ตอนที่ 14 : BAD ADDICT 13 130%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 896
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    29 พ.ค. 59

ตอนที่ 13

 

@วันกลับ

"ไม่ลืมอะไรแน่นะ?" พี่โจ๊กเกอร์ถามผมที่ยืนโง่ๆสะพายกระเป๋าอยู่ ทำไมแพ็คของกลับกระเป๋ามันตุงขึ้นวะ

"ไม่ครับ แต่เหมือนของเยอะขึ้น"

"มึงยัดๆของใส่ แถมยังซื้อของฝากไอ้เพื่อนเวรอีก" พี่โจ๊กเกอร์ตีแผ่ความจริง ผมไม่เถียงได้แต่ยิ้มแหยให้

"แหะๆ จริงด้วย"

พี่โจ๊กเกอร์มองรอบห้องอีกทีเช็คความเรียบร้อย ก่อนจะหยิบคีย์การ์ดแล้วเดินออกจากห้องไป ผมก็เดินตามหลัง กว่าจะเดินไปถึงล็อบบี้ก็ไกลโขอีก

เมื่อเช็คเอาท์เรียบร้อยพี่โจ๊กเกอร์ก็ขับตรงมากทม. ไม่พักเลย แถมยังเปิดเพลงร็อคเพลงเพื่อชีวิต คาราบาวจ๋ามาเลย

???? บัวลอย! เจ้าเพื่อนยาก~

"ทำไมจากข้าเร็วเกินไป บัวลอยไปอยู่ที่ไหน เคยรู้บ้างไหม โปรดคิดคำนึงถึงบัวลอย~ " ผมหันหน้ามองคนข้างๆอย่างทึ่งๆ....

พี่เอ้ย...เพื่อชีวิตมาก

"พี่ชอบสไตล์นี้หรอครับ" ผมถามออกไปอย่างกล้าๆกลัวๆ กลัวไปเบรกอารมณ์อินๆของเขาอ่ะครับ

"อืม" ตอบแค่นั้นแล้วก็ร้องต่อครับ ผมนี่ร้องเป็นแต่ บัวลอยมันทำยากมันทำจากกะทิของไทย~

"ถ้าง่วงมึงก็หลับไปก่อน"

"เพลงแบบนี้ใครจะหลับลงละครับ" ผมนี่แทบลุกขึ้นแย่งไมค์คาราบาวแล้ว

"อืมๆ" ตอบอย่างไม่ใส่ใจอีกตามเคย

ผมใช้เวลาว่างๆนั่งมองหน้าหล่อๆของพี่โจ๊กเกอร์ จมูกโด่งๆที่ชอบคลอเคลียกับซอกคอผม ดวงตาคมสีเข้มเผยให้เห็นตาสองชั้นนิดๆ มองผ่านๆก็เหมือนพวกตาตี่ ริมฝีปากหนาหยักได้รูปน่าจูบ..เอ้ย ไม่ใช่!

"มองหน้ากูทำไม อยากท้อง?" ยังจะกวนตีนอีก

"เปล่าครับ ไม่มีที่พักสายตา"

"หึ" ริมฝีปากน่าจูบยกยิ้มมุมปาก อ่า..หล่อสาด!

"เอ้อ..พี่ครับ อาทิตย์หน้าวันหยุดยาว4 วัน ผมว่าจะกลับไปที่บ้านหน่อย พี่จะกลับบ้านหรือเปล่าครับ" พี่โจ๊กเกอร์เงียบไม่ตอบ สายตาทอดยาวไปบนถนนอย่างเหม่อลอย...

หลับนัยปะวะ

"พี่ครับ หลับปะเนี่ย เปลี่ยนผมขับไหม?" พี่โจ๊กเกอร์เหล่มองผมนิดๆก่อนจะส่ายหน้าตอบ

"กูแค่..คิดอะไรหน่อย"

"ครับ...ตรงนี้ทางไม่ดี อย่าหลับนัยนะครับ ตายคู่"

"หึ มึงจะได้ไปนรกกับกูไง" ยังจะเล่น=_=

"แล้วสรุปยังไงครับ พี่ชายผมเขาถามมาแล้ว ถ้าพี่จะไปไหนผมจะได้ให้พี่ชายมารับที่มหาลัย"

"...." พี่โจ๊กเกอร์เงียบเหมือนกำลังใช้ความคิด ผมจึงนั่งเล่นโทรศัพท์รอ ไม่อยากจะเร่งหรอก เพราะเหมือนเขาคิดอะไรอยู่จริงๆ

"มึงรู้ไหม ว่ากูมีน้องสาว" จู่ๆพี่โจ๊กเกอร์ก็พูดขึ้น ขัดกับเพลงลุงขี้เมาของคาราบาว

"เอ่อ..ก็เหมือนพอรู้มั้งครับ แต่ผมก็ไม่เคยเจอหรอกนะ"

"บ้านที่จะกลับ...กูไม่มีหรอก กูรักน้องสาวคนเดียว รักมาก....แต่น้องสาวกูอยู่กับญาติที่ไม่ต้องการกู" ผมนั่งฟังเงียบๆ.....ผมเข้าใจ..ว่าการที่ญาติพี่น้องไม่ต้องการเรามันเป็นยังไง...

พ่อแม่ผมก็ไม่พอใจถึงได้ส่งผมไปไงล่ะ...แต่ผมยังโชคดีที่พี่ๆยังรักผมอยู่บ้าง ผมไม่รู้ว่าเขารักผมขนาดไหน ผมไม่ค่อยมีความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นกับครอบครัวเท่าไหร่

"แล้วน้องสาวไม่คิดถึงพี่หรอครับ"

"....ไม่รู้สิ..." ใบหน้านิ่งๆของพี่โจ๊กเกอร์ไม่สื่ออารมณ์ใดๆทั้งสิ้น ทำเอาผมรู้สึกผิดที่ถามไปแบบนั้นเลย

"อ่าผมนอนดีกว่า" ไม่หาทางหนีโดยการนอนเสียเลย ตอนแรกก็นอนคิดอะไรโง่ๆอ่ะแหล่ะ แต่เอาเข้าจริงๆเสือกหลับเฉย....

 

"ตื่น...บิล...บิล.." แรงเขย่าที่หัวไหล่สะเทือนไม่ที่หัว ทำให้ผมสะลึมสะลือตื่นขึ้นมา รู้สึกเจ็บหัวด้านซ้ายมากหัวกูคงโขกมาตลอดทาง

อื้ออออ~” ผมบิดขี้เกียจแรงๆสองสามที พี่โจ๊กเกอร์ปิดประตูไล่เฉย เดินไปหลังรถขนของออกมาเดินเข้าหอไม่รอผมเลย แถมหอตัวเองอีก นี่ตกลงต้องลากไอ้ริทมานี่จริงๆเรอะ

พี่รอผมด้วยสิครับ” ผมตะโกนบอกพี่โจ๊กเกอร์ที่อยู่ใต้หอเรียบร้อย แต่กระเป๋าผมพี่แกก็หิ้วไปด้วย น่ารักนะเนี่ย

ผมเห็นพี่แกหยุดยืนคุยกับใครอยู่...อ้อ มองดีๆนั่นมันพี่ปอ ผมล็อครถให้แล้วเดินตามไปสมทบ พอพี่หอเหลือบมาเห็นผม หน้าตาอันน่ารักปนหล่อของพี่แกก็ยิ้มสดใสให้ผม

น้องบิลหน้าตาพ่องใสใยแก้วจังนะ” เอ่อ...ทักผมดีๆก็ได้ครับ

แหะๆ” นี่ก็ไม่รู้จะตอบอะไรครับ

หน้านวลใยยองด้วยนะเนี่ย” ไม่พูดเปล่า พี่แกเดินผ่านพี่โจ๊กเกอร์มาทางผมแล้วจับคางผม พลิกซ้ายพลิกขวาแล้วทำตาวาว

สุดยอด เด้งดึ๋งดั๋งไอ้เชี่ยโจ๊กเกอร์มึงไม่ถนอมน้องเขาเลย” พี่ปอหันไปโวยวายพี่โจ๊กเกอร์ เฮียแกไม่สะทกสะท้านใดๆเลย แค่ไหวไหล่น้อยๆ ส่วนผมก็ไม่กล้าสบตาตรงๆกับพี่ปอเลย ฮือออ

แล้วมึงลงมาทำไร” พี่โจ๊กเกอร์ถามพี่ปอ

อ้อมีคนมารอมึงอ่ะ” พี่ปอบอก

ใคร?” พี่โจ๊กเกอร์ขมวดคิ้วสงสัย นั่นสิ ใครจะมารอพี่โจ๊กเกอร์กัน ใครจะมานั่งรอคนโหดอย่างพี่แกกันนอกจากไอ้พี่รหัสบ้าๆของผมที่ขอให้พี่โจ๊กเกอร์ช่วยงานน่ะนะ

ผู้หญิงอ่ะ

ขวับ!

ผมเงยหน้าขึ้นไปมองพี่ปออย่างรวดเร็ว พี่ปอกระพริบตาถี่ๆแล้วหลบตาผม ผมแค่มอง...เฉยๆ จากนั้นก็ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์เหมือนเดิม

แม่กูรึไง” พี่โจ๊กเกอร์พูดอย่างหงุดหงิด พี่ปอแกก็ยิ้มแหยๆให้เท่านั้น

เปล่าว่ะ น้องสาว” ผมเงยหน้ามองพี่ปออีกครัง พี่โจ๊กเกอร์ก็นิ่งไปสักพักเหมือนกัน ผมไม่ได้พูดอะไร แค่เดินไปหาพี่โจ๊กเกอร์เฉยๆ

แล้วมึงลงมาทำไม

น้องเขามารอตั้งแต่7โมงเช้า กูเลยให้ไปรอในห้องมึง เมื่อกี้น้องเขามาเคาะประตู บอกว่าหิวยังไม่ได้กินอะไรแต่เช้า กูเลยจะไปซื้อให้ แต่ถ้ามึงกลับมาแล้วมึงก็หาอะไรให้น้องเขากินด้วยแล้วกัน” พี่ปออธิบาย

ฝากซื้อด้วย” พี่โจ๊กเกอร์บอกแค่นั้นแล้วเดินไปกดลิฟต์ ผมก็รีบวิ่งตามขึ้นไป แอบโบกมือบ้ายบายพี่ปอด้วย พี่แกน่าสงสารนะครับ T___T ถูกไล่ถิ่นไม่พอ เป็นเบ๊พี่โจ๊กเกอร์อีก!

มองมันตาละห้อยขนาดนั้น” เสียงหาเรื่องของคนข้างๆมาพร้อมกับแววตานิ่งๆที่มองผมอยู่

ผมแค่คิดว่าพี่ปอน่าสงสารจัง เอง

เป็นเมียมันรึไงถึงเป็นห่วงเป็นใย” ยังจะหาเรื่องอีก นี่พี่เขาไม่ได้กำลังหาเรื่องทะเลาะกับผมใช่ไหมถ้าใช่ผมก็แพ้ =__=

เปล่าครับ ผมแค่สงสาร พี่เขาดูแลพวกเราดีนะครับ อย่าไปใช้พี่เขาบ่อยสิรับ” ผมอธิบายอย่างใจเย็น ไม่อยากจ้องหน้าพี่โจ๊กเกอร์ด้วย

กูไม่ได้บังคับให้มันทำ

ก็พี่เขาเป็นคนดีนี่ครับ

ทำไมมึงต้องแก้ตัวให้มันวะ!” พี่โจ๊กเกอร์เริ่มหงุดหงิดขึ้น จนผมต้องใช้สมองทั้งหมดประมวลคำตอบต่อมาให้ดีที่สุด

ไม่ครับ ไม่ใช่ครับผมไม่รู้สึกอะไรแม่งทั้งนั้นแหล่ะพี่ รักพี่คนเดียว โอเคปะ

“…..” เงียบครับ....เงียบคือกูวินปะวะ

“…..” ผมก็เงียบตาม

ติ๊ง!

ลิฟต์วิน!

พี่โจ๊กเกอร์เดินออกไปก่อน ผมก็เดินตามโง่ๆ กระเป๋าพี่แกก็ยังถือให้อยู่ พอพี่โจ๊กเกอร์ถือมันดูไม่เยอะรุงรังเหมือนตอนผมถือเลย ความโหดร้ายของคนตัวเล็กละมั้ง

แกร๊ก!

พี่โจ๊กเกอร์ไขกุญแจแล้วเปิดประตูเข้าช้าๆ สีหน้าพี่แกก็ดูลุ้นอยู่เหมือนกัน คงจะตื่นเต้นละมั้ง ก็รักน้องสาวมากนี่นา...

จัส..

หมั่บ!!!

ตุ่บ!

เสียงกอดรัดตามมาด้วยเสียงล้มตึงกับพื้น เรื่องราวเกิดขึ้นเร็วมาก ดีนะที่ไม่ล้มหัวฟาดพื้นกัน

พี่เจย์กลับมาทำไมไม่บอกจัส!” น้องสาวสุดฟรุ้งฟริ้งกระดิ่งแมวนั่งทับบนตัวพี่โจ๊กเกอร์แล้วโวยวายเสียน่ารัก

จัส อย่าพุ่งมาแบบนี้สิ พี่บอกกี่ครั้งแล้ว” เชดครกเสียงอ่อนโยนละมุนละไมมาก!

ขอโทษค่ะ จัสดีใจที่ได้เจอพี่” น้องจัสบอกอย่างงอนๆ แต่ก็ยอมลุกจากตัวพี่โจ๊กเกอร์แต่โดยดี พี่โจ๊กเกอร์จึงลุกขึ้นตาม แล้วหันมาสั่งผม

เก็บกระเป๋าเข้าห้องด้วย” ผมก็พยักหน้างึกงักงงๆ การเก็บกระเป๋าทั้งหมดเข้าห้องนั้นสำหรับผมเป็นอะไรที่เดินมา3รอบ ยุงบินไปสร้างรังในห้องใหม่แล้ว

พี่เจย์กลับมานานหรือยังคะ นี่ถ้าคุณอาไม่บอก พี่เจย์คิดจะบอกจัสไหมเนี่ย!” น้องจัสยังคงงอนอยู่

บอกสิ พี่ว่าจะบอกจัสพอดีเลย” พี่โจ๊กเกอร์ยิ้มอ่อนหวานไปให้น้องพลางลูบหัวน้องปอยๆ แต่พี่แกก็ตอแหลไปนะครับ คิดจะบอกพอดีเรอะ ถุ้ย!

ก็แล้วไปค่ะ...แล้วคนคนนี้คือใครหรอคะ รูมเมทหรอคะ” น้องจัสหันมาถามผมงงๆ ผมกลัวสายตาน้องจัสนิดๆ เพราะดูไม่ค่อยเป็นมิตรเสียเท่าไหร่ ผมเดินไปข้างๆพี่โจ๊กเกอร์แล้วเงยหน้ามองร่างสูง พี่โจ๊กเกอร์มองตอบผมแล้วพยักหน้าไปทางน้องจัส เหมือนให้ผมเป็นคนบอก

เราเป็นแฟน..พี่โจ๊กเกอร์น่ะ” ผมพูดเสียงเบา

ห้ะนายน่ะหรอนี่ไม่ได้สถาปนาตัวเองมั่วๆหรอกนะ” ชาเลยครับ..ชาไปทั้งสมองครับ ส่วนหน้านี่โดนถอนไปแล้วมั้งครับ

อะ..เอ่อ...ไม่...” ผมไม่รู้จะตอบยังไงเลยเขย่าแขนพี่โจ๊กเกอร์ให้ช่วยหน่อย พี่แกก็ยืนขำอยู่ได้ ขำทางสายตาน่ะแต่แสดงออกมาก็แค่หน้านิ่งๆ

อืม แฟนพี่เอง” พี่โจ๊กเกอร์ช่วยยืนยัน น้องจัสมองผมตั้งแต่เส้นผมบนสุดยันเล็บที่ยาวสุด ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่มากมาย ทำไมทุกคนต้องจ้องจะดูถูกผมตั้งแต่ครั้งแรกด้วยเล่า!

แน่ใจหรอคะว่าคนนี้ดีแล้ว พี่ไม่เคยพาแฟนมาเปิดตัวให้จัสเห็นสักครั้ง แต่จัสรู้ว่าพี่มีคนอยู่ด้วยหลับนอนตลอดเวลา” คำพูดของน้องจัสทำให้ผมเม้มปากแน่น....ไม่รู้ว่านั่นมันอดีตแค่ไหน หรือว่าปัจจุบันแค่ไหน

ก็นี่เปิดตัวให้จัสเห็นแล้วไง ว่าคนนี้ดี

ถ้าจัสไม่มาเห็นเอง พี่จะพาเขาไปหาจัสหรอคะ” ผมคิดตามจัสแล้วก็ค่อนข้างเห็นด้วยเต็มๆ ผมช้อนตามองพี่โจ๊กเกอร์น้อยๆ เขาก็มองผมกลับ

จัสครับ วันนี้พี่เดินทางมาครึ่งค่อนวัน พี่ขอพักหน่อยได้ไหม แล้วนี่จัสขึ้นมาได้ไง” พี่โจ๊กเกอร์ถามน้องสาวอย่างใจเย็น พี่แกคงไม่อยากมีปากเสียงกับน้องเฉยๆเลยยอมเปลี่ยนเรื่อง ส่วนตัวผมไม่ได้น้อยใจอะไรหรอกครับ ส่วนลึกในใจผมยังอยากคบเงียบๆแบบนี้ต่อไปเลย

จัสมีวิกผู้ชายค่ะ แล้วยามหน้าหอพี่เจย์ก็โง่ด้วย” สมแล้วที่เป็นพี่น้องกัน =__=

หึ สมแล้วที่เป็นน้องพี่ มาให้พี่กอดหน่อยเร็ว” พี่โจ๊กเกอร์เปิดอ้อมกอดให้ผู้เป็นน้อง น้องจัสก็ไม่รีรอ วิ่งไปสวมกอดหน้าบานเลยครับ ผมมองซ้ายขวาไม่รู้จะไปย่อนก้นตัวเองไว้ที่ไหนดี

เอ่อ..พี่...เดี๋ยวผมกลับหอ...

อืม เดี๋ยวไปส่ง

ครับ

จัสนะ

ห้ะ/เอ๋!” น้องจัสก็ร้องเสียงหลงเหมือนกัน

จัสเป็นผู้หญิง จะมานอนหอชายได้ไง นี่ห้องพี่ก็จริง แต่ยังไงก็หอชาย วันนี้พี่ไม่มีเรียน พี่จะไปส่งเราที่บ้านคุณอา” น้องจัสทำท่าจะเถียง แต่เจอพี่โจ๊กเกอร์มองอย่างดุๆ น้องจัสก็จำยอม

เดี๋ยวผมกลับเองได้ครับ

โทรบอกไอ้ริทให้มา” พี่โจ๊กเกอร์สั่งก่อนจะคว้าโทรศัพท์ในมือผมไปกดโทรออกเบอร์ไอ้ริทเฉย รอสายไม่นานพอไอ้ริทรับ พี่แกก็ยัดไว้ข้างหูผม

(ผัวหรือเมีย)

ขอให้มึงโดนเอาตูด!”

(เชี่ยถ้าคนหล่อ ใจดี ก็โอ ถ้าแบบไอ้โจ๊กเกอร์กูขอโสด)

งั้นชาตินี้มึงคงไม่เจอใครหรอก คนหล่อใจดีไม่มีหรอกโว้ย!” ผมยังเถียงกับมันเรื่องไร้สาระอยู่ แต่ก็โดนพี่โจ๊กเกอร์ด่า

ให้คุยเรื่องงาน” เสียงเข้มหน้าโหดตาดุ ผมเลยยิ้มเจื่อนให้

(หวายยยย โดนดุว่ะ)

เพราะมึงแหล่ะมาหอพี่โจ๊กเกอร์เลย

(เออๆ เก็บของแปป หอเสือกไกลอีก แค่นี้นะ เจอกัน)

วางสายจากไอ้ริท ผมก็หันไปหาพี่โจ๊กเกอร์ พี่แกกำลังเก็บของเล็กๆน้อยๆให้น้องจัสอยู่ ส่วนน้องจัสยังมองผมอย่างไม่วางตา

ว่าไง” พี่โจ๊กเกอร์ถาม

อ้อ เดี๋ยวมันกำลังมา พี่ไปก่อนได้เลย” พี่โจ๊กเกอร์พยักหน้ารับแล้วเปิดประตูเดินออกไป น้องจัสยังจ้องหน้าผมอยู่อีก

นายมาเกาะพี่ชายกินแน่ๆ เหมือนพวกสวะคนอื่นๆ!!” น้องจัสตอกหน้าผมเสร็จก็ปิดประตูดังปังใส่หน้า...

คราวนี้แหล่ะ หน้ากูชาดิ้กเลย

...เราไม่ได้เกาะสักหน่อย...” ผมบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะหายใจเข้าลึกๆ...เห้อ...กูนี่มันโง่ดักดานจริงๆ =__=

ตื้ดดดดด ตื้ดดดดด!

โทรศัพท์ในมือผมสั่นขัดจังหวะการเหม่อลอยของผม พอก้มไปดูก็เป็นเบอร์แปลก ผมรับทุกเบอร์อยู่แล้วด้วย

ครับ

(.....) ปลายสายเงียบ...ผมจึงพูดอีกครั้ง

ฮัลโหล ครับ

(บิล....พี่เอง)

...พี่บราว?”

(ใช่ครับ...เรากลับมาหาพี่เถอะ)

พี่ครับ...ผมนึกว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะครับ

(แม้ว่าเราจะถูกใครพาไป พี่ก็จะพากลับมา...จำสัญญานั่นได้ไหมครับ...พี่สัญญาไว้แล้ว) ผมคุ้นมากกับประโยคนี้ ผมนิ่งคิดไปสักพัก...

(เราเองก็จับมือตอบพี่) จับมือ....

อ๋อ!

ฝันนั่น!!!!

ฝันนั่นคือเรื่องจริงเรอะ!!

ผะ..ผมลืมไปแล้ว” ผมตอบเสียงอึกอัก นั่นทำให้พี่บราวจับได้ทันทีว่าผมโกหก

(เราจำได้...และพี่จะรักษาสัญญา)

แต่ผมไม่ต้องการ...

(พี่จะทำทุกทางให้เรากลับมา)

แต่ผมเลือกที่จะไม่กลับเอง ไม่มีใครบังคับผม!”

(แต่เราจะต้องอยากกลับมาหาพี่....)

ไม่ครับ ไม่ว่ายังไงผมจะไม่ทิ้งพี่โจ๊กเกอร์ ไม่มีทาง!” ผมเถียงอย่างมั่นใจ..แต่ความมั่นใจมันก็ลดฮวบ...เมื่อ...

 

(โจ๊กเกอร์น่ะรักน้องมากใช่ไหม...น้องจัสมิน)


ต่อ


...พี่...จะทำอะไร” ผมสูดหายใจเข้าลึกๆคอยเรียกสติตัวเอง ไม่งั้นผมต้องคว้างโทรศัพท์ในมือทิ้งแน่ๆ

(พี่แค่คิดว่าน้องเขาน่ารักดี...น่ากิน)

“!!”

(อยากกลับมาหาพี่ก็ติดต่อพี่มาได้เสมอนะครับ พี่รักบิล...และจะไม่ปล่อยเราไป)

ติ๊ด!

สายตัดไปทันทีที่พี่บราวพูดจบ ผมยังคงถือมันคาไว้ที่หูจนสายไอ้ริทเข้า ผมเดินลงไปรับมันข้างล่าง ช่วยหอบโน๊ตบุ๊คและหนังสือสองสามเล่มหนาๆ เห็นตัวหนังสือก็ปวดตับ

รายงานนี่ก็แถไม่ได้เสียด้วย

ไอ้บิล...แถไม่ไปแล้ว รอผัวมาช่วยทำเถอะ” ไอ้ริทเสนอแนวทางที่ดีที่สุด แต่ก็เสี่ยงชีวิตที่สุดเช่นกัน

มึงไม่คิดหรอว่าถ้าทำแบบนั้น เราจะมีชีวิตไปส่งรายงานให้อาจารย์หรือเปล่า

ถุ้ยจะกลัวอะไรวะ ไอ้เชี่ยโจ๊ก..

แกร๊ก!

อ้าวเฮียกลับมาแล้วหรอครับ

=___= อีนกสองหน้าม้าสองหัวไอ้ริท ไอ้เปรต พี่โจ๊กเกอร์เปิดประตูเข้ามาได้จังหวะตอนกำลังที่ไอ้ริทกำลังจะด่า มันเปลี่ยนท่าทีไปยิ้มหวานให้พี่โจ๊กเกอร์ทันที

อืม

โหยเฮีย กำลังคิดถึงพอดีเลย” เป็นเฮียกันตั้งแต่เมื่อไหร่ กูมองบน

....กูเป็นเฮียมึง?” พี่โจ๊กเกอร์ถามเสียงนิ่งปนแปลกใจ ใบหน้าคมมองไอ้ริทอย่างสงสัย

ใช่เลยครับเฮีย ผมก็เป็นน้องรักเฮียไง

“….”

เพราะฉะนั้น..เฮียช่วยงานพวกผมหน่อยเถอะคร้าบ!” ไอ้ริทไหว้วานพลางกระโดดไปกอดเอวพี่โจ๊กเกอร์

เชี่ยรังเกียจ!” พี่โจ๊กเกอร์สีหน้าแขยะแขยงมาก มือแกร่งพยายามแกะตัวไอ้ริทออก แต่ไอ้ริทเกาะแน่นเยี่ยงปลาดาว

ช่วยพวกผมนะเฮียรัก เฮียหล่อ

ปล่อยกูกูไม่ยุ่ง!” พี่โจ๊กเกอร์ทำท่าจะจับไอ้ริทเหวี่ยง ซึ่งทำได้แน่นอนแล้วมันก็จะหลังหักกระดูกร้าว ตามมาด้วยขาเตียงหักและหมอนกระเด็น ซึ่งผมจะไม่ยอม!

กูไม่มีที่นอน!

พี่ช่วยด้วยนะ ผมขอด้วยT^T” ผมพุ่งเข้าไปกอดเอวที่โจ๊กเกอร์อีกคน หน้าผากเถิกๆจัดการถูไถกับซิกแพกร่างสูง ผมช้อนตามองอ้อนๆ พยายามอย่างสุดฤทธิ์

...ออกไป” พี่โจ๊กเกอร์ดันตัวไอ้ริทออกไปก่อน เพราะหน้ามันกับผมใกล้กันจนจะเลียจมูกกันได้แล้ว แต่ผมยังคงกอดเอวแกร่งอยู่

น่านะ ถ้าพี่ไม่ช่วยผมคงกินหมาไม่ก็แมวแน่เลย ไม่อยากชวดมด” ผมอ้อนคูณสิบเอาวะ ใจอ่อนเถอะ!

“…อืม” พี่โจ๊กเกอร์ตอบรับเงียบๆ จากนั้นก็ดึงผมออกจากตัว เดินไปนั่งที่โต๊ะทำงานแล้วอ่านงานคร่าวๆที่พวกผมทำทิ้งไว้ จากนั้นมือเรียวก็บรรจงกดแป้นพิมพ์อย่างชำนาญ...

จะไม่ถามกูหน่อยหรอว่าทำเรื่องอะไรหรือต้องการให้ช่วยตรงไหน...

ไม่ถามกูก็ไม่บอกหรอกนะพี่

เฮียรักเฮียเลิฟฟฟฟ” ไอ้ริทวิ่งหน้าบานไปนวดไหล่ให้พี่โจ๊กเกอร์เสียดิบดี แหม...มึงรักพี่เขาทันทีเลยนะ

....” พี่โจ๊กเกอร์ละสายตาจากโน๊ตบุ๊คแล้วจ้องหน้าผมแทน..จ้องทำไม...

“…มีอะไรรึเปล่าครับ” ผมถามตาแป๋ว สาบานว่าพยายามทำหน้าให้ซื่อบื่อและโง่มากที่สุด

...” พี่แกไม่ได้พูดอะไร แต่เรียวขายาวนั่นกลับอ้าออกเผยให้เห็นช่องว่างตรงระหว่างขา นิ้วเรียวละจากแป้นพิมพ์แล้วชี้ลงที่ช่องว่างนั่น

“…ทำไมครับ

โอ้ยเพื่อนกูนี่โง่บรรลัยโลก” ไอ้ริทด่าผมสะงั้น

เอ้า...อะไรอ่ะ

เพื่อนมึงมันโง่จริงๆ” พี่โจ๊กเกอร์ร่วมด้วยช่วยไอ้ริทด่า

อ้าวแล้วผมจะรู้ไหมว่าพี่หมายถึงอะไรอ่า

จิ๊คิดว่ากูจะช่วยฟรีๆหรือไง” พี่โจ๊กเกอร์พูดติดจะรำคาญ

อ๋อ

อ๋อเหี้ยอะไร มานี่!” งี้เองบอกแต่แรกก็จบแล้ว โธ่~

ผมเดินไปหาพี่โจ๊กเกอร์อย่างว่าง่าย มือแกร่งจับข้อมือผมแล้วกระชากให้นั่งลงที่ตรงหว่างขานั่นพอดี นิ้วเรียวเริ่มลงมือพิมพ์ต่อ แต่ทว่าหัวใจผมกับเต้นระรัวไม่เป็นจังหวะเสียเลย

แม่ง...ดังจนผมอายเลยเนี่ย..พี่โจ๊กเกอร์ต้องได้ยินเสียงหัใจของผมแน่ๆ...ใบหน้าหล่อเลื่อนลงมาข้างๆใบหน้าของผม หน้าผมหันซ้ายต้องหอมแก้มพี่โจ๊กเกอร์แน่ๆ ท่าล่อแหลมนี่มันอะไร!

ทะ..ท่านี้อะไรเนี่ย..” ผมบ่นเบาๆ แต่ยังคงหันหน้าตรงอยู่

กูไม่ถนัด อีกอย่างกูเมื่อยคอด้วย

ไม่ถนัดกูให้ผมนั่งรอข้างๆก็ได้นี่ครับ” ผมต่อรอง

หรือมึงอยากจะทำเอง กูก็ไม่ว่า” เอางานมาขู่กูอีก ถามจริง ใครจะยอมผมไงยอม!

ครับ...ท่านี้ก็ได้...” ผมพูดเสียงอ่อย...ได้แต่นั่งนิ่งๆท่องพุทโธธัมโมสังโฆในใจสามรอบจบ สงบไว้....

หน้าหล่อๆอยู่ไกลกันตั้งหลายมิล

เย็นไว้....ปากที่แสนน่าจูบนั่นอยู่ห่างตั้งหลายลมหายใจ...

สงบไว้...อกแกร่งอยู่ข้างหลัง...

อึ่ก...ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่หลายๆทีพร้อมกับลมหายใจถี่ๆ จนพี่โจ๊กเกอร์จับสังเกตได้

มึงหายใจแรงไปไหม?” พี่โจ๊กเกอร์ถาม แต่สายตายังคงจ้องหน้าจออยู่

ปะ..เปล่าครับ

ฮันแน่กูรู้กูเห็นกูเดาได้” ไอ้ริทไอ้เพื่อนชั่วผมหันหลังไปมองมันเร็วๆ แต่เสือกหันผิดข้าง ริมฝีปากบางของผมปะทะกับใบหน้าหล่อคมคาย ประทับริมฝีปากไว้ที่แก้มของร่างสูงอย่างเต็มรัก

ฟ่อดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

อื้อหืม ขาดอากาศหายใจยังวะ หอมนานนะมึง” ไอ้ริทพูดเตือนสติที่ล่องลอยหายไปแล้วของผม ผมรีบผละออกทันที หน้าตาลนลานของผมคงถูกใจเจ้าของใบหน้าหล่อนี่เป็นแน่ไม่งั้นจะยิ้มหรอหะ!

ผะ..ผมเปล่า ผมไม่ได้...ตั้งใจ” ไปพูดติดอ่าง เรียบเรียงคำพูดไม่ถูกแล้วแค่ได้หอมแก้มแค่นี้ ทำระบบสมองผมรวนไปหมด

หึ” พี่โจ๊กเกอร์ไม่พูดอะไร มุมปากที่ยกยิ้มพอใจนั่นเสริมให้ใบหน้าหล่อยิ่งน่ามองเข้าไปใหญ่ มือหยาบกร้านยกขึ้นเชยคางผมน้อยๆ ก่อนที่ใบหน้าเราสองคนจะอยู่ใกล้กันกว่าเดิม ริมฝีปากหนาเฉียดแก้มผมไปที่ใบหู ก่อนที่เสียงแหบพร่าจะถูกเปรยออกมาจากริมฝีปาก

หน้ามึงแดงหมดแล้ว....น่ารักดี

พ..พอ..พอเถอะครับ!” ผมใช้มือดันหน้าพี่โจ๊กเกอร์ออกไปให้ห่างๆ ตอนนี้ผมทำหน้าไม่ถูกแล้วจะยิ้มก็ไม่เชิง จะบึ้งก็ไม่ใช่โอ้ย ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ฮืออออ ขอยืมอกแกร่งซุกหน่อยนะ

ฟุ่บ!

เหยยยย ไรวะเขินแล้วซุกอกเฉย ไหนๆ หน้าแดงๆเอามาให้กูชมหน่อยซิ” ไอ้ริทยังขยันหาเรื่องแซวอยู่ได้

ทำดีไอ้หนู กูเป็นเฮียมึงก็ได้” อ่าว สานสัมพันธ์ฉันท์พี่น้องได้แล้วหรอ!

พอพอเลยทำงานต่อสิพี่!” ผมพูดทั้งๆที่เสียงอู้อี้อยู่กับอกแกร่งนี่

เห้ยๆ พูดอะไรให้รู้เรื่องหน่อย ซุกจังอกผัว” ยังยังไม่หยุดแซว

ผมได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอของพี่โจ๊กเกอร์เล็กน้อย ก่อนที่จะได้ยินเสียงพิมพ์แป้นต่อ ไอ้ริทก็หัวเราะก๊าก สักพักก็เงียบไป

เออเงียบซะบ้างเถอะ กูเหนื่อย...

เห้อ...แค่ได้อยู่ใกล้พี่โจ๊กเกอร์แค่นี้...ผมก็ลืมเรื่องบ้าๆบอๆจากพี่บราวไปเสียหมดสิ้น...ตอนนี้คิดแค่เรื่องพี่โจ๊กเกอร์...พี่โจ๊กเกอร์...และ...รายงาน =_=

 

22.04 น.

อืม....หรอ....กูไม่นึกว่ามัน....อ่า...กูผิดเองว่ะ กูประมาทไป....อืม ขอบใจ อืม

เสียงพี่โจ๊กเกอร์....อยู่ข้างๆหูเลยนิ...

อ้าว...กูเผลอหลับไปตอนไหน

อ...อืม..” ผมสลึมสลือเปิดตาขึ้น แสงไฟแยงตาจนลืมไม่ขึ้น

กูชาไปทั้งตัว” พี่โจ๊กเกอร์พูดเสียงเรียบ ผมยึงขยับตัวยืดตรงขึ้น...เชี่ย...กูหลับบนอกแกร่งของพี่โจ๊กเกอร์

อ่า..ฟิน

เอ้ยไม่ใช่!

อ๊ะ..เดี๋ยว..จะรีบลุกให้..” ผมพูดเสียงัวเงียแล้วลุกขึ้นเดินไปทางเตียงทันที...คือมันง่วงอยู่อ่ะครับ

อาบน้ำ” เสียงเข้มสั่งผม ผมไม่สนใจ กระโดดลงเตียงแม่ง

กูบอกให้อาบน้ำ!” โอเค ลุกไปหยิบผ้าเช็ดตัวทันทีลีลานอนต่อคงโดนกระทืบสปริงเตียงพัง

 

@รุ่งเช้า

Rrrrrrrrrrrr Rrrrrrrrrr

นาฬิกา..ปลุกหรอวะ....

Rrrrrrrrrr Rrrrrrrrrrr

ไม่...วันนี้กูเรียนบ่าย...ของพี่โจ๊กเกอร์ชัวร์ คิดได้ดังนั้น ผมก็พลิกตัวกลับอีกด้าน ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมถึงหัวทันที

เสียงโทรศัพท์หยุดไป แทนที่ด้วยเสียงเข้มที่งัวเงียจากการตื่นนอนแทน

ฮัลโหล...ครับ...ห๊ะจัส พี่มีเรียนเช้า.....มันนอนอยู่.....เห้อ...เดี๋ยวพี่จะบอกมันให้

แรงเขย่าที่หัวทำให้ผมต้องเปิดผ้าออก แล้วยกเปลือกตาหนักๆขึ้น พี่โจ๊กเกอร์มองผมด้วยสีหน้าเครียดๆ มึงจึงพยายามเบิ่งตามอง

ครับ?”

น้องกูอยากไปกินข้าวกับมึง แต่กูมีเรียนเช้าคงไปด้วยไม่ได้ ไปไหม?” ผมแทบประมวลผลต่อไม่ถูก น้องจัสเนี่ยนะอยากกินข้าวกับผม หาเรื่องมาด่าผมอีกหรือเปล่าเนี่ย

แต่...ผมก็กังวลเรื่องพี่บราวเสียด้วย...

ได้ครับ...

ไม่อยากไปก็บอกกู” พี่โจ๊กเกอร์ถามเสียงอ่อนลง ผมยิ้มบางๆให้พี่เขา

ไม่เป็นไรครับ ผมจะไป..พี่ไปเรียนเถอะ ผมขอนอนต่อแปปนึง

เอาแบบนั้นก็ได้...กูเลิกเที่ยงๆ เดี๋ยวกูไปรับ

ครับ” ผมตอบรับเสียงอ่อยๆ ตาแม่งจะปิดอีกละ...

กูตั้งปลุกไว้ให้แล้ว เดี๋ยวจัสจะมารอใต้หอ....” ผมฟังรู้เรื่องแค่นั้นแหล่ะครับ หลับต่อแม่งแล้ว...

 

ตึงตึ๊งตึงตึ้งตึง!!!!!! ตึงตึ๊งตึงตึ้งตึ้ง!!!!!

หมั่บ!!!!

ผมกดปิดอัตโนมัติเชี่ย เสียงดังโคตรผมมองหน้าจอบ่งบอกเวลา10โมงพอดี...นึกถึงคำพูดพี่โจ๊กเกอร์ว่าตั้งปลุกให้แล้ว...อ่า มีไลน์เด๊งมาด้วย

JM : รออยู่ข้างล่าง

เห้ยน้องจัสตรงเวลาสุดๆไปไหมครับผมรีบเด้งก้นออกจากเตียงทันที อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างไว ผมยังไม่ใส่ชุดนศ.ครับ แต่เลือกใส่เสื้อยืดลายหัวกะโหลกกับกางเกงยีนขาดๆแทน ผมก็ไม่เซตมันหรอก ชอบยุ่งๆ หยิบไอโฟนและกระเป๋าตังค์พอ

ผมรีบลงลิฟต์ไปชั้นล่าง ก็เจอสาวน้อยผมยาวสยายสวยงาม เธอมาพร้อมกับชุดเดรสสีชมพูด เหมาะกับผิวขาวๆของน้องจัสจริงๆ แต่ทว่า...คนข้างๆกายน้องจัสนั่น...ช่างคุ้นเสียจริง

น้องจัส..” ผมเรียก น้องจัสหันมามองผมเฉยๆ

อ่า เสด็จสักทีนะไม่ตรงต่อเวลา เราอุตส่าห์ลดตัวมาทานข้าวด้วย” =__= กูเปล่าบังคับเลยเนี่ย

แหะๆ

อีกอย่าง เราอยู่ปีเดียวกันไม่ต้องเรียกน้องก็ได้ ขยะแขยง!” กูผิดอีก งงหลายตลบเลยกู

ฮ่ะๆ โอเค

อืม เดี๋ยวนั่งรถแฟนเราไปนะ” แฟน?...ผมหันไปมองคนข้างๆจัสอีกครั้ง เจ้าตัวยืนขึ้นเต็มความสูงก่อนที่จะหันหน้ามาหาผม....

เชี่ย.....

สวัสดีครับ

นี่พี่บราว แฟนเราเอง!” จัสบอกด้วยท่าทางพราวในตัวแฟนสุดๆ

...เดี๋ยว...ทำไม..

อะไร...ยังไง...

งง!!

เหอะ ทำหน้าอึ้งออกนอกหน้าขนาดนั้นเลยหรอถ้าอยากจะคู่ควรกับพี่เจย์ ก็ทำตัวให้ได้เหมือนแฟนเราสิ!”

ผมอยากจะตอบกลับว่า ทำตัวยังไงหรอครับจัสข่มขู่แฟนเก่าน่ะเรอะ!

เอ่อ...

คนนี้หรอครับ แฟนของพี่ชายจัส” มีความตอแหลในคำพูด ผมมองพี่บราวอย่างทึ่งๆ...นี่พี่อัพสกิลตอแหลแล้วหรอ!

ค่ะพี่บราว ไม่ได้เรื่องใช่ไหมคะ ยังไงก็เลี้ยงข้าวเขาสักมื้อเถอะค่ะ จัสอยากให้มันเจียมตัวได้แล้วว่าไม่คู่ควรถ้าอยากคู่ควรก็ต้องดูพี่บราวเป็นตัวอย่าง” จัสอธิบาย...ผมเงียบสนิท ไม่รู้จะเถียงอะไรดี

เถียงว่าแฟนเธอคือแฟนเก่าเราที่มาข่มขู่เราเรื่องเธอ ดีไหมนะ....

พี่ก็ว่า...เขาไม่คู่ควรกับพี่ชายจัสเลย

“!!”

 

+

+

ทิ้งระเบิดเวลาไว้ ฮ่าๆๆ

ไรท์เป็นประเภทดราม่าไม่นาน ไม่ต้องห่วงค่ะ ^O^ (มั้ง........หึหึ)

ก่อนอื่นต้องขอบคุณ ดวงดาวที่ได้รับมา ซึ่งได้มาแบบงงๆมากค่ะ 5555 และต้องกราบขอประทานโทษที่ให้ทุกคนรอนาน ช่วงวันที่1-3 ไรท์อาจจะอัพช้า/อัพนิดเดียว/ไม่อัพ เพราะต้องเข้าหอ/ขนของ/มีปฐมนิเทศหอด้วย! (สุดยอด...) 

บอกล่วงหน้าเนอะ เดี๋ยวช่วงนี้จะเร่งอัพนะคะ คึคึ


ร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก <3 อย่าเพิ่งทิ้งเค้าปายยยยย 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

236 ความคิดเห็น

  1. #133 MATTANA10123 (@MATTANA10123) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 16:01
    จัสกับบราวร่วมมือกันแน่เลย
    #133
    0
  2. #132 Unyonghasay (@punpanexom) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 11:20
    อีบราวทอแหล
    #132
    0
  3. #131 ChanBeak My love (@pleng13092546) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 11:18
    บราวกินยาผิดหรอลูก แต่ไม่เป็นไรกินผิดอีกรอบเดี๋ยวก้อจะได้ไปตายแล้ว อิอิ
    #131
    0
  4. #130 abcabcasd976 (@abcabcasd976) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 08:40
    อีบราวไปตายสะ
    #130
    0
  5. #129 abcabcasd976 (@abcabcasd976) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 08:38
    ค่าจะรอค่าาาา
    #129
    0
  6. #128 Helena Kadian (@mint-fah) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 08:14
    พี่โจกเกอมาเดี๋ยวนี้!!!!
    อิบราวต้องการอะไร
    #128
    0
  7. #127 ออนซ์ซัง (@Onz_Jarinya) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 07:56
    เอาจัสกับอิบราวไปเก็บที
    #127
    0
  8. #125 Sophita Sinpomart I'mso (@sopitass) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 05:45
    ตบอีบราวล้านที
    #125
    0
  9. #124 Sophita Sinpomart I'mso (@sopitass) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 14:49
    อีบราวมันจิทำอารัย
    #124
    0
  10. #122 Sori.Nami (@kim-jajin) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 02:25
    ค้างงอ่ะ
    #122
    0
  11. #121 LYNIN (@kaam_tui) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 01:30
    ว้อท ขอขยายความมม คืออะไรร
    #121
    0
  12. #120 Hinamori-momo (@mori-jang) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 00:39
    เป็นการทิ้งระเบิดเททททททททท่!!@#$/^&*()))
    #120
    0
  13. #119 abcabcasd976 (@abcabcasd976) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 00:15
    พี่บราวหมายความว่าไง?
    #119
    0
  14. #118 ออนซ์ซัง (@Onz_Jarinya) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 22:52
    อิบราว จัสมิน !????!!?
    #118
    0
  15. #117 ChanBeak My love (@pleng13092546) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 22:49
    รอค่ะรอออออ~
    #117
    0