ตอนที่ 7 : 06 Beauty and the truth II

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10269
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 910 ครั้ง
    13 มิ.ย. 61

06 Beauty and the truth II

 

            เมื่อก่อนวันอาทิตย์ถือเป็นวันหยุดอันล้ำค่า แต่ปัจจุบันผมนึกอยากจะทำงานมันทั้งเจ็ดวันเพราะไม่มีจะกิน ผมนอนมองเพดานอย่างเหม่อ ๆ พัดลมเป่าแช่หน้า แสงแดดที่ลอดเข้ามาในห้อง ส่องลงบนบริเวณที่นอนข้าง ๆ ผมผ่านทางม่านที่แย้มออกเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ผมขยับมือไปเล่นเงาอย่างเบื่อหน่าย เหมือนเมื่อคืนจะฝันเห็นอะไรที่น่าตกใจเข้า

 

            ฝันเห็นว่าโซเป็นผู้ชาย

 

            ตลก โซจะเป็นผู้ชายได้ไงวะ

 

            ผมขำตัวเอง ส่ายหน้าเนือย ๆ ไปมากับหมอน ก่อนจะพยายามนึกให้ออกว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้าง พอนอนน้อยแล้วผมมักจะเป็นแบบนี้ สมองจะช็อตช่วงเช้า ๆ จนนึกไม่ค่อยออกว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง หรือถึงนึกออกก็แยกไม่ค่อยออกว่าอันไหนจริงอันไหนฝัน

 

            อืม มีไอ้โรคจิตเอาจดหมายมาสอดใต้ประตู ผมที่น็อตหลุดก็เหวี่ยงค้อนจะฟาดหัว โซเข้ามาห้าม พวกเราพามันไปสถานีตำรวจก่อนที่ความลับเรื่องที่ว่าผมเป็นเกย์และกำลังคั่วอยู่กับรุ่นพี่ผู้ชายจะแตกโพละกลางสน. ท่ามกลางตำรวจสามนาย โซ (ที่รู้อยู่แล้ว) กับเด็กวัยรุ่นยกโขยงที่รอผู้ปกครองมาประกันตัว

 

            ขอบคุณมาก ขอให้มึงโดนฟ้าผ่าตายเข้าสักวัน

 

            มือของผมขยับเป็นชูนิ้วกลาง เงานิ้วยาว ๆ ทอดลงบนแสงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ดูเหมือนอวัยวะอะไรบางอย่างชัดเจน

 

            แล้วหลังจากนั้น

 

            หลังจากนั้นก็เหมือนเห็นว่าโซมีไอ้นั่นตรงหว่างขา

 

            อืม นะ

 

            ช่วงนี้ผมนอนน้อยเกินไป หรือแค่เครียดที่ไม่ได้งานประจำจริง ๆ สักทีกันแน่

 

            ผมหัวเราะเสียงต่ำในลำคอ โซจะไปมีไอ้นั่นได้ยังไง ฝันนั่นล่ะ ต้องฝันไปแน่ ๆ

 

            เสียงเคาะประตูทำให้ผมย่นหน้า พลิกตัวซุกตัวเป็นก้อนอยู่ชิดผนัง คว้าผ้าห่มมาคลุมโปง เมินเสียงเคาะประตูที่ดังเป็นจังหวะคุ้นหูโดยสิ้นเชิง ก่อนจะเงียบหายไปเองเมื่อผมไม่ยอมลุกไม่ยอมสนใจ หลังจากผ่านไปหลายนาทีผมก็ต้องถีบผ้าห่มออกเพราะร้อนมาก ความจริงแอร์ห้องผมก็ไม่ได้เสียหรอก แต่ผมชอบโมเมนต์ที่ลมจากพัดลมพัดเข้าหน้ามากกว่า ที่เปิดแค่พัดลมเพราะถ้าเปิดทั้งแอร์ทั้งพัดลมมันเปลืองค่าไฟเกินไป ผมเซฟเงินไว้ซื้ออะไรกิน

 

            และซื้อของเล่นเพื่อสร้างสีสันให้กับชีวิต

 

            ผมนึกถึงสกายแล้วนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนเหมือนเขาจะโทรกลับมา ถึงได้ควานโทรศัพท์มาดู สกายโทรมาสามสาย ส่งข้อความมาอีกหนึ่ง ขอโทษขอโพยที่ไม่ได้รับโทรศัพท์ เขาไปสัมมนาต่างจังหวัดและเพิ่งมีเวลาจับมือถือ ผมได้แต่บอกเขาว่าไม่มีอะไร ถอนหายใจอย่างเสียดายเพราะพอสกายไม่อยู่ผมก็ไม่รู้จะไปบ่นเรื่องที่เจอโรคจิตกับใคร ไม่รู้ด้วยว่าจะเอาความอยากไปปลดปล่อยกับใคร สกายเป็นคนเดียวที่เข้าใจและมีความต้องการรุนแรงพอกัน ผมโยนโทรศัพท์ไปปลายเตียง เลิกสนใจมันเหมือนที่เลิกสนใจเรื่องอื่น ๆ

 

            ในหนึ่งปี มันจะมีสักวันที่เราอยากจะนอนนิ่ง ๆ เหมือนตุ๊กตายัดนุ่น ไม่ทำอะไร ไม่ลุกไปไหน ไม่ต้องกิน ไม่ต้องดื่ม ไม่ต้องมีกิจกรรม

 

            สำหรับผมมันอาจจะเป็นวันนี้

 

            แต่ความรู้สึกนั้นก็อยู่ได้ไม่นาน ความต้องการที่ไม่ได้รับปลดปล่อยยาวนานปะทุขึ้น ผมเม้มปากอย่างลังเล แต่สุดท้ายก็คิดขึ้นได้ว่าไหน ๆ ก็ว่างมันทั้งวันแล้ว ใช้โอกาสนี้จัดการตัวเองให้โล่งไปเลยแล้วกัน เก็บกดไปก็เครียดเปล่า ๆ ชีวิตผมมีเรื่องเครียดมากพอแล้ว

 

            ห้องของผมมีของเล่นอยู่ไม่กี่ชิ้น พวกมันถูกเก็บไว้อย่างมิดชิดในตู้ลิ้นชักในห้องน้ำกับเจลหล่อลื่น ผมกลิ้งตัวลงจากเตียง นั่งเหม่ออยู่บนพื้นโดยที่มีพัดลมจ่อหน้าร่วมสามนาที ต่อสู้กับความคิดที่ว่าจะไปนอนต่อดีหรือไปจัดการตัวเองดี แต่อย่างหลังชนะเพราะมันโด่ เลยได้แต่รีบเดินไปคว้าของแล้วกลับมานั่งอยู่บนเตียง

 

           -CUT-

 

ผมเหยียดตัวนอนคว่ำอยู่บนเตียง นัยน์ตาพร่าเลือนจ้องผนังอย่างเลื่อนลอย เกือบหลับไปอีกรอบแต่พอคิดขึ้นได้ว่าโซอาจจะมาเคาะอีก เลยได้แต่รีบร้อนลุกขึ้นไปอาบน้ำล้างตัว ล้างคราบเหงื่อคราบอย่างอื่นออกจนหมด

 

            ยังไม่ทันแต่งตัวเสร็จ เสียงเคาะประตูก็กลับมาอีกครั้งจนผมกลอกตา รีบร้อนใส่เสื้อใส่กางเกงแล้วสะบัดผมชุ่มน้ำไปมาขณะเดินไปเปิดประตูให้โซ

 

            เธอเลิกคิ้วเมื่อเห็นตาลอย ๆ ของผม ในขณะที่ผมมองเธอที่ยังสวยเฉียบอย่างทุกวัน วิกผมยาว ๆ ของเธอถูกมัดรวบเป็นมวยด้านหลัง ดวงตาเรียวรีรับกับริมฝีปากสีน้ำตาลอิฐ เธออยู่ในเดรสสีดำสนิทยาวกรอมเท้า เล่นเอาผมที่ฝันเห็นเธอมีไอ้นั่นเหมือนกันกับผมยิ้มเจื่อน ขอโทษขอโพยเธอในใจ

 

            โซมารบกวนจังหวะอะไรหรือเปล่าคะเนี่ยเธอว่าเสียงหยอกล้อ แววตาฉายชัดว่ารู้ทัน ผมเกือบสำลักน้ำลายอย่างวัวสันหลังหวะ ฉิบแล้ว หรือผมทำเสียงดังตอนเสร็จอีกแล้ววะเนี่ย

 

            โซยิ้ม ๆ แล้วยกของให้มือขึ้นให้ผมเห็น เพิ่งสังเกตตอนนั้นเองว่าเธอถือหม้อข้าวต้มกุ้งหอมฉุยมาด้วย ผมน้ำลายสอ แทบตะกุยมือรอเธอเอ่ยปากชวน ความกังวลต่าง ๆ นา ๆ กระเด็นหายวับไปตอนนั้นเอง

 

            กินข้าวเช้าด้วยกันนะคะ โซทำมาเผื่อเยอะเลย

 

            “ขอบคุณมากเลยครับ ไม่มีโซผมคงต้องพึ่งมาม่าอีกแน่

 

            โซเดินผ่านผมที่รอปิดประตูเข้ามาในห้อง ส่วนผมที่เดินตามก็เลิกคิ้วเมื่อเห็นเธอหยุดชะงัก หันไปมองที่เตียงผมด้วยสีหน้าคาดไม่ถึง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มร้าย ดวงตาฉายแววร้ายกาจแม้จะไม่ได้สบตากันตรง ๆ ก็รับรู้ได้ ผมมองอย่างไม่เข้าใจกระทั่งโซหมุนตัวกลับมามองแล้วเอียงคอ ว่าเสียงหวานที่ทำให้ผมขนลุกชัน น้องครามลืมเก็บของรักของหวงอะไรหรือเปล่าคะ

 

            ผมไม่เข้าใจในทีแรก แต่พอนึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้าที่โซจะมาผมทำอะไรทิ้งไว้ก็พะงาบปาก พุ่งผ่านหน้าเธอที่หัวเราะเสียงต่ำแล้วโคลงหัวไปมาอย่างยียวนไปยังเตียง คว้าเอาของเล่นที่ยังไม่ได้ทำความสะอาดมาถือไว้ พุ่งเอาพวกมันไปเก็บในห้องน้ำด้วยความเร็วแสง ในหูยังได้ยินเสียงโซหัวเราะดังก้องจนนึกอยากเอาหน้าฟาดประตูตายแก้อาย

 

            มัวแต่กังวลเรื่องจะล้างตัว ก็ลืมไปว่าควรจะเอาพวกมันมาเก็บด้วยซะงั้น ซวย ซวย ซวย

 

            ผมทำใจกล้า ปั้นหน้านิ่งและเดินออกไปหาโซที่วางหม้อไว้บนเตา อุ่นไม่ให้ข้าวต้มกุ้งเย็นชืดก่อนที่พวกเราจะได้กิน พอผมเดินเข้าไปใกล้โซก็หันกลับมา แม้จะไม่ได้พูดอะไร แต่สายตาของเธออัดแน่นไปด้วยคำล้อเลียนนับพันนับหมื่นคำ

 

            กูจะบ้า

 

            สกายไม่ว่างมาหาเหรอคะเธอว่ากลั้วหัวเราะ ผมทำตาแข็ง อยากบอกเธอว่าไม่ต้องมายุ่งเรื่องนี้ แต่เธอก็เอื้อมมือมาคว้าเอวผมไว้ก่อน ผมอ้าปากค้างเมื่อโซก้าวพรวดเดียวก็มาหยุดอยู่ตรงหน้า กลิ่นวนิลลาหอม ๆ จากซอกคอของเธอผสมกับกลิ่นแชมพูสบายจมูกทำให้ผมเบ้หน้าเพราะมันทำให้ผมรู้ว่าเราอยู่ใกล้กันเกินไปแล้ว

 

            โซ ถอยไปหน่อยครับ…”

 

            “ใช้งานโซแทนเอามั้ยคะ แก้ขัดไปก่อนรอสกายกลับมา ครามกับเขาไม่ได้คบกันใช่มั้ยล่ะเธอว่าเสียงหวาน ผมกะพริบตาปริบ นี่โซเขาไม่รู้เหรอว่าเกย์ไม่กินชะนี ผิดผีและเป็นไปไม่ได้

 

            แต่ไม่รู้ทำไม ภาพของเธอที่กำลังทำรุนแรงกลับผม ทำสายตาร้ายกาจจ้องผมในสภาพน่าอายที่เกิดขึ้นมาในจินตนาการชั่วขณะหนึ่งจะทำให้ผมร้อนฉ่าไปทั้งตัวด้วยความตื่นเต้นได้ซะอย่างนั้น

 

            ถ้าเป็นโซ ถึงจะเป็นผู้หญิง แต่ว่าบางที โซอาจจะทำให้

 

            เดี๋ยว! หยุดเลยไอ้คราม สติ! สติ! สติ!

 

            “โซ ผมชอบผู้ชายผมทำเสียงแข็ง ปั้นหน้าจริงจัง ไล่โซทางสายตาสุดกำลัง เธอชะงักและหัวเราะออกมา มองผมเหมือนมองหมามองแมวอีกแล้ว อะไรวะ ไม่ชอบสายตาแบบนี้เลย ผมไม่ใช่สัตว์ตัวเล็กสักหน่อย

 

            น้องครามก็เหมือนหมาเหมือนแมวในสายตาพี่อยู่แล้วครับ

 

            ผมชะงักเมื่อเสียงแหบต่ำของใครบางคนแวบกลับเข้ามาในหัว ภาพความทรงจำเมื่อคืนที่ผมเผลอคิดไปตลอดช่วงเช้าว่ามันเป็นความฝันโผล่ขึ้นมาเป็นฉาก ๆ จนหน้าผมซีดเผือด ก่อนจะรู้สึกชาวาบไปทั้งตัวเมื่อโซยื่นหน้ามาใกล้ ไม่ได้รู้ตัวเลยว่ามือที่จับเอวผมอยู่ลากมาอยู่บริเวณสะโพก เขากระซิบเสียงพร่าข้างหู และคราวนี้ไม่ใช่เสียงหวาน ๆ อย่างที่ผมได้ยินประจำ แต่เป็นเสียงแหบต่ำเหมือนอย่างในความทรงจำไม่มีผิด

 

            น้องครามลืมไปแล้วเหรอครับ ว่าเมื่อคืนพี่โซบอกน้องครามไปแล้วว่าพี่โซเป็นผู้ชายที่แต่งหญิงเป็นงานอดิเรก

 

            ชัดเลย ผมไม่ได้ฝัน!




น้องครามน่ารักจังเลยไอ้พี่โซหัวเราะหึ ๆ ทำเสียงอ่อนเสียงหวานแต่มือไม้ไม่ได้อ่อนตาม ผมเหลือบมองหม้อข้าวต้ม พิจารณาดูว่าถ้าเอื้อมไปหยิบจะถึงไหม ถ้าถึงจะได้เอาคว่ำหัวพี่มันเลย โซเหมือนจะเห็นว่าผมคิดจะทำอะไร เขาถึงยอมปล่อยตัวผมออก หัวเราะเบา ๆ แล้วหันไปหยิบถ้วยชามออกมาเตรียมพร้อมเหมือนเป็นห้องของตัวเอง ปากก็บ่นพึมพำไปด้วย ลืมได้ไงวะ เจอผู้ชายแต่งหญิงแล้วลืมง่ายขนาดนั้นเชียว

 

            ผมแยกเขี้ยว หยิบช้อนมาเตรียมไว้แล้วก้าวไปยืนข้าง ๆ เขา ทีโซยังเห็นภาพผมอ่า…”

 

            ใช้ของเล่นจนเสร็จ แต่โซก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอคะ ว่าภาพนั้นติดตาโซไปตั้งสามวันโซต่อหน้าตาย ยิ้มร้ายกาจขณะส่งถ้วยข้าวต้มพูน ๆ มาให้ผม เอียงคอไปมาและไม่ยอมปล่อยมือออกจากถ้วย ถ้าน้องครามคิดคว่ำข้าวต้มใส่หัวพี่โซ พี่โซจะกดหัวน้องครามลงหม้อก่อนนะครับ

 

            สายตาไอ้พี่โซไม่ได้มีวี่แววล้อเล่นเลยแม้แต่นิดเดียว

 

            กลัวแล้ว

 

            ผมพะงาบปาก พยักหน้าหงึก ๆ เมื่อโดนเขากดสายตาจ้องอย่างจริงจัง ก่อนจะรีบเดินไปนั่งอยู่ตรงโต๊ะพับหน้าเตียง ก่อนจะรีบใช้เวลาที่โซยังวุ่นอยู่ในครัวกระชากผ้าปูที่เปื้อนอะไรต่อมิอะไรออก ขยำมันเป็นก้อนแล้วพุ่งเอามันไปทิ้งไว้ในตะกร้านอกระเบียง จัดการปูผ้าปูผืนใหม่อย่างรวดเร็ว

 

โซเอียงตัวพิงขอบประตูและมองผมที่วิ่งหัวหมุน พอผมเดินไปนั่งแล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาก็กระตุกยิ้มผมมองโซที่ก้าวช้า ๆ ท่าทางอารมณ์ดีมาทางนี้ เขาคนข้าวต้มในมือแฃะพยายามสบตากัน แต่สายตาของผมดันมองไปยังขาเรียวที่โผล่ออกมาจากเดรสผ่าข้าง และจ้องมันอย่างเอาเป็นเอาตายจนโซนั่งลงแทน

 

            อะไรคะคราม

 

อ้าว เปลี่ยนร่างแล้ว

 

            ผมกะพริบตา ก่อนจะกระแอมไอ สงสัยว่าทำไมขาโซไม่มีขน

 

            แต่ตรงนั้นมีขนนะคะ ผมสำลักข้าวต้มจนมันกระฉอกเลอะปาก โซหัวเราะแล้วเอามือจับคางผมแน่น ยกนิ้วโป้งมาปาดข้าวต้มออกแล้วดูดนิ้วตัวเองหน้าตาเฉยจนผมตะลึง ไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลยว่าจะมีโมเมนต์แบบนี้เกิดขึ้นในชีวิตจริง ปกติโซขนขึ้นน้อยอยู่แล้วน่ะค่ะ ตอนแต่งหญิงเลยไม่จำเป็นต้องลำบากโกน

 

            ผมกระแอมไอรับคำ เป่าข้าวต้มในช้อนไปเหลือบมองโซไป สรุปว่าเมื่อคืนมันคือเรื่องจริงไม่ใช่ฝันไปสินะ

 

            อะไรคะคราม ยังติดใจอยู่อีกเหรอผมแค่ส่ายหน้าเนือย ๆ พยายามไม่แสดงสีหน้าอย่างอื่นเพราะไม่อยากให้โซจับไต๋ได้และแกล้งอะไรกันอีก แต่เขาก็ยังไม่หยุด พูดเสียงอารมณ์ดีไปนั่งทับขากินข้าวต้มไป เฮ้อ อยากจะให้ครามมาเช็คร่างกายโซจริง ๆ จังเลย จะได้รู้ว่าความจริงแล้วพี่ก็ผู้ชายนะครับ

 

            อย่าสลับเสียงไปมาสิวะ!

 

            ผมทำหน้าปุเลี่ยน พึมพำออกมา ทำไมโซดูสนุกสนานกับการแกล้งผมจังวะ บางทีผมก็ไม่ขำด้วยนะ

 

            โซวางช้อนกับถ้วย เท้าคางและซบแก้มลงกับฝ่ามือ หันมามองผมที่นั่งเคี้ยวกุ้งตัวโตตุ้ย ๆ จนแก้มอูม ครามตลกจัง ปกติแล้วคนอื่นรู้ว่าโซเป็นผู้ชายที่แต่งหญิง เขาไม่มากลัวโซแกล้งอะไรหรอก ทั้งหยอกแรง ๆ ทั้งล้อเลียนหรือไม่ก็ช็อคแดกไปเลยก็มี แต่ครามไม่เป็นสักอย่าง ห่วงอย่างเดียวคือกลัวโซแกล้งเขาเอานิ้วมาจิ้มแก้มพอง ๆ ของผม ผมเลยจัดการเอาถ้วยข้าวต้มร้อน ๆ ไปแนบมือเขาซะ โซสะบัดมือออกแล้วเผลอแยกเขี้ยวใส่จนผมอมยิ้ม รู้สึกชนะแปลก ๆ ที่เห็นโซหลุดเพราะผม กำลังจะบอกเลยว่าน่าเอ็นดูจังเลย แต่ทำร้ายโซแบบนี้โซเสียใจนะคะ

 

            โซ ผมรู้แล้วนะครับว่าโซตอแหล

 

            เจ็บจังเลย ผมมองภาพโซที่กุมอกแล้วส่ายหน้าอย่างระอาใจ โซไม่ยอมกินข้าวต่อ เอาแต่คุยแล้วก็ก่อกวนผม ผมกวาดข้าวลงท้องจนหมดแล้วเตรียมคลานขึ้นไปนอนเล่นโทรศัพท์บนเตียง แต่โซรั้งตัวไว้ก่อน แถมทำท่าจะเอื้อมมือมาเกาคางผมจนผมทำตาขวางใส่ กินแล้วนอน เป็นหมูหรือไง

 

            วันนี้วันหยุดครับ ผมอนุญาตให้ตัวเองทำตัวขี้เกียจได้ผมตอบกลับ เปลี่ยนเป็นนั่งซบเตียงและจ้องโซแทน เขาหันกลับไปกินข้าวแล้ว แต่สายตาของผมดันไปหยุดอยู่ตรงหว่างขาของเขา ไม่ใช่เพราะพิศวาสอยากเห็น สงสัยแค่อย่างเดียวคือทำไมมันไม่นูนวะ หรือเขาตัดไปแล้ว

 

            มันมีวิธีเก็บนะคะคราม ถ้าครามสนใจโซสอนให้เอาไหมผมเกือบสะดุ้งเมื่อโซพูดด้วยน้ำเสียงรู้ทันโดยที่ไม่ได้ละสายตาออกจากข้าวต้มในถ้วยบนโต๊ะเลย โซหัวเราะเบา ๆ ระหว่างเอาผมทัดหู โซสามารถสอนครามได้แบบรู้ลึกรู้จริง รู้ทุกซอกทุกมุม สนมั้ยครับน้องคราม

 

            เกรงใจครับ โซเก็บวิชาความรู้ของตัวเองไว้เถอะผมตอบเสียงเรียบ พยายามไม่แสดงสีหน้าให้เขารู้ว่าผมเผลอคิดภาพตามและเขินแค่ไหน ผมอยากจะบ้าตายกับความหื่นของตัวเองจริง ๆ

 

            โซแค่ยิ้มมุมปาก จัดการข้าวต้มจนเสร็จแล้วมานั่งพิงเตียงมองหน้าผมด้วยท่าแบบเดียวกัน วิกผมยาว ๆ ของเขาระไปทั่วไหล่และแผ่นอก มองโซเหมือนมองกระจก ไม่ใช่แค่เพราะนั่งท่าเดียวกัน ไม่ใช่เพราะหน้าตาเราเหมือนกันหรือมีส่วนคล้ายคลึงกัน แต่เพราะความลับของเราสองคนสะท้อนให้อีกคนรู้ชัด

 

            โซเป็นพวกเดียวกับผม

 

            เขาเองก็มีเรื่องที่บอกใครไม่ได้เหมือนกัน

 

            ถามได้มั้ยว่ามีใครรู้เรื่องโซแต่งหญิงบ้างผมสบตาเขาและถามขึ้น ยกมือขึ้นมาเกาคาง โซที่เห็นแกล้งทำแบบเดียวกัน พอผมแกล้งหมุนมือเขาก็ทำตาม ผมอมยิ้มเมื่อเห็นโซทำหน้าล้อเลียน รู้สึกตัวตอนนั้นว่าโซเองก็คิดแบบเดียวกัน ทั้งเรื่องที่ตอนนี้เราสองคนเหมือนกระจก ทั้งเรื่องที่ว่าเราสองคนเป็นพวกเดียวกัน

 

            ถามมาแล้วนี่นาโซว่าเสียงกลั้วหัวเราะ ก่อนจะพูดต่อ มีน้องสาว เพื่อนที่เรียนรุ่นเดียวกันก็รู้บ้าง พี่เจ้าของเกมส์เซ็นเตอร์ที่มีที่ตีเบสบอลคนนั้นก็รู้ เขาถึงทำหน้าล้อเลียนตอนที่เห็นโซพาครามไปไง เขารู้ดีว่าโซชอบแต่งหญิงแล้วก็ชอบผู้ชาย

 

            ผมรู้สึกเหมือนคำพูดที่เตรียมโต้ตอบกลับกับโซหายไปเมื่อโซพูดเรื่องที่ตัวเองเป็นเกย์ด้วยสีหน้าสบาย ๆ เขายิ้มด้วยสีหน้ากวนประสาทแต่สายตาไม่ได้ยิ้มตามไม่ด้วย ผมจ้องกลับอย่างไม่เข้าใจ นี่เขาโกรธผมเหรอ โซเหมือนจะรู้สึกตัวว่าเผลอชักสีหน้าใส่ เขาเลยถอนหายใจและยิ้มอย่างขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจจะทำตาขวางใส่ แต่พอดีนึกถึงเรื่องแย่ ๆ ขึ้นมาได้น่ะ ขอโทษที

 

            อ่า งี้เอง

 

            ผมพยักหน้ารับ ก่อนจะฟังโซบ่นไป แต่สักพักเรื่องที่บ่นกลับกลายเป็นอย่างอื่นแทน โซเข้าใจนะว่าทำไมครามถึงไม่กล้าบอกคนอื่นเรื่องเป็นเกย์ โซนี่ทั้งเป็นเกย์ทั้งแต่งหญิง หลายคนที่เขาไม่เข้าใจก็มีมาทำให้โซรู้สึกแย่ที่โซเป็นแบบนี้เหมือนกันผมเม้มปาก ไม่แน่ใจว่าทำไมบทสนทนาถึงวกมาเป็นเขาสอนผมได้ แต่ก็ไม่ได้เถียงอะไรออกไป แค่ฟังโซพูดต่อเงียบ ๆ เท่านั้น แต่โซยังยืนยันคำเดิมนะคะว่าการที่เราเป็นแบบนี้ไม่ใช่เรื่องผิด มันต้องมีสักคนแหละที่รับที่เราเป็นเราได้

 

            แต่คนส่วนใหญ่ก็รับไม่ได้

 

            ถึงจะรับไม่ได้ แต่ก็มีหลายคนพยายามทำความเข้าใจนะคะโซตอบทันที น้องสาวโซก็ช็อคไปเลยเหมือนกันตอนที่เจอเสื้อในของผู้หญิงในห้องโซ ทะเลาะกันบ้านเกือบแตก แต่เขาก็น้องสาวโซไง สุดท้ายแล้วเขาก็พยายามทำความเข้าใจ ครามเองก็ช็อคเหมือนกันไม่ใช่เหรอ แต่ครามก็ไม่ได้ทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่นี่

 

            นั่นเพราะผมเองก็…”

 

            ไม่ใช่ประเด็นสักหน่อย ประเด็นคือครามก็เป็นหนึ่งในคนที่รับในตัวตนของโซได้ผมทำหน้าไม่เห็นด้วยนัก แต่ก่อนที่จะเถียงอะไรโซได้ เขาก็ลุกขึ้นนั่งหลังตรง ปรบมือดัง ๆ จนผมสะดุ้ง เขาสะบัดผมแล้วพูดเสียงร่าเริง ไม่เอาละ ไม่พูดเรื่องน่าปวดหัว เรามาคุยกันเรื่องสนุกสนานกันดีกว่า

 

            ร้อนตับจะแตกแถมโคตรง่วง โซจะมาสนุกสนานอะไรล่ะผมสวนทันควัน แต่โซลุกเอาถ้วยของพวกเราไปล่างโน้นแล้ว ผมได้แต่โบกมือไล่หลัง ไม่ได้รู้สึกผิดเลยว่าใช้แรงงานคนที่หาข้าวหาน้ำมาให้กิน ผมมองตามโซที่หายเข้าไปในห้องน้ำ เกือบจะหลับไปแล้วถ้าไม่ติดว่าเขาออกมาแล้วโยนของเล่นที่ผมยัดเข้าลิ้กชักเล่น ผมถลึงตาพรวด พุ่งไปทางโซด้วยความเร็วแสงแล้วพยายามดึงพวกมันกลับคืนมา เล่นบ้าอะไรวะโซ!”

 

            นี่ไงเรื่องสนุกสนานเขาตอบหน้าตาย ชูของเล่นพวกนั้นขึ้นเหนือหัว ผมหน้าม้าน นึกอยากเอาหัวตัวเองโขกพื้นให้ตายไปตรงนั้น ยิ่งโซกดสายตาล้อเลียนมองมายิ่งอยากบ้าตาย ไหน ๆ ก็เปิดอกคุยกันขนาดนี้แล้ว เปิดมันไปทุกเรื่องเลยไม่ดีกว่าเหรอ ช่วงนี้ครามเองก็เหงา โซเองก็ไม่มีใคร ไม่ลองมาสนุกกันหน่อยเหรอ

 

            ไม่!” ผมทำตาขวาง ลังเลว่าจะต่อยท้องให้โซตัวงอแล้วแย่งของเล่นกลับคืนมาเลยดีหรือเปล่า แต่โซทำรู้มาก ถึงได้เบี่ยงตัวหนีแล้วเดินตรงไปนั่งบนเตียง ตีฟูกเบา ๆ จนผมควันออกหู โซ!”

 

            ชู่ว เสียงดังรบกวนคนอื่นไม่ดีนะคะ

 

            ผมยืนค้ำหัวโซที่จับของเล่นด้วยสีหน้าขบขัน ผมหน้าร้อนผ่าว ตอนเจอกับสกายครั้งแรก ๆ ก็อารมณ์นี้เลย ผมเกือบหนีกลับห้องเพราะอายสกายด้วยซ้ำ ผมสูดหายใจเข้าออกอย่างตั้งสติ ก่อนจะพูดเสียงเรียบ โซ ผมเป็นเกย์รับ

 

            แล้วปัญหาคือ? ก็บอกไปแล้วนี่นาว่าโซชอบผู้ชาย

 

            ผมเป็นเกย์รับผมย้ำ ทำตาแข็งแบบที่โซพ่นเสียงหัวเราะแค่นๆ ดูเหนื่อยหน่ายออกมา

 

            บางทีพี่ก็หงุดหงิดที่ต้องมาพูดเรื่องนี้เหมือนกัน แต่ไม่ทราบว่าใครเขาบัญญัติไว้เหรอครับ ว่าคนแต่งหญิงต้องเป็นฝ่ายอยากโดนเสียบ ไม่คิดบ้างวะว่ารสนิยมมันหลากหลาย เป็นแม่งเหมือนกันหมด อ้อ ไม่ต้องเดาแบบได้หมดถ้าสดชื่น ของพี่ฟิกส์ไว้ที่โพสิชั่นเดียว เรื่องนี้พูดรอบที่เท่าไหร่แล้ววะ

 

            ผมกะพริบตาปริบอย่างไม่รู้จะพูดอะไร ไม่ใช่แค่ตกใจที่เขาหลุดสบถรัว ๆ หรือเผลอด่ากระแทกผม แต่ตกใจความจริงอีกหนึ่งข้อเกี่ยวกับโซที่ตีแสกหน้า โซกลอกตาเมื่อเห็นผมยืนเหวอ ยกของเล่นมาจิ้มต้นขาด้านในของผมที่ยืนจังก้าอยู่ตรงหน้า ลูบขึ้นช้า ๆ จนผมถลึงตาและปัดมือเขาออกแทบไม่ทัน เขาหัวเราะเสียงต่ำ ก่อนที่ผมจะต้องเหวอกำลังสองเมื่อโซพูดเสียงชัดถ้อยชัดคำ

 

            ไม่ต้องเหวอ เข้าใจถูกแล้ว พี่โซเป็นรุกครับน้องคราม






จากที่จะโดนปู้ยี่ปู้ยำ ผมกลับมานั่งจ๋องฟังโซสอนคลาส รสนิยมนั้นหรือคือความหลากหลาย 101’ อยู่บนเตียง โซนั่งไขว้ขาอยู่จากหัวเตียงเยี่ยงนางพญา มือข้างหนึ่งหมุนของเล่นผมหน้าตาย หัวเราะในลำคอขณะที่กดปุ่มให้มันสั่นครืดคราดจนผมผู้เป็นเจ้าของอายจนไม่รู้จะอายยังไงอีก

 

            คราม ฟัง

 

            อยู่ ๆ เขาก็พูดเสียงเรียบ ถึงจะดัดเสียงหวาน ๆ เหมือนผู้หญิง แต่กระแสความกดดันจากน้ำเสียงนั้นพุ่งกระแทกหน้า ผมเงยหน้ามองเขาและขมวดคิ้วใส่โซที่ยังไม่ละสายตาจากของเล่นในมือ ฟังอยู่ครับ มีแต่โซนั่นล่ะที่เอาแต่เงียบ

 

            โซเงยหน้าขึ้น กวักมือเรียกให้ผมที่นั่งกอดหมอนอยู่ตรงปลายเตียงให้เข้ามาใกล้ พอผมไม่ยอมขยับและยักคิ้วท้าทาย โซก็แค่นหัวเราะ ยกขาขึ้นจากรอยผ่าตรงกระโปรงอย่างไม่กลัวหวอออก ผมอ้าปากค้างอย่างคาดไม่ถึง ไม่ทันระวังตัวเมื่อเขาใช้ขาเกี่ยวคอแล้วดึงผมให้เข้าใกล้จนล้มโครมทับท้องของโซ เขาดึงหมอนที่แทรกตัวอยู่ระหว่างผมกับเขาออกแล้วเอามาหนุน มืออีกข้างกดหลังผมแน่น โถ เรียกดี ๆ แล้วไม่มาก็พ่ายแพ้แบบนี้ล่ะค่ะ

 

            โซไม่กลัวหวอออกหรือไงผมฟาดขาเขาแรง ๆ โซหัวเราะลั่นแบบที่ผมเอาหัวโขกท้องเขาไปอีกที เล่นบ้า ๆ โตเป็นควายแล้ว

 

            ช่วงนี้ครามปากหมาจังเลยค่ะ ก่อนหน้านี้ครับ ๆ กับโซทุกคำ ไม่เกรงใจโซแล้วงี้

 

            ก็ทำตัวน่าเกรงใจป่ะล่ะผมเงยหน้าอย่างไม่ยอมแพ้ โซกดหัวผมแรง ๆ จนจมูกกระแทกเข้ากับกล้ามเนื้อท้องแน่น ๆ ตรงหน้าอย่างแรง โอ๊ย โซ ปล่อยสักที

 

            ไม่เอาหรอก น้องครามพูดจาไม่เพราะต้องโดนทำโทษผมสะดุ้งโหยงเมื่อเขาฟาดมือลงบนบั้นท้ายผมแรง ๆ ผมเม้มปากแน่นกลั้นเสียงร้องเมื่อโซหัวเราะเสียงต่ำและฟาดมือลงมาอีกที น้ำตาผมแทบไหล ไม่ใช่เพราะเจ็บ แต่เพราะความหื่น รสนิยมของผมมันทำผมลำบากอีกแล้ว โซเลื่อนมือมาลูบหลังผมที่ตัวสั่นเบา ๆ แล้วพูดต่อ ไม่ดื้อแต่แรกก็ไม่ต้องโดนตีก้นแล้ว

 

            ทำไมทำแบบนี้ผมเค้นเสียง เงยหน้ามองเขาอย่างไม่พอใจ โซดูไม่แปลกใจเมื่อเห็นสีหน้าของผม แหงล่ะ เขารู้รสนิยมผมนี่ ถึงอย่างนั้นโซก็ยอมปล่อยให้ผมมานั่งข้างเขาดี ๆ พอเป็นอิสระ ผมก็ยกของเล่นมาฟาดไหล่เขาแรง ๆ จนของเล่นของผมแทบงอแล้วสบถด่าเขาทันที ไอ้พี่เวร

 

            โซกะพริบตาเหมือนไม่คาดคิดว่าผมจะด่าเขา เออ จะด่ามากกว่านี้อีก เฮงซวย สนุกมากมั้ยที่มาแกล้งผมแบบนี้ ทุกวันนี้ก็เครียดจะตายห่าแล้วที่ชอบเล่น BDSM ยังจะมาแกล้งอยู่นั่น คิดว่ามีแรงเยอะกว่าแล้วจะทำอะไรก็ได้หรือไงวะ พอเลยนะ ถ้ายังทำอีกจะเอาหม้อทุบหัว เอาให้แม่งตายกันไปข้างหนึ่งเลย นี่ยังไม่ได้ด่าเลยนะที่ทำให้เขวนึกว่าชอบผู้หญิง มันใช่เรื่องมั้ยวะ ทำไมผมต้องมางงรสนิยมทางเพศของตัวเองหลาย ๆ รอบด้วย ไอ้พี่โซเฮงซวย เดี๋ยวปั๊ดต่อยหน้าแหก…”

 

            จะไม่ได้ต่อยพี่หน้าแหกเพราะขาดอากาศหายใจตายก่อนเนี่ยแหละโซพูดแทรกจนผมกัดปากแน่นอย่างหงุดหงิด เอาของเล่นฟาดไหล่เขาแรง ๆ อีกทีจนโซมุ่นหัวคิ้ว ดึงมันแล้วกดให้มันสั่น จ้องหน้าผมอย่างข่มขู่ ฟาดอีกทีจะเอาให้พูดต่อไม่ออกเลย

 

            เออ เก่งนักนี่!

 

            ผมหันไปเตรียมคว้าหมอนมาฟาดหัวโซแทน แต่เขาทำรู้มากดึงมันออกจากมือแล้วถอนหายใจ ถอนหายใจอะไร ดูเหนื่อยใจทำไม คนที่ควรจะเหนื่อยใจมันกูนี่!

 

            โอเค พี่เล่นมากเกินไปหน่อยโซพูดเสียงจริงจังด้วยโทนเสียงของผู้ชาย ผมหรี่ตาอย่างระแวดระวังว่าเขาจะมาไม้ไหนอีก เลิกจ้องได้แล้วน่ะ มันทำให้พี่อยากแกล้งเพิ่ม

 

            พ่อมึงเถอะ เห็นคนทำหน้าหงุดหงิดใส่นี่มันน่าแกล้งตรงไหนวะ

 

            พูดดี ๆ เดี๋ยวเอาไอ้นี่ฟาดปากเขาชูของเล่นที่ยังสั่นไม่หยุดขึ้นอย่างข่มขู่ ผมกลอกตา คิดว่ากลัวหรือไง โอเค คราม พี่เป็นเกย์รุก พี่ชอบแต่งหญิง แล้วยังมีอีก…” ผมที่ได้ยินเรื่องนี้อีกครั้งนิ่งอย่างรอฟังทันที จะบอกว่าขี้เสือกก็ได้ โซหัวเราะเสียงต่ำทันทีเมื่อเห็นว่าผมเงียบและจ้องอย่างอยากรู้อยากเห็น ก่อนจะปรับสีหน้าให้จริงจังอีกครั้งเมื่อผมทำตาขวาง พี่ค่อนข้างขี้แกล้ง

 

            ขออนุญาตแก้ครับ โซ มึงโคตรขี้แกล้ง

 

            ผมสะดุ้งโหยงเมื่อของเล่นในมือของโซฟาดลงบนปากของผมแบบไม่แรงนักทันที ผมถลึงตาพรวด แบบที่โซจ้องผมกลับ ยิ้มร้ายกาจและพูดเสียงกวนตีน มีมึงอีกครั้งเดียว ไอ้นี่จะเข้าไปสั่นในตัวน้องครามให้พี่โซดูแทน เอาสักสามสิบนาทีโดยไม่ได้ปล่อยเป็นไง

 

            เชี่ย ไม่มีการล้อเล่นอยู่ในน้ำเสียงและสายตาของไอ้พี่โซเลย

 

            ผมเม้มปากอย่างเกรงกลัว โซถอนหายใจ กดปิดของเล่นและวางมันลงข้างเตียง ผมรีบคว้ามันมาถือไว้ จ้องโซที่หัวเราะเบา ๆ อีกครั้ง พี่แค่จะบอกว่าพี่ขี้แกล้ง อันนี้รู้ตัวดี ยิ่งครามชอบทำหน้าแดง ๆ น้ำตาปริ่ม ๆ แล้วทำหน้าที่ไม่รู้ว่าจะไม่ชอบหรือชอบที่โดนทำอะไรแรง ๆ กันแน่ใส่ พี่ก็เผลอทุกที โทษทีนะ

 

            ไม่ให้อภัยผมสวนขวับ ทั้งโกรธทั้งอับอายเพราะรู้ดีว่าหน้าผมมันต้องทำแบบที่โซบอกแน่ ๆ ผมรู้สันดานตัวเองดี ผมเม้มปาก คิดหัวแทบแตกว่าจะหลอกด่าโซยังไงไม่ให้มีคำหยาบ แต่ต้องเอาให้แรงจนพี่มันน้ำตาซึมให้ได้

 

            โกรธโซเหรอคะ

 

            ไม่ต้องทำเสียงผู้หญิงใส่ กับผู้หญิงผมก็ด่าได้

 

            ขอโทษน้า ต่อไปจะไม่ทำแล้วค่ะ

 

            หยุด ผมไม่เชื่อเว้ย

 

            บอกว่าอย่าสบถใส่พี่

 

            ผมไม่เชื่อครับ

 

            พ่ายแพ้ โคตรพ่ายแพ้

 

            โซมองผมขำ ๆ เหมือนกึ่งขบขันกึ่งเอ็นดูผสมสงสาร ผมก้มหน้ามองมือตัวเองที่กำแน่นอยู่บนตัก ก่อนจะชะงักเมื่อโซวางมือลงศีรษะของผม ผมทำหน้าเหวี่ยงใส่โซที่โคลงหัวไปมา เนี่ย ก็ชอบแพ้แล้วทำหน้าตาน่าแกล้งแบบเนี้ย

 

            ผมปัดมือเขาออกทันที ไม่ต้องทำเหมือนผมเป็นเด็ก กลับห้องไปเลย

 

            ไม่เอาหรอก อยากอยู่กับคราม ช่วงนี้โซเหงาจังเลยโซว่า ไถลตัวไปนอนตะแคงกอดหมอนของผม ผมทำตาขุ่น อยากดึงหัวเขามาทุบหัวเตียงเอาให้เลือดอาบหน้า แต่โซพึมพำขึ้นมาก่อน อยู่กับครามแล้วตลกดี เหมือนอยู่คาเฟ่หมาทั้งที่ไม่ต้องออกจากห้อง เนี่ย ตามใจโซหน่อยสิ

 

            ตามใจจนไม่รู้จะตามใจยังไงแล้วภาพของโซที่นอนขดอยู่แบบนั้นคล้ายกับสกายตอนเขาเหนื่อยจัด ๆ เพราะเรื่องชวนปวดหัวมากมาย ผมรู้ สองคนนี้คล้ายกันเลย ปากหมากวนตีน เพียงแต่สกายกวนตีนน้อยกว่า และโซก็ฮาร์ดคอร์กว่า ผมขยับไปใกล้โซและวางมือบนไหล่เขาอย่างลืมตัว มิตรภาพดี ๆ ตอนที่ผมยังไม่รู้ว่าโซเป็นผู้ชายก็ยังคงอยู่ ตอนนั้นเธอก็ช่วยอะไรผมไว้เหมือนกัน ไหวหรือเปล่าเนี่ย

 

            ไม่ไหวแล้วค่ะ สปอยล์โซหน่อยเร็วอีกอย่างที่ต่างกันระหว่างโซกับสกายคือโซตอแหลกว่า และก็ไม่ลังเลเลยที่จะใช้ความตอแหลนั้นกับผม ผมเบ้ปากเมื่อโซโยนหมอนออกแล้วพลิกตัวเอาจมูกมาจิ้มเข่าผมแทน เหนื่อยมากเลย เร็วค่ะคราม โอ๋โซเร็ว อุตส่าห์ทำกับข้าวมาให้กินเช้าเย็น

 

            ไม่ได้ขอสักหน่อย

 

            งั้นพรุ่งนี้ไม่เอามาให้แล้วนะคะ ผมลูบไหล่ของโซอย่างโอ๋ ๆ เขาทันที เขาลืมตาขึ้นมา ก่อนจะหัวเราะยียวน โคตรเห็นแก่กิน เด็กอะไร

 

            เหอะ ทีมึ…” ผมหุบปากฉับเมื่อโซยกของเล่นที่คว้าไปตั้งแต่ไม่รู้ขึ้นขู่ กลอกตาและตัดสินใจไม่พูดอะไรอีก

 

            ไม่ใช่ว่ากลัวการที่ของเล่นนั่นจะเข้ามาอยู่ในตัว มันเข้ามาอยู่ในตัวและมอบความสุขให้ผมมาไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง ผมแค่กลัวว่าโซจะนั่งมอง และความจริงที่ว่าเรื่องนั้นทำให้ผมตื่นเต้นจนตัวสั่นทำให้ผมกลัวขึ้นมา

 

            เกิดโซทำขึ้นมาจริง เกิดผมตามน้ำโซไปจริง เกิดผมติดใจการเสร็จโดยที่มีคนอื่นมองจริง ชีวิตผมไม่ต้องวอดวายเพราะผมต้องไปขวนขวายหาคนมามองผมตอนทำตัวเองเลยเหรอ หรือจะให้เป็นโซ? เหอะ ถึงความเป็นเพื่อนของเราจะง่อนแง่นเพราะปากเขากับปากผม แต่จริง ๆ แล้วตอนโซกวนตีนแต่พอดีก็ไม่ได้เลวร้ายนักหรอก

 

            และอย่างที่เคยบอกไปโซเป็นเพื่อนเพียงคนเดียวนอกเหนือจากสกายที่รู้ความลับของผม ผมมั่นใจว่าเขาจะไม่ปากโป้ง

 

            ถึงแม้ว่าเขาจะกวนตีนและขี้แกล้ง แต่ผมมั่นใจว่าโซจะไม่ทำร้ายผมแบบนั้น

 

            น้องคราม?”

 

            ผมกะพริบตา ปรับสีหน้าและเอาเข่าเขี่ยให้เขาขยับไป โซทำตามและมองผมที่ไถลตัวไปนอนข้าง ๆ เขา ดึงหมอนจากอกโซมากอด ใช้มันแทนเกราะกำบังและจ้องโซ อยู่ได้แต่ห้ามแกล้งอีก ถ้าไม่สัญญาก็ออกไป ขี้เกียจหงุดหงิดหัวร้อนแล้ว เหนื่อย ห้องก็ร้อนแล้วไม่อยากหัวร้อนเพิ่ม

 

            โซเลิกคิ้วกับท่าทีเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาของผม เขาพยักหน้าและปล่อยให้ผมนอนเล่นโทรศัพท์ สักพักโซก็ลุกขึ้น ผมมองตามเขาที่ใช้เท้ากดปิดพัดลมแล้วเปิดแอร์แทน จากนั้นก็หันมาขมวดคิ้วใส่ มีแอร์ก็ไม่เปิด แล้วมันจะไม่ร้อนได้ไง ทำไมครามไม่ค่อยฉลาดเลยคะ

 

            แล้วผมก็เผลอโยนหมอนอัดหน้าโซเข้าพอดีโดยที่อีกฝ่ายหลบไม่ทัน

 

            ก่อนจะโดนปากลับคืนมาจนหน้าหงายและเห็นดาว

 

 

 

 

            พี่โซไม่อ่อนโยนนน ถถถถ ส่วนสำหรับคนที่รอคัทยังไม่มาค่ะ แฮ่

            ขอบคุณสำหรับชื่อของเล่นค่า 555 แอบเขินเพราะหาข้อมูลไม่แน่นพอ คราวหน้าจะตั้งใจหาข้อมูลค่ะ //ปิดหน้า

            ขอบคุณที่เข้ามาอ่านมากเลยค่า คิดเห็นอย่างไรบอกเราบ้างน้า ^^

>>FACEBOOK<< 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 910 ครั้ง

93 ความคิดเห็น

  1. #1350 gabriel.la(: (@facklazy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 09:17
    น้องคิดว่าฝันจริงๆ55555 อิพี่โซกวนตีนมากกกกกไม่ไหว
    #1350
    0
  2. #1337 jonginshi88 (@jonginshi88) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 22:06
    แมนๆ เขาเล่นกันแบบนี้ 55555555
    #1337
    0
  3. #1318 <N-O> (@TaiNawansa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 13:27
    โซคือขั้นกว่าของสกาย
    #1318
    0
  4. #1251 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 12:19
    พี่โซก็ขี้แกล้ง ครามก็น่ารักน่าแกล้ง
    #1251
    0
  5. #1228 SOUGIYA (@himitsu-me) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 09:40
    งือออ พี่โซโคตรขี้แกล้ง ไม่อยากจะนึกถึง'ตอนนั้น'เลยว่าจะแกล้งหนักขนาดไหน
    #1228
    0
  6. #1207 vy0Cik (@acrbaka) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 17:22
    ทำไมมันบันเทิงขนาดนี้ว่ะ ชอบนิยายเรื่องนี้อ่ะ5555555
    #1207
    0
  7. #1182 anongnart2545 (@anongnart2545) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 21:03
    ลุนแลงอ่ะโซ
    #1182
    0
  8. #1172 sehun-hunhan (@hunhan-sehun) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 01:19
    โซกวนมาก 55555
    #1172
    0
  9. #1163 oohyanisa (@oohyanisa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 19:29
    เป็นเรื่องที่ต้องอ่านทุกบรรทัดจริง ๆ ชอบความกวนตีนของพี่โซจังค่ะ 55555
    #1163
    0
  10. #1125 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 06:29

    ถ้าไม่ตั้งใจอ่านตั้งใจมโน บอกเลยว่ามีงงมีตามไม่ทันแน่ๆอะ สนุกจังเลยะไรท์ มันเป็นอะไรที่ซับซ้อนแต่ก็ลงตัวแบบบอกไม่ถูกเหมือนกัน เราหวั่นใจกับโซมาก ว่าจะมีอะไรเซอร์ไพร์อีกอะป่าว?

    #1125
    0
  11. #998 GaoSeob (@kaocharisma) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 00:36
    คนอ่านก็จะเป็นบ้าไปด้วย เพราะพยายามคิดภาพพี่โซและเสียงที่เปลี่ยนไปมาของพี่เขา ฮือ เหนื่อยแทนคนแต่ง
    #998
    0
  12. #988 JMpalmy (@JMJARK) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 21:43
    พี่โซร้ายยย
    #988
    0
  13. #961 exoxoxo1122 (@exoxoxo1122) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 12:42
    ชอบอ่ะชอบมากๆเป็นแนวที่ไม่เคยอ่านสนุกมากอ่ะ
    #961
    0
  14. #897 Mizza (@wawy111) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 06:45
    น่ารัก โซอ้อนเก่ง อ้อน_ีนนน 555
    #897
    0
  15. #888 bgks_ (@bgks_) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 02:42
    อยู่ด้วยกันแล้วน่ารักกกกฮาร์ดคอร์สุด
    #888
    0
  16. #717 กะปิมะนาว (@Hoshiizz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 04:24
    (รู้สึกชอบรสนิยมน้องครามซะแล้ว) อิพิโซขี้แกล้งจังเลยอะ แอบชอบเค้าอ่อ แกล้งเก่งนักกกกกก
    #717
    0
  17. #704 Pee Perry (@peeperrymild) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 18:06
    เขินจนม้วนๆๆ
    #704
    0
  18. #421 p_imchanok (@p_imchanok) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 02:40
    เป็นคู่ที่ฮาร์ดคอร์ดีค่ะ 55555555555
    #421
    0
  19. #416 glloy (@glloy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 22:02
    หมั่นไส้โซ ไม่มีความอ่อนโยนแม่เพียงนิด
    #416
    0
  20. วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 20:23
    อยากให้พี่โซหลงน้องก่อน หมั่นไส้มากกกก5555555555
    #414
    0
  21. #411 กว่าจะเช้า (@my-chummy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 13:20
    พี่โซต้องค่อยๆตะล่อม5555
    #411
    0
  22. #410 Nantashi (@hellbutterfly) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 12:04
    ว้า เสียดายจัง /พับเสื่อเก็บ/ น้องครามนี่ยังคิดมากอยู่ทำไมล่ะเจ้าคะ เหงาๆ ว่างๆ ก็ให้พี่เขามาช่วยทำกิจกามก็ได้ พี่เขาไม่ว่าร๊อก แล้วเนี่ย พิโซอย่ารุนแรงกับน้องมากสิคะ โดนหมอนปาอัดหน้าคอเคล็ดไปแล้วไหมนั่น ปล. รู้สึกปลื้มปริ่มทุกครั้งที่ตื่นเช้ามาเจอเรื่องนี้อัปเดต อ่า สวรรค์ /กางปีกบิน
    #410
    0
  23. #409 Kuroshio (@mooky-1234) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 11:17
    รอคัทอยู่นะ 55555
    #409
    0
  24. #408 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 11:07
    พี่โซเป็นอะไรค่าาาา
    เหมือนมาอ้อนน้องเลย
    #408
    0
  25. #407 Lottegum (@Lottegum) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 10:57
    พี่โซไม่อ่อนโยนเลย คิดว่าคัทของเรื่องนี้น่าจะดุเดือดเผ็ดมันส์แน่ๆ ค่ะ ????
    #407
    0