ตอนที่ 3 : 02 Beauty and a friend

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11736
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 869 ครั้ง
    22 เม.ย. 61

02 Beauty and a friend

  

            “อะไรนักหนาวะ เวรเอ้ย!!!”  

 

            เสียงตะโกนจากข้างห้องทำเอาผมที่กำลังปรับเรซูเม่อยู่สะดุ้งจนเกือบปัดแล็ปท็อปตกจากโต๊ะญี่ปุ่น ผมหน้าเหรอหรา หันขวับไปยังต้นเสียงอย่างรวดเร็ว

 

            เมื่อกี้เป็นเสียงตะโกนจากห้องของโซไม่ผิดแน่ อพาร์ทเม้นท์ที่นี่ผนังบางจนเสียงอะไรต่อมิอะไรลอดผ่านได้ง่าย ๆ ยิ่งเป็นเสียงตะโกนแบบนี้ยิ่งแล้วใหญ่ ผมกะพริบตา เสียงที่ได้ยินเมื่อกี้เป็นเสียงของผู้ชายไม่ผิดแน่ แต่เท่าที่เจอกันมาตลอดโซเป็นผู้หญิง ต่อให้เสียงแหบต่ำขนาดไหนเสียงแหกปากเมื่อครู่ก็ไม่มีทางเป็นของเธอได้แน่ ๆ

 

            ผมเป็นห่วงเธอขึ้นมาทันที หรือว่าแฟนของโซมาแล้วเกิดอะไรกันวะ

 

            อย่านะเว้ย ต่อให้ไม่ใช่แฟน แต่คนดี ๆ อย่างโซไม่สมควรโดนตะโกนใส่แบบนั้น แล้วโซก็ไม่ได้โวยวายโต้ตอบกลับเลยแม้แต่ประโยคเดียว

 

            ผมดึงแก้วกาแฟบนโต๊ะมาบีบ ๆ หมุน ๆ อย่างลังเลสลับกับมองโทรศัพท์ ถ้าเกิดผมได้ยินเสียงความรุนแรงขึ้นเมื่อไหร่ ผมจะโทรหาเธอเดี๋ยวนั้น อย่างน้อยมันก็น่าจะพอช่วยอะไรเธอได้บ้าง แต่หวังว่าจะไม่ได้ยินเสียงพวกนั้น ผมหรี่ตาจ้องไปยังผนังเงียบ ๆ หลายนาทีจนกระทั่งมั่นใจแล้วว่าไม่น่าจะมีอะไรเกิดขึ้นมากกว่าเสียงคนโวยวายจึงหันกลับไปสนใจเรซูเม่ในหน้าจอตามเดิม ก่อนที่จะสะดุ้งจนเกือบทำกาแฟหกใส่ตัวเองอีกรอบเมื่อได้ยินเสียงกำปั้นกระทบกับของแข็งเสียงดัง

 

            ผมลุกขึ้นแล้วเดินออกไปหน้าห้องโดยไม่ลืมถือโทรศัพท์ที่เตรียมต่อสายหาสกายไว้ด้วยทันที ผมไม่คิดจะไปมีเรื่องกับใครให้เสี่ยงโดนยิงตายก็จริง แต่โซก็ทำให้ผมได้งานพาร์ทไทม์ที่เธอเคยพูดถึงเมื่อวาน แถมยังเป็นเพื่อนที่ดีคนหนึ่งเลย ถึงบางครั้งสายตาของเธอจะทำให้ผมรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ ก็เถอะ

 

            ห้องข้าง ๆ เงียบไปแล้ว ผมสูดหายใจลึกรวบรวมความกล้า ก่อนจะเคาะประตูแรง ๆ

 

            ความเงียบน่าอึดอัดทำให้ผมกำโทรศัพท์แน่น การที่ไม่มีเสียงอะไรเลยอาจจะเป็นเรื่องดีก็ได้เพราะนั่นหมายความว่าใครก็ตามที่อยู่กับโซไม่ได้ทำอะไรเธอเพิ่ม ผมได้ยินเสียงฝีเท้าดังแผ่วมาจากภายใน ผมเม้มปากและเตรียมตัวให้พร้อม คิดข้อแก้ตัวให้ตัวเองเสร็จสรรพในกรณีที่แฟนของโซหรือใครก็ตามที่ไม่ใช่เธอมาเปิดประตูห้อง ผมขยับรอยยิ้มอย่างยากลำบากเมื่อประตูถูกเปิดออก

 

            ปรากฏว่าเป็นโซ ผมเกือบจะผ่อนหายใจอย่างโล่งอกที่เห็นว่าเธอไม่ได้เป็นอะไร แต่สายตาแข็งกร้าวของเธอก็ทำให้ผมตกตะลึงไปพักหนึ่งเหมือนกัน

 

            ทั้งตกตะลึง ทั้งถูกใจในเวลาเดียวกัน

 

            โซอยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวแขนสั้นที่มีลายเข็มทิศสีดำอยู่ตรงกลางกับกางเกงออกกำลังกาย ผมของเธอสั้นลงจนเหลือแค่ระไปกับต้นคอและถูกมัดรวบไว้ครึ่งหัว เครื่องสำอางที่ถูกแต่งไว้ลวก ๆ ต่างจากทุกครั้งที่หนาเตอะทำให้ผมเห็นสันกรามของเธอชัดเจน มันทำให้ใบหน้าของโซดูคล้ายกับผู้ชาย

 

            ผมหรี่ตาลงพิจารณาใบหน้าของเธออย่างลืมตัว ก่อนที่โซจะปรับสีหน้าและทำให้ผมได้สติว่ากำลังทำเรื่องเสียมารยาทอยู่ เธอขยับรอยยิ้มมุมปากที่ดูฝืน ๆ ส่งให้มากับผม มีอะไรหรือเปล่าคะ

 

            เสียงของเธอแหบพร่า ผมมองเธออย่างเป็นห่วงและพยายามมองผ่านตัวของเธอไปด้านหลัง แต่โซก็ขยับตัวมาบังไว้จนมิด ผมลดเสียงลง โซโอเคนะ ผมได้ยินเสียง…”

 

            “อ้อ น้องชายของโซทะเลาะกับแฟนแล้วโวยวายเสียงดัง ขอโทษนะคะโซพูดขัดอย่างรวดเร็ว ใบหน้าไม่มีร่องรอยความกลัว มีเพียงความเย็นชาที่เกิดขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีก่อนที่จะหายไป ผมยังไม่ทันได้พยักหน้าตอบรับ เธอก็ส่งยิ้มเย็น ๆ มาให้แล้วหมุนตัวกลับไปในห้องและปิดประตูตามหลังอย่างรวดเร็ว เหลือไว้แค่ผมที่ยืนจ้องประตูอย่างมึนงงอยู่หน้าห้องตามเดิม

 

            แต่ถ้าจำไม่ผิด เหมือนโซจะเคยบอกผมว่าเธอมีแต่น้องสาวไม่ใช่เหรอวะ

 

            ก่อนที่ผมจะหมุนตัวกลับเข้าไปในห้องตัวเองบ้าง เสียงฝีเท้าเร็ว ๆ ก็ดังขึ้นจากในห้องของโซ ก่อนที่ประตูจะถูกเหวี่ยงออกมาพร้อมกับร่างเจ้าของห้อง โซที่แต่งหน้าจัดเต็มในชุดเดิมพร้อมกับหมวกแก็ปก้าวเท้าเข้ามาผมที่ยืนเหวอ ผู้หญิงคนหนึ่งสามารถแต่งหน้าจัดเต็มได้ภายในไม่กี่นาทีด้วยว่ะ

 

            ครามว่างใช่มั้ยคะวันนี้

 

            “เอ่อเอาจริง ๆ ก็ไม่ว่าง เรซูเม่ผมยังไม่เสร็จ แต่พอเห็นดวงตาที่หรี่ลงอย่างกดดันผมจากโซทำให้ผมพูดไม่ออก เหมือนว่าถ้าปฏิเสธไปเธอพร้อมที่จะเด็ดหัวผมมันที่นี่และเดี๋ยวนี้ เหยด เพิ่งเคยเห็นโซที่อารมณ์ดีเสมอเป็นแบบนี้ครั้งแรกเลยว่ะ ว่างครับว่าง

 

            โซยิ้มหวาน แต่คราวนี้รอยยิ้มของเธอชวนสยองมากกว่าชวนฝันดีแบบที่เคยเห็นมาตลอด เหมือนเป็นรอยยิ้มของนายทุนเงินกู้หน้าเลือดตอนที่ยึดบ้านยึดรถชาวบ้านไปได้ อื้มหืม จากตอนแรกที่ผมไม่แน่ใจว่าจะสนิทกับคนเรียบร้อยอย่างโซได้หรือเปล่า ตอนนี้ผมค้นพบแล้วว่าบางทีเราอาจจะเข้ากันได้ดีมากกว่าที่คิด

 

งั้นไปเที่ยวกันนะคะ

           

ผมยังไม่ทันตอบ แต่โซดันตัวผมให้เข้ามาหยิบของจำเป็นอย่างโทรศัพท์มือถือกับกระเป๋าสตางค์โดยยังยืนกอดอกจ้องกดดันผมจากหน้าประตูที่ถูกเปิดกว้าง สายตาของโซทิ่มแทงแผ่นหลังของผมจนแทบพรุน ผมรีบร้อนคว้าของออกมาอย่างรวดเร็วด้วยความกึ่งกลัวตายกึ่งถูกใจ อยู่ ๆ ก็ทั้งกลัวทั้งนึกชอบผู้หญิงที่พูดคะค่ะให้ผมตลอดเวลาที่เจอหน้ากันเพราะเธอดันทำสายตาหมาบ้าใส่นี่ประหลาดไหมวะ

 

            แล้วผมก็กลัวตัวเองด้วย ที่ดันเผลอไปคิดขึ้นมาว่าถ้ามีผู้ชายจ้องผมแบบนี้จากบนเตียง ผมคงได้ยอมศิโรราบให้อย่างง่ายดาย สายตาของสกายตอนอยู่บนเตียงยังไม่ดูเหวี่ยงโลกแตกเท่าโซตอนนี้เลย

 

            ผู้หญิงแม่งทั้งน่ากลัวทั้งเจ๋งจริง ๆ ว่ะ

 

            เราจะไปไหนกันเหรอครับผมถามทั้งที่เหลือบมองผมที่อยู่ใต้หมวกของโซอย่างนึกคันปากยิบ ๆ เมื่อคืนตอนประมาณสองทุ่มกว่าผมยังเจอเธอผมยาวมายืนคุยโทรศัพท์อยู่ตรงระเบียงอยู่เลย

 

            โซยิ้มและเดินนำผมไปยังฮอนด้าซีบีอาร์คันที่ผมเห็นเธอบิดประจำ เธอยัดหมวกกันน็อคใบหนึ่งใส่มือผมที่ยังยืนอึน ๆ อยู่ที่เดิม พอเห็นผมไม่ขยับ โซก็ดึงหมวกออกจากมือของผมและจับมันยัดลงหัวโดยไม่ขอ ทั้งยังจัดการล็อคให้เสร็จสรรพ เธอโน้มหน้ามาใกล้และกระตุกยิ้มใส่ผมระหว่างที่จัดหมวกกันน็อคให้เข้าที่ ก่อนจะเหวี่ยงตัวขึ้นไปสตาร์ทมอเตอร์ไซค์ หันมามองผมและตบเบาะด้านหลังเบา ๆ

 

            ขึ้นมาสิคะ

 

            ผมหน้าเหวอหนักกว่าเก่า ทำไมเจอเธอทีไรความเท่ห์ของผมมันหดลงดินหายไปหมดเลยวะ

 

            ครั้งสุดท้ายที่ผมเคยซ้อนมอเตอร์ไซค์เพื่อนผู้หญิงคือตอนเรียนมัธยม มันพาผมร่วงท่อน้ำด้วย ผมมองโซอย่างไม่แน่ใจ แต่สายตากดดันของเธอที่กลับมาทำให้ผมรีบปีนขึ้นไปนั่งซ้อนท้ายทันที ผมจับเบาะด้านหลังแน่นเมื่อโซออกรถ รู้สึกผิดนิดหน่อยที่เป็นฝ่ายขโมยเอาหมวกกันน็อคของโซมาใช้ เธอยังใส่แค่หมวกแก็ปสีเข้มอันเดิมอยู่เลย

 

            ผมสบตากับโซผ่านทางกระจกรถ สายตาของโซที่มองมาทางนี้คมกริบจนผมได้แต่เบือนหน้าหนีไปอีกทางด้วยความรู้สึกแปลก ๆ แต่จากหางตาทำให้ผมเห็นว่ามุมปากของโซกระตุกเป็นรอยยิ้ม ผมหน้าร้อนฉ่า อยู่ ๆ ก็รู้สึกเขินเธอขึ้นมาเฉย ๆ

 

            โคตรประหลาด ตั้งแต่ค้นพบว่าตัวเองชอบผู้ชายแล้วไม่เคยใจเต้นไม่เคยเขินผู้หญิงคนไหนมาก่อนนอกจากสการ์เล็ต โจแฮนสัน ภาพของเธอในจอเงินทำผมใจเต้นได้แค่เพียงคนเดียวเท่านั้น

 

            ตอนนี้คงต้องเพิ่มโซอีกคน ผู้หญิงที่บางทีก็เหมือนราชินี บางทีก็เหมือนคนดิบเถื่อนคนนี้สุดยอดไปเลยว่ะ

 

            เนื่องจากมองไปทางไหนก็เห็นแต่รถยนต์รถมอเตอร์ไซค์ที่จอดเรียงกันเป็นพรืดจนตาลาย แถมแสงแดดยังสะท้อนเข้าตาจนแสบตา ผมเลยหันกลับไปมองโซใหม่ เริ่มตั้งแต่ข้อมือข้างขวาที่กำแฮนด์มอเตอร์ไซค์ นิ้วของเธอยาวมากและสวมแหวนสีดำเกลี้ยง ๆ ไว้บนนิ้วชี้ ปลายเส้นผมที่ไม่โดนมัดและไม่โดนหมวกทับของโซถูกลมพัดจนปะทะเข้ากับหน้าผาก กลิ่นแชมพูส้มหอม ๆ ตัดกับกลิ่นของท่อไอเสียและฝุ่น ผมเอนหน้าหนี นึกก่นด่าตัวเองที่เผลอคิดไปว่าผู้หญิงคนนี้เท่ฉิบหายจนใจเต้นไม่หยุด

 

            ขาของโซยาวกว่าผมเล็กน้อย เธอใส่กางเกงออกกำลังกายสีดำลายขาวยาวถึงหน้าแข้ง ผมก้มมองกล้ามเนื้อของเธอที่หลุบหายเข้าไปในถุงเท้าสีดำกับรองเท้ากีฬาสีขาว ผมรีบตีหน้านิ่งเมื่อพอเงยหน้าขึ้นมา ดวงตาของโซก็สบตาเข้ากับผมพอดี สายตาของเธอฉายชัดว่าเธอรู้ดีว่าผมแอบมองเธอไปทั่วตัว

 

            ผมรีบจ้องแค่กับหลังของโซ แต่กล้ามเนื้อที่เห็นผ่านเสื้อกับเสื้อในสีขาวทำให้ผมกะพริบตาอีกรอบ มันไม่ได้ดูเยอะแบบผู้ชาย แต่กำลังดีรับกับร่างกายของเธอ บางทีผมควรกลับไปเข้ายิมใหม่ โซฟิตแอนด์เฟิร์มยิ่งกว่าผมอีก ช่วงหลังมานี้ผมห่างหายการจากออกกำลังกายอย่างจริงจัง มีแค่การออกกำลังกายบนเตียงเท่านั้นที่ไม่ทำให้ผมย้วยไปซะก่อน

 

            สายตาของผมเลื่อนไปเห็นสายเสื้อในของโซอีกรอบ คราวนี้ผมหลับตาเลย จะไม่มองไม่อะไรทั้งนั้น

 

            เสียงหัวเราะต่ำ ๆ ดังขึ้นใกล้ตัวจนผมลืมตาขึ้นใหม่ ก่อนจะพบว่ารอยยิ้มมุมปากของโซที่ถูกส่งตรงมาจากกระจกรถทำให้ผมอับอายได้ยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ ผมเม้มปาก ทั้งรู้สึกแย่ที่เหมือนเผลอทำอะไรที่ไม่สมควรลงไป ทั้งรู้สึกหงุดหงิดที่โดนจับได้ สาบานได้ว่าถ้าคนทำเป็นสกาย ผมเอาหมวกกันน็อคฟาดหลังมันไปแล้ว

 

            ถึงแม้ว่าโซจะไม่ได้ดูบอบบางเหมือนผู้หญิงหลายคน แต่การที่จะไปทำร้ายร่างกายคนที่ไม่สนิทก็ทำได้ยากเกินไปอยู่ดี

 

            เกือบครั้งชั่วโมงที่พวกเราต่อสู้กับกลิ่นควันเศษฝุ่นและแสงแดดทำให้ผมเกือบสลบคาหลังของโซ ศีรษะของผมร้อนฉ่าจากแดดที่ส่งผ่านมายังหมวกกันน็อคสีเข้ม บริเวณที่ไม่มีเสื้อปิดแสบร้อน แต่ใต้เสื้อสีดำทำให้ผมเหมือนโดนอบ ผมหลับตาและขมวดคิ้วตั้งสติ ปล่อยให้โซที่จอดรถเรียบร้อยกระโดดลงไปจ้องกันเงียบ ๆ

 

            ไหวมั้ยคะผมลืมตาขึ้น มือของโซวางอยู่บนไหล่ คราวนี้รอยยิ้มของเธอไม่ได้ดูร้ายกาจรู้ทัน แต่เป็นรอยยิ้มกึ่งขบขันกึ่งเห็นใจ ผมยิ้มอย่างกึ่งเวทนาตัวเองกึ่งนึกชอบโซมากขึ้นขณะลงจากมอเตอร์ไซค์บ้าง ก่อนที่ผมจะถอดหมวกกันน็อคออก โซก็จัดการให้อย่างรวดเร็วจนผมยืนถูหลังคอตัวเองเก้อ ๆ

 

            ทำไมโซดูไม่เป็นอะไรเลย ผมเขินเลยเนี่ยผมพึมพำระหว่างเงยหน้าขึ้นไปมองตึกตรงหน้า ขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่ามันเป็นเหมือนตึกคอนโดธรรมดา นี่โซพาผมมาคอนโดทำไมวะ

 

            โซชินไงคะ ขี่มอ ไซค์ทุกวันโซยักไหล่ เธอดึงหมวกแก็ปออกและขยี้หัวตัวเองแรง ๆ มัดผมใหม่และปัดมันอีกครั้งให้เข้าที่เข้าทาง ก่อนจะใส่หมวกทับลงไปอีกรอบ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไปทำไม แต่เธอทำแล้วดูดี เธอเหลือบมองผม ก่อนจะยิ้มให้ ครามใส่หมวกไหมคะ ร้อนหัวแย่แล้ว

 

            “ไม่เป็นไรครับ โซใส่เถอะ แค่เอาหมวกกันน็อคมาใส่แทนก็เกรงใจจะแย่

 

            ไม่เห็นต้องเกรงใจเลยโซยัดเยียดหมวกของเธอมาให้ผมใส่อยู่ดี ผมดึงมันออกและพยายามเอามันยัดใส่หัวของโซตามเดิม แต่เจ้าตัวเดินหนีไปนู่นแล้ว

 

            ผมได้แต่ใส่หมวกตามเดิม ทำตาแข็งใส่โซที่หันมามองยิ้มสะใจใส่ ให้ตาย ผู้หญิงคนนี้นี่

 

            เอาเถอะ อย่างน้อยเธอก็ดูอารมณ์ดีขึ้นนิดหน่อย เลิกทำตาขวางแถมไม่ได้มีอันตรายอะไรอย่างที่ผมเข้าใจผิดไปเอง

 

            ไม่ต้องส่ายหน้าแบบนั้นเลยค่ะ โซเห็นนะเธอว่าแล้วเอื้อมมือมาหยุดใกล้ ๆ เหมือนจะเกี่ยวเอวผม แต่ผมก้มมองมือเธอเผลอเดินหนีทันทีทำให้โซลดมือลง ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นและเอ่ยเร่ง เร็ว ๆ ค่ะคราม

 

            “โซพาผมมาที่นี่ทำไมครับเนี่ยถ้าเป็นเพื่อนผู้หญิงที่สนิทกันหน่อย ผมคงแซวไปแล้วว่าจะพามาทำอะไรกันหรา แกล้งทำขำกลบเกลื่อนแม้ว่าภาพที่เกิดขึ้นในหัวจะน่าสยดสยองเกินไป แต่นี่เป็นโซไง เกิดผมล้อเล่นขึ้นมาเธอคงได้ทำตาเป็นประกาย ยิ้มมุมปากให้ผมที่เป็นคนเริ่มแซวอายแทนแน่ ๆ

 

            รอยยิ้มของโซทำให้ผมเริ่มได้กลิ่นแหม่ง ๆ แต่ก็ยังตีหน้านิ่งต่อไป เดี๋ยวก็รู้ค่ะ





แฮ่ก แฮ่ก

 

            พยายามเข้าหน่อยสิคะคราม เราเพิ่งเริ่มกันได้ชั่วโมงเดียวเองนะ

 

            ไม่ไหว ไม่ไหวแล้วครับ

 

            ครามคะ…”

 

            ผมจะตายแล้วครับ

 

            แค่นี้ไม่ตายหรอกค่ะ

 

            แต่เชี่ย!”

 

            เสียงหัวเราะดัง ๆ ของโซทำให้ผมรู้สึกปวดหัวตุบ ๆ เหงื่อที่ไหลพรากจากหน้าผากหยดลงบนที่ขนตา ก่อนที่จะหยดติ๋ง ๆ ลงบนแก้ม คาง พื้นหรืออะไรก็ตามแต่ ดวงตาของผมพร่าเลือน และนั่นลูกเบสบอลเพิ่งลอยเฉียดหน้าผมไปสามเซ็นต์ เวรเอ้ย!

 

            เสียงหัวเราะชวนเขย่าขวัญของโซดังขึ้นไปอีกจนผมเอาไม้เบสบอลชี้หน้าเธอ กระทั่งนึกขึ้นได้นั่นแหละว่าบางทีเราอาจจะยังไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น โซกลอกตาล้อเลียน ก่อนจะเหวี่ยงไม้เบสบอลกระทบกับลูกที่ถูกส่งมาจากเครื่องส่งลูกที่อยู่อีกทางอย่างแม่นยำและทำโฮมรันได้อย่างสวยงาม

 

            ปรากฏว่าโซพาผมมาตีเบสบอลแก้เครียด เจ้าของตึกแห่งนี้เปิดเกมส์เซนเตอร์ที่ชั้นล่าง ในขณะที่ชั้นบนที่มีโซนเล่นเบสบอลกับสนามบาสในร่ม ยิ่งใหญ่อลังการมาก เจ้าของเป็นรุ่นพี่ของโซสมัยมหาลัย เขาทำตาโตใส่ผมที่เดินตามโซเข้ามาในที่แห่งนี้อย่างอยากรู้อยากเห็น พี่เขาทำหน้าทำตาล้อเลียนโซที่แค่พยักหน้าทักทายกับผมที่ยกมือไหว้และตีหน้านิ่ง ขออภัยพี่เขาในใจที่ทำให้ล้อเก้อเพราะผมกับโซคงเป็นอะไรไปไม่ได้มากกว่าเพื่อน ก่อนที่เธอจะลากผมเข้ามาตีเบสบอลร่วมชั่วโมงจนแขนผมแทบยกไม่ขึ้น ชาหนักยิ่งกว่าโดนล็อคข้อมือไว้กับหัวเตียงอีก

 

            บริเวณที่ตีเบสบอลแบ่งเป็นสี่ห้องเล็กสำหรับคนยืนได้สองคนโดยมีตาข่ายกั้น มันยาวมากเพราะอีกฝั่งมีแป้นโฮมรันลอยลงมาจากเพดาน บนพื้นก็มีเครื่องยิงลูกเบสบอลความเร็วสูงที่ผ่านไปร่วมชั่วโมงแล้วผมเพิ่งตีโดนได้ไม่เกินห้าลูก เหวี่ยงมันไปมาจนแทบจะทำหลุดมือฟาดหัวตัวเองตาย

 

            ในขณะที่โซเหวี่ยงไม้อย่างผู้เชี่ยวชาญ ทั้งท่าทางการจับไม้และการตีลูกโดนติด ๆ กันเกือบทุกครั้งทำให้ผมรู้ว่าเธอน่ะมืออาชีพ ผมมองกล้ามเนื้อสวย ๆ ที่แนบไปกับเสื้อและกางเกงออกกำลังกายนั่นหลายครั้งอย่างชื่นชม สัญญากับตัวเองว่าต่อไปจะลากเธอไปเล่นบาส แล้วถึงตอนนั้นผมอาจจะกอบกู้เศษหน้าตัวเองกลับมาได้บ้าง

 

            เหงื่อของพวกเราสองคนไหลยิ่งกว่าน้ำหลาก เสื้อแนบไปกับลำตัวอย่างน่าอึดอัดแต่ไม่มีใครกล้าพอที่จะถอดมันออก ถ้าเป็นเมื่อก่อนตอนที่ผมยังไม่ได้เจาะร่างกายภายในและถ้าผมอยู่กับเพื่อนผู้ชายผมคงถอดออกอย่างไม่คิดอะไรไปแล้ว แต่พอเป็นเพื่อนผู้หญิงผมก็ไม่อยากให้พวกเธอต้องมาเห็นภาพที่ไม่น่าดู ถึงโซดูไม่น่าจะอายหรือเขินผมก็เถอะ

 

            ส่วนโซ เธอเป็นผู้หญิง ผมอยากบอกเธอมากว่าต่อไปอย่าใส่เสื้อขาวเลย เห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว แต่ผมก็พูดไม่ออก ไม่อยากให้เธอรู้สึกว่าผมมองหน้าอกเธอ ถึงต่อให้ไม่ได้ตั้งใจจ้องก็เห็นยกทรงเต็มสองตาก็เถอะ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะมีเม็ดเหงื่อหยดใหญ่อยู่บนหน้าผากนับสิบ แต่เครื่องสำอางเธอยังแน่นอยู่เลย

 

            แล้วนี่ต้องอยู่ที่นี่ไปอีกนานแค่ไหนเนี่ย ถ้าบอกว่าอยากกลับแล้วจะโกรธป่ะวะ

 

            เหวี่ยงไม้มาเกือบชั่วโมง แต่ครามตีโดนแค่สองลูกเองนะคะโซทำเสียงเยาะเย้ยจนผมตากระตุก ผมเหลือบมองเธอที่โฮมรันได้อย่างต่ำห้าครั้งแล้วแค่นยิ้ม

 

            ถ้าไม่ติดว่าเป็นเพื่อน ผมเอาไม้เบสบอลนี่ฟาดหัวแล้วครับผมเอาไม้เบสบอลเคาะพื้นเบา ๆ โซชะงักไปก่อนจะยิ้มกว้าง ผมเผลอสงสัยขึ้นมาได้อย่างหนึ่ง หรือว่าเธอไม่ได้มองผมว่าเป็นเพื่อนวะ หน้าแหกไหมล่ะ

 

            ดีใจจริง ๆ เลยค่ะที่ได้เป็นเพื่อนกันสักทีแต่สิ่งที่โซตอบกลับมาทำให้ผมโล่งใจ ผมยิ้มให้เธอนิดหน่อยระหว่างมองโซที่วางไม้เบสบอลลง เธอสบตากับผมผ่านตาข่าย นิ้วของเธอสอดระหว่างสายตาข่าย ดวงตาของเธอหรี่ลงและจ้องผมอย่างไม่วางตา เจอหน้ากันที่ระเบียงก็หลายครั้ง ด่าเรื่องสัญญาณโทรศัพท์ห่วยแตกด้วยกันก็หลายรอบ แต่กว่าจะได้เลื่อนฐานะจากคนแปลกหน้าก็ปาเข้าไปสองสัปดาห์

 

            ผมหัวเราะ โซนับเวลาด้วยเหรอ

 

            เธอยิ้มโดยที่ไม่พูดอะไร ก่อนจะเดินนำผมออกจากโซนเบสบอล ผมยืดเส้นยืดสาย ได้ยินเสียงกระดูกลั่นเปรี๊ยะ ๆ ก้องอยู่ในหูอย่างน่าเวทนา รับผ้าขนหนูผืนเล็กจากมือของโซมาขยี้หัวชุ่มเหงื่อของตัวเองแรง ๆ โซเองก็ยืดเส้นยืดสายในขณะที่ดื่มน้ำเปล่าไปด้วย แต่เธอดันมีท่าทางเหมือนกำลังถ่ายโฆษณาน้ำดื่ม ส่วนผมคาดว่าน่าจะเหมือนถ่ายโฆษณาหมาอาบน้ำ

 

            อยู่ ๆ โซที่ทำท่าจะพูดอะไรสักอย่างกับผมก็เลิกคิ้วและเปลี่ยนเป็นยิ้มนิ่ง ๆ เธอขยับเข้ามาใกล้จนผมได้กลิ่นเหงื่อที่ผสมกับกลิ่นแชมพู ก่อนจะกดสายตามองมาที่แผ่นอกของผมด้วยสายตาที่ผมอ่านไม่ออก มันเหมือนเตือนผสมอะไรที่ลึกล้ำกว่านั้นจนผมก้มหน้าตาม ก่อนที่ผมจะหลุดสบถออกมาอย่างลืมตัว

 

            ผมไม่ได้ทำแค่เจาะจิวที่สะดือ แต่ยังเจาะหัวนมแบบห่วงที่หัวนมสองข้างด้วย นั่นหมายความว่าพอเสื้อมันเปียกเหงื่อ มันก็แนบไปกับตัว และแปลว่าที่โซเห็นเมื่อหลายวันก่อนไม่ได้มีแค่จิวสะดือ แต่ดันมีของที่ติดอยู่กับหัวนมของผมด้วย

 

            บัดซบจริง ๆ หรือผมควรแก้ผ้าให้เธอดูเลย จะได้ไม่ต้องมานั่งกังวลทีหลังว่าคราวหน้าเธอจะเห็นอะไรอีก เห็นรอบเดียวให้มันจบ ๆ ไป

 

            ช่วยทำเป็นไม่เห็นทีครับผมเค้นเสียงบอกเธอ โซยิ้มมุมปากดูขบขันและเงยหน้าขึ้นมาสบตาผมแทน ตอนนี้รู้แน่ชัดแล้วว่าความลับที่ผมเพียรปิดมาหลายปีกับคนรอบข้างแตกกระเจิงไม่มีชิ้นดีต่อหน้าโซเกือบครบทุกอย่างแล้ว

 

            คราวหน้าจะบอกให้ใส่เสื้อกล้ามก่อนนะคะเธอพูดเสียงเรียบ ๆ ไร้ร่องรอยการล้อเลียนในขณะที่ผมกระพือเสื้อตัวเองแรง ๆ ไม่ให้เสื้อชุ่มเหงื่อแนบไปกับร่างกายมากกว่านี้ โซมองผมก่อนจะชี้มาที่อกของตัวเองบ้าง โซก็เพิ่งรู้ตัวว่าใส่เสื้อขาวแบบนี้จะเห็นยกทรง คราวหน้ารบกวนเตือนด้วยนะคะ

 

            ผมกะพริบตาปริบ ผู้หญิงเดี๋ยวนี้พูดเรื่องยกทรงกันเป็นเรื่องปกติต่อหน้าผู้ชายแล้วหรือเป็นแค่โซ อันนี้เพราะเธอรู้อยู่แล้วว่าต่อให้เธอแก้ผ้าตรงนี้ผมก็ไม่มีอารมณ์หรือเปล่า

 

            โซยิ้มมุมปากและดึงผ้าขนหนูออกจากมือของผม ปามันลงตะกร้าอันเล็กที่อยู่มุมห้อง ก่อนจะถอนหายใจเมื่อมันร่วงห่างจากตะกร้าไปหลายเซ็นต์ ผมเอื้อมมือไปดึงขวดน้ำที่ไม่เหลือน้ำสักหยดจากมือของเธอมาขยำเป็นก้อน ก่อนจะปามันลงถังขยะที่อยู่ห่างจากตะกร้าไปอีกลงอย่างงดงาม

 

            ผมหันไปมองโซ ยักคิ้วใส่เธอด้วยสีหน้าที่กวนตีนสุด ๆ

 

            ถึงจะปาขวดน้ำลงถังขยะได้ แต่ตีลูกเบสบอลไม่โดนเลยนะคะ

 

            คนที่ปาผ้าขนหนูไม่ลงตะกร้าน่ะเงียบไปเลยครับ

 

            พวกเราสบตากันพักหนึ่ง ก่อนที่จะหันไปหัวเราะหึ ๆ กันคนละทาง โซเดินนำผมไปห้องด้านหลังก่อนจะพูดขึ้น ปกติแล้วเวลาโซเครียด ๆ โซมาเล่นเบสบอลตลอดเลยค่ะ ได้ออกแรงได้ออกเหงื่อแล้วดีขึ้นเยอะ

 

            ผมกระตุกยิ้ม ไม่อยากบอกเธอว่าผมเองก็มีวิธีคลายเครียดที่คล้ายคลึงกัน เพียงแต่ของผมเป็นการออกกำลังที่อื่นที่ตื่นเต้นและเร้าใจมากกว่า แต่ก็นั่นล่ะ เรื่องนั้นให้สกายรู้คนเดียวก็เกินพอแล้ว

 

            โซบอกกับผมว่าให้ไปใช้ห้องอาบน้ำของอีกฝั่งได้ คนที่มาเล่นบาสหรือเล่นเบสบอลที่นี่ก็ใช้กันทั้งนั้น ทีแรกผมตั้งใจว่าจะปฏิเสธเพราะไม่มีเสื้อมาเปลี่ยน แต่พี่เจ้าของที่สนิทกับโซยืนยันหนักแน่น แถมโซก็ไปหาเสื้อผ้าของน้องชายที่เธอว่ามายัดเยียดให้ผมเปลี่ยนด้วย บางทีผมอาจจะจำผิดคิดว่าเธอพูดว่ามีน้องสาวไปเองก็ได้

 

            เอาก็เอา สบายตัวดีด้วย

 

            ผมเข้าไปอาบน้ำอย่างรวดเร็วในขณะที่โซแยกไปใช้ห้องน้ำอีกทาง อกหัวนมของผมร้อนฉ่าเพราะมันเสียดสีกับเสื้อชื้นเหงื่อจนตั้งขึ้นเป็นเวลานาน ผมก้มมองพวกมันแล้วถอนหายใจ จะว่าไปที่ผมหยุดไปว่ายน้ำและหันไปเล่นกีฬาอย่างอื่นแทนเพราะมีเจ้าสองอันนี้ติดอยู่เนี่ยล่ะ

 

            ไม่ใช่แค่เพราะชื่นชมความสวยของพวกมันมาแต่ไหนแต่ไร แต่เพราะตอนที่ผมยังเด็กจนถึงปัจจุบัน ผมจริงจังกับการปิดไม่ให้คนอื่นรู้ว่าเป็นเกย์รับที่เสพติดการร่วมรักแบบรุนแรงมาตลอด ตอนที่ยังไม่เจอกับสกาย ผมอาศัยเอาอินเทอร์เน็ตและการใช้มือเท้าของตัวเองให้เป็นประโยชน์ นอกจากนั้น การเจาะส่วนนี้มันเป็นการกระตุ้นร่างกายได้อย่างเยี่ยมยอดโดยที่ไม่ต้องไปพึ่งใคร

 

            พอได้เจอกับสกาย เขาก็ทำให้มันใช้งานได้ดียิ่งขึ้นไปอีก

 

            ผมหัวเราะหึ ๆ เมื่อคิดเรื่องพวกนี้ขึ้นกลางวันแสก ๆ ระหว่างไล่มือสองข้างไปบนพวกมัน น้ำเย็นจัดไหลผ่านศีรษะและฝ่ามือ ตกกระทบกับพวกมันเป็นจังหวะ ผมออกแรงดึงพวกมันเบา ๆ ก่อนจะซบหน้าลงกับผนัง ถอนหายใจแรง ๆ และรีบปล่อยมือออกก่อนที่จะเผลอทำอะไรลงไป

 

            บางทีผมก็สงสัยว่าทำไมผมต้องปิดตัวเองขนาดนี้ด้วย

 

            สกายกับผมไม่มีทางไปได้ไม่ไกลเกินกว่าคำว่าคู่นอน ท้ายที่สุดพวกเราก็ต้องแยกกัน เรื่องนั้นผมรู้ดีอยู่แล้ว ปัญหาคือหลังจากที่พวกเราแยกย้ายกันไปแล้ว ใครจะมาเติมเต็มความต้องการของพวกเราสองคนได้อีก

 

            ไม่ใช่แค่ความต้องการ บางครั้ง แค่บางครั้งจริง ๆ ที่ผมนึกอยากมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกว่าการมีอะไรกัน ผมอยากสัมผัสว่าการได้รับความรักจากใครสักคนในฐานะคนรักมันเป็นยังไง รักที่ตัวตนของผม ยอมรับในรสนิยมของผม ไม่ตัดสินผมจากความคิดที่พลุ่งพล่านในหัวที่ผมมีอยู่ตลอด

 

            สกายบอกว่าถ้าเราสองคนไม่มัวแต่กลัวเรื่องปัญหาที่จะตามมาหลังจากเปิดตัว ใครสักคนก็จะเข้ามาเอง แต่สุดท้ายแล้วเราสองคนก็ยังทำแบบเดิม ขังตัวเองไว้ด้วยกัน จากนั้นก็ใช้กันและกันเป็นเครื่องมือเหมือนเดิม

 

            ครามคะ โซวางเสื้อไว้ด้านนอกตรงนี้นะ

 

            เสียงของโซเรียกสติให้ผมกลับมา ผมตะโกนตอบกลับไปสั้น ๆ ปิดน้ำและรีบเช็ดตัว ผมนุ่งผ้าเช็ดตัวระหว่างกอดอกและหรี่ตามองประตูอย่างลังเล โซไปหรือยังวะ เกิดผมเดินโทง ๆ ออกไปทั้งอย่างนี้แล้วเธอมาเห็นเข้า เธอจะไม่ช็อคตายเลยเรอะ

 

            ไม่สิ ผมคิดว่าผมไม่จำเป็นต้องห่วงโซ ผมควรห่วงตัวเองมากกว่า โซน่าจะเห็นตอนผมเสร็จเพราะของเล่นไปแล้วด้วยซ้ำ เหยด แค่คิดก็นึกอยากทึ้งหัวตัวเองแล้ว ตอนนั้นเธอจะรู้สึกยังไงวะน่ะ น่ากลัวโคตร ทั้งน่ากลัวความคิดเธอทั้งน่ากลัวที่ตัวเองดันตื่นเต้นด้วย

 

            ผมเอาหูแนบประตู โอเค ไม่มีเสียงคนเดิน ไม่มีเสียงคนคุยกัน ไม่น่าทำตัวดราม่าในห้องน้ำนานเกินไปเลย ถ้าดึงสติมานั่งฟังว่าโซปิดประตูออกไปหรือยังก็คงดี

 

            สุดท้ายผมก็เปิดประตูออกไป ตั้งใจว่าจะหยิบเสื้อมาใส่เร็ว ๆ ก่อนที่จิวทั้งสามจะออกไปผจญสายตาใครเข้าอีก เป้าหมายอยู่ตรงเก้าอี้ที่ห่างออกไปแค่สองก้าว ไม่มีโซอยู่ในระยะที่สายตามองเห็นได้ โอเค ผมรอด

 

            เชี่ย!”

 

            โซเองค่ะ ไม่ใช่ตัวเงินตัวทอง

 

            ผมสะดุ้งโหยงจนสุดตัวเมื่อโซที่ยืนเช็ดผมและอ่านป้ายบนบอร์ดหันมายิ้มให้ ที่ผมไม่เห็นเธอในทีแรกเพราะประตูมันบังไว้ ผมพะงาบ ๆ ปาก ก่อนจะพูดอะไรออกมาให้ตัวเองได้อายก็ตัดสินใจหุบปากฉับ และรีบพุ่งไปคว้าเสื้อกับกางเกงออกกำลังกายแบบเดียวกับโซมาใส่อย่างรวดเร็ว

 

            สายตาของเธอเมื่อครู่เกือบทำให้ผมเป็นบ้า มันไม่ใช่แค่ความอายที่ปะทุขึ้นมาตอนที่เธอกดสายตาลงมองจิวบนอกที่บวมขึ้นเล็กน้อยเพราะผมไปเผลอไปเกี่ยวมันเล่นเข้า แต่เป็นความอายที่มาพร้อมกับความตื่นเต้นที่ทำให้ผมต้องเม้มปากและรีบดึงสติของตัวเองกลับมาอย่างรวดเร็ว

 

            มุมปากของโซเผยอขึ้นเป็นรอยยิ้ม ดวงตาของโซเป็นประกายถูกใจแบบเดียวกันกับตอนที่สกายมองผมที่นอนเปลือยอยู่ แต่ให้ตาย เธอเป็นผู้หญิงนะเว้ย

 

            ผมสบถเบา ๆ ในขณะที่พยายามอย่างยิ่งยวดไม่ให้ตัวเองเผลอแสดงสีหน้าผิดปกติกลับไปตอนที่หันไปมองโซ

 

            แต่จากดวงตาที่หรี่ลงเพื่อซ่อนประกายไว้ภายในของเธอนั่น ผมก็รับรู้ว่ามันไม่ทันอีกแล้ว





โชคดีที่ตอนออกจากที่นั่นพวกเราพูดคุยกันได้อย่างปกติ หมายถึงผมทำเหมือนไม่ได้เพิ่งเห็นสายตาแบบนั้นของเธอไป ในขณะที่เธอเองก็เหมือนจะกลับมาเป็นปกติ ยิ้มหวาน ๆ หัวเราะอารมณ์ดี ทำเหมือนสายตาแบบนั้นที่เธอส่งมาให้เป็นแค่จินตนาการของผมคนเดียว

 

            แต่มีอย่างหนึ่งที่ติดอยู่ในหัวของผมตลอดเวลาที่มองหน้าของเธอ

 

            โซเป็นคนสวยมาก มองปราดเดียวก็รับรู้ถึงความจริงข้อนั้นได้ แต่สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกขัด ๆ อย่างประหลาดตอนที่มองเธอที่คุยกับพี่เจ้าของร้านด้วยท่าทีสนิทสนม ทั้งการเอากำปั้นชกไหล่อย่างหยอกล้อ ทั้งการที่เธอเท้าคางและเอียงหน้าซบกับฝ่ามือ ฝ่ามือของโซใหญ่พอกันกับผม มีเส้นเลือดขึ้นแบบคนออกกำลังกายหนัก แต่สิ่งที่มันทำให้ผมรู้สึกแปลกคงเป็นเพราะผู้หญิงคงไม่มีเส้นเลือดชัดขนาดนี้ มันไม่ได้ชัดมากแต่ก็ชัดอยู่ดี ไหนจะลำคอนั่นอีก เธอสวมโชคเกอร์ตลอดเวลาก็จริง แต่ผมก็พอมองออกว่ามันนูนออกมา

 

            บ้าน่า

 

            ครามรู้หรือเปล่า ว่าครามมองหน้าโซแล้วทำหน้าเหมือนอยากพูดอะไรมาพักใหญ่ ๆ แล้ว

 

            ผมกะพริบตา ก่อนจะพบว่าผมปล่อยให้แซนวิชไข่มายองเนสทะลักของผมเย็นชืด ถือมันไว้เฉย ๆ ในขณะที่มองหน้าโซอย่างเอาเป็นเอาตาย เธอไม่ได้ดูโกรธหรืออะไร เพียงแค่ยักคิ้วล้อเลียนและยิ้มมุมปากท่าทางขบขันเท่านั้นเอง อ่า ขอโทษทีครับ เรื่องไม่เป็นเรื่องน่ะ

 

            ถ้าเป็นเรื่องไม่เป็นเรื่องจริง ครามคงไม่ขมวดคิ้วแน่นขนาดนั้นหรอกผมชะงัก ยกมือข้างหนึ่งขึ้น แต่โซเร็วกว่า เธอเอื้อมมือมาคลึงหัวคิ้วผมเบา ๆ ผมอ้าปากหวอ ดึงหน้าหนีด้วยความเร็วแสง โซชะงักและหัวเราะออกมาเมื่อผมพึมพำขอโทษเสียงเบา โทษทีค่ะ ครามทำหน้าเหมือนน้องสาวของโซตอนที่กำลังเครียด โซเลยเผลอไป

 

            ผมพึมพำตอบรับ พวกเราที่นั่งกันอยู่ตรงม้านั่งในสวนสาธารณะใกล้อพาร์ทเม้นท์ กินแซนวิชกับกาแฟอย่างไร้ความเร่งรีบหันหน้ากลับไปสนใจของกินในมืออีกครั้ง ผมเคี้ยวแซนวิชตุ้ย ๆ ก่อนจะชะงักและหันไปมองโซ มองใบหน้าใต้หมวกนั่นด้วยสีหน้าครุ่นคิด ตอนแรกผมคิดว่าโซมีน้องสาวคนเดียว แต่เมื่อเช้าโซมีน้องชายโผล่มา แล้วตอนนี้…”

 

            เธอกะพริบตาใส่ผม สีหน้าไม่เปลี่ยนเลยแม้แต่นิดเดียว น้องชายคนนี้เป็นญาติน่ะค่ะ เขามาพักห้องโซเมื่อคืนนี้เป็นผมที่กะพริบตาใส่เธอ โซยิ้มมุมปาก เอาศอกกระแทกสีข้างของผมเบา ๆ อย่างหยอกล้อ อะไรคะ คิดว่าโซพูดโกหกเหรอ

 

            เปล่าครับ ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก ผมแค่…” ผมยักไหล่ แค่อะไรดีวะ เออ สงสัยแหละว่าเธอโกหกหรือเปล่า

 

            โซยังคงยิ้มอยู่แบบนั้น แต่ใบหน้าของเธอขยับเข้ามาใกล้ผมเรื่อย ๆ ส่วนผมพอเห็นแบบนั้นก็ถอยหนีเรื่อย ๆ จนกระทั่งเกือบตกจากม้านั่ง หลังของผมชนกับที่พักแขน ผมเอนหน้าหนีโซที่ขยับเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ ทำหน้าเหมือนสนุกสนานกับการกลั่นแกล้งครั้งนี้เต็มที่จนผมนึกอยากต่อยเธอขึ้นมา โซเป็นบ้าอะไรวะ ผมขนลุกโว้ย!

 

            อะไรของโซครับเนี่ยผมพยายามทำให้เป็นเรื่องตลกด้วยการเอาถ้วยกาแฟเปล่า ๆ เคาะมือเธอที่เอื้อมมาจับที่พักแขนที่ด้านหลังของผม มืออีกข้างเอาผมทัดหูตัวเอง เธอเอียงคอ ทำหน้าเหมือนไม่เข้าใจประโยคคำถามของผม โอเคโซ ผมให้อีกแค่หนึ่งนาที ถ้าไม่ลุกกูถีบ

 

            ครามสงสัยอะไรล่ะ บอกโซได้ทุกเรื่องนะคะ

 

            สงสัยว่าเมื่อไหร่โซจะลุกเนี่ยแหละครับ คือผม…” …ขนลุก สยดสยอง กู-ไม่-สน-ผู้หญิง-โว้ย!

 

            ขนลุก สยดสยอง?” เชี่ย โซอ่านใจผมได้ หึ ๆ ครามทำหน้าตกใจมากเลย โซหยอกเล่นหน่อยเดียว

 

            หยอกเล่นหน่อยเดียวก็ลุกไปสักทีสิโว้ย!

 

            สิ่งเดียวที่ห้ามไม่ให้ผมยกขาขึ้นถีบท้องเธอให้ถอยออกไปคือสายตาของเธอ ดวงตาของโซหรี่ลงและสบตากับผม มันเหมือนดึงสติสัมปชัญญะทั้งหมดของผมไป ผมหลบสายตาของเธอไม่ได้ ผมขยับตัวไม่ได้ เอาแต่นั่งจ้องเธอเหมือนคนโง่ คาดหวังไว้ว่าใครสักคนที่เดินผ่านมาจะเรียกสติของผมกลับคืนมาได้

 

            แต่ไม่ ไม่มีใครโผล่มา สวนสาธารณะแห่งนี้ปกติก็ไม่ค่อยมีใครมาอยู่แล้ว ผมยังนึกแปลกใจอยู่เลยที่เธอกล้าอยู่กับผู้ชายหน้าตาดูหาเรื่องอย่างผมสองต่อสอง แถมยังนึกห่วงเธออยู่เลยว่าถ้าผมไม่ใช่เกย์ขึ้นมาเธอจะทำยังไง มันคงขำไม่ออกแน่ถ้าผู้ชายคนอื่นที่เธอมาด้วยทำอะไรเธอเข้า

 

            แต่ตอนนี้ผมเริ่มห่วงตัวเองมากกว่าแล้ว โซโว้ย!

 

            โอเคโซ ผมไม่อยากรุนแรง แต่ถ้าโซไม่ถอยไปดี ๆ ผมดึงหัวโซออกจริง ๆ นะครับผมพยายามพูดเสียงติดตลกแต่มันไม่ได้ผลเลยแม้แต่นิดเดียว น่าเวทนามาก ผมกลัวผู้หญิงคนเดียว ถึงเธอจะเป็นผู้หญิงที่ดูแข็งแกร่งและเท่มากพอที่จะล้มหมูป่าได้ก็เถอะ

 

            โซหัวเราะเสียงดังทันที เสียงของเธอก้องกังวาลสะท้อนไปมาในหูสองข้างของผม เธอวางมือบนแผ่นอกบริเวณที่ผมเจาะจิวไว้ ลูบและใช้ข้อนิ้วคลึงมันเบา ๆ ผมอ้าปากค้าง ตัวสั่น ก่อนที่จะเผลอกระชากหัวเธอเต็มแรงจนหมวกที่เธอใส่อยู่กระเด็นตก น้ำตาของเธอเล็ดออกมา โซอ้าปากค้างก่อนจะรีบคว้าแขนผมไว้ก่อนที่ผมจะกระโจนขึ้นฮอนด้าบีซีอาร์ของเธอแล้วบิดหนีไปเลย

 

            ผมสะบัดมือเธอออก หน้าแดงเถือก ทั้งโกรธโซที่เล่นอะไรบ้า ๆ ทั้งหงุดหงิดตัวเองที่ดันเกือบจะรู้สึก เครื่องผมจุดติดโคตรง่าย ถ้าผมโดนสาปให้เปลี่ยนเป็นสัตว์ ผมก็คงโดนเสกให้เป็นกระต่าย อยากตลอดทั้งปีงี้

 

            โซยึดข้อมือของผมแน่นและไม่ยอมปล่อยง่าย ๆ ผมหายใจฟืดฟาดและจ้องเธอด้วยสายตาหงุดหงิด คาดหวังว่าโซจะปล่อยมือก่อนที่ผมจะเผลอต่อยผู้หญิงเข้า แค่เมื่อกี้ที่ทำลงไปก็แย่พอแล้ว ผมไม่อยากเกลียดตัวเองเพิ่ม ไม่ว่าเพศไหนผมก็ไม่ควรปฏิบัติกับเธอแบบนั้น แล้วทำไมแรงเธอเยอะจังวะ เห้ย นี่ผมแรงตกขนาดนี้เลยเรอะ

 

            แต่เธอทำผมก่อนนะ

 

            เออ แต่ผมใช้ความรุนแรงกลับไปไง เวรเอ้ย

 

            โซขอโทษค่ะเธอพูดเสียงเรียบ ดวงตาฉายชัดว่ารู้สึกผิด แต่ผมยังจ้องเธออยู่ด้วยสายตาแบบเดียวกับตอนที่ผมตบหัวเรียกสติสกายเพราะมันเผลอทำอะไรเกินลิมิต เธอสูดหายใจลึก โซแค่…”

 

            ถ้าตอบว่าอยากเล่นนมผู้ชายผมปาแซนวิชใส่หัวโซจริง ๆ ด้วยครับ

 

            โซหลุดขำ ก่อนจะปรับสีหน้าให้จริงจังขึ้นอีกครั้งเมื่อผมยกแซนวิชที่ยังกินไม่หมดขึ้นมาเหนือหัวจริง ๆ โซแค่อยากเจาะบ้าง

 

            ฮะ? ขออนุญาตทวนประโยคนั้นอีกที

 

            โซแค่อยากเจาะบ้าง?

 

            อยากเจาะก็ไปเจาะสิวะ จะมาจับนมผมทำไม!

 

            เจาะหัวนม?”

 

            แล้วครามเจาะที่อื่นอีกเหรอคะนอกจากตรงนี้กับตรงสะดือเธอตอบเสียงซื่อ แต่ผมหรี่ตาจ้องเธออย่างหงุดหงิดเพราะรู้สึกได้ว่าเธอเผลอกวนตีนผมมา โซยิ้มแห้ง ปล่อยมือผมออกและยกมือตั้งฉากกับพื้นอย่างยอมแพ้ โซแค่ อ่า มันเป็นนิสัยเสียของโซน่ะค่ะ เวลาเจอใครน่าเอ็นดูแล้วโซเผลอทำแบบนี้ทุกที หายโกรธโซเถอะนะคะ อยากให้โซทำอะไรเพื่อไถ่โทษโซพร้อมหมดเลย

 

            ผมนิ่งเงียบไปทันทีที่เธออธิบายจบ เม้มปากและจ้องหน้าของโซที่กำลังสบตากับผมอยู่อย่างไม่มีหลบ ไม่รู้เลยว่าจะตกใจกับอะไรก่อนดี ระหว่างนิสัยเสียอันร้ายกาจของโซกับความจริงที่ว่าผมน่าเอ็นดูในสายตาของเธอ

 

            ผู้ชายหน้าตาเหมือนหงุดหงิดอะไรตลอดเวลาตัวเบ้อเริ่มที่ถึงแม้จะสูงน้อยกว่าเธอก็เถอะ แบบนี้มันเรียกว่าน่าเอ็นดูเหรอวะ

 

            ผมยังจ้องเธออยู่ ครุ่นคิดว่าระหว่างเดินหนีไปเลยกับกวนตีนเธอก่อนไปควรทำแบบไหนมากกว่ากัน

 

            อยากเจาะก็บอกดี ๆ ก็ได้ จะจับมันทำไมผมแค่นเสียง จ้องเธออย่างไม่พอใจ

 

            ก็โซอยากรู้นี่นาว่าถ้าโดนจับจะรู้สึกยังไง ถ้าไม่ติดว่าครามกระชากหัวโซออกก่อน โซคงทำมากกว่านี้ โซอยาก…” เธอว่าเสียงสลด เม้มปากเมื่อผมจ้องกดดันไม่ให้เธอพูดต่อว่าอยากอะไร แล้วแบบ ครามเมื่อกี้น่าแกล้งมากเลย เหมือนสารส้มที่บ้านยายโซเลย

 

            สารส้ม?”

 

            น้องแมวของยายโซเองค่ะ

 

            โอเค ผมมันน่าเอ็นดู ผมมันน่าแกล้ง ผมมันเหมือนแมวที่มีชื่อประหลาดอย่างมหาศาล สารส้ม? สารส้มเนี่ยนะ ผมควรเปลี่ยนชื่อเป็นออเร้นจ์ไหม จะได้เข้ากันได้กับแมวของเธอ สารส้มแอนด์ ดิ ออเร้นจ์

 

            โซโว้ย! หัวไปกระแทกกับอะไรมาวะ ทั้งตอนตั้งชื่อแมวทั้งตอนที่เล่นนมผมเลย คือตอนนั้นที่ผมเปิดประตูออกไปเร็ว ๆ มันไปเผลอกระแทกหัวโซเข้าเรอะ ถึงได้สติสตางค์กระจัดกระจายขนาดนี้ โว้ย โว้ย โว้ย

 

            หายโกรธโซเถอะนะคะ เพิ่งได้เป็นเพื่อนกันเองเธอทำหน้าอ้อนวอน ขยับมาจับมือผมแต่ผมดึงหนีทันที สีหน้าช็อค ๆ ของเธอทำให้ผมเผลอรู้สึกผิดขึ้นมานิดหนึ่ง นิดเดียวจริง ๆ ผมยังหลอนไม่หายเลยเนี่ย ใครสั่งใครสอนโซให้ไปคลึงนมชาวบ้านเขาแบบนั้นวะครับ อีกนิดผมเกือบตั้งเลยนะเห้ย พระเจ้า ผมควรทำยังไงกับผู้หญิงคนนี้ดี นะ ถ้ายอมดีกันอยากให้โซทำอะไรโซทำให้ได้หมดเลย จะให้ไปซื้อข้าวตอนเช้ามาให้ ให้ขี่มอเตอร์ไซค์ไปส่งที่ทำงาน ว่าง ๆ ก็แวะพาไปกินข้าวกลางวัน เลิกเย็นรอรับกลับบ้าน ข้าวเย็นถ้าครามอยากกินอะไร โซก็ยินดีพาไป…”

 

            ไม่เข้ามาเปลี่ยนผ้าอ้อมกับช่วยอาบน้ำให้ผมด้วยเลยล่ะครับ

 

            ก็ถ้าครามต้องการ…”

 

            โซ ผมรู้ว่าโซกวนตีนผมอยู่

 

            ประกายวิ้ง ๆ ที่แวบเข้ามาในดวงตาของเธอและหายไปในเสี้ยววินาทีทำให้ผมรู้ว่าตัวเองคิดถูก ผมกลอกตาใส่โซที่ขยับปากเตรียมจะพ่นอะไรประหลาด ๆ ออกมาอีกรอบ ผมยกมือห้าม ไม่ต้องเว้ย ไม่อยากฟังแล้ว เพ้อเจ้ออะไรปานนั้น เห็นผมเป็นลูกเธอเหรอ

 

            หายโกรธแล้วใช่มั้ยคะ

 

            ยังครับ

 

            แต่ครามยิ้มแล้วนี่นา ถึงจะแค่สองสามวิแต่โซก็เห็นทันนะคะ หายโกรธโซแล้วใช่ม้า

 

            จะไม่หายเพราะไอ้ ใช่ม้าข้างหลังนี่แหละ

 

            ผมถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายเพราะความโกรธที่มีมันดันกระเด็นหายไปตอนที่เธอเล่นใหญ่เมื่อกี้นั่นแหละ แถมยิ่งรวมกับใบหน้ารู้สึกผิดที่ผมเห็นไม่บ่อยนักจากคนรอบตัวผมก็อ่อนยวบยาบเป็นเต้าหู้ นี่ผมกลายเป็นคนใจง่ายขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ โซควรภาคภูมิใจที่ทำให้ผมพ่ายแพ้ในทุก ๆ ทางโดยสมบูรณ์

 

            ห้ามทำแบบนี้อีกนะครับ คราวหน้าขาผมลั่นขึ้นมาโซจะกระดูกหักเอา มาจับอะไรแบบนี้ บอกตรง ๆ ว่าผมโคตรสยองเลยโซหัวเราะทันทีเหมือนกับจะบอกว่าไม่มีทางหรอกอะไรทำนองนั้น ผมหรี่ตาจ้องเธอ เธอเลยแกล้งเม้มปาก ตาเรียวรีของเธอดูอารมณ์ขบขันขึ้นมาเหมือนมีสวิชต์เปิดปิด ผู้หญิงหน้าหงอย ๆ เมื่อกี้หายไปไหน ผมเห็นภาพหลอนไปเองอีกแล้วเหรอ

 

ผมมองเธอที่ก้มเก็บหมวกขึ้นมาปัด ๆ แล้วถอนหายใจอีกรอบ เจ็บไหมครับ เมื่อกี้ผมกระชากเต็มแรงเลย ขอโทษนะ

 

            เอาจริง ๆ ก็ไม่รู้สึกผิดเท่าไหร่ คือถ้าเธอไม่บิดนมผม มือผมก็คงไม่ลั่นหรอก

 

            ไม่เจ็บหรอกค่ะ ครามไม่ต้องขอโทษหรอก โซผิดเองนี่นาเธอว่ายิ้ม ๆ เดินตรงเข้ามาใกล้ผมที่เตรียมก้าวถอยหลังหนีทันที แต่เธอทำแค่สวมหมวกให้ผม ตบลงมาเบา ๆ สองสามที ขอโทษนะคะ คราวหน้าจะขอก่อน กลับกันเถอะค่ะ แซนวิชบู้บี้เละคามือแบบนั้นคงกินไม่ได้แล้ว

 

            ผมก้มมองแซนวิชที่โดนผมขยำจนเละแล้วกลอกตา ก่อนจะเงยหน้ามองโซเมื่อนึกอะไรขึ้นได้ ผมแค่นหัวเราะ พูดใส่เธอที่ยืนยิ้มมุมปากอยู่ตรงหน้าตามเดิม

 

            ต่อให้ขอก่อนก็ไม่ให้ครับ โซหัวเราะเบา ๆ พึมพำอะไรบางอย่างที่ผมไม่ได้ยิน เธอเอียงคอและมองผมด้วยสายตาเหมือนคนที่มองสัตว์เลี้ยงตัวเล็ก ผมกระตุกยิ้ม ประชดเธอทันที ต่อให้โซจ้องผมจนตาแทบหลุด ผมก็ไม่สามารถกลายร่างเป็นสารส้มให้โซได้หรอกนะครับ

 

            แต่คนฟังไม่ได้รับผลกระทบจากรอยยิ้มกวนตีนและน้ำเสียงประชดประชันของผมแต่อย่างใด โซแบมือตรงหน้าของผมที่หรี่ตามองทันทีอย่างไม่ไว้ใจ อะไรโซ จะพูดจะทำอะไรให้ความดันผมขึ้นอีก เมี้ยว~”

 

            ขอบคุณมาก ตอนนี้ผมได้กลายเป็นสารส้ม #2 ในสายตาของโซเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

 

 

 

            มีใครเชื่อพี่โซมั้ยคะว่าพี่เค้าอยากเจาะจริงๆ ถถถถ

            ทำไมเรื่องนี้มันกามเกินหน้าเกินตาเรื่องอื่นเหลือเกิน ถถถถ

            ขอบคุณที่เข้ามาอ่านมากเลยนะคะ คิดเห็นอย่างไรบอกเราบ้างน้า ^^

             

 >>FACEBOOK<< 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 869 ครั้ง

77 ความคิดเห็น

  1. #1346 gabriel.la(: (@facklazy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 10:46
    เนี่ยนะคนศีลเสมอกันโซกับเฌอคือตัวยืนยันกามพอกันเลย จนกว่าครามจะรู้โซน่วมก่อนมือลั่นง่ายมาก55555
    #1346
    0
  2. #1329 Golden23 (@niyay123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 00:39
    อีกนิดจะกินลงไปทั้งตัวแล้วค่ะโซ!
    #1329
    0
  3. #1322 earnnaruk (@earnzuza) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 01:01
    .. ใครจะเชื่อวะโซ
    #1322
    0
  4. #1299 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 22:52
    คุณไรท์เขียนคุณโซได้ดีมากกกกก แบบทำหน้าซื่อๆใสๆแต่มีจังหวะให้หยอดตลอดมันก๊าวใจที่สุดอะ
    #1299
    0
  5. #1296 dhpnwc43 (@dhpnwc43) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 21:48
    จะร้องไห้ ทำไมน่ารักขนาดนี้555555
    #1296
    0
  6. #1287 sik-1 (@SWOONNER_BT) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 16:17
    ทำไมมันพอร์นทั้งๆที่ไม่มีเอ็นซีล่ะคะพี่ตา า า าา.
    #1287
    0
  7. #1285 twstanguin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 15:57

    ฮืออ พล็อตน่าสนใจมากค่ะ อ่านตอนนี้แล้วอมยิ้มตลอดเวลา555555

    #1285
    0
  8. #1278 amahcnas (@amahcnas) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 23:06
    ทั้งขำทั้งสงสารคราม 55555555555 อิพิโซทำไมอ่อยแรง อ้อยหมดไร่แล้วมั้งเนี่ย
    #1278
    0
  9. #1247 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 09:27
    พี่โซนี่จะจีบครามเหรอคะ5555
    #1247
    0
  10. #1233 Gnv-Je (@inuyacha0304) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 21:56
    แหมม มาขนาดนี้แล้วค่ะพี่โซ อยากเจาะจริงๆ หรอคะ
    #1233
    0
  11. #1222 SOUGIYA (@himitsu-me) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 17:28
    พี่โซคะ แน่ใจเหรอว่าอยากเจาะ
    #1222
    0
  12. #1221 echize (@nonsatt) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 15:07
    แค่คิดน้องก็เล่นตัวเองแล้วอ่ะ น้องใจเย็น ๆ นะ 55555
    #1221
    0
  13. #1200 vy0Cik (@acrbaka) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 14:16
    โอ้ยยยยย นี่ถ้าเปิดตัวน้องคงไม่หนีแบบนี้อ่ะ แค่นี้น้องก็จะเปลี่ยนใจแล้ว55555
    #1200
    0
  14. #1158 oohyanisa (@oohyanisa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 15:58
    สกิดนิดนึงก็เกือบแล้วอะ 55555
    #1158
    0
  15. #1138 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 23:45
    เมื่อไหร่โซจะเปิดตัวววว
    #1138
    0
  16. #1115 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:48

    โซโคตรเนียนเลยอ่ะ55555

    #1115
    0
  17. #949 GaoSeob (@kaocharisma) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 11:00
    อยากเจาะหรืออยากเลียคะโซเอาดีๆ ฮืออออ ให้ตาย เราแอดดิคเรื่องนี้แล้ว หาคนแต่งยั่วๆแบบนี้ไม่ค่อยเจอเลย ภาษาอ่านเพลินมาก ชอบนะคะ ฮือออ
    #949
    0
  18. #941 moony+lilac (@Pinocchio-fate) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 07:38
    โว้ยยยยย คือแบ่บ คือคิดภาพตอนหน่องครามรู้ความจริงไม่ไหวแล้ว คนปกติที่ไหนไปบิดหัวนมคนอื่นเล่นคะ อยากตีมือโซจริงๆ เล่นอัลไลไม่หลู่เลื่อง!!!
    #941
    0
  19. #933 exoxoxo1122 (@exoxoxo1122) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 02:22
    พี่โซร้านกาจมากอ่ะ
    #933
    0
  20. #913 JMpalmy (@JMJARK) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 17:40
    โซรุกแรงง
    #913
    0
  21. #867 Mizza (@wawy111) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 13:00
    ฮาอะ น้องสารส้มก็กระตุ้นง่ายเกิน พี่มาโซรุกหนัก
    #867
    0
  22. #767 Chooon (@Chooon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 19:02
    โซรุกหนักเกินไปแล้วเดี๋ยวสารส้ม#2รู้ตัวก่อนพอดี5555555
    #767
    0
  23. #712 กะปิมะนาว (@Hoshiizz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 02:59
    อั่ยโซว้อยยยยยยยยยยยยยย คืออะไรไปจับนมเค้า บ้าบอ55555555
    #712
    0
  24. #686 Mhhope_LB (@Bird--gg) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 22:55
    หืดหาดๆ555555
    #686
    0
  25. #681 Pee Perry (@peeperrymild) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 17:34
    ความน้องครามมมมมม เจาะหัวนมไปอี้ก โซแดมฮอตมากๆๆๆ
    เรามั่นใจว่าโซไม่ได้อยากเจาะ โซอยากจับ /บิดตัว/
    #681
    0