ฉันได้เกิดใหม่เป็นน้องสาวนางเอกละค่ะ

ตอนที่ 12 : ตอนที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6131
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 374 ครั้ง
    18 ส.ค. 62

“เดี๋ยวก่อน” เสียงนี้คุ้นๆแหะ เมื่อหันกลับไปก็เจอกับเฟร็ก

“ค่ะ เฟร็ก” เรียกทำไมคนยิ่งรีบอยู่ อยากไปสำรวจโรงเรียนแล้ว

“คุณจะไปไหน”

“ฉันจะไปรอสอบครั้งต่อไปค่ะ ขอตัวนะคะ”ว่าจบก็หันหลังกลับพร้อมเดิน แต่ก็ต้องหยุดเพราะเสียงเรียกของเฟร็กอีกครั้ง

“เดี๋ยว” จะเรียกทำไหมอีก(ว่ะ) ค่ะ

“คุณไปผิดทาง สถานที่จะใช้สอบครั้งต่อไปอยู่ทางนี้” พูดจบเขาก็ชี้ไปทางตรงกันข้ามกับที่ฉันจะไป รู้สึกอายชมัด

“งั้นเดี๋ยวผมพาไปนะครับ” ก็ดีเหมือนกัน มีคนพาไปจะได้ไม่หลง ถ้าขอให้เขาช่วยแนะนำโรงเรียนให้เขาจะช่วยไหมนะ

"นิโคร"

“ค่ะ” สงสัยจะคิดนานไปหน่อย

“ผมขอเรียกว่านิโครได้ไหมครับ”

“ได้สิค่ะ เฟร็กยังให้ฉันเรียกด้วยชื่อเล่นได้เลย”

“นิโคร ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม”

“ได้สิ”

“ทำไมเมื่อกี้นิโคร ถึงเดินไปทางตรงกันข้ามกับทางไปสถานที่สอบล่ะ” ฉันต้องเล่าอีกแล้วสินะ

“คือเรื่องมันเป็นอย่างนี้นะคะ บลาๆๆ” บอกตามตรงค่ะ เหนื่อยไม่รู้ว่าฉันต้องมาเล่าแบบนี้ให้ใครฟังอีก

“งั้นนิโคร ก็ไม่รู้ทางไปไหนเลยหรอ” พยักหน้าให้เป็นคำตอบ

“แล้วเมื่อเช้าคุณมาห้องสอบถูกได้ยังไง” อยากรู้เพื่อ

“ร็อกพาไป”

“อ่อ”

"นี่เฟร็ก" 

"หืม" จะได้ไหมนะ

"เอ่อ ถ้าไม่เป็นการรบกวน ช ช่วยแนะนำสถานที่ในโรงเรียนให้หน่อยได้ไหม" พอฉันพูดเสร็จฉันก็ก้มหัวลง ถ้าเขาไม่ช่วย ฉันไปขอให้ร็อกช่วยก็ได้ ทำไมเขาเงียบไปนะ

"อะ เอ่อ ถ้างั้นเดียวฉันให้ร็อกช่ว-" ฉันพูดยังไม่ทันจบเฟร็กก็พูดขึ้นมาทันที

"ไม่เป็นไรเดี๋ยวฉันพาไปเอง"

"ง งั้นเราไปกันเถอะ" อะไรของเขาอยู่ๆก็ทำหน้าหงุดหงิด ฉันไปทำอะไรเขาล่ะเนี่ย ฉันว่าฉันก็ไม่ได้ทำอะไรเลยนะ


เฟร็กเดอร์ริก เฟรมเดอมัวร์


            สวัสดีครับผมชื่อเฟร็กเดอร์ริก เฟรมเดอมัวร์  ผมเป็นองค์รัชทายาทของประเทศนี้ ซึ่งก็คือประเทศ เฟรมเดอมัวร์ ผมมีน้องชายอีกหนึ่งคน

วันนี้เป็นวันที่ผมต้องมาสอบเพื่อที่จะเลื่อนขึ้นไปอยู่ห้องSให้ได้ ที่ผมไม่ได้อยู่เมื่อเทอมที่แล้วเพราะทางโรงเรียนพึ่งจะเปิดคลาสSปีนี้ปีแรก  ซึ่งผมก็ไม่รู้เหตุผลเหมือนกันว่าทำไมถึงพึ่งมาเปิดปีนี้แถมยังเป็นเทอมสองอีก ถ้าได้เข้าไปแล้วสอบได้คะแนนต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ก็จะโดนย้ายมาอยู่ห้องธรรมดาเหมือนเดิม ซึ่งผมตั้งใจว่าต้องเข้าให้ได้

และเมื่อถึงวันสอบผมก็มาโรงเรียนตามปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือผมเจอน้องสาวของโรลี่ เธอชื่อ นิโคร สเวน เรียนอยู่ห้องเดียวกันกับพวกผม ผมไม่เคยเห็นเธอมาโรงเรียนสายขนาดนี้มาก่อน ปกติเธอจะมาก่อนผมบางครั้งอาจจะมาก่อนพี่สาวเธอด้วยซ้ำ เพราะเขารู้มาว่าเธอไม่ชอบความวุ่นวายจึงมาเช้าเสมอ แต่วันนี้เธอกลับมาสายกว่าผมด้วยซ้ำ มันเป็นเรื่องที่แปลกมาก

ไหนจะท่าทางที่เธอแสดงออกอย่างเห็นได้ชัดว่าประหม่าด้วย ตอนเธอเดินเธอก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตาจนไม่รู้เลยว่าผมยื่นอยู่ตรงนี้จนเธอเดินชนผม เธอกล่าวขอโทษผม 

ผมพึ่งจะเคยได้ยินเสียงของเธอเพราะเธอไม่ค่อยพูดหรือสุ่งสิงกับใครในห้องเลย ถ้าให้นับคำที่เธอพูดยังนับได้เลยแม้แต่โรลี่เธอก็ไม่พูดด้วยไม่รู้ว่าทำไม แต่พอผมได้ยินเสียงเธอในวันนี้ เสียงของเธอเพราะมาก บวกกับหน้าตาของเธอแล้ว จะดูว่าสวยก็สวย จะดูว่าน่ารักก็น่ารัก เธอสวยเหมือนเทพธิดาเดินดินเลยทำเอาผมอึ่งไปเลย หลังจากที่ผมดึงสติได้แล้ว ผมจึงบอกว่าผมไม่เป็นไร และถามเธอกลับด้วยร้อยยิ้มที่ผมมักจะใช้มันกลับทุกคนที่เข้ามาคุยกับผม และมันยังทำให้ผู้หญิงที่เห็นรอยยิ้มนี้ก็พากันหน้าแดงเขินอายกันหมด

แต่ผมใช้รอยยิ้มนี้กับเธอไม่ได้ เธอไม่มีอาการเขินเลยแม้แต่นิดเดียว แถวดวงตาของเธอยังสื่อออกมาอย่างชัดเจนว่าอยากออกไปจากตรงนี้เร็วๆ แต่แปลกเธอไม่ใช้คำราชาศัพท์กับผมเลยทำเหมือนกับว่าไม่รู้ว่าผมเป็นใคร ผมอยากจะถามให้รู้เรื่องว่าทำไมเธอถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้ แต่ยังไม่ทันได้ถามโรลี่ก็เข้ามาก่อนเธอจึงขอตัวออกไปจากตรงนี้แต่เธอก็ต้องหยุดชะงักเพราะโรลี่เรียกเธอไว้ แล้วต่อว่าเธอว่าเสียมารยาทกับผม ผมจึงตอบโรลี่ว่าผมให้เธอเรียก หลังจากนั้นเธอก็ขอตัวออกไปโดยไม่รอให้ใครอนุญาตวิ่งออกไปเลย พอเธอออกไปผมเลยชวนโรลี่ไปห้องสอบด้วยกัน 

......

ผมมาถึงห้องแล้วแต่ผมยังไม่เห็นเธอเลย นี่ก็ใกล้เวลาสอบแล้ว ตามปกติเธอมักจะนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องแล้ว  ผ่านไปสักพัก ผมเห็นเธอเดินเข้าห้องมาพร้อมกับร็อก เธอคุยอะไรกับร็อกสักพักร็อกก็จับมือเธอแล้วพาไปนั่งที่ของเธอ ผมเห็นแล้วรู้สึกหงุดหงิดแปลกๆแฮะ หลังจากนั้นอาจารย์ก็เข้ามาอธิบายการสอบแล้วก็ให้เริ่มสอบหลังจากอธิบายเสร็จทันที  

....

ผมทำมาเรื่อยๆจนถึงข้อสุดท้าย แต่ผมก็ได้ยินเสียงเก้าอี้เลยหันไปดู ปรากฏว่าเป็นเธอ ผมไม่แปลกใจเลยที่เธอจะทำเสร็จเร็ว เพราะเธอมักจะสอบติด1ใน5ของห้องเสมอ เห็นอย่างนั้นผมจึงรีบทำให้เสร็จแล้วรีบเอาไปส่ง เพื่อออกไปให้ทันเธอ เธอกำลังไปไหนไม่รู้ผมเลยเรียกเธอไว้แล้วถามว่าจะไปไหน เธอบอกว่าจะไปสถานที่สอบครั้งต่อไป แล้วเอ่ยขอตัวแล้วหันหลังกลับไปเตรียมจะเดิน แต่เดี๋ยวนะมันคนละทาง ผมจึงเรียกเธออีกครั้ง เธอหันมาด้วยสีหน้าหงุดหงิดเล็กน้อย เก็บสีหน้าไม่อยู่เลยนะแต่แบบนี้น่ารักดี พอเธอหันมาผมเลยบอกว่าเธอไปทางผิดพร้อมบอกเธอว่าต้องไปทางนี้ เธอหน้าแดงขึ้นมาหลังจากฟังผมพูดจบคงจะเขินสินะ น่ารักเกินไปแล้ว ผมจึงอาสาพาเธอไป และขอเรียกเธอว่านิโคร เธอก็ไม่ว่าอะไร เพราะผมก็ให้เธอเรียกผมด้วยชื่อเล่นเหมือนกัน แล้วผมก็ขอถามบางอย่างจากเธอ เธออนุญาต ผมถามเธอว่าทำไมถึงเดินไปคนละทางกับสถานที่สอบ เธอก็เลยเล่าให้ผมฟังว่า



ขอตัดไปตอนต่อไปนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 374 ครั้ง

264 ความคิดเห็น

  1. #41 sujitrapiapon37 (@sujitrapiapon37) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 20:04
    รอน่ะค่ะ
    #41
    0
  2. #40 jub love (@jj00000000) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 10:06
    ต่อค่า~
    #40
    0
  3. #39 MinMiss (@MinMiss) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 09:26
    รออออออออ
    #39
    0
  4. #38 burun2 (@burun) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 22:13
    รอชอบนางเอก=*=
    #38
    0
  5. #37 ZERO9397 (@price93972) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 21:35
    รอออออกลับมาต่อเร็วๆนะคะ
    #37
    0
  6. #36 05042 (@0504) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 21:02
    จะรออ่านต่อนะคะ
    #36
    0
  7. วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 20:56
    โอยาสุมินาไซค่ะไรต
    #35
    0