โรงเรียนเก่าสมัยก่อน

เคยมีใครที่ ได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับเรื่องผีโรงเรียนสมัยที่เราเรียนได้ไหมเรื่องต่างๆ นานาได้ถูกแต่งขึ้นเพื่อเป็นกุศโลบายให้นักเรียนตั้งใจเรียนแต่เคยคิดบ้าง ไหมในโรงเรียนนั้นนั้นได้มีเรื่องจริงที่คุณไม่เคยได้คาดคิดมาก่อน

สมัย ที่ผมเรียนประถมเคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับห้องนาฎศิลป์ที่ติดกันว่ามีภาพหญิง สาวในชุดไทยสไบสีฟ้านั้นสามารถหันมามองคนที่มามองได้แต่ตัวผมเองกลับไม่เคย เชื่อเรื่องผีสางเลยแม้แต่น้อยนิดเพราะว่าที่บ้านค่อนข้างไม่ค่อยเชื่อ เรื่องพวกนี้กันทำให้ไม่ค่อยมีความเชื่อเรื่องเหล่านั้น

แต่แล้วใน วันหนึ่งเวลาพักเที่ยงเพื่อให้นักกเรียนได้ไปทานอาหารกันนั้นพวกเพื่อนได้ไป ลองพิสูจน์กันโดยการนำเลือดของไก่ที่ตายแล้วแต่ยังไม่แข็งตัวไปตั้งกลางห้อง แล้วปิดห้องให้มืดแล้วพากันออกมานอกห้องนาฎศิลป์นั้นพวกเรานั่งรอกัน ประมาณ5นาทีก็มีเสียงเหมือนคนเดินวนไปวนมาอยุ่ในห้องนั้น

เพื่อนคน หนึ่งจึงตัดสินใจเปิดไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น...............แต่แล้วสิ่งที่พวกเราได้เห็นในตอนนั้นคือภาพนางรำ3ถาพก ลางกลับด้านไปซึ่งมันไม่มีทางเป้นไปได้ที่เวลา5นาทีจะมีคนผ่านพวกเราไปกลับ ภาพได้และห้องนั่นมีทางเข้าเพียงทางเดียวพวกเรานี่คือข้อคิดที่ออกมาจาก เพื่อนอีกคนแต่ที่ทำให้พวกเรากลัวกว่าคือเลือดที่กลางห้องกัลบหกเละเทะโดย ที่ไม่มีรอยคนหรือสัตว์เข้ามาทำให้มันหกได้เพราะถ้วยค่อน ข้างใหญ่และไม่มีใครหรือสัตว์วิ่งผ่านมาแม้แต่น้อยแต่ สิ่งที่เพิ่มมาคือภาพเหล่านั้นกลับมีรอยเลือดติดที่ภาพเป็นเหมือนรอยหยด เลือดที่พึ่งหยดและค่อยๆไหลลงมาสู่พี้นดิน....พวกเรากลัวมากรีบวิ่งไปไกลที่ สุดเท่าที่ทำได้ในตอนนั้น

คุณคงคิดว่าการพิสูจน์มัน เป็นเรื่องปกติของคนความทรงจำที่มีมันได้มาหลังจากนั้นต่าง หาก...............เพื่อนคนหนึ่งหายตัวจากบ้านไปไม่มีใครหาเจอเลยจนในจันที่ ทุกคนไปโรงเรียนพ่อแม่เขามาตามหาลูกชายของเขาและสิ่งที่พวกเราได้เห็นคือลูก ชายที่หายไปของเขานั้นกลับมาตายในห้องนาฎศิลป์ที่เขาชวนไปทดสอบตายในรูปแบบ ที่คอถูกผูกบนขื่อของห้องเลือดโดนสูบออกหมดตัวร่างกายแต่งชุดไทยแต่ที่สำคัญ รูปนางรำนั้นกลับมาอยู่ในมือของเขาและมีรอยยิ้มเพิ่มมากกว่าเดิม...

ใคร ที่คิดจะลองดีกับสิ่งที่เรามองไม่เห้นมันอาจจะต้องแลกกับความรู้ด้วยชิวิ ตคุณเองก็ได้
อย่างที่เพื่อนผมเป็น