โรซาเรีย นางร้ายสายเทพ

ตอนที่ 15 : เฟยหมิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9581
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 520 ครั้ง
    20 ก.ค. 62

               "อย่า...อึก..โท...ษ...อึก...ตัว...เอ..ง" ข้ามองเอเดนทันที ข้าสัญญาข้าจะพาเจ้าออกไปให้ได้

               "โรส! ข้าจะต้านพวกมันไม่ไหวแล้ว" หึ! ในเมื่อพวกเจ้าทำร้ายพวกพ้องของข้า ก็สมควรตาย!!!!

               "เอเลนเจ้าไปปกป้องเอเดนที่เหลือข้าจะจัดการเอง".

               "เจ้าแน่ใจเจ้าไหว"

               "หากข้าไม่ไหวจงพาเอเดนออกไปทันที"

               "ไม่ได้! พวกเราเข้ามาด้วยกันก็ต้องออกไปด้วยกัน หากเจ้าคิดจะทิ้งชีวิตเพื่อพวกข้าอย่าได้แม้แต่คิด!!!!" 

               "ข้าสัญญากับเอเดนแล้วว่าข้าจะออกไปด้วยกัน"

               "รักษาสัญญาด้วยโรส หากเจ้าเป็นอะไรไปเอเดนคงจะเสียใจ"

               "ข้าสัญญา"

               "ข้าโรซาเรีย  แกรนด์ดิส ผู้เป็นผู้สืบทอดเจตนารมณ์ของท่านขอเอ่ยยืมพลังแห่งท่านจัดการศัตรูที่อยู่เบื้องหน้าข้าให้มลายหายไป เทวฑูตลงทัณฑ์" 


 บึ้ม! 


               เงามากมายพุ่งเข้าใส่สองสัตว์อสูรทันทีแต่มีพลังบางอย่างมาขวางกั้น ข้ามองหาคนที่กล้ามาขัดขวางข้าทันที แต่กลับเจอเพียงสัตว์ที่มีลักษณะคล้ายกิ้งก่า มีสีเขียวอมเทา มีความสูงประมาณ 1 เมตร และมีท่ายื่นคล้ายจิงโจ้ 'ตัวอะไรอีก'

                 "ข้าต้องขออภัยท่านผู้มาเยือน นายท่านข้านั้นรอท่านมานานเหลือเกิน" ใคร? เจ้านั่นพูดกับใคร แล้วมองข้าทำไม

                 "เจ้าพูดกับใคร?" ข้าถามทันทีเพราะหลังจากที่เจ้าตัวนี้ออกมาสิงโตกับนกก็อยู่นิ่งทันที แถมดูเหมือนจะเกรงๆเจ้าตัวนี้เหลือเกิน

                 "ท่านยังไงละ เพราะข้ามาช้าทำให้ท่านและสหายต้องได้รับบาดเจ็บ ข้าต้องขออภัย" ข้ามองไปที่เอเดนทันที แต่เหมือนกับว่าบาดแผลต่างๆของเอเดนจะหายไปตั้งแต่ที่เจ้าตัวนี้สบัดมือแล้ว

                 "เจ้าเป็นยังไงบ้าง" ข้าพุ่งไปหาเอเดนทันทีเพราะปกป้องข้าถึงได้บาดเจ็บขนาดนี้

                 "ข้าไม่เป็นอะไร  เจ้าเป็นอะไรไหม" 

                 "ข้าไม่เป็นไร เจ้าเอาตัวเข้ามารับข้าแบบนั้นจะมีบาดแผลได้ยังไงกัน" 

                "แล้วนี่...........มันตัวอะไรอีกเนี่ย" เอเลนหันมาถามข้า แต่คนที่ตอบกับเป็นเอเดน

                "ชูปาคาบรา สัตว์ในตำนานที่ไม่ค่อยมีผู้พบเห็น อาศัยอยู่ในป่ามายาแห่งกาลเวลา"

                "ขอรับตัวข้าเป็นชูปาคาบรา และที่ที่ท่านอยู่คือป่ามายาแห่งกาลเวลา พวกท่านหลงเข้ามาในห้วงแห่งกาลเวลา ทำให้พวกท่านถูกส่งมายังที่แห่งนี้

               "แล้วพวกข้าจะออกจากที่นี้ยังไง"

               "ข้าไม่ทราบขอรับ เพราะไม่มีใครเข้ามาถึงส่วนลึกของป่านี้ได้สักคน เพราะกาลเวลาที่ไม่แน่ นอนพร้อมด้วยที่ป่าแห่งนี้มีมายาล้อมรอบเอาไว้อีกทั้งยังมีสัตว์อสูรอีกด้วยทำให้ไม่มีใครเข้ามาถึงขอรับ"  แล้วนี่ข้าจะออกไปยังไงละเนี่ย

               "แล้วเรื่องนายท่านอะไรนั่นละ" เอเดนถามออกมาทำให้ข้านึกขึ้นมาได้ทันที

               "ช่วยตามข้ามาได้ไหมขอรับ" หลังจากตกลงกันแล้วพวกข้าก็เดินตามเจ้าชูปาคาบรามาเรื่อยๆจนไปเจอเข้ากับสิ่งหนึ่งที่คล้ายมนุษย์แต่มีท่อนล่างและหูเป็นกวาง มีผิวเรียบ ที่บ่ามีขนอ่อนนุ่ม ใบหน้าก็เป็นชายหนุ่มที่หล่อเหลา ปีกสีดำ แต่ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลมากมาก และมีโซ่ผูกไว้ทั้งข้อมือและข้อเท้า

                 "ทำไม.............." 

                 "นายท่านเคยเป็นเทพขอรับ แต่เพราะมีปีกสีดำจึงถูกเข้าใจผิดว่าเป็นปีศาจชั่วร้ายทำให้นายท่านถูกล่าจากทั้งเทพและปีศาจขอรับ"

                "แล้วที่บอกว่านายท่านของท่านรอข้ามานานท่านหมายถึง........"

               "ท่านจะเป็นผู้ปลดปล่อยนายท่านขอรับ" ห๋าา ข้าเนี่ยนะ!!

               "ท่านรู้ได้ยังไง"  

               "คำทำนายที่กล่าวเกี่ยวกับตัวท่านขอรับ"

               "คำทำนาย?" คำทำนายอะไรกันนะ

               "ขอรับคำทำนายที่ทำนายไว้ว่า 


'สตรีผู้มาจากต่างโลก ผู้ต่างจากผู้อื่น จะเป็นผู้ปลดปล่อยเทพแห่งความตาย จะเป็นสตรีเพียงหนึ่งเดียวที่กุมหัวใจของทั้งเทพและปีศาจ นางคือผู้อยู่เหนือความตาย'"


               "แล้วทำไมถึงคิดว่าเป็นนาง" เอเดนถามขึ้นมาทันที

               "เพราะเลือดของท่านขอรับ และพลังที่ท่านใช้มีประกายทองปนอยู่ขอรับ" เลือดของข้าเนี่ยนะ!

               "เอาเถอะๆ เจ้าอยากให้นางช่วยอะไรเจ้าละ" เอเลนเจ้าถามข้าหรือยัง ว่าข้าจะช่วยไหม

               "ขอบคุณขอรับ  แค่เลือดของท่านเพียงหนึ่งหยดพร้อมที่ท่านตั้งจิตปลุกนายท่านเท่านั้นขอรับ"

               "ได้ข้าจะช่วยพวกเจ้า" ข้าเอามีดกรีดที่นิ้วตัวเองก่อนและส่งให้ท่านชูปาคาบราและหันไปตั้งจิตทันที แต่สิ่งที่พบมีแต่ความว่างเปล่าข้าจึงพยายามนึกถึงสิ่งที่ข้าเห็นมาก่อนทันที แต่สุดท้ายข้าก็เห็นแล้ว ชายหนุ่มที่เหมือนดังคนข้างนอกนั้น ข้าหันไปมองซึ่งชายหนุ่มคนนั้นก็หันมาพอดี ข้าเลือกที่จะเดินเข้าไปหาทั้งๆที่มีคลื่นแปลกๆและสร้างความบาดเจ็บให้ก็ตาม  ข้าไม่สามารถทิ้งชายคนนั้นไว้ได้ เพราะแววตาที่ดูเจ็บปวดนั้นข้าทิ้งไม่ได้จริงๆ 


  หมับ!


               'ไปกับข้านะ' ข้ากอดเขาไว้พร้อมเอื่อนเอ่ยสิ่งที่ทำให้เขาตกใจออกมา

               'ทำไม...........พวกเจ้ามันน่ารังเกียจ ออกไป!!!'

               'ข้าจะไม่มีวันทิ้งเจ้า!  จากนี้เจ้าจะมีข้าอยู่ข้างๆข้าจะไม่มีวันทิ้งเจ้า'

               'เจ้ามันโกหก!   มนุษย์เช่นเจ้าไว้ใจไม่ได้!!!'

               'แด่เหล่าทวยเทพ จงเป็นพยาน ข้าโรซาเรีย แกรนด์ดิส จะไม่มีวันทรยศสัตว์เทพตรงหน้าข้านี้  หากข้ากลับคำพูด ขอเอาชีวิตที่เหลืออยู่เป็นการสังเวยให้กลับพวกท่าน!'

               'เจ้า!!!'

               'ออกไปกลับข้านะ'

               'หากเจ้าทรยศต่อข้า  ข้าจะสังหารเจ้าเสีย!!!'

               'ข้าให้สัญญา'

               'อืม'

               'เจอกันข้างนอกนะ'


 อึก! แค่กๆ


                "เจ้าเป็นยังไงบ้าง" หลังจากที่ข้าออกมาจากจิตแล้ว ก็กระอักเลือดออกมาทันที ทำให้เอเดนและเอเลนรีบวิ่งมาดูทันที

                "ข้าไม่เป็นอะไรแค่นั่งสักพักก็ดีขึ้นแล้ว" ข้าตอบทั้งสองคนออกไป 


 วิ้งๆ


                "แสงอะไรนะ!" เอเลนถามขึ้นมาหลังจากที่มีแสงสว่างวาบขึ้นมา


แซกๆ เคล้งๆ


                "นั้นมัน.............."ข้าหันไปมองตามที่เอเลนชี้ทันที ปรากฏเป็นชายหนุ่มที่มีหน้าตาหล่อเหลา ผมสีน้ำเงินคราม ที่มีหูเป็นหูกวาง ดวงตาที่ฉายความเย็นชาแผ่ออกมา อีกทั้งยังมีปีกสีดำ

               "นายท่าน!!!" ท่านชูปาคาบราตะโกนขึ้นมาหลังจากหันไปมองชายคนนั้นทันที ชายคนนั้นค่อยๆ หันมาตามเสียงเรียกทำให้เห็นดวงตาสีแดงสดที่จ้องมองมา 

              "นี่นะหรือ มนุษย์ที่ปลดปล่อยข้า" 

              "ตัวอะไรเนี่ย?"

              "ฟอน!!"

              "เจ้ารู้ด้วยหรือเอเลน"

              "รู้! ฟอนเป็นสัตว์เทพที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์แต่มีเขาและท่อนล่างเหมือนแพะ!" ข้าหันไปมองทันทีมีเขาก็จริง แต่ท่อนล่างนั้นก็มนุษย์ไม่ใช่หรือไง

                "แต่ท่อนล่างเป็นมนุษย์ไม่ใช่หรือ" 

                "ข้าไม่รู้แต่ข้ามั่นใจว่าเป็นฟอนจริงๆ"

                "ตั้งชื่อข้า" อะไรอีก อยู่ๆก็พูดขึ้นมาแล้วหันมามองข้าทำไม

                "ตั้งชื่อข้า!" ข้าหันไปมองรอบๆอย่างไม่เข้าใจซึ่งดูเหมือนเอเดนและเอเลนจะไม่เข้าใจเหมือนกัน

                "เอ่อ............นายท่านต้องการให้ท่านตั้งชื่อให้ขอรับ" ท่านชูปาคาบราพูดขึ้นมาหลังจากที่ข้ายังยืนนิ่งอย่างไม่เข้าใจ

                "ตั้งชื่อ อืม......เอาเป็นเฟยหมิง" 


   วูบ! 


                 หลังจากที่ข้าตั้งชื่อให้เฟยหมิงก็มีแสงสว่างขึ้นมารอบตัวเฟยหมิง ก่อนที่แสงค่อยๆจะหายไป เขาที่เคยมีก็หายไป ทำให้เฟยหมิงไม่ต่างจากมนุษย์เลยสักนิด

                  "หืม.........พลังของเจ้ามากมายถึงเพียงนี้เชียว"  เฟยหมิงเดินเข้ามาหาข้าเรื่อยๆ พร้อมกับที่มีพลังบางอย่างวิ่งเข้ามาในตัวข้าทันที

                 "นี่เป็นเวทย์ผูกพันธเจ้ากับข้าจะเชื่อมถึงกันหากเจ้าตกอยู่ในอันตรายข้าจะได้ไปช่วยเจ้าทัน"

                 "ทำไมต้องปกป้องข้าด้วย" ข้าเอ่ยถามอย่างสงสัยเพราะไม่มีเหตุผลจำเป็นที่ต้องมาปกป้องข้า

                 "เจ้าตาย ข้าตาย" ฮ่าๆนี่สินะเหตุผล

                 "เพราะพันธสัญญา"

                 "ใช่"

                 "หากเจ้าต้องการที่จะอยู่ที่นี้ข้าอนุญาตหรือหากเจ้าต้องการติดตามข้ากลับไป" ข้าหันไปถามเฟยหมิงเพราะข้าเข้ามาในป่าดำนานมากแล้ว

                 "ข้าจะตามเจ้าไป" หลักจากที่ข้ากำลังจะเดินออกไปท่านชูปาคาบราและขอติดตามเฟยหมิงไปแต่เฟยหมิงไม่อนุญาตเพราะต้องการให้ท่านชูปาคาบราอยู่ปกป้องป่าดำแห่งนี้ ท่านชูปาคาบราจึงให้กริฟฟอนและมันติคอร์ติดตามเฟยหลิงมาโดยเป็นสัตว์คู่กายไท่หยางและหยางเฝิ่นแทน

                 "เอเดน เอเลนหลังจากจบงานเลี้ยงครั้งนี้ ให้พวกเจ้าปล่อยข่าวลือเกี่ยวกับหวงกุ้ยเฟยทันที" หลังจากที่ข้าและทั้งสองออกมาจากป่าก็รีบเดินเข้าไปในงานเลี้ยงทันที

                  "โรสเจ้าหายไหนมา ท่านพ่อและฮ่องเต้ทรงตามหาเจ้าอยู่" ตามหาข้า ทำไมกันนะทำไมถึงต้องตามหาข้ากัน

                  "ท่านแม่เจ้าคะท่านพ่อและท่านลุงตามหาข้าทำไมหรือเจ้าคะ" ข้าหันไปถามท่านแม่ก่อนที่ท่านพี่วิ่งมากอดข้าทันที

                 "เจ้าหายไปไหนมา" 

                  "แม่ไม่แน่ใจ อาจจะเป็นเรื่องของหวงกุ้ยเฟย" หืม..........แล้วเกี่ยวอะไรกับข้ากันนะ

                  "แล้วตอนนี้ท่านพ่อกับท่านลุงอยู่ไหนหรือเจ้าคะ" 

                 "ตามแม่มาแม่จะพาเจ้าไปหาท่านพ่อเจ้าเอง"ข้าเดินตามท่านแม่มาในห้องห้องหนึ่งเมื่อท่านแม่เปิดเข้าไปมีทั้งฮองเฮา ฮ่องเต้ หวงกุ้ยเฟย และบรรดาองค์ชายหลายๆคน

                  "ท่านพ่อและท่านลุงตามหาโรสหรือเจ้าคะ" ข้าหันไปทำความเคารพฮองเฮาและหันไปถามท่านพ่อกับท่านลุงแทน

              














...................................................................................................

ป่าดำ (Black Forest) ประเทศเยอรมนี

         Black Forest หรือที่รู้จักกันในชื่อ ป่าดำ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนี เป็นป่าที่เป็นตำนานของหนังสยองขวัญ และเทพนิยายหลายเรื่อง 

  

 ฟอน

         เป็นเทพที่มีท่อนล่างและหูเป็นกวาง มีผิวเรียบ ที่บ่ามีขนอ่อนนุ่ม ใบหน้าก็เป็นชายหนุ่มที่หล่อเหลาเอาการ เหล่าบรรดาฟอนส์นั้นแม้จะถูกเรียกว่าเป็นภูต

           

       

                

          


            

             


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 520 ครั้ง

314 ความคิดเห็น

  1. #312 KaedB (@KaedB) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 09:36
    งงไทหย่างมาจากไหน สรุปตัวละครชื่ออะไรง่าาา

    มึน.

    เนื้อ้รื่องสนึกดีแต่งงชื่อ อะ
    #312
    0
  2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  3. #176 150221 (@150221) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 23:36
    ไรท์แต่งนิยายจีนย้อนยุคจริงๆใช่มั้ยคะ
    #176
    0
  4. #98 Karn2526 (@Karn2526) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 17:49

    เอาอีกๆๆ
    #98
    0
  5. #96 Oiljang89 (@Oiljang89) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 06:28
    ท่านพ่อทำไมต้องมาช่วยพูดให้ด้วยในเมื่อฮวงกุ้ยเฟยเป็นคนที่คิดจะฆ่าเมียตัวเองแท้ๆ
    #96
    0
  6. #95 carapanda (@carapanda) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 22:23
    รอตอนต่อไปจ้าาา
    #95
    0
  7. วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 21:29
    ได้คนหล่อมาหนึ่งอัตรา
    #94
    0
  8. #93 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 20:47

    รอนะคะ
    #93
    0
  9. #90 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 19:02
    5555สม
    #90
    0
  10. #89 HighGirl (@Ammy_PMP) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 17:57
    เช็คคำผิดนิดนึงนะคะ รอตอนต่อไป สู้ๆๆ
    #89
    0
  11. #86 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 15:57
    สมน้ำหน้า หวงกุ้ยเฟย
    #86
    0
  12. #85 Dreamnoy (@dreamnoy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 15:53
    แน่นอน ทำร้ายเราแต่มาขอให้เราช่วย ตลกและพวกเธอ
    #85
    0
  13. #84 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 15:19
    สนุกค่ะ รอๆๆ
    #84
    0