Oops! Sadistique Optician! ช่วยด้วยจ้า! นัยหมอตามันซาดิสม์!

ตอนที่ 26 : 26. ข่าวลือ?(3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,750
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 219 ครั้ง
    6 พ.ค. 62

"ตกลงว่าไงกันแน่จ๊ะนาย คุณหมอเฟื่องถึงได้มาบอกพวกเราว่ามันเป็นแค่ข่าวลือน่ะ!?" ธนาถามขึ้นมาทันทีที่หน้าเคาน์เตอร์ปลอดคน
"นั่นสิ! กะจะไปล้มทับนายกับหมอพรตอยู่เลย ค่าที่ปิดข่าวซะมิด แล้วทีนี้จะทำไงดีล่ะ? สาวชมพู่พูดเสริมขณะที่คนบอกว่าเป็นข่าวลืออย่างชลลดานั่งส่งตาวิบวับให้นายิกาอย่างพอใจกับฝีมือของตัวเอง
"รีบเคลียร์ด่วนเลยจ้าน้องนาย..พี่อยากรู้จริงๆนะนี่!" พักตร์เพ็ญส่งสารเรียกร้องขอความจริงมาอีกคนจนหญิงสาวเจ้าของประเด็นยิ่งอึดอัด ไม่รู้ว่าควรบอกไปอย่างไรดี
"..คือ..หมอเฟื่องเขาคงล้อเล่นน่ะค่ะ.." นายิกาพูดได้เพียงเท่านี้ก็มีคนมาเคาะกระจกเคาน์เตอร์เบาๆก่อนจะส่งข้อความให้ได้ยินกันทั่วด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
"พี่นายิกา! ผ.อ.ขอพบด่วนค่ะ! รีบตามหนูมาเลยนะคะ" พูดจบเมสเซนเจอร์สาวก็ฉีกยิ้มกว้างแจกทุกคนต่อรวมทั้งลูกค้ากลุ่มใหม่ที่เริ่มทยอยกันมามากขึ้น
"เกิดอะไรขึ้นน่ะนาย?" ธนาหันมาป้องปากกระซิบถามอย่างเป็นห่วงแกมสงสัย ไม่ต่างจากสายตาของสองสาวกับอีกหนึ่งทอมในคราบหมอที่คอยเงี่ยหูฟังอยู่
"......" นายิกาส่ายหน้าตอบเป็นเชิงปฏิเสธว่าเธอก็ไม่รู้เช่นกันขณะลุกขึ้นเดินไปหาสาวส่งสารที่ยังยืนหน้าแป้นรออยู่หน้าห้องการเงิน
"ให้เฟื่องไปเป็นเพื่อนด้วยมั้ยนาย?" ชลลดาเดินตามไปถามอย่างหวังดี แต่ก่อนที่คุณหมอจะได้รับคำตอบ สัญญาณไลน์จากมือถือของเธอก็ดังขึ้นเสียก่อน ชลลดากดดูข้อความครู่หนึ่งแล้วหันมาบอกเพื่อนสาวที่ตนคิดไม่ซื่อด้วยอย่างเสียดาย
"คงไม่ได้แล้วล่ะ! เฟื่องโดนเรียกตัวด่วนน่ะ! ไว้ค่อยคุยกันใหม่นะ! เออ...ขอเบอร์มือถือหรือไลน์ให้เฟื่องหน่อยสิ!" หมอสาวไม่ยอมปล่อยสาวการเงินไปง่ายๆ
"เราต้องรีบแล้วนะคะพี่!" สาวเมสเซนเจอร์ทำหน้ายุ่งขณะก้มดูนาฬิกาข้อมือ
"ไว้วันหลังแล้วกันนะเฟื่อง" นายิกาบอกหมอสาวเบาๆก่อนจะเดินตามสาวส่งข่าวไปอย่างเร่งรีบ ขณะที่ในใจก็โล่งไปด้วย ว่าแต่ว่า..เด็กคนนี้น่ะหรือคือผู้ช่วยที่หมอพรตส่งมาให้ ถ้างั้นเรื่องที่ผ.อ.เรียกเธอล่ะ..มันยังไงกันแน่?
"คือ...ผ.อ.เรียกพี่จริงๆหรือจ๊ะ?" นายิกาอดถามไม่ได้ระหว่างที่เดินตามกันมาถึงตึกผู้บริหาร จำได้อยู่หรอกว่าเด็กคนนี้คือหนูรัตน์ที่เคยรายงานพรตเรื่องที่เธอกับพี่หมอกันต์ขึ้นรถไปด้วยกัน แต่ตอนนี้เธอกำลังจะขึ้นไปที่ห้องผ.อ.จริงๆนะ
"ค่ะ" คนนำทางตอบสั้นๆ "พี่มาทางนี้เลยค่ะ! แล้วอีกฝ่ายก็พานายิกาขึ้นลิฟต์ผู้บริหารไปยังชั้นที่ 9 ที่เป็นพื้นที่ส่วนตัวของผ.อ.โรงพยาบาลแห่งนี้ สาวการเงินเดินตามเมสเซนเจอร์สาวตัวเล็กไปหยุดที่หน้าห้องห้องหนึ่งก่อนที่ 'หนูรัตน์' นั่นจะหันมาพูดอีกครั้ง
"เรื่องวันก่อนหนูไม่ทันดูให้ดีเอง ต้องขอโทษด้วยนะคะ" สาวตัวเล็กหันมากระพุ่มมือไหว้กะทันหันจนนายิกาตกใจรับไหว้แทบไม่ทัน แต่ก่อนที่จะทันได้ตอบอะไรออกไป คนนำทางชื่อน่ารักก็ยิ้มให้อีกครั้งแล้วหันหลังเดินจากไปอย่างรวดเร็ว
นายิกายืนอึ้งอยู่พักหนึ่งก่อนจะตั้งสติได้ หญิงสาวรวบรวมสมาธิขณะยกมือขึ้นเคาะประตูตรงหน้า
"เชิญครับ" เสียงทุ้มๆเหมือนผู้ใหญ่ใจดีดังขึ้นจนหญิงสาวเริ่มใจชื้น บางทีอาจจะเป็นเรื่องงานกระมัง เธอทำงานมาที่นี่เกือบจะสองปีแล้ว แทบจะไม่เคยลาหยุดเลย ผ.อ.อาจจะเรียกมาเซอร์ไพรส์ให้รับโบนัสก้อนโต หรือไม่ก็เลื่อนตำแหน่งให้ หรือถ้าโชคร้ายก็คงไม่ถึงขั้นไล่ออก คงจะแค่ตำหนิอะไรไม่กี่คำมั้ง.. นายิกาคิดฟุ้งซ่านขณะเปิดประตูเข้าไป
"เชิญนั่งก่อนครับ" เสียงทุ้มๆเสียงเดิมดังขึ้นทันทีที่หญิงสาวเดินเข้าไป ห้องรับรองแขกของผ.อ.ห้องนี้ค่อนข้างกว้างขวางเป็นพิเศษ ทั้งยังมีเคาน์เตอร์เครื่องดื่มขนาดใหญ่อยู่อีกด้าน แต่นายิกาก็ได้เพียงมองผ่านแวบเดียว ไม่กล้าสำรวจอะไรมากนอกจากนั่งลงนิ่งๆขณะหรุบตาลงต่ำรอฟังคำบัญชาจากผู้มีฐานะเป็นเจ้านายใหญ่ของตนที่ยืนจิบเครื่องดื่มอยู่ด้านหนึ่งของเคาน์เตอร์
"น่ารักดีนะ!"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 219 ครั้ง

113 ความคิดเห็น