รักวิ่งชน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 76 Views

  • 0 Comments

  • 1 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    8

    Overall
    76

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

บางคนเฝ้ารอความรักแต่สำหรับเขากลับโดนมันวิ่งเข้าใส่แบบไม่ตั้งตัว


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค่ะ เรื่อง รักวิ่งชน เป็นเรื่องสั้น ลงครั้งเดียวทั้งสี่ตอนจบเลยค่ะ  ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านนะคะ 

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 15 มี.ค. 62 / 00:40

บันทึกเป็น Favorite



ตอนที่ 1



   เสียงโครมครามเหมือนคนกำลังต่อสู้กันดังออกมาจากห้องน้ำ 


" มึงมัดแน่นๆ เป็นไหมไอ้เหี้ยเอ้ย เดี๋ยวมันหลุดมาได้เจ็บตัวกันอีกรอบเสียงจากชายร่างใหญ่ดังขึ้น เขาเหนื่อยจนหายใจดังฟืดฟาดแถมก้นกบยังระบมจากลูกถีบของไอ้หน้าหล่อนั่นอีก  นี่ถ้าไม่เห็นว่าเป็นคำสั่งเด็ดขาดของนายที่กำชับนักหนาว่าห้ามมีรอยฟกช้ำนะ พ่อจะสอยปลายคางให้ร่วงเลยเชียว เขายืนท้าวเอวมองลูกน้องสองคนที่ช่วยกันมัดอย่างทุลักทุเล 

" พอๆ เอาแค่นี้แหละ เดี๋ยวให้เจ้โซลมาจัดการต่อ " เขาสั่งเมื่อเห็นว่าไอ้หน้าหล่อโดนมัดแน่นในท่านั่งบนชักโครก ไม่สามารถดิ้นหนีไปไหนได้แล้ว มีแต่เสียงอู้ๆอี้ๆที่เล็ดลอดออกมาจากปากที่ถูกปิดไว้ด้วยเทปกาวแค่นั้น

  คชา ยังรู้สึกมึนงง จับต้นชนปลายไม่ถูกว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง  เขาจำได้ล่าสุดว่าตัวเองกำลังนั่งพักหลังจากวิ่งออกกำลังกายอยู่ในฟิตเนส  แล้วพี่พงษ์ เทรนเนอร์ประจำฟิตเนสก็เดินมาคุยตามปกติแต่วันนี้พี่พงษ์ถือขวดน้ำแร่มาให้เขาด้วย เขาเอ่ยขอบคุณก่อนจะเปิดดื่มไปแค่สองอึกสักพักอาการวิงเวียนก็เริ่มต้นขึ้น ก่อนความรู้สึกทั้งหมดจะดับวูบลงเขารู้แค่ว่ามีคนหลายคนประคองหิ้วเขาเข้ามาในห้องหนึ่งแค่นั้น  พอเขาฟื้นขึ้นมาก็อยู่ในสภาพที่ถูกปิดปากมัดมือไว้ นี่เขาโดนลักพาตัวหรืออะไร จับมาเรียกค่าไถ่งั้นเหรอ แล้วทำไมจะต้องเป็นเขาด้วยล่ะ เมื่อกี้ตอนไอ้พวกนั้นลากเขาจากเตียงมามัดไว้ในห้องน้ำ มีการต่อสู้กันเกิดขึ้นคชาเกือบจะหนีได้แล้วแต่สามรุมหนึ่งเขาสู้แรงพวกมันไม่ได้จริงๆ ตอนนี้ทำได้อย่างเดียวคือตั้งสติไว้ ค่อยๆแก้ปัญหาไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น แต่มันก็อดสงสัยไม่ได้ ถึงเขาจะมีอาชีพเป็นนายแบบแถวหน้าของเมืองไทยแต่ก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไรมากมายถึงขนาดจะต้องจับมาเรียกค่าไถ่  ถ้าเป็นเรื่องอื่นยิ่งไม่น่าใช่เพราะเขาไม่เคยมีเรื่องขัดแย้งหรือทะเลาะกับใครทั้งนั้น มันแปลกมากที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้

..... แอ๊ด.....  

เสียงประตูห้องน้ำเปิดออก คชาหันควับไปมองทันที ผู้หญิงผอมสูง เอ๊ะ! ไม่ใช่สิ สาวประเภทสองยืนมองเขาด้วยสายตาอึ้งปนตะลึง ในมือถือผ้าเช็ดตัวสีขาวสองผืนกับตะกร้าใส่อุปกรณ์อะไรอีกหลายอย่าง

" ตัวจริงนี่หล่อกว่าในทีวีเยอะเลยนะเนี่ยเจ้โซลว่าก่อนจะจัดการวางตะกร้าลงและพาดผ้าเช็ดตัวไว้กับราวที่ฝาผนัง

 คชามองตามด้วยความระแวงภัยว่าเธอคนนี้มาทำอะไร ใจเขาดิ่งวูบเมื่อเห็นสิ่งที่เธอหยิบออกมาจากตะกร้ามันคือ กรรไกรสีเงินอันใหญ่ นี่เขาถูกจับมาชำแหละเครื่องในขายหรือ คชากำมือแน่นทันทีถึงจะถูกมัดจนแทบจะขยับไม่ได้แต่เขาก็พร้อมจะปกป้องตัวเอง

" ไม่ต้องกลัวนะ " เจ้โซลบอกคชาก่อนจะยิ้มนิดๆ ตัวเธอมีหน้าที่แค่ดูแลเรื่องความสะอาดของเล่นชิ้นใหม่ให้เจ้านายก็เท่านั้น แต่ครั้งนี้อาจลำบากหน่อยเพราะดูนายรูปหล่อนี่จะเล่นตัวมากถึงได้โดนหิ้วมามัดแบบนี้ เจ้โซลคิดไปก็ใช้กรรไกรค่อยๆตัดเสื้อ กางเกงนอก กางเกงในของคชาออกด้วยความระมัดระวัง จนเหลือแต่ตัวเปล่าเปลือย รู้สึกหายใจติดขัดกันเลยเชียวน่ากินอะไรขนาดนี้ ทั้งผิวพรรณ ทั้งรูปร่าง ดูดีสมกับที่เป็นนายแบบจริงๆ คชานั่งเกร็งนิ่ง เขาไม่ดิ้นหรือขยับตัวด้วยกลัวว่ากรรไกรอาจพลาดและทำให้เขาได้เลือด เริ่มรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล แล้วเธอคนนี้มาแก้ผ้าเขาออกทำไม อย่าบอกนะว่า ...

" มามะ สุดหล่อ เดี๋ยวเจ้จะขัดสีฉวีวรรณให้เอี่ยมอ่อง หอมฉุยเลยเชียวล่ะ " เจ้โซลจัดแจงเปิดน้ำอุ่นจากฝักบัวฉีดไล้ไปมาจนทั่ว คชาพยายามบิดตัวหนี คำรามอื้ออ้าในลำคอแต่ก็ขยับแทบไม่ได้ไอ้พวกนั้นมัดเขาจนแน่นเลยเชียว 

" อย่าดิ้นซิ  รู้ไหมว่าเจ้านายชอบคุณมากนะ ทำตัวดีๆแล้วจะสุขสบายทั้งชาติ " เจ้โซลพูดไปก็ขัดถูตัวเขาไปทั่วด้วยครีมอาบน้ำ มืออ้อยอิ่งอยู่ตรงส่วนนั้นเนิ่นนานจนคชาขนลุก

" ใหญ่ดีจัง น่าเสียดายเสียดาย เสียดายอะไร ฟังจากที่เธอคนนี้พูดมันเหมือนกับเขากำลังจะถูกนำตัวไปให้ใครสักคนที่เรียกว่านาย แล้วเจ้านายของพวกนี้คงไม่ใช่ผู้หญิงใช่ไหม นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นไม่รู้แต่ที่รู้มันต้องไม่ใช่เรื่องที่ดีแน่ๆ

 หลังจากที่เจ้โซลจัดการล้างทุกซอกทุกมุมในตัวคชาจนสะอาดเอี่ยม ผ้าเช็ดตัวนุ่มๆก็ถูกซับไปทั่ว จนเสร็จสรรพ 

" อ่ะ มาต่อขั้นตอนสุดท้ายกันนะ " เจ้โซลหันมาบอกคชาก่อนจะลุกขึ้นเช็ดมือตัวเองจนแห้งและหยิบถุงมือแพทย์จากตะกร้าขึ้นมาใส่ คชามองตามด้วยความกลัว เธอใช้นิ้วป้ายเจลใสๆจากหลอดก่อนจะนั่งลงตรงหน้า คชาขยับขาหนีบเข้าหากันไว้ทันที 

" นิดเดียว ไม่เจ็บหรอกน่าเจ้โซลบอกก่อนจะพยายามแหย่มือเข้าไป

" อ่อยอั๋นนนน  อ่าอาอุ้งอับอั๋นนน " คชาหน้าแดงก่ำพยายามตะโกนผ่านเทปกาวออกมา เพื่อหยุดเธอ  ร่างเปล่าเปลือยสะดุ้งขึ้นเมื่อความเย็นลื่นสัมผัสเข้าที่ช่องทางด้านหลัง เขากัดฟันจนกรามเป็นสันนูนเมื่อรู้สึกถึงนิ้วที่ค่อยๆไล้ไปมาและแทรกเข้าไปวนอยู่ข้างใน

" แน่นดีจังเลยนะ คืนนี้เจ้านายคงจะมีความสุขมาก " เจ้โซลว่าก่อนจะถอนหายใจก็ไม่มีอะไรหรอก เจ้านายมีความสุขเธอก็มีความสุขแต่ก่อนนั้นเธอก็เคยเป็นหนึ่งในของเล่นมาก่อนแต่มันน่าเบื่อแล้วมันเก่าแล้วไงด้วยความรักจึงยอมโดนลดระดับให้เหลือแค่คนดูแล ก็แค่นั้น แต่ส่วนใหญ่เธอก็ไม่ต้องอะไรมากแค่ดูเรื่องห้อง เสื้อผ้าและค่าตอบแทน แต่นายรูปหล่อคนนี้เจ้านายคงจะชอบมากถึงได้จ้างคนจับมาแบบนี้

    ลูกยางที่ภายในบรรจุน้ำยาไว้ถูกส่งปลายเข้าไปที่ช่องด้านหลังของร่างเปลือยอย่างทุลักทุเลเมื่อคชาพยายามหนีบเกร็งปิดกั้น แต่ถึงเขาฝืนแค่ไหนน้ำยาในนั้นมันก็ยังเข้าไปจนหมดอยู่ดี คชาหน้าบิดเบี้ยวเขารู้สึกปั่นป่วนในช่วงท้องจนแทบทนไม่ได้ จนถึงขีดสุดเขาก็ปล่อยทุกอย่างออกมาด้วยความอาย เธอกดชักโครกและล้างตัวให้เขาเหมือนเป็นเรื่องปกติ ก่อนกระบวนการเดิมจะเกิดขึ้นซ้ำๆอีกสองครั้งจนคชาหมดแรงเขาไม่มีอะไรจะปล่อยออกมาแล้วนอกจากน้ำใสๆนั่นแหละเธอถึงได้ทำความสะอาดด้วยครีมอาบน้ำอีกรอบ ก่อนจะเก็บของแล้วหันหลังเดินออกไป 

คชาเงยหน้ามองเพดานที่นี่ที่ไหนแล้วอะไรคือสิ่งที่จะต้องเจอต่อไป ลางสังหรณ์ในตัวบ่งบอกว่ามันน่าจะเลวร้ายกว่าการเรียกค่าไถ่ เขาหลับตาลงอย่างอ่อนแรงยังมองหาทางที่จะหนีจากตรงนี้ไม่เจอเลย อนาคตมันเหมือนจะดับวูบลงเหมือนสติเขาที่ฟิตเนสเมื่อบ่ายที่ผ่านมา ได้แต่คิดภาวนาในใจ


  " ใครก็ได้ช่วยด้วย ช่วยผมที "





ตอนที่ 2

      

      " โอ้วววววว  สวรรค์เป็นของฉันจริงๆ

เสี่ยวันชัยร้องดังออกมาด้วยความถูกใจ จนตาเป็นประกายวิบวับ

 ร่างสูงใหญ่ค่อยๆเดินเข้ามาหาคชาที่ถูกมัดแขนขานอนแผ่หราอยู่บนเตียงทั้งเนื้อทั้งตัวมีแค่ผ้าผืนน้อยปิดไว้แค่ส่วนกลางตัวเท่านั้น ช่างเร้าใจเสียจริง ผู้ชายรูปหล่อคนนี้เขาต้องจ่ายมาด้วยราคาที่แพงลิบลิ่ว แต่เงินพวกนั้นคนอย่างเขาไม่เสียดายอยู่แล้วถ้าแลกกับความสุขของตัวเอง 

" มาให้ฉันชื่นใจก่อน " เสี่ยวันชัยก้มลงหอมแก้มคชาดังฟอดก่อนจะเงยหน้าขึ้นหัวเราะร่า คชาดิ้นรนอย่างหนักคำรามอู้อี้อยู่ในลำคอด้วยความขยะแขยง ไอ้คนนี้เหรอที่เป็นคนจับเขามา

" ไม่ต้องทำท่ารังเกียจฉันขนาดนั้นหรอก เดี๋ยวเรามาสนุกด้วยกันดีกว่า " เสี่ยวันชัยพูดพลางดึงเทปกาวที่ปิดปากคชาออก

" อย่ามาแตะต้องตัวฉัน ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ " คชาตะโกนออกมาทันที

" ฉันปล่อยแน่ จะปล่อยข้างในให้ชุ่มฉ่ำเชียวล่ะ 5555" 

" แกเป็นใคร แล้วจับฉันมาทำไม "

" จำฉันไม่ได้ล่ะซิ" เสี่ยวันชัยหรี่ตามอง ตัวเขาเองหลงใหลในรูปร่างหน้าตาของคชาตั้งแต่แรกเห็น ทั้งตามนิตยสารและในทีวี เขาให้ลูกน้องติดต่อไปหาคชาหลายครั้ง เสนอเงินก้อนโตให้เพียงแค่แลกกับการมาดินเนอร์มื้อเดียวและเล่นอะไรสนุกๆต่ออีกคืน แต่กลับถูกปฏิเสธอย่างไม่ใยดี ทั้งที่ดาราดังๆมากมายยังไม่เคยขัดเขาและเงินของเขาสักคน พวกนั้นยอมนอนทอดกายให้เชยชมด้วยความเต็มใจด้วยซ้ำ  และคนอย่าง วันชัย จะเอาอะไรในโลกนี้ต้องได้เสมอ เงินซื้อได้ทุกอย่างอยู่แล้ว

" ฉันไม่รู้จักแก "

" งั้นเรามาทำความรู้จักกันอย่างลึกซึ้งสักหน่อยดีกว่า " เสี่ยวันชัยลูบไล้ไปทั่วแผงอกของคชาก่อนจะก้มหน้าลงไปหาปากแดงๆ คชาเบือนหน้าหนีทันทีแต่ถูกมือหนาคว้าปลายคางเขาและบังคับให้หันกลับมา

  ถุย !!!!

เมื่อมือไม้มันทำอะไรไม่ได้ คชาก็จัดการด้วยการถ่มน้ำลายใส่หน้านายบ้ากามนั่นซะ 

!! เพี๊ยะ!! 

มือหนาฟาดเข้าที่หน้าคชาทันที 

" เก่งมากนักใช่ไหม " เสี่ยวันชัยกัดฟันกรอดๆ ก่อนจะยืดตัวขึ้นเล็กน้อย ดีดดิ้นอย่างนี้มันก็เร้าใจไปอีกแบบ อยากจะรู้นักเวลาที่โดนเขาชำแรก กระแทกจนมิด ปากยังจะเก่งอยู่ไหม 5555 แค่คิดมันก็รัญจวนใจจนอยากจะสอดใส่เสียเดี๋ยวนี้

 

" ปล่อยกู ปล่อยกูนะโว้ย" คชาดิ้นรนหน้าแดงด้วยความโกรธ เมื่อมือใหญ่เริ่มสำรวจและลูบไล้ไปทั่วตัว แน่จริงอย่ามัดซิวะ สู้กันตัวต่อตัวเลย

 เสี่ยวันชัยหันหลังเดินไปหยิบขวดสีชาเล็กๆแล้วกลับมาที่เตียง ริมฝีปากกระหยิ่มยิ้ม

" ฉันจะทำให้นายกระหายความเร่าร้อนจนต้องร้องขอเลยเชียวล่ะ "

คชาขมวดคิ้วมุ่นพยายามเพ่งมองสิ่งที่อยู่ในมือคนตัวสูง ยอมรับเลยว่ารู้สึกกลัว ทำไมตัวเขาต้องมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้ด้วย แทบไม่ต้องเดาสิ่งนั้นคืออะไรมันต้องเป็นยาปลุกเซ็กหรืออาจจะเป็นยาเสพติดชนิดใดชนิดหนึ่ง  นี่เขาจะทำอย่างไรดี คชากัดฟันและเม้มปากตัวเองไว้แน่นเขาจะไม่ยอมให้ยาบ้าๆนั่นเข้าไปในตัวเขาเด็ดขาด



" อ็อก ๆๆ แค่กๆๆๆๆๆ แค่กๆๆ


สุดท้ายคชาก็สำลักกลืนเอายาที่เสี่ยวันชัยบีบกรอกใส่ปากเขาลงไปทั้งหมดเพื่อแลกกับลมหายใจเฮือกใหญ่ให้เข้าไปในปอด สายตาเขาเครียดแค้นจ้องมองคนตัวสูงไม่วางตา ทำไมคนที่ไม่เคยรู้จักกันแม้แต่ชื่อถึงต้องมากระทำกันแบบนี้ด้วย คชาหายใจเข้าลึกพยายามตั้งสติเขาจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด 

" 55555555  ฉันจะให้เวลานายบิ้วอารมณ์สักพักนะ " เสี่ยวันชัยว่าก่อนจะขยับลุกขึ้นถอดเสื้อตัวเองออกช้าๆ คชาหันหน้าหนีตอนนี้เขารู้สึกหวิวไหวและเริ่มร้อนวูบวาบในช่องท้องไปหมด

" มาเริ่มกันเลยดีกว่า ฉันทนไม่ไหวแล้ว "

เสี่ยวันชัยดันขาทั้งสองข้างของคชาให้แยกออก

ก่อนจะแทรกตัวเข้าไปอยู่ตรงกลาง มือขยับสาวชักของรักตัวเองที่ชูชันจนเส้นเลือดปูดโปน คชาเกร็งตัวฝืนไว้สุดฤทธิ์ ขาเขาถูกมัดขึงพืดไว้อย่างนี้หมดหนทางที่จะช่วยตัวเองได้จริงๆ

" ปล่อยนะ ปล่อยเถอะ ขอร้องอยากได้อะไรฉันจะให้ทุกอย่าง อะ อย่าทำ อย่าทำแบบนี้ " คชาบอกเสียงสั่น หวั่นใจแกมร้องขอ เขาต้องทำทุกวิถีทางที่มันจะช่วยให้ไอ้บ้ากามนี่เปลี่ยนใจได้

เนื้อแข็งหยุ่นเริ่มถูใถไปมาที่ช่องด้านหลัง คชากัดฟันน้ำตาลูกผู้ชายพาลจะเอ่อขึ้นด้วยความคับแค้นใจ มันรู้สึกอัปยศอดสูเป็นที่สุด



... ก๊อกๆๆๆๆๆ ก๊อกๆๆๆๆๆ ก๊อกๆๆๆๆๆ "



" อะไรวะ " เสี่ยวันชัยตะโกนออกมาอย่างหัวเสีย เขาลงจากเตียงแล้วคว้าผ้าเช็ดตัวมานุ่งก่อนจะกระชากประตูให้เปิดออก

" นายครับนาย

" มึงมีอะไร " วันชัยกัดฟันถามเสียงเย็นเยียบ ถ้าคำตอบที่ได้มันไม่มีอะไรสำคัญเขาจะฆ่าไอ้คนที่มากวนเวลาโยนทิ้งลงทะเลไปซะ

" เอ่อ ขอโทษครับนาย คือสายของเรารายงานว่า

คืนนี้ทหารจะเข้ามาตรวจสอบผับของเราครับ เกรงว่าอาจขึ้นมาค้นข้างบนด้วย "

" สัสเอ้ย มาอะไรวันนี้วะ " วันชัยรู้สึกหงุดหงิด รู้งี้พาไปโรงแรมที่เกาะก็ดีแล้ว แต่เขาใจร้อนไงเลยเลือกเอาห้องพักส่วนตัวบนตึกในตัวเมืองที่ข้างล่างเปิดเป็นบาร์ขนาดใหญ่ เรื่องมาตรวจมาค้นเขาไม่ได้ใส่ใจหรอกเพราะไอ้พวกพื้นที่รับส่วยจากเขาปีละหลายล้าน แต่ถ้าพบคชาอยู่ที่นี่ด้วยนั่นแหละ พวกนักข่าวสายบันเทิงปัญญาอ่อนจะขุดคุ้ยและอาจจะสาวใส้จนเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมาได้

" มึงให้คนมาพาเด็กกูไปด้วย "


   คชาอยู่ในขุดคลุมอาบน้ำสีขาว เขาถูกลากออกจากห้องอีกครั้งและโดนหิ้วปีกสองข้างลงลิฟต์ออกทางประตูหลัง อีกไม่ถึงห้าเมตรเขาเห็นประตูรถตู้เปิดคอยท่าอยู่ถ้าเขาขึ้นไปคงหมดหนทางหนี คชามองซ้ายขวานี่เป็นโอกาสเดียวที่มีเพราะไอ้พวกนั้นไม่ได้มัดมือเขา  เขาเดินตามอย่างว่าง่ายเพื่อให้ไอ้พวกนั้นตายใจก่อนจะกระตุกปลายปมสายรัดชุดให้หลุดออกจากกัน

" เอ่อ ผ้าผมหลุดคชาบอก ไอ้สองคนคนที่หิ้วเขาหันมาดูก่อนจะคลายมือออกให้เขาได้มัดชุด 

คชาอาศัยจังหวะนี้เบี่ยงตัวออกก่อนจะต่อยไปที่หน้าคนข้างซ้ายจนหงายหลัง อีกคนพยายามกระโดดเข้ามาคว้าตัวเขาไว้ คชายกเท้าขึ้นถีบและออกวิ่งอย่างรวดเร็วเขาวิ่งลัดเลาะมุมตึกที่มืดเพื่อไม่ให้พวกนั้นเห็นเขาได้ หลายตึกผ่านไปถึงจะไม่รู้ทิศทางแต่ขอแค่วิ่งไปข้างหน้าเป็นพอคชาเลี้ยวทะลุซอกตึกออกไปด้วยความรีบเขาไม่รู้ว่ามันเป็นถนน แสงไฟสาดจ้าเข้าตาคชาก้มลงเอามือกุมหัวไว้ทันที เขาต้องตายแน่ๆ


!!! เอี๊ยดดดดดด !!


" อ้าวเฮ้ยยยยย นี่คุณอยากตายหรือไง" กฤตินเปิดประตูรถลงมาได้ก็รีบตรงดิ่งไปหาคนที่ก้มงุดอยู่ตรงหน้ารถเขา นี่ถ้าเบรคไม่ทันล่ะเละเป็นโจ๊กติดถนนไปแล้ว

   คชายังหลับตาปี๋ รู้สึกตัวอีกทีเหมือนตัวเองโดนกระชากให้ลุกขึ้น 

" คุณเป็นอะไรหรือเปล่าเนี่ย " กฤตินถาม

คชาเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้า

" ช่วยด้วย ช่วยด้วย ช่วยผมด้วย "คชารีบบอกออกมาอย่างร้อนรน กฤตินเพ่งมองคนตรงหน้าชัดๆ จากไฟหน้ารถที่ส่องอยู่คนนี้คุ้นตามากเลย

" คุณคชา ใช่ไหมเนี่ย มาทำอะไรแถวนี้

คชาพยักหน้าหงึกๆ 

" มีคนจับตัวผมไว้ แต่ผมหนีออกมาได้ และพวกนั้นกำลังไล่ตามมา

กฤตินหันซ้ายแลขวาตามสัญชาติญาณ ก่อนจะรีบฉุดดึงคชาให้ขึ้นรถและรีบบึ่งออกไปจากตรงนั้นทันที  เขาเคยเจอนายแบบคนนี้หลายครั้งตามงานต่างๆ ซึ่งคชาโด่งดังพอสมควรในวงการแฟชั่น คือจริงๆกฤตินไม่ได้ทำงานในวงการนี้หรอก แต่เขารับงานจัดหาบอดี้การ์ดให้กับดาราและนายแบบดาวรุ่งหลายๆคน และบ่อยครั้งที่ต้องออกไปดูแลแทนเวลาที่ลูกน้องไม่อยู่ 

" ใครจับคุณมา แล้วจับมาทำไมกัน "

" ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน " มันน่าอายเกินกว่าที่จะบอกว่าโดนจับมาเพื่อกระทำชำเลา

" งั้นเดี๋ยวเราไปแจ้งความกัน "

" อย่าเพิ่ง "

" ทำไมล่ะ "

 "คะ คือตอนนี้ผมมีปัญหาใหญ่อยู่ "

กฤตินหันมามองคนข้างๆก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม คชาก้มลงกัดปากตัวเอง ความรู้สึกตอนนี้เหมือนมีไฟกับน้ำแข็งกำลังห้ำหั่นกันในตัวของเขา มันร้อนมันหนาวมันสยิวจนขนลุกชูชันไปหมดคชากระชับดึงสาบชุดอาบน้ำเข้าหากันแน่น ก่อนจะงอเข่าขึ้นมากอด  ก็ไม่รู้จะต่อสู้กับไอ้ยาบ้าๆนี่ได้นานเท่าไหร่แต่เขาจะอดทนจนถึงที่สุด อย่างน้อยตอนนี้เขาก็รอดจากไอ้พวกนั้นมาได้แล้ว 



ตอนที่ 3


" อาการคุณดูไม่ดีเลยนะ ผมว่าแวะโรงพยาบาลก่อนดีไหมกฤตินชะลอรถลง เขาเริ่มสังเกตุเห็นว่าคนที่นั่งข้างๆมีอาการกระสับกระส่ายร้อนรนจนตัวสั่นอย่างเห็นได้ชัด

" ชะ ช่วย ผม ด้วย " คชาพยายามกัดฟันพูดออกมา

" ผมก็จะช่วยอยู่นี่ไง จะไปโรงพยาบาลหรือสถานีตำรวจก่อน

" ไม่ไป ไปไม่ได้ มันอาจเป็นข่าว "

" อ้าว แล้วจะเอายังไง ไปส่งคุณที่บ้านเหรอ "

" มะ ไม่ใช่ "

" แล้วจะให้ช่วยอะไร "


" คะ คือ  ผมอยาก มะ เมคเลิฟ " คชาพยักหน้าเว้าวอน เขาทรมานจนเนื้อตัวเต้นระริกเมื่อยาที่นายวันชัยกรอกเขามันเริ่มให้ผลแรงขึ้น มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก

กฤตินเหยียบเบรคอย่างแรงจนคนนั่งข้างๆหัวคะมำไปข้างหน้า

" คุณจะบ้าหรือไง พูดเรื่องอะไรเนี่ย " คนตัวสูงหันมาตะคอกแรง

ผะ ผมโดนยาอะไรมาไม่รู้ " คชาใช้สองมือจับต้นขาแข็งแรงของกฤตินไว้แน่น สายตาและความรู้สึกของเขาเริ่มสยิวพริ้วไหวจนเห็นสีรุ้งหวานๆจางๆ นุ่มนวล  ก่อนจะก้มหน้าลงซุกไซร้สูดดมไปตามตัวกฤติน


" ฉิบหายแล้วไหมล่ะ โดนตัวไหนมาวะเนี่ย "  

กฤตินฟึดฟัดหัวเสียหันมาจับไหล่คชาแล้วดันขึ้น เพื่อมองหน้าตอนนี้คนตัวขาวหอบหายใจแรงเริ่มไม่เป็นตัวของตัวเอง

" คุณตั้งสติไว้ดีๆ หายใจเข้าลึกๆมันต้องมีทางแก้ " กฤตินบอกก็ไม่รู้ว่าที่พูดเพื่อปลอบใจคชาหรือตัวเอง เอาไงดีวะช่วยมาแล้วก็ต้องช่วยให้ถึงที่สุด อยู่ตรงนี้อาจไม่ปลอดภัยพวกที่จับนายนี่อาจตามมาเจอได้  แล้วจะพาไปไหนดีอ่ะ ไปบ้านเขาก่อนก็แล้วกัน เรื่องทางแก้คนโดนยาปลุกพวกนี้ ไอ้เนมลูกน้องเขามันต้องรู้เพราะมันเคยคร่ำหวอดอยู่ในวงการต่ำตมมาก่อน


" โธ่โว้ยยยยยยย อยู่นิ่งๆซิ เดี๋ยวได้ตายกันทั้งคู่หรอก " กฤตินพยายามดึงสติทั้งหมดที่มีให้จดจ่ออยู่กับถนนตรงหน้าแต่มันก็ยังหลุด จะให้เขามีสติสตังขับรถได้ยังไง ก็นายตัวขาวข้างๆนี่ซิ 

ทั้งล้วงทั้งควักขยำขยี้บี้คลึงไปตามส่วนต่างๆบนร่างกายเขา มือข้างหนึ่งต้องขับรถอีกข้างหนึ่งก็ต้องคอยปัดดันคนข้างๆออก เผลอแป๊บเดียวกระดุมเสื้อก็ถูกปลดออกทั้งแผง มือขาวๆเริ่มจะเลื่อนไปรูดซิปกางเกงเขาอีก

" นี่ๆคุณ ถ้าไม่ไหวช่วยตัวเองไปก่อนดีไม๊ หือ

กฤตินบอกออกมาอย่างหงุดหงิด ถ้าปล่อยไว้อย่างนี้อาจได้ลงข้างทางก่อนจะถึงบ้านแน่ๆ คนตัวขาวไม่หืออืออะไรทั้งนั้นแถมตอนนี้มือยังล้วงเข้าไปในกางเกงเขาแล้วด้วย อยากจะบ้าตาย

  กฤตินเหยียบคันเร่งให้เร็วขึ้น เขาต้องถึงบ้านเขาต้องหาทางแก้ก่อนที่อะไรๆมันจะเลยเถิดไปกว่านี้ 


" อัลโหลๆ เออ ไอ้เนมกูมีเรื่องให้ช่วย " กฤตินลากคชาเข้ามาในบ้านได้เขาก็จัดการล็อกประตูปิดไฟหน้าบ้าน พาเข้ามาในห้องนอนมิดชิดแล้วโทรออกหาลูกน้องคนสนิททันที


" คร้าบลูกพี่ มีเรื่องอะไรให้ช่วยคร้าบ "

" มึงมีวิธีแก้คนที่โดนยาปลุกเซ็กส์ไหมวะ "

กฤตินรีบถามเข้าประเด็นทันที

" หือ ... ฮั่นแน่ อย่าบอกนะว่าลูกพี่ใช้มัน "

" ไม่ใช่ กูถามมึงก็ตอบมาเร็วๆ " กฤตินตะคอกกลับอย่างหงุดหงิดก็ตอนนี้คนตัวขาวที่อยู่ข้างๆแก้ผ้าออกแล้วเริ่มเอาตัวมากอดถูใถบดบี้กับตัวเขา

" ก็ง่ายๆเล้ย หนามยอกก็เอาหนามบ่ง แค่นั้น"

" จะมาสำบัดสำนวนอะไรของมึงเนี่ย พูดมาตรงๆซิวะ  "

" แหมลูกพี่ก็ทำเป็นเด็กอมมือไปได้"

" ไอ้เนม เร็วๆ กูซีเรียสอยู่นะโว้ยยยย " กฤตินแทบอยากจะกินหัวไอ้ลูกน้องคนสนิทเสียเดี๋ยวนี้ที่ปลายสายยังดูลีลาท่ามากเห็นเป็นเรื่องสนุก ยิ่งตอนนี้นายคชาดันเขาจนเซแซดๆมาที่เตียงก่อนจะขึ้นมานั่งทับบนตัว ปากก็ไล่ซุกไซร้ไปตามซอกคอ หน้าอกจนเขาขนลุกขนชันไปหมดแล้วเนี่ย มือหนึ่งกฤตินก็พยายามดันหัวคชาออก หูก็พยายามจับใจความสิ่งที่ลูกน้องพูด

" ถ้าโดนยาปลุกธรรมดาจัดสักสองสามดอกก็หมดฤทธิ์แล้วคร้าบบบ ลูกพี่ไหวไหมอ่ะ 5555"

" ขำห่าอะไรวะ ถ้าทำงั้นได้กูจะโทรหามึงทำเตี่ยอะไรล่ะ

 " อ้าว ของลูกพี่มันไม่สู้เหรอ ว๊า เสียดายจัง"  

ไอ้เนม ไอ้ลูกน้องเนรคุณ กฤตินเอามือกุมหัวอยากจะคลั่งตายเสียตรงนี้ 

ช่วงล่างที่เย็นวาบทำให้กฤตินรู้ว่าเข็มขัดกับกางเกงของเขาถูกปลดออกด้วยฝีมือนายแบบตัวขาวนั่น ก่อนจะงัดเอาน้องชายเขาออกมาคลึงเล่นอีก ให้ตายเถอะมันเสียวจี๊ดขึ้นมาจนโทรศัพท์แทบจะหลุดมือ

" เฮ้ย ซะ ซี๊ด เอ่อ นี่คุณ ตั้งสติหน่อยได้ไหม อะ อย่าทำงั้นดิ   "  กฤตินกัดฟันบอกคชาแต่คนตัวขาวกลับทำตรงกันข้ามซะงั้น ปากร้อนๆอมรวบเข้าไปที่น้องชายเขาแล้วก็ดูดจ๊วบๆไม่ยั้ง เขาถึงขั้นสยิวจนตัวเกร็ง ไอ้น้องชายตัวดีก็แข็งสู้ซะงั้น 

เว้ยยยยยย!! อะไรกันนักหนาวะเนี่ย ตอนนี้กลายเป็นกฤตินที่สติกระเจิดกระเจิงไม่เป็นท่า 

" อัลโหลๆ เออ ถ้าของลูกพี่ไม่สู้จริงๆ เอาน้ำเย็นๆดับฤทธิ์ยาให้น้องเขาก่อนก็ได้นะครับ ก็ให้น้องเขาไปแช่ใน.."

บอกช้าไปไหมไอ้เวร พรุ่งนี้มึงโดนแน่ " กฤตินกดสายตัดทิ้งก่อนจะเขวี้ยงโทรศัพท์ไปอีกทางปล่อยให้ไอ้เนมยืนงงกับอารมณ์ลูกพี่ตัวเองว่า ทำไมต้องหงุดหงิดขนาดนั้นวะ


กฤตินคว้าคนตัวขาวที่กำลังก้มหน้าก้มตาไล้เลียน้องชายเขาจนฉ่ำเยิ้มทำเขาเสียวจนตัวสะท้านไปหมดให้เงยขึ้นมา ตาสบตา เขาอยากจะมองอยากจะถามให้ชัดๆก่อน


" จะเอาอย่างนี้ จริงนะ "

แทนคำตอบคชาลุกขึ้นนั่งคร่อมไปที่กลางตัวกฤตินมือหนึ่งพยายามจะจับน้องชายเขายัดเข้าไปในช่องนั้น มืออีกข้างจับมือหนาลากขึ้นไปบีบคลำที่หน้าอกตัวเอง 

  สายตาที่มองมามันดูอ้อนวอน ร้องขอแต่เจือปนด้วยความละอายใจและเจ็บปวด ใช่ สิ่งนี้ไม่มีใครต้องการรวมทั้งตัวคนที่กำลังจะครอบครองส่วนนั้นของเขาด้วย มันเป็นสิ่งที่ร่างกายสวนทางกับจิตใจเขาเห็นแล้วว่านายตัวขาวนั่นพยายามแค่ไหนแต่เมื่อมันเกินต้านทานก็คงต้องกล้ำกลืนฝืนกันไป 


     กฤตินตัดสินใจลุกขึ้นก่อนจะผลักคชาให้เป็นฝ่ายนอนหงายไปกับที่นอน เขาทิ้งตัวตามลงไปและบดขยี้ปากแดงๆทันที สองแขนของคนตัวขาวรัดคอเขาไว้แน่นปากดูดเม้มรุนแรงตอบสนอง ลำตัวแอ่นขึ้นลงส่ายไปมาเพื่อให้สัมผัสเสียดสีกับตัวเขาได้ถนัดถนี่  มือเขาควานหาลูบไล้คลึงเน้นไปทั่วทุกส่วนบนตัวคชา เสียงครวญครางหลุดออกมาจากปากคนตัวขาวไม่ขาดสาย  ยอมรับเลยตอนนี้ตัวเขาก็มีอารมณ์ไม่แพ้กัน ทุกสัมผัสจับต้องดูเหมือนจะรุนแรงและเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆ ลมหายใจหอบถี่ฟืดฟาดจนไม่รู้ของใครเป็นของใคร กฤตินขยับตัวขึ้นนั่งก่อนจะยกขาขาวๆของคชาพาดบ่าตัวเองไว้ข้างหนึ่ง และขยัยกดลงไปในช่องทางแคบนั้น ไม่มีถุงยางไม่มีเจลหล่อลื่น มีแค่น้ำลายเปียกๆนี่แหละ


" ไหวไหม " กฤตินถาม เขารู้ว่ามันต้องเจ็บเพราะคับแน่นและฝืดซะขนาดนี้ คนตัวขาวหน้าบิดเบี้ยวเหยเก กัดฟันบ่งบอกถึงความรู้สึกเจ็บปวดทรมานแต่กระนั้นมือทั้งสองข้างก็ยังยึดเอวเขาแล้วพยายามดึงเข้าหาตัวเองเพื่อให้ส่วนนั้นดันลึกเข้าไปจนสุด แววตาที่เยิ้มหวานหื่นกระหายมีน้ำตาออกมาคลอเต็มไปหมดจนยากจะเข้าใจว่าเจ้าของมันต้องการอะไร

    กฤตินผ่อนลมหายใจยาวๆผ่อนคลายความเสียวซ่านให้ตัวเอง แต่คนข้างล่างกลับเริ่มขยับแอ่นส่ายสะโพกไปมาเหมือนกระตุ้นให้เขาสอบอัดเข้าออกเร็วๆเสียที มาถึงขนาดนี้ก็ไม่เกรงใจแล้วนะ มือใหญ่ยึดสะโพกคชาไว้แน่นก่อนจะเริ่มกระแทกกระทั้นจากเนิบนาบจนถึงซอยกระชั้นถี่ๆ คชาถึงกับเกร็งจนตัวสั่นเร่าครางอื้ออึงบ่งบอกถึงความสุขสุดยอดก่อนจะคว้าตัวเขาลงไปหาและกัดที่แขนเขาไปหลายที  กฤตินชะลอให้คชาอิ่มเอมจนทิ้งตัวลงไปกับที่นอนนั่นแหละเขาถึงเริ่มกระทำการปลดปล่อยตัวเองบ้าง ครั้งที่หนึ่ง สอง และสามติดต่อกันไปไม่มีเสียงพูดคุยใดใดมีแต่เสียงหอบหายใจ ครวญคราง เนื้อกระทบกัน และเสียงอิ๊ดอั๊ดของเตียงเท่านั้น


     กว่ามหาสงครามจะผ่านพ้นไปกฤตินแทบไม่มีแรงเหลือ ส่วนนายตัวขาวนั่นหลับไปแล้วก็ไม่รู้หลับหรือว่าสลบไปนะ คราบเหนียวเหนอะเปรอะเปื้อนไปทั่ว ทั้งบนตัวทั้งที่นอน เขาขยับลงจากเตียงรู้สึกถึงความเปลี้ยของแขนขา เดินเข้าห้องน้ำไปล้างตัวก่อนจะเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้คชาด้วย คนตรงหน้าดูบอบช้ำ ตรงนั้นมีเลือดซึมออกมานิดหน่อย 

" ขอโทษนะ " กฤตินพูดเบาๆเขา ยังหาเหตุผลให้ตัวเองไม่ได้ที่ต้องทำแบบนี้ จริงๆเขาควรขังคชาไว้คนเดียวอีกห้องหนึ่งหรือพาไปหาหมอหรือชกให้สลบไปซะก็ได้ แต่ไม่รู้ซิ สายตาเว้าวอนนั้น มันกระตุ้นความต้องการในส่วนลึกของเขา ยิ่งใกล้ยิ่งโดนสัมผัสมันยิ่งรู้สึกดี 

หวังว่าพรุ่งนี้เช้าตื่นมานายนี่คงจะไม่ไปแจ้งความจับเขาข้อหาข่มขืนหรอกนะ เฮ้ออออออออ


ตอนที่


กฤตินนั่งมองคนตัวขาวที่นอนอยู่บนเตียง หน้าตาเวลาหลับยังดูเหนื่อยล้า ตัวอุ่นๆมีใข้นิดหน่อยน่าจะเกิดจากร่างกายที่โดนใช้งานหนักมาเมื่อคืน ตามตัวมีรอยจ้ำแดงปนเขียวประปรายไปทั่ว ทั้งเกิดจากรอยเดิมก่อนที่เขาจะเจอแล้วยังรอยใหม่จากฝีมือเขาเมื่อคืนอีก คชาดูหลับลึกปากเผยอน้อยๆกับเสียงกรนเบาๆ กฤตินดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวให้คงอีกนานกว่าคนที่นอนอยู่จะรู้สึกตัวตื่น เขาควรออกไปสืบความคืบหน้าเกี่ยวกับเรื่องนี้ก่อนจะดีกว่า เขารู้จักคนในวงการเยอะแยะ เรื่องพวกนี้เร็วจะตายไปและก็จะออกไปหาซื้อข้าวของเครื่องใช้ ยาแก้ไข้ให้นายนี่ด้วย 

     กฤตินขับรถออกจากบ้านเขาขับวนในซอยสองรอบเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครตามหรือดักซุ่มรออยู่ เขาขังคชาไว้ในบ้านล็อคประตูจากด้านนอก ประตูรั้ว ปิดม่านที่หน้าต่างทุกบานป้องกันไว้หมดแล้ว

  

..." อื้อ .....อือ .... ห๊าววววววว  "  คชาบิดตัวยืดเหยียดไปมารู้สึกเจ็บไปหมดเหมือนร่างจะพังโดยเฉพาะที่สะโพกนั่น  หือ !!! เขาลืมตาขึ้นทันทีก่อนจะหันซ้ายหันขวามองไปรอบๆตัวรู้สึกโล่งใจที่นอนอยู่คนเดียวบนเตียงกว้าง  คชาค่อยๆลุกขึ้นความรู้สึกปวดวิ่งลงไปรวมกันอยู่จุดเดียวจนต้องทิ้งตัวลงนอนอีกรอบ เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนมันไม่ใช่ความฝันมันเป็นความจริง เขาจำได้ทุกอย่างนั่นแหละ เมื่อมันถลำลึกมาขนาดนี้แล้ว อะไรจะเกิดต่อไปก็ให้มันเกิด นึกถึงคนตัวสูงที่ช่วยเขาเมื่อคืนนี้ ไปไหนซะแล้วล่ะ  จริงๆยังไม่ได้เห็นหน้าชัดๆเลยด้วยซ้ำไป  คชาสบัดผ้าห่มไปด้านข้าง เพ่งมองเสื้อผ้าที่ตัวเองใส่อยู่ตอนนี้คือชุดนอนลายทางสีฟ้าอ่อน  นายนั่นคงเอามาใส่ให้เขาล่ะมั้ง ก็ยังดีที่มีน้ำใจไม่ปล่อยให้เขานอนล่อนจ้อนอุจาดตาอยู่คนเดียว 

 หลังจากรวบรวมกำลังฝืนลุกขึ้นจากเตียง คชาเดินช้าๆสำรวจไปรอบๆห้องนอน แง้มผ้าม่านหน้าต่างส่องดูไปด้านนอก เขาอยู่ชั้นสองของบ้านที่มีรั้วรอบขอบชิด คชาเห็นกระดาษโน๊ตสีเหลืองเด่นวางไว้บนโต๊ะ จึงเดินไปหยิบขึ้นมาอ่าน


     "   นี่คือบ้านของกฤติน คุณไว้ใจผมได้ ถ้าคุณตื่นแล้วหิวให้ลงไปทานข้าวต้มในห้องครัว 

ผมออกไปทำธุระไม่นานจะกลับและเพื่อความปลอดภัยของคุณก็ควรที่จะอยู่เงียบๆในบ้าน ห้ามออกมาข้างนอกเด็ดขาด "


    คชาอ่านวนไปมาสองรอบก่อนจะอมยิ้ม นายคนนี้ตลกดีแฮะ รายงานตัวเป็นกิจจะลักษณะแถมบังคับอีก ไม่ต้องมาขู่หรอกแค่แรงจะเดินยังแทบไม่มีจะให้เขาไปไหนได้  คชาเกาะราวบันไดค่อยๆหย่อนตัวลงมาข้างล่าง บ้านนี้ใหญ่พอสมควร นายนั่นอยู่คนเดียวเหรอ คชาเลี้ยวเข้าห้องที่คิดว่าน่าจะเป็นห้องครัว

เขาได้กลิ่นข้าวต้มหอมๆจนท้องร้องโครกครากออกมาทันที ก็เขาไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่เมื่อวานจนตอนนี้จะเที่ยงอยู่แล้วแถมไอ้ที่กินไว้ก็โดนเจ้คนนั้นสวนเอาออกจนหมดเขาเปิดโถเล็กๆบนเตาดู ข้าวต้มหมูหน้าตาน่ากิน ยังอุ่นๆอยู่เลยแสดงว่าคนตัวสูงเพิ่งจะออกไปได้ไม่นาน 

  

    คชากินข้าวต้มเกือบหมดโถ อิ่มจนจุกแทบลุกไม่ขึ้น เขาเดินสำรวจภายในบ้านนิดหน่อย รูปเจ้าของบ้านที่ตั้งเรียงรายไว้ คชาหยิบขึ้นมาพินิจดู นายกฤตินคนนี้ดูหล่อ มาดเข้ม และอบอุ่น ใช่ขนาดคชาไม่รู้จักเขายังรู้สึกได้ เขาจำสายตาที่มองมาอย่างปลอบประโลมด้วยความห่วงใยเมื่อคืนได้ติดตรึง แววตาอบอุ่นที่พาเขาก้าวข้ามความเจ็บปวด และความกลัวพวกนั้น จะว่าไปมันก็ไม่ใช่ฝันร้ายเสียทั้งหมด มันยังมีเส้นความสุขสมบางๆเกี่ยวรวมมาด้วย

คชาเดินกลับขึ้นมานั่งเล่นในห้องนอน เขาไม่กล้าเปิดทีวีดู กลัวมีข่าวไม่ดีเกี่ยวกับตัวเองเล็ดลอดออกมาตอนนี้เขาขออยู่เงียบๆไม่ติดต่อใครไม่รับรู้อะไรสักพักละกัน


    กฤตินมุ่งหน้ากลับบ้านทันทีที่เสร็จธุระ ป่านนี้นายตัวขาวนั่นคงจะตื่นแล้วล่ะ จะเป็นยังไงบ้างนะอาจกำลังนอนหนาวสั่นเพราะพิษใข้ หรืออาจจะกำลังทำลายข้าวของในบ้านเขาเพราะสติแตกจากเรื่องเมื่อคืน สมองเขาคิดจินตนาการไปต่างๆนา เอาจริงๆก็เป็นห่วงนั่นแหละ ยิ่งเรื่องเกี่ยวกับตัวคชาที่ได้ฟังมาวันนี้มันทำให้เขารู้เลยว่านายนั่นกำลังถูกรายล้อมไปด้วยคนไม่ดี

     กฤตินเข้าบ้านมาพร้อมกับสัมภาระอีกหนึ่งถุงใหญ่ ทุกอย่างยังคงเงียบ เขาเห็นร่องรอยในครัวกับข้าวต้มที่หายไปก็ค่อยจะรู้สึกดีอย่างน้อยคนตัวขาวก็กินได้ กฤตินเดินขึ้นมาชั้นสองก่อนจะเคาะประตูสองครั้งแล้วเปิดเข้ามา เหลียวซ้ายแลขวาเมื่อเห็นแต่ห้องว่างๆ


....แอ๊ดดดดดด ... 


  คชาโผล่ออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าเช็ดตัวที่พันตัวมาผืนเดียว เขาตกใจที่เห็นคนตัวสูงมายืนอยู่ในห้อง แถมสายตายังมองสำรวจตามตัวเขาไปทั่วก่อนที่จะวกขึ้นมาสบตากันนิ่งๆ

" เอ่อออออ

คชากระพริบตาสองสามทีก่อนจะเบนหลบสายตาไปอีกทาง เขายังรู้สึกแปลกๆและกระดากอายจนไม่รู้จะเริ่มต้นที่ตรงไหนดี เพิ่งเห็นหน้าคนที่ช่วยเขาเมื่อคืนชัดๆนายตัวสูงดูหล่อและคมเข้ม

" หวัดดี คุณเป็นไงบ้าง " กฤตินยิ้มจริงใจก่อนที่จะเดินมาหาคนตัวขาวแล้วใช้มือทาบลงไปที่หน้าผาก คชาตัวเกร็งขึ้นมาทันที

" เอ่อ ก็ไม่เป็นไร "

" คุณมีไข้ยังไม่ควรอาบน้ำนะ

 " ผะ ผมเหนียวตัว " คชาบอกเบาๆรู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาเมื่อนึกถึงร่องรอยตามร่างกายที่เกิดขึ้นจากการร่วมรักเมื่อคืน

 กฤตินดึงคชาให้มานั่งลงบนเตียงก่อนจะใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดผมขยี้ไปมาไม่ควรจะปล่อยให้ผมเปียกนานๆมันไม่ดี คชาเม้มปากรู้สึกเขินหน่อยๆก็ไม่เคยมีใครมาทำอะไรแบบนี้ให้นี่นา

 กฤตินเริ่มเล่าถึงเรื่องที่เขาไปสืบเสาะมาให้คชาฟัง

" ผู้จัดการส่วนตัวของคุณ ไม่ได้ตามหาหรือแจ้งความกับเรื่องที่คุณหายตัวไปนะ เห็นบอกแต่ว่าคุณไปพักผ่อนต่างประเทศอาทิตย์นึง "

" อ้าว จริงเหรอ "

" แถมคิวงานของคุณอาทิตย์นี้ยังถูกเลื่อนและแคลเซิลไปตั้งแต่เมื่อวันจันทร์เหมือนรู้ล่วงหน้าว่าคุณจะโดนลักพาตัว"

" ผมไม่รู้เรื่องนี้เลย " คชาบอก เขาไม่อยากจะคิดว่าคุณเพ็ญรู้เห็นเป็นใจกับเรื่องนี้ เขาเริ่มจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้คร่าวๆแล้วล่ะ หลายครั้งที่คุณเพ็ญคะยั้นคะยอให้เขารับงานที่ไม่ใช่การถ่ายแบบแต่เป็นไปกินข้าวกับใครไม่รู้ที่จ่ายค่าจ้างเป็นเงินก้อนโตและเขาก็ปฏิเสธเรื่อยมา

" แล้วคุณจะเอายังไงต่อไป " กฤตินย่อตัวลงตรงหน้าคชาสองมือเขาจับที่ไหล่คนตัวขาวแล้วรูดลงมาตามแขน

" ผมยังไม่รู้เหมือนกัน

" ผมอยากรับผิดชอบเรื่องเมื่อคืน ให้ผมดูแลคุณนะ " สายตาจริงจังของกฤตินทำเอาคชารู้สึกสับสนไปหมด

" มันเป็นเรื่องสุดวิสัย คุณไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบหรอก "

" ผมรู้ว่าทุกอย่างต้องใช้เวลาแต่เรื่องนี้ผมขอให้คุณเก็บไปพิจารณาก่อนค่อยตัดสินใจ "

กฤตินกลืนน้ำลายเชื่องช้าก่อนจะค่อยๆเลื่อนริมฝีปากตัวเองไปหาคนตัวขาว เขามีอาชีพเป็นบอดี้การ์ดแต่ไม่เคยรู้สึกห่วงใยและอยากปกป้องใครมากเท่านี้มาก่อน คชาจูบตอบแบบงงๆ แต่มันก็ซู่ซ่าในใจได้อย่างประหลาด


เกือบหนึ่งอาทิตย์ที่คชาอยู่กับกฤติน คนตัวสูงดูแลเขาเป็นอย่างดี ทั้งยังช่วยสืบข่าวต่างๆมาให้เขาด้วย วันนี้เขาเข้มแข็งและพร้อมจะเผชิญกับปัญหาต่างๆแล้ว เมื่อพี่เพ็ญเห็นเขานางมีอาการตกใจอย่างเห็นได้ชัดแต่ก็พยายามเสแสร้ง คชาไม่อยากจะรื้อฟื้นเรื่องบ้าบอนั่นอีก เขาแค่บอกเลิกจ้างผู้จัดการส่วนตัวคนนี้ เธอร้องไห้ฟูมฟายทันทีพร้อมตัดพ้อต่างๆนาๆถึงอนาคตตัวเอง

" เงินก้อนโตที่พี่ได้จากคนนั้น คงช่วยเลี้ยงปากท้องตอนที่พี่ตกงานได้อยู่หรอกมั้ง "

" นะ น้องคชา "

" อย่าให้ผมต้องแจ้งความเลยนะ "

โดนดอกนี้เข้าไปเธอถึงกับรีบลนลานกลับไปในที่ของตัวเอง อีกอย่างตอนนี้คชามีผู้จัดการคนใหม่แล้ว ไม่ต้องเสียตังค์จ้าง แถมดูแลทุกเรื่องตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงอีกด้วย




สี่เดือนผ่านไป


" เหนื่อยไหม วันนี้เสียงทุ้มดังขึ้นเมื่อคชาก้าวขึ้นมานั่งบนรถเขาหันไปยิ้มทันทีเมื่อได้ยินคำถามจากคนข้างๆ

" นิดหน่อยครับ

" เสร็จงานแล้วกลับบ้านเรากันเถอะมือหนาของกฤตินลูบไล้ไปมาที่แก้มเขาก่อนจะยิ้มหวาน ก็ฟังไม่ผิดหรอกครับ กลับบ้านของเรา ตอนนี้เพื่อความปลอดภัยระดับสิบนายบอดี้การ์ดก็ขู่แกมบังคับว่าคชาควรอยู่ใกล้เขาไว้ให้มากที่สุดทั้งเวลาทำงานและเวลานอน   ลึกๆในใจเขาก็รู้สึกว่ามันปลอดภัยและอบอุ่นดี เวลาอยู่ด้วยกันสองคนกฤตินเป็นคนที่แสดงความรักออกมาอย่างโจ่งแจ้ง แต่เวลาที่เขาไปทำงาน ไปออกกำลังกาย หรือทำอะไรในที่สาธารณะภาพที่เห็นคือการ์ดหน้าเข้มที่ดูแลดารา นักร้อง นายแบบเหมือนทั่วๆไป อยู่แบบนี้ก็สบายใจไปอีกแบบ คชาไม่ได้อยากโกหกปิดบังแต่ด้วยอาชีพที่ทำบางเรื่องก็ไม่จำเป็นต้องเปิดเผย 

" ฮึ ฮึ "  

" ตลกอะไรเหรอ " กฤตินหันมาถามคชา

" ขำชีวิตผมน่ะ เพราะคืนนั้นคืนเดียว ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปหมด "

" อ๋อ คืนที่คุณวิ่งมาขึ้นรถผม แล้วก็บังคับขืนใจ ผมน่ะเหรอ "

" คนบ้า ผมไม่ได้ทำงั้นซะหน่อย " คชาหน้าแดงก่อนจะทุบคนที่กำลังขับรถดังอั๊ก

" โอ้ยยย !! ไม่รู้ล่ะคืนนี้ผมต้องเอาคืนบ้าง "

" พอเลย เดี๋ยวจะโดน " คชาชี้หน้ากฤตินด้วยความเขิน กฤตินคว้ามือขาวๆก่อนจะกดให้ไปแปะไว้ที่ส่วนกลางตัวเองคุยเรื่องพวกนี้ไม่ค่อยได้ของเขามันจะกึ่มๆลุกขึ้นมาสู้มือเสมอ 

" ปล่อยดิ๊ ตั้งใจขับรถไปเลย " คชาทำเสียงดุแต่รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัวเมื่ออะไรในมือมันเริ่มจะแข็งดันขึ้นมา คนตัวสูงหัวเราะร่าอย่างมีความสุข ก่อนจะเหยียบคันเร่งเพิ่มความเร็ว ตอนนี้เขาอยากถึงบ้านใจจะขาดอยู่แล้ว 




                                ~ จบ ~



: ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านนร้าา เป็นมือสมัครเล่นหัดแต่ง ฝากติดตามผลงานเรื่องต่อไปด้วยนะคะ ????

        


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Nakka702 จากทั้งหมด 6 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น