โรซาเรีย นางร้ายสายเทพ

ตอนที่ 26 : อดีต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4186
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 263 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62

                  'อะไร เสียงใครนะ'

                   'มาหาข้าสิ  ธิดาแห่งข้า'  ข้าหันไปมองรอบๆ อย่างตกใจ 'เสียงใครกัน'

                   'ข้ารอเจ้ามานานเหลือเกิน เซเรน' ใคร? 

                   'ใครนะ!  ออกมานะ!!!'

                   'จงเปิดประตูแห่งภูติ แล้วเจ้าจะได้พบกับข้า'  ประตูแห่งภูติ? แล้วมันคือประตูไหนล่ะ? 

                   'ประตูแห่งภูติประตูไหนละ!!!'

                   'จงฟังให้ดีธิดาแห่งข้า ประตูแห่งภูติจะปรากฏเมื่อเจ้าเอ่ยตามข้า'

                   'ท่านรีบๆพูดมาเถอะ'

                   'ประตูแห่งภูติเอ่ย จงฟัง ข้าผู้เป็นทายาทขอเอื้อนเอ่ยเปิดประตูแห่งภูติแห่งบรรพกาล จงเปิดเพื่อตอบรับคำขอของข้า จงเปิด เอเรซัส เรมาชิโอ เมื่อกล่าวจบจงหยดเลือดขิงเจ้าลงไปด้วย' เรื่องมากเสียจริง  

                  'ประตูแห่งภูติเอ่ย จงฟัง ข้าผู้เป็นทายาทขอเอื้อนเอ่ยเปิดประตูแห่งภูติแห่งบรรพกาล จงเปิดเพื่อตอบรับคำขอของข้า จงเปิด เอเรซัส เรมาชิโอ!!!'


      ติ๋ง! ครืด!


                   เมื่อร่ายจบ ข้าจึงกรีดนิ้วตัวเองก่อนจะปล่อยให้เลือดไหลรินหยดลงไป เมื่อเลือดตกกระทบพื้น อยู่ๆก็มีทางเดินปรากฏออกมาจากพื้นที่ข้ายืนอยู่ เป็นทางที่ทอดยาวลงไปจนถึงชั้นล่างที่มีเพียงความมืดมิดให้เห็นเพียงเท่านั้น  ข้าจึงเดินตามทางมาเรื่อยๆ  ในที่สุดข้าก็เห็นแสงสว่างที่รอดผ่านออกมา ข้าจึงรีบเดินตามทางนั้นไปทันที  เมื่อสุดทางกับเป็นเพียงป่าที่อุดมสมบูรณ์. ไม่ว่าจะดอกไม้หายาก  หรือสัตว์หาหากต่างอยู่ที่นี้มากมาย  เมื่อข้าเดินออกไป  สัตว์ต่างๆก็หลีกทางให้ แต่กับมีสัตว์ตัวหนึ่งที่ก้าวออกมา เป็นสัตว์ที่มีรูปร่างลักษณะคล้ายมังกร แต่มีเกล็ดสีน้ำเงินตามลำตัว หางมี 7 หาง แต่ละหางก็มีสีที่ต่างกันด้วย  อีกทั้งปีกที่มีลวดลายแปลกประหลาดคล้ายปีกของพวกฟีนิกซ์อีกด้วย

                    "เจ้า.............."

                    "......................?"

                    "นี้นะหรือทายาทของนายท่าน  ชั่งอ่อนแอเสียจริง"  อะไร?  อยู่ๆก็พูดแบบนี้ขึ้นมา "ตามข้ามา นายท่านต้องการพบเจ้า" เมื่อพูดจบก็เดินจากไป คือ? แต่ข้าก็เดินตามไป จนมาถึงบ้านหลังหนึ่งหรือจะเรียกว่าคฤหาสน์เลยก็ว่าได้  เพราะความใหญ่เทียบกับคฤหาสน์ตระกูลแกรนด์ดิสแล้ว เล็กกว่าไม่มากนัก

                    "เอ่อ............ข้าไม่เข้าใจที่ท่านพูด"

                    "ช่างโง่งมเสียจริง  จงเดินตามทาง" พูดจบแล้วก็จากไป แค่เนี่ยเหรอ? แค่เดินตามทางสินะ ข้าเดินตามทางมาเรื่อยๆ จนมาถึงห้องๆหนึ่ง ข้าเปิดเข้าไปก็เจอกับชายคนหนึ่งที่มีปีกสีดำ ดวงตาสีแดง ชุดที่ใส่ก็ดูมีฐานะ ใครกัน? แต่ทำไมจึงรู้สึกคุ้นเคยนัก 

                    "ในที่สุดเราก็ได้พบเจ้า  ธิดาแห่งข้า" ทายาทแห่งข้า? หรือเสียงเรียกที่ได้ยินก่อนหน้านี้จะเป็น.......ชายคนนี้! "ใช่ เสียงที่เจ้าได้ยินเป็นเสียงของเรา" อ่านใจได้!!!!!

                    "ท่าน..............ท่านต้องการอะไรจากข้า"

                    "ข้าแค่ต้องการคืนความทรงจำ"

                    "ความทรงจำ?"

                    "คืนความทรงจำที่ข้าผนึกมันไว้"

                    "...........?!"


    วูบ   อึก!


                    อยู่ๆก็เหมือนมีอะไรบางอย่างไหลออกมาจากฝ่ามือของชายคนนั้น. แล้วพุ่งเข้ามาใส่ข้า ก่อนที่จะมีความทรงจำของใครสักคนเข้ามา

                   'ปีศาจอสุราหลุดไปแล้ว!'

                   'หากไม่รีบกำจัด  มันต้องกลับมาทำลายที่นี้เป็นแน่!!!!'

                   'ท่านจะทำอย่างไร ท่านเซรอน ถึงจะกำจัดมันลงได้'

                   'ไม่มีทาง ปีศาจอสุรามีพลังที่แข็งแกร่งเป็นอย่างมาก  ขนาดพวกเทพยังไม่สามารถปราบมันได้'

                   'หึ!  ก็เป็นเพราะพวกมันมิใช่หรือที่สร้างอสูรตัวนี้ขึ้นมา'

                    'อยากได้พลังที่มากขึ้น จนทำให้ทุกคนเดือดร้อน'   

                    'พวกเจ้าอย่าได้พูดเรื่องนี้อีก'

                    'แต่.........'

                    'ข้าขอเถอะ' อยู่ๆภาพก็เปลี่ยนเป็นภาพของเด็กคนหนึ่งที่วิ่งไปหาท่านเซรอน?

                    'ท่านป่อ'

                    'หืม.........ว่าไงคะ เซเรน'

                    'ท่านปี้ ยูริ อายปาย'

                    'ยูริไปที่สวนนะ' เด็กน้อยได้แต่มองท่านพ่อที่ตอบออกมาก่อนจะพาไปที่สวน. แต่จู่ภ่พก็เปลี่ยนไปเป็นภาพที่ตัวข้าเองก็รู้สึกเจ็บปวดเช่นกัน

                     'ฮ่าๆ ว่าไงเจ้าเซรอน เพราะเจ้าข้าถึงต้องทุกข์ทรมานอยู่ในขุมนรกนั้น  ตอนนี้ถึงเวลาที่เจ้าต้องชดใช้ข้าแล้ว!'

                     'ปล่อยยูริเดี๋ยวนี้!!'

                     'ปล่อยหรือ.........'


  กร็อบ! ตุบ!!


                     อยู่ๆ เจ้านั้นก็หักคอของเด็กคนนั้น ก่อนที่จะปล่อยร่างนั้นลงพื้นอย่างไม่ใยดี'

                    'เจ้า!! เจ้าฆ่าลูกข้า!!'

                    'เจ็บปวดหรือเซรอน ข้าที่ต้องทนทุกข์อยู่ในขุมนรกของเจ้าเจ็บปวดมากกว่าที่เจ้าได้รับเสียอีก!!'

                    'จะ.........เจ้า......'

                    'ท่านปี้!!!' 

                    'อย่าเข้ามานะเซเรน!'

                    'ท่านป่อ'

                    'ฮ่าๆ ออกมาสิแม่หนู ออกมาดูความตายของพ่อเจ้า!!!'

                    'เจ้าไม่มีวันฆ่าข้าได้!'

                    'นั้นสิๆ  แต่...........นั้นมันเมื่อก่อนเซรอน ข้าในตอนนี้สามารถฆ่าเจ้าได้'

                     'ไม่มีทาง!!!'

                     'ข้าจะทำให้เจ้าดู' 'อสูรกลืนกิน!' อยู่ๆรอบก็มืดลงพร้อมกับมีเงาบางอย่างปรากฏอกมา 

                     'หึ โล่เหมันต์'

                     'มันยังไม่จบหรอกเซรอน  'จงออกมา จงปรากฏกายต่อหน้าข้า  เลเยอร์โฟ ดาร์คไวน์!!' เจ้าจะเอายังไงกับมันเหล่าเซรอน'

                     'เจ้า!!!!!'

                     'ท่านป่อ' อยู่ๆ เด็กคนนั้นก็เรียกพ่อของตัวเองออกมา ทำให้ท่านเซรอนเสียสมาธิในการป้องกันเวทย์  จึงโดนเวทย์น้ำแข็งโจมตีทันที


   อัก! 


                     'ท่านป่อ! ม่านน้า ห้ามทำร้ายท่านป่อ!!' เมื่อเด็กสาวพูดจบก็มีแสงสว่างสีทองเข้าครอบครองพื้นที่รอบๆโดยทันที

                    'อะไรกัน!  อัก!' 

                    'หายปายนะ  ห้ามทำร้ายท่านป่อ!!' ร่างของปีศาจตนนั้นก็จากไปทันที พร้อมกับที่พ่อของเด็กคนนั้นฟื้นขึ้นมา

                   'เซเรน..........'

                   'ท่านป่อ........ทะ.....ท่านปี้'

                   'ยูริไปแล้วเซเรน  ยูริจะยังอยู่ในใจของเซเรนตลอด'

                   'ฮึก!...........ท่านปี้!!'  เมื่อทุกอย่างกลับมาสงบ ท่านเซรอนก็สืบหาคนที่เป็นคนที่ที่ทำให้ยูริหรือลูกสาวคนโตของท่านหมดพลังเวทย์ จนถูกสะกด

                   'ท่านพี่ ข้ามีเรื่องจะคุยกับท่าน'

                   'เจ้ามีอะไร ลาเมีย'

                   'คำทำนายถึงเซเรน'

                   '................'


                         'เมื่อยามที่ท้องนภาอับแสง

 ยามที่แสงสุดท้ายดับลง 

ความมืดจะกลืนกินแสงสว่าง 

ทั่วทั้งแผ่นดินจะกลายเป็นทะเลเลือด 

แต่............สตรีผู้มีเรือนผมสีทองสว่าง

ผู้ที่มีสายเลือดผสมอันยิ่งใหญ่

 จะเป็นผู้ยุติทุกอย่าง

 นางคือผู้ที่อยู่เหนือวัฏจักร 

จะเป็นเพียงผู้เดียวที่จะกำจัดภัยร้ายครั้งนี้

นางผู้อยู่เหนือทุกสิ่ง

 ผู้ที่เกิดมาพร้อมชะตาของโลก'


                  'ข้าว่าไม่มีคำทำนายใดเกี่ยวกับเซเรนเลย'

                  'ใช่ท่านพี่ อาจจะไม่ได้หมายถึงนางโดย ตรงแต่ลักษณะของนางก็ตรงเช่นกัน  ไม่ว่าจะสายเลือดที่ไหลเวียนอยู่ในกายไหนจะเรือนผมสีทองอีกเหล่า  ท่านก็รู้ว่าคนที่มีผมสีแดงสดมีจำนวนที่น้อยมาก ไม่ต้องถามถึงสายเลือดผสมนั้นอีกด้วย และในวันนี้ท่านพี่ก็เห็นว่าเซเรนใช้พลังปกป้องท่าน'                     'ข้า.............ข้าไม่ต้องการให้นางเข้ามายุ่ง'

                   'แต่............ท่านพี่'

                   'เมื่อถึงเวลาข้าจะบอกนางเอง'

                   'เจ้าคะ ท่านพี่'

   

       20 ปีผ่านไป


                  'ท่านพ่อเจ้าคะ  เซเรนมีเรื่องอยากจะบอกท่านพ่อ'

                  'หืม...........เซเรนมีอะไรหรือ'

                  'เรื่องของพี่ยูริ'

                  'เจ้ามีอะไร'

                  'เซเรนต้องการ................เอ่อ........เซเรนต้องการฝึกศาสตร์มืดเจ้าคะ'     

                  'เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับยูริ'

                  'เซเรนกับท่านพี่ยูริสัญญากันว่าเมื่อโตมาจะช่วยท่านพ่อทำงาน พี่ยูริจะเรียนเกี่ยวธาตุแสง แต่เซเรนต้องการเรียนของธาตุมืดเจ้าคะ'

                   'หากเจ้าต้องการ  พ่อจะให้ลาเมียมาสอนเจ้า'

                   'ขอบคุณเจ้าคะท่านพ่อ'

















...................................................................................................

สวัสดีทางนักอ่านทุกท่านนะคะที่หายไปนาน  ช่วงที่ผ่านมาไรท์ยุ่งมากจริงๆ เพราะใกล้ปิดเทอม งานเลยมากขึ้น  ไรท์จึงหยุดแต่งนิยาย พอทำงานเสร็จไรท์ก็มาแต่งต่อทันที

#ป.ล นิยายเรื่องนี้ทางไรท์แต่งสดนะคะ ไม่ได้ทำการเขียนหรือแต่งไว้ก่อนแล้ว ทำให้ไม่สามารถมาอัพให้ได้มนเวลาที่ผ่านมา

                  

                   

               

    

     

        


  

                 

 


                

                  




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 263 ครั้ง

313 ความคิดเห็น

  1. #217 @Loland (@Seesuda) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 10:19

    รอนะคะ????????

    #217
    0
  2. #216 Gps@7 (@020942hg) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 20:52

    รอออออออออค่ะะะะะะดะ
    #216
    0
  3. วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 18:40

    รอจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

    #215
    0
  4. #214 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 16:11
    รอๆๆค่ะ
    #214
    0
  5. #213 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 14:24
    รอนะคะ
    #213
    0