คู่หมั้น หัวใจ [Fic #MarkBam #bnior #jackjae ]

ตอนที่ 12 : EP.11 รักจนไม่อยากปล่อย + NC

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,586
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    10 เม.ย. 60





VIEWTAWAN P.

กำมือแน่นด้วยแรงโทสะ ก้าวออกจากโรงพยาบาลแบบไม่รู้ตัว สองปีที่คนคนนั้นหายไปรู้สึกมีความสุขที่ได้ดูแลคนที่เป็นลมหายใจของตัวเอง แม้เพียงได้แค่มองไม่มีสิทธิ์แตะต้องในฐานะคนรัก แต่ใจยังเต็มตื้นที่เห็นเขาอยู่ในสายตา เห็นเขานอนหลับตาพริ้มยามเหนื่อยล้า เห็นรอยยิ้มเวลาที่อยู่กับลูก มันทำให้หัวใจคนเป็นแม่พองโต ทำเป็นแสร้งช่วยตามหาคนที่เจ้าหัวใจตัวเองรักเพียงเพราะต้องการให้เขามีความสุขที่ได้มีความหวังไปวันๆ ทั้งๆที่เคยคิดว่าไม่เป็นไรถ้าวันหนึ่งเขาจะต้องไปเพราะตัวจริงของเขามา แต่เอาเข้าจริงไม่เลยไม่กล้าปล่อยเขาไป หัวใจมันมีแต่ความกลัว กลัวว่าเขาจะไปกลัวว่าจะไม่มีเขาอยู่ข้างๆ ตั้งแต่คนคนนั้นกลับมามันมีแต่ความกลัวที่จะต้องพรากจากคนที่รัก กลับเข้ามาในคอนโดได้แต่นั่งกอดเข่าตัวเองร้องไห้อยู่อย่างนั้น

แกร๊ก...

            “วิวมะ แม่ …. ลูกกำลังร้องไห้อยู่เหรอเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า ไปตามสามีไม่เจอเหรอลูก

            “ยี่หวาตื่นแล้วเหรอคะ

ฉันรีบเช็ดน้ำตาอย่างลวกๆ กลัวแม่รู้ความจริง ว่าฉันขโมยคนรักของคนอื่นเขามาความเสียใจที่แอบรักของคนอื่น และเรื่องท้องไม่มีพ่อ อีกเรื่องเสียใจที่ฉันไม่อยากบอกผู้เป็นแม่เลยสักนิด

            ยี่หวายังไม่ตื่นหรอกลูก แต่แม่ต้องไปทำงานที่ร้านอาหารแล้ว แม่เพิ่งเข้าทำงานใหม่กลัวจะไปสาย เลยจะรีบกลับไปเปลี่ยนชุดที่บ้านก่อน

            ขอบคุณนะคะแม่ที่มาดูแลลูกให้วิว

            วิว ลูกกำลังมีเรื่องไม่สบายใจใช่ไหม บอกแม่มาเถอะลูก อย่าปิดบังแม่อีกเลย แม่ไม่ได้ตาบอดถึงขนาดไม่รู้ว่าสามีของลูกเขาไม่มีความสุข มันเกิดอะไรขึ้นระหว่างลูกกับเขา แบมแบมในอดีตที่แม่เคยรู้จักไม่ใช่แบบนี้ ตอนนี้เหมือนมีแค่ลูกฝ่ายเดียวที่มีความสุขเมื่ออยู่กับเขา

            “ฮึก แม่คะ วิว ฮือออ

ในที่สุดบ่อน้ำตาที่ตื้นเขินก็ไหลอย่างสุดกลั้น หมดแล้วกำแพงที่เคยสร้างว่ามีความสุข ฉันคือเด็กสาวที่มีลูกติด หมดโอกาสอยู่กับคนที่รัก คิดจะรักใครเขาก็มีเจ้าของ ใจหนอใจทำไมมันเจ็บขนาดนี้ฉันรักเขา รักจนไม่รู้ว่าจะปล่อยไปยังไง ได้แต่สวมกอดผู้เป็นแม่ทั้งน้ำตา

            ฮือออ คุณแม่ขาวิวเจ็บ วิวรักเขาจนวิวทรมาน

            วิว บอกแม่ได้ไหมลูกว่าความเป็นมามันคืออะไร ต้นเหตุที่ทำให้ลูกเสียใจขนาดนี้

            “………..”

            บอกแม่มาเถอะ ลูกแบกรับทุกอย่างมามากพอแล้วแม่จะได้บอกว่าสิ่งไหนถูกสิ่งไหนผิด วิวเป็นแม่คนแล้วนะลูก วิวควรเข้มแข็งและทำในสิ่งที่ถูก ทั้งวิวทั้งแบมควรทำเรื่องที่ถูกสักทีเรื่องตั้งท้องก่อนแต่งแม่ไม่ว่า ลูกจะอยู่โดยไม่แต่งงานแม่ก็ไม่ว่า แต่ทำไมปล่อยให้ตัวเองกับสามีของลูกไม่มีความสุข วิวควรให้แม่รับรู้เรื่องของลูกบ้าง

            แม่คะ ฮึกก แบมไม่ใช่พ่อของยี่หวา ฮือออ

            อะไรนะ! เรื่องใหญ่ขนาดนี้ลูกทำไมไม่บอกแม่ฮ๊ะวิว

            ฮึก ฮือออ แม่คะ! แม่ฟังวิวก่อน

            “…….”

            วิวโดนวางยา มันวางยาวิวแล้วขืนใจวิว แม่ ฮึก ฮือออ

            โธ่ลูกรัก มันที่ว่าคือพ่อแท้ๆของยี่หวาใช่ไหม

            ใช่ค่ะ ใช่ค่ะแม่

            แบมแบมรู้เรื่องนี้ใช่ไหมลูก

            ฮึก รู้ค่ะ

            แม่เข้าใจแล้ว หยุดร้องนะลูก วิวฟังแม่นะถ้าแบมแบมเขาไม่มีความสุขลูกอย่ารั้งเขาไว้อีกเลย ปล่อยเขาไปนะลูก แม่จะช่วยวิวเลี้ยงยี่หวา

            ฮึก ไม่ค่ะแม่ วิวรักเขา แม่ขาวิวรักเขาฮือออ วิวรักเขา……”

            วิว แม่จะทำยังไงกับลูกดี

            วิวอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเขา แบมแบมเหมือนภาพฝันของวิว เขาเป็นทุกอย่างของวิวแม่ขาวิวต้องตายแน่ๆ ฮือออ วิวยอมเป็นแค่เพื่อนเขาเพื่อให้ได้อยู่ใกล้เขา แค่เห็นเขานอนอยู่ข้างๆวิวก็มีความสุขมากเลย ฮือๆ แต่พอเจ้าของเขากลับมาเหมือนวิวจะตาย ฮึก ฮือออ

ฉันเหมือนตัวเบาหวิว หนาวเหลือเกินทั้งๆที่แม่กอดฉันอยู่ ใจฉันชาจนไม่รู้ว่ามันยังเต้นอยู่ไหม ฉันไม่มีทางสู้เจ้าของหัวใจที่แท้จริงของเขาได้ แต่ฉันก็ปล่อยเขาไปไม่ได้ฉันปล่อยหัวใจของตัวเองไปไม่ได้มันทรมาน

            วิวลูกตัดใจได้ไหมลูก แม่ขอร้องนะ แม่ขอร้อง…”

            ฮือออ

            พายี่หวาไปอยู่ที่บ้านเรานะลูก

            ขอ ขอคุยกับแบมก่อนนะคะแม่ ฮึก

            เฮ้ออ แม่คงยุ่งเรื่องระหว่างลูกสองคนไม่ได้ แต่แม่ขอเตือนวิวไว้ให้คิดนะลูก ถ้าใจเขาไม่ได้อยู่ที่เราต่อให้เราพยายามรั้งให้ตายก็ไม่มีวันได้เขามา เอาคำแม่ไปคิดนะ ลูกไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวลูกมีดวงใจน้อยๆอีกดวง ทำอะไรนึกถึงยี่หวามาก่อนนะวิว

            ค่ะแม่วิวจะนึกถึงยี่หวาก่อน

เพราะยี่หวาต้องมีพ่อ และพ่อของยี่หวาคือแบมแบมเท่านั้น ในหัวฉันคิดได้เท่านี้ อยากครอบครองเขา ผู้ชายเพียงคนเดียวที่รัก ผู้ชายที่ทำให้อบอุ่นได้แม้เพียงแค่ยืนมอง ในเมื่อคนคนนั้นเคยปล่อยมือเขาไปแล้ว ฉันต้องมีสิทธิ์ในตัวเขาสิ ยี่หวาควรได้ความรักจากพ่อที่ชื่อแบมแบม

            แม่ต้องไปแล้วนะวิว ลูกโทรหาแม่นะถ้ารู้สึกไม่สบายใจ

            ค่ะแม่

หลังจากคุณแม่กลับไปแล้ว ฉันก็เดินมานั่งเงียบๆอยู่ข้างๆลูกน้อย ลูบศีรษะเล็กเบาๆบาดแผลของลูกคือสิ่งสะเทือนใจที่ได้เห็น ลูกของแม่เจ็บมากใช่ไหมคะ แม่จะทำให้ลูกของแม่มีพร้อมที่สุดโดยไม่ขาดอะไร ลูกต้องมีคุณพ่อเป็นคนแสนดีคนเดิม ลูกต้องมีแต่ความอบอุ่นนะคะสาวน้อยของแม่

            งื้อออ คุณแม่ขายี่หวาปวดหัว ฮึก ยี่หวาอยากหาคุณพ่อ

            คุณพ่อไปเรียนค่ะ เดี๋ยวคุณพ่อก็กลับมาหายี่หวาค่ะลูก

            คุณพ่อจะกลับมาใช่ไหมคะ

            ทำไมยี่หวาถามแบบนั้นคะลูก

            คุณพ่อไม่ใช่คุณพ่อแท้ๆของยี่หวา สักวันคุณพ่อจะต้องไปที่ไกลๆ

            ใครบอกลูกคะ!”

            คุณพ่อค่ะ

            คุณพ่อบอกอะไรกับลูก แล้วบอกตั้งแต่เมื่อไรยี่หวา!”

            ฮึก คุณแม่อย่าดุยี่หวา กลัว ฮือออ

            “โอ๋ คุณแม่ขอโทษค่ะลูก  ยี่หวาอย่ากลัวคุณแม่นะคะ คุณแม่จะไม่ดุลูกแล้วคนดีของแม่ ยี่หวาเล่าให้คุณแม่ฟังหน่อยนะคะ ว่าคุณพ่อบอกอะไรกับลูก

            คุณพ่อ ฮึก บอกว่าคุณพ่อไม่ใช่พ่อแท้ๆ แต่คุณพ่อก็รักยี่หวามากๆเลย คุณพ่อจะต้องไปจากยี่หวา แต่ก็จะกลับมาเยี่ยมยี่หวา เมื่อถึงเวลาคุณพ่อต้องไป

            คุณพ่อบอกยี่หวานานหรือยังลูก

            นานมากเลย……ค่ะ ไม่รู้ตอนไหนบ้าง แต่คุณพ่อพูดบ่อย

ฉันพลาดที่ปล่อยให้เขาอยู่ด้วยกันมากเกินไป ทั้งๆที่คิดว่าลูกจะทำใจไม่ได้แท้ๆฉันจะทำยังไงดี จะยื้อคนรักไว้ด้วยวิธีไหน

            ยี่หวาอยากให้คุณพ่อจากไปไหมลูก

            ไม่ค่ะ ยี่หวาอยากอยู่กับคุณพ่อ

            ลูกช่วยอะไรคุณแม่หน่อยได้ไหมคะ

            ช่วยอะไรคะ

            ถ้าคุณพ่อจะไปลูกอย่าให้คุณพ่อไปนะคะ คุณพ่อเป็นของยี่หวาคนเดียวคุณพ่อคือคุณพ่อแท้ๆของยี่หวา เรื่องที่คุณพ่อพูดเป็นแค่เรื่องล้อเล่นนะคะ ลูกเชื่อคุณแม่ได้ไหมคุณพ่อต้องเป็นคุณพ่อของยี่หวาคนเดียวเท่านั้น

            ค่ะยี่หวาจะไม่ให้คุณพ่อไป

            ดีมากลูกรักของคุณแม่

ได้แต่พูดในสิ่งที่ไม่เป็นจริงให้ลูกฟัง นึกน้อยใจทำไมคนรักถึงเฝ้าเพียรพยายามพูดเรื่องเหล่านี้ให้ลูกฟัง ทำกับข้าวไว้คอยท่าสามีหวังว่าเขาจะกลับมา

แกร๊ก... เสียงประตูเปิด เขากลับมาแล้วแน่ๆ

            กลับมาแล้วเหรอ มาทานข้าวก่อนแบม วิวทำอาหารน่าทานทั้งนั้นเลย

            คุณพ่อขา….”

            ครับลูก

            หนูคิดถึงคุณพ่อจังเลยค่ะ

            ยี่หวาพาคุณพ่อมาทานข้าวก่อนค่ะ

            คงไม่ทานแล้วล่ะวิว แบมมีไปที่คณะครับและก็จะกลับบ้านโน้นเลย

            แบมจะต้องไปอยู่ที่โน่นแล้วเหรอ

            ใช่ครับ แบมต้องกลับไปอยู่กับคู่หมั้นแล้ว

อกข้างซ้ายมันกำลังจะแตกเจ็บจัง มือแข็งค้างถือกับข้าวอยู่พยุงไว้กลัวทำมันหล่น

            ยี่หวาคุณพ่อจะไม่อยู่กับเราแล้วลูก เราต้องเหงาแย่เลยนะ

            ไม่ไปนะคะ อยู่กับหนูนะหนูไม่ให้ไป

            ยี่หวาคุณพ่อต้องไปแล้วครับ ถึงเวลาที่คุณพ่อต้องไป ลูกจำเรื่องที่คุณพ่อเคยบอกได้ไหมคะ มันถึงเวลาที่คุณพ่อเคยบอกลูกแล้ว คุณพ่อต้องกลับไปหาคู่หมั้นของคุณพ่อแล้วค่ะ

            ฮึก คุณพ่อขา ฮือออออ

            ไม่ร้องนะคะคนดีของคุณพ่อ ถ้าคุณพ่อมีเวลาว่างๆคุณพ่อจะมาหาลูกนะคะ

            มาจริงๆนะคะ

            ค่ะมาจริงๆ คุณพ่อสัญญา

            แบมจะต้องไปเก็บเสื้อผ้าก่อนใช่ไหม แบมไปเก็บเถอะเดี๋ยววิวตั้งโต๊ะอาหารรอค่ะ ขอให้ทานข้าวกับวิวและลูกอีกสักครั้งก่อนไปนะ

ในเมื่อลูกน้อยเพียงสองขวบเศษถูกชักจูงไปตามคำพูดของผู้ใหญ่ง่ายเหลือเกิน คงมีสิ่งเดียวที่จะทำได้คือการใช้มารยาหญิงในการยื้อเขาไว้

            ครับ งั้นแบมไปเก็บเสื้อผ้าก่อนนะ

            ยี่หวาไปช่วยคุณพ่อเก็บของหน่อยนะคะลูก

            ค่ะคุณแม่

ทันทีที่สองพ่อลูกออกไป ฉันก็มีความคิดบางอย่างที่จะยื้อเขาไว้ ยานอนหลับชนิดรุนแรงถูกใส่เข้าไปในอาหาร โดยเฉพาะของโปรดของแบมแบม หลับอยู่กับวิวนะที่รัก เตรียมอาหารรสจืดสำหรับเด็กไว้ให้ลูก ส่วนฉันก็ทานสลัดผลไม้ อาหารมื้อนี้มีแต่ของแบมแบมที่มันพิเศษหน่อยเพราะมันมียานอนหลับ ไม่มีทางปล่อยให้กลับไปง่ายๆหรอกที่รักของวิว

            คุณแม่ขามาแล้วค่ะ ยี่หวาหิวแล้วค่ะ

            ทานเลยค่ะลูก วันนี้มีเต้าหู้ไข่ของโปรดลูกด้วยนะ มาค่ะทานข้าวกันคุณพ่อของลูกก็ทานเยอะๆนะวิวทำสุดฝีมือเลย

             “ครับ

เราสามคนพ่อแม่ลูกทานอาหารกันไปเหมือนทุกๆวัน ลูกสาวตัวน้อยต้องทานยาหลังอาหารฉันเลยพาลูกมาที่ห้องป้อนยาให้ลูก เปิดการ์ตูนที่ลูกชอบให้ดูตามนิสัยของยี่หวาคือหลับง่ายตื่นยาก เขาดูการ์ตูนไม่ถึงครึ่งเรื่องเขาก็จะหลับไปเอง เดินออกมาข้างนอกก็ต้องยกยิ้มเมื่อเห็นร่างสูงของคนรักนอนหลับตาพริ้มอยู่ที่โซฟาตัวยาว เขาคงง่วงแล้วสินะเลยมานอนหลับอยู่ตรงนี้ ฉันพยุงเขากลับมาที่ห้องก่อนจะล้มตัวนอนข้างๆ ยังไม่ทันหลับก็ต้องลืมตาขึ้นมาดูสายที่โทรเข้า

Rrrrr……. สายจากคู่หมั้นของแบมแบม

ความคิดบางอยางมันเริ่มทำงาน ฉันไม่ได้กดรับรอจนสายมันตัดไปเอง หันไปถอดเสื้อผ้าของคนรักออก รวมทั้งฉันด้วย กดถ่ายรูปตัวเองนอนกอดกับแบมแบม พร้อมกดส่งไปยังเบอร์ที่โชว์อยู่หน้าจอของคนรัก เขาคือของฉัน ดูสิคนคนนั้นจะเดือดแค่ไหนที่เห็นรูปพวกนี้ รูปที่แสดงถึงแบมแบมกลับมานอนกับเมียอย่างฉัน เขาว่าฉันยังเด็กอยู่ เด็กมันก็คิดได้แค่นี้แหละคงทำให้คนแก่เต้นได้ไม่ใช่น้อย

รู้จักวิวตะวันน้อยไปนะคุณทหารฮึ

จูบลงที่ริมฝีปากสวยที่หลับไม่รู้เรื่อง กอดเขาไว้แน่นๆเพื่อขอไออุ่น ร่างกายของแบมแบมอุ่นที่สุดสำหรับฉัน จะทำทุกวิถีทางที่ให้ได้มา วิวรักแบมรักมากจนปล่อยให้แบมไปจากวิวไม่ได้อยู่กับวิวนะที่รัก

            ตื๊ดๆ เสียงข้อความเข้าติดๆ ฉันกดเข้าไปอ่านมือไม้แทบสั่น

            ทำได้แค่นี้เหรอครับ ยิ่งทำแบบนี้วันแต่งงานของหมอกับแบมแบมก็จะยิ่งมีกำหนดเร็วขึ้น อยากเป็นของฟรีไปเรื่อยๆก็ตามใจนะครับ

อ่านข้อความแล้วรู้สึกเดือดไอ้บ้าเอ้ย! แทบปาโทรศัพท์ทิ้งเมื่ออ่านข้อความที่สอง

            อ่อ ระวังตั้งท้องแล้วหาพ่อของลูกไม่ได้อีกนะครับวิวตะวัน อย่าพยายามทำให้ตัวเองไม่มีค่าเลย เพราะรูปปัญญาอ่อนพวกนี้ทำอะไรหมอไม่ได้หรอก ยังไงเขาก็ต้องเป็นของหมออย่างถูกต้องโดยพฤตินัย และนิตินัย ฝากบอกว่าที่ภรรยาหมอด้วยนะครับว่าฝันดี….”

จิกเนื้อตัวเองจนเลือดซิบยังไม่เจ็บเท่านี้เลย ทำไมต้องเป็นแบบนี้ฉันเกลียดมัน

             ข้อความเขาบอกว่ายังไงบ้างครับ

            บะ แบม!”

            ตกใจที่แบมไม่ได้หลับเหรอ ไม่ต้องตกใจหรอกแบมไปอ๊วกออกหมดแล้วเหลือแค่มึนๆนิดหน่อย แบมไม่โง่ให้วิววางยาซ้ำสองหรอกนะ

            แบมรู้!”

            ใช่!แบมรู้ ทำไมวิวชอบทำให้แบมดูโง่จังเลย แบมเสียความรู้สึกนะ ความรู้สึกดีๆที่พยายามจะมีให้  ถ้าแบมไม่เอะใจว่าทำไมวิวปล่อยแบมไปง่ายๆ แบมก็คงไม่ย้อนกลับมาที่โต๊ะอาหารจนรู้ว่าวิวเอายาใส่ไป แล้วเรื่องยาปลุกเซกส์นั่นอีก ที่แบมไม่พูดไม่ได้หมายความว่าแบมไม่รู้นะ วิวสอนให้แบมไม่อยากไว้ใจวิวเองนะ แบมถึงต้องระวังตัวแจ ที่แบมทำเป็นนอนหลับเพราะอยากรู้ว่าวิวจะทำอะไร พอได้รู้แบมยิ่งเสียใจที่เคยไว้ใจวิว เราอย่าเจอกันอีกเลย

            วิวรักแบม! รักจนปล่อยให้ไปไม่ได้

            ปล่อยให้ไปไม่ได้งั้นเหรอ งั้นก็เอาไว้แต่ร่างกายแบมไหมชีวิตและลมหายใจแบมไม่ต้องเอา!”

            ฮึก แบมอย่าไป ขอร้องอย่าไป ฮืออออ แบมกลับมา! ฮือๆๆๆ

            ปั้ง!”

เมื่อประตูปิดลงร่างที่ฝืนยืนอยู่ก็ทรุดลงไปด้วย ได้แต่กอดตัวเองร้องไห้อย่างหนัก สิ่งของๆเขาพร้อมตัวอุ่นๆของเขากำลังจากฉันไป รักจนเจ็บรักจนอยากได้ไว้แค่คนเดียวหัวใจทำไมตองรักแต่เขา แม้เรื่องไร้ค่าปัญญาอ่อนแค่ไหนก็ต้องทำ อยากยื้อไว้ให้สุดแรงแต่ทำไมรั้งไว้ไม่ได้ ทำไมต้องเป็นแบบนี้ ปล่อยไปไม่ได้ถ้าฉันยังมีลมหายใจอยู่ ฉันไม่มีทางเลิกรักและปล่อยเขาไป

 

 



BAMBAM P.

          ก้าวออกมาจากคอนโดด้วยความผิดหวัง ผิดหวังที่คิดว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้แต่ไม่เลยความอ่อนหัดของผม เกือบถูกหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผมสร้างตราบาปไว้ให้คนหลายๆคน เรื่องราวต่างๆมันเลยผูกมัดผมไปหมด ผมรู้ว่าวิวตะวันไม่มีทางหยุดง่ายๆอุปสรรคที่ขวางกั้นอยู่ผมกับลุงมาร์คจะผ่านมันไปยังไงนะ ยิ่งลุงมาร์คมีใครอีกคนความรักของเราจะจบแบบไหน ขับรถออกมาจากคอนโดพักใหญ่แล้วขับรถวนไปวนมาอย่างคิดไม่ตก ไม่เหมือนเดิมเลยสักนิดมันไม่มีความสงบเหมือนก่อน ผมโตมากับการถูกรักเพียงฝ่ายเดียวไม่เคยเข้าใจคำว่ารักจริงๆสักที ผมจะจัดการกับความรักของตัวเองยังไง…. พอถึงบ้านต้วนผมก็ต้องหนักใจอีกรอบบนโต๊ะอาหารสายตาโฟกัสมาที่ผม ข้างๆลุงมาร์คที่ที่ผมเคยนั่งตอนนี้มันไม่ใช่แล้วมันเป็นของเด็กหนุ่มคนนั้น คนของลุงมาร์ค

            อ่าวแบมแบมมาพอดีเลย มาทานข้าวกันลูก

            ขอบคุณครับป๊าแต่น้องแบมไม่หิวเลยครับ น้องแบมขอตัวขึ้นห้องก่อนนะครับ

น้อยใจจัง ลุงมาร์คไม่พูดอะไรกับผมเลย สนใจแต่ตักอาหารให้คนของเขา มือกำลังจะบิดลูกบิดประตูอยู่ๆมันก็ชะงักงันไม่กล้าเปิดเข้าไป คนของเขามาเขาคงอยากนอนด้วยกันผมเลยเดินไปนอนห้องข้างๆแทน ทิ้งตัวลงบนที่นอนน้ำตาใสๆมันเริ่มไหลออกมา ว่าจะไม่ร้องไห้แล้วนะแต่ก็ทำไม่ได้จะให้ผมเดินออกไปจากลุงมาร์คผมก็ทำไม่ได้รอเขาจนกลับมาเพื่อรับการลงโทษจากเขา ผมร้องไห้อย่างหนักจนเผลอหลับไปมารู้ตัวอีกทีก็มีสัมผัสอุ่นๆอยู่ที่ข้างแก้ม

            ลุงมาร์ค

            เป็นไงบ้างกลับไปนอนกับเมียมีความสุขดีไหม

คำถามทำร้ายจิตใจ หลุดออกมาจากริมฝีปากหยักแววตาของเขาสะท้อนความเจ็บปวดอย่างเห็นได้ชัด รูปบ้าๆพวกนั้นทำให้เกิดความเข้าใจผิดในตัวผมอีกแล้ว

            “…….”ผมพูดอะไรไม่ออกเมื่อเห็นน้ำใสๆมันไหลออกมาจากดวงตาคมคู่นั้น ลุงมาร์คกำลังร้องไห้ผมแทบไม่เคยได้เห็นน้ำตาเขาเลย ครั้งนี้มันคงสุดๆแล้วสำหรับเขา

            รู้ไหม ตั้งแต่น้องน้อยเข้ามาในชีวิตพี่ มันมีแต่ความทรมาน ทรมานเพราะรักมาร่วมสิบกว่าปีห่วงทุกอย่าง หวงทั้งหมดที่มันเกี่ยวกับน้องน้อย!”

ผมยกมือเช็ดน้ำตาที่ไหลไม่ขาดสาย ไม่มีแม้แต่เสียงสะอื้นให้เห็น เสียงเขาหนักแน่นทุกคำแต่ดวงตากับซ่อนความเจ็บปวดไม่มิด

            จะเชื่อน้องแบมไหมถ้าน้องแบมบอกว่าไม่ได้มีอะไรกับเขา

            “…………”

            ไม่เชื่อใช่ไหมครับ ถ้าไม่เชื่อก็ไม่เป็นไรนะน้องแบมไม่ขอให้เชื่อแต่ขอให้น้องแบมอยู่ข้างๆแบบนี้ไปทุกวันได้ไหม อึก!”

ผมเกร็งร่างกายทันทีเมื่อถูกกัดเข้าที่คอ ผมรู้สึกเจ็บแปลบบริเวณที่โดนกัดตอนนี้มันคงเลือดแล้ว ผมไม่ได้ผลักไสเขา ยกมือทั้งสองข้างโอบกอดเขาไว้แทน ลูบลงที่แผ่นหลังกว้างอย่างปลอบโยนเสือที่กำลังดุร้าย ผมเชิดใบหน้าขึ้น ให้เข้ากัดและดูดกลืนเนื้อบริเวณคอได้ง่ายขึ้นยอมหมดทุกอย่างถ้ามันจะทำให้เขาดีขึ้น

            อืม อื้อออ

ความรู้สึกหวิวๆเข้ามาแทนที่เมื่อเขาเริ่มดูดดึงและโลมเลียตามซอกคอ และไล่ต่ำลงมาที่หน้าอกผม ทุกที่ที่ริมฝีปากหยักพาดผ่านเต็มไปด้วยรอยแดง

            อ๊ะ ลุงมาร์ค

ผมต้องร้องเรียกชื่อเขาเมื่อมือเรียวยาว ปลดกระดุมเสื้อผมออกทุกเม็ดก่อนจะเหวี่ยงมันออกไปอย่างไม่ใยดี ผมถูกสายตาคมตรึงร่างไว้ทั้งร่างขยับแทบไม่ได้ ลมหายใจอุ่นๆเป่ารดอยู่ที่หน้าท้องผมก่อนที่เขาจะกัดสีข้างผมจมเขี้ยว

            อ๊ะ อ๊ากกก ลุงมาร์ค ฮึกน้องแบม จะ เจ็บ

            ทำโทษ

มีแค่ประโยคสั้นๆที่หลุดออกมาให้ได้ยิน ก่อนที่ใบหน้าหล่อจะก้มลงไปดูดกลืนผิวเนื้อผมแทบทุกตารางนิ้ว ผมบิดเร่าด้วยความเสียวแปลบๆตามเนื้อตัว น้ำตาที่มันคลอหน่วยด้วยความเจ็บเริ่มไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง เขาทรมานมากเลยใช่ไหมตั้งแต่มีผมเข้ามาในชีวิต รักมากเลยใช่ไหมถึงต้องทรมานกันด้วยวิธีนี้วิธีทรมานเยี่ยงสัตว์ ความอ่อนโยนมันหายไปจากเขา

            “ฮึก ฮืออออ น้องแบมขอโทษที่ทำให้ลุงมาร์คเจ็บแบบนี้ ทรมานมาตลอดน้องแบมขอโทษ ฮือออ

ร่างหนาหยุดชะงักงันอยู่ที่หน้าอกผม หายใจหอบถี่ไม่ต่างกับผมเขากำลังระงับอารมณ์ดิบที่มันเริ่มก่อตัว มือหนาที่กดหัวไหล่ผมไว้ค่อยๆคายออก

            ฮึก ฮืออออ ขอโทษที่ทำให้เสียใจอีกแล้ว

            นอนซะพี่ขอตัวก่อน

ผมปล่อยโฮออกมาอย่างหนักเมื่อร่างของคนรักลับหายออกไป กอดร่างกายที่เริ่มบอบช้ำไว้แน่น ลมจากเครื่องปรับอากาศยังไม่ทำให้ผมเหน็บหนาวเท่ากับใจที่มันเปื้อนน้ำตา นอนร้องไห้จนเหนื่อยเกือบสว่างแล้วก็ยังไม่หลับ คนที่อยู่ห้องถัดไปเขาคงนอนกอดคนของเขาจนอุ่นแล้ว ผมหนาวไปหมดทั้งตัวและหัวใจขยับแม้เพียงนิดก็เจ็บไปทุกสรรพางค์

แกร๊ก! เสียงประตูบานใหญ่เปิดออกผมเลยแกล้งหลับ ในใจภาวนาให้เป็นเขาผมต้องการไออุ่นจากเขา

            พี่ขอโทษ พี่หึงจนห้ามตัวเองไม่ได้ มันเจ็บที่เห็นน้องน้อยนอนอยู่กับคนอื่น

เสียงแผ่วเบาราวกระซิบ แต่มันทำให้หัวใจผมพองโต เขาหึงเขาหวงเพราะรักต่อให้เจ็บปางตายผมก็ยอม

          พี่จะทำยังไงกับหนูดี ถึงจะไม่ให้ใครมายุ่งกับหนูได้ อย่ารักใครนะได้ยินไหมพี่ไม่อยากให้หนูรักใครนอนจากพี่ เราแต่งงานมีลูกกันดีไหม ถ้าท้องแล้วก็คงไปเป็นพ่อใครไม่ได้พี่รักหนูนะน้องน้อยความเจ็บที่ได้รับรู้ว่าโดนนอกใจซ้ำแล้วซ้ำเล่าเหมือนมันฆ่าพี่ทีละนิดๆ อีกหน่อยหัวใจพี่มันคงไม่รับรู้อะไรอีก

มือหนาลูบศีรษะผมอย่างอ่อนโยน สัมผัสอุ่นๆจากอ้อมกอดที่ดึงผมไปกอด แต่เนื้อตัวผมมันมีแต่รอยที่เขาสร้างไว้ ตอนนี้มันกำลังช้ำและระบม

            โอ๊ย…..งื้อออ

            เจ็บเหรอครับพี่ขอโทษ

            น้องแบมเจ็บครับ เป่าให้หน่อย

ผมอ้อนเขา บรรยากาศเก่าๆมันเริ่มกลับมาความอ่อนโยนของเขามันกลับมาแล้ว ริมฝีปากอุ่นๆจูบลงที่รอยแดงช้ำแทบทั้งตัว ก่อนที่คุณหมอจะลุกไปเอายามาทาตามรอยแดงนั้นอย่างอ่อนโยน ผมได้แต่อมยิ้มกับการกระทำของเขา ตอนทำมันก็ใช้แต่อารมณ์ตอนนี้มาทำหน้าเสียเมื่อเห็นผลงานที่ตัวเองทำไว้

            ไม่ต้องรู้สึกผิดหรอกครับ เพราะน้องแบมทำเรื่องไว้เลยต้องถูกลงโทษ

            เล่าให้ฟังได้ไหม ว่าทำไมกลับไปนอนกับผู้หญิงคนนั้น

            อยากฟังจริงๆเหรอครับ ลุงหมอจะเชื่อที่น้องแบมเล่าใช่ไหม

            ครับพี่จะเชื่อน้องน้อย

            น้องแบมกลับไปเอาเสื้อผ้า และอุปกรณ์การเรียนของสำคัญที่เป็นของขวัญของลุงมาร์ค ของเล่นที่ลุงมาร์คซื้อให้ตอนเด็กๆ นองแบมอยากเอามันกลับบ้าน แต่วิวตะวันเอายาใส่ในอาหารให้น้องแบมทาน น้องแบมเห็นแต่ก็ยอมทานอาหาร แล้วค่อยพยายามทำให้ตัวเองอ๊วกทีหลังเพราะอยากรู้ว่าเธอคิดจะทำอะไร เธอก็ใช้วิธีเดิมๆทำให้น้องแบมดูโง่ ครั้งแรกที่เธอวางยาคือตอนที่น้องแบมนอนกับเธอครั้งแรก และครั้งเดียวที่ทำให้มันผิดพลาดมาถึงทุกวันนี้ จะเชื่อไหมว่าน้องแบมไม่เคยแตะต้องเธออีกเลยตั้งแต่ครั้งนั้น

            พี่เชื่อครับ

ประโยคเดียวจริงๆทำให้หัวใจผมเต็มตื้น ต่อให้คนทั้งโลกไม่เชื่อผม แต่ขอแค่เขาคนเดียวที่เชื่อใจผมแค่นี้แหละที่ผมต้องการ

            น้องแบมเรียนจบเรารีบแต่งงานกันดีไหม ลุงหมออยากแต่งงานกันน้องแบมไหม

            อีกหลายปีเลยนะกว่าจะได้แต่ง ไม่ต้องรอเรียนจบได้ไหมขอเป็นพรุ่งนี้หรือด่วนที่สุดเลยได้ไหม

            ทำไมคนแก่ใจร้อนจังครับ

            ระวังโดนคนแก่ปล้ำนะ

            ไม่ต้องปล้ำก็ยอมครับ

ผมโน้มใบหน้าเข้าหาลุงมาร์ค จูบหนักๆลงที่ริมฝีปากหยัก นอนมองหน้าคนที่นอนอยู่ข้างๆก่อนจะซุกใบหน้าเข้าหาอกแกร่ง อบอุ่นจังเลย

            ทำแบบนี้เดี๋ยวก็ได้ท้องก่อนแต่งหรอก

            ป้องกันสิครับ

            “ถ้าไม่ติดสัญญาที่ให้ไว้กับมิ ว่าจะรอจนกว่าน้องน้อยเรียนจบหรือเราแต่งงานกันแล้ว พี่ก็อยากจะจับกดตั้งแต่เมื่อหัวค่ำที่ผ่านมา

            “น้องแบมรักลุงมาร์คนะครับ อยากบอกไว้เผื่อมันจะทำให้คุ้มค่ากับการรอไม่ต้องทรมานแล้วนะ น้องแบมไม่รักใครนอกจากลุงมาร์ค ไม่ลังเลแล้ว

            “จดทะเบียนสมรสกันไหมครับ

            “แต่น้องแบมยังเรียนอยู่

            “เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหาครับ ป๊าพี่กับคุณพ่อน้องแบมจัดการได้อยู่แล้วและด้วยตำแหน่งหน้าที่ของพี่เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย อีกอย่างพี่เองก็เป็นหนึ่งในครูฝึกและอาจารย์หมอของน้องแบม

            “ฮืออออ หมายความว่ายังไงครับ

ผมผละออกมามองหน้าหล่อที่นอนกอดผมอยู่ คำตอบที่ได้คือรอยยิ้มกวนประสาท นาวาอากาศเอกนายแพทย์ ต้วน อี้เอิน กำลังเล่นอะไร

            ทำหน้าสงสัยอะไร ฮือออ

            ทำไมไปเป็นอาจารย์นักเรียนทหารครับ

            ด้วยความสามารถครับ แล้วอีกอย่างที่เข้าอยู่หน่วยรบพิเศษก็เพราะแบบนี้แหละ จะได้มีช่องทางได้อยู่ใกล้ๆ นักเรียนแพทย์ทหารไงครับ

            คนร้ายกาจ แล้วจะมีเวลาว่างเหรอทำหลายอาชีพจัง

            แลกเวรเอาครับ แล้วอีกอย่างครูฝึกนักเรียนทหารก็ไม่พ้นพวกพี่อยู่แล้ว ไม่ดีใจหรือไงมีครูฝึกเป็นสามีตัวเอง

            อายมากกว่า ต้องเกร็งไปจดหมดคาบเรียนแน่ แล้วคะแนนจะสูงหรือเปล่าก็ไม่รู้โดนกดเกรดชัวร์

            ถ้าเก่งจริงจะกลัวอะไร หือ น้องน้อย

            เอ่อ! ขออะไรอย่างนึงได้ไหม

            ขออะไรครับ

            อยู่ข้างนอกอย่าเรียกน้องน้อย น้องแบมเรียนเป็นนายทหารนะโดนล้อตายแน่

            หึหึ งั้นเรียกเมียหมอดีไหม

            ไม่เอานะ คนบ้าน้องน้อยเกลียดลุงมาร์คแล่ว

            อะไร! เมื่อกี้ยังรักอยู่เลย

            ก็ตอนนี้ เกลีย….. อื้ออ

 เสียงหายลงไปพร้อมกับจูบหนักๆ พรุ่งนี้เข้าเรียนอายเขาตายแน่ปากก็บวมตัวก็มีแต่รอย ลุงมาร์คคนบ้ากามเขาร้ายกาจ และดุเหมือนเสือหิว

            ยังเกลียดอยู่ไหม หืมมม

            ไม่อยากพูดด้วยแล้ววว

            ไม่ตอบจูบปากแตกแน่

            เป็นหมาหรือไง เอะอะกัดเอะอะทำรุนแรง

            ใช่เป็นหมาบ้า อย่าให้รู้แล้วกันว่านอกใจเอาตายแน่จะปล้ำให้ฟ้าเหลืองถ้าไม่ท้องไม่เลิก

            โรคจิต ซาดิสท์!”

            เพิ่งรู้หรือไงครับ เด็กน้อย

            อย่ากวนขอนอนหน่อยพรุ่งนี้มีเรียน อีกชั่วโมงก็หกโมงเช้าแล้วต้องเพลียและเรียนไม่รู้เรื่องแน่เลย

            ลาหยุดสักสี่ห้าวันได้ไหม พี่จะไปขอลาหยุดให้

            ทำไมครับ

            เรื่องจดทะเบียนสมรสพี่พูดจริง เราจะบินไปจดทะเบียนสมรสกันที่ลอสแองเจลิสไปหาคุณพ่อคุณแม่ของน้องแบมกัน น้องแบมอายุ 17 ปี เผื่อต้องใช้ผู้ปกครองเซ็นต์ยินยอม หลังเรียนจบเราจะแต่งงานกันครับ แต่ตอนนี้พี่อยากมีสิทธิในตัวน้องแบมอย่างถูกต้องตามกฎหมาย

             “คนของลุงมาร์คเขาจะเสียใจไหมครับ

            เอวาไม่ใช่คนรักของพี่ครับ

            หือออ

            พี่มีคนรักแค่คนเดียว คือคู่หมั้นหัวใจคนนี้

นิ้วเรียวยาวจิ้มลงที่หว่างคิ้วของผม รอยยิ้มกวนที่น่าหมั่นไส้ถูกส่งมาที่ผม เขาหลอกผมเหรอหลอกให้เจ็บเอาคืนกันแบบนี้ก็ได้เหรอ

            แล้วมาหลอกให้คิดมากทำไม รู้ไหมตอนเห็นเขาอยู่กับลุงมาร์คที่โรงพยาบาลก็เจ็บมากพอแล้ว พอรู้ว่าเป็นคนรักของลุงมาร์คอีกคนมันเจ็บจนไม่กล้ามองหน้า เดินเข้ามานอนอีกห้องไม่กล้ากลับไปที่ห้องของลุงมาร์ค นอนก็นอนไม่หลับคิดอยู่ตลอดว่าลุงมาร์คนอนกอดเขาอุ่นจนลืมน้องแบมหรือเปล่า ฮึก ใจร้าย ฮืออออ

             “โอ๋ๆ ใครขี้แยน๊า…. ร้องไห้อีกแล้ว

            ไม่เล่นนะไม่เล่น คนบ้า! ฮึก ฮือออ น้องแบมเสียใจนะ

ร้องไห้จนตาบวมแล้วไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งต่อวัน ถึงแม้จะดีใจที่เด็กคนนั้นไม่ใช่คนรักของลุงมาร์คแต่มันก็อดโมโหไม่ได้ ทำให้ปวดใจอยู่ได้เจ็บจนจะตายอยู่แล้ว เครียดหลายเรื่องไปหมด

            โอ๋ๆ ไม่เล่นแล้วไม่เล่นๆ สัญญา เอวาชอบน้องแบมนะเขาบอกว่าน้องแบมน่ารักนอนเล่นเกมส์มาครึ่งคืนพูดถึงแต่น้องแบมพี่เลยอดใจไม่ไหวต้องเข้ามาดู

            ถ้าเอวาไม่พูดถึงก็จะไม่เข้ามาใช่ไหม ฮืออออ

            โอ๋ๆ มาครับมา พี่ต้องมาปลอบขวัญเมียเด็กอยู่แล้ว

            ยังไม่ใช่เมีย!”

            ครับไม่ใช่เมีย เอาแค่ว่าที่เมียเน๊าะ

            ฮึก ฮืออออ

            ไม่หยุดร้องพี่ปล้ำทำเมียจริงๆนะเอ้า!”

ไอ้ลุงบ้าหนิ่ในหัวคิดแต่เรื่องพรรค์นี้หรือไง กว่าผมจะหยุดร้องไห้ได้ก็สว่างแล้ว รุ่งเช้าเราเลยไปทำธุระเรื่องการขอหนังสือรับรองสถานภาพบุคคล ก่อนที่จะบินไปที่ลอสแอนเจลิสกันเลยในสองวันต่อมา เอวาขอมานั่งข้างๆผม ผมไม่รู้จะเริ่มพูดกับเขายังไงสองวันที่อยู่ที่บ้านก็ไม่ได้คุยกันเลยลุงมาร์คกับผมยุ่งเรื่องการขอเอกสารแปลจากสถานกงสุล การนั่งข้างกันของเราสองคนเลยดูอึดอัดเอวาก็แอบมองหน้าผมแล้วก็หลบตาอยู่บ่อยครั้ง

            ม๊า ผมขอเรียกม๊าได้ไหม ผมอยากมีแม่กับเขาบ้างตั้งแต่พ่อแม่แท้ๆผมจากไปผมก็ไม่เหลืออะไรเลย ผมไม่เคยได้ความอบอุ่นจากครอบครัว

เอวาไม่ยอมเงยหน้ามองผม ลุงมาร์คกับป๊า และมิของลุงมาร์คมองหน้าผมเหมือนจะขอคำตอบ มันแปลกๆนะก็เคยเป็นแต่พ่อ อยู่ๆโดนเรียกม๊าไปไม่ถูกเลย แล้วเด็กนี่ก็ไม่น่าจะอายุห่างจากผมมาก

            ทำไมถึงอยากให้พี่เป็นแม่เราล่ะ

            เพราะพี่น่ากอดและดูอบอุ่น แถมยังสวยด้วยถ้าผมมีแม่สวยๆแบบนี้คงดี แล้วอีกอย่างผมอยากช่วยพี่มาร์คให้ได้รักกับพี่ไปนานๆเลย ให้ผมเป็นตัวเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างพวกพี่ก่อนได้ไหม

ผมพยายามฟังหนุ่มน้อยกับภาษาอังกฤษที่ไม่ค่อยแข็งแรงของเขา แต่ดูแล้วเจ้าตัวก็พยายามเต็มที่

            “เอวาอยากมีพ่อด้วยไหม เรียกลุงมาร์คว่าป๊าสิ

            “ได้เหรอครับ พี่จะเป็นม๊าให้ผมใช่ไหม เย้!”

            “อืม ม๊าจะเป็นม๊าของเอวา

            “ผมมีทั้งป๊า ม๊า คุณปู่ คุณย่าแล้ว เย้ ไหนๆก็ไหนๆแล้วไปขอสาวให้ผมหน่อยจิ พี่พยาบาลคนสวยผมอยากได้เขาเป็นแฟน

             “ไอ้เด็กแก่แดด

            “ม๊า….ป๊าว่าผม

หนุ่มน้อยกำลังอ้อนผม เขาน่ารักดีพูดเก่งขี้แกล้ง ชอบทำให้ลุงมาร์คโมโห หลังจากที่เรามาถึงที่ลอสแอนเจลิส เราดำเนินการจดทะเบียนสมรสกันในวันต่อมาทางเรามีหนังสือรับรองสถานภาพบุคคลจากสถานทูตแล้ว การจดทะเบียนสมรสเลยดำเนินไปได้ด้วยดี ทันทีที่จรดปลายปากกาเซ็นต์ชื่อลงไป ผมก็ขึ้นชื่อว่าภรรยาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ครอบครัวของลุงมาร์ค และครอบครัวของผมดูมีความสุขมากอย่างที่ผมไม่เคยเห็นมันมาก่อน ผมหวังเล็กๆว่าจะได้เห็นอีกครั้งในวันแต่งงาน

            กันต์พิมุก ต้วน

            ครับ

            เป็นเมียนายทหารต้องอดทนกับทุกอย่างนะ อ่อนแอไม่ได้

            ก็ขึ้นอยู่กับว่า นายทหารจะปล่อยมือกันไปง่ายๆอีกไหม ถ้าไม่ปล่อยต่อให้ร้ายแรงแค่ไหนเราก็จะไม่ล้มลง เรายังต้องเจออีกเยอะเลยนะลุงหมอ แต่น้องแบมจะไม่กลัวถ้าลุงหมออยู่กับน้องแบมค่ะ

            ไม่ได้ยินคำพูดค่ะขามานานแล้ว โคตรคิดถึงเลยรู้ไหมครับ

            จะพยายามพูดบ่อยๆนะคะคุณครู เวลาสอนก็อย่าโหดนักเพราะกลับบ้านรู้นะใครใหญ่

            ครับคุณภรรยานายทหาร

เรายืนกอดกันอยู่ที่ระเบียงบ้าน พรุ่งนี้ต้องกลับแล้วกลับไปเจอความวุ่นวายที่ไม่จบไม่สิ้น แต่เพราะเรามีสถานะที่ชัดเจนมากขึ้น เราเลยมีสิทธิในตัวของกันและกันมากขึ้นด้วย สิทธิที่มันควรจะชัดเจนตั้งแต่แรก สิทธิที่ผมไม่เคยเคารพมันเลยตั้งแต่แรก วันนี้ผมยอมรับสิทธินั้นแล้ว สิทธิความเป็นเจ้าของ….ลุงหมอมาร์คมีสิทธิในความเป็นสามีของน้องน้อย รักนะลุง….

            




MARK P.

          มองใบหน้าสวยของคนในอ้อมกอด ไม่มีวันไหนสุขใจได้เท่ากับวันที่เขารักผม ในที่สุดความรักที่ผมมีให้เขามาตลอดก็เอาชนะใจเขาได้สักที เด็กน้อยในปกครองตอนนี้ถูกตีตราขึ้นทะเบียนเป็นภรรยาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย เด็กน้อยที่ผมป้อนน้ำ ป้อนข้าว ป้อนยา เปลี่ยนเสื้อผ้า ดูแลตั้งแต่หัวจรดเท้าเมื่อสิบกว่าปีที่แล้วกำลังยืนเคียงข้างผมในฐานะภรรยา ขอบคุณอะไรก็ตามที่ทำให้ผมได้พบเขา หลงรักมาทั้งชีวิตแล้วต่อจากนี้จะไม่ปล่อยให้เราต้องทรมานใจซึ่งกันและกันอีก โมโหเมื่อไรผมจับขังด้วยความรักและปั๊มลูกเท่านั้น ยิ่งโมโหลูกยิ่งดกคอยดูสิ

            กอดแบบนี้ทั้งคืนทั้งวันเลยได้ไหมครับ

            ถ้ามีเวลาก็กอดไปสิคะ ใครว่าอะไรลุง

            ลุงอยากกดเมียด้วยได้ไหม

            งึ หื่นอ่ะ แต่เสียใจครับน้องแบมสัญญากับเอวาไว้เมื่อวานว่าวันนี้จะพาออกไปทานอาหารข้างนอก เพราะพรุ่งนี้เราก็ต้องกลับกันแล้วคงไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนเลย

            เจ้าเด็กแสบเอวาต้องรักน้องแบมมากแน่ๆเลย พี่เริ่มหวงแล้วสิ

            หึหึ เอวาบอกว่าลุงมาร์คพูดถึงน้องแบมให้เขาฟังด้วยตอนที่ลุงมาร์คอยู่ที่เวเนซุเอลา

            เขาเล่าให้ฟังว่ายังไงครับ

            เขาบอกว่าลุงมาร์คชอบพูดเหมือนน้อยใจ ท่าทางเหมือนคนคิดมากตลอดเวลา และเขายังบอกว่าลุงมาร์คเป็นโรคอกหัก ซึ่งเขาก็ยังไม่ค่อยเข้าใจว่ามันเป็นยังไง แต่ลุงมาร์คบอกกับเขาว่าไม่ทรมานเท่าอาการปวดท้องของเขา เขายังบอกต่ออีกว่าโรคที่ลุงมาร์คเป็นกินยาหรือฉีดยาแค่ไหนก็ไม่หาย คงมีแค่น้องแบมคนเดียวที่รักษาได้

            จริงของเอวานะครับ เพราะโรคอกหักที่พี่เป็นอยู่มันหายไปเมื่อกลับมาแล้วได้ยินคำว่ารักจากน้องแบม

             “ตอนนั้นเสียใจมากไหมครับ มีความคิดที่ไม่อยากรู้จักคนอย่างน้องแบมบ้างหรือเปล่า นึกเกลียดหรือผิดหวังในตัวน้องแบมบ้างหรือเปล่า

            แค่น้อยใจครับ เสียใจนิดหน่อยแต่ไม่เคยเกียดหรือโกรธน้องแบม พี่แค่หลบไปตั้งหลักมา คิดจะกลับมาเมื่อหัวใจแข็งแรงขึ้น กลับมาทวงน้องแบมคืน ถ้าน้องแบมไม่รักอีกพี่ก็จะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มาแม้มันจะเป็นเรื่องที่ผิดก็ตาม

            จะทำแม้เป็นเรื่องที่ผิดเหรอครับ

น้องน้อยมองหน้าผมนิ่ง หวงตาคู่สวยพยายามมองลึกเข้าไปในดวงตาของผม ท่าทีต้องการหาคำตอบอย่างไม่เชื่อหูนั้นทำให้ผมถึงกับต้องยกยิ้ม

            ใช่ครับ ถ้าที่สุดแล้วต้องฆ่าคนก็จะทำ เพราะรักน้องน้อยแม้เรื่องที่ผิดพี่ก็จะทำ

            ไม่อยากให้ลุงมาร์คเป็นแบบนี้เลยครับ

            พี่ก็ไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นเหมือนกันครับ

            อย่าทำอะไรที่มันจะต้องทำให้เกิดการสูญเสียนะ น้องน้อยขอร้อง น้องแบมรู้ว่าวิวตะวันคงไม่หยุดง่ายๆแต่ขอให้นึกสะว่าเขาเป็นแค่เด็กวัยรุ่นคนนึงได้ไหม และอีกอย่างคนที่น่าสงสารที่สุดคือยี่หวา

            พี่จะพยายามครับ แต่พี่ไม่ใช่คนดีอะไรถ้าเขาไม่หยุดพี่ก็จะทำทุกอย่างให้เขาหยุด

            แล้วผู้หญิงของลุงมาร์คล่ะ น้องแบมจัดการได้ไหมถ้ามีใครทำให้หนักใจ

            หนูอยู่ในฐานะอะไรล่ะ ภรรยาของพี่ใช่ไหม ไม่ใช่แค่เรื่องผู้หญิงแต่เป็นทุกเรื่องที่น้องน้อยมีสิทธิจัดการได้

             “พูดเองนะ เราจะไม่มีคำว่าเรื่องส่วนตัวมาใช้นะลุงหมอ มันจะมีแต่คำว่าเรื่องของเราไม่ว่าจะโกรธหรือโมโหแค่ไหน เราต้องรับรู้ด้วยกันพูดคุยกันก่อนที่จะตัดสินอะไรลงไป

            ครับมันจะมีแต่คำว่าเรา

ผมโน้มตัวเข้าหาร่างบางก่อนจะกดจูบหนักๆลงที่หน้าผากมน แล้วถอยออกมามองดวงหน้าหวาน น้องน่ารักจนอยากจะอุ้มเข้าไปในห้องแล้วอยู่กันสองต่อสองทั้งคืน ถ้าไม่ติดว่าค่ำนี้ต้องออกไปทานอาหารข้างนอก ผมคงได้ทำในสิ่งที่คิด เฮื้อออ อยากรักเมียเว้ยยยยยย

 

ก๊อก ก๊อกๆ

            “ป๊า ม๊า…. ผมหิวแล้วนะ คุณย่า กับคุณยายให้มาตาม คุณปู่กับคุณตาไปรอที่รถแล้วนะ

เสียงงุ้งงิ้งของเจ้าเอวา ดังโอดโอยอยู่ที่ประตู ผมกับน้องแบมมองไปตามเสียงแล้วหันมามองหน้ากันก่อนจะยิ้มขำออกมา

            เดี๋ยวรีบไป ลงไปรอข้างล่างเลยเดี๋ยวป๊ากับม๊าเปลี่ยนชุดก่อน

            ครับๆ

เจ้าเด็กแสบวิ่งห่างออกไปจากประตูแล้ว แต่น้องน้อยกับยืนขำตัวสั่นตัวโยน

            กิกิ

            ขำอะไรครับ หึ

            ขำที่เราเป็นป๊าม๊าจำเป็นไง

            “อยากจะมีของเราเองบ้างหรือยัง

            “ยังไม่พร้อมครับ น้องแบมกลัวเลี้ยงไม่ได้ ตอนยี่หวาแรกเกิดก็ไม่ได้เลี้ยงเองเท่าไร คุณแม่ของวิวเขามาช่วยดู สรุปอย่างน้องแบมตอนนี้ไม่นาจะเลี้ยงใครได้

            “ไม่ต้องกลัวครับพี่ซ้อมเลี้ยงเด็กมาตั้งหลายปี เลี้ยงแม่ของลูกก็เลี้ยงมาแล้วทำไมจะเลี้ยงลูกไม่ได้

            “น้องน้อยของลุงมาร์คอายุ 17 เองครับ ขอเวลาหน่อยนะครับ หน้าที่สำหรับการเป็นนักเรียนตอนนี้คงสำคัญสุด ชีวิตการเป็นพลเรือนทั่วไปในช่วงปีหนึ่งใกล้จะจบแล้วด้วย เข้าหอพักทหารในขณะที่ท้องอยู่คงเป็นไปไม่ได้

             “ช่วงที่ต้องฝึก แล้วพี่ไม่ได้เป็นครูฝึก ณ ตอนนั้น พี่จะแจ้งเพื่อนๆไว้ให้เรื่องรอบเดือนของทุกเดือนนะครับ ตอนช่วงประมาณปีสองอาจจะมีเข้าค่ายฝึกยาวราวๆ2-3เดือน พี่กังวลจังรู้สึกเป็นห่วง

            “ไม่ต้องเป็นห่วงครับ ยูคยอมอยู่ด้วย

            “เพื่อนสนิทของหนูรู้เรื่องนี้เหรอครับ

            “รู้ครับ ตอนอยู่ที่โรงเรียนชั่วโมงพลศึกษาเวลาน้องแบมเป็นรอบเดือนเขาจะบอกอาจารย์ว่าน้องแบมไม่สบายแล้วให้น้องแบมไปนอนที่ห้องพยาบาลแทน และตอนนี้เขาก็คบกับพี่ชายคนเล็กของน้องแบมอยู่

            “คู่ครองของจองกุกเหรอครับ

            “ครับ

            “งั้นก็พยายามให้ยูคยอมช่วยนะครับ

น้องยิ้มรับในสิ่งที่ผมบอก เราคุยกันไปเปลี่ยนเสื้อผ้าไปก่อนจะเดินจูงมือกันมาขึ้นรถซึ่งทุกคนรออยู่นานแล้ว เจ้าเอวาหน้างอเพราะหิวมากเลยงอแง ยิ่งโดนมิกับป๊าผมเอาใจ ไหนจะคุณพ่อคุณแม่ของน้องแบมอีกพวกท่านใจดีกับเอวาจนเจ้าตัวแสบทำตัวง้องแง้งไปเรื่อย

            ม๊าคืนนี้นอนกับผมไหม

            เรื่องอะไรป๊าจะปล่อยให้เมียป๊าไปนอนกับนาย

            เอาอีกแล้วหยุดเล่นสงครามประสาทกันได้ไหม สองคนนี้หนิ่แม่ชักจะปวดหัวแล้วนะมาร์ค ลูกยอมลงให้เอวาบ้างดีไหม ตั้งแต่มาก็ขัดกันตลอด

            มิก็ดูสิครับเอวาทำตัวติดกับน้องน้อยแจเลย

            หึงหวงแม้กระทั่งคนที่เรียกเราว่าป๊า เลยเหรอเจ้ามาร์ค

            มันน่าหวงไม่ล่ะครับคุณอา มีอย่างที่ไหนชวนน้องแบมไปนอนด้วย

            เอวาคงอยากอ้อนแบมแบมน่ะลูก เอาล่ะคืนนี้เอวาไปนอนกับคุณตาคุณยายก็แล้วกันลูก

น้าเบญพูดตัดบท ส่วนป๊าผมก็ได้แต่นั่งส่ายหัวยิ้มๆทุกคนคงเอือมระอาผมกับเจ้าเอวา จะดีกันก็ตอนดูหนังฟังเพลงเท่านั้นแหละ เวลาอื่นตีกันตลอดตอนอยู่เวเนเจ้านี่ก็ไม่กวนขนาดนี้นะ สงสัยได้เจอสังคมใหม่ๆเพื่อนใหม่ๆ และเพราะความน่ารักของน้องแบมด้วยที่เป็นสาเหตุให้เจ้าเอวาแย่งกันกับผมไปมาอยู่อย่างนั้น พอมาถึงร้านอาหาร เจ้าตัวแสบก็วิ่งเข้าร้านทันทีโดยดึงมือน้องแบมไปด้วย ดูสิกวนแค่ไหนจะเป็นพ่อเป็นลูกกันไปได้สักกี่วัน เจ้าเอวากับผมเนี่ย

            เอวาอยากทานอะไร ม๊าจะได้สั่งให้

            เบอร์เกอร์ครับม๊า

            แล้วทุกคนล่ะครับ

            น้องแบมสั่งเลยครับลูก พวกแม่กับคุณพ่อก็ทานกันได้หมด

            ทานอาหารไทยไหมครับ คุณพ่อคุณแม่ไม่ค่อยได้กลับไทย

            จ๊ะ ทานอาหารไทยก็ดีเหมือนกัน

น้องแบมสั่งโน้นสั่งนี้เต็มโต๊ะไปหมด ทุกคนก็ต่างคนต่างทาน ส่วนผมนั่งตักอาหารให้น้องแบม เจ้าเอวาก็ทำตามจนจานของน้องแบมเต็มไปด้วยอาหาร

            พอเลยทั้งสองคน เอวาทานได้แล้วหยุดตักอาหารให้ม๊า เพราะม๊าทานไม่หมดหรอกมันเต็มไปหมดแล้วนะ ลุงมาร์คอีกคนทำไมทำตัวเป็นเด็กเลยน่าตีทั้งคู่

            “55555 นั่นดุเสียบ้างก็ดีเหมือนกันน้องแบม ป๊านั่งดูอยู่นานยังรําคาญแทน

พอโดนดุก็ได้แต่นั่งก้มหน้าก้มตาทานกันเลยทีนี้ ใครจะคิดว่าน้องแบมจะดุขึ้นขนาดนี้ สายตานิ่งจนไม่บอกไม่รู้เลยว่าอายุยังไม่ถึงยี่สิบ เขาดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากเลย

            ป๊าผมขอซอสหน่อยครับ

            ลุกมาหยิบเองดิ

            ลุงมาร์ค! หยิบให้เอวาหน่อย

            ครับๆ ถ้าไม่ใช่น้องน้อยสั่งไม่หยิบให้นะเนี่ย

เจ้าเอวามองผมยิ้มเจ้าเล่ห์ส่งมาให้ ดูมันทำเห็นว่าเหนือกว่าเลยยิ้มเยาะผม เดี๋ยววันนี้มีเตะเด็ก

            ป๊า..”

            อะไร!”

            ไปเพื่อนผมห้องน้ำหน่อยดิ

เฮ้ออ ลุกมาเพื่อนหมาเข้าห้องน้ำ ไม่มาก็ไม่ได้แต่ดูท่าแล้วเจ้าเอวาไม่ได้อยากเข้าห้องน้ำหรอก

            ไปดิ อยากเข้าห้องน้ำไม่ใช่เหรอเรา

            คืนนี้อยากให้ช่วยอะไรไหม

            ช่วยอะไรคือ?”

            ช่วยสร้างความโรแมนติกไง ผมมีไอเดียนะ

            ไหนว่ามาสิ

เจ้าเล่ห์จริงๆด้วย ผมไม่น่าปล่อยให้อยู่ใกล้หมอเซนต์กับหมอไบร์ทมากเลย เจ้าเด็กนี่แก่แดดไปเยอะเลย

            แคมป์ปิ้งไง ที่บ้านคุณยายบรรยากาศดี แถมข้างหลังบ้านยังเป็นป่าและเนินเขาอีก

            อืม ไอเดียดีเดี๋ยวกลับไปซื้อของเล่นที่อยากได้ให้ แต่มันจะดีมากถ้านายจะไม่มากวนป๊ากับม๊าที่เต็นท์ แคมป์ปิ้งจะต้องมีแค่ป๊ากับม๊า  

            โหป๊า ผมขอไปด้วยช่วงหัวค่ำ”     

            ไม่ต้องมาต่อรอง แล้วบอกมาว่าไปเอาไอเดียความโรแมน ของนายมาจากใคร”        

            เหอะๆ เพื่อนป๊าทั้งสองไงครับ”    

            เบาๆลงมั่งนะไอ้เล่ห์เหลี่ยมทั้งหลายเนี่ยตั้งใจเรียนก่อนนะเจ้าเอวา

            “ครับป๊า……”                

            ไม่ต้องมาทำหน้าบูดเลย ไปถ้าไม่อยากเข้าห้องน้ำจริงๆก็กลับ จะได้ไปทานอาหารต่อ” 

เดินกอดคอเจ้าเด็กแสบกลับโต๊ะ ทุกคนทานกันอิ่มหมดแล้วผมเลยสั่งอาหารติดไปที่บ้านด้วย ส่วนหนึ่งคิดจะตั้งแคมป์ปิ้ง จริงๆผมก็คิดไว้แล้วเหมือนกันว่าจะออกมากลางเต็นท์นอนนอกบ้าน ซื้ออาหารเพิ่มเยอะหน่อยเพราะเดี๋ยวดึกๆ เจ้าเอวามันก็หิว

            ป๊าของผมเหรออาหารในถุง”       

            อืม ของนายถุงเล็ก ถุงใหญ่ของป๊ากับม๊าเรา”         

            ขอบคุณครับ อันนี้อะไรอ่ะป๊า”     

            “เครื่องดื่ม นายยังดื่มไม่ได้ห้ามเปิดกินนะ” 

            ลองไม่ได้เหรอป๊า”         

            ไม่ได้เดี๋ยวเมา มาช่วยป๊ากางเต้นท์หน่อย” 

ทันทีที่มาถึงบ้าน ผมก็เอาอุปกรณ์ต่างๆไปกางเต้นท์ มีเตาไฟเล็กๆไว้สำหรับปิ้งย่างและให้ความอบอุ่นในตอนดึกๆ

 “ทำอะไรกันครับ

 “กางเต้นท์ครับ คืนนี้เราจะนอนข้างนอกกัน

 “จะดีเหรอครับ หนาวนะ

นอนกอดกันเดี๋ยวก็อุ่นครับ”        

 “ยิ่งกอดกันสามคน ป๊า ม๊า และลูกเอวายิ่งอุ่นครับ” 

 “ไม่ใช่และ ไอ้ตัวแสบ คืนนี้และคืนต่อๆไปก็จะมีแค่ม๊ากับป๊า

 “โด่วววว ป๊าผมขอนอนด้วยอยากกอดม๊ามั่ง ม๊าตัวห๊อมหอม

 “เดี๋ยวโดน จับฉีดยาดีไหม”         

 “ม๊า…. ดูป๊าดิชอบขัดผมอยู่เรื่อย

มากินขนมกับม๊าดีกว่าม่ะ ขนมในถุงเยอะแยะเลยเดี๋ยวม๊าเข้าไปเอาจานในบ้านก่อน

น้องแบมดูจะปวดหัวกับผมและเจ้าเอวาเลยเอ่ยตัดบท ทั้งน้องแบมและเอวาช่วยกันย่างอาหารเพื่อเอาไปให้ทุกคนในบ้านทาน ช่างเป็นภาพที่น่ารักระหว่างคุณแม่และลูกชายที่โตทันใช้ เอวาไม่ยอมออกห่างจากน้องน้อยของผมเลย ขนาดดึกแล้วก็ยังไม่ยอมเข้าไปนอน แต่ไม่นานนักก็มีเสียงมิตะโกนออกมาข้างนอกบ้าน มองมาที่พวกเราอยู่ไม่ไกลนัก

            “เอวา เข้ามาข้างในได้แล้วลูก หนูไม่อยากได้น้องเหรอ

            “ถ้าผมรีบกลับเข้าไปในบ้านแล้วจะได้น้องเหรอครับคุณย่า

เจ้าหนูเอวารีบวิ่งเข้าบ้านอย่างเร็วรี่ พร้อมตะโกนตอบกลับมิของผม หมดไม้กันหมาผมก็เดินเข้าไปสวมกอดน้องน้อยจากด้านหลัง จูบลงที่ข้างแก้มเนียน

            เครื่องดื่มหน่อยไหมครับ

            ไม่เอาครับ น้องแบมไม่ดื่ม

            ถ้างั้น…. พี่ทำอย่างอื่นแทนนะครับ

            ทำอะไรครับ

             สอนภาคปฏิบัติให้เมียไงครับ ฝึกเรียนวิชาชีพเรื่อง……….SEXDUCATION”

            “งื้ออออ คนบ้าเรียนเรื่องเพศศึกษาเนี่ยนะ

            “เอ้า! ไม่ดีเหรอครับ นี่เรียนรู้กับคุณหมอเลยนะ

            “ในเมื่ออยากจะสอน ก็…. พร้อมเรียนค่ะลุงหมอ….. อุ๊บ! ฮืออออ

ผมพลิกตัวน้องหันกลับมา ก่อนที่จะจูบลงที่ริมฝีปากสวยโดยที่น้องน้อยไม่ทันตั้งตัว จูบในแบบผู้ใหญ่บทเรียนใหม่ที่ผมไม่เคยใช้กับเขา จูบที่เรียกร้องและต้องการ ดูดดื่มและรุนแรงโหยหามาตลอดในที่สุดก็จะได้ใช้ลมหายใจร่วมกันสักที ผมส่งลิ้นร้อนเข้าไปดูดกลืนเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็ก ดูดกลืนน้ำหวานจนแห้งผากก่อนจะอุ้มน้องน้อยขึ้นในท่าเจ้าสาว ได้เวลาเรียนเรื่องความรักอย่างลึกซึ้งแล้วครับน้องน้อยที่รัก…..



NC อยู่ในกลุ่มปิดเฟสที่ชื่อว่า

"ทาสของฟิค" 

ปักหมุดอยู่ในลิงค์สารบัญNCด้านบนเลยค่ะ




ค่ำคืนนี้กับบทรักยังอีกยาวเลยน้องน้อยที่รัก ผมสอบสะโพกเข้าใส่น้องกอดจูบนัวเนียอยู่อย่างนั้น เมคเลิฟสอนบทเรียนรักให้ภรรยาอยู่หลายบทหลายตอนจนน้องหลับคาอก ผมถอดแก่นกายออกก็เกือบสว่างแล้ว ลุกเข้าไปในบ้านไปเอากระเป๋ายาที่เอาติดมาด้วย เช็ดตัวให้น้องและป้อนยาเพราะน้องน้อยกำลังมีไข้ ทำรักกับน้องหนักไป แต่อย่างที่บอกมันอันตรายสำหรับเสือหิวที่อดอยากและจ้องจะจับเขากินมาตลอด ผมค่อยๆเอาน้ำรักออกให้ น้องครางอื้ออึงแต่ก็ไม่มีแรงจะต่อต้านแล้ว รอยรักตามเนื้อตัวเขียวช้ำผมนึกโกรธตัวเองที่กระทำกับน้องราวกับตัวเองคือสัตว์ป่า บรรจงทายาที่ช่องทางด้านหลังและตามเนื้อตัว ก่อนจะอุ้มคนที่หลับไม่ได้สติกลับเข้าบ้านเพราะยิ่งสว่างยิ่งหนาว มาถึงห้องนอนก็กอดน้องแนบอกจูบลงหน้าผากมน ก่อนจะกดโทรออกเพื่อเลื่อนไฟท์บิน เมียรักของผมคงต้องเลื่อนกำหนดกลับไปเรียนอีกหลายวัน.. มองหน้าทีไรอยากฟัดทุกที ยาคุมจะเอาอยู่ไหมเมื่อผมอยากรักเมียตลอดเวลา

น้องน้อยที่รัก มาร์คน้อยมันเรียกร้องอีกแล้วพี่จะทำยังไงดีคะ น้องน้อย…”

ผมข่มตาตัวเองให้หลับ กอดน้องแน่น พยายามหักดิบตัวเอง ทรมานเป็นบ้าไม่เคยต้องฝืนอะไรขนาดนี้ ฝืนตัวเองไม่ให้ลักหลับคนนอนหลับมันยากนะ เฮ้อออ ตายแน่ต้วนเอ้ยยยย ได้แต่นอนกอดเมียแล้วเริ่มนับ ปลาฉลามตัวที่หนึ่ง ปลาฉลามตัวที่สอง ปลาฉลามตัวที่สา….เสืออยากกินปลาฉลามเว้ย……. ปลาฉลามตัวที่สี่…. กว่าจะหลับได้เสือก็อยากกินปลาฉลามอยู่ดี รักนะปลาฉลาม…..แบมแบม


 .............................................................

เรื่องนี้แรงเพราะรัก ร้ายเพราะรัก เกลียดเพราะรัก ตามอารมณ์กันให้ทันน๊า

คนนอกหรือจะสู้คนที่เขานอนคุยกัน นอนเคลียร์กันอยู่บนเตียง
วันไหนเหนือไม่ได้มาอัพต้องขอโทษด้วยจร้า ไม่ใช่ไม่อยากมาแต่งานก็บีบบังคับกันเน๊าะ

ขอโทษด้วยนะคะที่มีการอัพซ้ำเพราะมีสิ่งที่ต้องแก้ไข

ช่องทางติดต่อเหนือกลุ่มปิดเฟสชื่อ ทาสของฟิค
ส่วนอันนี้ทวิตเหนือนะคะ @neua12345678

ฝากเม้นท์ ฝากโหวด ฝากติดแท็กนะคะ กำลังใจอยู่ตรงนี้แหละ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

1,478 ความคิดเห็น

  1. #1474 sophitkongkaew (@sophitkongkaew) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 21:48
    มีน้องเหอะ อยากได้หลาน
    #1474
    0
  2. #1469 phaka (@parka-in) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 12:06
    ยาคุมต้านไม่ไหวเลยหรอหมอ
    #1469
    0
  3. #1427 junekimsa93 (@junekimsa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 14:22
    ลุงหมอพกความหื่นเต็มที่ เอวาจะมีน้องแล้ว
    #1427
    0
  4. #1089 Patsakorn2541 (@Patsakorn2541) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:35
    สุดๆเลย บทรักที่ร้อนแรง อื่ออยากให้ท้องจริงๆ
    #1089
    1
    • #1089-1 mbtamon11 (@mbtamon11) (จากตอนที่ 12)
      20 สิงหาคม 2561 / 13:19
      Ncอ่านได้ที่มหนอ่าาาา เขาหาไม่เจอฮื่ออ
      #1089-1
  5. #830 SweetEnough (@SweetEnough) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 14:34
    ฮื่ออออออ ในที่สุดวันนี้ที่รอคอย 55555555
    #830
    0
  6. #823 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 19:29
    ความหื่นนี้ๆๆๆๆๆ ถ้าพี่แข็งแรงมากและน้องลืมกินยาก็ป่องแน่ๆ 5555
    สมหวังสักทีนะพี่มาร์ค
    #823
    1
    • #823-1 mbtamon11 (@mbtamon11) (จากตอนที่ 12)
      20 สิงหาคม 2561 / 13:20
      Ncอ่านได้ที่ใหนอ่าาาา เขาหาไม่เจอออฮื่อออออ
      #823-1
  7. #782 annjae (@annjae) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 23:23
    จัดหนัก จัดเต็มมากคะหมอ 555
    #782
    0
  8. #732 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 19:46
    ลุงหมอมาร์คหื่นนน จัดเต็มมาก แอร๊ยยยย ฟินน =.,=
    #732
    0
  9. #718 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 19:44
    ลุงน้องน้อยเหนื่อยมาก สลบเลย555
    #718
    0
  10. #674 minminii (@minminii) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 01:34
    ให้อภัยในความหื่นของพี่มาร์คเขานะ เห็นแก่เขาป้อนข้าวป้อนน้ำเลี้ยงดูภรรยาเขามาตั้งแต่อายุแปดเดือน สงสารรรร 5555555
    #674
    0
  11. #647 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 13:45
    มาร์คน้อยต้องใจเย็นแค่นี้น้องก็ไม่ไหวแล้ว 55555 -,.-
    #647
    0
  12. #642 tbmb2 (@Tbmb) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 09:00
    ถ้านับเวลาแห่งการรอคอย  คุณหมอมาร์คก็สมควรหื่นอะนะ อภัยให้ก็ได้.....แต่ต่อไปก็ถนอมน้องหน่อยน่ะ....55555
    #642
    0
  13. #630 kkbamx2mb (@kaewkik07) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 18:45
    ฟินมากกกก คิดถึงมากค่ะ^^
    #630
    0
  14. #615 Parinlada-mun (@Parinlada-mun) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 23:31
    อ่านวนไปยังคงอินกะเรื่องและเพลง...งืออออคือมันเข้ากันมากกก
    #615
    0
  15. #614 nattanichan (@nattanichan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 17:57
    เล่นจนหลับเลยยย
    #614
    0
  16. #613 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 02:16
    โอ๊ยยย ลุงเอ๊ยยยย สงสารน้องบ้าง น้องยังเด็กนะอิลุง ถนอมๆๆหน่อยสิ
    #613
    0
  17. #612 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 02:15
    ขำอิลุงเหลือเกิน นับปลาฉลามมมมมม 555
    #612
    0
  18. #611 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 02:14
    ว๊ากกกกกกกก มันช่างเร้าร้อนนนนนน หื้อออออออออ ก็เขินอีกนั่นแหล่ะ
    #611
    0
  19. #610 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 02:14
    น้องแบมน่ารักกกกกกกกกก เขินเเทนนนนนนนนนนนนน
    #610
    0
  20. #609 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 02:13
    เอะอะก็จะกินปลาฉลาม-เสือนี่ โอ๊ยยย หวฝปลาฉลามมมมมมมมมม
    #609
    0
  21. #608 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 02:12
    โอ๊ยยย -คนหื่นนนนนนนนนนนนนนนน
    #608
    0
  22. #607 Sasiraporn Chowsuan (@nongtong91) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 23:09
    งื้อออ.. ทำไมเขินหื่นขนาดนี้ยาคุมก็เอาไม่อยู่????????
    #607
    0
  23. #606 Parinlada-mun (@Parinlada-mun) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 23:06
    สมใจลุงแกแล้ววววเฝ้ามาตั้งนานเล่นซะน้องหลับคาอกลุงมาร์คคนหื่น55555
    #606
    0
  24. #605 Kanjana Chaipar (@chaipar) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 22:05
    งื้ออออกำเดาพุ่ง ในที่สุดน้องน้อยก้อเป็นของลุงหมอแบบเต็มตัวววว
    #605
    0
  25. #604 Natty (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 22:01
    ลุงมาร์คนี่หื่นจริงๆเล่นซะหลับคาอก555ก้เค้ารอของเค้ามาตั้งนานนิเนาะต้องเห็นใจลุงแกด้วย5555
    #604
    0