โรซาเรีย นางร้ายสายเทพ

ตอนที่ 2 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16486
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 629 ครั้ง
    10 มิ.ย. 62

                ในวันที่พระจันทร์เต็มดวงกลุ่มคนมากมายเดินปะปนกันเต็มท้องถนนเพื่อร่วมงานเทศกาลดอกไม้ไฟที่กำลังเกิดขึ้น เสียงที่พูดคุยมากมายแต่ไม่อาจกลบเสียงหวานใสที่กำลังหัวเราะร่วมกับเพื่อนได้เลยหญิงสาวผู้มีดวงตากลมโตสีเขียวมรกตที่แฝงความดื้อรั้น ผิวขาวอย่างหิมะแรกแย้ม เรือนผมสีทองประกาย ริมฝีปากสีกุหลาบที่กำลังพูดเจื้อยแจ้วกับกลุ่มเพื่อนอยู่นั่น เรียกสายตาชายหนุ่มและสายตาอิจฉาจากหญิงสาวในงานอย่างเหลือล้น  แต่เจ้าตัวกับไม่สนใจเลยสักนิด
              "ยัยเอวา!  แกว่าตรงนั้นเค้ามีอะไรกันวะยืนมุงเต็มเลย"  เสียงเด็กผู้หญิงที่ใครๆก็รู้จักดี 'เมดาลีน' ลูกท่านคาเบียร์เจ้าของที่ดินและห้างสรรพสินค้ามากมาย
             "เออ นั้นดิ! ทำอย่างกับนายกมา" ปากหมาๆแบบนี้จะเป็นใครไม่ได้นอกจาก 'ราฟ' ลูกท่านเซนต์เจ้าของผับชื่อดังอย่าง 'Dark Knight' และหลายๆผับชื่อดังต่างๆ  รวมถึงเจ้าของธุรกิจสปาชื่อดังอีกมาก

             "ฉันก็อยู่กับพวกแกตรงนี้ จะถามเพื่อ!?" เสียงหวานใสที่ดังออกมาจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก 'เอเลน่าหรือเอวา' ลูกสาวเพียงคนเดียวของท่านมาร์คเจ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ที่ตอนนี้กำลังจะเปิดตลาดสู่ AEC 

             "งั้นไปรีบดูกันเถอะ!!" เมดาลีนหรือดาพูดขึ้นก่อนจะรีบลากเพื่อทั้งสองคนไปดูทันที
             "โอ้ย! แกเบาๆหน่อยซิ ยัยแรงควาย"ถึประโยคแรกจะพูดดังๆแต่ประโยคหลังกลับเบาหวิวเหมือนไม่อยากให้ใครบางคนได้ยิน
             "แกว่าอะไรนะ! กล้าด่าฉันเหรอ แกตาย!!!"แต่เหมือนคนหูดีก็ยังดีวันยังค่ำเพราะพูดเบาขนาดไหนก็ยังจะได้ยินจะเรียกว่าหูผีก็น่าจะได้
             "อ๊ากกกกกกก! ขอโทษๆ ยัยเอวาช่วยฉันด้วย!" ถ้าด่าแล้วรู้ว่าตัวเองต้องมีสภาพแบบนี้แล้วจะไปด่าเพื่อ?
             "555 สมน้ำหน้า แบร่!" 
             "ยัยเพื่อนทรยศ!!!                                            
.
.
.
.
.
.
.
.
             หลังจากที่วิ่งเล่น? กันเสร็จเรียบร้อยพวกเราก็ไปหาที่นั่งพักพร้อมเติมพลังสำหรับงานคืนนี้
            "พวกแกว่าวันนี้ทุกอย่างมันจะดีป่ะวะ"
            "นั้นดิ! ไม่อยากให้ถึงเที่ยงคืนนี้เลยวะ"
            "ไม่อยากกลับไปเป็นแบบเดิมอีกแล้ววะ"
            "แต่................สัญญาว่าพวกเราจะไม่ทิ้งกันX3" แต่พวกเขาคงจะไม่รู้เลยว่านี้จะเป็นสัญญาและการรวมตัวครั้งสุดท้ายของพวกเขาทั้ง 3 คน

เที่ยงคืน..............


           "เอวา  ดา  ราฟ พวกลูกรู้ใช่ไหมว่านี้จะเป็นการทดสอบครั้งสุดท้ายก่อนที่พวกลูกๆจะมารับตำแหน่งต่อจากพวกพ่อ"  ท่านมาร์ค
           "พวกลูกทั้ง 3  คนต่อจากนี้คือการตัดสินว่าพวกลูกจะมีความสามารถมากพอกลับตำแหน่งนี้หรือไม่" ท่านคาเบียร์
            "หากผ่านคืนนี้ไปได้พวกลูกทั้ง 3  คนจะเป็นผู้สืบ ทอดอย่างเต็มตัว"  ท่านเซนต์
            "การทดสอบง่ายๆแค่เข้าไปหาสัญลักษณ์ประจำตัวพวกพ่อให้เจอก่อนหมดเวลาที่กำหนดแล้วนำมันออกมา พวกลูกมีเวลาแค่  1 ชั่วโมงพอเจอสัญลักษณ์แล้วให้รีบออกมาทันทีเข้าใจไหม?" ท่านคาเบียร์
            "จำไว้ ห้ามพวกลูกออกนอกเส้นทางเด็ดขาด! และอย่าเดินเข้าป่าดำอย่าว่อกแว่ก"ท่านเซนต์
            "จำไว้! รีบออกมาทันทีเมื่อได้สัญลักษณ์แล้ว " ท่านมาร์ค
            "คะ/ครับ" หลักจากนั้นพวกเราก็เดินเข้าไปในป่าม่วงทันที พวกเราเดินเขาไปเรื่อยๆ จนลึกเข้าไปในป่าแต่พวกเรากลับไม่เจออะไรเลย
            "พวกแกว่าสัญลักษณ์อยู่ตรงไหนบ้างวะ" ราฟพูดขึ้นมาหลังจากเดินมาไกล
            "นั่นดิ! ทั้งเหนื่อย!ทั้งร้อน!"ดา
            "หาไปเรื่อยๆเดี๋ยวก็เจอ อ๊ะ!นั้นไงสัญลักษณ์ของท่านเซนต์" เมื่อมองไปรอบๆบนต้นไม้กับมีมีดรูปลายมังกรทองอยู่
            "ไหนๆ จริงด้วยฉันขึ้นไปเอาก่อนนะ" ลูเซียน
            "เหลือของฉันกับยัยเอวาซินะ จะเจอทันเวลาไหมเนี่ย?" บ่นไปบ่นมาพวกเราก็เดินต่อไปเรื่อยๆจนเจอกับพัดเหล็กของท่านคาเบียร์ของสุดรักสุดหวงที่ภรรยาทำให้ หลังจากที่ยัยดาไปเอาพัดเหล็กมาพวกเราก็เดินตามหาสัญลักษณ์ของท่านพ่อฉันต่อ แต่ไม่ว่ายังไงก็หาไม่เจอ จนพวกเราเริ่มท้อ
            "หาเท่าไรก็หาไม่เจอ มันไปอยู่ตรงไหนวะX2" ราฟกับยัยดาพูดขึ้นมาพร้อมกันก่อนจะถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย
            "สัญลักษณ์ของท่านพ่อ? สัญลักษณ์ที่สำคัญสำหรับท่านพ่อ? มันคืออะไรกันนะ?...........อ่อ! ดาบ ...........ดาบคู่จันทรา อยู่ตรงไหนกันนะพวกแกช่วยลองหาหน่อย มันต้องอยู่แถวๆนี้ล่ะ"
            "ดาบเหรอ?" พวกเราเริ่มค้นหาดาบกันทันทีแต่ก็ยังไงเจอ ท่านพ่อเอาไปซ่อนตรงไหนกันนะ ถ้าฉันเป็นท่านพ่อจะซ่อนไว้ตรงไหนกันนะ ไม่ว่าจะพัดเหล็กหรือมีดอยู่บนต้นไม้ทั้งสิ้น. งั้นก็!!!!!
            "ต้นไม้!!!!!! ดาบต้องแขวนอยู่บนต้นไม้" ฉันรีบมองหาดาบคู่ของท่านพ่อทันทีแต่ก็ยังหาไม่เจอ
            "เฮ้ย! นั้นดาบพ่อแกเปล่าวะ" ฉันมองตามนิ้วไอ้ราฟก่อนจะไปพบดาบคู่ที่แขวนไปอยู่บนกิ่งไม้ ก่อนจะรีบปีนต้นไม้และไปเอาลงมาทันที พวกเราเดินทางกลับทันที หลังจากที่พวกเรานำสัญลักษณ์กลับมาได้ พวกเราก็รับการแต่งตั้งเป็นทายาทของแก๊งทันที


















...................................................................................................

ฝากติดตามนิยายเรื่อง โรซาเรีย กันด้วยนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 629 ครั้ง

314 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  3. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. #209 sumomoji (@sumomoji) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 17:13

    ช่วยให้ตัวอักษรใหญ่ๆ หน่อย ขอบคุณ

    #209
    0
  5. #159 namtankk (@namtankorrawan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 14:27
    *แก้คำผิด ค่ะ/ครับ
    #159
    0
  6. #154 mrukritu (@xiuyuan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 21:29
    x2 x3 เอิ่ม 555
    #154
    0