Fic Harry Potter || Black angels [TMR/HP]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 125,342 Views

  • 2,394 Comments

  • 4,201 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    820

    Overall
    125,342

ตอนที่ 11 : Chapter 8 || Diagon Alley and Horcrux

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9847
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 546 ครั้ง
    7 ต.ค. 61



Soul 








|| Diagon Alley and Horcrux ||





             หลังจากวันนั้นมาตั้งแต่ดัมเบิลดอร์กลับมาจากกระทรวงเวทมนตร์ สังเกตได้ว่าเขาดูกังวลใจ เป็นอย่างมากแม้สีหน้าของเขาใช้ยังเป็นคนอบอุ่นและใจดีเช่นเดิม แต่แฮร์รี่เขามีเซ้นต์เรื่องจับอันตรายได้ดีเยี่ยม เมื่อเขาเข้าไปถามดัมเบิลดอร์ดัมเบิลดอร์ก็มักจะตอบปัดและเปลี่ยนเป็นเรื่องอื่นทันที แม้ว่าเขาจะพยายามให้เรื่องวกกลับมาที่เดิม แต่ดัมเบิลดอร์เขาก็ฉลาดมาก ที่เลี่ยงมันได้อย่างแนบเนียนจนเขาไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไป แม้กระทั่งอาจารย์ใหญ่ก็ไม่ปริปากพูดเรื่องนี้และเขาก็ดูกังวลใจอยู่ตลอดเวลาเช่นดัมเบิลดอร์


             ‎เขาเผลอถอนหายใจแรงๆ อีกครั้ง ไม่รู้ว่าช่วงนี้เขาเผลอถอนหายใจมันไปเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ ถ้าเขาไม่เป็นอมตะเขาคงต้องอายุสั้นเหลือเวลาอีกแค่สองปีที่ต้องตายไปแล้วมั้ง 


             ‎และทุกอย่างมันก็น่าหงุดหงิดและกดดันมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นงานเลี้ยงปาร์ตี้ของศาสตราจารย์ปรุงยาซลักฮอร์น ที่ดูเหมือนมันจะยังไม่ถึงเวลาของทอมจะมาถามเรื่องฮอร์ครักซ์ แถมสถานการณ์ทางกระทรวงเวทมนตร์ทางฝั่งฝรั่งเศสและเยอรมันดูเหมือนจะติดต่อมาทางฝั่งของอักฤษเสียหมด


             ‎เวลาผ่านไปแค่อาทิตย์เดียวที่เขาย้อนมายังอดีต มันดูยุ่งยาก และดำมืดขึ้น คนตายพุ่งขึ้นสูงมากในฝั่งเยอรมันจนต้องทำให้ดัมเบิลดอร์ลงมือจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง และเขาก็ต้องเลื่อนเวลาที่จะไปซื้อไม้กายสิทธิ์ของตน และยิ่งกว่านั้น.. ดัมเบิลดอร์โยนงานมาให้เขา!


             ‎"เธอเป็นพ่อมดที่ยอดเยี่ยมคนหนึ่งแฮร์รี่" ดัมเบิลดอร์ยิ้มอย่างอ่อนโยน "ฉันคิดว่าฉันสามารถไว้วางใจเธอได้"


             ‎แฮร์รี่แทบกรีดร้องออกมา เพราะเพียงแค่นี้เขาก็เหนื่อยสายตัวแทบขาดแล้วที่ต้องรับมือกับสายตาจิกกัดของบ้านสลิธีริน และยิ่งไปกว่านั้นเด็กบ้านกริฟฟินดอร์ชอบเข้ามาป่วนพันแข่งพันขาเขาให้เขายอมสอนคาถาเจ๋งๆสักบทให้


             ‎แต่ยังดีที่มีอนาคตรองศาสตราจารย์ใหญ่อย่างมิเนอร์ว่า มักกอนนากัลที่อยู่ปีสี่คอยช่วยเหลือในคาบของวิชาแปลงร่าง ที่ดัมเบิลดอร์โยนงานนี้มาให้เขา มักกอนนากัลก็เป็นเด็กที่มีความสามารถดีเยี่ยมทีเดียว และเธอยังเป็นคนที่เที่ยงตรง ซื่อสัตย์ตั้งแต่เด็กจริงๆ และนั้นมันทำให้แฮร์รี่เกิดอาการเกรงใจเธอแบบแปลกๆ เพราะอย่างน้อยเธอก็เคยสอนเขามาก่อน แถมเป็นศาสตราจารย์ที่เขากลัวและเคารพรองมาจากดัมเบิลดอร์


             ‎เวลาผ่านมาจนเข้าเดือนธันวาคม แฮร์รี่ได้มาอยู่ที่นี้ได้สามเดือนแล้ว และที่สำคัญเขายังไม่ได้ไปซื้อไม้กายสิทธิ์ ดัมเบิลดอร์คอยเข้าคอยออกฮอกวอตส์เหมือนช่วงตอนที่เขาอยู่ปีหก สถานการณ์ก็ดูเลวร้ายขึ้นเรื่อยๆ ดิพพิตกลับมาอยู่ที่ฮอกวอตส์ตามหน้าที่ศาสตราจารย์ใหญ่ แต่สีหน้าเขายังย่ำแย่กับการไม่ได้พักผ่อนอย่างเพียงพอ นักเรียนในฮอกวอตส์ต่างก็อยู่ในอาการกระสับกระส่ายเนื่องจากได้ข้อความจากผู้ปกครองหรืออีกช่องทางหนึ่งในการรู้เรื่องภายนอกโรงเรียนอย่างหนังสือพิมพ์เดลี่พรอเฟ็ต


             ‎แต่เนื้อหาในเดลี่พรอเฟ็ตมีแต่ข้อความลวงโลก และแน่นอน..ข้อความเตือนจากผู้ปกครองของนักเรียนทุกคน เด็กๆในฮอกวอตส์จึงไม่เชื่อมัน แต่ถึงอย่างนั้นพวกเด็กน้อยทั้งหลายก็ไม่สามารถที่จะรู้อะไรมาก พ่อแม่ของพวกเขาต่างก็เตือนให้ระวังตัวและอยู่ในแต่ฮอกวอตส์ 


             ‎ในคาบเรียนของเขาช่วงบ่ายวันหนึ่งที่ได้สอนเด็กกริฟฟินดอร์และเรเวนคลอเขาจึงได้แนะนำอะไรเล็กๆ น้อยๆ อย่าง....


             ‎"ฉันคิดว่า..พวกเธอต้องการที่จะรู้เรื่องทุกอย่างที่เกิดอะไรขึ้นบ้างข้างนอก" แฮร์รี่กล่าว และแน่นอนเด็กๆ ปีเจ็ดทั้งสองบ้านมองมาอย่างสนใจ


             ‎"และ..ฉันคิดว่า.. เดอะควิบเบลอร์จะให้คำตอบพวกเธอได้ดี"


             ‎เด็กบ้านเรเวนคลอยกมือขึ้นถามอย่างฉงน "แต่ -- นั้นมัน ---ขยะ"


             ‎"อ่า..ใช่ พวกเธอคิดกันแบบนั้น แต่เดอะควิบเบลอร์เขียนแต่ความจริงแน่นอน ถึงแม้บางทีจะไร้สาระไปบ้าง และฉันต้องการให้พวกเธอไม่ประมาทในการใช้ชีวิตของทุกๆวัน"


             ‎หลังจากนั้นมาทุกคนในฮอกวอตส์ต่างก็ได้รับรู้เรื่องที่เกิดขึ้นภายนอก เด็กบ้านกริฟฟินดอร์ที่สนิทกับเขาต่างก็มาของคำปรึกษาจากเขาบ้าง ในเรื่องครอบครัว เด็กๆทุกคนต่างหวาดกลัวที่จะสูญเสียและยังอายุน้อยเกินกว่าจะรับความจริงว่าสงครามจะเกิดขึ้น


             ‎และเขาแนะนำให้เด็กทุกคนอยู่ในฮอกวอตส์ เพราะฮอกวอตส์ถือเป็นสถานที่ปลอดภัยที่หนึ่ง ที่มีศาสตราจารย์มากความสามารถหลายคน และปกป้องทุกคนได้ ซึ่งผู้ปกครองทุกคนดูเหมือนจะเห็นด้วยกับความคิดของเขา และดัมเบิลดอร์ก็คิดไปทางเดียวกันแล้วชวนแฮร์รี่เข้าไปช่วยเรื่องในกระทรวงเวทมนตร์เล็กน้อยแล้วสัญญาว่าจะไม่รบกวนเขาอีก เพราะนี่มันเป็นเรื่องด่วนจริงๆ


             ‎.


             ‎.



             ‎และในที่สุดวันนี้ก็มาถึง วันหยุดสุดสัปดาห์ของแฮร์รี่ "อ่า..กว่าจะมาได้" แฮร์รี่งึมงำอยู่กับตัวเองเล็กน้อยก่อนที่จะใช้ผงฟลูเดินทางมายังตรอกไดแอกอน 


             ‎ที่ตรอกไดแอกอนวันนี้มีหิมะตกหนัก และดีที่เขาใส่บูทและเสื้อโค๊ทตัวใหญ่หนามามากพอที่จะเผชิญกับมัน เขาเดินไปตามถนนสายยาวปูด้วยก้อนหินที่รอบข้างแน่นขนัดไปด้วยร้านขายของของพ่อมดแม่มดที่น่าตื่นตาตื่นใจ แต่ผู้คนกลับมีแค่เล็กน้อยเท่านั้นในยามนี้ จนเขาเดินมาหยุดตรงร้านที่มีป้ายชื่อ 



             ‎ร้านไม้กายสิทธิ์
             ‎โอลลิแวนเดอร์



             ‎กริ๊ง..


             ‎เขาเปิดประตูเข้าไปแต่ก็พบกับความว่างเปล่าเหมือนครั้งแรกที่เขามา "สวัสดีครับ ผมมาขอซื้อไม้กายสิทธิ์"


             ‎ผ่านไปสักพักก็มีชายวัยกลางคนวิ่งผุดออกมาจากข้างร้าน "อ่า -- โทษทีนะ เมื้อกี้ฉันยุ่งๆอยู่"


             ‎แฮร์รี่ยิ้ม "ไม่เป็นไรครับ" 


             แฮร์รี่เดินเข้าไปใกล้กับโต๊ะ ที่ชำระเงินโอลลิแวนเดอร์ตอนนี้ ยังเป็นหนุ่มวัยกลางคนที่มีผมสีดำแม้จะมีผมสีขาวแซมมาเล็กน้อยบ้างก็ตามเท่าเป็นชายรูปร่างผอมสูงผมยาว และยิ้มให้แฮร์รี่


             ‎"อ้อ ขอบใจนะ" เขาหัวเราะแก้เก้อ


             ‎"ครับ" แฮร์รี่ยิ้มเล็กน้อยก่อนกล่าว "ผมมาซื้อไม้กายสิทธิ์ที่ทำจาก ไม้ฮอลลี่ขนาด 11 นิ้ว แกนกลางบรรจุนกฟินิกซ์ ดีและนุ่ม"


             ‎"อ่า -- เธอรู้เรื่องไม้กายสิทธิ์ด้วยหรอ" โอลลิแวนเดอร์กล่าวอย่างงุงงงปนแปลกใจ


             ‎"เล็กน้อยฮะ"


             ‎"แต่ -- ไม้มันเลือกคน ฉันไม่รู้ว่ามันจะเลือกเธอรึปล่าว"


             ‎"เลือกสิ มันเลือกผมแน่นอน" แฮร์รี่กล่าวอย่างมั่นใจ


             ‎"งั้น ฉันไปหาให้ก่อนคุณ.." โอลลิแวนเดอร์ถาม


             ‎"อ้อ แฮร์รี่ครับ" เขาตอบ


             ‎"โอเค แฮร์รี่"


             ‎ หลังจากนั้นเขาก็ได้ไม้กายสิทธิ์มา โอลลิแวนเดอร์ตกใจมาก ที่มันเลือกเขาอย่างที่นี่พูดจริงๆ และดูเหมือนโอลลิแวนเดอร์จะให้ความสนใจเขาเป็นพิเศษในเรื่องนี้ 


             ‎แฮร์รี่กลับมายังฮอกวอตส์พรุ่งนี้เขาต้องเตรียมสอนบ้านสลิธีรินบ้านเดียว (แฮร์รี่มีวันหยุดวันเดียวในสัปดาห์นี้) และเขาต้องการที่จะสอนศาสตร์มืดให้กับเด็กบ้านนี้ สอนให้รู้ถึงคุณและโทษของมัน เขาเชื่อว่าโดยพื้นฐานแล้วเด็กบ้านนี้ไม่ได้อันตรายแต่อย่างใดถ้าสอนได้ถูกวิธีและถูกทาง แต่นั้นก็ไม่ได้หมายความว่าจะดีไปเสียหมดทุกคน


             ‎และถ้าเขาจำไม่ผิด ทอมเริ่มที่จะเคลื่อนไหวทุกอย่างแล้ว นี่ก็ใกล้วันเกิดปีที่สิบหกของเขา และแฮร์รี่ก็ถือว่ารู้จักกับทอมในระยะหนึ่งที่อยู่ที่นี่ โดยไม่รวมกับที่เขาเคยรู้จักทอมจากการเป็นศัตรูกันมาก่อน 


             ‎ทอมเขามักจะระแวดระวังตัวจากเขามาก แฮร์รี่จึงใช้วิธีค่อยๆ เข้าหาทอมอย่างช้าๆ และดูเหมือนจะได้ผลเมื่อเขาเคยแนะนำและอธิบายศาสตร์มืดบางบทให้ทอม และทอมเคยสงสัยเขาในเรื่องนี้จนเขาตอบกลับไปว่า


             ‎"ดีไม่ดีมันไม่ได้อยู่ที่เวทมนต์หรือแม้กระทั้งศาสตร์มืด แต่มันอยู่ที่คนใช้อย่างเราต่างหากว่าเราจะทำให้มันมีผลเสียหรือผลดี"


             ‎และตอนนั้นมันทำให้แฮร์รี่เห็นรอยยิ้มที่มุมปากของทอมอย่างที่ออกมาจากใจจริงๆ ของเขา "ศาสตราจารย์น่าจะอยู่สลิธีรินนะ"


             ‎เหตุการณ์ในวันนั้นกลายเป็นตัวเชื่อมโยงให้เขากับทอมได้สนิทกันมากยิ่งขึ้น ถึงแฮร์รี่จะรู้ว่าทอมไม่เคยลดการ์ดความระวังนี้ออกสักนิดเลยก็ตาม


             ‎.


             ‎.



             ‎เด็กนักเรียนปีหกบ้านสลิธีรินนั่งอยู่ตรงหน้าเขา เด็กหนุ่มและเด็กสาวทั้งหลายต่างนั่งหลังตรงตามแบบฉบับอย่างเลือดบริสุทธิ์ โดยเฉพาะทอมที่โดดเด่นกว่าใครทุกคนที่นั่งอยู่หน้าสุด


             ‎"เอาล่ะ วันนี้มีใครเดาได้ว่าฉันจะสอนอะไร" แฮร์รี่เกริ่น


             ‎"ต่อจากสอนเรื่องผู้คุมวิญญาณใช่หรือปล่าวครับ" เอ็ดม่อนหนึ่งในเลือดบริสุทธิ์และกลุ่มของทอมถาม


             ‎"ไม่ใช่หรอก" แฮร์รี่แสยะยิ้ม "วันนี้ฉันจะสอนเกี่ยวกับศาสตร์มืด"


             ‎มีเสียงอุทานด้วยความตกใจพร้อมๆกับตื่นเต้นในห้องเรียนทันทีที่แฮร์รี่พูดจบ


             ‎"แต่ศาสตราจารย์คะ ศาสตร์มืดมันผิดกฎหมายนี่คะ" 


             ‎"ใช่ ผิดกฎหมาย" แฮร์รี่กล่าว "แต่พวกเธอควรรู้ถึงโทษและประโยชน์ของมัน และที่นี่คือฮอกวอตส์ไม่มีผิดสำหรับการสอนศาตร์มืดเพื่อป้องกันตัว ฮึฮึ" 


             ‎แฮร์รี่หลุดหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดีเมื่อเจอสีหน้าเด็กบ้านงูหน้าเหวอไปตามๆกัน ทั้งที่ปกติจะหน้านิ่งๆ เฉยๆกันทั้งนั้น แต่ตรงข้ามกับทอมที่มีเพียงรอยยิ้มกดมุมปากอย่างชั่วร้ายในความคิดของเขา


             ‎"มีใครรู้จัก 'ฮอร์ครักซ์' บ้างไหม" แฮร์รี่ถามขณะปรายตาสังเกตทอมที่มีอาการแปลกใจชั่วครู่


             ‎"เป็นศาสตร์มืดที่ทรงพลังและเป็นศาตร์ชั้นสูงที่ชั่วร้าย...ครับ" ทอมตอบและมองแฮร์รี่ด้วยความสนใจกว่าเก่า


             ‎"ใช่ เราจะมาเรียนเรื่องนี้กัน"


             ‎นักเรียนทุกคนตกอยู่ในความเงียบทันทีที่แฮร์รี่เริ่มบรรยายถึงฮอร์ครักซ์ ทุกคนต่างหน้าซีดขนลุกซู่ตั้งแต่ได้ยินชื่อ แถมยิ่งได้รู้ว่ามันเป็นศาสตร์มืดชั่นสูงที่อันตรายยิ่งทำให้พวกเขาทั้งสนใจและหวาดกลัวไปพร้อมๆ กัน


             ‎"การสร้างฮอร์ครักซ์นั้นสามารถทำได้โดยการทำฆาตกรรม" แฮร์รี่กล่าวตรงนี้และนักเรียนทุกคนต่างสะดุ้ง   "เนื่องจากการฆ่าจะทำให้วิญญาณของผู้ฆ่าฉีกขาดออก แล้วพ่อมดที่สร้างฮอร์ครักซ์ก็จะเสกคาถาเพื่อห่อหุ่มวิญญาณส่วนที่ฉีกขาดนี้ออกมา แล้วนำไปบรรจุไว้ในวัตถุใด ๆ จากนั้นก็เสกคาถาป้องกันกำกับไว้อีกชั้นนึง"


             ‎นักเรียนที่ฟังทั้งหมดต่างเริ่มหน้าซีดและสยดสยองในการทำฮอร์ครักซ์ การที่ต้องฉีกวิญญาณของตัวเองมันเป็นเรื่องที่น่ากลัวมาก


            "ในประวัติศาสตร์ไม่เคยปรากฎว่ามีพ่อมดคนใดฆ่าหรือฉีกวิญญาณเพื่อสร้างฮอร์ครักซ์เกิน 1 ชิ้น … เนื่องจากว่าการฉีกวิญญาณซ้ำแล้วซ้ำอีก จะทำให้วิญญาณส่วนที่อยู่ในร่างนั้นไม่เสถียร และไม่แนะนำให้ใช้สิ่งมีชีวิตที่สามารถคิดหรือเคลื่อนที่ได้มาทำเป็นฮอร์ครักซ์ " แฮร์รี่ยังคงพูดด้วยน้ำเสียงเนิบนาบยานครางเหมือนเดรโก มัลฟอย ต่างจากนักเรียนที่เริ่มกำมือจิกโต๊ะอย่างหวาดกลัว        ‎

            "ในหนังสือ ‘ความลับของศาสตร์มืดที่สุด’ ได้บอกวิธีการรวมวิญญาณไว้ว่า ..หากแยกวิญญาณออกไปแล้วต้องการนำกลับมารวมเหมือนเดิมก็สามารถทำได้ แต่ว่าผู้ที่จะทำเช่นนั้น จะต้องสำนึกผิดกับสิ่งที่ทำลงไป และการรวมวิญญาณก็เจ็บปวดถึงขั้นอาจตายได้"


            "การสร้างฮอร์ครักซ์มีข้อจำกัดอีกอย่างนึงก็คือ วิญญาณที่ซ่อนอยู่ในวัตถุจะต้องพึ่งพาตัววัตถุเสมอ หากไม่มีวัตถุห่อหุ้มแล้ว วิญญาณก็จะอยู่ไม่ได้ และหนังสือ ‘ความลับของศาสตร์มืดที่สุด’ ยังบอกไว้ด้วยว่า..."


            ‎แฮร์รี่มองไปยังทอม "การทำลายฮอร์ครักซ์ด้วยวิธีฉีก ทุบ หรือกระแทก จะไม่สามารถทำอะไรได้เลย  แต่จะต้องใช้วัตถุที่มีอำนาจทำลายล้างรุนแรง จนฮอร์ครักซ์ไม่สามารถซ่อมแซมตัวเองได้  เมื่อไม่มีสิ่งที่ห่อหุ้มแล้ว วิญญาณก็จะถูกทำลาย.."


            ‎ห้องเรียนตกอยู่ในความเงียบ แฮร์รี่กวาดตามองไปยังทุกคน เด็กผู้หญิงบางคนมีน้ำตาคลอ และส่วนมากเด็กผู้ชายจะใช้มือกำเข้าหากันและเกรงตัวจนดูไม่เป็นธรรมชาติ


            ‎"แน่นอน..การทำฮอร์ครักซ์ ถึงมันจะทำให้คนเป็นอมตะ แต่ก็ต้องแลกด้วยการฉีกวิญญาณและรูปลักษณ์ที่เปลี่ยนไปเป็นอัปลักษณ์ ขนาดจอมมารอย่างเกลเลิร์ต กิลเดลเวลล์ยังไม่เลือกเสี่ยงที่จะทำวิธีนี้ แต่เขาพุ่งเป้าไปยังศิลาอาถรรพ์ของนิโคลัส แฟลมเมลแทน"


            ‎"ละ --- แล้วมีวิธีที่จะ..ทำให้วิญญาณที่ฉะ -- ฉีกออกไปแล้วกับมา -- รวมกันได้หรือปล่าวครับ" ใครคนหนึ่งในห้องถาม


            ‎"โอ้ใช่ มีสิ แต่ฉันก็อธิบายไปแล้วนี่ แต่จะให้พูดอีกครั้งก็ไม่เป็นไร" แฮร์รี่บอก "จะว่ายากก็ยากจะว่าง่ายก็ไม่ผิด นั้นคือการสำนึก ถ้าเขาสำนึกในสิ่งที่ลงไปได้วิญญาณที่ฉีกออกไปจะกลับมาอยู่ที่เดิมอย่างร่างต้น แต่นั้นความเจ็บปวดทรมานกลับมากกว่าการฉีกออกไปทำฮอร์ครักซ์เสียอีก"


            ‎เสียงสูดลมหายใจดังขึ้นพร้อมกัน แฮร์รี่ในตอนที่พูดอธิบายเขายังใช้สายตามองไปยังทอมที่มีท่าทางประหลาดไปชั่ววูบหนึ่งก่อนที่จะกลับเป็นเช่นเดิม


            ‎กริ๊ง..


            ‎"เชิญไปคาบต่อไปได้ และระวังตัวด้วยในช่วงนี้ถ้าใครกลับบ้านในวันคริสต์มาส" แฮร์รี่กล่าวพร้อมรอยยิ้มก่อนออกจากห้องไปก่อนนักเรียนที่นั่งเกรงจากเรื่องที่เขาเล่าเอาไว้ และอีกอย่างเขายังไม่ต้องการให้ทอมมาถามเขากับเรื่องฮอร์ครักซ์ 


            ‎และที่สำคัญเขารู้มาว่า..กลุ่มของทอมและทอมเองจะเข้าร่วมกับกิลเดลเวลล์ในเร็วๆนี้


            ‎ทอมคงคิดจะหาประสบการณ์ก่อนที่จะเป็นจอมมารคนที่สองหรือไม่ก็แฝงตัวเพื่อทำอะไรสักอย่างในนั้น และแน่นอนในความคิดของแฮร์รี่มันจะต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ


            ‎แล้วเราจะต้องเจอกันในวันนั้นที่จะมาถึง











             Talk            
             ‎โอ๊ยยยพากันเล่นอะไรเนี่ยยยย 55555 พอดีไรท์เติมๆ ลบๆ บางส่วนมันหน่อยนะเลยต้องปิดตอนไว้ก่อน แล้วหาข้อมูลของฮอร์ครักซ์ให้ละเอียดด้วยมันเลยนานไปหน่อย แต่อันที่จริงมันก็ไม่หน่อนนะ มันนานมากกกก 555 ขอให้อ่านสนุกค่า!!!





          อ้างอิง
          ‎http://potterstoryweb.com/140/ฮอร์ครักซ์



        ปล.ไรท์มีการแก้คำผิดและเนื้อหาบางส่วนเล็กน้อย















             ‎
             ‎
             ‎
            



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 546 ครั้ง

51 ความคิดเห็น

  1. #2064 hyun_park22 (@hyun_park22) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 21:52
    ไทม์ไลน์ไรท์เหมือนจะผิดนะ เพราะยุคที่กรินเดอร์วัลเรืองอำนาจทอมพึ่งเกิดเองนะ...(อิงจากภาพยนต์)
    #2064
    1
    • #2064-1 Aom-am_tr (@0954913902) (จากตอนที่ 11)
      16 พฤศจิกายน 2561 / 18:33
      ใช่ค่ะ แต่มีตัวละครลับมาเปลี่ยนไทม์ไลน์(ซึ่งอ่านไปเรื่อยๆ ก็เจอค่ะ) แถมมีตัวแถมเป็นแฮร์รี่เข้ามาแจมด้วยอีกคน ไทม์ไลน์ก็ยิ่งเละเทะเปลี่ยนจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม

      ปล. แต่ทุกอย่างจะกลับเป็นปรกติในตอนท้ายจ้า
      ปลล. ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านน้าาา
      #2064-1
  2. #2027 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 02:24
    หนูรี่เหมาะกับการเป็นอาจารย์จริงๆนะเนี่ย~
    #2027
    0
  3. #1995 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 23:26
    น่าจะนามสกุลสลิธีรินนะแบบนี้
    #1995
    0
  4. #1951 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 18:41

    เหมือนจะเหมาะกับสลิธีริน มากกว่านะรี่ เจ้าเล่ห์หน่อยๆนะ

    #1951
    0
  5. #1437 Jhw'  (@ruz_diee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 19:40
    อาจารย์แฮร์รี่ไม่เหมือนเด็กบ้านกริฟฟินดอร์เลย 5555555 เหมือรเด็กบ้านงูเสียมากกว่า มีกลิ่นเจ้าเล่ห์ลอยออกมา ถถถ
    #1437
    0
  6. #723 kidaptx (@ratima14124869) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:31
    แฮร์รี่มีความลึกลับมากกกกก5555
    #723
    0
  7. #712 Kariskisstao (@Yokk-Luckk) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:10
    รอค่ะะะ ติดตามมม แฮร์รี่นี่มีความโกงๆเจ้าเล่ห์ๆหน่อยๆ555555
    #712
    0
  8. #711 lythim (@lythim) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:04
    รอออออออ
    #711
    0
  9. #710 pp-poppy (@pp-poppy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:26
    เย้อนาคตทอมจะได้มีจมูก
    #710
    0
  10. #709 Kanato-kiki (@Naiinuttych) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:07
    เจ๊อัมบริด : กฎหมายคุ้มครองสิทธิเด็กจ๊ะพอตเตอร์
    นึกถึงหน้าเจ๊ขึ้นมาทันทีเลยอะ555
    #709
    1
    • #709-1 Aom-am_tr (@0954913902) (จากตอนที่ 11)
      4 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:45
      5555 เฮ้ยยย เห็นด้วยเลยอ่ะ
      #709-1
  11. #708 neovenesia (@neovenesia) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:41
    บอกขนาดนี้เราว่ายังไงทอมก้อคงจะทำอยู่ดีแต่อาจจะไม่ทำเท่าอดีตล่ะมั้ง
    #708
    0
  12. #707 Otaku_Chom_Hama (@chom-hama260144) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:15
    ดีที่บอกทอมก่อนนน เผื่อจะคิดได้ว่าไม่คุ้มมม
    #707
    0
  13. #706 ฟูจินางะ (@popsecret) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:35
    แล้วจะไปบอกทามมายยยย นึกว่าจะขัดขวางไม่ให้ทอมรู้
    #706
    0
  14. #705 Asley♤♢ (@Ilusionnero) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:21
    สนุกมากกก
    #705
    0
  15. #704 ColaBC (@paipam) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:53
    เด็กกลัวหมดแหล้ววว
    #704
    0
  16. #703 S.P Halo (@Kittenx) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:49
    งูในงู นี่มันราชีนีงูชัดๆ
    #703
    0
  17. #702 Daree (@Buddaree) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:00
    ชอบๆๆรอตอนต่อไปนะคะ//รอฉากเข้าพระเข้านางอยู่น้าา
    #702
    0
  18. #701 C-Chinemon (@C-Chinemon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:56
    ตอนนี้แฮรี่เหมือนจะขู่เด็ก'_')
    #701
    0
  19. #700 NiGhte N.S.N. (@shigamorinice) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 02:09
    แฮร์รี่! นายมันเด็กบ้านงูชัดๆ!!
    #700
    1
    • #700-1 Ton_Peach (@Ton_Kentawai) (จากตอนที่ 11)
      4 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:12
      ไม่ แฮร์รี่เป็นเด็ก 4 บ้าน
      #700-1
  20. #699 LAZY (@suttita) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:40
    แฮร์รี่ยยยยย์ แฮร์รี่เหมือนจะทำให้เด็กๆกลัวนะ555
    #699
    0
  21. วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:27
    เรารอจนรากงอกแล้วอ่ะน้ำตาไหลจริมๆที่มาต่อ
    #698
    0
  22. #697 Yanikajitklang (@Yanikajitklang) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:55
    รอตอนต่อไปนะคะ
    #697
    0
  23. #696 SPR_DK (@SPR_DK) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:32
    ในที่สุดดดดดดก้มาสะทีเย้!!!!!
    #696
    0
  24. #695 adeko (@adeko) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:31
    รออจ้าาาาา
    #695
    0
  25. #694 oONORTHOo (@KitKat-100842) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:30
    เย้ ในที่สุด 55555 เข้ามานี้ต้องเลื่อนลงมาอ่านประกาศด้านล่างเลย เราว่าละไรท์ปิดตอนเพราะตอนนี้มันยังไม่สมบูรณ์จริงๆด้วย :33
    #694
    0