<หยุดแต่งจ้า>Fic All x You

ตอนที่ 60 : [OnePiece: โดฟลามิงโก้] รักที่เป็นไปไม่ได้ [บทนำ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 526
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    20 ส.ค. 59






ต่อเลยกับเรื่องใหม่ เรื่องนี้เชื่อมโยงกับเรื่องลอว์นะ

โปรดอ่าน [สำคัญ]

เรื่องนี้จะเชื่อมโยงกับเรื่องของลอว์นะ หุหุหุ
เพราะงั้น พยายามเข้าใจกันน่อ มีอะไรเพิ่มเติมจะบอกอีกที
ในเรื่องโดฟลา นางเอก(คุณ)ในเรื่องลอว์จะชื่อ "ฮิเมะ"
ส่วนในเรื่องลอว์ นางเอก(คุณ)ในเรื่องโดฟลาจะชื่อ "แองเจิ้ล"

-ไปอ่านกันเบย-


ณ เดรสโรซ่า

คุณ:เฮ้อออ งานเสร็จสักที(เซ็ดเหงื่อ)

วิโอล่า:เป็นไงบ้าง เหนื่อยรึเปล่า? (ถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง)

คุณ:ไหวคะ(ยิ้ม) 

...วิโอล่า ผู้บริหารกลุ่มดองกี้โฮเต้แฟมิลี่ หน่วยเทรโบล เธอสามารถมองทุกอย่างได้ทะลุ แต่ว่าสำหรับฉัน เธอไม่สามารถมองได้ เพราะฉันปรับเปลี่ยนสิ่งที่เธอเห็นจากตัวฉัน เพื่อจะได้ไม่มีใครรู้ว่าฉันเป็นใคร (คุณคิด)...

วิโอล่า:งั้นเหรอ เธอไปพักเถอะ งานของวันนี้เสร็จหมดแล้วใช่ไหมล่ะ?

คุณ:อื้ม งั้นขอตัวก่อนนะ

คุณเดินมาแถวทะเลและนั่งอยู่แถวๆนั้นแบบเหม่อลอยนิดๆจนกระทั่งมีคนมาทักคุณ

??:มานั่งทำอะไรตรงนี้คนเดียว(ชื่อคุณ)

คุณ:ฮิเมะ(ตกใจนิดๆ)

(อย่างที่บอกไป ฮิเมะ คือนางเอกในเรื่องลอว์นะ)

ฮิเมะ:ไง มานั่งทำอะไรตรงนี้คนเดียว หืม? (เดินมานั่งข้างๆ)

คุณ:คิดอะไรนิดหน่อยน่ะ แล้วฮิเมะล่ะ มาทำอะไรแถวนี้?

ฮิเมะ:เดินเล่นแก้เบื่อน่ะ

คุณ:งั้นเหรอ(ยิ้มนิดๆ)

ฮิเมะ:(ชื่อคุณ)เธอดูอ่อนแอลงไปมากนะ

ฮิเมะ:(ชื่อคุณ)เธอดูอ่อนแอลงไปมากนะ โอเครึเปล่า(ถามด้วยสีหน้ากังวล)

คุณ:ฉันโอเค ไม่ต้องห่วงฉันหรอกน่า

ฮิเมะ:ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเธอโอเค

คุณ:ยอมเชื่อหน่อยไม่ได้รึไงกัน(ถอนหายใจนิดๆ)

ฮิเมะ:เจ้าโจ๊กเกอร์นั่นน่าฆ่าทิ้งชะมัด มีนางฟ้ามาอยู่ข้างๆแท้ๆ!(ปล่อยรังสีอาฆาต)

คุณ:เอาน่า ใจเย็นๆสิ

ฮิเมะ:ฉันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี ว่าเธอไปรักไอบ้านั่นได้ไง

คุณ:ฉันก็ไม่เข้าใจ รู้สึกตัวอีกทีก็รักไปแล้ว(ยิ้มเศร้าๆ) เหมือนเธอกับคนที่ชื่อลอว์นั่นแหล่ะ

ฮิเมะ:แล้วไหงมาเรื่องฉันได้ล่ะเนี่ย

คุณ:เธอมีสายเลือดนางฟ้าอยู่นี่ใช่ไหมล่ะ?

ฮิเมะ:...อื้ม รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่

คุณ:เห็นครั้งแรกก็รู้แล้วล่ะ แถมมีพลังขนาดนี้ไม่รู้สิแปลก

ฮิเมะ:อาา นั่นสินะ

คุณ:กฏของนางฟ้าไม่ว่าคนนั้นจะมีสายเลือดนางฟ้าน้อยนิดเพียงใดกฏยังไงก็ต้องเป็นกฏ คือห้ามรักกับมนุษย์ (มองฮิเมะ) ถ้ามีใจให้มนุษย์เมื่อใดร่างกายก็จะอ่อนแอลงและสลายไปในที่สุด

คุณ:ถ้ามีใจให้มนุษย์เมื่อใดร่างกายก็จะอ่อนแอลงและสลายไปในที่สุด...

ฮิเมะ:แต่ถ้ามนุษย์ที่เรามีใจให้รักเราอย่างบริสุทธิ์ใจ เราก็จะปลอดภัยและอยู่กับมนุษย์คนนั้นได้ตลอดกาล(ยิ้ม)

คุณ:คนที่ชื่อลอว์คนนั้นรักเธออย่างบริสุทธิ์ใจ

ฮิเมะ:อื้ม (ยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อนึกถึงลอว์)

คุณ:ช่างน่าอิจฉา(ยิ้มเศร้าๆ) 

ฮิเมะ:(ชื่อคุณ)...(จับมือคุณไว้อย่างนุ่มนวล)

คุณ:แต่ฉันก็ยินดีกับความรักของฮิเมะนะ(ยิ้ม)

ฮิเมะ:ขอบคุณนะ แต่ฉันเป็นห่วงเธอมากกว่า ได้โปรด(ชื่อคุณ)อย่าฝืนตัวเองนะ

คุณ:ฉันจะพยายามนะ(ยิ้ม)

ฮิเมะ:ความรักของเธอ ฉันจะช่วยให้ถึงที่สุด! (พูดด้วยแววตามุ่งมั่น)

คุณ:ฮะๆ ไม่ต้องขนาดนั้นก็ดะ-

ฮิเมะ:ไม่! ยังไงฉันก็จะช่วย!

คุณ:ฮะๆ ขอบคุณละกันนะ (ยิ้มพร้อมเหงื่อตก)

และคุณกับฮิเมะก็คุยกันสักพัก

ฮิเมะ:เฮ้ออ งั้นฉันไปก่อนนะ ดูแลตัวเองดีๆล่ะ

คุณ:(ยิ้มอย่างอ่อนโยนพร้อมพยักหน้า)





© themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

151 ความคิดเห็น