คัดลอกลิงก์เเล้ว

[ SF FFXV ] Valentine : Gladnis

โดย GHOUL YORI

Final Fantasy : Valentine Day ( Gladio x Ignis ) " จะพูดอะไรก็พูดให้มันชัดๆ ฉันอยากให้นายพูด สิ่งที่นายอยากจะพูด...กับฉัน " G. " อะไรกันนักกันหนาวะ " I.

ยอดวิวรวม

267

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


267

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


11
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  16 ก.พ. 61 / 09:47 น.
นิยาย [ SF FFXV ] Valentine : Gladnis [ SF FFXV ] Valentine : Gladnis | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
     - Valentine -

    " จะพูดอะไรก็พูดให้มันชัดๆ " 
    " พูดบ้าอะไรของนาย " 

     " ฉันอยากให้นายพูด สิ่งที่นายอยากจะพูด...กับฉัน "  G.
  " อะไรกันนักกันหนาวะ "   I.




Cr : https://hinoe-0.deviantart.com/




Cr : http://00323z.tumblr.com/

ขอบคุณเจ้าของภาพด้วยนะคะ ;)

เนื้อเรื่อง อัปเดต 16 ก.พ. 61 / 09:47


[ SF FFXV ] Valentine : Gladnis


Fic : Final Fantasy XV
Title : - Valentine Day!! -
Paring : Gladnis (Gladiolus x Ignis )
Author : Ghoulyori 
Note : * เป็นเรื่องอ้างอิงจาก Brotherhood ของซีรี่ย ์FFXV ในช่วงเวลาที่น็อคทิสยังเรียนอยู่มัธยมซึ่งมีเพื่อนสนิทอย่างพรอมพ์โต้ 
พี่เลี้ยงอิกนิสและพี่ชายกลาดิโอ้  จะเน้นหลักไปในคู่ Gladnis ป๊าม๊า เป็นเรื่องแปลกๆมโนขึ้นเองล้วนๆแน่นอนว่าไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องจริงแต่อย่างใด *



------------------------------------------------------------------------


 รถสีดำขลับมาจอดหน้าบ้านของตระกูลอมิซิเทียร์ อิกนิสลอดมองผ่านกระจกที่ติดฟิล์มสีดำสนิท
เห็นลูกเจ้าของบ้านคนโตเปิดประตู โบกมือหยอยๆให้คนที่นั่งอยู่บนรถอย่างสดใส 

 อิกนิสกลอกตาก่อนจะปลดล็อคประตูให้อีกคนขึ้นมาบนรถ หย่อนก้นลงนั่งเบาะข้างคนขับ
ด้วยรอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์ กลาดิโอ้ปิดประตูรถเบาๆ

 " จะไปไหนดีครับ คุณชาย "
" พาสาวไปเที่ยวแถวนี้แหละครับ "
อิกนิสหันมองหน้ากลาดิโอ้ ทำตาขวางใส่ก่อนจะปั้นมาดนิ่ง ปลดเบรกมือออกรถตามลำดับ

กลาดิโอ้โบกมือยอมแพ้ทันทีที่เห็นสายตาดุๆนั่นก่อนจะเปรยตามองหนุ่มแว่นที่ตั้งใจมองทางอย่างขี้เล่น

 " เลี้ยวซ้ายข้างหน้านะ "
 " อืม " กลาดิโอ้คลี่ยิ้ม 
อิกนิสมองรอยยิ้มนั่นอย่างขุ่นๆ ระหว่างรอสัญญาณไฟจารจร เมื่อรถสีดำคันหรูจอดนิ่งอยู่ตรงสี่แยก

 วันนี้อยู่ๆกลาดิโอ้ก็โทรมาหาเขาในตอนเที่ยงบอกว่าหลังไปหาน็อคทิสเสร็จให้ไปรับตัวเองหน้าบ้าน
ด้วยเหตุผลที่ว่าจะไปซื้อของ... พร้อมบอกต่ออีกว่าให้เขาไปช่วยเลือกด้วย...

 การประมวลผลของราชเลขาอิกนิสคงจะคาดเดาว่าการไปซื้อของในครั้งนี้อาจจะเป็นการซื้อของให้สาวอย่างแน่นอนยิ่งเป็นวันวาร์เลนไทน์อย่างนี้น่ะ ไม่แปลกหรอก...

แต่ที่น่าแปลกคือ ให้อิกนิสไปช่วยเลือกเขาจะช่วยอะไรได้รึเปล่าก็ไม่รู้ เพราะราชเลขาคนนี้ก็ไม่มีประสบการณ์เรื่องชู้สาวพวกนี้เลย...

   หรือแค่ให้ขับรถไปส่งเฉยๆ แค่นั้นมั้ง?


 อิกนิสจอดรถกลางลานกว้างที่อัดแน่นไปด้วยรถยนต์ยานพาหนะนับร้อยจอดเรียงรายอยู่เต็มอัตรา
กว่าเขาจะหาที่จอดได้ก็ปาไปเกือบครึ่งชั่วโมงเลยเหมือนกัน

 ร่างโปร่งเปิดประตูออก ล็อครถทันทีที่ร่างสูงใหญ่ของกลาดิโอ้ออกจากรถและกระแทกประตูเข้าที่เดิม
   เข้าใจว่าแรงมันล้นเหลือ แต่ก็ควรเบามือไว้บ้างถ้ารู้ว่าสิ่งที่อีกคนกระทำใส่อยู่ นั้นมันแพง...

 กลาดิโอ้ส่งสัญญานมือให้ก่อนที่จะสาวเท้าเดินนำอิกนิสที่มัวแต่ปั้นหน้าขรึมอยู่ มองด้วยท่าทีเลิ่กลั่ก
ก่อนราชเลขาคนเก่งจะเดินตามไปในท่าทีที่เหมือนเดิม


 ทั้งสองคนเดินผ่านซุ้มหน้างานที่ประดับไปด้วยดอกกุหลาบและของตกแต่งน่ารัก 
ดูแปลกตาไม่น้อยที่มีผู้ชายหนึ่งคนกับหมีอีกตัวมาเดินด้วยกันในงานที่เบ่งบานไปด้วยสีชมพู

 ระหว่างทางที่เดินผ่าน อิกนิสพยายามไม่มองไปรอบๆให้มันเลี่ยนตา จนเบาหวานคงขึ้นตาได้ถ้ามองนานๆ

 คู่หนุ่มสาวผลอดรักกันจนมดขึ้น บางคู่ถือวิสาสะจับมือถือแขน ลุกล้ำไปจนถึงจูบในที่สาธารณะ 
หากเกินไปกว่านี้คงเปิดห้องนอนแถวนี้ได้เลย

ไม่ว่าจะ ชายหญิง ชายชาย หญิงหญิงมากมายหลากหลายสายคู่เดินว่อนให้มดกัดเล่น

 อิกนิสพยายามที่จะไม่กลอกตา วางมาด เดินนิ่งๆทำเหมือนไม่รู้สึกอะไร คิ้วขมวดกันจนผูกเป็นโบว์ได้

  แต่พอมองกลับไปหากลาดิโอ้ รายนั้นกลับโชว์เหนือเดินผิวปาก ฮัมเพลง ระหว่างเดินผ่านคู่รักที่กำลัง
ดูดปากกันอย่างดูดดื่ม แบบไม่รู้ประสีประสาอะไร!!

 ไม่มีท่าทีที่จะเดินหลีกออกมาให้พวกเขามีเวลาส่วนตัว เดินผ่านม้านั่งไปแบบชิลๆ 
โดยที่ชาวบ้านชาวช่องเขามีมารยาทพอที่เดินปลีกออกมาให้ !!

 แว่นอิกนิสคงร้าว หากอยู่ในการ์ตูนเก๊กสั้นๆอย่าง ขายหัวเ--- (เซนเซอร์)

 โชคดีที่หนุ่มสาวคู่นั้นไม่ได้สนใจคนที่เดินผ่านไปผ่านมาแม้แต่น้อย ไม่งั้นกลาดิโอ้คงได้รางวัลหน้าด้านแห่งปี
ด้วยรอยตีนหนักๆเพราะความไร้สามัญสำนึกของเขาเอง--

" เฮ้ อิกกี้ " 
" บอกว่าอย่าเรียก อิก-- "
" มาเดินข้างๆกันหน่อยสิ " กลาดิโอลัสไม่สนใจคำแย้งพูดตัดไปเสียดื้อๆ น้ำเสียงหนักๆนั่น ทำให้อิกนิส
ก้าวเท้าเร็วขึ้นเดินขึ้นมาประกบข้างอีกฝ่าย

 คนตัวใหญ่ดูพึงพอใจไม่น้อยกับการที่ราชเลขาคนเก่งยอมฟังคำสั่งที่ดูจะเป็นคำขอเสียมากกว่าของเขา

 อิกนิสยังปั้นหน้านิ่ง ทั้งที่คิ้วยังขมวดกันเป็นปมกลาดิโอ้ยิ้มมุมปากพลางสังเกตเสื้อผ้าที่อีกคนใส่ลอยๆ

 อิกนิสพึ่งเลิกจากงาน เสื้อเชิร์ตสีขาวที่เคยถูกปิดทัด้วยสูทตัวหนาที่เจ้าตัวถอดไว้ทิ้วไว้บนรถ
เหลือเพียงเสื้อตัวบางกับชั้นในที่โผล่ออกมาตามเนื้อผ้าให้เห็น กระดุมบนถูกปลดออก เนกไทคลายออกหลวมๆ
ดูสบายๆในแบบของอิกนิส ปกติเจ้าตัวก็ไม่ได้ปล่อยตัวแบบนี้ให้ใครเห็นมากนัก 

 เขาเองก็อยู่ในชุดลำลองเสื้อยืดตัว ยีนส์ตัว หมวกแก๊บรองเท้าผ้าใบ กลาดิโอ้ไม่คิดอะไรมากนักเรื่องรสนิยมด้านแฟชั่น



 ส่วนใหญ่เสื้อที่ใส่ก็จะเป็นไอริสผู้เป็นน้องเลือกให้เสียมากกว่าผู้เป็นพี่ชายที่ตามใจน้องสาวยิ่งกว่าอะไรก็ไม่อยากจะขัดใจหากอิริสเลือกอะไรให้เขาใส่ โชคดีที่เธอก็ไม่ใช่ คนขี้แกล้งอะไรเพราะฉะนั้น เสื้อผ้าที่กลาดิโอ้ใส่ก็จะ ไม่ค่อยมีอะไรที่ดูขัดตามากนัก อย่างเสื้อยืดลายหมี หรือเสื้อกันหนาวสีชมพู 

 ถึงแม้จะมีบ้างแต่ก็โชคดีว่านั่นแค่บางครั้ง ย้ำนะ บาง-ครั้ง

 " กลาดิโอ้ ถามอะไรหน่อยสิ... " เสียงเรียบๆที่ฟังดูเป็นเอกลักษณ์ ถามขึ้นทั้งที่ปกติไม่ค่อยเอ่ยปากอะไร
จึงน่าแปลกใจไม่น้อยหากอิกนิสเป็นผู้เริ่มเรื่องสนทนา
 " หืม.. ว่ามาสิ "
 " นายจะซื้อของนี่.. ซื้อให้ใครงั้นเหรอ "
 " ไอริสน่ะ คิดว่าฉันจะซื้อให้สาวหรือไง ? "
 " ก็คิดว่าทำนองนั้นน่ะ " กลาดิโอลัสหัวเราะพรืดเขายิ้มกว้างอธิบายทั้งที่ยังโชว์ฟันขาว

 " นอกจากครอบครัว น้องสาว องค์ราชา น็อคทิส แล้วก็นาย ฉันก็ไม่มีใครอื่นแล้ว " 
 " งั้นเหรอ? " อิกนิสเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยดวงตาสีอ่อนใต้กรอบแว่นฉายแววอะไรบางอย่าง
ที่กลาดิโอ้อดยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นมัน การที่ได้รู้ว่าเป็นคนสำคัญของใครสักคนก็พาให้
ก้อนเนื้อตรงอกซ้ายกระตุกวาบ แววตานั่นวูบไหวภายใต้กรอบแว่นและมาดนิ่งๆ

  บรรยกาศโดยรอบอบอวลไปด้วยสีชมพูมดก็ยังคงทำรังกันเหมือนเดิมอย่างสนุกสนาน
คนโสดที่เดินผ่านทางมาก็คงไม่วายโดนมดกัดตายไปตามๆกัน มีไม่น้อยที่สัมผัสได้ถึงพลังงาน
แห่งความริษยาปะปนไปกับความสุขแห่งความหวานชื่น

แน่นอนนั่นคือพลังงานของเหล่าคนโสดที่แสนสตรองเดินเข้ามาโชว์พาวในเทศกาลแห่งความรัก
ทั้งที่ตัวเองมาโดยไร้คู่ บ้างมาเป็นหมู่ แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งที่ตนเองอยู่ได้โดยไม่มีคู่ควง!!

 แน่นอน กลาดิโอ้และอิกนิสเดินผ่านกลุ่มคนเหล่านั้นมาแล้วเหมือนกัน มันคือจิตวิญญานแห่งคนโสด
ที่ผยองเดช แก่กล้าเข้ามาถึงงานที่ต่างก็รู้ดีว่ามันน่าเจ็บใจโดยเฉพาะคนอกหัก.. กลาดิโอ้เข้าใจข้อนั้นดี
ถึงไม่ค่อยอยากจะตกอยู่ในสภาพนั้นเท่าไร เพราะฉะนั้นงานนี้ เขาต้องไม่นกเด็ดขาด!! 

 คงลืมบอกไปว่าจุดประสงค์หลักของกลาดิโอลัสไม่ใช่แค่ซื้อของขวัญโง่ๆให้น้องสาวแน่นอน!!

 เป้าหมายที่แท้จริงคือ ' ขออิกนิสอย่างจริงจัง ' เพราะฉะนั้นการออกมาด้วยกันครั้งนี้คือการเดทด้วยซ้ำ 
แต่เจ้าตัวเองยังไม่ทันได้เตรียมตัวห่าอะไรเลย!!ราชองครักษ์ที่แสนสะเพร่าคงต้องปรับตัวเองไหม่แล้วล่ะ

 กลาดิโอ้เริ่มจีบราชเลานุการคนนี้มานานมากแล้วเหมือนจะติด แต่ก็ไม่กล้าขอเป็นแฟนตรงๆเสียที
ถึงแม้ความรักของทั้งสองคนจะแค่ลับๆก็เถอะ

  ทำไงได้ใจมันรักนี่หว่า!! กลาดิโอ้แถบจะเหวี่ยงกระถางดอกไม้ในงานสบถอารมณ์ 
แต่ความฉุนเฉียวนั้นก็คงต้องเก็บไว้ก้นบึ้งแห่งห้วงความคิดทันทีที่อิกนิสสะกิดแขนเขาเบาๆ 

" เฮ้ เห็นเดินมาตั้งนาน ไม่เห็นแวะเข้าร้านไหนสักที "

 อ๋อ นั่นสิ หมีควายในร่างมนุษย์คิดในใจ

 " ตรงแยกซอยข้างหน้าก็ถึงแล้ว " เขาไม่ได้แถนะ กลาดิโอ้พูดความจริง

 " นายเคยมาด้วยเหรอ? " อิกนิสเลิกคิ้ว

 " ไอริสเคยพามาน่ะ ปีที่แล้วเธอบอกไม่มีใครมาด้วย "
 
 " แหงสิ มีพี่ชายคนเดียวก็ต้องใช้ให้คุ้ม " ราชเลขาหัวเราะเบาๆ ริมฝีปากยังอมยิ้มกรุ่มกริ่ม
กลาดิโอลัสยักไหล่ยิ้มตอบ


     ' กริ๊งง '  

 " ยินดีต้อนรับครับ " เสียงของหนุ่มหน้าหวานในร้านเอ่ยทักทาย อิกนิสก้มหน้ารับตามมารยาทเนือยๆ
กลาดิโอ้ยิ้มบางๆพอเป็นพิธี 

 ในตัวร้านเป็นเหมือนห้องโถงเล็กๆ ไม่ได้กว้างนักข้างในถูกตกแต่งด้วยสีชมพูอ่อน ผ้าม่านสีหวาน
ของตกแต่งดูน่ารักประดับประดาร้านดึงดูดความน่าสนใจไม่น้อยส่วนของที่วางขายก็หนีไม่พ้นของประจำเทศกาลอย่างตุ๊กตาหมี พวงกุญแจคู่ ดอกกุหลาบ 

 คิดไปคิดมาก็ดูแปลกตาดี ที่ผู้ชายสองคนมาเลือกของกระจุ๋มกระจิ๋มในร้านที่อะไรก็ดูหวานแหววไปหมด

 พนักงานคนเดิมในร้านยิ้มร่าเริงเข้ามาหาทั้งสองคนกลาดิโอ้เลือกอยู่ในโซนตุ๊กตาเพื่อที่จะเลือกไป
ให้ไอริสแต่ไม่รู้จะเอาตัวไหนให้ดี อย่างน้อยอิกนิสก็ยังคอยแนะนำอยู่ด้านหลัง

 แต่ก็อาจช่วยอะไรไม่ได้มากเพราะอีกคนก็ไม่ได้มีประสบการณ์ในการเลือกของให้ผู้หญิงเลย

 " มีอะไรให้ช่วยรึเปล่าครับ ? "

 " ก็มีปัญหานิดหน่อยน่ะครับ " กลาดิโอ้ชูตุ้กตาขึ้นมา 2 ตัวตัวนึงเป็นตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลผูกโบว์สีแดง ดวงตากลมโตอีกตัวนึงก็เป็นแบบเดียวกันแต่มีสีขาว และผูกโบว์สีฟ้า  

 " อิกนิสช่วยเลือกทีสิ " พนักงานก้มหัวให้เนือยๆก่อนจะเดินไปจัดของต่อเพราะตัวเองคงไม่มีหน้าที่
อะไรแล้ว ไปแทรกระหว่างสองคนก็ใช่เรื่องอยู่ เขาหัวเราะคิกคัก

    อิกนิสมองหมีสองตัวสลับกันไปมาเผลอมองเห็นมีหมีตัวที่สาม อีกตัวนึงตรงกลาง
ดูตัวใหญ่ไปหน่อย ตาสีน้ำตาลแดงใส่หมวกแก๊บสีน้ำเงินเสียด้วยสิ 

 " งั้น...ทำไมต้องหมีล่ะ "  อิกนิสถาม

 " เหมือนฉันดีมั้ง "


 " งั้นตัวสีน้ำตาล "

 " ทำไมอะ " กลาดิโอ้ชูหมีสีน้ำตาลขึ้น มองมันอย่างสงสัย

  " ก็นายบอกเหมือนนายดี สีน้ำตาลน่าจะเหมาะ " เลขานุการอิกนิสหลุบหัวเราะ กลาดิโอลัสบู้หน้า

 " คงไม่ได้หมายถึงสีผิวหรอกนะ "

 " เปล่าสักหน่อย "

กลาดิโอ้วางหมีสีขาวลงที่เดิม ดวงตาที่ทำจากลูกปัดวอนขอให้ซื้อมัน ราชองครักษ์ทิ้งมันไว้อย่างไม่ใยดี 
แล้วหิ้วตัวสีน้ำตาลออกไปแทน  


" ห่อด้วยเลยมั้ยครับ? " 

 " ครับ "  

 " ทั้งหมด xxx กิลด์ ครับผม "

กลาดิโอลัสจ่ายเงินเสร็จสับ มองคนที่ยืนดูพวงกุญแจห้อยเรียงอยู่ตามราว ดวงตาน้ำทะเลสีเขียวสะท้อนระยิบระยับ เมื่อสายตากวาดผ่านเม็ดพลอยที่ประดับอยู่แพรวพราว

 ราชองครักษ์สะกิดอิกนิสจากด้านหลัง

 " ชอบเหรอ? "
 
 " เปล่า เห็นมัน สวยดี..." อิกนิสตอบ สายตายังจดจ่อยู่ที่เดิม

กลาดิโอ้ลองสังเกตสิ่งที่คนข้างกายเขาสนใจมันเป็นแค่พวงกุญแจคู่สีเงินที่ดูสวยอย่างประหลาด...

 ไม่แปลกใจเลยทำไมเลขานุการผู้นี้ถึงสะดุดตากับมัน

พวงกุญแจสีเงินเหรียญ ที่ถูกสลักเป็นรูปนกฮูกดูเรียบนิ่งไร้แบล็คกราวด์ แต่ถูกลวดลายบนตัวนกนั้น
เก็บรายละเอียดอย่างดี แฝงไปจนดูมีมนต์ขลัง

 ส่วนคู่ของมันเป็นหมีกริสลี่ตัวใหญ่ ท่าทางของมันแฝงไปด้วยอันตราย แต่ถูกลงลาย
อย่างสวยงาม พื้นหลังจางๆที่เต็มไปด้วยใบหญ้า และหมู่บุปผาข้างหลัง

 เมื่อลองเอาสองตัวนี้มาประกอบกันแล้ว มันเป็นรูปภาพลวดลายเมกไม้คอยส่งเสริมให้เหรียญเงินสลัก 
เข้าคู่กันได้อย่างน่าเหลือเชื่อของสัตว์ทั้งสองชนิด

 มันดูแปลกตา แตกต่างจากพวงอื่นๆที่เป็นรูปหัวใจ กุญแจกับแม่กุญ รูปตัวการ์ตูนน่ารัก สัตว์ตัวเล็กๆ
ที่ถูกตกแต่งดูมีสีสัน ห้อยราวไว้เรียงราย

 " อิกนิส หยิบมันมาให้หน่อยสิ "

 " สองอันนี้หรอ? " เขาชูพวงกุญแจขึ้น เลิกคิ้วกลาดิโอ้แบมือให้คนตรงหน้า อิกนิสมองอย่างสงสัย
ก่อนจะยอมปล่อยโลหะทั้งสองพวงลงบนมือหนา

  กลาดิโอลัสระบายยิ้ม 

 " น้องครับ สองอันนี้ด้วยนะ " 
 
 " อ่ะ ครับ " 

 
 ไม่ได้ขอสักหน่อย...  อิกนิสทำเป็นไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรยังกวาดสายตาสำรวจไปทั่วร้าน รออีกคนทำธุระเสร็จ...
.
.
.
.

 " ไม่เห็นจะอยากได้... " 

 " ถือว่าซื้อให้เป็นของขวัญเฉยๆล่ะนะ "

 ราชองครักษ์มองพวงกุญแจในมือ ส่วนคู่ของมันอยู่บนฝ่ามืออีกฝ่าย อิกนิสจ้องเหรียญสลักนิ่ง

 " ไม่ชอบหรือไง ? "
 
 " ห้ะ... ไม่ได้บอกแบบนั้นสักหน่อย " 

นัยตาสีเขียวหลุบต่ำลง  

 " ขอบใจนะ... "

 " อ่าหะ "  กลาดิโอ้อมยิ้ม  ราชเลขากุมมันหลวมๆก่อนจะยัดมันลงกระเป๋ากางเกงไป 


 ทั้งสองเดินเคียงข้างกัน รอบข้างเต็มไปด้วยแสงสีที่อบอวลด้วยสีชมพูหวาน ผู้คนไม่ได้บางตาลงเลย
แม้ท้องนภาจะแปลเปลี่ยนรื่อยมาจนฉาบสีมืดสนิท ท้องฟ้ายามราตรีมีเพียงดวงจันทร์ที่ลอยเด่นเหนือหัว
หมู่ดาวไม่ได้อยู่รายล้อมอบอุ่นอย่างที่เป็นเรื่อยมา ' เพียงเพราะตาคนเรามองไม่เห็น '
       
     ตามหลักวิทยาศาสตร์หากแสงจากพื้นโลกบริเวณนั้นมีมากกว่า
แสงของดวงดาวที่ส่องประกายมายังผืนโลก

 เมื่อนั้นท้องฟ้าจะสว่างจนบดบังแสงของหมู่ดาวเสียหมดสิ้น... เหลือเพียงดวงจันทร์ที่ลอยต่างหน้า

หมู่เมฆายังคงลอยพัดเรื่อยไป 

แม้เห็นเพียงจันทรา..  แต่ก็ยังรู้ดีว่า 
 หมู่ดารายังอยู่เป็นเพื่อนดวงจันทร์ภายใต้ความมืดมิดเสมอ...

   แสงสีอ่อนยังทอแสงมาด้วยความอบอุ่น
แม้ไม่ร้อนจ้าเช่นดวงอาทิตย์ แต่ยังคอยโอบกอดให้อุ่นใจในยามที่ราตรีมืดสนิท

  ร่างทั้งสองยังเคียงคู่กัน หนึ่งดวงตาคู่สีนำตาลชาดเชยมองจันทร์ที่ส่งยิ้มให้ 

  " คืนนี้ไม่มีดาวเลยแฮะ " ร่างสูงใหญ่ว่าพลางมองดวงตาสีสวยใต้กรอบแว่นที่กำลังเชยขึ้นมองตาม

  " อ่า... " เขาขยับแว่นให้เข้ารูปหน้าที่กำลังแหงนมอง

 " ถ้าไม่มีพระจันทร์คงเหงาแย่ "

 " ท้องฟ้าน่ะหรอ " อิกนิสเลิกคิ้ว ทั้งที่สายตายังไม่ละจากท้องนภา

 " อืม คงงั้นล่ะมั้ง "

 " นั่นสิ คงเหงาแย่เลย " ราชเลขาระบายยิ้มรับคำอีกฝ่าย

 
 " แต่ว่านะ... "

 " ... "

    นัยตาสีเขียวหันกลับไปมองกลาดิโอ้ที่ยังเหม่อมองท้องฟ้าสีรัตติกาลไม่วางตาราชเลขารอฟังประโยคต่อไปของเขาอย่างตั้งใจ 

 " แม้คืนพรุ่งนี้ไม่มีดวงจันทร์อยู่แอบอิงท้องฟ้า  "

        " ....แต่ฉันจะคอยอยู่เคียงข้างนายเสมอ "  


   " ... "  ว้อท?


 อิกนิสจ้องกลาดิโอ้นิ่ง คิ้วขมวดกันจนยู่ยี่ 

 " เสี่ยวว่ะ " 

  คิก...

 " ฮ่าๆๆ "   สีหน้านั้นทำเอากลาดิโอลัสหัวเราะลั่น
จนอิกนิสกระทุ้งศอกเข้าที่ท้องน้อยคนตัวใหญ่อย่างแรง กลาดิโอ้กลั้นขำ 
ภูมิใจกับมุขเสี่ยวตัวเองที่เกือบจะแป้กตามสูตร ไม่สิคงแป้ก แต่อีกคนไม่หักหน้าเขาต่างหาก

 " เฮ้ยๆ เจ็บนะ อิกกี้ " เขาว่าพลางกุมท้องน้อยใบหน้ายังเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มยียวน 

 " มุขอย่างนี้ไปเล่นกับเธอคนนั้นบ้างนะ "


  " ห้ะ เธอคนไหน? " กลาดิโอ้เลิกคิ้วสูงใบหน้าคมคายจ้องไปในดวงตาที่ว่างเปล่า

ตัวอิกนิสเองก็รู้สึกเจ็บเหมือนกันที่เอ่ยถึงเธอคนนั้นออกมา

 " ก็... " 

" คงไม่ใช่แม่สาวที่อยู่ในโรงครัวนั่นหรอกนะ ? " 

กลาดิโอลัสตัดบท มองอิกนิสนิ่ง ราชเลขาคนเก่งพยายามหลบสายตาเขา
เพราะเขา  เดาถูก... 

 " นายก็รู้ฉันกับยียนั่นไม่ได้เป็นอะไรกัน " มือหนาเลื่อนไปจับข้อมืออิกนิส ข้อมือขาวพยายามสลัด
ให้สิ่งที่กอบกุมนั้นหลุดออก แต่ไม่ได้ช่วยอะไรเลยแม้แต่น้อย...

 " กลาดิโอ้! ปล่อย "

ผู้คนเริ่มบางตาลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อทั้งสองเริ่มเดินเข้ามาลึก ไม่มีใครสังเกตุการกระทำของทั้งคู่

 " อิกกี้... " 

อิกนิสหลบหน้าเขาแบบหลังชนฝา ขัดขืนทั้งๆที่ก็รู้ว่าตัวเองเสียเปรียบในด้านพละกำลัง 

 เพียงเพราะ แม่สาวใช้โรงครัวหน้าตาจิ้มลิ้มหาน้ำมาให้เขาดื่มบ่อยๆ คอยดูแลจนน่ารำคาญ
ทั้งๆที่เขาไม่ได้ต้องการเลยแม้แต่น้อย!!  หากแต่ความเป็นสุภาพบุรุษก็ไม่นึกอยากจะเสียมารยาท
ปล่อยให้เลยตามเลยด้วยความจำยอม 

 
 เมื่อกลาดิโอ้ไม่ยอมปล่อยเขา มือข้างที่เหลือก็หวังประทุษร้ายคนตรงหน้าอย่างเอาตัวรอด 
 ไม่ทันได้ตั้งตัว มือหนาคว้าเอวสอบ ให้แนบชิดจนไม่เว้นช่องว่างให้อิกนิสได้ปรับตัว

  ราชเลขาใต้ร่างคว้าไหล่กลาดิโอ้แน่นเป็นเพราะสัญชาตญาณของมนุษย์สั่งให้หาที่ยึดเกาะ
เพราะตัวเองเซถลาเกือบล้มจมไปในตัวอีกฝ่าย

 " นายก็รู้ อิกนิส.. "  กลาดิโอ้พูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
 
  รั้งให้อีกคนเข้ามาแนบชิดขึ้น สัมผัสลมหายใจกันและกัน ก้อนเนื้อตรงอกซ้ายอิกนิสสั่นระรัว

 ราชองครักษ์โน้มตัวลงข้างใบหู  
 

 " ว่าในใจของฉัน...มีแค่นายคนเดียว " 


เขากระซิบ มีเพียงสองคนที่ได้ยิน กลาดิโอ้ก็ใจเต้นแรงไม่แพ้กัน ใบหน้าคมฉายแววจริงจัง
จนอิกนิสทำตัวไม่ถูก อัญมณีสีสวยสั่นระริกใต้กรอบแว่ประโยคนั้นมันชัดเจนอยู่ในโสทประสาทจนความอายมันแผ่ซ่านในทรวงอก

 กลาดิโอ้ลูบปอยผมสีน้ำตาลอ่อนที่ปรกลงมาปิดใบหน้าแผ่วเบาใบหน้าอิกนิสร้อนวูบวาบ ซึ่งตอนนี้มันเริ่มร้อนฉ่าไปทั่
 
 อิกนิสหลบสายตาเขา ทั้งที่แผ่นอกยังแนบชิดกันอยู่

 " ถ้าจะทำอะไรแปลกๆ อย่ามาทำตรงนี้... " เขาร้องห้าม รับประกันไม่ได้ว่าคนเถื่อนเยี่ยงหมีเยี่ยงแรด
อย่างนี้จะไม่หน้าด้านทำอะไรกลางที่สาธารณะ

 " แล้วไง " คนตัวใหญ่ฉวยโอกาสซุกจมูกลงไปกับแก้มฟอดใหญ่ อิกนิสสดุ้งแต่ก็ได้แต่ดิ้นอยู่ใต้ร่างอีกฝ่าย

 " รักนายนะ อิกกี้ "  รักมากด้วย...

 " รู้แล้วน่า ... "  มือเรียวดันอกคนตัวใหญ่ออก

 " แล้วคิดว่าฉัน ไม่ได้คิดอะไรกับนายเลยรึไงล่ะ... "

  .......

ทุกสิ่งอย่างรอบตัวกลาดิโอ้เงียบสนิท เขาเหมือนหูดับแผ่นอกสั่นระรัวจนก้อนเนื้อภายในแทบจะระเบิดออก คนตรงหน้าก้มหน้านิ่ง ในใจดิ้นพล่านเช่นเดียวกัน


       '  เมื่อกี้อิกกี้ว่าไงนะ ??  ' 


ขาเรียวเริ่มออกก้าว เดินหนีเขาไป กลาดิโอ้มองแผ่นหลังนั่นอย่างช่างใจ แต่อดไม่ได้ที่จะดึงข้อมือของอีกฝ่ายไว้

 อิกนิสหันกลับอย่างฉุนเฉียว อิกนิสอาจจะโกรธก็ได้ที่รั้งเขาไว้ ข้อมือนั่นพยายามสลัดออกจนห้อเลือด

 " ไม่เอาน่า อิกนิส.. " 

  " อะไรอีกล่ะ จะต้อนฉันให้จนมุมหรือไง! "

 อ้าว โกรธไรวะ

 ราชองครักษ์ดึงตัวอิกนิสมาหาตนก่อนจะพาไปที่ซอกตึกลับตาคนบริเวณใกล้เคียง 

 " อึก.. "  กลาดิโอลัสดันร่างเล็กกว่าติดกำแพงด้านหลัง

   ก็ได้... ตอนนี้อิกนิสได้จนมุมแล้วจริงๆ

นัยน์ตาใต้กรอบแว่นจ้องเขาเขม่ง กลาดิโอ้ล็อคมืออิกนิสไว้ติดกับผนัง แทรกเข่ากลางระหว่างขาอีกฝ่ายเรียวขาแยกออกจากกันติดผนังด้านหลัง คนใต้ร่างราชองครักษ์ถูกล็อคตัวโดยสมบูรณ์....

  ดวงตาสีอำพันจ้องไปที่นัยน์ตาสีเขียวสวยที่จ้องเขาอยู่ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ แววตาสั่นระริกยังคงให้เห็น อาการประหม่าที่มักจะโผล่หางออกมาให้เห็นเวลาคนตรงหน้าถูกต้อนให้จนมุม 

  มาดนิ่งๆ บุคลิคที่ดูสงบตลอดเวลาเหมือนน้ำในบึงตอนนี้มันกระเพื่อมโครมคราม ถูกกัดกินจนไม่เหลือชิ้นดี คนตรงหน้าเหมือนหมีกินน้ำผึ้ง ซึ่งน้ำผึ้งนั่นคือกำแพงและมาดที่ปั้นขึ้นของอิกนิส  

  ตอนนี้มันจะถูกกลืนหายไปหมดแล้วด้วย!! 

กำแพงของอิกนิสดูทรุดหวบลงไปเป็นกองเมื่ออาการประหม่าเริ่มเข้าเกาะกินมากขึ้นเรื่อยๆ

 " นายต้องการอะไรกลาดิโอ้ " 

 " เปล่า.. "

 " งั้นปล่อยฉัน " ไม่ว่าเปล่ามืออีกข้างที่ถูกกุมไว้หลวมๆเริ่มหลุดจากพันธนาการแล้วผลักกลาดิโอ้ออก

 " ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้นสักหน่อย " คราวนี้กลาดิโอ้รวบมืออีกข้างที่ถูกปล่อยกลับมาตรึงไว้
ความแพ้ทางทางกายภาพทำให้อิกนิสหัวเสียไม่น้อย

 " นายจะให้ฉันทำอะไร กลาดิโอ้ " เขาคลายคิ้วที่ขมวดกัน ไม่คิดจะต่อต้านอะไรอีกได้แต่เพียงหลบสายตาแล้วรับฟังเท่านั้น


 " ฉันอยากให้นายพูด "

 " พูดอะไร? " เขาทำเป็นไม่รู้เรื่อง เลิ่กลักอย่างร้อนรน

 " พูดสิ่งที่นายอยากจะพูด...  กับ ฉัน "" กลาดิโอ้เน้นเสียงหนักในคำท้ายชัดๆในทีละพยางค์
อิกนิสพยายามผ่อนคลายตัวเอง  สถานการณ์นี้เหมือนจะมีแค่เขาคนเดียวที่กดดัน
อีกฝ่ายกลับดูปล่อยตัวสบายๆอย่างบอกไม่ถูก

 " ไม่มี "  

 " ปากแข็ง " กลาดิโอ้เบะปาก ล็อคใบหน้าคนใต้ร่างแผ่วเบา

 " แล้วไง-- อุ้บ--!!!  " กลาดิโอ้ประกบริมฝีปากคนที่พยายามเถียงอย่างเอาเป็นเอาตาย 
อิกนิสกลืนคำพูดลงคอไปก่อนจะต้องมารับมือกับสิ่งที่จู่โจมเข้ามาอย่างดุดัน 

 ลิ้นเกี่ยวพันกันจนเกิดเสียงแปลกๆ ยังไม่ทันได้แนบริมฝีปากจนสนิท องครักษ์ส่วนพระองค์ก็ชักนำ
ไปถึงขึ้นเหนือกว่าแล้ว เรียวลิ้นช่ำชองเกี่ยวตวัดทั่วโพรงปาก ควานหาความหวานอย่างร้อนรน

  คนใต้ร่างสั่นเทา เรียวขาถูกสูบเรี่ยวแรงไปเสียหมดสิ้น ด้วยความไร้ประสบการณ์
แต่ก็ใช่ว่าจะสิ้นฤทธิ์ สองขายันขึ้น ปัดป่ายอกหนาค้ำประคองตัวเอง

 ลิ้นเล็กถูกเกี่ยวพัน น้ำสีใสไหลเปรอะบนริมฝีปากริมฝีปากหนาบดเบียดบนกลีบปากบางซ้ำแล้วซ้ำเล่า
 
 อิกนิสผลักคนเบื้องบนออก แต่ไม่ได้ช่วยให้กลาดิโอ้ลดละการกระทำนั้นลง 

 อิกนิสไม่ใช่คนที่จะยอมใครได้ตลอด...
      และกลาดิโอ้ลืมคิดถึงข้อนั้น 

 การตกเป็นเบี้ยล่างของใครเป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้อิกนิสหัวเสียเสมอ เขาจิกเล็บบนสันกรามอีกฝ่าย
ไล่มายังคาง คอ ลากผ่านแอ่งชีพจร อีกมือหนึ่งค้ำไหล่กลาดิโอลัส

  การที่คิดว่าคนใต้ล่างเขาแสดงออกว่าเคลิ้มแค่ไหนกลาดิโอ้ก็ค่อยๆลดพันธนาการที่รัดกุมราชเลขาไว้
ให้ผ่อนลง เขาล็อคเอวหลวมๆ ผ่อนแรงที่ตรึงอีกคนไปบางส่วน

 " เฮ้ อิกนิส บอกฉัน... ทีสิ " คนตัวหมีบอกทั้งที่ปากยังจมอยู่ด้วยกัน
เสียงจาบจ้วงดังมาเป็นระยะตามช่องว่างของริมฝีปาก

 " บอกว่า นายคิดอะไรกับฉัน "  แววตากลาดิโอลัสฉายแววจริงจังหนักแน่นอย่างเห็นได้ชัด

 เรียวนิ้วคนใต้ร่างยังคอเคลียกับซอกคอ และท้ายทอยคนอยู่เหนือกว่า ก่อนจะจิกอย่างรุนแรงที่กลุ่มผมสีเข้ม เป็นเหตุให้ส่วนที่ประกบกันอยู่ผละออกอย่างกะทันหัน

 " !!?? "


 " คิดว่าฉันจะยอมรู้สึกอยู่คนเดียวหรือไง " 


 ???


ราวกับความอดทนของอิกนิสได้หมดลง

น้ำเสียงหนักแน่นโทนเย็นต่ำ รวมทั้งสายตาที่เฉือดเฉือนอย่างผู้เหนือกว่าก้มลงมอง อิกนิสจิกผมพี่บึ้มจนเสียหลักย่อตัวลงอยู่ต่ำกว่า ทำให้อิกนิสคุมตัวราชองครักษ์ด้วยสองขาที่กดทับ ล็อคคางแน่นิ่งให้สบตากัน

 ก่อนจะก้มลงมอบบทจูบที่ร้อนแรงเสียเองลิ้นเล็กแทรกเข้ามาในโพรงปากอย่างอาจหาญ
ตักตวงความหวานซึ่งกันและกัน 

 กลาดิโอลัสได้แต่แปลกใจ เรียวลิ้นช่ำชองตอบรับสัมผัสอันเร่าร้อนจากอีกฝ่าย มือสากจากการฝึกฝน
ลาบล้วงเข้าไปใต้เชิ้ตสีขาว ลูบแผ่นหลังเรียบลื่นเคลื่อนมาสัมผัสหน้าท้องที่ประดับไปด้วยกล้ามเนื้อประปราย

  นานแล้วที่บทจูบครั้งนี้ได้เริ่มบรรเลงขึ้น อิกนิสผละออกตะครุบอากาศครั้งแล้วครั้งเล่า แต่อีกฝ่ายไม่มีท่าทีจะหยุดลงหรือพักหายใจบ้างเลย ความหื่นกระหายในร่างกายของราชเลขาแสนเย็นชามันมีมากจนเสพติด โหยหาตักตวงรสจูบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า สูดกลิ่นกายหอมจากคนตรงหน้าไม่มีเบื่อ 

  กลาดิโอลัสเกี่ยวสิ่งที่บดบังดวงตาสีสวย ออกมาไว้ในมือพลิกให้คนข้างบน กลับลงมาอยู่ใต้ร่างดังเดิม

 อิกนิสตาเบิกกว้างเมื่อรู้ตัวว่าตกอยู่ในอานัตอีกหนดวงตาฉายแววขุ่นเคืองอย่างเห็นได้ชัด 

 " กะ..กลาดิโอลัส อือ!! " 

 ก่อนที่มันจะมากไปกว่านี้ อิกนิสฝังคมเขี้ยวบนกลีบปากหนาจนได้เลือด 
และใช้จังหวะนั้นผละตัวออกอย่างรวดเร็ว

 " ฮ่าห์... จะทำอะไรที่ไหนให้มันกาลเทศะด้วย กลาดิโอลัส"

 กลาดิโอเช็ดริมฝีปาก ที่ผละออกมาแล้วเงียบๆจับใจความได้ว่า ' ทำที่นี่ไม่ได้ ' เท่านั้น

 " ไม่คิดว่าจะมีใครผ่านมาเห็นบ้างรึไง! " อิกนิสพูดทั้งที่ใบหน้ายังแดงฉ่า 
ไม่รู้ว่าเพราะขาดอากาศหายใจหรือเพราะอย่างอื่นกันแน่

  คนตัวหมีลากลิ้นเลียกลีบปากลวกๆ ยืดตัวขึ้นสบตากับราชเลขาตัวดีจังๆ กลิ่นคาวเลือดคละกับรสหวานเมื่อครู่อยู่ในโพรงปาก อิกนิสกลืนน้ำลายอึกใหญ่กับการกระทำนั้น 

  มันปลุกให้บางอย่างในตัวกลาดิโอตื่นขึ้น


  " งั้นที่บ้านก็ได้สินะ " 

 " เหอะ.. ให้มันรู้ว่าควรไม่ควร ..."



 นั่นถือเป็นคำตกลง จากก้อนเนื้อในหัวที่ประมวณผลมาให้...

.
.
.
.
.


 " นายจะพูดอะไร อึก... พูดมาให้ชัดๆ " 

.
.

 " ฮ่า... กลาดิโอ บะ-เบา หน่อย อึ่ก " 


เสียงครางกระเส่า สั่นเครือมากมาย ใหลชัดต่อจากนั้น
.
.
.
..
..


 " อ๊ะ ฉ-ฉัน ระ-รักนาย กลาดิโอลัส .. " 

 " เช่นกัน อิกกี้ " 
.
.
.
.
.
 





 " สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะ "

 " อือ..ขอบคุณสำหรับของขวัญ "
 
 " รักนะ " 

" รู้แล้วน่า " มือเรียวปัดป่ายหน้าที่ประไปด้วยหนวดเคราให้ผละออก ซุกหน้าลงกับแผ่นอก ที่คอยให้ความอบอุ่นตลอดทั้งคืน ตอนนี้เขาอ่อนเพลียมากกว่าที่จะใช้แรงผลักให้กลาดิโอ้ออกไปตรงๆ 
 
 ไม่น่าไปปลุกอะไรในตัวหมอนี่เข้าเลยมันกระหายเลือดกว่าครั้งไหนๆ รุนแรงกว่าด้วยซ้ำ...


 " นายแค่ยังไม่ชิน "

 " อย่างนี้ทุกวันก็ไม่ไหวนะ "


 " เมื่อไรเราจะคบกัน "  กลาดิโอลัสเอ่ยปากถามอิกนิสคลี่ยิ้มตอบให้นุ่มนวลมากที่สุด

 " ก็ไม่เห็นนายขอสักทีนี่ " ไอหมีขี้ขลาดเอ้ย ขอตั้งแต่แรกก็รับตั้งแต่นั้นแล้ว...

ใจของฉันมันหายไปอยู่กับนายตั้งนานแล้วนะ เจ้าทึ่มเอ้ย...

 " งั้นเหรอ "  หมีกริสรี่ยิ้มแฉ่ง เมื่อคืนยังเป็นหมีคลั่งอยู่เลยแท้ๆ

 " ถ้าขอตอนนี้--- "
 
 " รับหมดแหละ " อิกนิสตัดบท กลาดิโอ้ไม่ทันได้พูดจบประโยค อีกคนก็ซุกตัวเข้าหาแผ่นอกหนาของราชองครักษ์เพื่อหาความอบอุ่นเสียแล้ว

 กลาดิโอลัสยิ้มกว้าง กระชับคนในอ้อมกอดแน่น


 " นอนต่อนะ วันนี้ไม่มีงาน " คนตัวเล็กกว่าบอก

 " อืม"

 อิกนิสเซ็ตตัวเองให้อยู่ในโหมดวันหยุดนอนตื่นสายได้ และไม่มีงาน เปลือกตาหลับพริ้ม
ริมฝีปากเผยออกน้อยๆ แผ่นอกกระเพื่อมเป็นจังหวะให้รู้ว่าเขาจมไปในนิทราอีกคราแล้ว

 น่าจะเพลียจริงๆนั่นแหละ โทษทีนะ กลาดิโอระบายยิ้มบางเบา ละมุนกว่าครั้งไหนๆ
เปรยตามองใบหน้าได้รูปของคนในอ้อมแขนอย่างสื่อความหมาย

 ก่อนจะก้มลงจุมพิตเปลือกตาสีน้ำนมแผ่วเบา

 " ฝันดีนะ อิกนิส "

ร่างใหญ่ทอดกายลงนอนในท่าสบายโดยมีคนในอ้อมกอด หนุนแขนเขาต่างหมอน...
ซุกกายลงกับแผ่นอกกว้าง อย่างน่าทะนุถนอม


 ' รักนายเหมือนกันนะ กลาดิโอ '



พวงกุญแจเงินคู่สวยถูกวางไว้คู่กันอยู่บนหัวนอนแสงอรุณยามเช้าสอดส่อง ผ่านผ้าม่านสีอ่อน
ให้มากระทบเกิดประกายแวววับสดใส  

    หมีตัวใหญ่ยังย่ำก้าวอยู่ในพงไพร นกฮูกตัวนั้นยังทอดสายตายาวไกลไม่ต่างกัน

ลวดลายเหล่าบุบผาและแมกไม้ยังคงตราตรึงใจผู้ครอบครอง
ลวดลายงดงามปราณีตอย่างดี จนไม่คิดว่าจะอยู่ในร้านขายของน่ารักจุกจิก  
    นั่นเป็นเหตุผลหนึ่งที่ใครบางคนสะดุดตา มันควรจะอยู่ในร้านขายของเก่ามากกว่าจะอยู่ที่นั่น
และมันหายากพอที่จะเสียเงินตราให้กับพวกมันนึกอยากจะเอ่ยถามเหลือเกินว่ารับของพวกนี้มาด้วย
หรืออย่างไร เพราะมันมีความขลังมากกว่าความน่ารักมากโข

 แน่นอนมูลค่ามันมีมากกว่าที่ตั้งไว้ แค่มันมาอยู่ผิดที่ผิดทางราคามันจึงได้ลดหลั่นลงอย่างช่วยไม่ได้ 
และเป็นโชคดีไปสำหรับผู้ที่ได้ครอบครองพวกมัน

   ขอสรุปมันอยู่เพียงแค่ว่า คุณตาถึงหรือไม่เท่านั้นเอง 



 [                             " นายเอาหมีไป เหมือนนายดี "                                  

 " อ่า นกฮูกก็เหมาะกับนายดี " เขายิ้ม

 " ถ้าความหมายน่ะ อาจใช่ "

 " แล้วของฉัน? "

 " ขนาดตัวไง " อิกนิสหลุบขำ 
ขณะที่ก้าวเท้าเดินออกจากร้านสีชมพูหวานพร้อมกับคนข้างๆ 

 " ไม่ขนาดนั้นมั้ง " กลาดิโอมุ่นคิ้ว
     
  " ล้อเล่นน่า  "



                                                           ...                                                                                                                                                                                                       ]
                                                 





  
                                                      END.





Happy Valentine 2018 นะจ๊ะ ฟิคนี้แอบแต่งตั้งแต่ปีที่แล้วไม่ได้ลงสักที ฮา ภาษาแปลกๆ มีคำที่พิมพ์ผิดอะไรฝากเตือนด้วยน้า แอบหวีดคู่นี้มานานมากๆแล้วแต่ก็หวีดอยู่คนเดียว5555 ป๊าม๊าเป็นคู่ที่น่ารักมากๆเลยลองเขียนเล่นๆดู ฝากติชมกันด้วยนะคะ  ขอบคุณที่หลงเข้ามาอ่านเด้อ 

 แวะไปหวีดด้วยในทวิตด้วยกันได้กับแอคนี้โลด  @Ghoul_Yori


- รักทุกคนนะคะ Happu Valentine Day -

15/2/2018
(ลงช้าไปวันนึง5555)






ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ GHOUL YORI จากทั้งหมด 3 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 10:33
    อื้อหือ....แม่เค้าได้กันเเล้วค่ะ!!เค้าได้กันเเล้ว!!! มีลูกไวๆนะคะป๊ากับม๊---แค่กๆ//โดนอิกกี้เอาหอกเสยหน้า
    #1
    3
    • 29 เมษายน 2561 / 10:07
      น่ารักมากกกกกเลยค่ะ ชอบมากเลยย งื้ออออ ♡️

      ปล.ขออีกรอบนะม๊า รอบนี้ขอร้อนแ----แอ๊พ//กลาดี้ฟาดหัว
      #1-2
    • 10 พฤษภาคม 2561 / 15:50
      ฮืิออ ขอบคุณค่าา อีกรอบนึงนี่ ม๊าคงจะพังก่อน เก็บไว้ใช้นานๆน่าจะดีกว่า ฮา //ฝากติดตามด้วยนะเตงงง รัก
      #1-3