(จบแล้ว) ท่านอ๋องวิปลาส BL / Yaoi

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 137,258 Views

  • 1,048 Comments

  • 5,638 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    268

    Overall
    137,258

ตอนที่ 12 : ยามเบี้ยล่าม้ารุก (รีไรท์แล้ว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9211
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    14 ก.ย. 61


ตอนที่ 12 
ยามเบี้ยล่าม้ารุก









"ก้าวแรกที่ดี" เซียนปู้เซียวเอ่ยชมอย่างจริงใจ กระดกจอกสุราของตนขึ้นจิบอย่างไม่รีบร้อน นัยน์ตาที่จับจ้องใบหน้าคนงามพราวพร่างระยับเล่ห์ร้าย 



"เจ้าหมาน้อย ข้าสงสัยอยู่ข้อหนึ่ง เหตุใดวันนี้เจ้าถึงแต่งกายเป็นแม่นางน้อยเยี่ยงนี้ได้" เซียนปู้เซียวเอ่ยถามพลางเริ่มลงมือหยิบหมากเบี้ยสีดำบนกระดานให้หลบหนีหมากตัวม้าฝ่ายสีแดง



"องค์ชายสติวิปลาสเช่นข้าไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากวังหลวงได้อย่างเสรีเหมือนองค์ชายคนอื่นๆ น่ะซี่" เฉินอวี่หลียกจอกดื่มสุราครั้งที่สองจนหมด จากนั้นก็เอื้อมมือหยิบขนมถั่วตัดในจานขึ้นมาหักครึ่งแล้วส่งเข้าปาก รสหวานของขนมผสานรสเผ็ดร้อนหอมอวลของสุราที่ค้างในโพลงปากได้เป็นอย่างดี



"ดังนั้นข้าจึงต้องปลอมตัวเป็นนางกำนัล แล้วแอบอ้างว่าได้รับคำสั่งจากองค์ชายสิบเอ็ดให้ออกจากวังไปส่งของ" มือเรียวน้อยหยิบหมากม้าเดินดักทางตัวเบี้ยที่บังอาจหลบหนี จากนั้นก็ล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อ ควานหาเล็กน้อยก็หยิบป้ายหยกพกชิ้นหนึ่งออกมาอวด 



"ตอนที่เจ้าหันหลังจากข้าไปในวันนั้น ข้าก็หลอกลวงโม่หลาง ออกอุบายว่าจะบอกเล่าทุกอย่างถึงสาเหตุที่ข้าต้องแกล้งสติวิปลาส จากนั้นก็พาเจ้าโม่หลางมาที่ห้องนอนของตัวเอง อาศัยทีเผลอยกแจกันฟาดหัวให้สลบพร้อมกับจับมัดมือมัดเท้าเอาไว้แล้วปล้น อุ๊ย! มิใช่ปล้น ข้าแค่ยืมป้ายหยกกับเงินอีกนิดหน่อย จากนั้นข้ากับเสี่ยวเมี้ยวก็ออกจากวังหลวง"



"เจ้าหมาน้อยตัวนี้ช่างซุกซนนักนะ มิกลัวว่าองค์ชายสิบเอ็ดจะเล่นงานเจ้าแล้วเอาความลับนี้ไปเปิดเผยหรือ" เซียนปู้เซียวเดินเบี้ยต่ำศักดิ์ไปเบื้องหน้าอีกครั้ง ทำการหลบหลีกการรุกรานม้าศึกฝ่ายศัตรูอย่างไม่ยอมแพ้



"ชิชะเจ้าตัวเบี้ย กล้าคิดจะหนีข้าเช่นนั้นหรือ หึ! อย่าได้หวังเลย" เฉินอวี่หลีไม่ตอบคำถาม มือน้อยยื่นจอกสุราออกมาเบื้องหน้า รอรับสุราน้ำค้างกลีบท้อแดงที่เซียนปู้เซียวยกไหเล็กรินให้ กระดกเพียงครั้งเดียวดื่มจนเกลี้ยงจอกก่อนขยับม้าไปตามช่องกระดานดักทางศัตรูอย่างดุดัน



จากนั้นทั้งสองฝ่ายก็ผลัดกันเดินหมากพลางกระดกสุราหนึ่งจอกตามกติกา ระหว่างนี้ก็เสวนาแลกเปลี่ยนพูดคุยกันอย่างรื่นไหล เพียงหนึ่งชั่วยามเลยผ่านไปราตรีกาลก็ล่วงเลยจนจันทร์เสี้ยวลอยคล้อยลงต่ำ เทียนไขหลั่งน้ำตาละลายร่างจนเหลือไม่ถึงครึ่งเล่ม....



ภายในห้องที่จัดแต่งด้วยเครื่องเรือนหรูหรา กลิ่นสุราน้ำค้างกลีบท้อแดงหอมหวานแผ่ซ่าน ผสานไปกับกลิ่นผลส้มในมือขององค์ชายสิบสองแห่งแคว้นผู่โจวที่กำลังแกะเปลือกผิวเกลี้ยงอย่างเชื่องช้า ดวงเนตรสีดำฉ่ำพราวด้วยความมึนเมาจดจ้องตัวหมากของฝ่ายตรงข้ามที่พร่าเลือนอยู่บนกระดานไม้อย่างตั้งใจ ความนึกคิดจมดิ่งในแผนการของตนจนลึกล้ำสุดยากจะหยั่งถึง



เจ้ายังมัวลังเลเดินหมากม้าตัวนั้นอยู่อีกหรือ?” 



เซียนปู้เซียวเอ่ยถามเสียงทุ้มนุ่มนวล แกล้งยั่วเย้าคนร่างเพรียวบางที่นั่งขมวดคิ้วอยู่ตรงหน้า มือข้างหนึ่งถือไหน้อยคอยรินสุราใส่จอกกระเบื้องลายครามทั้งสองใบที่ว่างเปล่า ดวงเนตรคู่คมหรี่ลงเล็กน้อยดุจนัยน์ตาพยัคฆ์ยามเพ่งเล็งเหยื่อรสเยี่ยม แลลึกล่วงล้ำเข้าไปในเสื้ออาภรณ์สีม่วงจาง จ้องเขม็งไปยังแถบผ้าขาวที่พันรอบผ่นอกแบนราบแน่นหนาจนเกิดเนินเนื้อขนาดเล็กขึ้นมาหนึ่งคู่



"แค่เดินหมากม้าของเจ้ามาตรงนี้ เจ้าก็สามารถกินเรือของข้าไปอีกหนึ่งตัว" เรียวนิ้วยาวแข็งแกร่งได้รูปตัดแต่งเล็บจนสั้นเรียบร้อยชี้ลงบนตัวหมาก 'ม้า' ของเฉินอวี่หลี และชี้แนะวิธีการเดินกินตัวหมาก 'เรือ' ของตัวเองด้วยใบหน้ายิ้มชวนเชิญ



 "อ่า..." 



เฉินอวี่หลียังคงลังเลใจไม่เลิกรา ดวงตาคู่งามเงยขึ้นมองใบหน้ายิ้มกริ่มของท่านแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นผู่โจวด้วยความสงสัย ต่เขากลับไม่เห็นวี่แววรอยอนาทรร้อนใจต่อความพ่ายแพ้ที่กำลังจะมาถึงสักส่วนเสี้ยว แม้ว่าหมากรุกบนกระดานของคนร่างสูงจะเหลือเพียงหนึ่งราชันกับเบี้ยแค่ไม่กี่ตัวเท่านั้น ในขณะที่ฝ่ายของเฉินอวี่หลีกลับมีจำนวณตัวหมายเหลือเกือบครบจำนวนเต็ม



"เจ้า...เจ้าๆ เจ้า! เจ้าคิดจะวางแผนชั่วช้าอารายเอาไว้ ฮืมมมมม" ดวงพักตร์งามแดงก่ำด้วยฤทธิ์สุรา ดวงตาสีดำฉ่ำพราวราวน้ำค้างต้องแสงอรุณรุ่ง มือขาวเรียวที่แกะเปลือกส้มซึ่งเดิมใช้ทำนมปลอมอยู่นั้นพลันชะงักค้าง ก่อนปาส้มที่เหลืออยู่ในมือใส่หน้าคมคายที่แย้มยิ้มชวนโมโห



ช่วงแรกของการเริ่มเล่นหมากรุกนั้น เฉินอวี่หลีตื่นเต้นที่ได้กินตัวหมากของฝ่ายตรงข้ามได้อย่างง่ายดาย ยิ่งเดินยิ่งเมามัน กินเบี้ย กินม้า กินเรือ กินขุนไปเสียครึ่งกระดาน แต่น่าแปลกที่กลับกลายเป็นเขาฝ่ายเดียวที่กินเสียอิ่มเอม และชัยชนะที่ได้มาอย่างง่ายดายเกินไปเช่นนี้ทำให้เกิดความสงสัยกระหน่ำซัดใส่เขาไม่ขาดระยะ



"หมับ!" เซียนปู้เซียวรับส้มที่กินเหลือผลนั้นได้อย่างง่ายดาย



"คิดมากเกินไปแล้วเจ้าหมาน้อย ฝีมือเดินหมากของข้าน่ะแย่เอามากๆ เจ้าจะกินตัวหมากของข้าติดต่อกันทุกรอบก็ไม่เห็นว่าจะแปลกอะไร..." 



เซียนปู้เซียวตอบคำถามด้วยรอยยิ้มจริงใจ หากดวงตายาวเรียวกลับหรี่ลงอย่างมาดร้าย มือใหญ่ได้รูปยกจอกกระเบื้องลายครามที่รินสุราสีใสจนปริ่มขอบแล้วส่งตรงถึงเบื้องหน้าคนงาม เขาเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดีว่า



"อย่าลืมกติกาล่ะเจ้าหมาน้อย สุราหนึ่งจอกต่อการขยับหมากเดินหนึ่งครั้ง"   



"ปู้เซียว...เซียวๆ ข้าม่ายดื่มมานแย้วได้ไม่ได้หรือไม่ด้ายยยยย..." เฉินอวี่หลีช้อนสายตาหวาน น้ำเสียงออดอ้อนนั้นชวนให้คนฟังเกือบใจอ่อนไหวยวบ



งือๆ เจ้าปู้เซียวสารเลว...ข้าดื่มสุราลงไปมากจนเห็นภาพหมากบนกระดานพร่ามัวไปหมดแล้ว หากยังฝืนดื่มลงไปอีกจอกข้าคงฝืนประคองตัวเองไม่ไหวแน่



"ถ้าเจ้าไม่ดื่มก็ถือว่ายอมรับการพ่ายแพ้ ว่าอย่างไรเล่าเจ้าหมาน้อย จะยอมพ่ายแพ้ให้แก่ข้าหรือไม่" เซียนปู้เซียวลอบหัวเราะชั่วช้าอยู่ในใจ สรุปวาจาของเจ้าหมาน้อยว่าตกลงแล้วดื่มได้หรือไม่ได้กันแน่ แต่ที่เขามั่นใจอย่างที่สุด เจ้าหมาน้อยของเขาเมามายสุราแล้ว ถึงได้เอ่ยคำพูดยืดยานระคนสับสนเยี่ยงนี้



"ม่าย! ข้าม่ายยอมพ่ายแป๊..." เฉินอวี่หลีกันฟันรับจอกสุรามาดื่มจนเกลี้ย มือหนึ่งคืนจอกกระเบื้องลายคราม ส่วนอีกข้างควานหาตัวหมากม้าที่พร่าเลือนเป็นภาพซับซ้อนอยู่บนกระดานไม้ เรียวนิ้วสวยเคลื่อนไหววกวนอยู่นานกว่าจะจับตัวหมากขึ้นมาถือได้




ทว่า...น่าเสียดายที่เฉินอวี่หลีถูกฤทธิ์ของสุราเล่นงานอย่างหนักหน่วง สายตาทอดมองช่องตารางหมากที่กลับเพิ่มช่องขึ้นมามากมายและทับเหลื่อมซ้อนกันจนไม่อาจนับได้ถูกต้อง




"ยอมรับเถอะเจ้าหมาน้อย เจ้าน่ะเล่นต่อไม่ไหวแล้ว" เซียนปู้เซียวางส้มที่เหลือไม่ถึงครึ่งลูกและจอกสุราที่รับมาจากเฉินอวี่หลีลงกลางกระดาน ก่อนที่มือใหญ่จะเอื้อมมากอบกุมมือน้อยอย่างรวดเร็ว ครอบครองทั้งมือและตัวหมากม้าของคนร่างบางในคราเดียวกัน




"ข้าดื่มไปหนึ่งจอกแย้ว งือ! จะกินเบี้ยตัวนี้ นี้ๆ ตัวนี้" เฉินอวี่หลีสะบัดมือคิดจะวางหมาก ดวงเนตรฉ่ำพราวหรี่ลงมองเป้าหมายที่กลายเป็นภาพเลอะเลือนยุ่งเหยิง 




"คิดจะกินข้าหรือเจ้าหมาน้อย" 



เซียนปู้เซียวหัวเราะเล่ห์ร้าย อาศัยกำลังที่เหนือกว่าดึงมือน้อยฉุดรั้งร่างเพรียวบางข้ามกระดานหมากบนโต๊ะเข้ามาหาตน ก่อนจะโน้มดวงหน้าคร้ามเข้มเข้าจูบประทับช่วงชิงความหอมหวาน จงใจไล่เล็มริมฝีปากอิ่มแต้มชาดแดงที่เผลอเผยออกด้วยความแตกตื่น เรียวลิ้นรุ่มร้อนแทรกผ่านเข้าไปชิมรสสุราน้ำค้างกลีบท้อแดงที่หลงเหลืออย่างละโมบ ทั้งตวัดพัวพันรุกล้ำไม่ให้ขัดขืนและดูดกลืนอย่างหิวกระหาย 




"อืมม...." เสียงหวานครางประท้วงในลำคอ อาการมึนสติจากฤทธิ์สุราล้วนแตกซ่านพาลสร่างเมาในทันที รสจูบที่ได้รับอย่างไม่ทันตั้งตัวส่งผลให้สมองพิการความคิดชะงักงันไปชั่วขณะ กว่าจะได้สติหวนคืนมาอีกครั้งก็ยามเมื่อลมหายใจใกล้ขาดห้วง...แทบจวนขาดใจตาย




"อื๊ม!"

 เฉินอวี่หลีดิ้นรนขัดขืน ทั้งผลักดันร่างสูงยักษ์และขยับคมเขี้ยวหมายจะกัดลิ้นสากร้อนให้สาหัสจนล่าถอยออกไปเอง แต่เซียนปู้เซียวเคยมีบทเรียนที่ถูกกระทำจนรู้ฤทธิ์ร้ายกาจของคนตัวเล็กเป็นอย่างดี เขาจึงรีบถอดถอนเรียวลิ้นออกจากโพรงอุ่นนุ่มอย่างรวดเร็วแล้วปล่อยมือน้อยให้เป็นอิสระ



“ตุบ!” ร่างบางที่กึ่งเอนกึ่งโน้มตัวมาเบื้องหน้า ยามขาดเสาหลักพยุงตัวจึงร่วงลงโขลกหน้าเข้ากับกระดานหมากอย่างจัง 



อ่า เจ็บ...



เฉินอวี่หลีโอดครวญในใจ ดวงหน้างามเงยขึ้นมาอย่างเชื่องช้า น้ำตาพร่างพรายระยับเอ่อล้นจนจวนเจียนจะรินไหล ท่าทางดูน่าสงสารอย่างยิ่ง



สวรรค์สามานย์! 



ไม่ทราบว่าเป็นเพราะชาติก่อนเขาสาปแช่งเทพเซียนให้ไร้ดุ้นหรือไร ชาตินี้พวกท่านเทพเซียนถึงได้รุมรังแกเขาถึงเพียงนี้!



ฮื่อ...ใบหน้าที่แสนงามล้ำของเขาทิ่มลงบนกระดานจนสลักตราเป็นรูปม้าหมากรุกแล้ว ฮื่อๆ น่าเจ็บใจนัก!



"กล้ากัดลิ้นข้าหรือเจ้าหมาน้อย น่าเสียดายที่เจ้าลงมือช้าไปจึงลงมือพลาด..." เซียนปู้เซียวหัวเราะขบขัน เรียวนิ้วยาวแกร่งจิ้มลงกลางหน้าผากมนแล้วกดให้ดวงพักตร์งามล้ำส่ายไปมาน้อยๆ ดวงตาคมทอดมองลงมาอย่างรักใคร่เอ็นดู 



"ลูกหมาน้อยอย่างเจ้ามาดหมายจะกินข้า ก็ต้องให้ข้าได้กินเจ้าก่อนจึงจะถูกต้อง แต่น่าเสียดายที่เมื่อครู่ข้ายังชิมไม่รู้รสเลยด้วยซ้ำ ดังนั้นข้าคงต้องลองชิมดูอีกสักครั้งถึงจะสามารถจำแนกจูบได้แน่ชัด...ว่ามันช่างหวานล้ำปานใด" ท้ายประโยคเสียงทุ้มจงใจเอ่ยแหบพร่าอย่างหยอกเย้า



"เจ้า!" เฉินอวี่หลีหอบหายใจกอบโกยอากาศเข้าปอดเพื่อทดแทนส่วนที่ขาดหาย ริมฝีปากอวบอิ่มบวมเจ่อขึ้นสีแดงระเรื้ออ้าพะงาบๆ ไม่ต่างจากปลาที่ทอดร่างนอนหายใจรวยรินอยู่บนหาดตื้น สองแก้มนวลแดงก่ำจัดจ้านจนลามไล่ไปถึงใบหู ไม่รู้เป็นเพราะฤทธิ์สุราร้อนแรงหรือว่ารสจูบอันหวานล้ำที่คนตรงหน้ามอบให้กันแน่




"เจ้า? เจ้าอะไร หมายถึง ขอเจ้าเชิญทดลองชิมรสชาติของข้าอีกครั้ง ใช่หรือไม่ เช่นนั้นข้าก็จะขอตอบรับคำเชื้อเชิญนี้แล้วเชยชิมเจ้าอย่างไม่เกรงใจ หึหึหึ" เซียนปู้เซียวหัวเราะเล่ห์ร้าย มือหนึ่งยื่นออกไปหมายมั่นจะจับดวงพักตร์งามพิลาสลักษณ์ที่ชักสีหน้าแตกตื่นเข้ามาประทับจูบ




"มะไม่ไม่ชิม!" เฉินอวี่หลีผงะหลบเลี่ยงแล้วถอยร่างห่างออกมาอย่างรวดเร็วตามสัญชาตญาณ แต่กลับไม่ทันระวังสะดุดขาเก้าอี้จนหงายหลังล้มลงไปทันที




“ตึง!




"อ่า...เจ็บ!" ดวงพักตร์บุรุษรูปโฉมงามปานหญิงงามล่มเมืองขมวดคิ้วและชักสีหน้าเหยเกด้วยความเจ็บปวด ร่างเพรียวบางขยับหัวขึ้น พร้อมกับใช้ปลายนิ้วแทรกเข้าไปในกลุ่มเส้นผมสีดำขลับพลางนวดคลึงเคล้าศีรษะที่ปูดโน




ที่เขามุ่งหมายในตอนแรกคือเดิน ม้ารุกกินเรือเบี้ยไม่ใช่หรือไร เหตุไฉนจึงกลายมาเป็น เบี้ยไร้ค่าล่าม้า เช่นเขาไปได้



"เจ้าหมาน้อยอวี่หลี เจ้าต้องเจ็บมากแน่ๆ มาให้ข้านวดแทนเจ้าดีหรือไม่ ข้ารับรองว่าจะทำเจ้าเบาแรง ไม่สิๆ ข้าสัญญาว่าจะเบามือที่สุดเชียวล่ะ" 



ท่านแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นผู่โจวเอ่ยด้วยน้ำเสียงระรื่น ร่างสูงใหญ่ที่ลุกออกจากเก้าอี้ของตนแล้วเดินด้วยฝีเท้าเบากริบยิ่งกว่าตีนแมวย่ำสำลี ก่อนจะย่อกายลงนั่งทอดเงาสายยาวลงมาทาบทับเหนือร่างน้อยของเฉินอวี่หลีที่เงยหน้าขึ้นมาสบตาด้วยความแตกตื่น



เซียนปู้เซียวแย้มรอยยิ้มกรุ้มกริ่มที่มุมปาก วงหน้าหล่อเหลาช่างดูคล้ายพญาแมวบ้านยามจับจ้องปลาย่างหอมมันเบื้องหน้าแบบตาพราวระยับ ช่างชวนมองให้คนรู้สึกใจสั่นสะท้านไปถึงจิตวิญญาณ



เดี๋ยว!



ผู้ใดเอ่ยว่าแม่ทัพเซียนปู้เซียวนิสัยเย็นชาไร้หัวใจ เป็นบุรุษพูดจาประหยัดคำ ดุดันดั่งพญามารที่ตวัดสายตามองก็สังหารคนได้ หือ?



ข้า! องค์ชายสิบสองแห่งแคว้นผู่โจวนามว่าเฉินอวี่หลี ขอยกมือคัดค้านอย่างจริงใจ เจ้าแม่ทัพบ้าบอผู้นี้นี่มัน...



มันเป็นปีศาจวิปลาสจอมราคะต่างหากเล่า!



สวรรค์ฉาวโฉ่! ข้ากำลังจะถูกกินแล้วใช่หรือไม่



ข้ากำลังจะถูกกินจริงๆ น่ะหรือ



อ่า...อ๊ากกกกกก









รีไรท์แล้ว

เตี๋ยหลาน
14/09/2561

  รีสทุกท่านสามารถตามหา ตามทวง ตามความเคลื่อนไหว    
   หรือ ติดต่อไรท์ได้ที่   

   เฟซบุ๊กเพจ : เตี๋ยหลาน-นักเขียน-蝶兰   
   (https://www.facebook.com/DielanWriter) 


S
N
A
P
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #863 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 12:31
    ไม่น่าเลยอาใบ้ แต่หมาน้อยน่ารักจริงๆ
    #863
    0
  2. #786 Parkjimin19 (@panjawanbunkam71) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:47
    โถอาใบ้
    #786
    0
  3. #569 ktp.1412 (@evildevil02) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 13:45
    เอ็นดู สององค์ชายน่ารักจังเลยยยยย
    #569
    0
  4. #364 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 12:50
    องค์ชายสิบสองตอนเด็กน่ารักจุง
    #364
    0
  5. #357 fonn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 23:46
    ตอนncโดนบล็อคลงใหม่เป็นอาใบ้พี้บุหรี่เพื่อความซอฟ
    #357
    0
  6. #354 ff2010 (@ff2010) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 13:23
    อยากอ่านอดีตของแม่ทัพตอนที่เจอกับหมาน้อยด้วยค่ะ
    #354
    0
  7. #350 vpvlvovy (@vpvlvovy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 10:03
    หงึ มาอ่านตอนนี้ไม่ทัน แง้งงงง
    #350
    0
  8. #327 <n'j> (@0944730719) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 04:32
    -///-)รอไรท์ค่ะ
    #327
    0
  9. วันที่ 16 มกราคม 2560 / 00:30
    คู่นี้คล้ายจะดราม่าจัง รอคู่หลักค่า
    #326
    0
  10. #321 Aun (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 19:16
    ชอบคู่นี้กว่าคู่หลักอีกค้า อิอิ
    #321
    0
  11. #319 Riko Shirin (@riko92) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 23:33
    ต้องการเลือดด่วนบริจากมาให้ที่ ฟินสุดๆ
    #319
    0
  12. #318 nutpapatridthap (@nutpapatridthap) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 23:13
    อ่านแล้วฟินมากค่ะ \(^?^)/
    #318
    0
  13. #317 เปิ้ล (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 18:19
    ไรต์ๆๆๆๆๆ เจ้าขาาาาา ....ไลค์ๆๆๆๆๆๆ

    ขอแบบนี้กับคู่แม่ทัพหื่นกามกะลูกหมาน้อยบ้างนะคะ

    ได้โปรด!!!!!!!!! กริ๊ดดดดดดดดด
    #317
    0
  14. #316 riva0 (@Riva) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 18:06
    หว๋า หวาา อุ๊ย เขิลจัง 0//0
    #316
    0
  15. #314 เรนนี่ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 16:01
    องค์ชายใหญ่รักองค์ชายหกบ้างไหม ทำไมไม่อ่อนโยนบ้างเลย
    #314
    0
  16. #313 เปิ้ล (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 11:46
    คู่นี้รันทดยังไงไม่รู้อ่าาาา

    กดดันมากๆๆๆๆๆๆ



    ไม่เหมืิอนปู้เซียวกะเด็กน้อย ขำไปแอบเขินไป 555

    รบกวนเอา NC คู่หลักมาอีกนะคะ คึคึ

    #313
    0
  17. #312 koyyy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 09:13
    และวันนี้ก็วันที่14เย้เย้ 555วันเด็กนี้ฉันมีความสุข555
    #312
    0
  18. #311 ตองเอ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 01:46
    รอค่าาา อยากอ่านคู่นี้มาก yy
    #311
    0
  19. #310 FahSida (@himeji) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 01:02
    รอค่าา
    #310
    0
  20. #309 Riko Shirin (@riko92) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 00:39
    จะรอค่ะ
    #309
    0