือเปล่านะ

 

            คิดอะไรไปเรื่อยๆ ก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าห้องห้องหนึ่งที่มีประตูกระจกสีดำสนิทเหมือนกับหน้าร้านไม่มีผิด 

 

 

            คนไหนที่มาสมัครงานน่ะ ?”  การ์ดถาม 

 

           

            แบคฮยอนชี้นิ้วมาที่ตัวเอง ก่อนที่การ์ดคนนั้นจะเข้าไปข้างในสักพักแล้วเดินออกมาลากแบคฮยอนให้ตามเข้าไปด้วย  ส่วนคยองซูก็ถูกการ์ดอีก 2 คนพาไปนั่งตรงเก้าอี้ข้างๆ ห้อง

 

            อ่า.. ทำไมถึงได้รู้สึกว่ามันน่ากลัวกว่าการมาสมัครงานปกติกันนะ

 

 

           

            “คุณชานยอล..

 

            “อืม.. ออกไปก่อน มีอะไรแล้วจะเรียก”  เสียงทุ้มตอบกลับมา

 

           

            แบคฮยอนมองตรงไปที่เก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ที่หันหลังอยู่ด้วยความสนอกสนใจ  แต่เมื่อเก้าอี้ตัวนั้นถูกหมุนกลับมาก็สะดุ้งแล้วก้มหน้าลงมองพื้น

 

 

            ชานยอลกวาดสายตามองเด็กที่ยืนก้มหน้า ไม่ยอมพูดจาทักทายอย่างคนแรกๆ ที่เข้ามาสมัคร  ก่อนจะพูดจาทักทายขึ้นก่อน

 

 

            เฮ้..

 

            “ค.. ครับ

 

            “จะมาสมัครงานหรือมายืนทำสมาธิ ?”

 

            “ผ.. ผม.. มาสมัครงานครับ แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้า  พลันหัวใจก็กระตุกวูบ...

 

           

            ดูดี.. ดูดีมากที่สุดในบรรดาผู้ชายที่แบคฮยอนเคยพบเจอ ซึ่งรวมตัวเขาเองด้วย

 

            ผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่ากำลังจะเป็นเจ้านายสวมชุดสูทสีดำสนิทเหมือนพวกการ์ดข้างนอกไม่มีผิด  แต่อะไรบางอย่างทำให้ผู้ชายคนนี้ดูดีมากกว่า.. ดูน่ากลัว.. ลึกลับ.. น่าค้นหา

 

            มีเสน่ห์อย่างแปลกประหลาดที่ทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะได้อย่างง่ายดาย...

 

 

            เอาเอกสารมาซิ

 

            “นั่นมันหน้าที่กูไม่ใช่หรือไงชานยอล ?” 

 

 

            อ่า.. เขาชื่อชานยอลซินะ

 

          ผู้ชายผิวสีเข้มที่นั่งอยู่บนโซฟาข้างๆ ห้องลุกขึ้นแล้วเดินเข้ามาทำท่าจะแย่งเอกสารในมือของชานยอลออกไป  แต่ชานยอลไวกว่า เขารีบดึงเอกสารมาอีกฝั่งแล้วมองจงอินด้วยสายตานิ่งเฉย

 

           

 

          ออกไปรอข้างนอก.. เด็กคนนี้กูจัดการเอง

 

            “มึงไล่กูเป็นหมูเป็นหมาแบบนี้ได้ไงวะ !? กูไม่ไปหรอกนะ...

 

            “กูไล่คนหล่อ

 

            “เสร็จแล้วก็เรียกกูละกัน บาย~”

 

           

        จงอินกำลังจะเดินออกไป แต่ทางนั้นมีแบคฮยอนยืนอยู่ คนผิวเข้มก็เลยอดไม่ได้ที่จะหยุดสำรวจร่างบางในชุดนักศึกษาคนนี้.. คนที่ทำให้เพื่อนของเขาสนใจถึงกับลงมือตรวจเอกสารด้วยตัวเอง

           

            มือหนาเลื่อนไปเชยคางมนของเด็กตรงหน้าขึ้น ไล่สายตาสำรวจด้วยความสงสัย โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังมองมาทางเขา

 

 

            อืมม.. หน้าตาก็ธรรมดานี่ ไม่เห็นจะมีอะไรเลย

 

            “อ.. เอ๋ ?”

 

            “ออกไปได้แล้วจงอิน  ชานยอลเอ่ยปากไล่อีกรอบ

 

 

            จงอินละมือออกจากคางของแบคฮยอนก่อนจะหันไปยิ้มให้ชานยอล.. เป็นรอยยิ้มที่ชานยอลเข้าใจดีว่าจงอินต้องการจะสื่ออะไรกับเขา   แต่ชานยอลกลับตอบกลับแค่เพียงการสบตานิ่งๆ แล้วพยักเพยิดหน้าเป็นเชิงว่าให้ออกไปได้แล้ว

 

           

            ปึง !

 

 

            และเมื่อประตูปิดลง ห้องทั้งห้องก็กลับมาเงียบสนิท

 

            ชานยอลก้มลงดูเอกสารภายบนโต๊ะ ไล่อ่านรายละเอียดทั้งหมดของเด็กที่มาสมัครงาน

 

           

          บยอนแบคฮยอน อายุ 19 เรียน ปี 1 มหาวิทยาลัยโซล..

 

 

 

            ทำไมนายถึงสนใจจะมาทำงานที่นี่ ?”

 

           

            คำถามแรกถูกยิงออกมา  แบคฮยอนสะดุ้งทำตาเลิ่กลั่กแล้วตอบออกไป  ผ.. ผมอยากทำงานครับ ไม่อยากอยู่เฉยๆ

 

            “นายอยู่บ้านไม่ใช่หรอ ? ก็ใช้เวลากับครอบครัวซิ

 

            “เปล่าครับ ผมอยู่หอแถวๆ นี้ 

 

 

            ชานยอลลุกออกจากเก้าอี้  เดินเข้าไปหาเด็กน้อยที่ยืนตัวสั่นด้วยความกลัวหรือตกใจก็ไม่ทราบ.. เขาหยิบรีโมตแอร์ที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาปรับอุณหภูมิภายในห้องแล้ววางลง ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้แบคฮยอน

 

           

            รู้ใช่มั้ยว่าการทำงานในที่แบบนี้มันอันตราย

 

            “ค.. ครับ

 

            ก็ยังยืนยันที่จะทำ ?”

 

            “เอ่อ.. ถ้าคุณไม่รับ ก็ไม่เป็นไร...

 

            “ฉันไม่ได้บอกว่าจะไม่รับ.. แต่ก่อนจะเข้ามาทำงาน.. นายควรจะฝึกงานกับฉันก่อน 

 

 

            และเมื่อบอกให้ฝึกงาน  ชานยอลก็รวบรัดเอวบางรั้งเข้ามาจนแนบสนิทกับตัวเขา  ก่อนจะก้มลงใช้จมูกโด่งสันกดลงบนแก้มสีชมพูระเรื่อ   กลิ่นกายหอมซัดเข้าเต็มจมูกจนอดไม่ได้ที่จะทำแบบเดียวกันกับแก้มอีกฝั่ง

 

 

            ค.. คุณ !?”

 

            “นี่แค่เริ่มต้นแบคฮยอน.. พูดเสียงแผ่วก่อนจะทำในสิ่งที่แบคฮยอนไม่คาดคิด  และเมื่อจะเอ่ยปากห้าม แบคฮยอนถึงได้รู้ตัวว่ากำลังทำในสิ่งที่ผิดพลาดเข้าแล้ว

 

 

            อื้อ !”  แบคฮยอนร้องด้วยความตกใจ แต่ก็ไม่ทันแล้ว.. ลิ้นร้อนถูกส่งเข้ามาเป็นอย่างแรกเมื่อชานยอลฝังริมฝีปากลงมาบนกลีบปากบางของแบคฮยอน

 

            ดวงตาเรียวรีเบิกกว้างอย่างตกใจ  มือเล็กพยายามจะผลักคนตรงหน้าออกไปแต่ก็ไม่ได้ผล.. การกระทำแบบนั้นมันไม่ได้ช่วยให้ชานยอลขยับตัวออกไปแม้แต่นิด ซ้ำยังพลิกร่างบางให้ไปยืนในตำแหน่งที่เขายืนก่อนหน้า ก่อนจะดันให้ถอยหลังจนเนินสะโพกติดกับขอบโต๊ะทำงาน

 

            กลิ่นมินท์อ่อนๆ ถูกส่งต่อให้แบคฮยอนได้รับรสเมื่อสัมผัสร้อนชื้นกำลังหยอกล้อกับลิ้นเรียวภายในปาก   แบคฮยอนตั้งใจจะหลุบหน้าลงแต่ก็ไม่เป็นผล.. ชานยอลส่งมือมาเชยคางมนให้แหงนขึ้นและเริ่มทำการร้ายกาจด้วยการดันร่างทั้งร่างของแบคฮยอนให้ล้มตัวนอนหงายลงบนโต๊ะทำงาน

 

            ข้าวของหล่นกระจายเต็มพื้นเมื่อทั้งสองร่างขึ้นไปเกยอยู่บนนั้น.. แบคฮยอนพยายามหาทางหนี แต่อีกคนกลับล็อกแบคฮยอนไว้แน่นด้วยร่างกายที่ทาบทับลงไปทุกสัดส่วน...

 

           

            อ.. อื้อ..เสียงครางแผ่วเบาในลำคอคล้ายจะเคลิบเคลิ้มไปในรสสัมผัส  อีกนิดเดียวเท่านั้น.. อีกนิดเดียวที่จะหมดแรงขัดขืน  ทว่า...

 

 

            ก๊อก! ก๊อก!

 

 

            “คุณชานยอล!! เป็นอะไรหรือเปล่าครับ ผมได้ยินเสียง...

 

 

            ชานยอลละจูบออกมาก่อนจะหันไปมองทางประตูที่คาดว่ากำลังจะถูกเปิดเข้ามาในอีกไม่นานด้วยแววตาที่สื่อออกมาชัดเจนว่าหงุดหงิดมากขนาดไหน

 

           

            ออกไปให้พ้นจากหน้าห้องฉันภายใน 10 วินาที ไม่งั้นพวกแกตกงานกันหมดแน่ !”

 

            “ครับ!!”

 

           

            เสียงตอบรับพร้อมกับเสียงรองเท้าจำนวนหลายสิบคู่ข้างนอกก็ทำให้พอจะเดาได้ว่าการ์ดทั้งหลายได้วิ่งกระเจิงออกไปนอกบริเวณนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

            ชานยอลหันกลับมามองคนที่ยังนอนแน่นิ่งอยู่บนโต๊ะ  คล้ายกับสติจะยังไม่กลับมาด้วยซ้ำไป...

 

           

เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น... เหมือนกับโดนดูดวิญญาณไปเลย...

 

 

            นี่...

 

            “ค.. คุณทำบ้าอะไร ?!”

 

            “ก็บอกแล้วไงว่าให้นายฝึกงาน

 

            “แต่คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้กับผม !”  แบคฮยอนลุกขึ้นแล้วกระโดดลงจากโต๊ะ  คุณล่วงเกินผมเกินไปแล้วชานยอล!”

 

            “แต่เมื่อกี้นายก็ไม่ได้ปฏิเสธนี่.. แถมยังจูบตอบฉันด้วยซ้ำ

 

 

            ชานยอลพูดแล้วเสยผมตรงหน้าขึ้นเพราะความรำคาญที่มันยาวจนมันลงมาทิ่มตาของเขา  

 

            แบคฮยอนมองท่าทีแบบนั้นด้วยความหมั่นไส้  ความปลาบปลื้มทุกอย่างที่มีลืมมันไปได้เลย! ตอนนี้แทบอยากจะพุ่งเข้าไปต่อยด้วยซ้ำ!

 

 

            “ผมจะกลับบ้าน!”

 

            “พรุ่งนี้มาทำงานด้วย

 

            “ผมไม่ทำ! ลาก่อนนะตาแก่หื่นกาม!!”

 

 

            ชานยอลกระตุกคิ้ว  เขามองคนตัวเล็กกว่าที่เดินไปถึงประตูเรียบร้อยแล้วก่อนจะยื่นมือไปกระตุกแขนเรียวให้หันกลับมา แล้วจ้องหน้าด้วยแววตาที่แสดงถึงความไม่พอใจ

 

           

            นายควรให้เกียรติฉัน

 

            “ผมก็ให้เกลียดคุณแล้วไงล่ะ !”

 

            “แบคฮยอน !”  และเมื่อชานยอลขึ้นเสียงใส่แบคฮยอนก็ถึงกับก้มหน้าเงียบ

 

           

            แววตา สีหน้าของชานยอลดูน่ากลัวเกินกว่าจะดื้อดึงเถียงต่อไป   ชานยอลถอนหายใจออกมา พยายามข่มอารมณ์ตัวเองไม่ได้ให้ร้อนไปมากกว่านี้  เขาเอื้อมมือไปกดกริ่งเรียกการ์ดให้เข้ามาในห้อง  และเวลาไม่นานนักก็มีการ์ดเปิดประตูเข้ามา

 

           

            พาเขาไปส่งที่หอ..

 

            “ค.. ครับ ? ให้พาคนคนนี้ไปส่ง...การ์ดทำหน้า งงๆ แล้วหันไปทางแบคฮยอนด้วยความไม่เข้าใจ  แต่ยังไม่ทันได้ถามอะไร เจ้านายของเขาก็พูดต่อ

           

 

            “แกเรียกฉันว่าอย่างไง นายก็เรียกเขาว่าแบบนั้น..

 

            “ครับ ?”

 

            “ต่อจากนี้ไปเด็กคนนี้เป็นคนของฉัน  ดังนั้นเขาก็เป็นเจ้านายของพวกแกด้วยเหมือนกัน

           

            “นี่คุณ !”

 

            อีก 10 นาทีฉันจะโทรหา ถ้าแบคฮยอนยังไม่ถึงหอล่ะก็... แกคงรู้นะ

 

            “ครับผม !”  พูดจบแบคฮยอนก็โดนการ์ดคนนั้นดึงแขนออกไปโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว  แต่สายตายังไม่ได้ละไปไหน.. แบคฮยอนยังคงมองไปทางคนที่มองเขาอยู่เช่นกัน..

 

            ชานยอล.. มองมาด้วยสายตาเย็นชา แต่ทำไมนะ.. ทำไมแบคฮยอนถึงได้ใจสั่นมากขนาดนี้...

 

 

           

 






 

Master

 






 

 

           


 

คุณหนูครับ.. ได้โปรดโทรหาคุณชานยอล...

 

            ก็บอกว่าไม่ใช่คุณหนูไงเล่า !”

 

            “เอ่อ.. คุณแบคฮยอน

 

            “อะไร !?”

 

           

            เรียกแบบนี้ตั้งแต่แรกก็จบ !

 

 

            แบคฮยอนตวัดตาไปมองพวกการ์ดประมาณ 3 – 4 คนที่นั่งอยู่บนพื้นภายในห้องส่วนตัวของเขา  ตอนแรกก็เอ่ยปากขอบคุณไปแล้วก็นึกว่าจะจบๆ ไป แต่พวกนี้กลับตื๊อให้แบคฮยอนโทรหาชานยอลให้ได้.. จะบ้าตาย!

 

 

 

            Rrrr

 

 

            “คุณแบคฮยอนครับ.. คุณชานยอลโทรมา

 

            “เขาคิดถึงพวกคุณนั่นแหละ คุณกลับไปเถอะ ผมง่วงแล้ว

 

 

            แบคฮยอนตอบกลับแล้วทิ้งตัวนอนลงบนเตียง  หลับตาลงไม่สนใจอีก 4 ชีวิตที่นั่งหน้าซีดอยู่บนพื้นห้อง  

 

            เสียงโทรศัพท์ยังคงกรีดร้องให้มีคนตอบรับ และเมื่อบรรยากาศกดดันจนถึงที่สุดแล้ว หนึ่งในนั้นจึงอาสาเป็นหน่วยกล้าตาย กดรับสายจากเจ้านาย

 

 

            ค.. ครับ

 

            [ ส่งถึงหอแล้วใช่มั้ย ? เอาแบคฮยอนมาคุยกับฉัน ]

           

            “อ.. เอ่อ... เขานอนไปแล้วน่ะครับ

 

            [ บอกให้เขามาคุยกับฉัน  ไม่งั้นพวกแกตาย ]

 

            “ครับผม !”  ตอบรับอย่างเร่งด่วนเมื่อเจ้านายกดเสียงต่ำลงจนคนฟังถึงกับขนลุกซู่

 

 

            การ์ด 3 คนพุ่งตรงไปหาคนที่นอนอยู่บนเตียงก่อนจะจัดการดึงแขนเรียวให้ลุกขึ้นนั่ง  ซึ่งคนที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวพอโดนดึงขึ้นมาแบบนั้นก็ถึงกับตกใจและร้องออกมา

 

 

            โอ๊ย! ทำอะไรเนี่ย !?”

 

            “คุณชานยอลโทรมาครับการ์ดคนที่ 1

 

            “เขาบอกว่าถ้าคุณไม่คุยกับเขา พวกผมจะตายเลยนะครับ !” การ์ดคนที่ 2

 

            คุณชานยอลไม่เคยพูดอะไรเล่นๆ...การ์ดคนที่ 3

 

            “นี่ครับคุณแบคฮยอน !” และการ์ดคนที่ 4 ก็ยัดโทรศัพท์ใส่มือแบคฮยอน ก่อนจะถอยหลังกรูดไปนั่งติดมุมห้อง

 

            แบคฮยอนมองด้วยแววตาสมเพซ เอ้ย! สงสาร  เกิดมาเป็นลูกน้องของชานยอลนี่มันใช้ชีวิตด้วยความหวาดระแวงกันมากถึงขนาดนี้เลยหรือไงกันนะ ?

            ร่างบางละความสนใจบุคคลร่วมห้องแล้วกลับมากรอกเสียงตอบคนในโทรศัพท์

 

           

            คุณมีอะไรกับผม ?”

 

            [ การ์ดฉันดูแลนายดีใช่มั้ย ? ]

 

            “แน่นอน เพราะผมยังไม่ตาย.. แต่ผมกำลังจะตายถ้าคุณยังข่มขู่พวกเขาแบบนี้  เขาอาจจะรู้สึกเครียด กดดัน และฆ่าผมภายในไม่กี่นาทีข้างหน้า

 

            [ ฉันโทรมาถามแค่นี้ล่ะ ]

 

            “ขอบคุณครับ

 

            [ ฝันดีนะเด็กน้อย.. พรุ่งนี้เจอกัน ]

 

           

            แล้วโทรศัพท์ก็ถูกตัดสาย..

 

            ปลายสายไม่มีเสียงอะไรอีกแล้ว แต่แบคฮยอนกลับได้ยินเสียงเสียงหนึ่งที่ดังชัดเจน.. มันก้องอยู่ในหัว ก้องในตัว... เสียงหัวใจ

 

            หัวใจแบคฮยอนเต้นแรงเกินไปกับประโยคที่ชานยอลพูดเพียงประโยคเดียว...

 

 

            “พวกผมขอตัวนะครับ

 

            “ครับ.. ขอบคุณที่มาส่งนะครับ  แบคฮยอนลุกขึ้นจากเตียงแล้วโค้งตัวลงเป็นการขอบคุณ

 

            แบคฮยอนไม่ได้มองว่าคนพวกนั้นเป็นการ์ดอย่างที่ชานยอลมอง แต่คนตัวเล็กมองว่าเขาเป็นเพื่อนร่วมโลก ร่วมเส้นทางกันก็แค่นั้น...

 

            แบคฮยอนเดินไปปิดไฟ ก่อนจะกลับมาทิ้งตัวนอนลงบนเตียง  ความมืดทำให้แสงเหลืองนวลของพระจันทร์สาดส่องเข้ามาในห้อง   แบคฮยอนเบนสายตาไปนอกหน้าต่าง.. โชคดีเหลือเกินที่ได้มุมห้องที่สามารถมองเห็นพระจันทร์ได้จากตรงนี้..

 

            มือเล็กยกขึ้นแตะริมฝีปากแผ่วเบา  ฉับพลันภาพทุกอย่างที่เพิ่งจะเกิดขึ้นก็เวียนกลับมาในห้วงความคิดคล้ายกับมีคนมากอเทป

 

            สัมผัสร้อนแรง  แต่ก็แฝงด้วยความอ่อนโยนนั่นมันอะไรกันนะ..

 

           

            ทำไมถึงได้มีอิทธิพลกับเขามากถึงขนาดนี้กัน...

           

 














 


 100%



 

 









 

ฮ๊า ! ชานยอลสอนแบคฮยอนฝึกงานด้วยล่ะ อิอิ

ฟิคกามครั้งแรกที่เราแต่ง ช่วยให้กำลังใจและรอติดตามไปเรื่อยๆ นะฮับ

บางที... มันอาจจะไม่ใสอย่างที่ผ่านมา >3<

 

เม้นและติดแท๊ก #Ficmaster นะฮับ

 

SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. #1456 Nepjoon Moonlight (@SawitriTasri) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 11:41
    ชอบความแพค&#8203;ทีม&#8203;ของการ์ดชานยอล555&#128518;
    #1456
    0
  2. #1447 Aoy_Myungsoo (@Aoy_Myungsoo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 21:45
    แบคลืมเอาดีโอกลับมาด้วยรึเปล่า พี่โด้ของน้องงงง
    #1447
    0
  3. #1442 izfxrn (@fxrn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 20:09
    นี่วิธีฝึกงานของเค้าหรอ โอ้ลโห้ลล เกรี้ยวกราดเกินไปแล้วคุณชายปาร์ค!
    #1442
    0
  4. #1441 MenrLee (@MenrLee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 16:19
    ต๊ายตาย!!!แม่คุ๊ณณณณ เจอกันครั้งแรงก้จูบเลยหรอจ๊ะ
    #1441
    0
  5. #1422 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 15:50
    อะไรยังไงคะพี่ชาน ทำไมถึงไปเอาเปรียบน้องตั้งแต่วันแรกที่ได้เจอกันล่ะ นี่เพิ่งรู้ว่าว่าเวลาฝึกงานเขาฝึกกันแบบนี้ ><
    #1422
    0
  6. #1406 ลำใย เซ'โย๊ะ (@lamyai789) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 13:23
    เดี๋ยววววว นุงคยองไปไหนอ่ะ
    #1406
    0
  7. #1402 PinkwaterNamwann (@PinkwaterNamwann) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 13:59
    ชอบมากเรยค่า แบคฮยอนน่ารัก ชานยอลก็ร้อนแรง ว้าว!!!
    #1402
    0
  8. #1395 ApachaneeNokwon (@ApachaneeNokwon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 22:19
    โอ๊ยๆๆ nc ลากเลือดมากก 555 ฟินนน อร๊ากกก
    #1395
    0
  9. #1391 mintun_7269 (@prapawan-mhr) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 22:12
    แบคลืมคยอง ;_;
    #1391
    0
  10. #1390 ภัทร (@putterpt) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 21:30
    คยอง?คยองไปหนายยยย
    #1390
    0
  11. #1389 Pinkuplatong (@kimozetsu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 19:33
    เด่วแล้งพิตยองข้าล่ะ อิแบคเจอผุชายแล้วลืมเพื่อน55
    #1389
    0
  12. #1385 bowtybyun (@bowtybyunbaek4) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 21:26
    ชอบๆ สนุก มาก คนของฉัน!
    #1385
    0
  13. #1380 Kaoani Ae (@kaoaniae) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 19:37
    โอ้.....พี่ชาน ชัดเจน ตรง แรง เร็ว ^____^
    #1380
    0
  14. #1368 fanbaekky (@pairpmwtb) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 19:55
    กรี้ดดดดดด
    #1368
    0
  15. #1346 `ตูดหมึก (@pangziiz7755) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มกราคม 2558 / 23:16
    เจอครั้งแรกก็จูบเลยเรอะ คุณปาร์คนี่ไม่ธรรมดาโว้ย
    #1346
    0
  16. #1325 Aomsin Aomza (@aomaom10199) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 22:39
    เป็นการฝึกงานที่เผ็ดร้อนจริงๆค่ะ อื้อหือ เด็กน้อยยยยย ตายค่ะตายเจอประโยคนี้จาชยอลตายค่ะ
    #1325
    0
  17. #1323 muktee (@mukhaza) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 23:12
    อยากฝึกงานบ้างงง 555555555
    #1323
    0
  18. #1299 บีเจบีเจ (@bjonlyyou) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 23:45
    ''เด็กน้อยของฉัน''..กรี๊ดดดดดดดดด!!!! ชานยอลลลลลลลลลี่~ น้องแบคเขิลแร้ววววว อ่อยยยยย~ ฟินนนนนนน >//////////< สนุกอ่าาาาาาา ><
    #1299
    0
  19. #1298 บยอนคนน่ารัก^3^ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 23:17
    อ๊ากกกกกกเจอกันวันแรกก็ขนาดนี้แล้ว แล้ววันต่อไปจะขนาดไหนห้ะะะะะยอลลลล
    #1298
    0
  20. #1288 fang_fang (@fang_khaw) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 11:31
    "เด็กน้อบของฉัน" ว้ากกกชานยอลคนบ้าาาทำรุกนุ้งแบคของเราเยี่ยงนี้
    #1288
    0
  21. #1279 acidck (@onjihoon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 08:18
    คยองซูฉันล่ะ แกลืมหรอมนังบี555555555555555555
    #1279
    0
  22. #1238 findylolly (@caramellysugar) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 09:37
    สอนงานได้ใจมว้ากก
    #1238
    0
  23. #1232 ตอง ต๊องงงงง (@ktong10243) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 21:18
    วู้วววววววววๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ชานยอลเอาไปเลยสิบแต้ม
    #1232
    0
  24. #1203 FIQICHUCHADOWB. (@korawan333) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2557 / 21:49
    อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกชานยอลลล
    เจอกันก็รุกเลยเรอะจ้ะ
    #1203
    0
  25. #1142 b-byun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2557 / 12:26
    พิชาน!! เจอแบคครั้งแรกก็ไปจูบเขาเลยหรอ

    แล้วนี้อะไรจะมาเป็นเด็กเสริฟแต่ดันกลายมาเป็นเด็กพิชานไปซะได้ 555
    #1142
    0