โรซาเรีย นางร้ายสายเทพ

ตอนที่ 3 : เกิดใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15050
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 705 ครั้ง
    20 ก.ค. 62

               หลังจากที่พวกเราได้นำสัญลักษณ์กลับมาพวกเราถูกแต่งตั้งเป็นทายาทของแก๊งทันทีทำให้เวลาที่มีน้อยอยู่แล้วยิ่งน้อยเข้าไปอีก แถมพวกเราต้องระวังตัวมากขึ้นเพราะอาจมีบางแก๊งหรือคนที่ต้องการอำนาจลอบส่งนักฆ่ามาสังหารพวกเราอยู่ดี
              "นี่ก็ผ่านมา 6 เดือนแล้วนะที่พวกเราไม่ได้ออกไปไหนด้วยกัน ฉันว่าเราออกไปเที่ยวกันเถอะ" ยัยดาพูดขึ้นหลังจากที่มาหาฉันได้ไม่นานโดยมีตามติดมาด้วย
              "นั้นดิ ฉันเบื่อจะตาย ไหนจะเอกสาร ไหนจะพวกนักฆ่า พวกทรยศแก๊งอีก เรื่องเยอะชิบ"ไอ้บ้าราฟพูดขึ้นอย่างหงุดหงิดที่วันๆตัวเองอยู่แต่กับบ้านไม่ได้ออกไปไหนเหมือนแต่ก่อน
             "พวกแกไปเถอะ ฉันมีงานที่ต้องรีบเคลียร์วะ"
             "งานไรวะ ค่อยทำดิ เที่ยวก่อนๆ" ราฟ
             "นั้นดิ เดี๋ยวค่อยกลับมาทำก็ได้" ดา
             "เฮ่อ! ฉันก็อยากแต่มันต้องส่งวันนี้วะ"
             "เร่งมากเลยเหรอวะ งั้นเดี๋ยวพวกฉันรอ" ดา
             "ไม่ต้องๆ พวกแกไปเถอะ อีกนานกว่างานจะเสร็จไว้คราวหลังๆ"
             "งั้นตามใจแก ถ้าแกจะเอาอะไรก็โทรมาบอกก็แล้วกัน ไปละ"                                
                                               .
                                               .
                                               .
                                               .
                                               .
                                               .
                                               .
                                               .                                           

               "เอวา วันนี้พ่อจะไปมูลนิธิลูกจะไปด้วยหรือเปล่า"

              "ไปคะ เอวาอยากไปคะ"

              "งั้นรีบไปแต่งตัว พ่อให้เวลา 30 นาที แล้วมาเจอกันหน้าบ้านนะลูก" หลังจากนั้นฉันก็รีบขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ทันทีก่อนที่ท่านพ่อจะต้องรอนานไปมากกว่านี้

             "เสร็จแล้วคะ"ฉันเดินลงมาพร้อมกับหมุนตัวไปรอบๆเพื่อให้คุณพ่อดูชุดที่ฉันใส่ 

             "ปะ กันเรารีบไปกันนี้กว่านะ" ในขณะที่ฉันเดินตามท่านพ่อไปกลับมีเสียงของพวกบอดีการ์ดหลายคนๆตะโกนขึ้นมาว่า.........

             'ปกป้องคุณหนูและนายท่าน'

             'คุ้มครองคุณหนูและนายท่าน'

             'มีคนบุก รีบไปแจ้งนายท่านเร็ว'

             'เรียกกำลังเสริมด่วน!'


ปังๆ ปังๆๆ  บึ้ม!!!!


            "รีบหาที่หลบเร็ว ระเบิด!!"

            "นายท่านและคุณหนูเชิญเข้าไปด้านในก่อนครับ สถานการณ์ตอนนี้ไม่ปลอดภัยครับ" ฉันหันไปมองบอดี้การ์ดคนสนิทของคุณพ่อทันทีก่อนที่ฉันจะตัดสินใจ.............วิ่งเข้าไปช่วยทุกคนสู้

            "รีบไปเอาปืนและระเบิดมาให้หมด!!"ฉันหันไปสั่งลูกน้องในแก๊งทันทีก่อนจะรีบเอาระเบิดปาใส่พวกนั้น

            "เอานี้ไปกิน ไอ้พวกสวะ"  บึ้ม!!!!!


ปังๆ  ปังๆๆ  บึ้ม!!!!  พลั้ว!!!


           "ตอนนี้สถานการณ์เป็นไงบ้าง ท่านชาน"

           "คุณหนูครับตอนนี้้พวกเราสามารถคุมสถาน การณ์ไว้ได้หมดแล้วครับ"

           "ใครบงการ!!"

           "ผมจะรีบสอบสวนทันทีครับ" 

           "มันรู้ทางหนีดี แสดงว่ามันศึกษาและวางแผนกาารบุกครั้งนี้มาเรียบร้อยแล้ว แม้แต่ทางลับมันก็รู้

 แสดงว่ามีหนอนบ่อนไส้!!"

           "คุณหนูคิดว่าใครที่เป็นหนอนบ่อนไส้กันครับ?"

           "เรื่องทางลับมีใครที่รู้บ้างคะ นอกจากท่านชาน ท่านพ่อ มีใครรู้อีกไหมคะ?"

           "ท่านไนน์ครับ เมื่อวันก่อนท่านไนน์มาขอแผนผังของบ้านครับรวมถึงเส้นทางต่างๆทั้งหมดด้วยครับ"

           "ท่านลุงนะเหรอ?" ท่านลุงจะทรยศท่านพ่อจริงๆนะเหรอเพราะอะไรละ?  ไม่มีเหตุผลเลย. ฉันคิดไม่ตกเลยจริงๆ ใครกันนะที่เป็นหนอนบ่อนไส้

          "แล้วตอนนี้ท่านลุงกับท่านพ่ออยู่ไหนคะ"

          "ห้องโถงครับคุณหนู" ไม่ได้การแล้วต้องรีบไปถ้าท่านลุงทรยศจริงๆ. ท่านพ่อเป็นอันตรายแน่ๆ ฉันรีบวิ่งมาที่ห้องโถงทันที แต่สิ่งที่ฉันเห็นกับทำเอาใจฉันแทบแตกสลาย  ท่านพ่อที่ตัวเต็มไปด้วยเลือด แขนขวาของท่านพ่อถูกยิง โดยคนที่ยิงกับเป็นท่านลุง


ทำไม!  


           "ท่านพ่อ!!!นี้มันอะไรกันคะท่านลุง" ฉันหันไปถามท่านลุงทันทีเพราะไม่เข้าใจว่าทำไมต้องทรยศพวกเราด้วย

           "ไง หลานรัก สงสัยสินะว่าทำไมลุงคนนี้ถึงทรยศได้ เพราะพ่อแก!!แย่งทุกอย่างไปจากฉัน ทั้งตำแหน่งหัวหน้าแก๊ง ผู้หญิงที่ฉันรัก เพราะมัน!!! ถ้าไม่มีมันสักคนทุกอย่างก็จะต้องเป็นของฉัน!!!"  ท่านลุงทำไมท่านพูดแบบนี้แค่เพราะอำนาจนะเหรอที่ทำให้ท่านลุงเปลี่ยนไป

            "อย่ายุ่งกับท่านพ่อนะ!!!!!!" ไม่เอาหรอก จะไม่ยอมเสียใครไปอีกแล้ว  จะปกป้อง ต้องปกป้องเอาไว้ให้ได้

            "พี่ครับผมไม่เคยแย่งอะไรของพี่เลยนะ!"

            "แกนะเหรอที่ไม่แย่ง! อย่าตอแหลหน่อยเลย!!"

            "ผมกับรินดารักกันจริงๆ ส่วนเรื่องตำแหน่งผมไม่เคยอยากได้แต่ท่านพ่อยกให้ผมเอง!"

            "แกหยุดพูดสักที! แกมันสมควรตาย! ลาก่อนน้องชาย"  


ปัง!!!!!


           "ไม่นะท่านพ่อ"

           "นายท่าน"


ตุบ! อึก!


           "เอวา/คุณหนู. ไม่นะ!!!" ขอโทษนะคะแต่เอวาไม่อยากเห็นท่านพ่อเจ็บอีกแล้ว ขอโทษที่ไม่อาจอยู่กับท่านพ่อให้นานกว่านี้  ขอโทษนะดา,ลูเซียนที่ต้องผิดสัญญา 

           "ไม่นะๆเอวา!!! อย่าหลับนะลูก! อย่าทิ้งพ่อไป!!"

           "รีบโทรตามรถพยาบาลเร็วเข้า!!!"

           "ส่งคนไปตามจับท่านไนน์ด้วย! อย่าให้หนีรอดไปได้!!"

           "เอวาๆ!! ตื่นสิลูก  พูดกับพ่อก่อน!!!"

           "อึก....ท่าน...พ่..อ..แค่กๆ...ลูก...ขอ ..โ..ท..ษ.....ลา..... ..ก่อน" เอวาอยากอยู่กับทุกคนให้มากกว่านี้แท้ๆ  แต่เอวาไม่ไหวแล้วจริงๆ ขอโทษนะคะท่านพ่อ อย่าร้องไห้เลยนะคะ

           "ไม่นะๆ!!!!!!!!!   เอวา!!!!!!!!!!!"

           'คุณหนูๆๆ  เข้มแข็งไว้นะครับ'

           'อดทนหน่อยนะครับคุณหนู'

           'อย่าพึ่งทิ้งพวกเราไปเลยนะครับ'

           'คุณหนูฟื้นขึ้นมาเถอะครับ'

           'คุณหนูอย่าทิ้งพวกผมเลยครับ'

           'คุณหนู!!!!'

.

.

.

.

.

.

.

.

.

               'อ่าาาา...............ที่นี้ที่ไหนเนี่ย ฉันจำได้ว่าฉันเข้าไปรับกระสุนแทนท่านพ่อนี้? แล้วที่นี้มันที่ไหนกัน หรือว่าฉันตายแล้ว!!!!' ฉันหันไปมองรอบๆทันทีและค่อยๆนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา ใช่! ฉันเขาไปรับกระสุนแทนท่านพ่อหลังจากนั้นก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย

              'เจ้าตายแล้วเอวาเอ๋ย เจ้าจงยอมรับเสียเถอะ' เสียงใครกันนะ ฉันหันไปมองรอบๆทันทีเมื่อได้ยินเสียงคนพูด

              'ใครนะ!  ออกมานะ!' ฉันตะโตนกลับไปหลังจากที่เสียงนั้นเงียบหายไป


วิ้งๆ


             'ท่านเป็นใครนะ!!' ฉันร้องถามออกไปทันทีเมื่อเห็นชายหนุ่มที่แต่งตัวด้วยชุุดคล้ายๆของยุคจีนสมัยราชวงศ์ฮั่นเลย ใบหน้าหล่อเหลา  ดวงตาคมเรียว รูปร่างสูง หุ่นดีเหมือนนายแบบ

             'ข้าคือยมฑูตที่มารับดวงวิญญาณของเจ้าไงละเอวา'ห๋าาาาาา ยมฑูตเนี่ยนะ เมากาวมาเหรอ ใครเชื่อก็บ้าแล้ว

             'ข้าไม่ได้เมากาวและข้าเป็นยมฑูตจริงๆ' อ่านใจได้ด้วย สุดยอด! ก็ดีจะได้ไม่ต้องพูดให้เมื่อยปาก

             'เจ้านี้นะ ไม่ไหวเลยจริงๆ' อะไร? ท่าทางที่ส่ายหัวแบบนั้น คือไร? แล้วไอ้ที่ไม่อีกเนี่ยคือ??  

             'เจ้า นางสาวเอเลนนา. พาณิชย์รุ่งเรือง เกิดวันที่ 5 เดือน มีนาคม พ.ศ xxxx  ตายโดยโดนรถชน เมื่อวันที่ xx เดือน xxxxxx   พ.ศ xxxx ด้วยบุญที่จะ.. 

             'เดี๋ยว!!!   ท่านชื่อข้า เอเลนนา พาณิชย์รุ่งเรืองกิจ'

             'เจ้าว่าอย่างไรนะ! '

             'ที่ท่านพูดมาคือไม่ผิด  แต่นามสกุลไม่ใช่' ฉันได้แต่มองคุณยมฑูตที่เริ่มพลอกหน้ากระดาษ ก่อนจะหันมามองหน้าฉัน ทำให้ฉันเข้าใจได้ทันที  ว่ามีบางอย่างผิดพลาด

             'ท่าน. ท่านอย่าบอกนะว่าผิดคนนะ!! '

             'อะแฮ่ม...   ข้าจะส่งเจ้าเข้าไปเกิดใหม่ เจ้าตกลงไหม '

             'พระท่านคนเดียวเลย ที่ทำให้ข้าเป็นแบบนี้'

            ' ข้าขอโทษเจ้าด้วย'

            'ชิ ข้าลงไปเกิดใหม่ก็ได้'

            'ดีๆ  เอาละข้าให้พรเจ้า 5 ข้อ ขอพรได้เลย ถือว่าเป็นคำขอโทษจากข้า' โอ้ๆๆ พร 5 ข้อ ดีสุดๆ


1 ฉันขอให้ตัวเองมีความทรงจำและความสามารถของร่างเดิม

2 ฉันขอให้ท่านพ่อและทุกคนในแก๊งมีความสุขรวมทั้งเพื่อนทั้งสองของฉันด้วย

'โลกที่จะไปเป็นโลกแบบไหนกันนะ' ฉันเปรยขึ้นมาก่อนที่ยมฑูตหน้าหล่อจะตอบ ที่นั้นมีเวทมนต์ในการดำรงชีวิตและสิ่งที่ในโลกที่เจ้าจากมาไม่มี'

3 งั้นขอให้มีพลังเวทย์หายากและทรงพลัง

4 ขอให้ไปเกิดในครอบครัวที่ร่ำรวยและรักฉัน

5 ขอให้จดจำทุกอย่างได้อย่างรวดเร็ว แค่ผ่านตาก็จำได้


              'เจ้าขอแต่สิ่งที่ทำให้ตัวเองไม่อ่อนแอ เจ้าไม่กลัวไปแล้วหน้าตาดูไม่ได้บ้างเหรอ?' ทำไมต้องกลัว ไหนบอกว่าร่างนั้นอ่อนแอยังไงล่ะ? ก็ต้องขอแบบนี้สิ

              'เอาเถอะข้าจะให้เจ้าเอง ขอประทานพรให้เจ้างดงามเป็นที่หนึ่ง และเจ้าจะสื่อสารกับสัตว์ทุกชนิดได้'

              'ขอบคุณคะ แค่นี้ก็เทพสุดๆเลยๆ'

              'หลับตา ทำจิตให้ว่าง ข้าจะได้ส่งเจ้าไปสักที' ฉันหลับตาแล้วพยายามปล่อยจิตให้ว่างจนผ่านไปสักพัก อยู่ๆร่างกายก็เหมือนถูกดูดลงไปจากนั้นก็ไม่รู้สึกอะไรอีกเลย

              'นางไปแล้วสินะ'

              'ขอรับ แต่ว่า..........'

              'ทุกอย่างดีที่สุดแล้ว เพื่อตัวนางเอง'

              'ขอรับ'

              'จงใช้ชีวิตใหม่ครั้งนี้ให้ดี เอวา'










......................................................................................................

รูปท่านยฑูต. ที่ส่งเอวามาเกิด



ชายปริศนา











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 705 ครั้ง

313 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  3. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. #200 sirikorn555 (@sirikorn555) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 16:24
    คือ...ร่างของยมทูตนี้โครตหล่ออ่ะ💕
    #200
    0
  5. #160 namtankk (@namtankorrawan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 14:46
    เดินเรื่องค่อนข้างโอเคค่ะ แต่ก็มีงงนิดหน่อย *คำผิดจะมีพวก ใช้ ‘คะ ค่ะ นี่ นี้ นั่น นั้น นะ น่ะ ‘ ลองออกเสียงดูค่ะ เผื่อมันช่วยให้ใช้ถูก
    #160
    0
  6. #150 Vampire_killeR (@vana_killer) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 20:31
    งงมากๆ แต่สู้ๆน่อ
    #150
    0
  7. #144 Forget me not29 (@1004angel) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 00:28
    งง ค่ะ อ่านไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่สู้นะคะ
    #144
    0
  8. #28 meena- (@meena-) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 21:42
    ราชวงค์จีนยุคโซซอนมันแปลกๆนะมีด้วยหรอ
    #28
    1
    • #28-1 meena- (@meena-) (จากตอนที่ 3)
      12 พฤศจิกายน 2561 / 21:43
      อ๋อราชวงค์โซซอน
      #28-1