<หยุดแต่งจ้า>Fic All x You

ตอนที่ 84 : [One Piece] กลับมารักฉัน...ได้ไหม [ตอนที่ 7]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 606
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    20 ส.ค. 59






นี่คือ EP-1 นะครัช (ลอว์)

..ความเดิมจากตอนที่แล้ว..

คุณ:เอาล่ะลอว์ สิ่งที่นายต้องทำสิ่งแรก...(ปล่อยรังสีอำมหิต)

ลอว์:อะ อะไร?(หน้าซีด)

คุณ:ฮิๆ(ยิ้มร่า)

ลอว์:รอยยิ้มนี่ไม่น่าไว้ใจเลยแฮะ(คิด+เหงื่อตก)

คุณ:นายช่วยไป...(จับไหล่ลอว์แล้วบีบแน่น)

ลอว์:เฮือก!(สะดุ้งด้วยความเจ็บ)

คุณ:ไปเคลียร์กับยัยนั่นซะ(กระซิบบอกลอว์ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ)

ลอว์:ยะ ยัยนั่น?

คุณ:คงรู้สินะว่าคนไหน(แสยะยิ้ม)

ลอว์:อื้มๆๆ (พยักหน้ารัวๆ)

คุณ:ดีมาก! รีบๆไปซะ!



ลอว์:คะ ครับ!(เหงื่อตก)

คุณ:เอาล่ะ ส่วนพวกนายมากับฉัน(หันไปพูดกับสามหน่อที่เหลือ)

ชอปเปอร์:ละ แล้วจะไปไหนล่ะ

คุณ:ไปช่วยเอสไงถามได้

ซีซาร์:ห๊าาา เรื่องแค่นี้เธอก็วาร์ปไปหาแล้วพามาก็ได้นี่!

คุณ:ไม่เอา ขี้เกียจ(ตอบหน้าตาย)

บรู๊ค:แล้วเราจะไปยังไงล่ะครับ

คุณ:เดี๋ยวฉันไปส่ง ยกเว้นนายรออยู่ที่นี่ซะ ถ้าหายไปฉันเชือดแกแน่! โอเค๊?

ซีซาร์:(พยักหน้ารัวๆ)


นี่คือ EP-2 นะครัช (ลอว์)

แว๊บบบ!

?:!!??

คุณ:อะ มาส่งแค่นี้นะ

ชอปเปอร์:แค่นี้อะไรล่ะเฮ้ย นี่มันมาถึงที่เลยไม่ใช่รึไง!(ชี้ไปที่เอสที่ทำหน้างงอยู่)

บรู๊ค:โย่โฮ่ๆๆ เป็นความสามารถที่น่ากลัวจริงๆครับ แต่สุดยอดเลย

เอส:พวกนาย?

ชอปเปอร์:พวกเรามาช่วยนายไงเอส เอาล่ะ! จะช่วยยังไงดีอะ?

คุณ:นี่ไง กุญแจ(ยื่นให้ชอปเปอร์)

ชอปเปอร์:โอ้ว ขอบใจ.. เฮ้ย! ไปได้มายังไงฟะ!?

คุณ:วาร์ปไปเอามาไง ง่ายๆ(ยักไหล่)

..สรุปก็ต้องใช้การวาร์ปอยู่ดี..

บรู๊ค:สุดยอดไปเลยครับ โย่โฮ่ๆๆ

..เมื่อช่วยเอสได้..

เอส:อาา ขอบใจมาก เอ่อแล้ว...?(หันไปมองคุณ)

*อธิบาย*คุณยังไม่กลับร่างเดิมทีนะ



คุณ:ฮิๆ จำฉันไม่ได้เหรอ(ชี้ตัวเอง)

เอส:อะ อืมมม(จ้องหน้าตาท่าทางของคุณ)

"(ชื่อคุณ)!"

คุณ:ปิ๊งป่อง!

เอส:ทะ ทำไม ก็เธอ...

คุณ:ถ้าเรื่องนั้นไม่ต้องห่วงฉันกลับมาแล้ว ฮี่ๆ

เอส:เฮ้ออ งั้นเหรอ(ยิ้ม) แล้วทำไมอยู่ในร่างนี้ล่ะ?

คุณ:นิดหน่อย เดี๋ยวค่อยเล่าให้ฟัง

เอส:อื้ม!


นี่คือ EP-3 นะครัช (ลอว์)

ณ เรือซันนี่

นามิ:มะ มีอะไรจะพูดกับฉันเหรอ(หน้าแดงนิดๆ)

ลอว์:อืมมม จะว่ายังไงดีล่ะ..

นามิ:ตื่นเต้นจัง เค้าจะพูดอะไรกับฉันกันนะ(คิด)

ซีซาร์:ยัยหัวส้มนี่ได้หน้าแตกดังเพล้งแน่ๆ เห็นด้วยกับ(ชื่อคุณ)ยัยนี่น่าฆ่าทิ้งชะมัด(คิด)

ลอว์:ฉันอยากขออะไรสักหน่อย จะได้รึเปล่า?

นามิ:ดะ ได้สิ ขอมาได้เลย(ยิ้ม)

ลอว์:งั้นฉันขอ..

นามิ:เค้ากำลังจะขอฉันเป็นแฟนงั้นเหรอ ทำยังไงดี เตรียมใจไม่ทันเลย(คิด)

ซีซาร์:สงสัยยัยหัวส้มนี่คงคิดไปไกลแน่ๆเลยล่ะ เหอะๆ(คิด)

ลอว์:ฉันขอให้เธอเลิกมายุ่มย่ามกับฉันสักที ทำได้ไหม?

นามิ:อะ..เอ๊ะ?(ซ๊อค)

ซีซาร์:อุ๊บ ฮ่าๆๆๆๆๆ(ลั่น)

ลอว์:ว่าไง ทำได้ไหม?(ถามด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง)

นามิ:..อะ อื้ม ดะ ได้สิ

ลอว์:ช่วยเข้าใจหน่อยนะ ว่าฉันมีเจ้าของแล้ว(พูดจบก็เดินไป)



ซีซาร์:เสียใจด้วยนะยัยหัวส้ม ฮ่าๆๆๆ(พูดจบก็เดินไปอีกทาง)

นามิ:(กำหมัดแน่น)

..เวลาผ่านไปสักพัก..

แว๊บบบบ!


นี่คือ EP-4 นะครัช (ลอว์)

แว๊บบบ!

คุณ:กลับมาแล้วจ้าา!

ลอว์:(เดินแบบรวดเร็วมาหยุดตรงหน้าคุณ)

คุณ:ไง เป็นยังไงบ้าง(กอดอกถาม)

ลอว์:ทำตามที่เธอบอกแล้ว พูดตามที่เธอบอกแล้ว

คุณ:เยี่ยมมาก!

เอส:เฮ้ๆ ช่วยสนทางนี้หน่อยได้ปะ

คุณ:โอ้ววว อย่าน้อยใจไปสิเอสคุง(กระโดดกอดคอเอส)

ซีซาร์:อืมมมม(เหล่มองลอว์)

ลอว์:(เริ่มปล่อยไอทะมึน)

ชอป+บรู๊ค:(เหงื่อตก)

เอส:(หน้าซีดพยายามดันคุณออก)

คุณ:ฮะๆๆ(<<ไม่รู้เรื่องอะไร)

ลอว์:(แสยะยิ้มและเริ่มปล่อยไอทะมึนออกมาไม่หยุด)



หมับ!!

คุณ:(มองสิ่งที่เห็นตรงหน้าพร้อมปล่อยรังสีอาฆาต)

นามิ:ลอว์เป็นอะไรรึเปล่า?(กอดแขนลอว์)

คุณ:(แสยะยิ้มเหี้ยมกอดเอสแน่นขึ้น)

ลอว์:(คิ้วกระตุกพร้อมปล่อยรังสีอำมหิต)

เอส:ฉันตายแน่ๆ(คิด)

ซีซาร์:(เหงื่อตกมองทั้งสองฝ่าย)

ชอปเปอร์:บะ บรู๊คคค ฉันหนาววว(กอดบรู๊คแน่น)

บรู๊ค:ผะ ผมก็เหมือนกันครับ โยโฮ่ๆๆ(กอดชอปเปอร์แน่น)

..จะทำยังไง เมื่ออารมณ์หึงรุนแรงมาปะทะกัน..
.
.
.
.
.

นี่คือ EP-1 นะครัช (โดฟลามิงโก้)

คุณ:ว๊าย! นะ นายน้อยจะพาฉันไปไหนคะ ปล่อยนะ!(ดิ้น)

โดฟลา:ไม่ได้พาไปเชือดละกัน หยุดดิ้นสักที(กระชับเอวที่กอดแน่นขึ้น)

คุณ:งื้ออ วิโอล่า(หันไปหาวิโอล่าที่ถูกทำให้สลบไปแล้ว)

โจร่า:นายน้อย แล้วเรื่องที่เกิดขึ้นในเดรสโรซ่าละคะ!?

โดฟลา:พวกแกไปจัดการแทนฉันละกัน

เหล่าลูกน้อง:ห๊าาาา!?

ลาวจี:ตะ แต่ว่านายน้อยครับ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะครับ!

เบบี้5:นั่นสิคะ พวกเราจัดการกันเองไม่ได้หรอกคะ!

เทร:ดอฟฟี่หลงผู้หญิงคนนี้จนหน้ามืดซะแล้ว ฮิๆๆๆ(เอาหน้าเข้าไปใกล้คุณ)

คุณ:กรี๊ดดดด ใกล้ไปแล้วหยะแหยง!(เผลอกอดโดฟลา//ประมาณในรูป)



เทร:หยะแหยงเหรอ แต่ก็ชอบเค้าใช่ไหมล่ะ ฮิๆๆๆ(ใกล้คุณอีกนิด)

คุณ:กรี๊ดดดด ไม่ชอบๆๆๆ เอาหน้าออกไปนะคะ!(เอาหน้าซุกอกโดฟลาโดยไม่รู้ตัว)

ซูการ์:(มองเหตุการณ์ตรงหน้าแล้วยิ้มนิดๆ)

เหล่าลูกน้อง:(อ้าปากค้างกับสิ่งที่เห็น)

..ก็จะไม่ให้ตกใจได้ยังไง ในเมื่อโจ๊กเกอร์ผู้ชั่วร้ายกำลัง..
..หน้าแดง!?..


นี่คือ EP-2 นะครัช (โดฟลามิงโก้)

..นายน้อยหน้าแดง!?..

คุณ:เอาหน้าออกไปนะคะ!!(กอดโดฟลาแน่น)

โดฟลา:เลิกเล่นได้แล้ว(พูดเสียงเย็น)

..เงียบกันหมด..

คุณ:ฮือออ(ยังกอดโดฟลาอยู่)

โดฟลา:(กอดคุณแล้วใช้มืออีกข้างนึงลูบผมคุณเบาๆเพื่อปลอบ)

เหล่าลูกน้อง:(อ้าปากค้าง)

โดฟลา:พวกแกไปทำตามที่ฉันบอกได้แล้ว

โจร่า:ตะ แต่นายน้อยคะ..

โดฟลา:(ส่งสายตาประมาณว่าฉันสั่งให้ทำอะไรก็ทำซะ)

ลาวจี:ขะ เข้าใจแล้วครับ ไปกันเถอะ(ลากคนอื่นๆไปด้วย)

เบบี้5:แล้ววิโอล่า?

ซูการ์:ก็พาไปด้วยไง

เบบี้5:นั่นสินะ (ลากวิโอล่าที่สลบอยู่ไปด้วย)

ซูการ์:เคลียร์กันให้เสร็จนะคะนายน้อย(พูดจบก็เดินไป)

โดฟลา:วันนี้พูดมากจริงนะซูการ์(สบถในใจ)

คุณ:ฮือออ(<<ยังกลัวอยู่)

โดฟลา:ไอนิสัยอ่อนแอแบบนี้เมื่อไหร่จะหายไปสักที(ลูบผมคุณแผ่วเบา)

คุณ:ฉะ ฉันไม่ได้อ่อนแอนะคะ แค่ขี้กลัว ฮึก...(ยังกอดโดฟลาอยูุ่แบบไม่รู้ตัว)

โดฟลา:มันต่างกันตรงไหน?(คิด)


นี่คือ EP-3 นะครัช (โดฟลามิงโก้)

คุณ:ฮึก..อะ เอ๊ะ? ทุกคนหายไปไหนกันหมดน่ะ?(มองรอบๆ)

โดฟลา:ไปทำงานที่ฉันสั่ง

คุณ:งะ งานอะไรคะ?(เงยหน้าถาม)

โดฟลา:หึหึหึ ฉันว่าเธอคงรู้อยู่แล้วนะว่างานอะไร

คุณ:(ทำหน้าบูดบึ้ง)

โดฟลา:ทำหน้าอย่างนั้นหมายความว่ายังไง เอาเถอะ ฉันอยากถามอะไรเธอหน่อย

คุณ:คะ?

โดฟลา:กอดฉันแน่นเชียวนะ ชอบอ้อนรึไง?

คุณ:ห๊ะ?(มองตัวเอง) ว๊าย! ขะ ขอโทษค่ะ(รีบปล่อยอีกฝ่ายทันที)

โดฟลา:ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร จะขอโทษทำไม?

คุณ:กะ ก็แค่ขอโทษไว้ก่อน -3- (ปากจู๋)

โดฟลา:หึ มานี่(คว้าแขนคุณแล้วลากให้เดินตาม)

คุณ:เอ่อ จะไปไหนเหรอคะ?

โดฟลา:ห้องของฉัน

คุณ:ไปทำไมคะ?

โดฟลา:นั่นสินะ หึหึหึ..

คุณ:???(งง) เอ่ออ นายน้อยคะ..

โดฟลา:อะไร?

คุณ:อืมมม(เม้มปากทำสีหน้ากังวล)

โดฟลา:มีอะไรก็ว่ามา(เอ่ยเสียงเรียบ)

คุณ:ไม่เห็นจะต้องดุเลยนี่นา -3- (พึมพัม)

โดฟลา:ว่าไงนะ(เหล่ตามองคุณ)

คุณ:เอ่ออ(เสมองไปทางอื่น)


นี่คือ EP-4 นะครัช (โดฟลามิงโก้)

คุณ:ฉันก็แค่ไม่อยากให้นายน้อยทำเรื่อง..โหดร้ายอีก(ก้มหน้าพูด)

โดฟลา:(แสยะยิ้ม)

คุณ:(เหงื่อตก)

โดฟลา:ยัยซื่อบื้อ!

คุณ:ฉันไม่ได้ซื่อบื้อนะคะ! (ทำหน้าบูดบึ้ง)

โดฟลา:หึ เธอคงเห็นอะไรบางอย่างล่ะสิ ถึงอยากให้ฉันหยุด
(เดินเข้าห้องพร้อมไปนั่งที่เตียงตัวเอง)

คุณ:คะ(ทำสีหน้ากังวล)

โดฟลา:และสิ่งที่เห็นคงจะแย่สำหรับฉันมากเลยสินะ?

คุณ:(พยักหน้าตอบ)

โดฟลา:หึหึ มานี่สิ(ยื่นมือไปคว้าคุณ)

คุณ:อะ..!?(โดนดึง)

โดฟลา:(คร่อมคุณ)

คุณ:นะ นายน้อย..เอ่อ จะทำอะไรคะ(เหงื่อตก)

โดฟลา:รู้รึเปล่าว่าเธอทำให้ฉันคลั่งแค่ไหนตอนเธอไป

คุณ:อะ เอ่อ

โดฟลา:แถมกลับมาก็ไม่ยอมมาหาฉัน ทั้งที่รักฉันเนี่ยนะ?

คุณ:คือ..

โดฟลา:คงต้องลงโทษกันหน่อยละนะ หึหึหึ

คุณ:เอ๊ะ? อุ๊บ!?(โดนจูบ) ฮ่าาา..นะ นายน้อย(หน้าแดงเมื่ออีกฝ่ายไซร้คอตน)

โดฟลา:ทำตัวตามสบายคิดถึงแค่ฉันก็พอ...(โน้มลงไปจูบคุณอีกครั้ง)


.
.

..จุ๊ๆ อย่าแอบดูสิ..
© themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

151 ความคิดเห็น