(จบแล้ว) ท่านอ๋องวิปลาส BL / Yaoi

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 137,437 Views

  • 1,048 Comments

  • 5,654 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    447

    Overall
    137,437

ตอนที่ 3 : ยามเผชิญหน้า (รีไรท์แล้ว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12595
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 188 ครั้ง
    29 ส.ค. 61



ตอนที่ 3 ยามเผชิญหน้า





ราชวงศ์เฉินแห่งแคว้นผู่โจวอยู่ยั่งยืนยาวนานมานับสามร้อยปี ในแต่ละช่วงรัชสมัยของฮ่องเต้ล้วนมีสาวงามมากมายเกินพันร่วมเรียงเคียงเขนย แม้นว่าราชสำนักจะมีกฎดื่มยาป้องกันการตั้งครรภ์สายพระโลหิตโดยไม่ได้รับพระราชทานอนุญาตจากฮ่องเต้ แต่ก็ยังมีองค์หญิงองค์ชายประสูติออกมายั้วเยี้ยมากกว่าครึ่งร้อยอยู่ดี ทำให้พระตำหนักที่มีอยู่ไม่มากนักต้องจัดสันแบ่งปันส่วนให้กับเหล่าพระสนม พระราชโอรส พระราชธิดา และพระนางวังห้ามทั้งหลายให้มาอยู่ร่วมเรือนในพระตำหนักเดียวกันหลายพระองค์ จนบางครั้งเกิดความแออัดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และบางคราถึงขั้นกลายมาเป็นเรื่องทะเลาะวิวาท หาความสงบสุขอันใดมิได้เลยแม้แต่น้อย



ดังนั้นองค์ชายตกอับระดับชั้นปลายแถวอย่างเฉินอวี่หลี ได้มีพระตำหนักอยู่เป็นส่วนตัวโดยไม่ต้องเป็นกาฝากอยู่ร่วมกับใครให้แออัดนั้น...ก็นับว่าโชคดียิ่งแล้ว แต่ไม่ใช่ว่าจะโชคดีได้รับสิ่งล้ำเลิศเลอไปเสียทุกอย่างทุกประการ



ยกตัวอย่างเช่นว่าเขาได้รับพระตำหนักสงบฟ้ามาคุ้มหัวนอนเป็นสมบัติส่วนตัวแบบไม่มีใครรบกวนใจ แต่การเดินทางกลับยากลำบากยิ่งนัก เพราะถึงแม้จะมีเกี้ยวหลังเล็กเก็บเก่ามานานสิบปีแต่กลับไม่มีคนแบกหาม มีม้าชราตัวเดียวในตำหนักมันก็ช่างเดินเชื่องช้ายิ่งกว่าลูกเต่าแรกเกิดหัดเดินต้วมเตี้ยมเสียอีก



จะให้ขี่ม้าชราตัวนั้นไปร่วมงานพระราชพิธีในวันนี้หรือ?



หึหึหึ...เกรงว่าขี่มันแล้วเฉินอวี่หลีก็ไม่รู้ว่าชาติหน้าจะถึงจุดหมายปลายทางได้หรือเปล่าด้วยซ้ำ!



ดังนั้นองค์ชายสิบสองที่ขาดแคลนสิ่งประดับบารมีไปเสียทุกอย่างเฉกเช่นเฉินอวี่หลี จึงทำได้เพียงแค่เดินทางไกลนับสามพันกว่าก้าวฝ่าเท้าเพื่อไปยังจุดหมายปลายทางที่อยู่ไกลสุดสายตาจะมองเห็น



ข้าไม่น่านอนตื่นสายเลยเชียว ข้าจะไปทันไหม หืม...อาใบ้?” เฉินอวี่หลีบ่นพร่ำพลางย่ำเท้าไปตามทางผ่านหน้าตำหนักเย็นที่ปราศจากผู้คนอย่างเร่งรีบ โดยมีร่างขันทีวัยหนุ่มฉกรรจ์ซึ่งเป็นผู้ติดตามเพียงหนึ่งเดียวเดินตามหลังมาอย่างไม่ลดละ



พอคาดคิดไปถึงจำนวนผู้ติดตามแล้ว องค์ชายสิบสองเฉินอวี่หลีก็พาลอยากจะร่ำไห้ขึ้นมาเสียตรงนั้น เขาเห็นเจ้านายพระตำหนักอื่นมีผู้คนติดตามคอยรับใช้มากมายนับสิบ หรือยี่สิบคน แต่ตำหนักสงบฟ้าอันกว้างขวางของเขากลับมีข้ารับใช้เพียงแค่ห้าคนเท่านั้น



คนหนึ่งเป็นนางกำนัลชรา สองคนเป็นขันทีเฒ่า ที่แค่เดินไม่ถึงสิบก้าวฝ่าเท้าก็แทบลมจับเป็นสิ้นใจตาย คนที่สี่เป็นขันทีวัยหนุ่มฉกรรจ์ที่เคยต้องโทษตัดลิ้นจนกลายเป็นใบ้ และคนสุดท้ายคือเสี่ยวเมี้ยว...นางกำนัลวัยสาวคนเดียวในตำหนักสงบฟ้า แต่กลับมีร่างอวบอ้วนยิ่งกว่าแม่สุกรในคอกวังหลวง หากให้นางติดตามมาด้วย มิสู้ให้กลิ้งไปแทนการเดินยังจะรวดเร็วเสียกว่ากระมัง



โชคดีที่เฉินอวี่หลีไม่คิดจะเอาเสี่ยวเมี้ยวติดตามมาด้วยโดยเด็ดขาด เพราะถ้าเกิดว่านางกลิ้งไปทับถูกร่างใครเข้า เขาเองย่อมไม่มีปัญญาหาเงินมารับผิดชอบค่าทำศพอีกฝ่ายแน่นอน ดังนั้นการเก็บเสี่ยวเมี้ยวเอาไว้เฝ้าพระตำหนักสงบฟ้าในวันนี้ย่อมดีที่สุด



ส่วนอาใบ้ที่เลือกให้ติดตามมาด้วยความจำเป็นบังคับ ยิ่งคิดเฉินอวี่หลีก็ยิ่งรู้สึกห่อเหี่ยวรันทดใจ เพราะพูดอะไรออกไปก็มิสู้เหมือนพูดกับตัวเอง



แอ่ แอ๊…” อาใบ้ไม่อาจตอบคำถามผู้เป็นนายได้ จึงเพียงแค่ส่งเสียงเป็นสัญญาณว่าตนเข้าใจประโยคนั้นได้เป็นอย่างดี สองมือก็ขยับท่าทีราวกับให้กำลังใจอย่างกระตือรือร้น



องค์ชาย...หากพวกเรารีบเดินให้รวดเร็วกว่านี้ ย่อมไปถึงที่หมายทันเวลาแน่พระเจ้าค่ะ



ข้าคิดว่าพวกเราไปไม่ทันแน่” 



เฉินอวี่หลีชะงักฝ่าเท้าแล้วครุ่นคิด เขานึกถึงภาพแผนที่วังหลวงซึ่งเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีพระราชตำหนักมังกรสวรรค์ของพระราชบิดาตั้งอยู่ยังตำแหน่งจุดใจกลางของวังหลวง ซึ่งจากจุดที่พวกเขากำลังวิ่งไปตามทางอ้อมอันแสนไกลไม่ต่างจากงูเลื้อยลดเลี้ยวไปตามพงหญ้าอยู่นั้น หากเปลี่ยนเป็นวิ่งพุ่งตรงไปในแนวทแยงและเดินอ้อมกำแพงอีกนิดหน่อย ก็จะสามารถผ่านตำหนักเพียงแค่สองตำหนักเท่านั้น...นั่นคือตำหนักอิงสราญของพระชายามี่เฟย และตำหนักน้ำค้างหยกขององค์ชายหก



เมื่อผ่านตำหนักทั้งสองไปแล้วก็จะสามารถไปถึงเส้นทางหลักที่พุ่งตรงไปยังลานกว้างของตำหนักมังกรสวรรค์ อันเป็นสถานที่จัดตั้งประรำพิธีได้ในระยะทางไม่เกินยี่สิบก้าวฝ่าเท้าเท่านั้น



“อาใบ้ พวกเราเดินลัดไปทางตำหนักอิงสราญเถอะเฉินอวี่หลีตัดสินใจอย่างแน่วแน่ เมื่อเอ่ยวาจาจบความร่างผอมบางก็เปลี่ยนทิศทางอย่างฉับพลันทันที



อ่าแฮ๊!” อาใบ้ส่งเสียงคัดค้านตามหลังมาอย่างไม่เห็นด้วย น่าเสียดายที่ผู้เป็นนายไม่ใส่ใจฟังสักครึ่งคำ เขาจึงได้แต่วิ่งตามฝ่ายนั้นมาถึงกำแพงที่ขวางกั้นตำหนักอิงสราญ แล้วก็แหงนมองร่างเจ้านายกำลังไต่กำแพงอย่างทุลักทุเล



อาใบ้ ข้าปีนไม่ถึง เจ้ารีบมาก้มตัวเป็นหลักให้ข้าเหยียบขึ้นไปเร็วเข้าเวลาขององค์ชายเฉินอวี่หลีมีน้อย เขายิ่งรีบยิ่งลนลาน



แฮ๊ๆ แอ๊ อาใบชักสีหน้า รู้สึกอยากจะร่ำไห้จนท่วมท้น แม้ว่าจะคัดค้านออกไปอย่างไรก็ไม่อาจเอ่ยคำพูดสื่อความในใจได้ จะขัดขวางคำสั่งเจ้านายก็ยากลำบากเช่นกัน สุดท้ายจึงต้องกัดฟันก้มหน้าคอตก จำใจสนับสนุนโดยก้มตัวลงเป็นแท่นให้อีกฝ่ายเหยียบหลังปีนกำแพงวัง จากนั้นก็ได้แต่วาดหวังว่ายามนี้จะไม่มีผู้ใดบังเอิญเดินมาเจอเข้าจนเอาเรื่องนี้ไปเพ็ดทูลฟ้องความผิดต่อฮ่องเต้



มิเช่นนั้นแล้วล่ะก็...พวกเขานายบ่าวอาจต้องโทษถูกตัดคอก็เป็นได้  



องค์ชายสิบสองแห่งแคว้นผู่โจวยืนทรงตัวอยู่บนกำแพงวังสูงลิ่ว อาภรณ์สีม่วงอ่อนพลิ้วไหวไปตามแรงลมปลายฤดูวสันต์ที่พัดผ่าน ดวงเนตรสีดำชะเง้อมองตรงไปยังบริเวณพระตำหนักกลางซึ่งคลาคล่ำไปด้วยกองทหารเรือนหมื่น และทิวแถวขุนนางที่ยืนรอคอยอย่างเป็นระเบียบนับร้อยคน แต่ก็เห็นเพียงแค่ภาพเลือนรางไม่แจ่มชัดเท่านั้น 



เฉินอวี่หลีจึงเลื่อนสายตาไปในระยะใกล้สุดจะมองชัด เขาเห็นขบวนเกี้ยวขนาดสิบคนหามของพระชายาเซียนเตี๋ยอยู่ไม่ไกล ถัดไปที่ตามหลังกันมาติดๆ คือขบวนเกี้ยวของพระสนมชั้นระดับต่ำศักดิ์อีกสองคน



อ้อ! ยังมีองค์ชายสิบเอ็ดนามว่าโม่หลางอีกคน วันนี้ศัตรูคู่ปรับคนสำคัญของเขานั่งอยู่บนหลังม้าพันธุ์ดีขนสีเทาอ่อนดั่งหมอกเหมันต์ ท่วงท่าสง่าผ่าเผยจนน่าอิจฉา อีกทั้งเบื้องหลังยังมีบ่าวไพร่เดินตามหลังมาอีกหนึ่งขบวน



องค์ชายสิบสองแห่งแคว้นผู่โจวครุ่นคิดอย่างมั่นใจ...หากวิ่งผ่านตำหนักพระชายามี่เฟยกับตำหนักขององค์ชายหกไปได้สำเร็จ นับว่าเขายังมีเวลาเหลือเฟื่อไปทันร่วมพิธี



อาใบ้ ข้าล่วงหน้าไปก่อน เจ้าหาทางตามข้าไปทีหลังก็แล้วกันนะเฉินอวี่หลีหันหน้ากลับไปแล้วมองลงมายังร่างของขันทีใบ้ที่ยืนส่งสายตาอย่างเป็นกังวลอยู่ข้างกำแพง



“แอ๋?” อาใบ้เลิกคิ้วเป็นเชิงถามระคนตัดพ้อ...นี่องค์ชายถึงกับทิ้งเขาเอาไว้อย่างไม่ไยดีเลยหรือ



ขันทีใบ้แห่งตหนักสงบฟ้าอยากจะห้ามปราม แต่ก็ไม่ทันการณ์เสียแล้ว เพราะร่างผอมบางขององค์ชายสิบสองกระโดดลงจากกำแพงสูงของพระตำหนักอิงสราญอย่างคล่องแคล่ว จากนั้นก็วิ่งผ่านสวนดอกเบญจมาศที่เบ่งบานสยายกลีบรับแสงอรุณอย่างสดใส



กรี๊ดองค์ชายอย่าเหยียบนะเพคะฝูงนางกำนัลในตำหนักอิงสราญเห็นร่างผอมเพรียวบางวิ่งฝ่าดงดอกเบญจมาศที่แสนรักของพระชายามี่เฟยต่างก็พากันร้องแตกตื่นตกใจยิ่ง



โน่นๆ อ่ะโน่นมีด้วยนะ ผีเสื้อไง ผีเสื้อๆ ผีเสื้อจ๊วยจวยบินหนีไปแล้ว อ๊ากลับมาก่อนซี่ อย่าหนีอวี่หลีไปไหนซี่ เจ้าผีเสื้อ...คิคิคิ” 



เฉินอวี่หลีแสร้งทำตนเป็นคนสติวิปลาส เอ่ยวาจาฟังความไม่รู้เรื่อง สองมือไขว่คว้าอากาศที่ว่างเปล่า ดวงตาสีดำคู่งามทอดมองไปยังเบื้องบนราวกับมองเห็นผีเสื้อแสนสวยตัวหนึ่งบินหนีการจับกุมอย่างมุ่งมั่น สองฝ่าเท้าเหยียบย่ำลงไปบนหน้าดิน และใช้เรือนร่างแหวกม่านก้านเขียวจนบังเกิดช่องทางเป็นสายยาว อาภรณ์ไหมม่วงอ่อนตัดกับกลีบดอกเบญจมาศสีเหลืองเข้มอย่างชัดเจน เห็นได้โดดเด่นแม้นจะมองมาจากที่แสนไกล



องค์ชายสิบสองเฉินอวี่หลีลอบแย้มยิ้มที่มุมปากอย่างเล่ห์ร้าย ก่อนแกล้งสะดุดขาตัวเองล้มทับลงไปบนดงดอกเบญจมาศ เกลือกกลิ้งเรือนกายไปมาเสียหนึ่งรอบ ทำกลีบดอกเบญจมาศสีเหลืองสดกระจุยกระจาย สร้างความเสียหายจนหนำใจแล้วค่อยลุกขึ้นวิ่งออกจากอุทยานอย่างรวดเร็ว โดยมีเสียงนางกำนัลร้องไล่ตามหลังมาไม่ขาดสาย และฝูงขันทีสี่ถึงห้าคนวิ่งตามมาหมายจะจับตัวเขาไว้ไปทูลฟ้องพระชายามี่เฟยผู้เป็นเจ้าของพระตำหนักแห่งนี้



แต่มีหรือที่พวกนางกำนัลและขันทีจะสามารถจับตัวองค์ชายเช่นเขาได้โดยง่ายดายถึงเพียงนั้น ในชั่วพริบตาเดียวร่างผอมบางแต่ปราดเปรียวก็วิ่งออกจากตำหนักอิงสราญไปยังประตูตำหนักน้ำค้างหยกขององค์ชายหกที่อยู่ใกล้เคียงกันเสียแล้ว



ดวงพักตร์งามดั่งอิสตรีส่งยิ้มละลายใจให้กับฝูงบ่าวไพร่ที่ไล่ตามหลังมาอย่างกระชั้นชิด ก่อนจะปิดประตูของตำหนักน้ำค้างหยกลงแล้วกลอนลั่นดาลเอาไว้อย่างแน่นหนา



“ฮะฮะฮะ สมน้ำหน้ายิ่งนัก!” เฉินอวี่หลีหัวเราะลั่นอย่างสนุกสนาน ดวงหน้าที่ผ่านการออกกำลังกายมาอย่างหนักแดงระเรื่อเห่อร้อน



แต่ก่อนเขาถูกคนรังแกจนบอบช้ำทั้งร่างกายและจิตใจ แต่ในช่วงหลังไม่กี่ปีที่เขาแสร้งเป็นคนบ้าก็สามารถเอาคืนด้วยการกลั่นแกล้งผู้คนอย่างไร้ซึ่งความละอายใจ แม้นจะมีคนมาเอาผิดคาดโทษอย่างไร ก็ไม่มีอะไรหนักหนาเท่าโทษกักบริเวณแค่ไม่กี่เดือนเท่านั้น นอกจากนี้โทษการกักบริเวณยังสามารถสร้างประโยชน์ให้แก่เฉินอวี่หลีเสียมากกว่า เพราะทำให้ไม่มีใครมารบกวนชีวิตอันแสนสงบสุขของเขา



ในเมื่อไม่หวั่นกลัวโทษทัณฑ์ที่จะตามมา ดังนั้นเมื่อครู่องคายสิบสองเฉินอวี่หลีจึงตั้งใจทำลายล้างสวนดอกเบญจมาศอย่างเหิมเกริม และกลั่นแกล้งบ่าวไพร่อย่างหรรษา



หึหึหึ ช่างสนุกสนานยิ่งนัก!



เจ้าสนุกพอแล้วหรือยัง...น้ำเสียงดุดันแฝงความน่าสะพรึงกลัวเกินบรรยายเป็นถ้อยคำที่ดังมาจากเบื้องหลัง เฉินอวี่หลีหันร่างไปหาต้นกำเนิดเสียงนั้นตามสัญชาตญาณทันที



อ่า...











รีไรท์แล้ว

เตี๋ยหลาน
15/08/2561

  รีสทุกท่านสามารถตามหา ตามทวง ตามความเคลื่อนไหว    
   หรือ ติดต่อไรท์ได้ที่   

   เฟซบุ๊กเพจ : เตี๋ยหลาน-นักเขียน-蝶兰   
   (https://www.facebook.com/DielanWriter) 








S
N
A
P
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 188 ครั้ง

33 ความคิดเห็น

  1. #1036 จ้าวแมวน้อย (@K715207) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 05:48
    ไม่น่ารักเลยคุณพระเอก ให้น้องได้อยู่อย่างสงบเถอะะะ
    #1036
    0
  2. #1017 moony+lilac (@Pinocchio-fate) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 14:15
    เอ้า ทำไมหักหน้าเขาแบบนั้นล่ะท่านแม่ทัพ น้องอุตส่าห์ทำเนียนแล้วนะ
    #1017
    0
  3. #853 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 00:06
    ฮือออ น้องซนมากๆเลยยย5555 เอ็นดู
    #853
    0
  4. #806 H16667 (@korchr__) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 22:58
    แง สนุกมากกกก
    #806
    0
  5. #775 Parkjimin19 (@panjawanbunkam71) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:22
    ทำอะไรน่ะลูกก
    #775
    0
  6. #713 rose (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 09:21
    สนุกมากๆ ภาพประกอบก็งดงามยิ่ง
    #713
    0
  7. #682 ลายหมึก (@sunonwater) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 18:55
    ท่านอ๋องน่าเอ็นดูยิ่งนัก
    #682
    0
  8. #602 pegger15384 (@pegger15384) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 11:29
    โดนจับได้ซะแล้ว
    #602
    0
  9. #560 ktp.1412 (@evildevil02) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 12:29
    เอาคืนได้แสบมาก ชอบๆ แบบนี้สิวังหลวงจะได้มีสีสัน แต่พระเอกของเราออกมาแล้ว กรี๊ดดด
    #560
    0
  10. #552 satanlast (@satanlast) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 18:02
    5555 โดนท่านแม่ทัพรู้ทันซะแล้ววว
    #552
    0
  11. #520 Kanyaphat5979 (@Kanyaphat5979) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 11:50
    โดนจำได้แล้ววว >//////<
    #520
    0
  12. #471 ลอยลำไล (@kazka) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 11:42
    สนุกคะ
    #471
    0
  13. #324 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 00:00
    จับอะไรท่านแม่ทัพสินะคะ(?) / มโนก่อนชนะก่อน 5555
    #324
    0
  14. วันที่ 6 มกราคม 2560 / 12:11
    จูบโลด!!5555
    #244
    0
  15. #224 อัลฟินด์ (@alfhind) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 14:43
    หือ.....? ท่านแม่ทัพนี่ดูออกเพราะเข้าใจโลกมาเยอะ จะดูออกว่าอวี่หลีแกล้งบ้าก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่ องค์ชายของเราก็ใช่จะเป็นยักแสดงมืออาชีพสะทีเดียว 555 แต่ทำไมรู้สึกชอบองค์ชายหก ที่แท้ก็เพื่อนสนิทกันสินะ ตกใจหมดเลยว่าแม่ทัพนี่มาอยู่ที่นี่ได้ไง
    #224
    0
  16. #218 ปีศาจสีเงิน (@aaron-anael-abel) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 14:35
    ทำอะไรลงไปฟะ
    #218
    0
  17. #205 Padchara Vabanpaew (@dreammypadchara) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 17:30
    แม่ทัพรู้ทันนนนนนน
    #205
    0
  18. #159 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 00:05
    555 โดนพระเอกจับได้ซะแล้วว่าแกล้งบ้า
    #159
    0
  19. #110 KuppaKP (@KuppaKP) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 23:48
    ทำอะไรนิ
    #110
    0
  20. #101 Mongmong (@lookmong) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 09:29
    ลวนลามท่านแม่ทัพหรอออออ
    #101
    0
  21. #87 ๛`S๏ ღ Cutέ❥ (@alicezdoll) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 20:35
    นายเอกแสบจริงๆ 5555
    พระเอกออกมาเร็วนะ
    #87
    0
  22. #76 ฮ่อยจ๊อ (@21298) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 03:36
    สนุกค่ะ ตามๆ
    #76
    0
  23. #60 เปิ้ล (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 14:24
    ต่อๆ ค่ะ สนุก
    #60
    0
  24. #39 AngiOtensiN (@angiotensin) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 02:12
    เตะผ่าหมากอิตาแม่ทัพสักหนึ่งดอกเพื่อยืนยันความบ้า555
    #39
    0
  25. #38 ` ZIZITS. (@mylovestoryisyou) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 00:23
    จูบแน่นวลลลล
    #38
    0