รักกันไหม ลองถามใจดู

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 64 Views

  • 0 Comments

  • 1 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    10

    Overall
    64

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

เมื่อไหร่ที่คุณแอบรักเพื่อน คุณจะเข้าใจผม


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ความรักที่เกิดขึ้นกับเพื่อนสนิท มันดูเป็นเรื่องธรรมดาทั่วไป
แต่ถ้ามันเกิดขึ้นกับตัวเองล่ะ ใครไม่เจอคงไม่รู้ 

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 20 มี.ค. 62 / 07:40

บันทึกเป็น Favorite


1/1


   " ซี๊ด อึ่มมม  อ๊าา  อา"

    

   เสียงแว่วๆเหมือนใครกำลังกินอะไรเผ็ดๆอยู่ข้างหูผม ทีแรกก็คิดว่ามันเป็นความฝัน แต่ไอ้การสั่นสะเทือนของเตียงทำให้ผมรู้ว่านี่คือความจริง ผมงัวเงียลุกขึ้นนั่งพยายามหยีตา

มอง ว่าเกิดอะไรขึ้น

 " ไอ้เหี้ยต้น มึงทำอะไรวะ "  

" กะ กู กำลังออกกำลังกายตอนเช้าอยู่ ซี๊ดดด"

มันตอบขณะที่มือกำลังขยับสาวของตัวเองอย่างเอาเป็นเอาตาย หน้าบิดเบี้ยวด้วยความเสียว

" ออกกำลังกายพ่องมึงดิ ไอ้เชี่ยเอ้ย " เล่นลมบนแต่เช้าเนี่ยนะผมด่าแต่มันไม่สนใจ 

" กะ กู ไม่ไหวแล้ว อ๊าาาา"

" ไอ้สัด มึงไปเข้าห้องน้ำเลย เดี๋ยวมาเปรอะที่นอน แล้วก็หาไรอุดปากมึงด้วย เดี๋ยวแม่กูได้ยิน

    ผมมองตามไอ้ต้นที่มันรีบกระโดดออกจากที่นอนวิ่งเข้าห้องน้ำไป เสียงซี๊ดๆซ๊าดๆยังเล็ดลอดออกมาเข้าหูผม ไอ้เพื่อนชั่วเอ้ย  หมกมุ่นฉิบหาย  ผมโยนซากกางเกงกับกางเกงในที่ม้วนเป็นเลขแปด ตามเจ้าของมันไปไว้ที่หน้าห้องน้ำ ส่ายหน้าด้วยความเอือมระอา

   ไอ้ต้น มันคือเพื่อนของผมเองแหละครับ เราโตมาด้วยกันเข้าเรียนพร้อมกัน อยู่โรงเรียนเดียวกัน แถมบ้านก็ติดกันอีก พูดถึงความสนิทสนม ก็อย่างที่เห็นแหละครับ รู้ใส้รู้พุงกันจนแทบไม่เหลืออะไรแล้ว ถึงบ้านไอ้ต้นมันจะอยู่ติดกับบ้านผม แต่มันไม่ค่อยอยากจะนอนบ้านตัวเองชอบมาอาศัยนอนกับผมแล้วก็ชอบทำเรื่องกามๆให้ผมเห็นตลอด ทีแรกๆผมก็ด่ามันแต่พักหลังๆนี่ขี้เกียจจะพูดแล้วครับ พูดไปก็เหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แถมยังหนักขึ้นเรื่อยๆ บางวันมันพกทั้งหนังสือโป้ หนังโป้ มาดูอีกด้วย

ผมเคยถามว่าทำไมมันถึงไม่นอนบ้านตัวเอง 

มันบอกเบื่อ และนอนไม่หลับเวลาที่พ่อกับแม่เลี้ยงมันทะเลาะกัน มานอนบ้านผมสบายใจดี หึ! ไม่ได้ถามผมซักคำว่าผมรู้สึกยังไง

    แต่จะว่าไปส่วนดีของมันก็มีอยู่เยอะครับ มันเป็นคนเรียนเก่ง ความจำดี สอบแต่ละทีคะแนนนี่นำโด่งไม่รู้มันทำได้ยังไง ผมไม่ค่อยเห็นมันจะอ่านหนังสือเรียนซักทีเลย แอบอิจฉามันนิดๆ ข้อนี้  ไอ้ต้นมันจะคอยดูแลผมทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็น เรื่องเรียน เรื่องการบ้าน เรื่องอาหารการกิน เวลาที่แม่ผมไม่อยู่ เรียกได้ว่า อยู่กับมันสบายไปแปดอย่างเลยล่ะ

ไอ้ต้นเดินหน้าแดง ตาเยิ้มออกมาจากห้องน้ำ ก่อนจะบอกผม 

" กูไปแต่งตัวก่อนนะ เดี๋ยวมารับ " แหมเรียบร้อยถึงสวรรค์มาแล้วล่ะซิมึง

" เออ

" แล้วมึง ไม่ปลดปล่อยหน่อยเหรอวะ ดูดิ ขึ้นเป็นลำเชียวนะ " มันว่าก่อนจะชี้มาที่เป้ากางเกงผม เอ้ย ตอนเช้ามันขึ้นตามธรรมชาติโว้ย

" มึงไปไกลๆเลย "

" หู๋ย ใหญ่เหมือนกันนะเนี่ย ขอกูดูหน่อยดิ" มันยังต่อ

" ไอ้สัด เดี๋ยวกูจับยัดปาก ซะเลย " ผมว่า

ไอ้ต้นหัวเราะเสียงดัง 

" กูล้อเล่นน่า เออเดี๋ยวกูทำแซนวิชมาให้ มึงเอานมไปด้วยนะ สองกล่อง"

 เนี่ยแหละ จะด่ามันก็ด่าไม่เต็มปาก มันจะทำอาหารเช้าเล็กๆน้อยๆมาเผื่อผมตลอด เอาไปกินตอนเช้าด้วยกันที่โรงเรียน เราขับมอเตอร์ไซค์ไปกลับกันน่ะครับ มันเป็นสารถีให้ผมตั้งแต่มอหนึ่งแล้ว เวลาอยู่ที่โรงเรียน ก็จะอยู่แก๊งเดียวกัน รายงานก็กลุ่มเดียวกัน กีฬาก็ต้อ 

 งทีมเดียวกัน เอาง่ายๆ มีโอ้ที่ไหนมีไอ้ต้นที่นั่นไม่เคยห่างกันเลย


มาริโอ้ คร้าบบบบ  เมื่อไหร่จะเสร็จคร้าบบจะได้ไปโรงเรียนไหมน้อ " เสียงไอ้ต้นตะโกนเรียกผมอยู่หน้ารั้วบ้าน แถมเบิ้ลมอเตอร์ไซค์  เสียงดังอีก 

" มาแล้ว จะเบิ้ลรถหาเตี่ยมึงเหรอ

" เบิ้ลหามึงนั่นแหละ จะแต่งหล่อไปไหนนักวะ "

" เรื่องของกู "

 ไอ้ต้นใส่หมวกกันน็อคให้ผมตามความเคยชิน มันทำอย่างนี้ของมันทุกวัน  คนอื่นอาจจะมองแปลกๆ แต่สำหรับเราสองคนมันเป็นเรื่องปกติไปซะแล้ว

  ...!!! บรึ้น..!!

   .. ปึ๊ก !! " โอ้ย !!" 

  มันออกตัวซะแรง จนผมเกือบร่วง เอ้ยทรงตัวได้ก็เลยตบหัวมันไปซะหนึ่งที โทษฐานที่เล่นไม่รู้เรื่อง

  กว่าจะถึงโรงเรียนมันโดนไปอีกสองที หัวบุบไปแล้วมั้ง ก็ขับรถอย่างนี้ไม่รู้ผมรอดมาได้ยังไงตั้งหลายปี คิดแล้วเครียด

    

     # ผมชื่อโอ้นะครับ ที่ไอ้ต้นมันชอบเรียก มาริโอ้ เพราะมันบอกว่าผมหน้าหล่อเหมือน มาริโอ้ ชอบมันก็ตรงพูดดีมีเหตุผลนี่แหละ 555555




1/2


      " คืนนี้กูไปนอนบ้านมึงนะ

แหม มึงต้องขอด้วยเหรอ ไปนอนแทบจะทุกวันอยู่แล้ว

" วันนี้กูมีหนังใหม่โว้ย " มันบอกผมแล้วทำท่ายักคิ้วหลิ่วตา ยิ้มกริ่ม

อยากจะบ้าตายกับมันจริงๆ ผมกรอกตามองบน 

" เรื่องของมึง "

" เดี๋ยวกูแบ่งมึงดู วันนี้ ไม่อยู่บ้านนี่นา "

ไอ้ต้นว่า มันรู้ดีไปหมด ว่าวันศุกร์แม่ผมจะไม่อยู่บ้านไปค้างบ้านพี่สาวผมกับหลาน เข้านอกออกในจนจะเป็นเจ้าของบ้านอีกคนแล้วนะมึง


     ~~ ติ๊ง ต่อง ติ๊งต่อง ติ๊งต่องๆๆๆๆๆๆ ~~


เสียงกดออดรัวเป็นปืนกลมาเลยเชียว ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร  ผมเดินมาเปิดประตูให้อย่างเร่งรีบไม่ได้กลัวมันจะรอนานหรอกครับ แต่กลัวแก้วหูตัวเองจะแตกซะก่อนต่างหาก

" มึงเป็นอะไรมากไหม ไอ้เชี่ย

" 5555  ก็กูกลัวผีอ่ะ

 "มาซะมืดเชียว ทำอะไรอยู่วะ กูจะนอนแล้วเนี่ย"

" พอดีกูคุยกับพ่ออยู่"  

     เข้าห้องมาได้มันก็จัดการเปิดหนังที่มันพกมาดูทันที ไม่ต้องทายว่าหนังอะไร เรทเต็มพิกัดเชียวล่ะ ไอ้ลามกเอ้ย 

" เฮ้ย กูยังไม่ได้อาบน้ำมาเลยว่ะ เสื้อผ้าก็ไม่ได้เอามา ขอยืมกางเกงมึงใส่ก่อนละกัน "

" เออ มึงหาดูเอาในตู้ แหละ "

 ไอ้ต้นรื้อๆค้นๆ ก่อนจะหยิบกางเกงบอลของผมมาตัวนึง

 มันยกขึ้นเอาไปดมแล้วยิ้ม

" เสื้อผ้ามึงทำไมหอมจังวะ

" มึงนี่มันโรคจิตชัดๆผมว่า

" กูใช้ผ้าเช็ดตัวมึงนะ "

" เออ "

 มันเดินเข้าห้องน้ำไปแล้ว  อ้าว !! แล้วมันรีบเปิดหนังไว้ให้ใครดูวะ เอาจริงๆผมไม่ค่อยชอบดูหนังแบบนี้ แต่มันเปิดไว้ผมก็อดที่จะดูไม่ได้ ดูไปดูมาธรรมชาติก็เรียกร้องจนผมหายใจฟึดฟัด ไอ้ต้นมึงนะมึง  

" อ้าว ไอ้โอ้ จะหลับแล้วเหรอ " มันอาบน้ำเสร็จ เปิดประตูห้องน้ำออกมาแล้วถามผม

" อือ มึงดูหนังจบอย่าลืม ปิดไฟล่ะ " ผมขยับตัวนอนตะแคงอยากบอกว่าปวดหนึบที่โอ้น้อยไปหมด จะอะไรล่ะ ก็มันแข็งขืนอยากหาทางระบายออกมาน่ะซิ แต่ผมข่มมันไว้ ผมอายไอ้ต้นไม่อยากให้มันล้อ ถึงมันจะทำเรื่องหื่นๆให้ผมเห็นตลอด แต่สำหรับผม ไม่กล้าช่วยตัวเองต่อหน้าคนอื่น หรอกครับ ใจไม่ด้านพอ 

  เสียงครวญครางจากหนังที่เปิด แล้วยังเสียงอือๆ อาๆ จากไอ้ต้น รวมทั้งเตียงที่เริ่มจะสั่นไหว เดาได้ไม่ยาก ไอ้เชี่ยต้นเริ่มงานแฮนด์เมคอีกแล้ว

 ผมพยายามหลับตา แต่หัวใจมันเต้นรัวแรงถี่ขึ้น จากอารมณ์ที่ปะทุแล้วยังไม่ถูกทำลายลง

" ไอ้โอ้ ไอ้โอ้  มึงหลับยัง " ไอ้ต้นเขย่าขาผมไปมา ผมแสร้งทำงัวเงีย ลืมตาขึ้น 

   " อะไร เรียกทำไมของมึง

" มึงช่วยกูหน่อยได้ไหมวะ กูปวดแขนฉิบหายเลย " ผมมองหน้ามัน ด้วยแววตาสงสัย 

" ช่วยทำไร "

 มันไม่ตอบแต่ดึงมือผมไปจับที่น้องชายมัน ขยับรูดไปมานอกกางเกงบอล แข็งปั๋ง ยังกับเหล็กที่อยู่ในผ้า ผมชักมือกลับทันที แต่มันดึงมือผมไปจับของมันอีกรอบ 

" นะ โอ้ ช่วยกูหน่อย เดี๋ยวกูช่วยทำให้มึงเอง "

 ผมมองหน้ามันนิ่งๆ พูดไม่ออก จริงๆผมก็เริ่มหน้ามืดพอๆกับมันนั่นแหละ อยากลองก็อยาก อายก็อาย เอาไงดีวะ

" กูทำให้มึงก่อนก็ได้มันว่าก่อนจะขยับตัวเข้ามาหาแล้วคว้าหมับลงมาที่โอ้น้อย หน้ามันมีอาการแปลกใจอย่างเห็นได้ชัด ก็ของผมมันแข็งขยายจนเต็มพิกัด แต่มันก็ไม่ได้พูดอะไร ขยับดึงกางเกงนอนของผมลง

" มึง มันจะดีเหรอวะ " ถึงอารมณ์ผมจะพุ่งปรี๊ด แต่มันรู้สึกแปลกๆอ่ะ

" เออ กูไม่บอกใครหรอกน่า " เหมือนไอ้ต้นมันจะรู้ใจในเรื่องที่ผมกังวลงั้นแหละ มันก้มลงไป แล้วใช้ลิ้นเลียไปมาที่ส่วนยอด ผมขยับ บิดตัวจนเกร็งไปหมด มันเสียวจนแทบจะทนไม่ได้ มือผมขยำจิกลงบนผ้าปูที่นอนจนยับ ไอ้ต้นครอบปากลงมาดูดก่อนจะรูดขึ้นลง มันดูหนังมากไปหรือเปล่าวะถึงได้ช่ำชองซะขนาดนี้ ไม่ถึงสามนาที ผมก็แตกออกมาคาปากมันเลย ผมตัวสั่นสะท้านกัดฟันแน่น กลัวเสียงน่าอายจะเล็ดลอดออกมา ไอ้ต้นมันกลืนและเลียของผมจนเกลี้ยง ไม่เหลือซักหยด กินเข้าไปได้ไงวะ

 ผมยังไม่ทันหายใจเป็นปกติดีเลย ไอ้ต้นรีบดึงกางเกงตัวเองลง แล้วเอามือผมไปถูใถของมันอย่างเร่งร้อน 

" มึง กูไม่ไหวแล้ว " มันบอก ผมขยับมือสาวชักให้มัน ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ช่วยทำให้เสร็จๆไป มันก็อุตส่าห์ทำให้ผม

" อ๊าาา ซี๊ดดด มึงอมให้กู มั่งดิ " ไอ้ต้นบอกในขณะที่อีกมือของมันพยายามกดหัวผมลงไปหาน้องชายมัน

" กะ กูทำไม่เป็น

" มึงก็ทำอย่างที่กูทำนั่นแหละ " พูดง่ายเนาะ ยังไม่ทันไรมันก็กดหัวผมพร้อมเด้งเอวมันเข้ามาหา เออ อมก็อม ผมอ้าปากดูดของไอ้ต้นดังจ๊วบๆ ก็บอกว่าทำไม่เป็น แต่ผมนึกถึงเด็กเวลากินไอติม

น่าจะเป็นประมาณนี้

" อะ ไอ้โอ้ มึงเก่งว่ะ กะ กูเสียวฉิบหาย"

  เกือบครึ่งชั่วโมง ที่ผมทั้งดูด ทั้งอม ทั้งชัก จนเมื่อยปากเมื่อยมือไปหมด กว่าไอ้ต้นจะเสร็จ

จะอึดไปไหนของมัน  ผลัดกันทำแบบนี้ผมขาดทุนเห็นๆ  เราสองคนต้องอาบน้ำกันใหม่อีกรอบ กว่าจะได้นอน 

" กู นอนกอดมึงนะ " ไอ้ต้นกระซิบ

บรรยากาศที่ยังอึงอวลไปด้วยเรื่องอย่างว่า ทำให้ผมไม่ปฏิเสธ ยอมให้มันนอนกอด

ซะงั้น ไอ้ต้นนะไอ้ต้นทำผมใจแตกตามมันไปแล้วเนี่ย ( >_____< )






1/3

    

    เช้าวันนี้ ผมไม่อยากสบตากับไอ้ต้นเท่าไหร่ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร มันรู้สึกแปลกๆ อธิบายไม่ถูก ผมยังอายมันเรื่องเมื่อคืนอยู่ล่ะมั้ง 

   

" กูกลับบ้านก่อนนะ เดี๋ยวบ่ายๆมารับไปบ้านไอ้น็อตกัน " ไอ้ต้นบอกผม หลังจากที่มันทำอาหารเช้ากินกันกับผมเรียบร้อย

" เออ

" โอ้  เรื่องเมื่อคืนอ่ะกูโคตรชอบเลยว่ะ

" ไอ้สัด มึงเงียบเลย " ผมชี้หน้ามัน 

" กู ไม่บอกใครหรอกน่า " มันยิ้ม

" แล้วมึงไม่ต้อง เอาหนังอย่างนั้นมาดูบ้านกูอีกนะ " ผมบอก

" มึงจะให้กูดูสามก๊กแล้ว หรือไงวะ"

ไอ้ต้นพูดไปหัวเราะไป ก่อนจะเดินออกประตูหน้าบ้าน ผมแจกนิ้วกลางให้มัน มันยิ้มกว้างอารมณ์ดี

ฝากไว้ก่อนเถอะมึง

    

...ปรี๊นๆๆ  ปรี๊นๆ...เสียงแตรรถ


  ผมเปิดประตูออกมา เห็นไอ้ต้นมารอหน้าบ้านแล้ว เรามีนัด กับพวกๆในแก๊งไปเล่นบ้านไอ้น็อตกัน  ขณะที่ไอ้ต้นกำลังใส่หมวกกันน็อคให้ผม รถเก๋งพ่อมันก็มาจอดเทียบข้างๆ พร้อมเลื่อนกระจกลง ผมยกมือขึ้นไหว้ 

" ต้น จะไปไหน "

" ไปบ้านเพื่อนครับ "

" อย่าเพิ่งไป พ่อพาน้องมาให้รู้จักพ่อมันบอกก่อนจะขับรถเลยไปจอดที่หน้าบ้านมัน

" เดี๋ยวกูมานะ " มันบอกผม 

ผมยืนมองตามหลังมันไป เห็นแม่เลี้ยงมันลงมาจากรถ พร้อมเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง อายุน่าจะน้องผมซักสองปีได้ หน้าตาน่ารัก ผิวขาวจั๊ว

" พี่ต้นหวัดดี หนูชื่อแนนนี่ ค่ะ

" หวัดดีครับ

" พี่ต้น น่ารักจังเลยอ่ะ"

" ขอบคุณครับ "

" แม่บอกว่าพี่ต้น ทำกับข้าวเก่ง พี่ต้นทำให้แนนนี่ชิมหน่อยได้ไหมคะ " ผมเห็นเด็กคนนั้นเกาะแขนไอ้ต้นไว้ เหมือนกำลังจะอ้อนเอาอะไรซักอย่าง 

ผมรู้สึกหงุดหงิดยังไงไม่รู้ 

" ต้น น้องอุตส่าห์มาหา เราอยู่ดูแลน้องก่อนนะ ไม่ต้องไปบ้านเพื่อนหรอก " พ่อมันสั่ง

" เอ่อ คือ ผม " สีหน้าไอ้ต้นลำบากใจ

" เป็นเจ้าบ้านที่ดีหน่อย จะได้ไหม

" ครับ เดี๋ยวผมไปบอกไอ้โอ้ก่อน "

" พี่ต้นจะไปไหนคะ อ้าวแล้วนั่นใครอ่ะ "

แนนนี่เดินตามไอ้ต้นมา

" นี่ พี่มาริโอ้ เพื่อนพี่เองครับ " ไอ้ต้นแนะนำ

" หวัดดีค่ะพี่โอ้ ชื่อแนนนี่ค่ะ "  

" เอ้อ โอ้ พ่อกูให้อยู่ต้อนรับน้อง สงสัยจะไม่ได้ไปบ้านไอ้น็อตแล้วว่ะ " มันบอกผม

แล้วแต่มึง เดี๋ยวกูนั่งรถไปเองก็ได้ " ผมบอกมันไปแต่ใจผมกลับเต้นแรงแปลกๆแถมด้วยอาการปวดจี๊ดๆเล็กน้อย  ผมสบตามันก่อนจะหันหลังเดินออกไปคอยรถประจำทางที่หน้าหมู่บ้าน

ไม่ไปก็อย่าไป เห็นน้องสาวคนสวยสำคัญกว่าเพื่อนก็เรื่องของมึง 

      ตอนเย็น หลังจากกลับมาจากบ้านไอ้น็อต 

ผมเข้าบ้านกำลังจะปิดประตูรั้ว เห็นไอ้ต้นขับมอเตอร์ไซค์ ผ่านบ้านผมไปโดยมีน้องแนนนี่ซ้อนท้ายมาด้วย เกาะเอวกันติดเชียวนะ มันไปไหนมา ผมมองด้วยสายตาเคืองๆ ก็ตรงนั้นมันที่นั่งประจำของผม แถมหมวกกันน็อคนั่นก็ที่ผมใส่ทุกวัน ทำไมต้องให้คนอื่นมาใส่ด้วยวะ ผมเข้าบ้านด้วยความไม่พอใจ  จำไว้เลยนะมึงกูจะไม่แตะของที่คนอื่นใช้ทับ ไอ้สัดต้น กูเกลียดมึง

  เกลียดๆๆๆๆๆ  ผมไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ทำไมเรื่องแค่นี้ทำผมโมโหได้ขนาดหนัก


   Rrrrrrr. Rrrrrrrrrr

เสียงโทรศัพท์ดัง ผมชำเลืองมอง สายเรียกเข้า 

... ไอ้ต้น ...

    ผมปล่อยมันร้องอยู่อย่างนั้นแหละ ขี้เกียจรับ

  มันดังอยู่สามสี่ครั้ง แล้วเปลี่ยนเป็นเสียงข้อความเข้าแทน

".. มาริโอ้คร้าบ มากินข้าวเย็นบ้านกูนะ กูทำกับข้าวหลายอย่างเลย .."

 ! เชอะ! กูไม่ไป กูต้มมาม่ากินอยู่บ้านอร่อยกว่า


    คืนนี้ผมปิดไฟนอนตั้งแต่หัวค่ำ เป็นไปตามคาดไอ้ต้นไม่ได้มานอนบ้านผม มันคงต้องดูแลเอาใจคุณน้องแนนนี่อยู่ละมั้ง ถึงจะเข้านอนเร็วแต่กว่าจะข่มตาให้หลับได้ก็เกือบจะเที่ยงคืนได้ละมั้ง ผมตื่นขึ้นเพราะแสงสว่างจ้าที่ลอดผ้าม่านเข้ามา คงจะสายโด่งแล้วล่ะ ผมลุกไปเปิดหน้าต่าง ได้ยินเสียงหัวเราะดังมาจากบ้านข้างๆ ผมมองดู เห็นไอ้ต้นกับน้องแนนนี่ ช่วยกันล้างรถ ดูสนิทสนมกันมากหยอกล้อกันไปหัวเราะกันไป ลืมกูซะสนิทเชียวนะ หัวใจผมจี๊ดขึ้นมาเหมือนถูกบีบรัดจากอะไรซักอย่าง ถึงน้องแนนนี่จะมีศักดิ์เป็นน้องสาว แต่ก็เป็นลูกติดของคุณภาแม่เลี้ยงไอ้ต้น เอาจริงๆก็ไม่ได้เกี่ยวข้องทางสายเลือดกันอยู่ดี ตื่นมาก็อารมณ์เสียแต่เช้า วันนี้ชวนไอ้บอยกับไอ้น็อตไปดูหนังดีกว่า ขี้เกียจอยู่บ้าน เบื่อโว้ยยยย !!

 

   เช้าวันจันทร์

  ผมแต่งตัวเสร็จ เดินออกมาหน้าบ้าน เห็นไอ้ต้นมันจอดมอเตอร์ไซค์ รออยู่ ผมเดินหนี

" อ้าว ไอ้โอ้ จะไปไหนทำไมไม่มาขึ้นรถ " ไอ้ต้นถามพร้อมทำหน้างง

" กูจะขึ้นรถเมล์ไปเอง " ผมบอก มันขมวดคิ้ว

" เป็นเหี้ยไรของมึงเนี่ย " ไอ้ต้นด่าผม

" เออ กูมันเป็นเหี้ย งั้นคนอย่างมึงก็อย่ามายุ่งกับเหี้ย "ผมเดินหนี ไอ้ต้นขับรถตาม

" มึงเป็นไรวะ มึงรวนกูทำไม

" กูไปรวนมึงตรงไหน แค่กูจะไปโรงเรียนเอง "

 ไอ้ต้นหายใจเข้าลึกเหมือนพยายามควบคุมตัวเอง " โอ้  มึงพูดดีๆดิ  มึงเป็นไร ทำไมไม่ไปกับกู

" เออ กูมันพูดไม่ดี พูดไม่เพราะ ต่อไปมึงไม่ต้องมาสนใจกู อยู่ห่างๆกันไปเลยก็ดี "

" ไอ้โอ้ มึงพูดอะไร มึงหยุดคุยกับกูให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้ " ไอ้ต้นเสียงดังก่อนจะจอดรถแล้ววิ่งมาดึงผมไว้

ไอ้เชี่ย ปล่อยกู " ผมพยายามบิดแขนออก

" ไม่ จนกว่ามึงจะบอกว่าเป็นอะไรไอ้ต้นจับแขนผมบีบอย่างแรงจนผมรู้สึกเจ็บ

" กูบอกให้ปล่อย ปล่อยกูเดี๋ยวนี้ กูไม่อยากเห็นหน้ามึง เข้าใจไม๊ ว่ากูเกลียดหน้ามึง " ผมตะคอกใส่หน้าไอ้ต้น มันปล่อยแขนผมทันที มันมองผมนิ่งสายตามีแวว ตกใจและเสียใจ ผมออกเดินต่อพอดีรถเมล์มา ผมกระโดดขึ้นไปหาที่นั่ง น้ำตาผมเอ่อออกมาทั้งสองข้าง จะร้องไห้ทำไมวะ

ผมทำงี่เง่าแบบนี้เพราะอะไร ไม่รู้  รู้แค่ผมอยากทำ ทำให้มันรู้สึกเหมือนที่ผมกำลังรู้สึก ก็แค่นั้น





      

1/4 


     ตอนนี้ไอ้ต้น ไม่ได้ ไปกลับโรงเรียนพร้อมผมและก็ไม่ได้มานอนที่บ้านผมหลายวันแล้ว ตั้งแต่ที่ผมตะคอกใส่มันเมื่อเช้าวันนั้น ผมยังไม่ได้พูดกับมันอีกเลย  ถึงมันจะพยายามมองและเข้ามาใกล้เหมือนอยากจะคุยอยากจะถาม แต่ผมก็ทำเป็นไม่สนใจ เดินหนีเหมือนไม่เห็นมันซะงั้น ถามว่าผมโกรธมันเหรอ ก็ไม่นะ ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะโกรธ แต่ผมแค่รู้สึกหงุดหงิดกับตัวเอง รำคาญตัวเองแล้วก็น้อยใจเรื่องบางเรื่องแค่นั้นเลยพาลไม่อยากเห็นหน้ามัน ยิ่งคิดถึงเรื่องระหว่างผมกับมันยิ่งอารมณ์เสีย

    หมับ ! แขนผมถูกคว้าไว้โดยไอ้ต้น

" โอ้

" ปล่อยกู "

" ถ้ากูทำอะไรผิด ทำอะไรให้มึงโกรธ กูขอโทษนะ"

 ผมสะบัดแขนออก แล้วเดินหนี ไอ้ต้นหน้าเสีย มันก้มลงมองพื้นก่อนจะเม้มปากตัวเองไว้แน่น


  ผมกับไอ้ต้นห่างกันจนเพื่อนๆในกลุ่มเริ่มสังเกตุเห็นอาการไม่ปกติของเราสองคน

" เฮ้ย ไอ้โอ้ ไอ้ต้นมันเป็นอะไรวะ เดี๋ยวนี้ดูมันซึมๆไป " ไอ้น็อตถามขึ้น

" กูไม่รู้ มึงอยากรู้ก็ไปถามมันเองซิ " ผมว่าก่อนจะคว้ากระเป๋า แล้วเดินหน้าบึ้งตึงมารอรถเมล์ ที่หน้าโรงเรียน 

" อ้าว ไอ้เหี้ยนี่ก็อีกคน มึงสองตัวเป็นห่าอะไรกันวะ "

เสียงไอ้น็อตด่าตามหลังมา 

 หึ ไอ้ต้นน่ะเหรอเห็นมันระริกระรี้ ร่าเริงจะตายไป 

ไม่เห็นจะซึมจะเศร้าตรงไหนเลย

  

      ผมเดินเข้าบ้าน แอบหันไปมองบ้านไอ้ต้นนิดนึง เงียบเหมือนไม่มีใครอยู่ มันคงยังไม่กลับจากโรงเรียนหรือว่าออกไปไหนกับน้องคนสวยของมันละมั้ง ผมไม่เห็นรถมอเตอร์ไซค์ เออแล้วจะต้องไปสนใจอะไรด้วยวะ  

" โอ้ มากินข้าวมาลูก " แม่ผมเรียก

" โอ้ไม่หิวเลยครับแม่ ขอตัวทำการบ้านก่อนนะครับ " ผมบอกแม่ จริงๆผมตื้อๆไม่อยากจะกินอะไรมาหลายวันแล้ว เข้าห้องได้ผมก็ทิ้งตัวลงนอน หลับตาลงคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ผมรู้สึกยังไงกับไอ้ต้นกันนะ ทำไมผมต้องไปน้อยใจมันด้วย ทำไมผมต้องหงุดหงิดที่เห็นมันไปเอาใจคนอื่นถึงจะพยายามคิด แต่ผมก็ไม่มีคำตอบที่แน่ชัดให้ตัวเองอยู่ดี

    ผมเผลอหลับไป จนเกือบสามทุ่มได้ ตื่นขึ้นมารู้สึกปวดหัวไปหมด ผมเปิดหน้าต่างมองไปบ้านข้างๆด้วยความเคยชิน แต่แล้วก็ต้องแปลกใจ เสียงทะเลาะกันดังมาจากบ้านไอ้ต้น สงสัยพ่อกับแม่เลี้ยงมันคงทะเลาะกันอีกแล้วมั้ง !!เออ แล้วอย่างนี้มันจะนอนหลับไหมนะ ปกติมันจะต้องมานอนที่บ้านผมตลอด แต่ช่างเถอะไม่ได้เกี่ยวอะไรกับผมอยู่แล้ว จะไปยุ่งอะไร

    ผมเดินลงมากินข้าว แล้วก็ขึ้นไปอาบน้ำ ก่อนจะปิดไฟนอน ยังได้ยินเสียงคนทะเลาะกันจากบ้านข้างๆอยู่เลย ผมขยับจะเอาผ้าม่านหน้าต่างลง แต่มองลงไปที่ถนนหน้าบ้าน เห็นไอ้ต้นมันยืนพิงรั้วบ้านมันอยู่ ดึกป่านนี้มันจะมายืนทำไมของมันนะ หรือมันจะนอนไม่หลับ อากาศข้างนอกค่อนข้างเย็น เดี๋ยวมันก็ได้ป่วยหรอก 

  ผมกระสับกระส่ายเดินไปเดินมา  ใช่ในใจลึกๆผมเป็นห่วงมัน ลองคิดทบทวนไปมาที่สุดผมก็ทนตัวเองไม่ไหวแล้ว  ผมจะไปบึ้งตึงใส่มันทำไมวะ ไม่เข้าใจ ผมมันบ้าที่คิดอะไรไปใหญ่โต ผมกับมันเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ ผมไม่ควรปล่อยให้ความเห็นแก่ตัว มาทำลายคำนี้ ไม่ว่าอะไรจะเปลี่ยนไป ไม่ว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นจะอึดอัดแค่ไหน แต่คำว่าเพื่อนมันก็ควรจะคงอยู่ที่เดิม และเหมือนเดิมใช่ไหม

    ผมคว้าเสื้อแขนยาวมาใส่ ก่อนจะค่อยๆเปิดประตูรั้วออกมา เห็นไอ้ต้นมันนั่งลงไปกับขอบฟุตบาท ก้มหน้านิ่ง ผมสูดหายใจลึกๆแล้วเดินเข้าไปหามันช้าๆ  จงใจลากรองเท้าให้ดัง เพื่อให้มันได้ยิน

มันเงยหน้าขึ้นมองนิ่ง มีแววแปลกใจในดวงตา

" มึง มานั่งทำไมตรงนี้ " ผมถามมันเสียงเบา

" กู นอนไม่หลับ " มันบอกก่อนจะก้มหน้าหลบตาผม

" แล้ว ทำไมไม่เข้าไปนอนบ้านกู

ไอ้ต้นมองผมเหมือนชั่งใจ " คือ กู เกรงใจมึง ....  แล้วมึงหายโกรธกูแล้วเหรอ " มันลุกขึ้นยืน 

ผมยิ้ม ให้มัน " กูไม่ได้โกรธมึง ซักหน่อย "

ไอ้ต้นกระพริบตาปริบๆเหมือนไม่เชื่อหูตัวเอง ก่อนจะยิ้มกว้างดูดีใจจนออกนอกหน้า

 " จริงเหรอ

" เออ มึงเป็นเพื่อนรักกู กูจะไปโกรธมึงทำไมล่ะ "

ผมเดินเข้าไปกอดคอมัน

" ป่ะ ไปนอนกันมันยิ้ม ผมยิ้มตาม ความรู้สึกอึดอัด กังวลหายไปจนหมดสิ้น ถึงผมจะชอบมัน ถึงมันจะชอบใคร ยังไงก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่ดี

      เรานอนหันหน้าเข้าหากัน ไอ้ต้นมองผม

ด้วยสายตาแปลกๆ

" มึงจะจ้องหาขี้ตากูเหรอ

" กูเครียดตั้งหลายวันที่มึงไม่คุยกับกู

" อย่างมึงเครียดเป็นด้วยไง "

บอกตรงๆนะ กูคิดถึงมึง มากๆเลยว่ะ"

" ฮึ ! คิดถึงกูเฉพาะเวลาเงี่ยนก็ว่าไป" ผมว่าก่อนจะพลิกตัวกลับหันหลังให้มัน

" อะ อะไรนะ  เรื่องนั้นมาเกี่ยวอะไรด้วยวะ "

" ไอ้โอ้ มึงหันมาคุยกับกูให้รู้เรื่องก่อน " มันพูดต่อ ผมเงียบ

" เดี๋ยวๆ อย่าบอกนะว่าที่มึงงอนกูนี่เพราะมึงหึงกู " ผมตกใจหันกลับมาทันที

" ไม่ใช่โว้ย กูไม่ได้หวง ไม่ได้หึงมึงกับแนนนี่ซะหน่อย " เอ่อออ ผมเอามือปิดปากตัวเอง พูดอะไรออกไปวะ เมื่อกี้มันยังไม่ได้พูดถึงแนนนี่เลยนี่นา

  ไอ้ต้นยิ้ม ตาเป็นประกาย 

" ไอ้โอ้ มึงชอบกูใช่ไหม

" ....... " ถึงตอนนี้ผมจะมีคำตอบให้ตัวเอง แต่ผมไม่บอกมันหรอก

" กูดูแลแนนนี่เหมือนน้องสาวคนนึง เขาเป็นเด็กพัฒนาการช้า อายุจริงสิบห้าแต่อายุสมองแค่แปดขวบเอง กูแค่สงสารเค้า " ไอ้ต้นบอกผมด้วยเสียงราบเรียบ เฮ้ย!!! มันพูดจริงเหรอวะ ผมรู้สึกผิดเลยนะเนี่ยที่ทำเรื่องไม่เป็นเรื่องใส่มัน

" มึงชอบกูก็บอกมาเถอะ " มันหรี่ตามอง

" อะไร พูดอะไรของมึง " ผมหน้าแดง

" โอ้ เอาจริงๆ กูชอบมึงว่ะ กูมีความสุขมากๆเวลาได้อยู่ใกล้มึง " นี่ๆ เป็นคำสารภาพรักหรือประโยคบอกเล่าวะ  สีหน้าไอ้ต้นดูจริงจัง เรามองตากันนิ่งๆ คำบางคำถึงจะไม่ได้พูดมันออกมาแต่ถ้าเราใช้ความรู้สึก ใช้ใจสัมผัสเราก็จะรู้เอง

ไอ้ต้นเลื่อนมือมาจับมือผม เรานอนยิ้มให้กันอยู่นาน ผมกัดปากด้วยความเขิน อยากจะบ้าตาย


" โอ้ครับ " หือ มันเรียกชื่อผมซะเพราะเชียว ไม่น่าไว้วางใจ

" กู .... อยากทำแบบคืนนั้นอีกว่ะ " นั่นไงๆ มันเริ่มแล้ว ไอ้ลามกเอ้ย มึงกับกูเพิ่งจะคืนดีกันเองนะ

" ไม่เอา "

" นะ นะ ครับ ไหนๆมึงกับกูก็ใจตรงกันแล้ว " ไอ้ต้นบอกก่อนจะเลื่อนมือที่จับมือผมลูบขึ้นมาถึงไหล่แล้วบีบเบาๆ

" มึง มึง จะทำอะไรวะ

" ก็ทำเหมือนที่คนรักเค้าทำกันไง ทำมากกว่าคืนนั้นหน่อยนึงเอง " มันตอบหน้าตาเฉยไอ้นี่มันต้องศึกษาเรื่องกามๆมาจากหนังสือโป๊แน่ๆเลย

 มันลากมือลงไปตามแนวซี่โครง ก่อนจะไปหยุดแล้วคลึงหนักๆที่สะโพกผม

จะขยำทำเหี้ยไรของมึง " ถึงปากจะด่ามัน แต่ก็นอนตัวเกร็งใจเต้นตุ้มๆต่อมๆ

" มึงนอนเฉยๆ เดี๋ยวกูทำเอง " ไอ้ต้นว่า

" ทำไมมึงต้องเป็นคนทำวะ " ผมถามมัน

" กูเรียนมา " ดูมันตอบ

" แล้วทำไมกูต้องเป็นคนโดนกระทำอ่ะ " ผมสงสัย มันทำท่าคิด

" ก็ .... มึงตัวขาวแล้วก็ก้นใหญ่กว่ากู

" ไอ้เวร มันเกี่ยวกันที่ไหนล่ะ "

" เอ่อออ งั้นก็ ... มึงขี้งอนเหมือนผู้หญิง "

" คนละเรื่องแล้วไอ้ต้น อย่ามั่ว กูไม่ยอมโว้ย " ผมโวยวาย

" โอ้ครับ ดื้ออย่างนี้ไม่น่ารักเลยนะ " มันยังมีหน้ามาว่าให้ผมอีก  มันคลานเข้ามาใกล้ ผมขยับถอยห่าง

นะ โอ้  กูคิดถึงมึง กูอยากกอดมึง อยากทำอย่างนั้นกับมึง " มันใช้ลูกอ้อน แต่อย่าหวังว่าจะกล่อมผมได้ ผมไม่ยอมให้มันกดง่ายๆหรอก แค่นึกถึงไอ้นั่นของมัน ก็สยองแล้ว ใหญ่ฉิบหาย แค่จับยังล้นมือ

" กูไม่เอาโว้ย

" นะครับ คนดี  " 

ไม่มีทาง ไอ้ต้น กูไม่ใช่ง่ายๆนะของอย่างนี้มันต้องออกแรงกันหน่อย 

" ใครชนะได้รุกเว้ยย

 ผมประกาศก่อนยืนขึ้นแล้วโถมตัวไปหามัน จับแขนมันล็อคแล้วไขว้ไปข้างหลัง ไอ้ต้นสะบัดมือผมออกก่อนจะพยายามขึ้นค่อมผม ผมดีดตัวเด้งขึ้น ขาอีกข้างยันตัวมันไว้ มือดึงเสื้อมัน เราสองคนฟัดกันนัวเนียจนกลิ้งตกลงไปข้างเตียง 

!!!! ก็อกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!

ต้น : นิ่ง

ผม : นิ่ง

แม่ : "  โอ้ โอ้ ทำอะไรอ่ะลูก ตึงๆตังๆ ยังไม่นอนอีกเหรอ ดึกแล้วนะ "

ผม :  " ออกกำลังกายอยู่ครับ  จะนอนเดี๋ยวนี้แล้วครับ "

   เสียงแม่ผมเดินไปแล้ว ผมกับไอ้ต้นหันมามองหน้ากัน และแล้วสงครามแย่งชิงความเป็นรุก ออฟเดอะซีรี่ ของเราก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ภายใต้เสียงกระซิบ กับสารพัดสัตว์เลื้อยคลาน

" มึง ปล่อย เชี้ย อย่าบี้ตรงนั้น ชูวววว์!!! พ่อง สัด แหย่ไปทำไม อึ๋ยยย อุ๊บ!! พอๆ เฮ้ยยยย เจ็บ .. สัด เดี๋ยว ...อ๊าาา มึง อะ อย่า ....ซี๊ดดด ...อื้อออออ ...............................................................

....................................................................

......................




   ตอนเช้าผมแต่งตัวนักเรียนเสร็จเดินออกมา เห็นไอ้ต้นนั่งค่อมมอเตอร์ไซค์ อีกมือถือหมวกกันน็อครอผมอยู่ หน้าบ้าน


" หวัดดีครับแม่ โอ้ไปเรียนแล้วนะครับ " ผมยกมือไหว้แม่ ที่กำลังยืนรดน้ำต้นไม้อยู่

" จร้า  เออ ! แล้วโอ้เป็นไรหรือเปล่าลูก ทำไมเดินแปลกๆอย่างนั้น เจ็บเอวเหรอได้ยินคำถามจากแม่ ผมนี้แทบอยากจะร้องไห้ออกมาดังๆ ผมรู้ซึ้งถึงคำว่า ... ถ้าอ่อนแอก็แพ้ไป ..แล้วว่ามันหมายถึงอะไร

" ครับ สงสัยจะนอนผิดท่า " ผมบอก แม่พยักหน้ารับแบบงงงง

" แต่กูทำถูกท่าอยู่นะผลั๊วะ โอ้ยยยย!!

" ตบหัวกูทำไมวะ" ไอ้ต้นร้อง

" มึงไม่ต้อง แสดงความคิดเห็น "

" 5555555 " หัวเราะเสียงดังอีกไม่สลดนะมึง

" เอาไว้ให้ถึงทีกูบ้างเถอะ " ผมบอกมัน 

ไอ้ต้นยิ้ม ก่อนจะใส่หมวกกันน็อคให้ผม

กว่าผมจะปีนขึ้นไปนั่งซ้อนท้ายมันได้ เจ็บสะโพกจนต้องกัดฟันไว้ 

" เออ โอ้ กูลืมบอก

ผมโน้มตัวลงไปหามัน " อะไร "

" เป็นรับ มันก็ต้องรับอยู่วันยังค่ำแหละ "

 .. ผลั๊วะ ผลั๊วะ  เบิ้ลหัวมันซะสองที  เจ็บมือไป


บรื้น ... เอี๊ยด  ...กึก   .. บรื๊นๆ 

 

" ไอ้สัดต้น มึงขับดีดีดิ๊  กูเจ็บ นั่นหลุมมึงหลบเป็นไม๊ "

กว่าจะถึงโรงเรียน ผมต้องตายแน่เลย ฮือๆๆ

..... ฝากไว้ก่อนเถอะมึง 

     

                  ################





จบแล้วนะคร้าบ ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านเน้อ

คำหยาบเยอะมากต้องขออภัย เดี๋ยวเค้าว่างจะมาลงเรื่องไหม่ให้นะจ๊ะ 

❤️❤️❤️❤️❤️





 


   







 





ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Nakka702 จากทั้งหมด 6 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น