ความซวยมันเริ่มขึ้นตั้งแต่ตอนเที่ยง
เรื่องมันมีอยู่ว่าตอนพักกลางวันอ่ะนะ เราก็ไปกินข้าวตามปกติ แลวก้ได้นั่งโต๊ะๆหนึ่ง ไปกันสามคนอ่ะ เรา เพื่อน กับอีกระเทย สักพักก็มีรุ่นพี่ผู้ชายกลุ่มใหญ่อ่ะ
( แต่ละบักมีแต่คนมึนๆ หน้าพ้อปานมาเฟีย แต็กกว่าคนชายแดนภาคใต้ เห็ดอิหยังออกมาแต่ล่ะอย่างนี่ มีกะแต่แนวเถื่อนๆ ผู้ดีบ่ได้มิให้เบิ่งดอก กูละยังยอม )
มันเดินเข้ามานั่งอ่ะเบียด
แบบจะไล่เราให้ไปนั่งที่อื่น มันก็พูดประมาณว่าที่นี้เป็นที่ประจำของมันอ่ะ แบบตั้งแต่ม .4 ไม่เคยมีใครแย่งที่พวกเรา ( มันม.6 )อ้อ กะจะไล่กูล่ะเซ่
แต่เราไม่ไปง่ายๆหรอก
ไม่ใช่ไม่กลัวมันนะ แต่เพิ่งจะมานั่งกินข้าวอ่ะ แล้วแบบว่าถ้าลุกก็โครตเสียฟรอม เลยนั่งหน้าด้านต่อไป เพื่อนเราก็บอกว่าลุกเหอะ
แต่เราก็ไม่ยอมนะ แบบแม่งมันเป็นที่ส่วนรวมอ่ะ
เราก็ให้เพื่อนนั่งหน้าด้านแดกอยู่ตรงนนั้นแหละ ไอ้พวกนั้นมันก็ทนนะนั่งแขวะเราต่อไป ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แต่เราก็ยังนั่งกินต่อไปอ่ะ แบบกลัวด้วยแต่ไมแสดงออกหรอก มันคงไม่กล้าลุกมาทำไรเราหรอกมั้ง เราต้องฟรอมดีไม่สะทกสะท้าน แถมนึกไงไม่รู้เรายังแกล้งนั่งแบบละเลียดกินอ่ะ เพื่อนเรามันรีบสวบตายห่าอยู่แล้ว แต่เราไม่สนอ่ะ ถ้ามีเรื่องขึ้นมาจริงอ่ะ เราก็จะสู้ขาดใจเลย เพราะถ้ามีไรใหญ่โตขึ้นมาเราคิดว่าเราไม่ผิดแน่นอน
ใครคิดไงก็ช่าง
สุดท้ายมันก็ทนความหน้าด้านของเราไม่ไหวอ่ะ เลยหนีไปทั่งกลุ่มเลย
โอยรอดแล้ว เราก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน กลัวนะแต่ก็ไม่อยากแพ้มันอ่ะ แบบนี้ไม่ดีเนอะเพื่อเจอคนแบบโหดจริงคงตายอ่ะ
แต่ก็ขอสู้สุดใจเว้ย
ความคิดเห็น
รอวันตูแก่กว่าเมิงบ้างเหอะ !!!! ละจาหนาววว ถู้ยยย ~~~
(แหม จามีวันนั้นมั้ยน่ะ วันที่แก่กว่า โฮกกก)
PS. P e t e r p A n i i l u v c h u * ..... L u c k y B o t t l e +
น่านดิ..ใครจะยอม
PS. แฟนกุเป็นเจ้าชายขี่ม้าขาวหน้าตาก้Okหัวก็ดีกีฬาก้เก่งแถมเป็นคนน่ารัก..แต่ว่าโครงสร้างทางจิตใจไม่รู้สร้างจากโรงงานไหนหมู่นี้รุสึกว่าจะตกจากม้าขาวซ่ะและ ::::รักจ๊อดงับ::::
เดะ เดะ