ตอนที่ 11 : ความรักไม่ช่วยอะไร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 644
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    28 มี.ค. 62

  เมื่อกลับมาจากภูเก็ต ภาคินมาส่งน้ำหนึ่งที่หน้าห้องเช่า แล้วขอตัวกลับทันที

" หายไวๆ แล้วเจอกันที่บริษัทนะครับ" ภาคินบอกตอนที่น้ำหนึ่งกำลังจะลงจากรถ ชิ ไม่ต้องมาบอก ที่ไม่สบายตัวอยู่นี่เพราะใครล่ะ คิดแล้วก็น่าโมโหที่ ไปถึงภูเก็ตแต่น้ำทะลงทะเลเหรอ ไม่ได้แตะสักนิด  นอนซมเพราะพิษไข้ตั้งกะเมื่อวานเพิ่งจะฟื้นเอาวันนี้แหละ ยังดีนะที่นายนี่มาส่งเขาถึงที่ ถ้าต้องนั่งรถประจำทางมาคงไข้แตกอีกรอบ แต่ดูอาการรีบร้อนขนาดนี้คงจะรีบกลับไปรายงานตัวกับแฟนล่ะซิท่า ไอ้คนหลายใจเอ้ย


" น้องหนึ่ง ไปภูเก็ตมาสนุกไหมคะ " เจ้อิมเดินมาทักทายทันทีที่เห็น

" ก็สนุกดีครับ

" แล้ว คนหล่อๆที่มาส่งอ่ะ  แฟนเหรอ "

" เอ่อออ เจ้านายน่ะครับ " ฟงแฟนอะไรกันเจ้อิมก็พูดไปเรื่อย

" แหม เจ้ก็แค่ถามดู ทำไมต้องหน้าแดงด้วยล่ะคะ " เจ้อิมพูดแล้วจ้องเขาไม่วางตา เฮ้ย!! 

อาการออกขนาดนั้นเลยเหรอ

" ผมไม่ค่อยสบายน่ะครับ " น้ำหนึ่งบอกก่อนจะไขประตูห้องแล้วรีบลากกระเป๋าเข้ามารูสึกกลัวสายตาที่อ่านทะลุปรุโปร่งของเจ้อิมจริงๆ

    

     ดึกมากแล้วแต่น้ำหนึ่งยังนอนไม่หลับ พลิกตัวไปมาหลายตลบก่อนจะลุกขึ้นนั่ง อะไรที่กวนใจเขาน่ะเหรอ ก็นายภาคินไงที่ตามหลอกหลอนแม้แต่ตอนหลับตา ยิ่งนึกถึงอะไรๆในคืนนั้น ทั้งภาพ เสียง ทั้งความรู้สึก ช่องท้องเขาก็บิดขมวดเป็นเกรียว น้ำหนึ่งถอนหายใจยาวเหยียดโมโหตัวเองจริงๆ เป็นอะไร ติดใจหรือไง มันก็แค่อารมณ์ชั่ววูบเท่านั้นหรอกน่า ดูซิพอกลับมานายนั่นก็รีบดิ่งไปหาแฟนแล้ว จะไปเอาอะไรกับคนอย่างนั้นวะ ผู้ชายก็ใช่ผู้หญิงก็ชอบ จูบปากผู้หญิงจับตูดผู้ชาย คนบ้า ! บ้าที่สุด


   ตะวันโด่งฟ้าจนแทบจะตั้งฉากกับพื้นโลกอยู่แล้ว น้ำหนึ่งถึงได้ลุกโซเซออกจากที่นอน เมื่อคืนเขาเผลอหลับไปตีสามได้ละมั้ง วันนี้ต้องไปหาไอ้เฮงสักหน่อย ก่อนที่มันจะบุกมาทวงของฝากจากทะเลกับเขาที่ห้อง คือไม่ได้ซื้ออะไรมาเลยไง กลัวมันด่า เดี๋ยวไปแวะหาหมวกสวยๆตามห้างให้มันละกันคงพอแก้ต่างได้ 

 ในห้างสรรพสินค้าวันนี้ คนค่อนข้างเยอะอาจเป็นวันหยุดด้วยมั้ง น้ำหนึ่งเดินเข้าร้านนู้นออกร้านนี้ไปเรื่อยเปื่อย ยังไม่เจอที่ถูกใจเท่าไหร่ มองบรรยากาศรอบข้างแล้วรู้สึกใจหายนิดๆเวลาที่เห็นเค้าเดินมากันเป็นคู่ ช่วยกันเลือกของกระหนุงกระหนิง แล้วดูตัวเองสิ โดนแฟนทิ้งแล้วก็กำลังจะโดนแฟนของแฟนฟันแล้วทิ้งอีก โหยชีวิตยิ่งกว่าละครไอ้หนึ่งเอ้ยไม่ต้องโทษฟ้าโทษสวรรค์ที่ไหนหรอก โทษตัวเองนี่แหละ


" มิ้น "

นั่นมิ้นนี่นา กำลังก้มๆเงยๆอยู่หน้าร้านรับถ่ายรูป

พวกพรีเว็ดดิ้ง น้ำหนึ่งหันไปดูรอบๆ สำรวจดูว่ามีใครมากับมิ้นหรือเปล่า เอาจริงๆก็กลัวเจอนายภาคินแหละ เมื่อดูแล้วไม่เห็นใครเขาค่อยๆเดินเข้าไปหา มิ้นดูสวยขึ้น หน้าตาดูมีความสุข ก็คนกำลังมีความรักนี่เนาะ


" มิ้น " น้ำหนึ่งเรียก เธอหันมามองสีหน้าดูตกใจ

" เอ้อ หนึ่ง มาได้ไงคะเนี่ย

" มาซื้อของน่ะครับ มิ้นสบายดีไหม " เขาไม่ได้เจอมิ้นมาสามเดือนได้แล้วมั้ง

" ค่ะ สบายดี

" แล้วนี่มาซื้ออะไรเหรอครับ " น้ำหนึ่งพยายามหาคำถามอะไรไปเรื่อย เขาอยากคุยกับมิ้นหลายๆเรื่องแต่ดูสีหน้าเธอเหมือนลำบากใจเวลาเจอเขา

" เอ่ออออ มาหาช่างถ่ายภาพสวยๆน่ะค่ะ " เธอว่าก่อนจะชี้นิ้วไปที่รูปภาพคู่รักแต่งงานหวานแห๋ววมากมายหน้าร้าน น้ำหนึ่งมองตาม

" มะ มิ้นจะแต่งงานเหรอ " น้ำหนึ่งยืนอึ้งกิมกี่ 

มิ้นพยักหน้ารับแบบละอายใจนิดๆ ก็แหง๋ล่ะ เพิ่งเลิกกันยังไม่ถึงครึ่งปีนี่

" มันเร็วไปไหม มิ้นแน่ใจกับแฟนคนนี้แล้วงั้นเหรอ ศึกษาดีหรือยัง เขาอาจเป็นคนไม่ดีก็ได้นะ " น้ำหนึ่งรัวคำพูดออกมา เขาอยากให้เธอตัดสินใจใหม่อีกครั้ง มิ้นมองเขาหน้าบึ้งตึงขึ้นมาทันที

" หนึ่งคะ มิ้นโตแล้ว และมิ้นก็เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเอง "

" แฟนมิ้นหลายใจ เขาคบคนอื่นไปทั่วทั้งผู้หญิงผู้ชาย มิ้นตาสว่างสักทีเถอะ เขาไม่ได้ดีอย่างที่คิดหรอก " น้ำหนึ่งโพล่งออกไป สายตามิ้นที่มองมาดูผิดหวัง เสียใจกึ่งรังเกียจ แต่มาถึงขนาดนี้แล้วมิ้นเสียใจแค่วันนี้ดีกว่าเสียใจตลอดชีวิต เขาคว้ามือบางนุ่มนิ่มมากุมไว้ 

" มิ้น เชื่อหนึ่งนะ เลิกกับนายนั่นเถอะ "

มือบางสบัดมือเขาออกอย่างแรง

" ทำไมต้องใส่ร้ายคุณคินด้วย "

" ไม่ได้ใส่ร้าย หนึ่งพูดเรื่องจริง"

" เลิกพูดเหลวไหลบ้าบอซะที มิ้นไม่อยากฟังแล้ว ต่อไปนี้อย่ามายุ่งกับมิ้นอีกมิ้นตะคอกก่อนจะเดินหนี  สายตาแข็งกร้าว ห่างเหิน และชิงชังบีบหัวใจเขาให้เจ็บปวด น้ำหนึ่งยืนคอตกสิ่งที่เขาพยายามจะทำมันคงไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาแล้วซินะ มิ้นกำลังจะแต่งงาน ภาคินกำลังจะแต่งงาน สองคนนี้กำลังจะแต่งงานกัน มันคือเรื่องจริง


" เฮ้ยยยย นี่เหรอวะของฝากจากทะเล

ไอ้เฮงเสียงสูงดูตื่นเต้นจนตาเป็นประกาย 

" เออ

" แม่งดีกับใจชิบหายเลยว่ะ " ไอ้เฮงรีบจัดแจงหยิบทุกอย่างในถุงออกมาวางบนโต๊ะ  ปากก็พร่ำไปเรื่อย ที่น้ำหนึ่งหิ้วมาฝากมันวันนี้ก็คือ เหล้า โซดา และน้ำแข็ง มันจะตื่นเต้นหาพระแสงอะไรขนาดนั้นไม่รู้

" ฉลองอะไรอ่ะ " ไอ้เฮงหันมาถาม

มิ้นจะแต่งงาน " น้ำหนึ่งพูดแล้วหันหน้าหนี

" เฮ้ยยย อะไรนะเฮงสตั๊นไปสองวินาที ก่อนจะเงยหน้ามามองน้ำหนึ่ง ไม่มีแววล้อเล่น ตอนที่อกหักว่าเศร้ามากแล้ว ตอนนี้น้ำหนึ่งดูเศร้ากว่าเดิมหลายเท่า 

" มึง ไม่เป็นไรนะ " เฮงถามก่อนจะโผเข้าไปกอดเพื่อน 

      น้ำหนึ่งปล่อยโฮออกมาทันที ความรู้สึกเขาตอนนี้เหรอ มันผสมปนเปตีรวมกันไปหมดจนอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้ 


Rrrrrrrrrr

Rrrrrrrrrrrrrrr

Rrrrrrrrr

 โทรศัพท์น้ำหนึ่งดังอยู่นานหลายรอบ เจ้าตัวดึงมาพลิกดูสายเรียกเข้าแล้วยัดกลับเข้าไปที่เดิม กินเหล้าต่อดีกว่า

" ใครโทรมาวะ มึงไม่รับเหรอ "

" ช่างแม่ง " น้ำหนึ่งตอบ นายภาคินจะโทรมาหาเขาทำไมนัก โทรไปหาแฟนตัวเองนู่นซิ ไม่รับแม่งหรอก ปล่อยให้มันดังไปอย่างนั้นแหละ  นอยโว้ยยย วันนี้ต้องเมา

    เกือบตีหนึ่งที่เฮงต้องขับรถมาส่งน้ำหนึ่งที่ห้อง

อย่างทุลักทุเล ก็สภาพเพื่อนรักเรียกว่าเมาเหมือนหมาเลยล่ะนั่งรถมาก็เกาะหลังเขาห้อยตลอดทาง แถมต้องแวะอ้วกข้างทางหลายครั้ง กว่าจะถึงห้องได้ เฮ้อน้ำหนึ่งคงจะเสียใจมากๆถึงได้กินเหล้าไปซะเยอะแยะขนาดนั้น สงสารเพื่อนจริงๆ


" เฮ้ย ไอ้หนึ่งถึงห้องมึงแล้ว " เฮงจอดรถแล้วหันมาเขย่าตัวเพื่อน

" อึมมมมม อารายยยย "

" ถึงห้องมึงแล้วเนี่ย  เออแต่นั่นใครอยู่หน้าห้องมึงวะ

" ครายยย "

ภาคินยืนหน้าบึ้งตึง เขาโทรหาคนตัวเล็กตั้งแต่เย็น ไม่ยอมรับโทรศัพท์ มาหาที่ห้องก็ไม่อยู่ รู้ไหมว่าเป็นห่วงมากแค่ไหน เพิ่งจะหายป่วยด้วย แล้วดูซิสิ่งที่เห็น มากับใครไม่รู้กอดเอวติดมาเลย เมามาด้วย มันน่าโมโหจริงๆเขารอมาหลายชั่วโมงเพื่อจะเห็นสิ่งนี้เหรอ

  น้ำหนึ่งเพ่งมอง

" อ้อ บอสสสสสกูเอง หัวหน้าหย่ายยยยอ่ะ มามัยว้าาาา"

" หัวหน้าที่แย่งแฟนมึงอ่ะเหรอ มึงลงไปเครียร์เองนะกูจะกลับไปนอนแล้ว "

" ไอ้หนึ่ง ลงไปดิ๊ "เฮงออกปากไล่ก็ตัวเขาทั้งเมาทั้งง่วงจนจะหลับกลางอากาศได้แล้วเนี่ย

น้ำหนึ่งเซแซดๆๆๆลงจากรถ เดินมาหาภาคิน

" ใครน้อ มายืนทำหน้ายักษ์  555 อ้าว แยกเขี้ยวทำไมคร้าบบบบบ แล้วน้ำหนึ่งคนนี้ต้องกลัวไหมอ่าาาาา  555 " 

ภาคินกัดฟันกรอดๆ เมาแล้วซ่าขนาดนี้ต้องสั่งสอนหนักๆ ชนิดที่ต้องจำชื่อเขาไปอีกนานเลยเชียวล่ะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

0 ความคิดเห็น