Oops! Sadistique Optician! ช่วยด้วยจ้า! นัยหมอตามันซาดิสม์!

ตอนที่ 16 : 16. ผมลืมตัว(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,885
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 314 ครั้ง
    12 มี.ค. 62

'บ้าชะมัด! ใครกันมาแอบอ้างแฟนของคนอื่นอย่างนี้ อย่าให้เจอตัวนะ!!' พรตนึกเข่นเขี้ยวในใจ...
"นายิกา!" ชายหนุ่มเรียกเสียงดังเมื่อเห็นเธอทำท่าจะเรียกแท็กซี่
หญิงสาวหันมามองตาขุ่น แต่ก็ยอมยืนรอเฉยๆจนหมอหนุ่มมาถึงรถ
"ขอโทษนะ..ผมชอบคิดเองเออเองไปหน่อย..." พรตสบตานายิกาอย่างขอความเห็นใจ รู้ว่าเมื่อครู่เผลอทำสีหน้าไม่ดีใส่เธอทั้งที่ยังไม่รู้ที่มาที่ไปของเรื่องที่น้องสาวเพื่อนบอกสักนิด "ก็..มันน่าโมโหนี่นา.."
พรตพูดต่อขณะเปิดประตูรถให้อีกฝ่าย ก่อนจะขึ้นรถไปบ้างพลางย่นจมูกเมื่อนึกถึงคำพูดที่ได้ยินมา
"ใครก็ไม่รู้มาอ้างว่าเป็นแฟนคุณเชียวนะ! แถมยังรู้ด้วยว่าทำงานอยู่ที่ไหนน่ะ..." ชายหนุ่มพยายามให้เหตุผล
"แต่ฉันก็ไม่ใช่สมบัติส่วนตัวของคุณนะ จะได้มาทำโมโหใส่ยังกับเป็นเจ้าเข้าเจ้าของน่ะ! เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย!" นายิกาพูด เหลือบตามองหมอหนุ่มอย่างไม่พอใจก่อนจะเมินหน้าไปอีกทาง
"ถึงอย่างนั้นก็เถอะ! หืม..? ว่าไงนะ?" พรตทำท่ากลายเป็นปิศาจร้ายขึ้นทันทีที่จับใจความได้ ดวงตาวาวโรจน์ขณะจ้องมองสาวข้างๆที่ยังคงฉุนเฉียวโดยไม่รู้ว่าพายุกำลังก่อตัวขึ้น
"เมื่อไรจะออกรถสักที ฉันต้องรีบไปตอกบัตรนะ...อื้ออออ..." นายิกาหันมาบ่นแต่เสียงบ่นของเธอกลับเงียบหายไปพร้อมกับริมฝีปากนุ่มที่ถูกกดทับด้วยปากของอีกฝ่าย พรตระดมจูบอย่างดุดันแม้นายิกาจะพยายามขัดขืนและตอบโต้ด้วยกำปั้นเล็กๆของตัวเองเท่าที่แรงจะอำนวย มือข้างหนึ่งของเขาประคองไว้ที่ท้ายทอยของเธอแนบแน่น ขณะที่อีกมือกุมไว้ที่ไหล่มนอีกข้าง ลำตัวที่โน้มลงมาใกล้ชิดยิ่งทำให้หญิงสาวรู้สึกอึดอัดมากขึ้น กลีบปากร้อนผ่าวของเขาเสียดสีจนเธอใจเต้นรัว เริ่มคิดอะไรไม่ออก แต่แล้ว..
"โอ๊ะ!" นายิกาอุทานเมื่อพรตเพิ่มแรงบดขยี้อย่างเอาแต่ใจจนรอยแตกเดิมที่ปากนุ่มเริ่มปริออกมาจนรู้สึกเจ็บ แม้จะไม่ได้ตั้งใจ แต่ก็ได้ผล! หมอหนุ่มถอนปากออกอย่างตกใจก่อนจะรีบสำรวจปากอิ่มที่เริ่มเจ่อบวมขึ้นมาอีก
"ผมลืมไป..เจ็บมากไหม!?" พรตถาม แต่ยังพยายามยื่นปากหยักของตัวเองเข้ามาใกล้อย่างล้อเลียน นายิกาส่งตาค้อนควักใส่ตาแววๆนั่นอย่างโมโหเป็นครั้งที่นับไม่ถ้วน แต่ก็รู้ว่าตัวเองยังเป็นฝ่ายเสียเปรียบอยู่ดี เถียงกับหมอปากว่ามือถึงอย่างนี้..ใครจะไปเอาชนะเขาได้ล่ะ!
"คราวหน้าอย่าพูดอะไรอย่างนี้อีกนะ.." หมอหนุ่มแตะนิ้วลงบนกลีบปากแดงช้ำอย่างนุ่มนวล หญิงสาวเบือนหน้าหนี อยากจะพูดอะไรออกไปให้คนช่างรังแกรู้สึกบ้างแต่ก็เกรงจะยิ่งเข้าทางเขามากขึ้นอีก นายิกาจึงได้แต่นิ่งอึดอัด เม้มปากแน่นอย่างขัดใจจนอีกฝ่ายอดหัวเราะไม่ได้ พรตยกมือข้างหนึ่งของคนตัวเล็กขึ้นมาแล้วบรรจงจูบอย่างอ่อนโยนโดยไม่สนใจท่าทีขัดขืนของอีกฝ่ายก่อนจะอธิบาย
"ผมอ่อนไหวง่าย..รู้ไหม?" ชายหนุ่มบอก
"คำพูดพวกนี้มันเหมือนตอกย้ำความล้มเหลวของผมยังไงไม่รู้...ว่าขายขนมจีบมานานคุณก็ยังไม่ใจอ่อนสักที..." พรตตัดพ้อ
"คุณ...." นายิกาอึกอัก ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรออกไปดีหรือไม่
"ว่า..?" หมอหนุ่มถามกลับ ดูอารมณ์ดีต่างจากท่าทีเมื่อครู่ก่อนที่รังแกเธอลิบลับ
"อย่าทำอย่างนี้อีกได้ไหม?"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 314 ครั้ง

113 ความคิดเห็น

  1. #102 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 06:36
    เหมือนนายต้องการสถานะที่ชัดเจนมั้ย หมอก็ลุ่มล่ามเกิน หูเบาตลอด
    #102
    0
  2. #62 Tanapat Vasuratanaporn (@kwang2528) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 22:28
    ไม่มีแฟน ไม่รักใครชอบใคร ไม่ยอมรับเป็นแฟนกับหมอ แล้วไปไหนด้วย ให้เขากอด จูบทุกวันเนี่ยนะ 55555
    #62
    0
  3. วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 18:45

    ใจอ่อนให้หมอเถอะ คุณนาย
    #13
    1
    • #13-1 763tommy (@763tommy) (จากตอนที่ 16)
      12 มีนาคม 2562 / 19:13
      555😀😉
      #13-1