(จบแล้ว) ท่านอ๋องวิปลาส BL / Yaoi

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 137,290 Views

  • 1,048 Comments

  • 5,640 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    300

    Overall
    137,290

ตอนที่ 4 : ยามไม่คาดคิด (รีไรท์แล้ว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12015
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 185 ครั้ง
    29 ส.ค. 61


ตอนที่ 4 ยามไม่คาดคิด










อ่า...” 



เฉินอวี่หลีพูดอะไรไม่ออก บุรุษหนุ่มเบื้องหน้าเขานั้นแต่งกายด้วยชุดแบบทหารสีครามเข้ม หมวกเหล็กที่ประดับพู่ไหมแดงสวมอยู่บนศีรษะบอกยศแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นผู่โจวท่วงท่าดูองอาจห้าวหาญสมกับชายชาติบุรุษนักรบอย่างยิ่ง ผิวเนื้อที่โผล่พ้นชายผ้าค่อนข้างคล้ำเพราะถูกแสงแดดแผดเผาสะสมมานานปี มองดูคล้ายสีเดียวกับน้ำผึ้งป่าที่รวมตัวกันอย่างเข้มข้น เรือนร่างสูงใหญ่ของอีกฝ่ายข่มเอาร่างผอมเพรียวบางขององค์ชายสิบสองกลายเป็นไม่จิ้มฟันที่ทำการผ่าครึ่งซีกไปในทันที



ดวงตาเรียวยาวดุดันสีดำเข้มจัดดั่งน้ำหมึกจ้องเขม็งลึกเข้ามาในดวงตากลมประกายสุกใสของเฉินอวี่หลี ราวกับต้องการสืบหาความลับที่เก็บซุกซ่อนอยู่ภายในใจ ดวงหน้าคร้ามเข้มคมคายดังเทพเซียนฉายประกายเหี้ยม ทำเอาสมองของเขาถึงกับขาวโพลนและคิดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ



บุรุษรูปลักษณ์ชวนขวัญสะท้านจิตวิญญาณสะเทือนเช่นนี้จะมีผู้ใดเป็นเอกเดียวได้นอกจาก...



ท่านแม่ทัพปีศาจเซียนปู้เซียวแห่งผู่โจว!



น้องสิบสองก็แค่ซุกซนไปบ้าง เจ้าก็อย่าดุเขานักเลยน่าท่วงทำนองเสียงนุ่มนวลคุ้นหูดังอยู่ด้านข้าง เรียกเอาสติที่บินหนีหายไปของเฉินอวี่หลีให้หวนกลับคืนมาอีกครั้ง



เสด็จพี่หก” 



เฉินอวี่หลีส่งยิ้มหวานประจบให้กับพระเชษฐา องค์ชายหกเฉินหยูเจ้าของตำหนักน้ำค้างหยกก็ส่งยิ้มอ่อนโยนตอบรับพระอนุชาอย่างอบอุ่น ดวงเนตรสีน้ำตาลเข้มจนเกือบดำที่ฉายแววเศร้าหม่นหมองอยู่เป็นนิจลอบขยิบตาข้างหนึ่งส่งให้เฉินอวี่หลี ราวกับปลอบขวัญน้องน้อยและให้กำลังใจอย่างเอื้อเอ็นดู จากนั้นดวงพักตร์เรียวเสลาค่อนข้างซีดเผือดก็หันไปมองแม่ทัพเซียนปู้เซียว ลอบโคลงหัวไปมาอย่างระอากับท่าทางเย็นชาของสหายข้างกาย เส้นผมยาวสีเงินที่เปลี่ยนสีเพราะโรคภัยรุมเร้าอยู่นานนับค่อนชีวิตจึงพลอยขยับไหว แผ่สยายกลมกลืนไปกับอาภรณ์ขาวนวลบนเรือนร่างผอมบางที่ดูราวกับภูตพรายยามใกล้จางหายไปในพริบตา



องค์ชายเฉินอวี่หลี เจ้ารู้ไหมว่าสีสันอันแท้จริงบนร่างของกิ้งก่าที่เกาะอยู่บนต้นไม้มีสีอะไรแม้ว่าเซียนปู้เซียวจะถูกสหายเอ่ยปราม แต่เขากลับไม่ยอมเลิกรา นอกจากจะสืบเท้าเข้ามาหาเฉินอวี่หลีด้วยท่าทีคุกคามแล้ว ดวงตาเรียวคมกริบยังจดจ้องสายตาขององค์ชายสิบสองอย่างคาดคั้น



หมายความว่าอย่างไร เจ้า...กำลังจะพูดเรื่องอะไรกันแน่!’



องค์ชายเฉินอวี่หลีลอบกลืนน้ำลายลงคอเฮือกใหญ่ ความกดดันขุมหนึ่งแผ่รัศมีออกมาจากร่างสูงดุจดั่งหินผาแกร่งส่งผลให้หัวใจหวั่นไหวสั่นสะท้านอย่างรุนแรงในอก ความกลัวและลางสังหรณ์บางอย่างแล่นริ้วขึ้นมาอย่างฉับพลันจนรู้สึกเสียวสันหลังวาบ เม็ดเหงื่อที่ไม่รู้มาจากไหนมากมายผุดพรายจนชุ่มโชกฝ่ามือ



เจ้าไม่รู้หรอกหรือ เยี่ยงนั้นข้าจะบอกให้ก็ได้...



ร่างสูงใหญ่เข้ามาประชิดโดยที่อีกฝ่ายยืนแข็งค้างด้วยความตื่นตระหนก ดวงหน้าคมคร้ามเข้มก้มลงมาชิดใกล้ ทอดสายเงามืดครึ้มและลมหายใจอุ่นร้อนปะทะดวงพักตร์งามสะคราญโฉมที่เผือดซีด ลอบกระซิบถ้อยคำช้าๆ แต่ชัดแจ้งไปถึงจิตวิญญาณ



คนบ้ากับคนแกล้งบ้ามันต่างกันเพียงแค่จมูกกั้นดวงตา คนบ้าไม่มีแม้แต่สติสัมปชัญญะ แต่คนแกล้งบ้าคือคนที่ทำตัวเหมือนสติวิปลาส ที่แสดงออกและกระทำการใดๆ ลงไปทุกอย่างนั้น ก็เพื่อสนองต่อความต้องการของตนเอง...เจ้าว่าจริงไหม



องค์ชายเฉินอวี่หลีลมหายใจติดขัด รู้สึกอึดอัดราวกับสิ้นใจตายไปเสียตรงนั้น เขาสัมผัสได้ถึงความมืดที่ถาโถมเข้ามาเยือน เหมือนตาพล่าเลือนเฉกเช่นคนป่วยที่จวนเจียนจะหมดสติ ภาวะจิตใจถูกบีบคั้นอย่างหนักหน่วงจนคิดหาทางออกไม่ได้



ข้าจะทำอย่างไรดี คนผู้นี้รู้ คนผู้นี้รู้ความจริงว่าข้าไม่ได้บ้า ทำไมถึงมองออกได้ว่าข้าแสร้งทำทั้งหมด...



คุกในค่ายทหารของข้ามีเชลยที่ถูกจับมาทรมานอย่างหนักจนกลายเป็นคนบ้า เจ้าเองก็ดูไม่คล้ายคนพวกนั้นเลยแม้แต่น้อย...ว่าอย่างไรเล่า เจ้าลูกหมาน้อย เจ้าเล่นสนุกพอแล้วหรือยัง?”



เซียนปู้เซียวแย้มยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย ดวงหน้าเย็นชาฉายแววเหี้ยมดั่งนักเชือดในโรงฆ่าสัตว์ที่กำลังลับมีดเตรียมปากคอไก่บนเขียง



เจ้าลูกหมาน้อยเช่นนั้นหรือ หึ ผู้ใดเป็นเจ้าลูกหมาน้อยกันเล่า อ๊ะ! ไม่ใช่ๆ เสด็จแม่จ๋า อวี่หลีจะถูกคนผู้นี้สังหารแล้ว แง่ๆ



“หึหึหึ” คนร่างสูงหัวเราะเย้ยหยันเปี่ยมด้วยเล่ห์ร้ายในลำคอ เขาเฝ้ารอดูปฏิกิริยาว่าเหยื่อในอุ้มมือจะแสดงสีหน้าเช่นใด



“ข้าเป็นคนบ้า...เฉินอวี่หลีพึมพำอย่างสับสน หัวสมองพลันขาวโพลนว่างเปล่า



ว่ากันว่า...สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์นั้นยามเมื่อถูกแรงกดดันอย่างหนักหน่วง หรือตกอยู่ในช่วงสถานการณ์ลำบากใจอย่างฉับพลัน จิตใต้สำนึกที่ครุ่นคิดถึงเรื่องราวล่าสุดอันติดค้างอยู่ภายในใจ จะเป็นสิ่งทรงพลังที่ผลักดันให้มนุษย์กระทำการลงไปตามความทรงจำที่ฝังแน่นนั้นดุจดั่งสัญชาตญาณ นั่นเป็นวิธีการดิ้นรนเอาตัวรอดต่อสถานการณ์เลวร้ายที่กำลังเผชิญหน้า...



ในระหว่างที่องค์ชายสิบสองเฉินอวี่หลีกำลังอับจนหมดหนทาง ฉับพลันภาพความฝันใต้ม่านควันกำยานก็ฉายวาบเข้ามาในมโนความคิด เขารีบคว้าทางออกที่นึกขึ้นมาได้เอาไว้ดั่งกำปลายเชือกเส้นสุดท้ายก่อนร่วงลงสู่หุบเหวลึก จากนั้นจึงลงมือกระทำการบางอย่างลงไปอย่างไม่ทันได้คิดไตร่ตรองให้ถี่ถ้วน



“หมับ!



เฉินอวี่หลีเขย่งปลายเท้าดันตัวเองขึ้นสูงเล็กน้อย ใช้สองมือเรียวเล็กคว้าต้นคอแกร่งของคนร่างยักษ์เอาไว้อย่างรวดเร็วจนอีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว ดวงหน้าหวานปานประหนึ่งรูปสลักแห่งทวยเทพธิดาโน้มริมฝีปากอิ่มเข้าประกบบดเบียดลงบนริมฝีปากบางและเย็นเฉียบของท่านแม่ทัพใหญ่เซียนปู้เซียว ปลดปล่อยให้ภาพความฝันอันรัญจวนใจในราตรีที่ผ่านมาชักนำให้เขายิ่งถลำลึก ยิ่งดูดดึงความหอมหวานมากเท่าใด สมองก็ยิ่งละทิ้งเหตุผลทั้งหมดทั้งมวลไปอย่างไม่ไยดี ปล่อยให้ร่างกายกระทำการไปตามแรงปรารถนา อาศัยปลายลิ้นเล็กลามเลียรุกเร้า กระทำการปลุกปั่นอารมณ์ผู้อื่นอย่างใจกล้า



ท่านแม่ทัพเซียนปู้เซียวที่ถูกโจมตีโดยไม่คาดฝันชะงักร่างแข็งค้าง สีหน้ามีทั้งความตะลึงระคนคาดคิดไม่ถึง หัวใจที่ด้านชานิ่งสงบดั่งภูผาสูงสู้ทนแรงลมฝนมานับพันปี ยามนี้กลับหวั่นไหวไปกับรสสัมผัสวามหวาม กว่าจะรั้งความคิดกลับมาได้ก็ถูกเรียวลิ้นเล็กไล้เลียไปตามริมฝีปากอย่างละโมบ จากด้านบนริมฝีปากนุ่มลงสู่ริมฝีปากล่าง วกวนกลับมาที่รอยแยกตรงกลางและเริ่มรุกเร้าคืบคลานล่าความหอมหวานเข้าไปภายใน



คนร่างสูงหนารีบเม้มริมฝีปากแน่นสนิท ขยับร่างหนีห่างอย่างไม่ยอมให้ความร่วมมือแม้แต่น้อย แต่เฉินอวี่หลียังคงดึงดันอย่างไม่ยอมเลิกราวี สองมือยิ่งยึดรั้งต้นคอของเขาเอาไว้เหนียวแน่นยิ่งกว่าตีนตุ๊กแก



สุดท้ายท่านแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นผู่โจวจึงต้องเป็นฝ่ายยอมแพ้ จัดการแกะมือน้อยคู่นั้นออกจากต้นคอด้วยตัวเอง แต่กลับกลายเป็นว่าถูกคนร่างเล็กกว่าลงทัณฑ์ด้วยการงับฟันหน้าลงบนริมฝีปากล่าง ฝังลงไปแรงพอควรแล้วดูดดึงก่อนผละจากมาด้วยสีหน้าแดงเรื่อสะเทิ้นอาย



สวรรค์บัดซบข้าทำอะไรลงไปแล้ว...อ๊ากกกกกกกกกก’   









(โปรดรออ่านตอนต่อไป)






รีไรท์แล้ว

เตี๋ยหลาน
18/08/2561


  รีสทุกท่านสามารถตามหา ตามทวง ตามความเคลื่อนไหว    
   หรือ ติดต่อไรท์ได้ที่   

   เฟซบุ๊กเพจ : เตี๋ยหลาน-นักเขียน-蝶兰   
   (https://www.facebook.com/DielanWriter) 

S
N
A
P
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 185 ครั้ง

36 ความคิดเห็น

  1. #1037 จ้าวแมวน้อย (@K715207) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 06:03
    เอ๊า ท่านแม่ทัพ น่ารักกกกก
    #1037
    0
  2. #1033 แฟนต้าอร่อย (@Fanta_Tamp) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 08:33
    น่ารักกก เจ้าหมาน้อยย
    #1033
    0
  3. #1026 wwarun (@wwarun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 00:31
    จะอ่านให้ทันค่ะ55555
    #1026
    0
  4. #1018 moony+lilac (@Pinocchio-fate) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 14:24
    ท่านแม่ทัพรู้จักน้องมาก่อนหรือเปล่าคะ เนี่ย
    #1018
    0
  5. #854 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 02:21
    กอดน้องหมาา แงงง หงอยแล้ววว
    #854
    0
  6. #807 H16667 (@korchr__) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 23:12
    ืเอ็นดูล่ะสิท่านแม่ทัพ
    #807
    0
  7. #776 Parkjimin19 (@panjawanbunkam71) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:27
    สงสารน้องง
    #776
    0
  8. #603 pegger15384 (@pegger15384) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 11:40
    ง่าาา หมาหงอยไปแว้ววว
    #603
    0
  9. #580 bunyarat462 (@bunyarat462) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 21:18
    น่าสนใจ ติดตามค่ะ
    #580
    0
  10. #561 ktp.1412 (@evildevil02) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 12:35
    อ๋อยยยย ยังดีที่มีพี่เฉินหยูคอยเป็นพี่ชายใจดี แต่องค์ชายสิบเอ็ดนี่คงไม่ได้เกลียดจริงมั้ง อาจจะแค่แกล้งน้องด้วยความเอ็นดู แต่ท่านแม่ทัพนี่ติดใจเจ้าลูกหมาก็บอกมาเถอะ ส่วนองค์ชายใหญ่ ไม่ใช่รู้ความจริงเหมือนกันนะ ลุ้นนนน
    #561
    0
  11. #522 Kanyaphat5979 (@Kanyaphat5979) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 12:09
    สงสารยังไงไม่รู้ ><'
    #522
    0
  12. #473 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 16:01
    ห่วงหมาน้อยเหรอคะท่านแม่ทัพ
    #473
    0
  13. #472 ลอยลำไล (@kazka) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 11:54
    จูบเดียวลืมไม่ลงหรอคะท่านแม่ทัพ5555
    #472
    0
  14. #358 Shawdy☆Lloyd (@dark-arcobaleno) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 03:13
    ท่านแม่ทัพติดใจหมาน้อยกัดปากเหรอเพคะ 5555555
    #358
    0
  15. #325 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 00:07
    อ่ะนะท่านแม่ทัพ โดนจูบทีเดียวเรียกหมาน้อยเลย องค์ชายใหญ่สงสัยจะมีอำนาจในตัวมากทีเดียว มองแล้วสงบ
    #325
    0
  16. #320 Kaning Guliko (@prinkaning) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 00:07
    กลัวองค์ชายใหญ่แทนเลย
    #320
    0
  17. วันที่ 6 มกราคม 2560 / 12:22
    องค์ชายใหญ่น่ากลัว
    #245
    0
  18. #225 อัลฟินด์ (@alfhind) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 14:57
    หมาน้อยหงอย อดแผลงฤทธิ์เลย
    #225
    0
  19. #219 ปีศาจสีเงิน (@aaron-anael-abel) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 14:49
    เริ่มชอบแล้วล่ะสิ
    #219
    0
  20. #206 Padchara Vabanpaew (@dreammypadchara) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 17:41
    แม่ทัพหวั่นไหวกับหมาน้อยแล้ววว
    #206
    0
  21. #160 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 00:18
    แหม ท่านแม่ทัพคิดอะไรกับหมาน้อยป่าว อิอิ
    #160
    0
  22. #111 KuppaKP (@KuppaKP) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 23:56
    หืม เปลี่ยนจากวิปลาสกลายเป็นหมาน้อยไปแล้ว
    #111
    0
  23. #102 Mongmong (@lookmong) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 09:35
    หืออออ ท่านแม่ทัพ ท่าทางจะอยากกัด-น้อยคืนหรือเปล่า
    #102
    0
  24. #61 เปิ้ล (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 14:39
    ตามค่ะ ชอบมากค่ะ
    #61
    0
  25. #53 $a$i (@samu1615) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 02:43
    น่ารักน่าชังจริงๆค่ะ น่าเอ็นดูจนต้องตีก้น
    #53
    0