คณิกางามล่มเมือง [MarkBam] #มบงามล่มเมือง

ตอนที่ 8 : 8.ระยะห่าง 125%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,034
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 510 ครั้ง
    21 ต.ค. 61












            ร่างสูงสมส่วนขององค์ชายสามเดินวนรอบโต๊ะขนาดใหญ่เพื่อดูแผนที่ที่ทหารฝ่ายของเขาวาดมาให้ สงครามเกิดขึ้นนานกว่าสามเดือนทำให้เขาและเพื่อนสนิทอย่างหวังเจียเอ่อร์ไม่ได้กลับบ้านและต้องนอนคิดถึงครอบครัว เหล่าทหารเริ่มหมดกำลังใจบวกกับร่างกายที่อ่อนล้าของพวกเขาทำให้พวกเขารู้สึกไม่มีแรงที่จะรบเพื่อแคว้น องค์ชายสามผู้ไม่เคยมีความลับกับเพื่อนสนิทอย่างหวังเจียเอ่อร์กำลังมีความลับที่เขาปกปิดเพื่อนสนิทมานานกว่าสามเดือนสำหรับเขามันไม่ใช่ความลับแต่มันเป็นเรื่องที่สงสัยเสียมากกว่าแต่เขาเองก็คิดว่ามันคงก้าวก่ายเกินไปหากถามเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเจียเอ่อร์กับคณิกางามล่มเมือง

            ดวงตาคมมองเพื่อนสนิทที่กำลังอ่านจดหมายไปก็ยิ้มไปราวกับว่ากำลังมีความรักไม่มีผิด ความสงสัยที่เขาเก็บงำมานานกว่าสามเดือนทำให้เขาแทบบ้าแต่ก็ต้องดึงสติกลับมาอยู่ที่เรื่องสงคราม ทัพขององค์ชายสามมีเสบียงที่พอเลี้ยงคนทั้งค่ายไม่เกินสิบวัน ไหนจะพวกยาที่ลดน้อยลงแต่จำนวนคนไข้ที่เพิ่มมากครึ่งถึงแม้ทัพของเขาจะมีทหารบาดเจ็บไปแค่หนึ่งในสี่ แต่พวกที่บาดเจ็บนั้นก็อาการหนักใช่เล่น

“ถ้ากลับไปอย่างแรกที่ท่านจะทำคืออะไร?” หวังเจียเอ่อร์ถามขึ้น เมื่ออยู่ในกองทัพองค์ชายสามสั่งให้ทุกคนปฏิบัติกับเขาเช่นทหารคนหนึ่งจึงไม่แปลกที่หวังเจียเอ่อร์ใช้คำว่าท่านแทนที่จะเป็นพระองค์

“อาบน้ำ” เขาตอบเสียงเรียบทำให้เพื่อนสนิทหัวเราะอย่างสนุกสนาน “เจ้าล่ะ? จะกลับบ้านหรือไปหานาง”

“หืม? คงต้องไปอาบน้ำแต่งตัวให้ดูดีก่อนแล้วค่อยไปหานาง” รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความจริงใจของเพื่อนสนิททำให้องค์ชายสามรู้สึกหงุดหงิดไม่น้อย “นางไม่ชอบอะไรที่สกปรก”

” ถ้าเทียบกันแล้วหวังเจียเอ่อร์นั้นรู้เรื่องแม่คณิกางามล่มเมืองมากกว่าเขาอยู่หลายเท่าตัว

“หลังอาบน้ำท่านก็คงไปหาคุณหนูฉีชาสินะ”

“อื่มเปิ่นหวางคิดถึงชะ” ไม่รู้อะไรมันดลใจองค์ชายสามหุบปากเงียบ เขาไม่สามารถพูดได้เต็มปากเต็มคำว่าคิดถึงชาชา “เปิ่นหวางคิดถึงทุกคน”

“ข้าคิดว่าเราควรจะสนทนาเรื่องการรบได้แล้วมิเช่นนั้นการรบกับพวกหัวเมืองฝั่งใต้ต้องกินเวลายาวนานเกินสิบวันแน่ๆ”

“นั้นสิ”

“มีเรื่องหนึ่งที่ท่านยังไม่รู้นะ” คำพูดของหวังเจียเอ่อร์ทำให้องค์ชายสามเลิกคิ้วอย่างไม่เข้าใจ “ได้ยินว่าฝ่ายหัวเมืองฝั่งใต้มียาที่ทำให้คนกลายเป็นเด็กเห็นว่าเดิมทีเป็นสารเสพติดแต่ไปแปลงจนกลายเป็นยา”

“เรื่องไร้สาระ”

“ข้าแค่อยากจะเตือนท่านไว้ก่อนเพราะถ้าเป็นเรื่องจริงหากภายในสามเดือนไม่ได้ยารักษาจะต้องอยู่ในร่างเด็กไปตลอด” น้ำเสียงจริงจังของหวังเจียเอ่อร์ไม่ได้ทำให้องค์ชายสามหันมามองเลยแม้แต่น้อย “ลดอายุให้เหลือเพียงสิบสองแล้วก็เริ่มโตใหม่”



     สงครามดำเนินต่อเนื่องกันมาเป็นเวลาสามวันสามคืนโดยไม่มีฝ่ายไหนคิดจะถอนทัพกลับเลยแม้แต่ฝ่ายเดียว ต้วนอี้เอินหันไปมองเพื่อนรักของเขาที่บาดเจ็บสาหัสจากการปกป้องเขา แผลโดยธนูยิงที่หน้าขาและแขนดูไม่ร้ายแรงเท่ากับแผลโดยแทงที่ท้องหากปล่อยไว้อีกไม่นานหวังเจียเอ่อร์จะต้องตายและถ้าหวังเจียเอ่อร์ตายเขาก็จะไม่สามารถรักษาสัญญาที่เคยสัญญาไว้กับคณิกางามล่มเมืองได้ มือหนาสอดเข้าไปใต้เสื้อเกราะพร้อมหยิบผงยาห้ามเลือดออกมาก่อนจะเทใส่แผลที่หน้าท้องของหวังเจียเอ่อร์ ส่วนมืออีกข้างอุดปากของเพื่อนรักไว้เพื่อไม่ให้เสียงร้องของอีกฝ่ายดังไปจนศัตรูได้ยิน

“ห้ามตายนะ” น้ำเสียงเหนื่อยอ่อนปนหอบของต้วนอี้เอินทำให้หวังเจียเอ่อร์มองอย่างไม่เข้าใจ “สัญญากับนางไว้ว่าเจ้าจะต้องรอดกลับไป”

“เดี๋ยวสิ  อี้เอินนี่ท่านคงไม่” น้ำเสียงสั่นคลอนของหวังเจียเอ่อร์ทำให้ต้วนอี้เอินยกยิ้มขึ้น

            ใช่  เขาจะใช้แผนที่วางไว้กลับหวังเจียเอ่อร์ต้องมีหนึ่งในพวกเขารอดกลับไปหาฮ่องเต้และคนคนนั้นควรจะเป็นหวังเจียเอ่อร์

“นี่เป็นคำสั่งของข้าที่เป็นแม่ทัพ จงหันหลังกลับไปแล้วมีชีวิตรอด!!” 



            ในบางครั้งต้วนอี้เอินก็มักรู้ตัวสายไป เขาถูกฝ่ายศัตรูจับตัวแต่ก็ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้าแต่อย่างใดหรอกนะเพราะเขาได้ยินพวกที่จับเขาพูดคุยกันว่าหวังเจียเอ่อร์และเหล่าทหารของเขานั้นมีชัยกลับแคว้นต้วน นั้นทำให้พวกศัตรูโกรธเป็นอย่างมาก ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาไม่รู้ว่าวันเวลาผ่านไปนานแค่ไหนมันอาจเป็นเพราะเขาโดนทรมานจนไม่รู้วันรู้คืนแล้วและไม่เห็นแสงเดือน แสงตะวันเลยแม้แต่น้อย ในห้องสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ที่พวกมันจับเขาทรมานไว้นั้นกว้างมากและเต็มไปด้วยซากศพของคนที่เคยโดนทรมานก่อนหน้าเขา บางคนก็ยังมีลมหายใจอยู่ บางก็กึ่งเป็นกึ่งตาย บางก็เหลือเพียงร่างแต่ไม่มีวิญญาณแล้ว

            กลิ่นคาวเลือด ไอเย็นของลมในยามกลางคืนกระทบผิวกายที่เต็มไปด้วยรอยบาดแผลทำให้ต้วนอี้เอินรู้สึกเจ็บไม่น้อย ทุกเช้าพวกมันมักเอาน้ำเย็นมาสาดใส่คนที่ยังมีชีวิตอยู่และลงมือทรมานเพื่อให้คายความลับออกมา แต่ครั้งนี้ต่างจากครั้งอื่นครั้งนี้เขาถูกพาตัวออกมาข้างนอกโดยที่พวกมันยัดเม็ดยาบางอย่างให้เขากินก่อนจะแบกร่างของเขาขึ้นรถม้าไปด้วย นี่แหละจังหวะที่ควรหนี แม้ไม่รู้ว่าพึ่งกินยาอะไรไปแต่เขาต้องมีชีวิตรอกไปให้ได้ต้องไปหาคนที่เขารัก

“บ้าเอ๊ย!! มันฟื้นแล้ว!!” น้ำเสียงแหบของชายคนหนึ่งดังขึ้นเมื่อเห็นว่าต้วนอี้เอินนั้นกำลังตั้งท่ากระโดดลงจากรถม้า “หยุดรถก่อน!!

“ไม่ทันแล้ว”

“บัดซบ!! มันวิ่งไปแล้วรีบตามไปเร็ว!!



 


            ฝ่ายแบมแบมที่ได้ยินข่าวเรื่องการกลับมาของทหารองค์ชายสามก็ใจเต้นตุ่มๆต่อมๆภายในใจนั้นกำลังเป็นห่วงพี่ชายต่างมารดาที่มักจะไปมาหาสู่อยู่เสมอๆ เนื่องจากการเป็นคนของหอคณิกานั้นมีกฎข้อสำคัญอยู่เพียงสองข้อ ข้อที่หนึ่งคือห้ามรับคนนอกเข้าหอโดยเด็ดขาดเว้นแต่จะได้รับการอนุญาตและข้อที่สองคือห้ามคณิกาออกไปนอกหอคณิกาโดยไม่ได้รับอนุญาต เพราะมีกฎข้อที่สองจึงทำให้แบมแบมไม่เคยเห็นโลกนอกหอคณิกาเลยสักครั้งมากสุดคือสุดที่สายตาของเธอจะมองเห็น อยากขึ้นมายืนในจุดที่สูงย่อมต้องมีข้อแลกเปลี่ยนเป็นธรรมดานั้นเป็นเรื่องที่แบมแบมทำใจได้แล้วและคิดปล่อยวางมาโดยตลอดแต่ไม่ใช่ในครั้งนี้  ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่แบมแบมรู้สึกเกลียดกฎสองข้อนี้มากที่สุด ไม่รู้ว่าเพราะการพบประพูดคุยกันเป็นเวลาหลายจึงทำให้เธอรู้สึกผูกพันกับหวังเจียเอ่อร์หรือเพราะอย่างอื่น

            หรงไจ้มองผู้เป็นนายที่กำลังทำหน้าเครียดปนเบื่อโลก นางไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ของคณิกางามล่มเมืองอย่างกันเตียวกับคุณชายหวังเจียเอ่อร์เป็นอะไรกันแต่สิ่งหนึ่งที่นางรู้แน่ๆคือถึงแม้ผู้เป็นนายของนางมักจะเอ่ยคำพูดที่เจ็บแสบใส่อีกฝ่ายกี่ครั้งต่อกี่ครั้งมันก็มักจะประสมความเป็นห่วงอยู่เสมอๆและคุณชายหวังเจียเอ่อร์เองก็เหมือนจะรับรู้ได้ถึงหวังดีที่ซุกซ่อนอยู่ในคำพูดร้ายกาจของคณิกางามล่มเมืองเสมอๆ แต่ครั้งนี้มันต่างกันหวังเจียเอ่อร์ไปทำศึกมีโอกาสรอดและตายนั้นครึ่งๆไม่มีใครสามารถบอกได้ แววตาว่างเปล่าบอกกับใบหน้าที่ไร้ความรู้สึกของคณิกางามล่มเมืองทำให้หรงไจ้รู้สึกกลัวและกังวลใจตามไปด้วย

“ท่านกันเตียวเจ้าค่ะ” หรงไจ้เอ่ยเรียกผู้เป็นนายที่กำลังนั่งมองไปทางนอกหน้าต่าง “อย่างได้กังวลไปเลย เป็นที่รู้กันดีว่าคุณชายหวังเจียเอ่อร์นั้นมีฝีมือยอดเยี่ยม

“เขาเป็นคน” น้ำเสียงราบเรียบติดเย็นชาของแบมแบมทำให้คนฟังรู้สึกหวาดๆ “เจ็บได้ ตายเป็น”

“ขะ ข้อนั้นข้ารู้เจ้าค่ะ”

“แต่ถึงเขาตายมันก็ไม่เกี่ยวกับข้ามิใช่หรือ?” ราวกับว่าแบมแบมกำลังเอ่ยถามหรงไจ้แต่เปล่าเลยเธอกำลังเอ่ยถามตัวเองอยู่ต่างหาก “ไม่เห็นจำเป็นต้องเสียใจเลย”

“เอ่อท่านกันเตียว” เสียงของหรงไจ้ทำให้แบมแบมได้สติขึ้นมา “เดี๋ยวข้าจะออกไปข้างนอกท่านอยากได้อะไรเป็นพิเศษรึเปล่าเจ้าคะ?”

“ภาพวาดคนในเมืองแล้วก็ขนมอะไรก็ได้ขอหวานๆนะ”

“เจ้าค่ะ”

ของที่ผู้เป็นนายนั้นต้องการก็ยังคงเป็นอะไรเดิมๆนั้นทำให้หรงไจ้รู้ว่าต้องไปหาซื้อได้ที่ร้านไหน เหตุผลที่ต้องการภาพวาดก็เพราะผู้เป็นนายไม่สามารถออกไปข้างนอกได้จึงอยากได้ภาพวาดเพื่อชีวิตความเป็นอยู่ของคนภายนอก ส่วนของหวานนั้นเป็นของโปรดของคณิกางามล่มเมือง




“ได้ยินว่ากองทัพขององค์ชายสามกลับมาเมืองหลวงแล้วนิ” หญิงขายผ้าคนหนึ่งหันไปถามสาวใช้คนหนึ่งที่ยืนอยู่ไม่ไกล “แล้วเหตุใดไม่เห็นองค์ชายสามไปสู่ของคุณหนูฉีชาเล่า?”

“นั้นก็เพราะองค์ชายสามนั้นมิได้กลับมาด้วยนะสิ” สาวใช้คนนั้นหันไปกระซิบบอกหญิงขายผ้า

“เอ่อขอข้าร่วมวงสนทนากับพวกท่านด้วยได้หรือไม่?” หรงไจ้เอ่ยถามขึ้น เดิมทีนางแค่เดินผ่านทางมาแต่ในเมื่อเป็นเรื่องที่สามารถเอาไปรายงานนายหญิงของนางได้

“ได้สิแม่นาง”

“คือข้าอยากรู้ว่าท่านหวังเจียเอ่อร์นั้นปลอดภัยกลับมาใช่หรือไม่?” หรงไจ้เอ่ยถามตามตรง

“ใช่ๆ คุณชายของข้าปลอดภัยดีแต่” สาวใช้คนนั้นเว้นช่วงพร้อมทำหน้าเศร้า “คุณชายรู้สึกผิดที่ทำให้องค์ชายสามโดนจับตัวไป”

“แย่จริง! ถึงว่าคุณฉีชาถึงได้เศร้านัก” หญิงขายผ้าเอ่ยขึ้นอย่างตกใจก่อนจะถามต่อ “แล้วจะเป็นอย่างไรต่อเล่า?”

“ข้าแอบได้ยินมาว่าฮ่องเต้และองค์ชายใหญ่ไม่เอาโทษอะไรคุณชายของข้า แต่คุณชายบอกว่าทันทีที่รักษาบาดแผลหายแล้วจะออกตามหาองค์ชายสาม” สาวใช้คนนั้นพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ “คุณชายคงรู้สึกเสียใจมากแน่ๆก็องค์ชายสามเป็นเพื่อนสนิทของคุณชาย”

ข้าคิดว่าองค์ชายสามสามารถเอาตัวรอดกลับมาได้” 


“ท่านกันเตียว หรงไจ้มีข่าวดีจะบอกท่าน” หรงไจ้รีบวิ่งไปห้องของผู้เป็นนาย ทันทีที่เปิดประตูนางก็ต้องรีบก้มหัวขอโทษเมื่อเห็นว่านายหญิงซินซินและคุณชายโหย่วเจียนอยู่ในห้องด้วย “หรงไจ้ต้องขออภัย”

“ช่างเถอะ เจ้าออกไปก่อน” นายหญิงซินซินพูดขึ้นพร้อมโบกมือไล่ หรงไจ้หลบออกมาพร้อมกับเอาใบหูแนบบานประตูเพื่อแอบฟังเรื่องที่ทั้งสามกำลังคุยกัน

“ท่าย่ามีอะไรรึเปล่าถึงได้เรียกพวกเราทั้งสองมาประชุม” โหย่วเจียนเอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัย

“มันก็ไม่มีอะไรมากหรอก ข้าแค่จะไปปฏิบัติธรรมในวัดสักหน่อย” นางเอ่ยเสียงเรียบพร้อมมองไปทางหลานทั้งสองคน “หมอดูบอกว่าข้าดวงไม่ค่อยดีให้อยู่ในวัดสักสองสามเดือนเพื่อปฏิบัติธรรม”

“สองสามเดือน!! อย่างนั้นไม่บวชชีไปเลยเล่า” น้ำเสียงประชดประชัดของแบมแบมทำให้โหย่วเจียนแอบหัวเราะก่อนจะเปลี่ยนมาทำหน้าจริงจังเช่นเดิม “แล้วใครจะดูหอคณิกาแทนท่านกันเล่า?”

“พวกเจ้าทั้งสองอย่างไรเล่า” คำตอบที่แสนราบเรียบของผู้เป็นย่าทำให้หลานทั้งสองทำหน้าไม่ถูก “ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวข้าจะแบ่งหน้าที่ให้”

“คนแก่นี่เอาแต่ใจจริงๆ” แบมแบมบ่นขึ้นพร้อมถอนหายใจเหนื่อยๆ

“เรื่องดูแลคณิกาและคนในหอคณิกาให้กันเตียวเป็นผู้จัดการ ส่วนเรื่องบัญชีการเงินหรือการรับหน้าอะไรให้โหย่วเจียนจัดการ” ทันทีที่พูดจบนางก็เงยหน้ามองหน้าของหลานทั้งสองที่ทำหน้าเบื่อหน่ายอยู่ตรงหน้า

“ขัดใจท่านคงไม่ได้สินะ ท่านย่า” น้ำเสียงเหนื่อยหน่ายของโหย่วเจียนทำให้แบมแบมถอนหายใจเหนื่อยๆเป็นเพื่อน “อย่างไรก็เดินทางดีๆนะขอรับ”

“เดินทางปลอดภัยนะเจ้าค่ะ”

“อื่ม” ทันทีที่พูดจบนางก็ลุกขึ้นแล้วเดินออกไปจากห้องทันที “เจ้าเข้าไปได้แล้ว หรงไจ้”

“จะ เจ้าค่ะ” หรงไจ้เดินเข้ามาในห้องอย่างกล้าๆกลัวๆ “คือท่านกันเตียวเจ้าค่ะ

“ดูท่านนางจะมีเรื่องด่วนนะ” โหย่วเจียนยกชาขึ้นจิบก่อนจะปลายตามองทางหรงไจ้ “พูดมาสิ ข้ากับนายของเจ้ายังมีเรื่องต้องคุยกันต่อ”

“คือหรงไจ้ทราบข่าวมาว่าคุณชายหวังเจียเอ่อร์ปลอดภัยดีเจ้าค่ะ เลยอยากจะมาบอกท่านกันเตียวให้ทราบ” แบมแบมไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรเพียงแค่พยักหน้ารับ “แต่องค์ชายสามถูกพวกศัตรูจับไปยังหาตัวไม่เจอเจ้าค่ะ”

“อื่ม เจ้าวางของที่ข้าสั่งไว้แล้วไปได้แล้ว” เปลือกตาสีมุกปิดลงครู่หนึ่งราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่างอย่างน้องเขาก็รักษาสัญญา

“เจ้าเป็นห่วงใครอยู่งั้นรึ? หวังเจียเอ่อร์หรือองค์ชายสาม?”

 



















  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 510 ครั้ง

1,199 ความคิดเห็น

  1. #1071 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 18:44
    ไม่รู้จะห่วงใครเลยจริงๆ ค่ะ องค์ชายสามก็ไม่อยากผิดสัญญานะคะ เลยยอมให้โดนจับตัวไป
    #1071
    0
  2. #1018 chitan2557 (@chitan2557) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 13:33

    องค์ชายสามกลายเป็นเด็กแล้วแน่ๆ กันเตียวจะคิดถึงใครเนออ

    #1018
    0
  3. #1007 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 11:37
    ถึงตอนนี้จะไม่ค่อยชอบองค์ชายสาม แต่ก็ไม่อยากให้กลับไปเป็นเด็ก;-;
    #1007
    0
  4. #990 ThidaAimmano (@ThidaAimmano) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 13:10

    เอาไปเลย
    #990
    0
  5. #969 JACKAPPLE (@kimrosaryrose) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 14:11
    องค์ชายจะกลายเป็นเด็กน้อยมั้ยอ่ะ
    #969
    0
  6. #950 Happy-pop (@Happy-pop) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 15:47

    องค์ชายสามมม
    #950
    0
  7. #937 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 19:19
    ตื่นเต้นอะะ
    #937
    0
  8. #528 Natcha Jaikrasen (@natchajaikrasen2) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 12:23
    องค์ชายสามหนีได้แล้วขอให้มีคนช่วยด้วยเถอะ
    #528
    0
  9. #412 bbboobb (@bbboobb) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 05:28
    จะตายก่อนไหมเนี่ย ใครจะไปช่วยองค์ชายได้ละ
    #412
    0
  10. #317 MojiSutnarak (@MojiSutnarak) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 17:31
    โอ้ววตื่นเต้น
    #317
    0
  11. #314 Thanchanok-2544 (@Thanchanok-2544) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 09:23
    โหย่วเจียนถามได้โดนใจข้า
    #314
    0
  12. #311 igot7_MTBB (@igot7_MTBB) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 07:38
    โหย่วเจียว ถามดี5555
    #311
    0
  13. #296 Fei's (@pope18) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 00:53
    โหย่วเจียนนี่ตัวชงเลย555555
    #296
    0
  14. #295 meme_mb (@meme_gd) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 00:24

    ตัดจบอย่างลุ้นเลย
    #295
    0
  15. #294 praewapraow (@praewapraow) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 23:32

    ลุ้นนนนนน
    #294
    0
  16. #293 janejizz_mb (@janejizz_mb) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 22:18
    เค้าต้องได้เจอกันนะ
    #293
    0
  17. #291 At love (@ben161139) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 21:30

    ชายสามจะเป็นไงบ้างน้าาาาา

    #291
    0
  18. #290 neen neera (@neen_01) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 21:29
    ไม่บวชชีไปเลยล่ะ555กันเตียวตลก
    #290
    0
  19. วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 20:26
    องค์ชายสามต้องปลอดภัยกลับมาหาแบมนะ
    #288
    0
  20. #287 Kamonnet223 (@Kamonnet223) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 20:24
    ง้อววววแม่นางกันเตียว
    #287
    0
  21. #286 aeayzii (@aeayzii) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 20:21

    มาต่ออีกนะค่ะ
    #286
    0
  22. #285 meme_mb (@meme_gd) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 15:04

    ลุ้นมากเวอร์
    #285
    0
  23. #282 neen neera (@neen_01) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 06:20
    หนีไปให้รอดนะองค์ชายอย่าโดนจับได้ซะก่อน
    #282
    0
  24. #281 Miko15 (@010940) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 12:58

    ยานั้นมันจะต้องคือยาAPTX4869แน่ๆ #โคนันก็มา

    #281
    0
  25. #280 Pimruethai_260 (@Pimruethai_260) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 11:28

    ต้องรอดน่ะ
    #280
    0