(minseon) my pizza

ตอนที่ 13 : Smoked Meat 5 + เลื่อนโอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 442
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    4 ส.ค. 62

Smoked Meat

5

 

:: อ่านนิดนึงง ::

ขอเลื่อนการโอนออกไปถึงวันอาทิตย์ที่ 18/08/19 นะคะ

เนื่องจากมีอีกหลายคนยังไม่พร้อมโอน และเราแครี่จำนวนไม่ได้(เจ็บมาเยอะ;-;)

ไม่ต้องห่วงนะคะ คนที่โอนภายในกำหนดมีของแถมให้แน่นอน

ส่วนที่ไม่ทัน 30 ลำดับก็มีสุ่มเซอร์ไพร์สเหมือนกันค่ะ

มินซอนจงเจริน



 

 

สนใจเล่มคลิกเลยฮะ : https://dailyquarter.wixsite.com/shi-industries/pre-order-my-pizza

 

 



I'm starting to cross the line.

 

 

ผมเป็นคนบาป ที่อธิฐานต่อพระเจ้าอยู่ทุกขณะ

 

หวังให้ทุกอย่างเป็นเพียงความฝัน

ขอให้สายลมของเขาช่วยพัดพามันไป

ขอให้ความอ่อนโยนของเขาโอบอุ้มร่างโรยแรงนี้เอาไว้ในอ้อมกอด

 

แต่ก็ยากเหลือเกินเมื่อความเป็นจริงช่างโหดร้าย โลกไม่เคยปรานีคนอย่างผม แม้กระทั่งเขา ..

 

มินฮยอนไม่ใช่พระเจ้า กลับกันเขาทำตัวราวกับซาตาน

ไม่ต้องขยับให้เปลืองแรงก็กลืนกินทั้งร่างของผมจนหมดสิ้น

 

แต่ก็โทษใครไม่ได้เพราะมันคือความผิดของผม

 

ที่ผมหลงรักเขา

ซอนโฮหลงรักมินฮยอนอย่างถอนตัวไม่ขึ้นเสียแล้ว

 

 

 

Smoked meat

 

 

 

คงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์เข้าแทรกซึม

มินฮยอนถึงลืมนึกไปว่าซอนโฮขยาดกับการขับรถมากขนาดไหน

 

ทุกกิโลเมตรที่วิ่งผ่าน ซอนโฮต้องแบกความกระอักกระอ่วนทั้งหลายเอาไว้ เขาอยากอาเจียนออกมาเสียให้ได้ มือเปียกชุ่มและใจอันเต้นระรัวกำลังร้อนรนอยู่ไม่กี่เรื่อง

 

หนึ่ง .. ซอนโฮต้องตั้งสติประคองสองชีวิตภายในรถให้ปลอดภัย

สอง .. ซอนโฮใจเสียไปกว่าครึ่งที่มินฮยอนทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

เชื่อว่าเขาต้องเห็น ..เรื่องฉาวระหว่างตัวเองกับซองอู

 

ซอนโฮใช้ประโยชน์เรื่องหลังกลบปมในใจได้เกือบชะงัด และโดยไม่ทันได้ย้อนกลับไปคิด คนซึ่งเหลือสติน้อยนิดก็เอ่ยปากให้เลี้ยวเข้าคอนโดแห่งหนึ่งเสียก่อน

 

ทั้งสองพาร่างบอบบางของคุณจีซูขึ้นมาส่งยังที่หมาย เรื่องนี้ทำให้ซอนโฮเห็นภาพได้ชัดเจนว่าถึงผู้หญิงจะสวยเพียงใดก็ย่อมหมดสภาพเมื่อถูกของมึนเมาเข้าอาบ

 

เธอไม่รู้สักนิด ไม่รับรู้ถึงกลิ่นเฉพาะตัวของหนุ่มใหญ่ที่พยายามประคับประคองเธออยู่ข้างกาย ว่ามันรัญจวนชวนหลงเพียงใด

 

เธอคงโชคไม่ดีน่าดู

 

ขนาดซอนโฮซึ่งพยุงเธออยู่อีกข้างยังแทบคลั่ง เมื่อลมหายใจหนักพ่นเอาอายร้อนออกมาปะทะกับอากาศเย็นจัดจนเกิดไอขาว

 

ซอนโฮลืมสิ้นเรื่องโสมมที่ตัวเองเพิ่งผ่าน หน้าไม่อายและเลิกสนว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรในใจ ขอเพียงแค่ได้เข้าใกล้และขอให้เขาไม่ผลักไสไปไหนก็พอ

 

ห้องคุณจีซูถูกปรับฮีตเตอร์ให้อบอุ่นมากขึ้น มินฮยอนจัดแจงผ้าห่มให้แก่หญิงสาวคนเดียวในที่นี้อย่างทะนุถนอม หากเทียบกับความคิดด้านลบของซอนโฮแล้ว .. หัวหน้างานคนใหม่ไม่ได้ล่วงเกินเธอเลยแม้แต่น้อย

 

ซอนโฮยืนสังเกตการณ์อยู่หน้าประตูห้องนอนเพราะไม่กล้าขยับไปไหนมากนัก แต่ท่าทางเก้ๆ กังๆ แสนจะขัดกับวัยของคนตัวใหญ่ทำให้เขาทนที่จะเข้าไปช่วยอีกแรงไม่ได้ ขืนปล่อยให้ทำเองต่อมีหวังล้มพับตามกันไปแน่

 

คุณไปนั่งพักเถอะครับ

 

มินฮยอนทำตามอย่างว่าง่าย เขาไม่เคยปฏิเสธหากซอนโฮยินดียื่นมือเข้าช่วยเหลือ มักจะเห็นด้วยยามเมื่อใครก็ตามออกความคิดที่สมควรเข้าข้าง มินฮยอนมักจะตั้งใจกับทุกเรื่องที่ควรรับฟังเสมอ นั่นแหละเขา

 

ฝากด้วยนะ

 

แต่ซอนโฮชักไม่แน่ใจนัก ว่ามินฮยอนวางใจถูกคนหรือเปล่า

 

ครับ

 

เกลียดตัวเองทุกทีที่ตอบออกไปแบบนั้น

 

แต่เพราะเป็นเขา .. เป็นมินฮยอน ซอนโฮถึงได้ยอมทุกอย่างแม้ต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการกระทำสิ่งซึ่งขัดกับความรู้สึกของตัวเอง

 

แล้วก็ ..มือใหญ่วางลงยังลาดไหล่เล็กกว่า อีกข้างใช้นิ้วชี้ไปยังระเบียงห้องนั่งเล่นอย่างถือสิทธิ์

 

และสิ่งที่ทำให้ซอนโฮวูบไหวคงเป็นความนัยบนแววตาคม ซึ่งเวลานี้มันต่างออกไป

ปกติแล้วไม่ใช่ประกายที่มินฮยอนจะสื่อถึงซอนโฮนัก

 

ดวลเบียร์กันหน่อยไหม?”

 

 

 

Smoked meat

 

 

 

ตอนฉันอายุเท่าเธอ ขวดแค่นี้ยังพอไหว

 

คำพูดอวดถึงสิ่งที่พอจำได้ถูกเอ่ยออกมายามเมื่อจบการกระดกไปแต่ละครั้ง

เบียร์สองสามขวดวางระเกะระกะกับพื้นหญ้าเทียมข้างตัว แต่นั่นไม่ใช่ผลงานของมินฮยอน มันกลับเป็นของซอนโฮเพียงคนเดียว

 

มือใหญ่ยังคงถือขวดแรกเอาไว้ เขาทอดมองแสงไฟตึกรามบ้านช่องด้วยอาการเหม่อลอย

 

เราไม่ค่อยได้พูดต่อประโยคกันนัก ซอนโฮชอบที่มินฮยอนไม่คาดคั้นให้ต้องตอบรับคำบอกเล่าเหล่านั้น และนั่งอยู่ข้างๆ กันทั้งที่ยังกลืนกินของมึนเมาอย่างไม่รีบร้อน

 

นี่ไม่ใช่การดวลเบียร์อย่างที่มินฮยอนท้า คนตัวใหญ่แทบไม่เหลือสติหากจะกระดกต่อ เขาจึงยกหน้าที่จัดการทั้งหมดให้ซอนโฮแต่เพียงผู้เดียว

 

แล้วคนหวั่นไหวก็ไม่ได้นั่งอยู่ตรงนี้เพื่อปฏิเสธหัวใจตัวเองเสียด้วย

 

มือใหญ่วางขวดเบียร์ลง ก่อนเหยียดขาพิงหลังเข้ากับบานประตูเลื่อน แล้วเปลี่ยนมานั่งชันเข่าข้างหนึ่ง จบด้วยการเอาศอกพาดไว้ในท่าสบาย

 

มินฮยอนชักจะมากเกินควบคุม และหากทนมองและพยายามเก็บรายละเอียดต่อไป

ซอนโฮคงใจขาดตายแน่

 

ขอบใจนะ

 

ครับ?”

 

ที่ขับรถมาส่ง

 

คนตัวเล็กกว่าลอบยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น แม้ไม่ได้ออกมาจากความรู้สึกเกินเลยก็ตาม

 

ไม่เป็น--

 

ทั้งที่เธอไม่ได้ขับมันมานาน"


"..."


"ขอบใจซอนโฮ

 

ใจคนฟังเต้นกระหน่ำเพียงเพราะคำพูดไม่กี่ประโยคจากผู้ช่วยชีวิต

 

มินฮยอนจำได้ ดูจากท่าทีแล้วคิดว่าเขาพยายามพยุงสติเพื่อลอบสังเกตซอนโฮอยู่ตลอดทาง เพราะการขยับตัวเพียงน้อยนิดของคนเมาสามารถฉุดสติคนมีปมให้อยู่ในร่องในรอยได้อย่างไม่น่าเชื่อ

 

ทั้งหมด เพียงเพราะซอนโฮอยากอยู่กับมินฮยอน

และเพียงเพราะซอนโฮ .. ไม่อยากให้มินฮยอนกับจีซูอยู่ด้วยกันตามลำพัง

 

ความกลัวเป็นเรื่องที่น่าเห็นใจ เพราะมันมาพร้อมกับเรื่องราวในอดีตที่แตกต่างกันมินฮยอนเอานิ้วถูจมูกเล็กน้อย อาจเพราะอากาศที่เริ่มเย็นลง การต่อสู้กับความกลัวคือการเผชิญหน้า แล้วรอคอยผลลัพธ์เขาเผยยิ้มบางเบาอีกครั้ง

 

สำหรับเธอ มันออกมาดูดีเชียวล่ะ

 

ซอนโฮไม่สามารถรู้ได้เลยว่าตัวเองแสดงสีหน้าอย่างไรออกไป รู้เพียงความร้อนที่แผ่ออกจากใบหูกำลังโจมตีเขาอย่างหนักหน่วง การเม้มปากก่อนตัดสินใจกระดกน้ำสีอำพันลงคอคงเป็นวิธีการต่อสู้กับความประหม่าได้ดีในเวลานี้

 

และลำพังเพียงแค่ไวน์ยี่ห้อดังหลายต่อหลายแก้วก็ฉุดสามัญสำนึกให้ตกต่ำพอตัวอยู่ก่อนแล้ว บวกเข้ากับอีกส่วนที่สาดเข้ามาในกระแสเลือดยิ่งทำให้ชายหนุ่มผู้แสนอบอุ่นเผยร่างดิบออกมาให้เห็นทีละนิด

 

มินฮยอนยื่นมือออกมาข้างหน้าเพื่อขอบางสิ่ง ซึ่งซอนโฮไม่คิดว่าคนแสนดีอย่างเขาจำเป็นต้องใช้มัน

 

มีบุหรี่ไหม?”

 

เขาเป็นผู้ชายคนแรกและคนเดียวที่ซอนโฮไม่สามารถเดาทางได้

 

ยามเมื่อมินฮยอนเริ่มจุดประกายไฟ กระทั่งพ่นควันกระจายออกจากริมฝีปาก ซอนโฮแทบขยับตัวหนีไม่รอด เขาทำมันอยู่หลายครั้งราวกับมีความสุขเสียเต็มประดา แต่กลับสร้างความรู้สึกหลากหลายแก่คนมองเหลือเกิน

 

รอยยิ้มมุมปากของชายวัยสามสิบเจ็ดขณะคาบบุหรี่ หยุดเวลาและย้อนกลับสู่จุดเริ่มต้น

 

มินฮยอนทำให้ซอนโฮหลงรักตัวเองอีกครั้ง และอีกครั้ง

 

ซอนโฮหาจุดออกตัวไม่ได้ราวกับโดนสาป

ถึงแม้สายตาคมจะยังคงจับจ้องภาพเบื้องหน้า แต่เสน่ห์เหลือร้ายในนั้นชัดเจนยิ่งกว่าแสงไฟดวงไหนๆ

 

ไม่ว่ามินฮยอนจะขยับทำอะไร ซอนโฮก็คิดว่ามันน่ามองไปเสียหมด

คงอาการหนักเกินไปแล้วจริงๆ

 

บุหรี่มันไม่ดีนะครับเจ้าของซองพูดติดตลก และมันได้ผลเมื่อมินฮยอนหลุดหัวเราะ เขาหันมองใบหน้าติดจิ้มลิ้มก่อนเคาะก้นกรองทิ้งอย่างชำนาญ

 

เธอรู้ได้ยังไงว่ามันไม่ดี?” คล้ายกับเป็นคำถามลองใจ ซอนโฮมือยกขวดเบียร์ขึ้นจิบแล้วเริ่มคิดตาม

 

คงเพราะ ..มันทำลายสุขภาพของคุณ

 

หรือเพราะเธอรู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ดีใช่ไหม?” มินฮยอนแทรกขึ้นโดยไม่เว้นช่วง เธอรู้ว่าสิ่งที่ดีคืออะไร จิตใต้สำนึกเลยบอกเธอว่าสิ่งนี้ .. มันไม่ดี

 

ซอนโฮกระพริบตาถี่ก่อนลดระดับลงเพื่อมองบุหรี่ในมือมินฮยอน ..

บรรยากาศเงียบเชียบเกิดขึ้นอีกครั้ง แม้เสียงนุ่มจะเปล่งออกมาในโทนสบาย แต่เท่าที่จับใจความกลับมีความหมายอื่นแฝงอยู่มากมายยากจะเจาะจง

 

คนมากประสบการณ์แต่ห่างการลิ้มลองพยายามอัดนิโคตินเข้าปอดจนซอนโฮนึกเป็นห่วง ไม่รู้สิ่งที่มินฮยอนกำลังทำคือการสั่งสอนหรืออะไรกันแน่ แต่สุดท้ายริมฝีปากได้รูปก็เริ่มสำลักมันออกมา

 

ฉันเคยพยายามเลิกอยู่ช่วงหนึ่งเสียงนุ่มเอ่ยอย่างทุลักทุเลเพราะไอสลับกับหัวเราะไปเรื่อย แต่ความรู้สึกหลังได้ลองมันชวนติดใจจนยากจะถอนตัวจริงไหม?”

 

มินฮยอนยังคงชอบใช้คำถาม และซอนโฮก็รับมือโดยการเงียบฟังเขาเช่นเคย

 

แต่สุดท้ายฉันก็เลิกมันได้ เธอรู้ไหมทำไม?”

 

ซอนโฮส่ายหน้าทั้งที่ใจกำลังหวั่น มันวูบโหวงไปหมดเพราะใบหน้าสงบนิ่งของมินฮยอนเคร่งเครียดขึ้นจนจับได้ถึงกระแสความจริงจังอยู่ในที

 

ไม่รู้ครับ

 

มินฮยอนยกยิ้มแสนเท่ก่อนขยี้หัวลูกน้องอย่างเคยชิน แม้เป็นสัมผัสธรรมดาที่คงไม่มีความรู้สึกอื่นปะปน แต่ซอนโฮกลับชอบให้เขาทำมันอยู่ดี เพราะคนเราอยู่ได้ด้วยความหวัง เขาคิดแบบนั้นมาตลอด

 

กระทั่งคำพูดสุดท้ายหลุดออกมา

 

เพราะฉันรู้ว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรเลยน่ะสิ

 

กลับกลายเป็นว่าความหวังเหล่านั้นทรยศซอนโฮอย่างไม่ออมแรงเลยสักนิด

 

 

 

Smoked meat

 

 

 

เกือบสองสัปดาห์ที่ซอนโฮใช้ชีวิตล่องลอยอยู่ในความว่างเปล่า

โปรแกรมเมอร์หนุ่มจัดการระบบความคิดในหัวไม่ได้เลย

 

มันยากและซับซ้อนเกินไป

 

ความสับสนนำพาสองขาหยุดลงยังหน้าห้องเพื่อนสนิทที่ไม่ได้แวะมาเสียนาน

องซองอูคงหน้าดำคร่ำเครียดเพราะต้องรับมือกับโปรเจคแยกแถมออฟฟิศใหม่ก็อยู่ห่างกันหลายสถานี ซอนโฮคิดว่าอย่างน้อยหากมีคนให้บ่นคงลดความฟุ้งซ่านลงไปได้บ้าง

 

ภาพอันคุ้นเคยทำให้มุมปากยกขึ้นได้ในรอบหลายวัน ใบหน้าง่วงและผมเผ้ายุ่งเหยิงบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าซอนโฮมาผิดเวลาและกำลังรบกวนเจ้าของห้องเข้าให้แล้ว

 

โอ้โหซองอูทักทายอย่างไร้อารมณ์ กูนึกว่าต้องรอลุงข้างบ้านตั้งรัฐบาลก่อนมึงถึงจะแวะมาได้

 

ซอนโฮยกไหล่ก่อนแทรกตัวเข้าไปในห้องซึ่งโดยปกติเขาไม่มีทางเข้ามาเหยียบเป็นแน่ เพราะมันทั้งรกและเหม็นอับ ทว่าคราวนี้กลับผิดแปลกไปเสียหมด

 

ห้องสะอาด?” เสื้อผ้าที่เคยพาดอยู่ตามโซฟาราคาแพงถูกจัดเก็บจนไม่เหลือร่องรอย ยังไม่รวมข้าวของซึ่งดูเป็นระเบียบเกินมาตรฐานไปหมด กูก็นึกว่าต้องรอลุงข้างบ้านลาออกก่อนถึงจะเห็นอะไรแบบนี้ได้เหมือนกัน

 

ไม่หารนะ

 

ไหนล่ะ?” ซอนโฮหันมาถามเจ้าของห้อง ก่อนทำสีหน้าล้อเลียนอย่างผ่อนคลายมากขึ้น

 

อะไร?”

 

แฟนมึงไงโพล่งออกมาอย่างไม่ต้องกรองให้มากเรื่อง จนเพื่อนหน้าหล่อเบิกตาขึ้นอย่างมีพิรุธ และซองอูก็ไม่จำเป็นต้องตอบคำถามเลยสักคำ เมื่อประตูห้องที่ซอนโฮเพิ่งเดินเข้ามาได้ไม่ทันไร ถูกกระชากออกอย่างแรงด้วยฝีมือของบุคคลที่สาม

 

ชายร่างเล็กคนหนึ่งเดินเข้ามาหยุดตรงหน้าเจ้าของห้องพร้อมส่งสายตาคาดโทษ สิ่งที่ทำให้ซอนโฮติดใจไม่ใช่ความเป็นกันเองของทั้งคู่ แต่สภาพยุ่งเหยิงของแขกหน้าหวานต่างหาก .. ที่ไม่ได้ต่างจากเพื่อนของเขาสักเท่าไหร่เลย

 

ขอมือถือผมคืนด้วยมือเล็กคว้าเอาสิ่งที่ตัวเองต้องการออกจากมือซองอู ก่อนโค้งทักทายซอนโฮอย่างมีมารยาทแล้วหันหลังเตรียมเดินออกไปอีกครั้ง

 

คนนี้แฟนเหรอ?” แต่ซอนโฮกลับแกล้งถามขึ้นเสียงดัง แล้วก็ได้ผลเมื่อแขกตัวเล็กชะงักค้างก้าวขาแทบไม่ออก เก่งนะ ทำให้ตัวขี้เกียจลุกขึ้นมาคลีนห้องซะเอี่ยมขนาดนี้

 

เพราะขนาดซอนโฮขอร้องให้ตายยังไง ซองอูก็ไม่เคยจะขยับตัวทำอะไรให้ดีขึ้นมาเลยสักครั้ง ชัดแล้วว่าคนๆ นี้คงไม่ใช่แค่คู่นอนธรรมดาแน่

 

ผมไม่ใช่แฟนเขานะครับ” คนหน้าหวานหันมาเหวใส่ แต่ยังคงความสุภาพเอาไว้จนซอนโฮนึกเอ็นดู นัยน์ตาสวยหันไปค้อนซองอูอีกรอบ จนเมื่อทนสายตาล้อเลียนจากซอนโฮไม่ไหวถึงเร่งฝีเท้าจากไปในที่สุด

 

หนักเลยดิเมื่อคืน

 

ไม่เสือกครับ

 

เจ้าของห้องปาหมอนลงกลางหัวเพื่อนเชิงบังคับให้นั่งลงยังโซฟาตัวเก่าที่ให้ความรู้สึกใหม่กว่าเดิม ดูก็รู้ว่าหมั่นไส้รอยยิ้มที่ซอนโฮกำลังแสดงออกมากแค่ไหน

 

หึงกูบ้างก็ได้ซองอูกระแซะ และก็ได้รับสีหน้าเหนื่อยหน่ายกลับมาตามคาด

 

เราต่างรู้ดีว่าเป็นคนนั้นให้กันไม่ได้

 

แน่นอนว่าซอนโฮรู้สึกใจหาย ความผูกพันทำให้ช่วยไม่ได้ที่จะรู้สึกแบบนั้น เพราะหากไม่นับการหาเศษหาเลยของตัวกะล่อนอย่างซองอู นี่คงเป็นครั้งแรกที่มีคนอื่นมาแทรกกลางระหว่างทั้งสองได้ ไม่ใช่แค่คุณตัวเล็กที่เพิ่งเจอหน้ากันหรอก ฝั่งซอนโฮเองก็ใช่ย่อยเสียที่ไหน

 

แต่อีกความรู้สึกซึ่งเด่นชัดไม่แพ้กันก็คือความโล่งใจ

 

เพราะความเหงา อ่อนแอ หรืออะไรก็ตามที่นำพาพวกเขามาไกล วันนี้อาจเป็นโอกาสทำให้ทั้งคู่ได้กลับมาเริ่มต้นกันใหม่ในฐานะเพื่อน เป็นเพื่อนในรูปแบบทั่วไป ที่ไม่มีเซ็กส์มาข้องเกี่ยว

 

ดูเหมือนโปรเจคของเราต้องเลื่อนกำหนดเข้ามาอีกหน่อยซองอูโยนขวดน้ำให้เพื่อนรับไว้ แต่เรื่องที่ซอนโฮสนใจไม่ใช่การต้อนรับผิดวิสัยจากเจ้าของห้องตอนนี้หรอก

 

ทำไม?”

 

มันคงน่าสงสารถ้าให้พ่อเอสเอคนเก่งทนทำงานต่อว่าไหมคนฟังยังคงทำสีหน้าไม่เข้าใจในคำพูดนั้น กระทั่งซองอูต้องไขข้อสงสัยโดยการเปิดกลุ่มลับให้ซอนโฮดู ในนั้นมีแชทมากมายจากขาเมาท์ในออฟฟิศ เป็นกลุ่มที่ซอนโฮไม่เคยคิดจะกดเข้าไปอ่าน แถมยังปิดการแจ้งเตือนไว้อีกด้วย

 

และเมื่อเลื่อนไปถึงใจความแสนสั้นแต่ชัดเจน

 

“...”

 

ซอนโฮต้องหยุดแล้วทำความเข้าใจใหม่ เขาอ่านมันซ้ำไปซ้ำมาราวกับเป็นประโยคที่ต้องใช้เวลาตีความ มันทั้งประหลาด แถมความรู้สึกในตอนนี้ก็รุนแรงคล้ายจะเป็นบ้าเสียให้ได้

 

ไม่ทันได้ตั้งสติ ความกระวนกระวายก็เล่นงานซอนโฮจนต้องลุกพรวดขึ้น และวิ่งออกไป

 

ไอ้ซอนโฮ! จะไปไหน!”

 

 

ซอนโฮกำลังมีความหวัง

 

 

K.Jaehwan : บอสจีซูประกาศหมั้น

K.Jaehwan : แต่ไม่ใช่กับคุณมินฮยอนว่ะ

K.Jaehwan : ใครรู้เรื่องนี้บ้าง?

 

 

#มินซอนพิซซ่า

 

ขอโทษที่หายไปนานนะคะ จะบอกว่าหลังจากไปสัมมนาตจว.ต้นเดือนเราก็ป่วยยาว พอดีขึ้นงานก็รุมหนักเลย มีเวลาปากดีแค่ในทวิตเตอร์บ้างนิดหน่อย นอกนั้นต้องนอนไม่ให้ตัวเองตายค่ะ ซอรี่จริงๆ

ตอนหน้าเรื่องนี้จบแล้ว ใครเคยอ่าน ver. เก่าจะรู้ว่าเราเปลี่ยนบรรยายบรรทัดต่อบรรทัดเลย เท่ากับต้องแต่งใหม่เกือบหมด เพราะงั้นเลยเป็นเหตุผลว่าทำไมเราลงบ่อยไม่ได้ แฮะ

แฮปปี้เอนดิ้งแน่นอน

ขอกำลังใจหน่อยค่ะ ล่าสุดแสงประจำเรือเป็นแสงเหนือไปแล้วนะคะ ใจตรงกันอะไรขนาดนั้น /สูดกาว

 

 

 

 






? cactus
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

356 ความคิดเห็น

  1. #354 verytomo (@verytomo) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 22:53
    เอ้าาาาาาเย้
    #354
    0
  2. #328 WOW_BatGirl (@WOW_BatGirl) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 13:32
    ความหวังมาแล้ววววว~
    #328
    0
  3. #327 61PXOLAST (@61qxolast) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 01:00
    อุ๊แงงงงงงงงงภาษาดีมากกก เนื้อเรื่องดี อยากอ่านต่อไปเลยอ่า แต่งเก่งจังค่ะ ขอบคุณมากเลยนะคะที่มาอัพ <3
    #327
    0
  4. #326 doobdib04 (@chanidagib) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 00:35
    เดี๋ยวนะจีซูไม่ได้หมั้นกับมินยอน!!!! น้องมีความหวังแล้วใช่มั้ย ;-;;
    #326
    0
  5. #325 yUiZy* (@vinhv) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 19:57
    กำลังลุ้นๆ อ่านทอล์กเจอแสงเหนือหลุดขำซะงั้น แง้ 5555555
    #325
    0
  6. #324 Ririjang (@bumnarukmak) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 19:36

    แอบดีใจที่เลือนโอน ตอนนี้กำลังลุ้นเลยค่าา

    #324
    0
  7. #318 PCHC74 (@Ploy74) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 12:08
    พร้อมแล้วค่าาา
    #318
    0