<หยุดแต่งจ้า>Fic All x You

ตอนที่ 86 : [One Piece] กลับมารักฉัน...ได้ไหม [ตอนที่ 9]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 737
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    20 ส.ค. 59







นี่คือ EP-1 นะครัช (ลอว์)

??:คุณนามิเรียกผมเหรอคร้าบบบบ(มาพร้อมกับตาที่เป็นรูปหัวใจ)

นามิ:ซะ ซันจิคุง!?(ตกใจแต่ก็ยังกอดแขนลอว์อยู่)

ซันจิ:ผมเป็นห่วงคุณนามิมากๆเลยนะคร้าบบบ(พุ่งมาหานามิ)

นามิ:อะ เอ้อ(เหงื่อตก)

ซันจิ:หืม? เฮ้ย! คุณนามิกอดแขนเจ้านี่ทำไมคร้าบบ ไม่ดีนะครับ!(ดึงนามิออกจากลอว์)

นามิ:ดะ เดี๋ยวสิซันจิคุง!(ไม่ทันแระโดนซันจิลากไปนั่งอีกฝั่ง)

เอส:จริงสิ...เฮ้ย นายชื่อซันจิสินะ(ใช้จังหวะหลุดออกจากอ้อมกอดคุณแล้วพุ่งไปหาซันจิ)

ซันจิ:หืม อ้าว นายเอสนี่นา พวกลูฟี่เป็นห่วงอยู่นะ ปลอดภัยดีสินะเนี่ย!

เอส:ระ เรื่องนั้นนั่นแหล่ะ ลูฟี่ปลอดภัยดีใช่ไหม?

ซันจิ:ปลอดภัยดีคนที่ชื่อซาโบบอกแบบนั้นน่ะ

เอส:ซาโบ..? ซาโบ!?(อ้าปากค้าง)

ซันจิ:เห็นว่าเป็นพี่น้องร่วมสาบานกับนายและลูฟี่ด้วยนี่?

เอส:ซาโบ..(น้ำตาไหลพราก) เจ้าบ้านั่นยังไม่ตายสินะ!!(ร้องไห้แล้วยิ้มไปด้วย)

ซันจิ:ทำหน้าตาเหมือนเจ้าบ้าลูฟี่เลยแฮะ(เหงื่อตก)


นี่คือ EP-2 นะครัช (ลอว์)

คุณ:(มองลอว์สักครู่แล้วเดินไปอีกทาง)

ลอว์:เฮ้ เดี๋ยวสิ!

ซันจิ:อะไรน่ะ? อ๊ะ คุณนามิ!

นามิ:(จะวิ่งตามลอว์ไป)

หมับ!

เอส:เฮ้ๆ เธอจะไปไหนงั้นเหรอ?(ถามนามิด้วยเสียงราบเรียบ)

นามิ:อึก..(เม้มปากแน่นมองทางที่ลอว์ไป)

ซันจิ:คุณนามิ?

เอส:เธอที่ฉันรู้จักมาจากลูฟี่ จะเป็นคนดีนี่ ชอบช่วยเหลือคนอื่นด้วย

นามิ:(มองเอสกับซันจิ)

เอส:อย่าไปขัดขวางความรักของพวกเค้าเลยน่า(ลูบหัวนามิ)

ซันจิ:(กำลังปะติดปะต่อเรื่องราว)

นามิ:เธอออกจะสวย ต้องมีสักคนที่รักเธอแบบจริงใจแน่นอนน่า

ซันจิ:หนึ่งในนั้นคือผมไงครับคุณนามิ!

เอส:นายนั่นแหล่ะน่ากลัวที่สุด(คิด+เหงื่อตก)

นามิ:(นึกถึงคำพูดของใครบางคน)

"นามิ ฉันรักเธอนะ!"

"ห๋าาา พูดอะไรของนายวันนี้ไปกินอะไรผิดสำแดงมารึไง?"

"ฉันพูดจริงๆนะ!"

"ไม่มีทางยะ นายไม่ใช่สเป็คฉัน เป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมน่ะดีแล้ว!"

"......"

"มีเรื่องจะพูดแค่นี้ใช่ไหมลูฟี่? งั้นฉันขอตัวก่อนละกัน"

นามิ:ฮึก..



ซันจิ:คะ คุณนามิร้องไห้ทำไมครับ!?


นี่คือ EP-3 นะครัช (ลอว์)

ซันจิ:คะ คุณนามิร้องไห้ทำไมครับ!?

นามิ:ปะ เปล่า ไม่มีอะไร(ยิ้ม)



ซันจิ:แน่ใจนะครับ?

นามิ:แน่ใจสิ(พูดจบก็หันไปหาเอส)

เอส:หืม?

นามิ:ขอบคุณนายมากเลยที่เตือนสติฉัน

เอส:ฮะๆ อย่าคิดมากน่า(ขยี้หัวนามิ)

??:นามิ! เอส!

นามิ:...!!

เอส:โอ้ววว ลูฟี่!! (จะเดินเข้าไปหาลูฟี่)

ตุบ! ฟิ้ววววว!

ลูฟี่:นามิ! ปลอดภัยดีใช่ไหม เจ้านกนั่นไม่ได้ทำอะไรเธอใช่ไหม!?
(วิ่งผ่านเอสไปคว้าจับไหล่นามิแน่นพร้อมถามแบบรัวๆ)

นามิ:ดะ เดี๋ยวลูฟี่ใจเย็นๆ(เหงื่อตก)

เอส:เฮ้ย แกควรเป็นห่วงฉันด้วยสิฟะ!

ลูฟี่:เงียบน่าเอส!

เอส:ห๋าาา!?

?:เอาน่าเอส ลูฟี่จะห่วงลูกเรือตัวเองก็ไม่แปลก(เดินมาตบไหล่เอสเบาๆ)

เอส:ซาโบ!

ซาโบ:ไง สบายดีใช่ปะ ฮะๆๆ

เอส:ไม่ต้องมาหัวเราะเลย!(เขกหัวซาโบ)ยังไม่ตายก็ช่วยติดต่อมาบอกหน่อยสิวะ!

ซาโบ:โทษที ก็ก่อนหน้านี้ฉันความจำเสื่อมนี่ ความทรงจำมันพึ่งกลับมาเองอะ(เหงื่อตก)

เอส:ความจำเสื่อม!? ให้ตายเถอะนายนี่โชคร้ายชะมัด

ซาโบ:คงงั้น ฮ่าๆๆ


นี่คือ EP-4 นะครัช (ลอว์)

อุซป:ไงพวกนาย

แฟร้งกี้:ซุปเปอร์!!

บรู๊ค:ดีจังที่พวกคุณปลอดภัยนะครับ โย่โฮ่ๆๆ

ชอปเปอร์:ดีจังนะโซโลที่ไม่หลงทางน่ะ

โซโล:เงียบน่า!

โรบิ้น:คิก..(มองไปที่นามิกับลูฟี่)

ซีซาร์:กลับมากันหมดแบบนี้ เรื่องทั้งหมดคงจบแล้วสินะ

..พวกนายกับเจ้าซีซาร์ลืมสถานะตัวเองรึเปล่า?.. (แว่วเสียงไรท์)

ลูฟี่:ไม่ได้โดนทำอะไรสินะ(โล่งอก)

นามิ:แล้วจะให้ฉันโดนอะไรล่ะตาบ้า!

ลูฟี่:ก็คนมันเป็นห่วง..-3- (พึมพัมทำปากจู๋)

นามิ:(เหลือบมองลูฟี่นิดๆ)

ซันจิ:เอ่อ..ภาพตรงหน้านี่มันอะไร(คิ้วกระตุก)

เอส:คงไม่ใช่หรอกมั้ง คงไม่ใช่หรอก(หันไปซุบซิบก็ซาโบ)

ซาโบ:นั่นสินะเราคงคิดมากไปเองล่ะ(ซุบซิบตอบเอส)

..แต่ทุกคนบนเรือก็ต้องอ้าปากค้างกันหมด..

จุ๊บ!

ลูฟี่:(จับแก้มตัวเองแบบอึ้งๆ)

นามิ:(หน้าแดง)

ซันจิ:อ๊ากกกกกกก! คะ คุณนามิหอมแก้มเจ้าบ้านี่!!(ตาลุกเป็นไฟ)

เอส:เฮ้ๆ ไม่จริงใช่ไหมเนี่ยเจ้าบ้าลูฟี่!!!(ไฟแห่งความอิจฉาลุกโซน)

ซาโบ:น้องเรามีคนรักก่อนเราซะแล้วสิ(นั่งกอดเข่าอยู่มุมมืด)




นี่คือ EP-5 นะครัช (ลอว์)

..เอ้าๆ โดนตัวประกอบแย่งซีนไปเกือบครึ่งเรื่อง กับมาที่คุณกันดีกว่า 555+..

ลอว์:เดี๋ยวสิ! (วิ่งตามคุณไป)

คุณ:ไม่ต้องตามมานะ!(เร่งความเร็ว)

หมับ!!

คุณ:อ๊ะ!..(โดนกอดจากจากด้านหลัง)

ลอว์:อย่าดิ้นสิ เธอจะไปไหน?(กอดคุณแน่น)

คุณ:เรื่องของฉัน ปลอ่ย!(ดิ้น)

ลอว์:ไม่หยุดใช่ไหม...ได้ๆ(จับคุณให้หันมาเผชิญหน้าแล้วก็...)

คุณ:อุ๊บ!(โดนจูบแบบไม่ทันตั้งตัว)

ลอว์:(สอดลิ้นเข้าไปพันกับลิ้นของคุณ)

คุณ:อื้มมม..(หน้าแดงนิดๆแล้วเริ่มเอาแขนคล้องคออีกฝ่าย)

..คุณจูบกับลอว์นานมาก..

คุณ:แฮ่กๆๆๆๆ

ลอว์:ว่าไง หายงอนได้รึยัง(ยิ้มเจ้าเล่ห์)

คุณ:ตาบ้า!(ซบอกลอว์ด้วยความเขิน)

ลอว์:ฉันว่าเราไปต่อในห้องดีกว่านะ(อุ้มคุณในท่าเจ้าสาว)

คุณ:วะ ว่าไงนะ! ดะ เดี๋ยวสิ!

ลอว์:จะกินให้หมดทั้งตัวเลยล่ะ(เลียริมฝีปากตัวเอง)

คุณ:พะ พูดอะไรน่ะตาบ้า!(หน้าแดง)

ลอว์:หึหึ...(พาคุณเข้าห้อง)
.
.
.

..จุ๊ๆ แอบดูไม่ดีนะ..

.
.
.
.
.
.

นี่คือ EP-1 นะครัช (โดฟลามิงโก้)

..เราไม่ได้ใส่เสื้อ!..

คุณ:คะ คืออ นายน้อยคะ

โดฟลา:อะไร?(กอดคุณอยู่)

คุณ:ชะ ฉันอยากใส่เสื้อน่ะคะ(หน้าแดงแปร๊ด)

โดฟลา:หึหึ..ฮ่าๆๆๆ ยัยบื้อ!(ดีดหน้าผากคุณ)

คุณ:ฉันไม่ใช่ยัยบื้อนะคะ(ทำหน้าบูดบึ้ง)

โดฟลา:เขินฉันรึยังไง หืม?(เชยคางคุณ)

คุณ:มะ ไม่ได้เขินนะคะ!(หน้าแดงแปร๊ด)

โดฟลา:หึหึหึ หน้าแดงแล้วนะ(หยิกแก้มคุณทั้งสองข้าง)

คุณ:นะ นายน้อยแกล้งฉันอะ(หน้าบูดบึ้งอีกรอบ)

โดฟลา:ก็เธอมันน่าแกล้ง(จุมพิษหน้าผากคุณอย่างแผ่วเบา)

คุณ:งื่มมม(เอาหน้าซุกอกแกร่งอีกรอบ)

โดฟลา:หึหึหึ ไม่ไปใส่เสื้อแล้วรึไง?

คุณ:อะ..(หน้าแดง) นายน้อยบากะ!(ทุบอกแกร่งเบาๆพร้อมมองรอบๆ)

"ละ แล้วเสื้อฉันอยู่ไหนละคะ?"

"ฉันโยนทิ้งไปแล้วล่ะ"

"เอ๋!!!!!!??"

ปัง!!

?:นายน้อยครับ!

โดฟลา:หืม?

คุณ:อะ...=///[ ]///=

โดฟลา:พวกแกมีอะไร?

คุณ:(หน้าแดงแปร๊ดจนร้อนฉ่าา)

เหล่าลูกน้อง:อะ เอ่อ..(หน้าแดง)




นี่คือ EP-2 นะครัช (โดฟลามิงโก้)

โดฟลา:ว่าไงมีอะไร?(พูดพร้อมเอาผ้าห่มมาคลุมตัวคุณไว้)

คุณ:นายน้อยบ้า นายน้อยงี่เง่าาา(พึมพัมเบาๆพลางซบอกอีกฝ่าย)

..ใครจะไปกล้ามองคนอื่นในสภาพนี้ล่ะเฮ้ย..

ลาวจี:คะ คือว่า ทางทหารเรือกำลังหันมาจับพวกเราแล้วล่ะครับ!

โดฟลา:งั้นเหรอ?

โจร่า:ทะ ทำยังไงดีคะนายน้อย!(เธอรีบถามทั้งๆที่ตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้าอยู่)

โดฟลา:ทำยังไงดีนะ(มองคุณที่ยังซบอกตนอยู่พร้อมยิ้ม)

..นายน้อยยิ้มอีกแล้ว!!..(เสียงความคิดเหล่าลูกน้อง)

เบบี้5:ไม่มีเวลาแล้วนะคะนายน้อย!

โดฟลา:ว่าไง จะทำยังไงดีละ?(ลูบผมคุณ)

คุณ:อะ คะ คือ...ถามฉันเหรอคะ?(เงยหน้ามองอีกฝ่ายนิดๆ)

โดฟลา:ใช่ ว่าไง จะไปที่ไหนดี?(จุมพิษผมคุณแผ่วเบา)

คุณ:อะ เอ่อ..พวกเค้าจะยอมไปด้วยไหมละคะ(เหล่มองคนอื่นๆที่ยืนอ้าปากค้างอยู่)

โดฟลา:นั่นสินะ ว่าไง จะไปด้วยไหมล่ะ?(หันไปถามลูกน้องตัวเอง)

เหล่าลูกน้อง:นะ แน่นอนครับ/คะ!

คุณ:ถะ ถ้างั้นฉันใช้พลังนะคะ


นี่คือ EP-3 นะครัช (โดฟลามิงโก้)

คุณ:ถะ ถ้างั้นฉันใช้พลังนะคะ

โดฟลา:พลังที่วาร์ปไปวาร์ปมาแบบยัยนั่นน่ะเหรอ(พูดถึงฮิเมะ)

คุณ:คะ เอ่อ..

โดฟลา;มีอะไร?

คุณ:ตอนใช้พลังช่วยกอดฉันไว้แน่นๆหน่อยนะคะ(หน้าแดง)

โดฟลา:หืมม ทำไมละ?

คุณ:เอ่ออ(รนราน)

โดฟลา:ว่าไง มีอะไร ทำไมต้องให้กอดแน่นๆ?

คุณ:ฉะ ฉันแค่อยากกมั่นใจ..

โดฟลา:มั่นใจอะไร?

คุณ:มะ มั่นใจว่า นะ นายน้อยยังอยู่ ขะ ข้างๆฉัน..(หน้าแดงร้อนฉ่าา)

โดฟลา:หืมมมมม(ยิ้มเจ้าเล่ห์)

คุณ:ปะ ไปกันเถอะคะ!(รนราน)

โดฟลา:ก็รีบสิ ฉันไม่ได้ว่าอะไรนี่ หึหึหึ

คุณ:นายน้อยบากะ!(ทุบอกแกร่ง)

เหล่าลูกน้อง:มันเกิดอะไรขึ้นกับนายน้อยเนี่ยยย!?(คิด)

..และก็เกิดแสงรอบตัวทุกคน..

..อีกด้าน..

อุซป:นี่มันแสงอะไรเนี่ย!?

ชอปเปอร์:สวยจัง!

ฮิเมะ:พวกนาย! หาที่จับไว้!

โรบิ้น:เธอเป็นใครละนั่น?

ซันจิ:สาวสวย! โครตๆๆ(ตาเป็นรูปหัวใจ)

บรู๊ค:ใส่บิกินี่อันแสนเซ็กซี่!(กำเดาไหล)

ฮิเมะ:ฉันบอกให้หาที่เกาะไงเล่า!


นี่คือ EP-4 นะครัช (โดฟลามิงโก้)

ฮิเมะ:ฉันบอกให้หาที่เกาะไงเล่า!

ตุบๆๆ!!

ลอว์:นี่เธอ! วิ่งออกมาไม่ดูสภาพตัวเองเลยรึไงฮะ!(รีบเอาผ้ามาคลุมตัวฮิเมะ)

ฮิเมะ:เออน่า! รีบๆหาที่เกาะเร็วเข้า!

เอส:ทำไมล่ะ แสงนี่มีอะไรเหรอ?

ฮิเมะ:เรากำลังจะวาร์ป! หาที่เกาะเดี๋ยวนี้!

ชอปเปอร์:วะ วาร์ปที่แบบหายตัวไปมาน่ะเหรอ(ตาลุกวาว)

ลูฟี่:นามิ!(คว้านามิมากอด)

นามิ;ดะ เดี๋ยวสิ!(หน้าแดง)

ซันจิ:อ๊ากกกก ไม่ย้อมมมม(มองลูฟี่กับนามิ)

โซโล:รีบๆหาที่เกาะเถอะน่าไอคิ้วม้วน!

ซันจิ:ว่าไงนะ! ชิ(รีบหาที่เกาะ)

ซาโบ:ฉันรู้สึกอิจฉาน้องตัวเองซะแล้วสิ(เกาะไปน้ำตาไหลไป)

เอส:นั่นสินะ

..ด้านคุณ..

เหล่าลูกน้อง:อ๊ากกก(กอดกันกลม)

คุณ:พร้อมนะค้าาา(กอดโดฟลาแน่นพร้อมพูดบอกทุกคน)

โดฟลา:(ยิ้มพร้อมกอดเอวคุณแน่น)

..และแล้วทุกคนที่คุณพาวาร์ปไป ก็ไปโผล่ในที่ๆนึง..


นี่คือ EP-5 นะครัช (โดฟลามิงโก้)

เบบี้5:ทะ ที่นี่?

คุณ:ที่นี่คือเกาะส่วนตัวของฉันกับฮิเมะจังน่ะคะ(เสกเสื้อให้ตัวเองเรียบร้อย)

โดฟลา:(มองคุณและสบถนิดๆแบบเสียดาย)

คุณ:อย่าหื่นแบบไม่เลือกที่ได้ไหมละคะ(เหล่มองโดฟลา)

โดฟลา:(เสมองไปทางอื่น)

ฮิเมะ:(ชื่อคุณ)!!(วิ่งมาพร้อมกระโดดกอดคุณ)

คุณ:อะ! (หงายหลัง)

ฮิเมะ:อ๊ะ...(จะล้มตามคุณ)

หมับ!! หมับ!!

โดฟลา:ระวังหน่อยก็ดีนะ(กอดเอวคุณไว้)

ลอว์:ให้ตายเถอะ ฉันบอกให้ระวังไง(กอดเอวฮิเมะไว้)

โดฟลา+ลอว์:หืม?(มองหน้ากัน)

ลอว์:ไม่น่าเชื่อนะว่านายจะเปลี่ยนไปได้(แสยะยิ้ม)

โดฟลา:พูดมากจริงนะ เดี๋ยวก็เชือดซะนี่(แสยะยิ้ม)

เปรี๊ยะๆๆๆๆ... (จ้องตากัน)

เหล้าผู้มอง:(หน้าซีด)

คุณ:พอเถอะคะ ฉันอยากไปพักผ่อนจัง(หน้าซีด)

ฮิเมะ:เป็นอะไรมากไหม(ชื่อคุณ)เธอท่าทางแปลกๆนะ

คุณ:แค่รู้สึกเพลียๆน่ะ

ฮิเมะ:ง้นนายพา(ชื่อคุณ)ไปพักผ่อนที่นะ บ้านหลังนั้นล่ะ(ชี้ไปที่บ้านหลังนึง)

-ติดตามตอนต่อไป-
© themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

151 ความคิดเห็น