40798_ptk
ดู Blog ทั้งหมด

Parasite มากกว่าภาพยนตร์ แต่คือมุมมองชีวิต ที่ทุกคนควรดู

เขียนโดย 40798_ptk
'' Parasite '' ภาพยนตร์คุณภาพ ที่เล่าถึงความเลื่อมล้ำได้อย่างดีเยี่ยม

 

ทำความรู้จัก ทีมนักแสดง Parasite มีใครบ้าง?

ครอบครัวของคิม กีแท็ก[แก้]

  • ซง คังโฮ แสดงเป็น คิม กีแท็ก – หัวหน้าครอบครัว
  • จัง ฮเยจิน แสดงเป็น ชุงซุก – ภรรยาของกีแท็ก
  • ชเว อูชิก แสดงเป็น คิม กีอู – ลูกชายของกีแท็ก
  • พัก โซดัม แสดงเป็น คิม กีจอง – ลูกสาวของกีแท็ก

ครอบครัวของหัวหน้าพัก[แก้]

  • อี ซอนกยุน แสดงเป็น พัก ดงอิก – หัวหน้าครอบครัว
  • โจ ยอจอง แสดงเป็น ยอน-กโย – ภรรยาของดงอิก
  • จอง จีโซ แสดงเป็น พัก ดาฮเย – ลูกสาวของดงอิกและยอน-กโย
  • จอง ฮยอนจุน แสดงเป็น พัก ดาซง – ลูกชายของดงอิกและยอน-กโย

อื่น ๆ[แก้]

  • อี จองอึน แสดงเป็น กุก มุนกวัง – อดีตแม่บ้านของครอบครัวพัก
  • พัก มยองฮุน แสดงเป็น กึนเซ – สามีของมุนกวัง
  • พัก กึนรก แสดงเป็น คนขับรถยุน – อดีตคนขับรถของครอบครัวพัก
  • จอง อีซอ แสดงเป็น ผู้จัดการร้านพิซซ่า
  • พัก ซอจุน แสดงเป็น มินฮยอก – เพื่อนของกีอู (ปรากฏตัวพิเศษ)
 
 
รีวิว Parasite: ชนชั้นปรสิต  KWANMANIE


เรื่องย่อ Parasite

 
 ถ้าพูดถึงหนังเกาหลียุคหลังที่ดังมาก ๆ ในบ้านเรา เรานึกถึง Train to Busan และอีกหลาย ๆ เรื่อง ซึ่งส่วนใหญ่หนังจะมีความจิกกัดทุนนิยมและเรื่องชนชั้น แต่ในขณะเดียวกันหนังก็ขายความไซไฟ แอ็คชั่นทริลเลอร์ หรือสัตว์ประหลาดต่าง ๆ เช่น ซอมบี้ เข้ามาด้วย หนังเกาหลีที่แฝงประเด็นหนักของสังคมเหล่านั้น จึงมีความแมส ดูสนุก และย่อยง่าย ใคร ๆ ก็สามารถเข้าถึงได้

Parasite (ชื่อไทย: ชนชั้นปรสิต) เป็นหนังสอดแทรกประเด็นชนชั้นเรื่องล่าสุดของเกาหลี ใช้ทุนสร้างสูงถึง 11 ล้านดอลลาร์ ซึ่งถือว่าสูงมากสำหรับหนังเอเชีย แต่เรื่องนี้เล่าประเด็นชนชั้น โดยไม่มีอมนุษย์อยู่ในเรื่อง (ไม่ใช่หนังมนุษย์ต่างดาวแน่นอน) เพราะมอนสเตอร์แท้ ๆ ในเรื่องนี้ก็คือมนุษย์และระบบชนชั้นของมันเองนี่น่ะแหละ

อย่างไรก็ดี สำหรับคนทำหนัง ก็ถือเป็นการทุ่มทุนที่คุ้มค่านัก เพราะตอนนี้ เพียงแค่ฉายในประเทศตนเอง หนังก็ทำรายได้เกินทุนสร้างนั้น (พูดง่าย ๆ ก็คือ ได้กำไร) ไปหลายเท่าแล้ว ยังไม่นับที่กำลังจะโกอินเตอร์ไปอีกหลายประเทศทั่วโลกนั่นอีก


 

ยิ่งหนังอยู่ภายใต้การกำกับของ Bong Joon-ho (จาก Snowpiercer และ Okja) และการกำกับภาพของ Kyung-pyo Hong ด้วยแล้ว คุณภาพจึงไม่ใช่เรื่องที่ต้องกังวลสำหรับหนังเรื่องนี้อย่างแน่นอน อีกทั้งยังรับบทนำโดยเจ้าแห่งหนังรางวัลอย่าง Song Kang-ho (จาก Snowpiercer) ด้วยแล้วอีก ยังไงก็ปัง

ด้วยทุกองค์ประกอบหลักข้างต้นนั้นมารวมตัวกัน หนัง Parasite จึงก้าวเข้ามาเป็นหนังสายรางวัลได้อย่างไม่มีใครเซอร์ไพรส์ และล่าสุด Parasite ก็ได้รับการขึ้นชื่อว่า เป็นหนังรางวัลที่เป็นมิตรกับคนดู (คือดูง่าย) ที่สุด เท่าที่ปาล์มทองคำหรือคานส์เคยมอบรางวัลมาอีกด้วย


 

Parasite เล่าความแตกต่างทางชนชั้นและฐานะของคนเกาหลีสองครอบครัว ระหว่างครอบครัวที่จนมากกับครอบครัวที่รวยมาก โดย Song Kang-ho รับบทเป็น Ki-taek หัวหน้าครอบครัว Kim ที่จนมาก ๆ อยู่กับภรรยาที่ตกงานเช่นกันคือ Chung-sook (Jang Hye-jin จาก Mothers) และลูก ๆ ที่ไม่มีงานทำและไม่ได้เรียนมหา’ลัยอีกสองคน ได้แก่ ลูกชาย Ki-woo (Choi Woo-sik จาก Train to Busan) กับลูกสาว Ki-jung (Park So-dam จาก The Priests)

ชะตาชีวิตพลิกผัน เมื่อเพื่อนของ Ki-woo (รับบทโดย Park See-Joon จาก What’s Wrong with Secretary Kim) มาชักชวนให้ Ki-woo ไปเป็นติวเตอร์สอนเด็กสาว Da-hye (Jung Ziso) ที่บ้านของไฮโซ Mr. & Mrs. Park (Lee Sun-kyun จาก A Hard Day และ Jo Yeo-jeong จาก The Servant ตามลำดับ)

ซึ่งต่อมา Ki-woo ก็โน้มน้าวจน Mrs. Park ตกลงจ้าง Ki-jung น้องสาวของเขา มาเป็นติวเตอร์ให้ Da-song (Jung Hyeon-jun) ลูกชายคนเล็กด้วยอีกคน โดยสองพี่น้องหัวใสนี้ได้ชุบ identity ตัวเองใหม่ ให้ดูมีการศึกษาและฐานะมากขึ้น พร้อมตั้งชื่อใหม่ให้ตนเองว่า Kevin และ Jessica ตามลำดับ



 

โดยบ้าน Kim เปรียบเป็นคนในคลาสปรสิต ซึ่งนิยามตาม Google ได้ว่า เป็น “สิ่งมีชีวิตที่ไปอาศัยอยู่กับสิ่งมีชีวิตชนิดอื่นแล้วเป็นฝ่ายได้รับประโยชน์ ในขณะที่อีกฝ่ายเสียประโยชน์” เช่น เห็บ หมัด ฯลฯ ดังนั้น ในหนังเราจะเห็นว่า บ้าน Kim มาเป็นเห็บหมัด กัดกิน และกอบโกยเอาผลประโยชน์จากโฮสต์ หรือทำให้คนอื่นต้องเสียประโยชน์แทบตลอดเรื่อง

ตอนดู เราก็ เออ ไม่แปลกใจเลยที่อีคนบ้านนี้มันไม่มีอันจะกิน เพราะนิสัย ความคิด ทัศนคติ และการกระทำหลาย ๆ อย่างของพวกเค้ามันตลาดล่างจริง ๆ ช่วงต้นเรื่องมีซีนที่มีโอกาสได้ทำมาหากิน แต่ก็ทำแบบสุกเอาเผากิน (พูดตรง ๆ ก็คือ เพราะเป็นแบบนี้ไงถึงไม่รวย / สมควรแล้วล่ะที่จน) ต่อให้ปรุงแต่งหรือเปลี่ยนแปลงเปลือกนอกตัวเองอย่างไร (เช่น โปรไฟล์ เสื้อผ้า) ถ้าไส้มันเน่าหรือมีเคยคลุกโคลนตมมาตลอดชีวิต สุดท้ายกลิ่นตุ ๆ มันก็โชยออกมาอยู่ดี ไม่มีทางกลบกลิ่นหรือเปลี่ยนแปลงกันได้ง่าย ๆ

อย่างไรก็ตาม หนังยังใจดี ใส่ข้อดีมาให้คนจนเขามีด้วยนิดหน่อยคือ 1. ลูกหน้าตาดี 2. ลูกฉลาด และก็มีซีนให้เห็นมุมสว่างอื่น ๆ อีกนิดหน่อย แต่สุดท้ายมันก็จะมีสถานการณ์บีบบังคับให้พวกเขาต้องเข้าสู่ด้านมืด ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองได้อยู่ในที่ที่สูงขึ้น ซึ่งทั้งหมดนี้ มันก็พอเข้าใจได้แหละ ก็พวกเขาเติบโตมากับสภาพแวดล้อมข้างล่างมันเป็นอย่างนั้น อืม มันก็คงอย่างนี้แหละ ชีวิตของคนจน… ทางเลือกมันไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบสักทาง… ด้วยเหตุนี้เอง เราจึงรู้สึกว่า ตัวละครของเรื่องนี้มีความเรียลและมีมิติ


 

ส่วนบ้าน Park คือบ้านที่ถูกปรสิตอย่างบ้าน Kim มาเกาะกิน จนเป็นหนึ่งในฝ่ายที่เสียประโยชน์นั้น โดยรวม พวกเขาดูเป็นคนดีมากกว่าบ้าน Kim โดยเฉพาะคุณนายหญิงของบ้านเนี่ย ดูใสสุด ดีสุด ง่ายสุด (และหลอกง่ายสุด)

สำหรับเรา เราคิดว่า พวกเขาเป็นคนรวยที่ปฏิบัติต่อคนอื่นหรือคนที่อยู่คนละชนชั้นได้ดีระดับหนึ่งเลยแหละ หลายครั้งเราก็เถียงกับตัวเองอยู่ในใจว่า “พวกเขาดีเพราะรวย” หรือ “พวกเขารวยเพราะดี” (มันต่างกันเล็กน้อย) แต่อย่างไรก็ตาม มันก็จะมีบ้างที่พวกเขาจะมองตัวเองสูงกว่าคนอื่นหรือลูกจ้างของเขา ซึ่งนี่ก็อีกเช่นกัน ที่เรารู้สึกว่าตัวละครเหล่านี้มันมีความเป็นมนุษย์จริง ๆ คือมันเทา ๆ


 

ทั้งนี้ทั้งนั้น เรื่องย่อที่เราเล่าไปข้างต้นเป็นเพียงส่วนหนึ่งของหนังองก์แรกเท่านั้น แน่นอนว่าองก์ที่สองกับองก์ที่สามของหนังเป็นองก์ที่จะทำให้เราเปลี่ยนมุมมองของตัวละครที่เรามองตอนดูองก์แรกไปอีกมุมหนึ่ง และเราคิดว่ามันสำคัญมากที่ผู้ชมจะรับรู้เรื่องราวของหนังส่วนนี้ให้น้อยที่สุดก่อนที่จะเข้าไปดูด้วยตัวเอง ห้ามให้ใครสปอยล์โดยเด็ดขาด เพราะมันมีอะไรเหนือความคาดหมายเยอะมาก คาดเดาได้ยาก หลายฉากนี่ก็เอามือป้องปาก บ้างก็เอามือทาบอก และจิกเบาะบ่อยจริง

ในช่วงองก์แรก มีฟีลลิ่งชิลล์ ๆ ค่อนไปทางขายขำ ผสมกับตลกร้าย (black comedy) สะท้อนระบบสังคมแห่งความเหลื่อมล้ำเบา ๆ โดยหนังจะนำเราไปทำความรู้จักกับสองครอบครัว ซึ่งมีจำนวนสมาชิกเท่ากัน (พ่อ 1 แม่ 1 ลูกชาย 1 ลูกสาว 1) แต่มีชีวิตและคุณภาพชีวิตที่ช่าง contrast กันสุดขั้ว อาทิ…

  • สมาชิกในบ้านของตระกูล Kim ต้องอาศัยอยู่ใต้ถุนของตึกซอมซ่อในย่านชุมชนแออัด มองออกไปนอกหน้าต่างก็เห็นแต่กองขยะ คนเมาอ้วก คนเมาเยี่ยว ฯลฯ ในขณะที่บ้านของตระกูล Park อยู่อีกด้านของเมือง ที่อยู่ระดับสูงขึ้นไป (ณ ที่นี้ หมายถึงเชิงกายภาพหรือ physical) บ้านใหญ่โตสวยหรูชนิดที่ว่าห้องเก็บของใต้ดินยังใหญ่กว่ารูหนูที่พวก Kim อาศัยอยู่ อีกทั้งห้องนั่งเล่นมีผนังเป็นกระจกใสบานใหญ่ทั้งบาน นั่งชมวิวสวน-วิวธรรมชาติได้อย่างสวยงามเต็มตา
  • บ้าน Kim ตกงานทั้งบ้าน ไม่มีงาน ไม่มีเงิน ลูกก็ไม่ได้เรียนสูง ๆ ส่วนบ้าน Park คนที่ทำงานจริง ๆ มีคนเดียวคือ Mr. Park ซึ่งเป็นเจ้าของบริษัทใหญ่โต Mrs. Park อยู่บ้านสวย ๆ ดูแลบ้านทั่วไป แต่ถ้าเป็นพวกงานบ้านจริง ๆ ก็มีแม่บ้านทำให้ ลูก ๆ ทั้งสองคนก็มีโอกาสได้เรียนพิเศษกับติวเตอร์ส่วนตัวแบบไม่อั้น อีกทั้งยังมีเงินเหลือสำหรับของฟุ้งเฟ้อได้อีกมากมาย เช่น ของเล่นแพง ๆ หรืองานปาร์ตี้ในสวน ฯลฯ


ส่วนองก์หลัง ๆ จะเริ่มเป็นคนละแนวกับองก์แรก คือเริ่มมีอะไรให้ลุ้น ให้ตื่นเต้นระทึกขวัญมากขึ้น แต่ดูสนุกทั้งเรื่อง และกราฟความพีคก็ทะยานขึ้นเรื่อย ๆ มีช่วงบทสรุปของหนังที่ดูแผ่วลงเล็กน้อย แต่ก็จบลงได้อย่างสวยงามจนได้ บางจุดของเรื่องก็มีจุดที่เราตะหงิด ๆ อยู่บ้าง เช่น ง่ายจัง / แบบนี้ก็ได้หรอ ฯลฯ

แต่โดยรวมก็ยังเป็นหนังที่ยอดเยี่ยมสุด ๆ และบทดีมากอยู่่ดี เพราะหนังเค้าเอาประเด็นหนัก ๆ เช่น ประเด็นชนชั้นและความเหลื่อมล้ำทางสังคม มาทำเป็นหนังที่ไม่หนักมาก ซึ่งจะทำให้เรามองคนจนกับคนรวยในมุมมองใหม่ และมองลงไปถึงรากลึกของสังคมที่ทำให้พวกเขาเป็นเช่นนี้ หนังเล่าประเด็นต่างๆ ออกมากบันเทิงและสนุกมาก ๆ ด้วย ที่สำคัญ overall เค้ามันดีเกิินมาตรฐานหนังเอเชียหมดทุกทุกด้านเลย ชอบมาก ๆ เชียร์สุด ๆ




เหตุผลที่ต้องดู Parasite

1.
เราอยากให้คุณลบความเชื่อที่ว่าหนังรางวัลปาล์มทองคำต้องดูยากไปเลย สำหรับหนังเรื่อง Parasite (2019) หรือ ชนชั้นปรสิต ผู้ชมสามารถเสพความบันเทิงได้โดยที่ไม่ต้องอาศัยการตีความ หรือกะเทาะประเด็นปัญหาทางสังคมให้ปวดหัวเพื่อทำความเข้าใจอะไรให้ยุ่งยาก หากพูดกันแบบหยาบๆ อาจจะรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่สมศักดิ์ศรีที่ได้รับรางวัลอันทรงเกียรติจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเมืองคานส์ เพราะหนังไม่ได้ดูยาก ไม่ต้องปีนบันไดดูเหมือนกับหนังรางวัลอีกเป็นร้อยๆ เรื่องที่เคยมีมา แต่ถ้ามองอีกมุมหนึ่ง บองจุนโฮ ผู้กำกับชาวเกาหลีใต้ ได้เคลือบภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วยประเด็นความเหลื่อมล้ำทางชนชั้นได้อย่างไม่น่าระแคะระคาย ขนาดที่ทำให้คนดูผู้ถูกกระทำจากอิทธิพลของลัทธิทุนนิยมบางคนสามารถแค่นหัวเราะได้อย่างน่าทึ่ง หากใครเคยชมภาพยนตร์ของผู้กำกับคนนี้มาบ้างอย่าง Okja, The Host หรือ Snowpiercer ก็คงพอสัมผัสได้ถึงลายเซ็นความเป็นภาพยนตร์ตลกร้ายและเสียดสีประเด็นทางการเมืองและสังคมยุคปัจจุบันกันได้ ด้วยความเก่งกาจของผู้กำกับผสมกับฝีไม้ลายมือของนักแสดง Parasite จึงเป็นหนังที่จะทำให้ลุ้นจนนั่งไม่ติดเบาะตลอดทั้งเรื่อง


2.รังแกคนจน คนหาเช้ากินค่ำ ลูกก็ต้องเลี้ยง เห็นใจกันบ้างสิ
        จริงอยู่ที่ประเด็นหลักของ Parasite คือการแสดงความแตกต่างของบ้านที่มีฐานะกับบ้านที่ยากจน แต่หนังเรื่องนี้ไม่ได้ผลิตซ้ำด้วยภาพจำดังกล่าว ภาพยนตร์เร่งเร้าให้คนดูรู้สึกสะใจไปกับการเอาใจช่วยคนจนที่ทำผิด แม้จะขัดต่อหลักศีลธรรมที่ควรค่าแก่การยึดถือเพียงใดก็ตาม จนท้ายที่สุดแล้วก็อดตั้งคำถามไม่ได้ว่าเรากำลังเก็บกดจากแรงกระแทกทางเศรษฐกิจ สังคม การเมืองที่กดขี่ข่มเหงเราอยู่หรือเปล่า และเมื่อเราเห็นภาพผู้คนที่สามารถลุกฮือตอบโต้กับสิ่งเหล่านั้นได้ เราก็เผลอเอาตัวเองลงไปเป็นตัวละครตัวนั้น ปลดปล่อยสำนึกคิดจากจิตใจอันมืดบอดของตนเองออกมา
 
        โลกของคนรวยกับคนจนที่เป็นเหมือนกับจักรวาลคู่ขนาน ไม่มีทางหลอมรวมเข้ากันเป็นหนึ่งได้ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามีเหตุจำเป็นบางประการที่ทำให้คนสองโลกมาพบพานมาเจอกัน ในโลกใบเดียวกันของครอบครัวคนจนที่ใช้ชีวิตในห้องเช่ารูหนูชั้นใต้ดินแสนสกปรก เสาะหา Wi-Fi ฟรีจากเพื่อนบ้าน ก็เป็นโลกใบเดียวกับครอบครัวที่ใช้ชีวิตในบ้านที่ใหญ่โต หรูหรา โอ่อ่า ยกตัวสูงขึ้นมาจากพื้นถนน
 
        Global Wealth Report 2018 เผยว่า ในขณะที่ความมั่งคั่งของโลกโดยรวมเพิ่มสูงขึ้น ช่องว่างระหว่างคนรวยกับคนจนกลับถ่างขยายไปทุกพื้นที่ทั่วโลก และมีแนวโน้มว่าช่องว่างนี้จะถูกถ่างขยายเพิ่มขึ้นไปอีกอย่างต่อเนื่องในอนาคต การกระจายรายได้จึงถูกนำเสนอขึ้นเพื่อแก้ปัญหาดังกล่าว ผู้คนจำนวนมากสนับสนุนให้คนรวยช่วยเหลือคนจนด้วยวิธีการง่ายๆ เช่น การบริจาค พวกเราเองในฐานะเพื่อนมนุษย์ร่วมโลกที่ลงเรือลำเดียวกันแล้ว ก็เป็นเหตุผลที่ควรค่าในการช่วยเหลือกัน


3.ก็เรานั้นมันคนละชั้น
        ทว่าในโลกแห่งความเป็นจริง ปัญหาความเหลื่อมล้ำทางชนชั้นไม่สามารถแก้ปัญหาด้วยการกระจายรายได้อย่างง่ายดายขนาดนั้น การ์เร็ตต์ ฮาร์ดิน แนะนำว่า ให้ลองนึกภาพว่าคนรวยทุกคนมีอภิสิทธิ์ในการอยู่บนเรือลำหรู ส่วนคนจนทั้งหลายก็ถูกลอยแพค้างเติ่งอยู่กลางทะเล ตามหลักศีลธรรมแล้ว คนรวยก็สมควรที่จะช่วยชีวิตให้คนจนได้มีโอกาสหายใจหายคอบนเรือลำหรูบ้าง แต่ด้วยความสามารถในการบรรจุที่จำกัด ไม่สามารถช่วยเหลือคนได้ทั้งหมด เพราะจะทำให้เรือบรรทุกคนเกินน้ำหนักและจมดิ่งลงในท้ายที่สุด ครั้นจะช่วยเหลือเพียงแค่คนเพียงบางกลุ่มก็จะเป็นข้อครหาที่น่าตั้งคำถามถึงความชอบธรรม หรือหลักเกณฑ์การเลือกว่าจะรับใครขึ้นหรือไม่ขึ้นเรือ กลับกลายเป็นว่าเลือกที่จะไม่ช่วยเหลือใครเลยสักคนจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่า
 
        นั่นเป็นเรื่องจริง หรือเป็นเพียงแค่ข้ออ้าง?


4.ภาพยนตร์เรื่องนี้ต้องดูจริงๆ
 เราไม่อยากจะเล่าเรื่องราวของหนังไปมากกว่านี้ เพราะเกรงว่าจะเป็นการสปอยล์จนคุณหมดสนุกไปเสียก่อน แต่ขอพูดเลยว่า เนื้อหาของภาพยนตร์เรื่องนี้เข้มข้น ทำให้คนดูลุ้นและต้องติดตามอย่างนั่งไม่ติดเบาะ มีการหักมุมตลอดทั้งเรื่องจนไม่สามารถคาดเดาอะไรได้อีก และยอมแพ้ที่จะคาดเดาสิ่งที่ตัวละครกำลังจะทำ แล้วปล่อยใจรอดูว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นในหนังบ้างอย่างใจจดใจจ่อ โดยเฉพาะการเสียดสีประเด็นชนชั้นได้อย่างเฉียบคมของผู้กำกับและคนเขียนบทที่สร้างความตลกร้ายไปกับชีวิตอันหฤหรรษ์ของตัวละครตลอดทั้งเรื่อง จนกระทั่งคุณเองก็ไม่อาจถูกต้านทานด้วยหลักจริยธรรมอันดีงาม จมดิ่งเข้าสู่ดาร์กไซด์ คอยลุ้นเอาใจช่วยไปกับตัวละครไปด้วยจิตใจอันมืดบอด


Bong Joon Ho's 'Parasite' web series to be set in film's universe, remake  ruled out


สำหรับผู้เขียน Parasite เป็นหนึ่งในภาพยตร์ที่ดีที่สุดในปี 2019 นักแสดงทุกคนทำได้ดี เป็นภาพยนตร์ที่เล่าถึงความเลื่อมล้ำในสังคมได้อย่างดี ผู้เขียนหวังว่าจะมีคนจำนวนมากให้ความสนใจกับภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วยเช่นกัน 
 

ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น