ในที่สุด เราก็ทำได้
ตอนก่อนหน้า

ในที่สุด เราก็ทำได้
เกริ่นเรื่อง: อะไรหละ จะยากไปกว่าการแอดมิชชั่น
14 ส.ค. 53 , View: 181 , Post : 0


เย่ ในที่สุด เราก็ทำได้แล้ว
ตอนนี้ เราเป็น

นิสิต คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต

 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ตอนที่ประกาศผล เป็นวันที่เราตื่นเต้นแล้วก็เครียดมากๆเลยอะ
คิดว่าตัวเองจะได้ติดอันดับสามแล้วหละ
เราเลือกไป4อันดับคือ

1 บริหาร จฬ
2 บรหิาร มธ 5ปี
3 บริหาร มธ 4 ปี
4 บริหาร เกษตร

วันนั้นประกาศผล ก็ออกนัดเมโกะแล้วก็ออยไปกินสเวเซ่นกัน
อีเมโกะมันติดสหเวช มธ ไปแระ ส่วนช้านก่าออยยังล่องลอยยย
พอกลับบ้าน ขึ้นรถเมล์ปุ๊ป เอาหละ โอ๊คมันก็โทมาหาออย
ว่า ประกาศผลแอดแร้วนะ
ทั้งที่มันอ่านะติดไอซีที มหิดลไปแระ
ออยมันก็ตื่นเต้น ส่วนช้านหละ สุดๆ ไม่ไหว อยากกลับบ้าน
แล้วคือมันเย็นมากแล้วอะ รถหน้าเซ็นทรัลก็โคตรติด
ก็ต้องทำใจเยงๆไปก่อน
นึกได้ เออๆ โทสับๆ ช้านมีเน็ต ก็เลยถามออยว่าจะเปิดไม๊
ออยมันก็ทนไม่ไหวแระ อยากกกก
ตอนแรก มันก็เฟลตลอด ยิ่งหงุดหงิดเร้ยยยย
พอใกล้ถึงเดอะมอลล์หละ กรีสสสสสส
เปิดได้แร้ววววว ให้ออยดู มันจะกรีสสสลั่นรถเร้ยยยย
ดีนะเป็นรถเมล์ คนเยอะซะด้วยสิ เพื่อนช้านนน
อีออยมันก็ให้ช้านเปิด แต่ช้านไม่เอาอะ อยากดูก่าป๊ะ ม๊ะ
ลงรถเมล์ก็เลยบอกให้ออยซื้อพวงมาลัยไปกราบแม่ด้วย
เมื่อช้านถึงบ้าน เอาแระหละ มันเริ่มสั่นๆ แง๊
ใจตอนนี้เริ่มอยากไปอยู่ อันดับสามจริงๆแล้วหละ
เพราะอะไรหละ ก็นังออยมันติดที่เดียวกับเมโกะไง
จาร้องไห้ หนีช้านกันไปอยู่สองคน
รอพ่อ แม่ปิดร้าน พอเสร็จก็กลับบ้าน
เตรียมกรีดแล้วนะ
เปิดคอมมม เตรียมโต๊ะ เก้าอี้ให้ป๊าม๊านั่ง
คลิกไปที่ตัวอี พิมพ์เข้าไปสู่หน้าประกาศผลลล
เรายังไม่ต้องการดู ของดูคะแนนต่ำสุดก่อนและกันนะค่ะ ป๊าาา
ช้านก็เลยเปิด พอเปิดมา จากรีสสสสสสสส คะแนน เห้ยย
มันเหมือนช้านสูงกว่านะ
เอาและ น้ำตาเริ่มคลอ มือสั่นดิกๆเร้ยยย
เอื้อมมือไปหยิบบัตรสอบหาเลขที่
ทีนี้ก็พิมพ์เข้าไป
ช้านนนนนนน ผ่านการคัดเลือก คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กรีสสสส น้ำตา มันหลั่นไหลไม่หยุด
พ่อนี่ ตะโกนดีใจลั่นบ้าน
และ แม่ น้ำตาก็ไหลออกมา
มันเป็นเหตุการที่ ประทับใจ ดีใจ ทุกๆอย่างรวมกัน
ความเครียด ความกดดัน ทุกอย่างมันหลั่งไหลมาพร้อมกับน้ำตา
หมุยพูดกับพ่อและแม่วว่า ป๊า ม๊า หมุยทำได้แล้วนะ
คืนนั้น เราก็ไปกินร้านอาหารริมถนน ก็นั่งแทกซี่ไปกินกันแถวโลตัส
เป็นร้านเล็กๆ แต่อร่อยมากกก ราคาถูกด้วย
ตอนเดินทางไปก็มีแต่คนโทรมา เป็นไงบ้าง
เพื่อนหมุยก็ติดจุฬากัน 9 คน
แต่ห้องนิไม่มีใครเรียนคณะเดียวก่าช้านเร้ยยย รู็สึกเดียวดายหงะ
ไม่เปงไย ดีใจสุดๆแระ
กลับมา อาบน้ำ แต่งตัว และเข้านอน
มันเป็นการหลับที่่สบายที่สุดในโลกเล้ยยย

หมุยอยากบอกกับพ่อและแม่ว่า
ขอบคุณมากๆนะค่ะ ที่เป็นกำลังใจให้หมุยเสมอ
ขอบคุณหยาดเหงื่อที่รินไหล มาโอบชะโลมใจเวลาหมุยเครียด
เวลาที่หมุยท้อแท้ เวลาที่หมุยไม่มีกำลังใจอ่าน
ขอบคุณเสียงของพ่อและแม่ ที่เป็นตัวแทนของเสียงนาฬิกาปลุกให้หมุย
ทุกวัน แม้ว่าหมุยต้องตื่นมาอ่านหนัังสือตอนตี2-3ก็เถอะ
แม่กับพ่อก็ยังอยู่เคียงข้างหมุย ปลุกหมุยขึ้นมาอ่านจนได้
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดีๆทุกๆอย่างที่พ่อให้หมุยไว้
ขอบคุณนมอุ่นๆ พร้อมกับอาหาร ผลไม้ ของทานเล่น ที่ม๊าเตรียมไว้ให้
สุดท้าย หมุยรักพ่อกับแม่มากนะค่ะ
หมุยทำได้ ตามที่หมุยฝันมาตั้งแต่อยู่ม.2แล้วนะค่ะป๊า ม๊า

แฟนคลับ [0]
Add เป็นแฟนคลับ Blog นี้

แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม



  • C o m m e n t
  • 1

    1

    ตอนก่อนหน้า

      C O M M E N T   B o X

    อยากบอกว่า :

    ลงชื่อ
    พิมพ์ตัวเลข

    My Blog
    12
    Comments
    7
    Fanclub
    0


        Blog ที่ผ่านมา


    ดู Blog ทั้งหมด


        Favorite Blog
    เก็บรายชื่อ Blog ที่เราชอบมากๆ

    ยังไม่มี Favorite Blog