甘刁 กันเตียว หมอข้ามภพ #มบกันเตียว [MarkBam] [END]

ตอนที่ 11 : 11.เที่ยวชมป่า 140% (RE)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,958
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 699 ครั้ง
    26 ม.ค. 62








            11.เที่ยวชมป่า

 

            ใครต่างก็รู้ว่าในป่านั้นมีเหล่าสรรพสัตว์มากมายหลากหลายชนิด คงไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกใช่มั้ยถ้าแบมแบมจะคิดเข้าไปสำรวจป่า  อาจารย์ของเขาบอกไว้แต่จะเรียกบอกมันก็ไม่ถูก เพราะผู้เป็นอาจารย์ได้ทำนายไว้ว่าแบมแบมจะได้เจอสหายใหม่ถ้าเข้าไปในป่า ตอนแรกเขาก็คิดว่ามันคงน่าสนุกดีถ้าเข้ามาสำรวจป่าเล่นๆแต่ตอนนี้เริ่มชักไม่สนุกด้วยแล้ว ดวงหน้าหวานหันมองซ้ายขาวอย่างสงสัยที่เขาสงสัยนี่ เพราะกำลังรู้สึกเหมือนป่านี้มันกำลังเล่นอะไรบางอย่างกับเขา แบมแบมจำได้ว่าเขาเดินผ่านต้นไม้ต้นนี้มาสามรอบเห็นจะได้ ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันอย่างหงุดหงิด

“นี่มันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ป่ามันไม่มีทางที่จะ” ยังไม่ทันที่จะพูดจบใบหน้าหวานก็หันไปมองตามต้นเสียงก่อนจะยกยิ้มเจ้าเล่ห์ “ป่าแห่งนี้มีชีวิตสินะ ต้นไม้ในป่าขยับได้เองเพื่อให้คนที่เข้ามาหลงทางถึงว่าข้าสงสัยมาตลอดว่ามีอะไรในป่าที่ทำให้ชาวบ้านไม่กล้าเข้ามาทั้งๆที่ในนี้อุดมสมบูรณ์”

            ตึก  

“ถ้าพวกเจ้าอยากเล่นซ่อนหาล่ะก็ได้ แต่บอกไว้ก่อนนะข้าน่ะหาของเก่งมาก” ทันทีที่พูดจบแบมแบมก็เดินไปทางด้านหลังในทันที ดวงตากลมโตเห็นสิ่งมีชีวิตก้อนกลมสีขาวที่ตั้งท่าจะกระโดดหนีก็รีบจับในทันที “หนีไปไม่ทันแล้วกระต่ายน้อย”

            งับ!!

“โอ้ย!!! เจ้า! กระต่ายนิสัยไม่ดีกล้ามากเลยนะที่มากัดมือข้า” แบมแบมอุ้มกระต่ายตัวขาวด้วยมือข้างเมือพร้อมมองดูมือขาวที่มีรอยงับของเจ้ากระต่าย “จะไปแกงเสียท่าจะดี”

“เด็กหญิงใจโหด!!! เจ้าคิดจะเอาข้าไปแกงงั้นเหรอ!!” แบมแบมองกระต่ายในอ้อมกอดอึ้งๆ “ไม่คิดว่ากระต่ายจะพูดได้สินะ โง่เอ๊ย!!

“หึ ปากดีเหลือเกินนะก่อนจะเอาไปแกงคงต้องจับกดน้ำให้ตายเสีย” แบมแบมไม่พูดเปล่า ร่างเล็กเดินตรงไปที่บึงน้ำขนาดเล็กพร้อมยืดแขนออกไปมือซ้ายของแบมแบมจับหูยาวของเจ้ากระต่ายไว้แน่นก่อนจะค่อยๆคลายออก

“เหวอ!! เจ้าจะไม่ปล่อยข้าจริงๆเหรอ? ข้าว่ายน้ำไม่เป็นนะ” กระต่ายน้อยดีดดิ้นอย่างเอาเป็นเอาตายทำให้แบมแบมแทบกลั้นหัวเราะ

“จะเอาไปแกงอยู่แล้ว อย่างไรเสียเจ้าก็ต้องตายอยู่ดีปลาใหญ่กินปลาเล็กไงเล่า”

“ข้าน่ะ ข้าความจริงเป็นมนุษย์เหมือนเจ้านะ!!” คำพูดของกระต่ายขาวทำให้แบมแบมคิ้วขมวดในทันที “จริงๆนะ พวกพี่ชายข้าเองก็เป็นแต่พวกเราทำผิดเลยโดนสาป”

“ไปทำอะไรไว้ล่ะ?”

“ในใจกลางป่าแห่งนี้มีแม่เฒ่าต้นไม้อยู่ต้นหนึ่ง ตอนนั้นพวกข้าซนมากไปปีนขึ้นต้นไม้พอกิ่งก้านหักแม่เฒ่าต้นไม้ก็สาปพวกข้าให้กลายเป็นสัตว์ไปแล้ว” กระต่ายขาวพูดเสียงเศร้า

“ถ้าเป็นเรื่องจริงอย่างที่พูดล่ะก็บอกทางไปใจกลางป่าให้ข้าทีสิ”

“เจ้าคิดจะทำอะไร?”

“เจ้ามีหน้าทีที่นำทางก็ทำมันเสีย อย่าถามมากเกินจำเป็น”

 

 

 

            แบมแบมเดินมาตามทางที่กระต่ายขาวบอกก็ต้องตะลึงเมื่อเห็นต้นไม้ขนาดใหญ่ยักษ์แผ่กิ่งก้านสาขาไปทั่ว  ตรงกลางต้นไม้ถ้าลองมองดีๆจะให้เหมือนใบหน้าของหญิงชราใจดีกำลังหลับตายิ้มอยู่โดยมีผมยาวปิดหน้าไว้ แบมแบมมองกระต่ายในมือที่ตัวสั่นทุกครั้งที่เข้าใกล้แม่เฒ่าต้นไม้ แต่ยังไม่ทันที่จะเข้าไปใกล้ร่างของเด็กหนุ่มที่มีใบหน้าคล้ายพี่แจบอมพี่ชายของเพื่อนเขาก็ปรากฏตัวตรงหน้า สองแขนกางออกเพื่อขวางทางเขาเอาไว้อย่างเห็นได้ชัด แบมแบมสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆเพื่อให้ใจเย็น

“หลีกทางไป”

“เจ้าจับน้องชายข้าอยู่” เด็กหนุ่มพูดขึ้นพร้อมมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโมโห

“ไหนเจ้าบอกพี่เจ้าโดนสาปเหมือนเจ้า โกหกข้างั้นเหรอ?”

“ข้าไม่ได้โกหกนะ ข้ามีพี่ชายสองคนพี่ใหญ่ไม่ได้อยู่ด้วยเลยไม่ได้โดนสาปแต่ข้ากับพี่รองเป็นคนโดนสาป” กระตายขาวหน้าซีดยิ่งกว่าเดิมเมื่อโดนแบมแบมมองด้วยสายตากดดัน

“ปล่อยน้องข้าคืนมาได้รึยัง?” เด็กหนุ่มที่ยืนขวางยังคงพูดประโยคเดิมอีกครั้ง แบมแบมถอนหายใจก่อนโยนกระต่ายขาวให้เด็กหนุ่มตรงหน้า “เจ้า!! น้องชายข้าเกือบตาย”

“แต่ก็ไม่ตายไม่ใช่รึไร? แล้วอีกคนล่ะข้าอยากรู้นักว่าจะเป็นตัวอะไร?” แบมแบมพูดขึ้นพร้อมมองซ้ายขาวก็ไปสะดุดตาเข้ากับม้าสีขาวสวยตัวหนึ่งที่พยายามหลบสายตาเขาอยู่ “ม้าตัวนั้นคงเป็นน้องชายอีกคนของเจ้าสินะ”

“เจ้าเป็นใครกันแน่!!” เด็กหนุ่มที่น่าจะอายุมากกว่าแบมแบมสามปีพูดพร้อมชี้มีดสั้นมาทางเขา

“ใจเย็นก่อน ข้าคิดว่าข้าพอจะช่วยน้องชายทั้งสองของเจ้าได้นะ” คำพูดของแบมแบมทำให้เด็กชายมีสีหน้าดีใจชั่วครู่ก่อนจะมาทำหน้าบึ้งเหมือนเดิม “ข้าพูดจริงนะ แล้วข้าก็ไม่ได้คิดจะช่วยโดยไม่ได้สิ่งใดตอบแทนด้วย แต่ก่อนอื่นพวกเจ้าชื่อแซ่อะไรกัน”

“ข้ามีนามว่าหลินไจ้ฟ่าน  ส่วนเจ้าม้านั้นเป็นน้องรองข้าหลินฮ่าวชี ส่วนกระต่ายนี่หลินจิ้วกั๋ว แล้วเจ้าล่ะชื่อแซ่อะไร?”

“ข้าฉวนกันเตียว เป็นลูกศิษย์ของอาจารย์เลี่ยงหรงที่อยู่ในกระท่อมชายป่า” แบมแบมพูดจบก็เดินนำไปที่ต้นไม้ใหญ่ "พวกเจ้าได้ขอโทษแม่เฒ่ารึยัง?”

“ไม่เอาด้วยหรอก นางสาปพวกเราเป็นสัตว์เจ้ายังจะให้เราเข้าไปใกล้นางอีกเหรอ?” ม้าสีขาวที่โผล่ออกมาพูดขึ้นอย่างกลัวๆ

“ทั้งๆที่พวกเจ้าผิดแท้ๆ” มือบางแตะลงบนเปลือกไม้อย่างใจเย็น

หลังๆมานี่แบมแบมฝึกพลังปราณอย่างแข็งขันจนเลื่อนขั้นมาอยู่ขั้นสองกำลังจะได้ไปขั้นสามในไม่ช้า  แบมแบมกดหน้าผากลงบนเปลือกไม้แล้วตั้งสมาธิเพื่อจะสื่อสารกับต้นไม้ เลี่ยงหรงได้บอกไว้ว่าขั้นสาม คือการสื่อจิตใจกับพืชหากยังสื่อไม่ได้ก็ยังไม่ไปถึงขั้นสาม ถึงแม้แบมแบมจะยังไม่เคยสื่อกับต้นไม้ใหญ่มาก่อนแต่คนเราถ้าพยายามเสียอย่างมันก็ทำได้หมดนะแหละหวังว่านะ บรรยากาศรอบๆตัวของแบมแบมเริ่มเย็นขึ้นอย่างรวดเร็วจนในที่สุดก็สื่อจิตกับแม่เฒ่าต้นไม้ได้ ภาพที่แบมแบมเห็นคือหญิงชราใจที่อยู่ท่ามกลางเหล่าภูตไม้ชายหญิงและภูตเด็กๆอีกมากมาย

ไยถึงคิดจะช่วยเจ้าเด็กพวกนี้เล่า? พวกเขามิได้มีอะไรที่ข้องเกี่ยวกับเจ้าเลยแม้แต่น้อย นางถามขึ้นอย่างไม่เข้าใจ

ท่านกล่าวได้ถูกแล้ว พวกเขาไม่เกี่ยวข้องกับตัวข้าแต่ข้ารู้นะว่าในใจท่านมิได้แค้นเคืองพวกเขา เพียงแค่ต้องการให้พวกเขาขอโทษท่าน กิ่งก้านที่เสียไปก็เปรียบเหมือนแขนขาของท่านใช่หรือไม่?

จริงอย่างเจ้ากล่าว แต่พวกเขาไม่กล้าทำลายลูกหลานข้าอีกแล้วยังคอยช่วยกันคนมาทำลายอีกไยข้าต้องถอนคำสาปเล่า? หญิงชราเอ่ยถามขึ้นพร้อมยิ้มอย่างใจเย็น

แล้วท่านมิรู้สึกผิดหรือ? แม่เฒ่าท่านเป็นจิตวิญญาณคุ้มครองป่าท่านมิใช่ปีศาจร้าย

            ตุบ!!

“เจ้าเจ็บตรงไหนรึเปล่า?” ไจ้ฟ่านรีบวิ่งมาดูแบมแบมทันทีที่เห็นอีกฝ่ายทรุดลงกับพื้น

“ขอโทษแม่เฒ่าสิ แล้วท่านจะทำให้พวกเจ้าสองพี่น้องกับคืนร่างเดิม” ทันทีที่พูดจบแบมแบมก็เป็นลมสลบลงทันที

 

 

“นางฟื้นแล้ว! พี่ใหญ่!! พี่รอง!! นางฟื้นแล้ว” เสียงเอะอะของเจ้ากระต่ายขาวที่ตอนนี้กลายเป็นเด็กชายวัยเดียวกับกันเตียวดังขึ้น เด็กชายวิ่งตรงไปหาพี่ชายทั้งสองที่ยืนคุยกันอยู่ไม่ไกลนัก “ท่านพี่นางฟื้นแล้ว”

“ที่นี่ที่ไหน?” แบมแบมถามขึ้นพร้อมยกมือขึ้นกุมขมับก่อนจะส่ายหน้าไปมา

“ริมลำธาร” ไจ้ฟ่านพูดขึ้นก่อนจะยื่นกระบอกไม้ไผ่ที่ใส่น้ำมาให้แบมแบมที่นั่งมึนอยู่ “ดื่มสิ ข้าไม่ได้ใส่ยาพิษแน่นอน”

“ข้าเชื่อใจเจ้า” แบมแบมพูดเสียงเบาพร้อมดื่มน้ำตาม “พวกเจ้ากลับเป็นมนุษย์แล้ว”

“ใช่  หลังจากที่เจ้าสลบไปแม่เฒ่าป่าก็ปรากฏตัวนางบอกว่าถ้าพวกเรายอมเป็นทาสของเจ้านางจะยอมคืนร่างให้พวกน้องชายข้า” ไจ้ฟ่านอธิบายขึ้น

            โยนขี้ให้ข้าชัดๆเลยนิ  แบมแบมคิดในใจก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ ดวงตากลมมองสามพี่น้องทีละคนอย่างละเอียด ไจ้ฟ่านน่าจะอายุสิบสองปีแถมหน้าเหมือนพี่แจบอมอีก ส่วนฮ่าวชีก็น่าจะอายุสิบหรือสิบเอ็ดถ้าให้เดาเจ้านี่ดันหน้าเหมือนพี่โฮซอกญาติจองกุกเพื่อนสนิทเขาอีก ส่วนเจ้าอดีตกระต่ายจิ้วกั๋วก็หน้าเหมือนพี่หน้ากระต่ายอย่างจองกุกไม่มีผิด

นี่มันงานรวมญาติรึไงกันทำไมสวรรค์ถึงกลั่นแกล้งข้าขนาดนี้

“สวรรค์โปรดเถอะ” พูดจบแบมแบมก็ยกมือขึ้นกุมขมับอีกรอบ “ตายแน่ๆ อาจารย์ข้าจะทำหน้าอย่างไรกัน จะให้ข้าบอกเขาว่าเก็บพวกเจ้าได้จากกลางป่ารึ”

“เจ้าก็พูดความจริงไปสิ” จิ้วกั๋วพูดขึ้นก่อนจะหยิบลูกท้อขึ้นมากัดเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย “ข้าอดสงสัยไม่ได้เลยจริงว่าคนที่ดูเหมือนจะเป็นคุณหนูเช่นเจ้าไยถึงมาอยู่กลางป่ากลางเขาเช่นนี้”

“รู้ไปแล้วพวกเจ้าจะได้อะไร?” แบมแบมถามเสียงเรียบก่อนจะลุกขึ้นพร้อมมองสามพี่น้องแล้วถอนหายใจอีกครั้ง  “จะมาหรือไม่? ข้าไม่ได้มีเวลาทั้งเย็นนะ ยิ่งดึกยิ่งหนาวอยู่ด้วย”

“รอด้วยพวกข้าด้วยสิ” จิ้วกั๋ววิ่งนำหน้าพี่ชายทั้งสองแล้วเดินมาประชิดตัวแบมแบม “อาจารย์ของเจ้าเป็นคนแบบไหนเหรอ?”

“เป็นคนที่มีปราณธาตุแสงแล้วก็ใช้ผ้าปิดตาตัวเองอยู่ตลอดเวลา เพราะไม่อยากเห็นอนาคตของคนอื่น” แบมแบมพูดตามความจริง “เป็นคนประหลาดๆแต่ก็ไม่ได้เลวร้ายนักหรอก แค่แปลกแยกจากคนอื่น”

“หากข้าเป็นอาจารย์ของเจ้าของคงทำเหมือนกัน การที่มองเห็นอนาคตของทุกคนไม่ใช่เรื่องดีเลยแม้แต่น้อย” ไจ้ฟ่านพูดเสียงแผ่วจนแบมแบมต้องหันไปมอง “อย่างมองข้าแบบนั้น ตัวข้าไม่ได้มีปราณธาตุแสงเพียงแต่แม่ของพวกเรามีข้าก็เลยเข้าใจ”

“แล้วทำไมพวกเจ้าถึงไม่อยู่กับนาง? เหตุใดถึงพากันมาอยู่กลางป่า?” คำถามของแบมแบมทำเอาสามพี่น้องเงียบตามๆกันไป “หากไม่ตอบข้าก็พาพวกเจ้าไปด้วยไม่ได้ ข้าไม่มีเหตุผลให้พาคนที่ไว้ใจไม่ได้ไปที่บ้านของอาจารย์”

“ความจริงแล้วเจ้าอาจไม่เชื่อก็ได้แต่ข้าจะเล่า” ฮ่าวชีเปรยขึ้นก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงติดเศร้า “ผู้ที่มีปราณธาตุแสงย่อมเป็นที่ต้องการของฮ่องเต้ทุกแค้วนแม่ของพวกข้าก็เช่นกัน ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันของแคว้นต้วนรู้เรื่องที่แม่ของพวกข้ามีปราณธาตุแสงถึงต้องการตัวไปรับใช้ในวัง แต่ท่านแม่ปฏิเสธทำให้พระองค์ส่งทหารมาที่บ้านของพวกเราและพาตัวท่านแม่ไปสาเหตุที่พวกเราหนีมาได้ เพราะท่านแม่มองเห็นอนาคตจึงบอกพี่ใหญ่ให้พาพวกข้าหนีออกมาให้ไกลที่สุดจนในที่สุด พวกเราก็หลงเข้ามาในเมืองแห่งนี้แล้วที่เหลือก็อย่างที่เจ้ารู้ ข้ากับจิ้วกั๋วก็โดนสาปให้กลายเป็นสัตว์”

“แน่ใจเหรอว่าฮ่องเต้องค์ปัจจุบันของแคว้นต้วนจับแม่ของพวกเจ้าไป” แบมแบมถามเสียงแผ่ว ในหัวของเขาคิดอยู่แค่ว่าชายที่แสนใจดีเช่นนั้นทำไมถึงได้ทำเรื่องเลวร้ายเช่นนี้

“ฮองไทเฮา” ไจ้ฟ่านเอ่ยทั้งน้ำตา มือของเด็กหนุ่มดึงน้องชายคนเล็กมากอดปลอบ “ฮองไทเฮาหรือที่พวกเราเรียกกันพระพันปี นางเป็นคนส่งทหารมาจับท่านแม่”

ไปกันเถอะ ยิ่งช้าตะวันคงตกดินเสียก่อน” แบมแบมพูดจบก็เดินนำสามพี่น้องก่อนหันมามองพวกเขาพร้อมกวักมือเรียกให้ตามมา

 

            พระพันปีนางคือตัวอันตรายถึงจะไม่ใช่แม่แท้ๆของฮ่องเต้แต่ก็เคยเป็นอดีตฮองเฮาและถึงตอนนี้จะเป็นอดีตฮองเฮาแต่พวกเหล่าขุนนางก็ยังหนุนหลังนางอยู่เยอะ เพราะฉะนั้นนางก็เป็นผู้เชิดทุกอย่างอยู่เปลื้องหลัง ถ้าขุนนางไม่เห็นด้วยมากๆเข้าฮองเต้ก็จะหมดความเคารพนับถือและต้องให้พระพันปีว่าราชการแทน

ร้ายกาจ นางร้ายกาจจริงๆ ก็มีความเป็นไปได้ถ้าได้เข้าวังให้ตีสนิทกับพระพันปีก่อนฮ่องเต้ เพราะนางคือคนที่อันตรายที่สุด การที่คิดจะทำการใหญ่ต้องเก็บศัตรูไว้ให้ใกล้ตัวมากที่สุด แต่สิ่งเดียวที่แบมแบมยังสงสัยคือพระพันปีใช่แม่แท้ๆของชินอ๋องหรือไม่ หรือแม่แท้ๆของชินอ๋องคือฮองเฮา ถ้าชินอ๋องไม่ใช่ลูกแท้ๆของพระพันปีมันก็จะสมเหตุสมผลที่นางส่งองครักษ์หวังมาเป็นองครักษ์ส่วนพระองค์ของชินอ๋อง

“เดี๋ยวก่อน” ร่างเล็กหยุดเดินแล้วกางแขนขวางทางเดินไว้ “มาทำสัญญากัน”

“สัญญา?” สามพี่น้องเอ่ยขึ้นพร้อมมองหน้ากันอย่างไม่เข้าใจ

“ใช่  ข้าขอสัญญาว่าจะช่วยแม่ของพวกเจ้าให้เป็นอิสระแลกกับการที่พวกเจ้าจะต้องคอยติดตามและรับใช้ข้า  เมื่อข้าช่วยแม่ของพวกเจ้าได้แล้วสัญญาของพวกเราก็หมดสิ้นพวกเจ้าจะได้อิสระของพวกเจ้าคือจะได้ไปใช้ชีวิตกับแม่ของพวกเจ้า” คำพูดของเด็กหญิงตรงหน้าทำให้พวกเขาสามพี่น้องพูดอะไรไม่ออกได้แต่ตะลึงในความบ้าบิ่นของนางไปตามๆกัน “ฟังนะ ที่ข้าจะช่วยพวกเจ้าก็ เพราะข้ารู้สึกว่าพระพันปีนางเป็นคนไม่ดี เป็นหญิงแก่ร้ายกาจก็แค่นั้น”

“เจ้า เจ้าพูดจริงๆนะ  ข้าอยากเจอท่านแม่มากๆเลย” จิ้วกั๋วคว้ามือแบมแบมพร้อมกำไว้แน่ราวกับกลัวเขาจะหายไป เมื่อเห็นชายหน้ากระต่ายเห็นอีกฝ่ายพยักหน้ารับก็คว้าตัวเด็กหญิงมากอดทันที “ขอบคุณ ขอบคุณจริงๆ”

“งั้นถือว่าตกลงสินะ พี่เห็นด้วยใช่หรือไม่พี่ใหญ่” ฮ่าวชีหันไปถามพี่คนโตที่ยืนนิ่งอยู่นาน เมื่อเห็นพี่ชายพยักหน้ารับก็ยิ้มกว้างทันที “พวกเราสามพี่น้องตกลง”

“ดียิ่ง”

“ศิษย์รัก ข้าไม่คิดว่าการที่เจ้าไปเดินเล่นไปป่าเพียงครั้งเดียวเจ้าจะพาลูกศิษย์มาเพิ่มให้ข้าได้ถึงสามคน” เสียงติดตลกของเลี่ยงหรงทำให้สามพี่น้องสะดุ้งไปตามกัน มือหนาลูกผมแบมแบมอย่างเอ็นดูแล้วหันไปยิ้มให้สามพี่น้องที่ยืนอยู่ไม่ห่าง “มีคนเพิ่มก็ดี”

“ความจริงแล้วข้ามีเรื่องจะบอกท่าน” แบมแบมผลักตัวออกจากจิ้วกั๋วพร้อมวิ่งไปอธิบายเรื่องทั้งหมดให้เลี่ยงหรงฟัง “ให้พวกเขาอยู่ด้วยได้หรือไม่?”

“ศิษย์รัก ข้าบอกไปแล้วนิว่ามีคนเพิ่มก็ดีจะได้มีอะไรที่น่าตื่นเต้นทุกวัน” เลี่ยงหรงพูดพร้อมหัวเราะคิกคักอย่างสนุกปาก “พวกเจ้าทั้งสามตามสิ อยู่ข้างนอกนานๆเดี๋ยวไข้จะขึ้นเอา”

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 699 ครั้ง

3,478 ความคิดเห็น

  1. #3464 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 09:07
    แสบมากก
    #3464
    0
  2. #3414 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 23:33
    ต่ออออ
    #3414
    0
  3. #3357 Humhumhumhum (@poy-13) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 20:29

    สู้จ้า นางพระพันปีต้องโดนแล้ว
    #3357
    0
  4. #3334 waikanwiboon (@waikanwiboon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 08:30
    แสบจริงอะำรจริงบ้าบิ่นเกิ๊น
    #3334
    0
  5. #3027 Yok-Kultida (@Yok-Kultida) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 10:40
    อย่าเพิ่งปิดตอนนะเราเพิ่มมา กระซิกๆ โทษตัวเองทำไมเพิ่งมาเจอเรื่องนี้
    #3027
    0
  6. #2922 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 11:46
    ได้พวกเพิ่มแล้วนะกันเตียว
    #2922
    0
  7. #2878 chamee (@chamee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 11:20
    สู้ๆนะคะ
    #2878
    0
  8. #2813 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 22:45
    แบมก็พยายามหาทางทุกอย่างเพื่อแก้ไขอะ แต่ตอนนี้มีคนฝึกด้วยแล้วนะ
    #2813
    0
  9. #2646 หลินจือ (@aingfah1) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 23:29
    พระพันปีดูน่ากลัวอ่ะ
    #2646
    0
  10. #2184 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 17:47
    รวมญาติ
    #2184
    0
  11. #1985 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 11:56
    พระพันปีน่ากลัวจัง
    #1985
    0
  12. #1630 FrontHyuk (@chocolatepie) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 19:49
    อ้าวววว ตอนแรกนึกว่าพระพันปีดีซะอีก พีคคคเลยที่ตอนนี้ จะเป็นแผนชักใยอยู่ข้างหลังของนาง
    #1630
    0
  13. #1283 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 22:28
    พระพันปีน่ากลัวจริงๆ
    #1283
    0
  14. #778 MBKto (@19691997) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 10:34
    พระพันปีนี่ตัวร้ายสินะ
    #778
    0
  15. #470 Nunticha2540 (@Nunticha2540) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 00:27
    ฮองไทเฮานี่นางพญางูพิษ(ตัวแม่)เชียวแหละ
    #470
    0
  16. #468 tomato9 (@tomato9) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 13:17
    สู้ๆ //รอนะคะ
    #468
    0
  17. #467 Ahe215 (@Ahe215) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 19:39
    ขอให้สอบได้คะแนนดีๆนะคะ
    #467
    0
  18. #466 Janriel (@maruchokota) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 17:12
    แข็งแกร่งไว้จะได้ไว้ต่อกรกับพระพันปีหลวง

    ไรท์ก็เข้มแข็งนะคะ
    #466
    0
  19. #464 Mbt664 (@Yaifrem) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 09:44
    สู้ๆนะไรท์เราเข้าใจฟีลคนอกหัก มันทำใจยากมากเลยแหละแต่สักพักไรท์จะผ่านไปได้เอง เป็นกำลังใจให้น้าาา
    #464
    0
  20. #463 Nisarmaneetang (@Nisarmaneetang) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 06:27
    สู้ๆ//รอ//
    #463
    0
  21. #462 yammy660 (@yammy660) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 01:11
    สู้ๆนะค่ะไร
    #462
    0
  22. #461 MJBisMiine (@sunlikelay) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 00:36
    ดีใจที่ไรต์มามากเลย ปมเยอะมากตอนนี้ทั้งเรื่องชินอ๋อง อนาคตของแบม โง้ยยยแบมมีเพื่อนลุยไปด้วนกันก็ดีแล้ว
    #461
    0
  23. #460 ZzzaPloy^^Zzza (@zapo1lyza) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 22:56
    สู้ๆนะคะ เรารอได้
    #460
    0
  24. #459 BI19952000 (@BI19952000) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 22:43
    สู้ๆนะคะไรท์ รอไรท์อยู่นะคะ
    #459
    0
  25. #453 Ahe215 (@Ahe215) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 21:04
    ขอให้ออเจ้าสอบได้คะแนนเต็มนะเจ้าค่ะถถถถ
    #453
    0