รักจบ แต่คนไม่จบเว้ย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,382 Views

  • 13 Comments

  • 87 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    172

    Overall
    2,382

ตอนที่ 7 : คิดการใหญ่ ใจต้องนิ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 624
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    26 มี.ค. 62

    ก๊อกๆ ก๊อกๆๆๆๆๆ ปังๆๆๆๆ


" ใครวะน้ำหนึ่งเพิ่งจะสลัดผ้าเปียกออกจากตัวเสร็จ และเข้ามาอาบน้ำสระผมฟองยังเต็มหัวอยู่เลย แต่ไอ้การเคาะประตูแบบหงุดหงิดเหมือนอยากจะพังซะให้ได้นี่ซิ ดังจนเขาต้องรีบหยิบผ้าเช็ดตัวมานุ่ง ก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำมาเปิดประตู เคาะกวนตีนอย่างนี้ต้องเป็นไอ้เฮงแน่ๆ

แกร๊กก .. " ไอ้สัด มึงจะเคาะหาาาา เฮ้ย มาได้ไง"

คนที่ยืนตรงหน้าห้องเขาไม่ใช่ไอ้เฮงอย่างที่คิด แต่เป็นชายหนุ่มรูปหล่อ ยืนกางร่มเหมือนพระเอกมิวสิค นายภาคินนี่จะตามมาหลอกหลอนถึงที่เลยหรือไงวะ  น้ำหนึ่งยกมือขึ้นขยี้ตาตัวเองเผื่อเขาคิดมากจนเกิดภาพนายนี่หลอนก็เป็นได้ 

" โอ๊ะ โอ้ยย แสบตา โอ้ยๆๆ แสบตา "      มือเจ้ากรรมเอ้ย ลากเอายาสระผมจากไหนมาด้วย ยิ่งถูยิ่งแสบ ยิ่งขยี้ก็ไปกันใหญ่ ลืมตาไม่ขึ้นแล้ว น้ำหนึ่งหันหลังกลับ พยายามคลำทางไปห้องน้ำ ต้องล้างออก รู้ตัวอีกทีเหมือนมีมืออุ่นๆ จับแขนกับเอวเขาแล้วลากพาไปข้างหน้า น้ำหนึ่งก้าวสะเปะสะปะตาม 

" ก้มหัวลง " ภาคินบอกน้ำหนึ่งทำตามอย่างว่าง่ายเขาแสบตาจนไม่ได้คิดถึงอะไรแล้วนาทีนี้

หลังล้างยาสระผมออกจนหมด ภาคินพาน้ำหนึ่งออกมาจากห้องน้ำ ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดตัวมาซับที่หน้า

" ลองลืมตาซิ ยังแสบอยู่ไหม " ภาคินสั่ง แค่ยาสระผมเข้าตา ร้องยังกับเด็กสามขวบ แล้วดูซิผ้าขนหนูพันหมิ่นเหม่ นายคนนี้นี่เป็นอะไรที่ยั่วยวนใจเขาจริงๆ 

     น้ำหนึ่งพยายามลืมตาขึ้นมา แว๊บแรกที่เห็นคือนายภาคินกำลังมองจ้องตัวเขา เฮ้ย ! อ่านกินไปถึงไหนแล้วเนี่ย น้ำหนึ่งถอยหลังสองก้าวแล้วยกมือขึ้นกอดอกทันที 

" คุณ เข้าประตูหน้ามาได้ไง"

" พอดีเจอพี่ใจดี เค้าให้เข้ามา " น้ำหนึ่งครุ่นคิดต้องเป็นเจ้อิมแน่ๆเลย เห็นผู้ชายหล่อๆหน่อยไม่ได้

" แล้วคุณ .... มีอะไรกับผมอีกเหรอ มันหมดเวลาทำงานแล้วนะ " น้ำหนึ่งโวยทันที นายภาคินเข้ามาถึงห้องเขาจนได้ซิน่า อยากจะบ้าตาย

" นายลืมถุงเอกสาร กับโทรศัพท์ไว้ในรถ ฉันเลยเอามาให้ " ภาคินชี้ไปที่ของที่เขาวางไว้ บนโต๊ะ

" อ้าว เอ้อ ลืมได้ไงนะ ขอบคุณละกันที่อุตส่าเอามาให้ "

" อยู่ที่นี่คนเดียวเหรอ " ภาคินถามพรางมองไปรอบๆห้อง

" ใช่พูดไปแล้วก็อยากจะกัดลิ้นตัวเองซะงั้นเหมือนเป็นการเปิดทางเกินไป

" อืม งั้นฉันกลับล่ะ " ภาคินบอก เขาก็แค่เอาของมาให้ก็เท่านั้น นายคนนี้ทำตัวแปลกๆตอนอยู่บนรถเขาไม่ได้คิดไปเองว่าน้ำหนึ่งเหมือนจะให้ท่าเขาแต่พอเอาเข้าจริงๆดูระวังตัวแจ ตกลงจะเอายังไง ทำกล้าๆกลัวๆเดี๋ยวปล้ำซะจริงๆเลย

  น้ำหนึ่งส่งภาคินแค่หน้าประตูห้อง แอบโล่งใจนิดๆที่นายนี่ไม่ได้แสดงอาการบ้ากาม รุกเร้า หรืออิดออดให้เห็น  

         ก่อนกลับภาคินหันมามองน้ำหนึ่งอีกครั้ง เขาจงใจมองตั้งแต่หน้า แผงอก หน้าท้อง และไล่ต่ำลงมา ก่อนจะหวนขึ้นไปที่หน้าบึ้งๆนั้นแล้วส่ายหัว

ไม่มีอะไรเร้าใจเลย " หึหึ ภาคินหันกลับออกมา เสียงน้ำหนึ่งปิดประตูไล่หลังดังปัง คิดจะปั่นหัวคนอย่างภาคินเหรอนายผู้ช่วยตัวเล็ก มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก


  วันหยุดผ่านไปไวจริงๆเลย วันแรกน้ำหนึ่งพาไอ้เฮงไปดันรถมอเตอร์ไซค์มาซ่อม จากการพูดคุยปรึกษากัน ไอ้เฮงมันมีคำแนะนำดีๆจนเขาต้องเอามานั่งคิด


" ไม่เร้าใจเลย

ฮึ่ม คำนี้มันกวนใจน้ำหนึ่งจริงๆ คือแบบมันดูเสียหน้ายังไงไม่รู้  หรือนายนั่นจะรู้ว่าเขาคิดจะทำอะไรอยู่เปล่านะ  หลังจากที่เล่าให้เพื่อนฟัง คุณชายเฮงก็ฟันธงมาว่า น้ำหนึ่งต้องสร้างความเซ็กซี่และกระตุ้นความสนใจ เพื่อดึงดูดผู้คนให้หันมามอง ต้องอัพตัวเองให้มีออร่าน่ากินกว่านี้

" ทำไงดีวะ " เครียดนะเนี่ย เรื่องหน้าตาคนทั่วไปก็ชมว่าน่ารักใสๆแล้ว ผิวก็ไม่น่าจะใช่ปัญหา ที่น่าจะต้องเพิ่มคงเป็นกล้ามเนื้อซิกแพค ที่อกกับหน้าท้องนี่แหละมั้ง ต้องเข้าฟิตเนตเหรอ คงไม่ไหวหรอก สถานที่พวกนี้ราคาค่อนข้างสูง หรือจะลองไปวิ่งออกกำลังกายที่สวนสาธารณะดู แต่กว่าจะเลิกงานกลับมาห้องก็เย็นมากๆแล้ว  อื้อ !!ไปว่ายน้ำดีกว่าใช่ๆ  เขาชอบว่ายน้ำที่สุด สระน้ำมีเยอะแยะ แถมราคาไม่แพงด้วยไม่ต้องสมัครสมาชิกให้ยุ่งยากเหมือนฟิสเนต ไปว่ายวันไหนก็จ่ายวันนั้นพอ 

      

      ตลอดวันนี้ในที่ทำงานน้ำหนึ่งแอบชำเลืองมองภาคินบ่อยครั้ง มาดเดิม เก๊กขรึม เงียบดูมีอำนาจ เฉียบขาด จะมีซักกี่คนที่รู้ด้านมืดของผู้ชายคนนี้กันนะ หรืออาจจะมีแค่น้ำหนึ่งคนเดียวก็เป็นได้  ควรจะดีใจหรือเสียใจดีวะเนี่ย เฮ้อ

      ตอนเย็นหลังเลิกงานวันนี้น้ำหนึ่งมีนัดกับสระว่ายน้ำ เขาเลือกที่มันอยู่ไม่ไกลห้องเช่าเท่าไหร่ ราคาไม่แพงแถมยังปิดดึกอีกด้วย 

  

แฮ่กๆ แฮ่กๆ

  หลังจากที่ว่ายไปกลับได้สามรอบน้ำหนึ่งก็มาหยุดพักที่ขอบสระ เหนื่อยจนหอบกันเลยทีเดียวน่าจะเกิดจากที่เขาห่างหายการออกกำลังกายมานานละมั้ง น้ำหนึ่งหันไปมองด้านข้างสบตาเข้ากับผู้ชายคนหนึ่ง เขาไม่ได้สนใจอะไรแต่มันมีความรู้สึกว่าถูกมองตลอดง่ะ ผู้ชายคนนั้นค่อยๆว่ายน้ำเข้ามาตรงที่น้ำหนึ่งอยู่ก่อนจะยิ้มให้ น้ำหนึ่งยิ้มตอบตามมารยาท 

" เพิ่งมาครั้งแรกล่ะซิ ไม่เคยเห็นเลย "

" เอ่อ ครับ เพิ่งมา " น้ำหนึ่งตอบ

" เป็นเด็กใหม่ที่นี่เหรอ "

" ถ้าหมายถึงสมาชิกใหม่ ก็ใช่ครับ

" น่ารักจัง เท่าไหร่อ่ะ "

" 26 ปีครับ " น้ำหนึ่งตอบแบบงงๆ ถามอายุทำไม

" ขายหรือเปล่า "

ไม่ได้เป็นเซลล์ครับ ผมทำงานบริษัทน่ะ"

" 5555555 น้องนี่เป็นคนตลกดีนะ "

 มันตลกตรงไหนวะ น้ำหนึ่งคิด นายคนนั้นขยับเข้ามาใกล้ หน้าตาก็ดูดีนะ แต่สายตาดูเยิ้มแปลกๆน้ำหนึ่งถอยหลังจนหลังติดขอบสระ

" เรามาคุยเป็นงานเป็นการกันดีกว่า ค้างคืนเท่าไหร่น้ำหนึ่งเอียงคอมอง คืออะไรวะ

" อะไร คือเท่าไหร่ ผมไม่เข้าใจ

มือหนายื่นมาลูบไล้ช่วงไหล่น้ำหนึ่งตกใจจนต้องเอี้ยวตัวหนี

" เล่นบทอินโนเซนท์อัพราคาแบบนี้อ่ะ พี่เจอมาเยอะแล้ว แต่สำหรับน้องพี่ทุ่มไม่อั้น

" ดะ เดี๋ยวนะ ผมว่าน่าจะมีการเข้าใจอะไรกันผิด"

น้ำหนึ่งหันซ้ายแลขวา เขาเพิ่งสังเกตเห็นว่าที่นี่มีแต่ผู้ชาย และส่วนใหญ่ก็มีแต่หน้าตาดีๆ บางคนก็นั่งเล่นขอบสระเหมือนไม่ได้จะมาว่ายน้ำจริงๆจังๆอะไร 

" อย่าเล่นตัวนักเลยน้อง พี่เงินหนาถ้าถูกใจทิปดีนะจะบอกให้ "  

    นายนั่นขยับเข้ามาเอาแขนสองข้างยึดขอบสระล็อคไว้ไม่ให้เขาไปไหนชิดจนหน้าอกจะชนกันแล้วเนี่ย ทำไงดีวะ 

" ขอโทษนะ ช่วยปล่อยเด็กผมด้วยครับ " เสียงเข้มๆคุ้นหูดังขึ้น ถึงคำพูดจะดูสุภาพแต่หน้าคนพูดนั้นแสดงความบึ้งตึงน่ากลัวออกมาชัดเจน

" คุณภาคิน " น้ำหนึ่งอุทาน ผู้ชายตรงหน้าหดมือกลับแล้วขยับออกจากน้ำหนึ่งทันที  ภาคินดึงแขนน้ำหนึ่งจนเซเข้าไปหาตัวเอง และกอดไว้จากทางด้านหลัง น้ำหนึ่งยังยืนงงนี่เหมือนเจ้านายจะสะกดรอยตามเขาเลย มันใช่อ่ะ ก็เจอทุกที่ขนาดนี้

" โธ่เอ้ย เห็นใสใส เป็นเด็กเสี่ยก็ไม่บอก " สายตานายนั่นมองน้ำหนึ่งอย่างเสียดายก่อนจะว่ายน้ำออกไปอีกทาง 

   ความอบอุ่นที่แนบชิดอยู่ทางด้านหลังและท้องช่วยเรียกสติน้ำหนึ่งกลับมาเขาก้มลงมองช่วงล่างที่อยู่ใต้น้ำแขนแข็งแกร่งกอดเอวเขาไว้แน่น เฮ้ยยย !!! เอาแล้วๆ ลวนลามกันชัดๆ น้ำหนึ่งดิ้นขยับขลุกขลัก รั้งตัวเองให้ออกมาจากนายภาคินตัวแสบ

" นายเคลื่อนไหวอย่างนี้ ฉันรู้สึกดีจริงๆ " หึหึ ภาคินพูดเบาๆที่ข้างหูน้ำหนึ่ง

..กึก!!  ได้ผล ตอนนี้น้ำหนึ่งตัวแข็งเป็นหินไปแล้ว 

ไม่กล้าแม้จะขยับให้เกิดการเสียดสี โอ้ย!! มันมีแค่กางเกงว่ายน้ำตัวเล็กๆกั้นอยู่เอง

" ปล่อยนะ " น้ำหนึ่งรู้สึกถึงเสียงตัวเองที่เบาโหวงขนลุกไปทั่วตัว แถมตอนนี้หน้ายังแดงจนลามมาถึงคออีก 

" นายจะหารายได้เสริม ทำไมไม่บอกฉัน " น้ำหนึ่งขนลุกอีกรอบทำไมต้องมากระซิบที่หูด้วยฟะ แถมเหมือนๆปากจะเฉียดด้วยหน่อยๆ นั่นมันจุดตายของเขาเลยนะโดนทีจะระทวยซะให้ได้

" ผมมาว่ายน้ำ "

"ที่นี่เนี่ยนะ

 น้ำหนึ่งมองบรรยากาศรอบตัวอีกครั้ง มันไม่เหมือนที่ว่ายน้ำออกกำลังกายทั่วไป มันแปลกๆเหมือนที่นัดพบอะไรซักอย่าง ว่าแล้วทำไมปิดดึกนัก นี่เขาโง่หรือรีบจนไม่ทันได้สังเกตุอะไรเลยรึไง

" แล้วคุณล่ะ มาหาซื้ออะไรที่นี่ "

ภาคินปล่อยแขนจากน้ำหนึ่งทันที จริงๆเขาไม่เคยเข้ามาที่แบบนี้หรอกถ้าเมื่อตอนเย็นไม่เห็นว่า น้ำหนึ่งขับรถเข้ามา แค่ป้ายชื่อสถานที่สีม่วงเด่นชัดเจนนั่นก็รู้แล้ว แต่ที่อยากรู้กว่านั้นคือนายผู้ช่วยมาทำไมแค่นั้น

    น้ำหนึ่งได้จังหวะที่ภาคินปล่อยมือ เขารีบว่ายน้ำมาขึ้นบันได เดินไปหยิบกระเป๋าตัวเอง กลับบ้านซิครับ รออะไร ไม่ต้องมีมันแล้วซิกพงซิกแพค ไม่เร้าใจก็ช่างหัวมัน ไม่แคร์อะไรแล้ว โมโหนายภาคิน แล้วก็โมโหตัวเองด้วย ที่เหมือนแพ้ทางนายศรัตรูหัวใจทุกที

โดนสัมผัสนิดๆหน่อยๆทำใจสั่นหน้าร้อน

ไอ้หนึ่งครับจะทำการใหญ่ ใจต้องนิ่งกว่านี้ไหม

 ตอบซิ





        


 







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

0 ความคิดเห็น